{ Fic HxH } ละลายหัวใจนายนักฆ่า [ Rewrite ]

ตอนที่ 2 : ต่อจากตอนที่แล้ว(คิดชื่อไม่ออก-_-||) [ Re ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 410
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    25 มิ.ย. 62

  ระหว่างที่ชั้นหลับอยู่ตรงต้นไม้ก็รู้สึกว่ากำลังมีคนขึ้นมาต่อ  'น่าจะผู้คุมสอบ' ต่อมาก็เป็นใครไม่ได้นอกจาก
" goo " x2เสียงของคิรัวกับเด็กผมตั้งนิ แล้วพวกนั้นก็ทะเลาะกันว่าใครถึงก่อนพวกผู้ชายนี่ไร้สาระกันจังเมื่อไรจะหยุดดดดด รำคาญค่ะไปไกลๆได้ไหมคะ อยากพูดมากแต่ดันมีไอปีศาจแมวอยู่มันจึงทำให้ชั้นต้องกลืนคำที่จะพูดลงคอไปแล้วทำเป็นไม่สนใจ
" นี่คุณซาท็อตใครมาถึงก่อนหรอฮะ " จู่เด็กผมตั้งก็พูดรู้สึกไม่ดียังไงไม่รู้ลางสังหรเราแม่นด้วนิ
" เอ่ออ..ถ้าเป็นคนที่มาถึงก่อนก็คงเป็นผู้หญิงคนนั้น "ซาท็อตพูดและมองมาทางชั้น 'ม่ายยยย'ชั้นได้แต่อวดครวญในใจ
" ยูนิ " คิรัวพูดแล้วมาใกล้ๆ 'ไม่ต้องมายูนิเลยไปไกลๆไป๋ '
" เอ๋.คิรัวรู้จักด้วยหรอ? " แล้วเด็กนั้นก็เดินตามมา 'เฮ่ออ~อะไรจะเกิดก็เกิดเถอะกูยอมแล้ว '
" อืม..เพื่อนสมัยเด็กน่ะ "เฮ้ๆเลิกสนใจชั้นได้แล้ว
" ปลุกได้แล้วมั้งเริ่มมากันเยอะแล้วล่ะ " เด็กผมตั้งพูด
" อืม--เฮ้ๆยัยบ๊องตื่นได้แล้วว "คิรัวพูดแล้วเขย่าตัวชั้น
" งืออออ..ขออีก5 ปี " ชั้นแกล้งงังเงียแล้วหลับต่อเอ่อ..รู้สึกถึงอะไรบางอย่าง
   โป๊กกกก!
" โอ๊ยยย เจ็บๆๆ " เจ็บโว้ยยย ตอนนี้ชั้นกำลังเอามือไปคล่ำๆตรงที่โดนทุบแล้วนอนกลิ้งไปกลิ้งมาด้วยความเจ็บ
" คิรัวไม่ทำเกินไปหน่อยหรอ?●_● "เจ็บอะ
" ฮึ้ยย ไม่เกินไปหรอกกอร์นน!! ดูสิยังมีหน้ามากวนโอ้ยอีก " 
" ไม่เห็นต้องเขกหัวกันสักหน่อยยย "ชั้นเถียง แต่เขากลับง้างมือขึ้น
" เอ่อ..ช..ชั้นว่าค่อยๆคุยกันดีกว่านะ แหะๆ "เด็กผมตั้งพูด ' ดีมาก!!บุญคุณครั้งนี้จะไม่มีวันลืม(。ì _ í。) '
" ชิ! ก็ได้ๆ " แล้วคิรัวก็หยุดก่อนที่จะโดนหัวชั้น
" นี่ๆว่าแต่เธอชื่ออะไรหรอ ชั้นชื่อกอร์นนะ " เด็กผมตั้งพูดไม่สิกอร์น
" ชั้น ยูเมะ^ω^ " ชั้นแนะนำตัวแล้วหันไปยกยิ้มกวนโอ้ยให้คิรัว
