Start a new life เริ่มต้นชีวิตใหม่ (END)

ตอนที่ 6 : Chapter:6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,421
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,038 ครั้ง
    4 พ.ค. 63



1 เดือนผ่านไป


     วันนี้เป็นเปิดภาคเรียนวันแรกครับ  ผมค่อนข้างที่จะประหม่าและตื่นเต้นเล็กน้อย  เพราะผมมีใฝ่ฝันมาตลอดว่าอยากจะมีชีวิตปกติธรรมดาเหมือนคนอื่นๆ  ผมไม่เคยมีโอกาสได้เรียนในสถานศึกษาเหมือนคนอื่น ๆ เลย  เพราะหลังจากที่องค์กรเก็บเด็กเร่ร่อนอย่างพวกผมไป ผมก็ถูกฝึกและเรียนรู้หลายสิ่งหลายอย่าง  แต่เป็นการเรียนที่หนักเอาการเพื่อเขี้ยวเขนและผลักดันให้นักฆ่าแต่ละคนมีความสามารถอย่างสูงสุด  แต่ผมเป็นเด็กที่ค่อนข้างหัวดีและปรับตัวได้เร็วจึงถูกสอนแยกออกมาและต้องเก่งให้ทุกด้านเพื่อเป็นกำลังสำคัญในอนาคต  ผมสามารถพูดได้หลายภาษา  ความรู้ด้านเคมี ชีวะ วิทย์ คณิต ประวัติศาสตร์ เศรษฐกิจโลก ประดิษฐ์อาวุธ ดัดแปลงรถ (เพราะต้องตัดสายไฟและติดตั้งระเบิดบ่อยๆ )กีฬาและการต่อสู้  ผมสามารถทำมันได้ดี


     ฟรืด~


     ผมสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อควบคุมอารมณ์  เอาล่ะ!  ชีวิตในรั้วมหา'ลัยที่ผมเคยใฝ่ฝันมาตลอด  ผมจะได้สัมผัสมันแล้วในตอนนี้  ผมยืนมองตัวเองในชุดนักศึกษาถูกระเบียบ เสื้อนักศึกษาสีขาวสะอาดพอดีตัว  ไม่เล็กมากจนเกินไปเพราะถ้าใส่ตัวเล็ก ๆ มันจะดูอ้อนแอ้น ไม่ดี ๆ กางเกงสแล็คสีดำของผมเป็นแบบเข้ารูปพอดีตัว แหม ๆ สวย  เอ้ย  ดูดีจริง ๆ  นี่ถ้าผมเจอแบบนี้ตอนที่ผมอยู่ร่างเดิมนะ  ผู้ชายก็ผู้ชายเถอะ เช็ดน้ำลายแปป แต่ก็.......


     ‘เฮ้อ’ 


     นี่มันร่างที่ผมอยู่และผมก็ต้องยอมรับชะตากรรม เพราะคงไม่มีผู้หญิงที่ไหนอยากได้แฟนที่สวยกว่าตัวเองหรอก


     เมื่อสำรวจความเรียบร้อยเสร็จแล้ว  ผมจึงเดินลงมาจากชั้น 3 ของบ้าน พอลงมาถึงชั้นล่างก็เห็นมารดาผู้น่ารักกำลังตรียมอาหารเช้าให้  ช่วงเช้าแม่จะตื่นเช้าเพื่อทำขนมสำหรับขายและทำอาหารเช้าให้ผมทุกวัน

     "ฟอด~  มีอะไรกินบ้างครับคุณนาย" ผมเดินเข้าไปหอมแก้มแม่ที่กำลังยืนหันหลังจัดโต๊ะอาหารเช้าอยู่


     "อ๊ะ! ปักษ์  แม่ตกใจหมดเลยลูก" แม่หันมาส่งค้อนอันโตมาให้ ฮ่าๆ การมีครอบครัวนี่มันมีความสุขจริง ๆ นะ   ตอนนี้ผมมีความสุขเอามาก ๆ เลยละ