" ฮึ่ยย มานี่เลยนะ!!  "คิรัววิ่งไล่ชั้นชั้นก็วิ่งหนี 
" มาให้โง่ดิ แบร่:p " แล้วก็วิ่งหนีไอคนที่ไล่อยู่ส่วนกอร์นก็ยืนหัวเราะ แต่เหมือนจะเป็นฟ้ากลั่นแกล้งชั้นไปสดุดก้อนหินล้มหน้าคว่ำ จมูกจะหักไหมเนี่ยยย ชั้นได้แต่จับจมูกด้วยความเจ็บ
" ฮ่าาๆๆๆๆ " หนอยยยย
" ฮึ่ยยย!! "ชั้นก็ได้แต่กอดอกและเชิดหน้าไปทางอื่นด้วยความอายปนโกรธนิดๆ
" นี่ทั้งสองคนมานั่งนี่เร็ว "แล้วกอร์นก็ตะโกนเรียกให้ไปนั่งตรงข้างๆประตู ชั้นจึงจำใจไปนั่งตรงข้างขวาคิรัวส่วนทางซ้ายเป็นกอร์นและก็มีคนขึ้นมาพอดี
" แฮ่กๆ ท..ที่คือสถานที่สอบรอบต่อไปหรอ " ชายหนุมหน้าเคะ(?)พูด
" เห็นว่าไม่ใช่นะ "กอร์นตอบ
" หมอกเริ่มจางแล้วนิ " หนุ่มหน้าเคะ
" จริงหรอ--ว้าวว "กอร์นลุกขึ้นดูด้วยความตื่นเต้นส่วนชั้นน่ะหรอนั่งพักเอาแรง แล้วคุณผู้คุมสอบก็อธิบายเรื่องของป่านี้ นู-เอ่อ-อะไรเล่ๆนี่ล่ะ มีการขู่ด้วยเหอะ ขี้เกียจฟังอะเอาเป็นว่ามันอันตรายแค่นั้น
" หืม..ผู้หญิงคนนี้ใครหรอกอร์น " ค้าพูดพร้อมมองมาทางชั้น
" อ้อ นี่ ยูเมะน่ะ ส่วนยูเมะ นี่คุราปิก้านะ "กอร์นพูดแล้วคุราปิก้าก็เดินมานั่งยองๆตรงหน้าชั้น
" ?-?มีอะไรหรอ " ชั้นก็เอียงคอสงสัย แล้วคุราปิก้าก็ปัดอะไรสักอย่างออกแล้วเอามีมาวางไว้บนหัวชั้น
" ใบไม้ติดหัวน่ะ ^_^ " เค้าพูดพร้อมยิ้ม แปลกรู้สึกหนาวๆแฮะ
" อือ ขอบคุณ " ชั้นกล่าวขอบคุณแล้วเค้าก็เดินออกไป ชั้นจึงหันควับไปหาคิรัวที่มีท่าทางแปลกไป
" เฮ้ นายเป็นไรอะคิ้วขมวดใหญ่เลย " ชั้นเห็นหัวเค้าขมวดจนยุ่งหมดเลย ชั้นจึงเอานิ้วชี้ไปแตะที่หัวคิ้วแล้วถูไปถูมา 
  หมับบ
แล้วเค้าก็จับแขนชั้นที่เล่นคิ้วเค้าอยู่
" ทำอะไรของเธอ/// " เอะแก้มแดงใหญ่เลยชั้นจึงเปลี่ยนจากเล่นคิ้วเป็นเอาหลังมือชนหน้าผากของเค้า
" ไม่สบายหรอหน้าแดงใหญ่เลย "กอร์นพูด
" แต่ตัวไม่ร้อนอะกอร์น " ชั้นพูด
" เฮ่อ พวกเธอฟังผู้คุมสอบพูดบ้างสิไม่ใช่มัวแต่เล่น " คุราปิก้าพูดขึ้น
 ' อย่า--อย่าโดนมันหลอกเอานะเจ้านี่มันโกหกทุกอยู่ เจ้านี่หนะมันตัวปลอมชั้นนี่ล่ะผู้คุมสอบตัวจริง' จู่ก็มีชายปริศนาพูดออกมาทำให้คนอื่นมองแล้วแตกตื่นกันกับสิ่งที่เขาพูด