     "ไหน ๆ มีอะไรให้ผมกินบ้างครับคุณผู้หญิง" ผมแกล้งหยอกผู้เป็นแม่จากนั้นก็ได้ฝ่ามือฟาดลงมาที่แขนทันที


     "เพี๊ยะ! ทำเป็นเล่นนะ รีบกินเลยเดี๋ยวจะสาย" แม่ดาตีเข้าที่แขน  แสบๆ คันๆนิดหน่อย 


     "คร๊าบ~" ผมนั่งลงตามผู้เป็นแม่และหันไปมองอาหารบนโต๊ะ ว๊าว! วันนี้มีโจ๊กกับปาท่องโก๋แหละ  น่ากินจัง

     "ทำเองหรอครับ น่ากินจัง" ผมถามไปและตักกินไปด้วย อ่า อร่อยจัง


     "จ่ะ! แต่ปลาท่องโก๋แม่เดินไปซื้อนะ ใกล้ๆ นี้เอง" ผมพยักหน้า เพราะร้านนี้ผมเคยไปซื้อน้ำเต้าหู้กิน ปาท่องโก๋อร่อยใส่งาด้วย  ส่วนแม่ผมนั้นทำอาหารเก่งครับ  เธอชอบทำอาหารมาก ๆ พอมีเวลาเธอก็ไปซื้อหนังสือสูตรอาหารและขนมมาลองทำ  ช่วงนี้เธอกำลังอยู่ในช่วงฝึกทำอาหาร  ผมจึงต้องมอบครัวให้เธอทำแทนและรอเป็นคนชิมอย่างเดียว


     บรื้น~


     เสียงรถมาจอดด้านหน้าร้าน  ผมจึงหันไปมองก็เห็นรถหรูราคาแพงคันหนึ่งมาจอดอยู่หน้าร้าน  ตอนแรกก็งง ๆ ว่ารถใคร แต่พอเห็นคนคุ้นตาที่ลงมาจากรถก็    


     อ้อ! เซดริกไง 


     ผมเดินไปเปิดประตูให้และนำเขาเดินเข้ามาข้างในไม่รู้ไอ้เด็กนี่มันจะมาทำอะไรแต่เช้า


     "อ้าว ไงลูกมาแต่เช้าเลย  มากินข้าวกันก่อน" แม่ผมทักทายเซดริกอย่างเป็นกันเอง 


     "ไม่เป็นไรครับ  ผมกินกาแฟมาแล้ว" เซดริกปฎิเสธไปตามมารยาท 


     "ได้ไงลูก มาๆ  กินนิดหน่อยพอรองท้องนะ ข้าวเช้ามันมีประโยชน์" แม่ใช้วิชาบังคับ พูดเสร็จก็ลุกไปตักโจ๊กโดยไม่รอให้คนมาใหม่ได้ปฏิเสธ


     "มาทำอะไรครับ?" ผมถามหลังพ้นระยะการได้ยินของมารดา


     "เดี๋ยวไปมหา'ลัยด้วยกัน" ผมหันไปมองทันทีที่เขาพูดจบ


     "ไม่ต้องพี่เดี๋ยวผมเดินข้ามไปก็ถึงแล้ว" ผมปฎิเสธ 


     "ไม่เป็นไรทางผ่านพอดีคณะที่เราอยู่มันไกล ยังไงพี่ก็ผ่านอยู่แล้ว" ผมกำลังจะปฎิเสธอีกรอบแต่แม่ก็เดินมาเสียก่อน


     “มา ๆ กินก่อนนะลูก  ไม่หมดไม่เป็นไร" แม่ดาวางถ้วยโจ๊กสีขาวละเอียดตรงหน้าของเซดริ


     "ขอบคุณครับคุณน้า" เซดริกว่าจบก็ตักโจ๊กเนื้อนุ่มขึ้นมากิน  ไม่นานพวกเราก็กินกันเสร็จเรียบร้อย  เซดริกก็เอ่ยบอกกับแม่กาว่าจะพาผมไปมหา'ลัยด้วย  ซึ่งแม่ที่น่ารักของผม  ก็รีบดันร่างของลูกชายไปให้ทันที  ผมที่ทำอะไรไม่ได้เลยต้องตามน้ำไป 