' ดูนี่ให้ดี ' เค้าพูดเสร็จก็ลากตัวอะไรสักอย่างที่หน้าตาเหมือนกับคุณซาท็อต{ เหมือนตรงไหนวะหน้าเหี้#มาก : ยู }
" เหมือนคุณซาท็อตเปรี๊ยบเลยล่ะ " กอร์นพูดออกมาทำให้ช้นแทบหน้าทิ้ม ไม่ใช่เพราะไรหรอก ง่วง แล้วชั้นก็ตัดสินใจนั่งและนอนพิงประตูที่ปิดไปแล้วแล้วหลับไป
ฟิวว ปึกปึกปึก ฟิว ปึกปึก ฟิวปึก
มันทำให้ชั้นตื่นขึ้นเพราะอะไรน่ะหรอเพราะมันมีไพ่อันหนึ่งพุ่งมาทางนี้ แล้วรับมันอย่างชำนาญ
" ยูเป็นอะไรไหม "กอร์นถามด้วยความเป็นห่วง แล้วชั้นก็ส่ายหน้าตอบเค้าไป
" หึหึหึ ชั้นรู้แล้วๆอย่างนี้ก็ัวแล้ว ทางนั้นเป็ตัวจริงสินะ คนที่เป็นผู้คุมสอบน่ะคือฮันเตอร์ ที่ได้รับการไว้วานจากคณะกรรมการให้มาทำหน้าที่โดยไม่รับสิ่งตอบแทน ส่วนเรามันก็แค่มนุษย์เดินดินอยากเป็นฮันเตอร์ การโจมตีอย่างงั้นจึงไม่จำเป็นต้องปัดป้องงั้นสิ "มันพูดจบก็หันมามองชั้นแล้วยกคิ้วข้างหนึ่ง ชั้นนี่ถึงกับเบะปากมองบน
" กระผมจะถือว่านั้นเป็นคำชมก็แล้วกันน้า แต่ว่าต่อจากนี้ไปไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม การโจมตีที่พุ่งเป้ามาที่กระผมจะถือว่าโจมตีผู้คุมสอบจะถูกปรับตกทันที ชัดเจนนะ " คุณซาท็อต
" ชัดมากเลย~ "
" พร้อมกันแล้วใช่มัยครับ ข้างหน้านี้ในป่าชื้นนูเมเล่ มีหมอกลงจัดมาก หากคาดสายตาจากกระผมละก็ไม่มีทางไปสนามสอบรอบที่สองได้อย่างแน่นอน ระวังกันด้วยนะครับไปกันเถอะครับ ตามผมมาได้เลย "คุณซาท็อตพูดเสร็จก็เริ่มเดินไป
" เธอรู้จักกับเจ้านั่นหรอ " คิรัวถามด้วยสีหน้าจริงจัง
" ไม่เชิงแค่เคยเจอกันเฉยๆ" ชั้นตอบเค้าไป
" ทำไมอะ " ชั้นถาม
" ป่าว ไปกันเถอะเค้าเดินกันหมดแล้ว " เค้าพูดแล้วจูงมือชั้นกับกอร์นไป ชั้นกับกอร์นมองหน้ากันอย่างงงๆแล้วหัวเราะแหงๆอย่างช่วยไม่ได้แล้วเดินตามไป
-------------------------------------------------------
จบ
แหะๆไรท์ขอโทษที่ลงช้า มันไม่ค่อยว่างน่ะต้องเข้าใจใกล้จะสอบแล้วด้วย เฮ่อออ
งั้นเจอกันตอนหน้าว่างๆ บรัยยยย~~~~~~~~~~~

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

13 ความคิดเห็น