     รถยนต์ของเซดริกเป็นรถซุปเปอร์คาร์คันหรูแลมโบกินี่สีดำล้วน  แต่งได้สวยมาก ๆ  แสดงว่าเซดริกคนนี้นี่เป็นคนที่ชื่นชอบความเร็วแน่ ๆ   ผมเองก็เช่นกัน เห็นแล้วมันก็อยากดริฟท์  ผมเลิกสนใจรถราคาสูงเดินเปิดประตูขึ้นรถและคาดเข็มขัดเรียบร้อย


     "พี่เซดเรียนอะไรหรอครับ" ผมชวนคนข้าง ๆ คุยเพราะมันเงียบเกินไป


     "วิศวะฯ  ปี4 " ผมพยักหน้ารับรู้ เพราะตึกวิศวะฯนี่อยู่ข้าง ๆ คณะผมเลยโดยมีแค่โรงอาหารกั้นไว้เท่านั้น   ไม่นานก็มาถึง เซดริกจอดรถที่ลานกว้างใกล้คณะสุด ๆ เห็นได้ชัดว่าเป็นลานจอดของ VIP  ผมเบ้ปากไปที  


     เซดริกนั้นถึงจะอายุน้อยกว่าผมในชีวิตก่อนเป็น 10 ปี  แต่กลิ่นอายที่แผ่ออกมานั้นบ่งบอกถึงความแน่วแน่และมีความเป็นผู้ใหญ่อย่างมาก  ก็ไม่แปลกหรอก  คนเราถ้าอยากอยู่บนโลกได้อย่างมั่นคงก็ต้องแข็งแกร่ง  อ่อนแอก็แพ้กันไป  ผมยักไหล่ให้กับความคิดของตัวเอง

     ลงจากรถได้ไม่นาน   ผมก็สัมผัสถึงอะไรบางอย่าง? บางอย่างที่คล้าย ๆ กับจิตสังหาร  ผมจึงเงยหน้าขึ้นและกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ซึ่งก็พบกับที่มา

มันเป็นจิตสังหารจริง ๆ ครับ 


     แต่มันถูกส่งมาจากผู้หญิงนับร้อยที่มองมายังผมกับคนที่เดินข้าง ๆ 

อืม! ตอนนี้ผมว่าชีวิตใหม่ในรั้วมหา'ลัยนี้คงไม่ง่ายแล้วล่ะ ไม่นะ! ชีวิตที่แสนสุขของผม ว่าแล้วก็หันไปส่งค้อนอันเบอเร่อไปให้ตัวต้นเหตุ


     "หึ หึ อะไร ทำไมมองแบบนั้น" เซดริกหัวเราะเบาๆ และเอ่ยถาม  อ่า! หล่ออะไรขนาดนี้นะ  ขนาดผมเป็นผู้ชายยังตาพร่าเลย  ทำไมพระเจ้าถึงไม่ส่งให้ผมมาอยู่ในร่างนี้ล่ะ  ผมส่ายเค้าให้กับความคิดนี้


     "พี่คิดว่าจากนี้ไปผมจะโดนผู้หญิงของพี่รุมยำมั้ย" ผมถามเซดริกด้วยน้ำเสียงเคืองๆ พร้อมทำหน้าตาโกรธแค้น  แต่ด้วยใบหน้าของปักษาแล้ว  มันคงดูเหมือนแมวที่กำลังหัดขู่


     "ไม่ใช่ของพี่ พี่มีแฟนที่ไหน" เซดริกพูดและยกยิ้มมุมปาก เหมือนส่งความนัยย์บางอย่างมาให้ 


     โฮรก~ให้ตาย


     เท่ห์ชิบหาย  ยิ้มละลายใจมาก แม่งโครตหล่อเลย


     "งั้นผมไปก่อนนะครับ" ผมต้องรีบชิ่งหนีเพราะความหล่อมันแสบตามาก   ขณะที่ผมกำลังจะเดินไป  ผมก็ถูกเซดริกคว้าแขนและเรียกเอาไว้ก่อน


     "เดี๋ยวเดินไปพร้อมกัน  แต่ก่อนอื่นเอาเบอร์เรามาก่อนเผื่อมีอะไรจะได้ติดต่อกันได้" ผมยืนคิดอยู่แปปนึงก็พยักหน้าตกลง  เพราะถ้าผมมีปัญหาผมว่าเซดริกหน้าจะออกหน้าช่วยจัดการได้  เรายืนแลกช่องทางติดต่อกันที่หน้าคณะ  เมื่อเสร็จจึงเดินเคียงคู่กันเข้าไปในโรงอาหา


     ท่ามกลางสายตาหลายร้อยคู่ที่ยินดีกับพวกเรา


     เฮ้ย! ไม่ใช่ละ


     ท่ามกลางสายตาที่ไม่ค่อยเป็นมิตรสักเท่าไหร่  แหงสิ!  มาเรียนวันแรกเด็กเฟรสชี่ใส ๆ อย่างผม  ก็ตกหนุ่มหล่อสมบัติของมหา'ลัยไปได้หนิ  คิดแล้วก็เบ้ปากไปอีกที


     "ไอ้ปักษ์เว้ย! ทางนี้" ผมหันไปเห็นไอ้กัสโบกมืออยู่ตรงมุมเสาของโรงอาหาร  ก็พยักหน้าให้มันและเดินไปหาโดยมีคนเดินตามหลังผมมาแบบติดๆ


     "คนอื่นล่ะ?" ผมถามไอ้กัสทันทีที่เดินมาถึง


     "มันไปกันหมดแล้วเห็นว่าเดี๋ยวเข้าคลาสไม่ทัน" ผมพยักหน้าและหันไปแนะนำคนข้าง ๆ ให้รู้จักกันไว้


     "กัสนี่พี่เซดเรียนวิศวะฯปี 4  ส่วนพี่เซดนี่ไอ้กัสเพื่อนผมเองเรียนด้วยกันตอนมัธยม" ไอ้กัสรีบยกมือไหว้เซดริกทันที  ซึ่งอีกคนก็พยักหน้ารับ


     "พี่ไปแล้วนะ" ผมพยักหน้าให้แล้วนั่งลงที่โต๊ะตรงข้ามกับกัส  เมื่อเห็นว่าหนุ่มรุ่นพี่เดินไปไกลแล้วไอ้กัสก็เปิดปากถามทันที


     "ใครวะ?  บรรยากาศรอบตัวแม่งโครตน่าเกรงขามอ่ะสัส" ไอ้กัสรีบถามผมทันที


     "คนรู้จักน่ะ" ผมไม่ได้เล่าอะไรให้ไอ้กัสฟัง เรานั่งพูดคุย  นั่งเล่นกันอยู่ซักพัก  ก็ได้เวลาเข้าคลาสเรียนของอาจารย์ประจำวิชาแรก   


     เช้าวันนี้เนื่องจากเป็นวันแรกของการเปิดภาคเรียน  จึงไม่ค่อยได้สอนเนื้อหาอะไรมาก  ส่วนใหญ่ก็แนะนำภาพรวมของการเรียนวิชานี้และของคณะนี้ให้ได้เข้าใจ  ส่วนมากชั้นเรียนของปี 1 จะเรียนในเรื่องของการเขียนแบบ  เขียนแปลน  ภาพไอโซนและทำโมเดลบ้านแต่จะให้ทำกันเป็นกลุ่ม  ส่วนการสอบ  จะเป็นการสอบเก็บคะแนนทั้งย่อยและประจำภาค 


     ส่วนเหตุผลที่เลือกคณะนี้  ไม่ใช่เพราะว่าผมเรียนเก่ง ถนัดหรือมีความชอบอะไรหรอก   แต่เพราะที่องค์กรเก่าของผมนั้นไม่ได้สอนเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้เลย   ไอ้การออกแบบ   เขียนแปลน   สร้างโมเดลมันไม่จำเป็นต่อการฆ่าแม้แต่น้อย   ผมจึงเลือกเรียนในสิ่งที่ผมยังไม่เคยเรียน  หัวผมค่อนข้างไวและมีความตั้งใจที่จะทำให้สำเร็จ   จึงมั่นใจว่าผมต้องสามารถเก็บเกี่ยวความรู้จากคณะที่นี้ได้แน่ ๆ  นั่งฟังไปก็จดไป  บอกแล้วว่าผมน่ะเด็กเรียนนะเออ!  นั่งฟังอาจารย์บรรยายไป 3 ชม. ก็สิ้นสุดคาบเรียน  ตอนนี้เป็นเวลา 11 โมงแล้วจะมีเรียนอีกทีก็ตอนบ่ายโน่นเลย 


     "ไปนั่งในโรงอาหารดีกว่าป่ะ" ไอ้กัสเก็บของและชวนผมไปโรงอาหาร  

ซึ่งผมก็พยักหน้าและเก็บของตาม ขณะที่กำลังลุกขึ้นยืนก็มีกลุ่มผู้หญิง 5 คนเดินตรงมาหา  ความสูงนี่พอ ๆ กะผมเลย  ต้องบอกว่าเธอสูงเกินไปหรือผมเตี้ยไปเนี่ย?  


     แต่ดูจากหน้าตาคนมาใหม่แล้ว  เธอสวยนะครับ  แต่งตัวค่อนข้างเปรี้ยว เสื้อนักศึกษารัดรูปฟิตเปรี๊ยะ  อวดทรงของลูกกลมๆ 2 ลูกที่อยู่ในวัยน่าขย้ำ กระโปรงทรงเอสั้นโชว์ขาเรียวขาว  แต่แต่งหน้าจัดไปหน่อย  ส่วนใหญ่ผู้ชายไม่ค่อยชอบแบบนี้เท่าไหร่  แต่ถ้าได้บางครั้งละก็นะ  ผมเผลอตัวมองหญิงสาวด้วยสายตาโลมเลีย


     "นี่แกมองอะไรยะ!" เธอแว๊ดขึ้นเสียงดังผมจึงได้สติ 


     "แฮ่ม! แค่ดูว่าแมลงสาบตัวเมื่อกี้ยังอยู่ตรงนั้นมั้ย" ผมพูดแล้วชี้ไปยังขาของเธอ


     "กรี๊ด~  ไหน ๆ มันไปรึยัง?" พวกเธอกรี๊ดกันลั่นห้องและกระโดดหนีไปอีกทาง


     "ไอ้บ้า ไอ้พวกเกย์ แกหลอกชั้นหรอ"  อะไรวะ พาลเฉย แต่ผมก็หลอกเธอจริง ๆนั่นแหละ หึ หึ น่าสนุก


     "อ้าว! เจ๊หน้าวอก พูดอะไรก็ระวังหน่อยนะเดี๋ยวจะได้เกย์เป็นผัว! "ไอ้กัสฟึดฟัดและพูดขึ้นมา เพราะผมก็ค่อนข้างเคืองเหมือนกันที่โดนว่าแบบนี้


     "หยี~ พวกชั้นไม่เอาพวกแกหรอก" หนึ่งในนั้นพูดออกมา


     "ที่ฉันมาก็แค่อยากจะมาเตือน" คนที่ยืนอยู่หน้าสุดพูดขึ้นและมองมายังผม


     "ว่ามาสิ" ผมอมยิ้มและกอดอก  มองไปที่หญิงสาวโดยไม่หลบสายตา  ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเรื่องอะไร 


     "อย่ายุ่งกับพี่เซด ถ้าไม่อยากเดือดร้อน" นั่นไง ทำไมแทงหวยไม่ถูกแบบนี้นะ  


     "อืม~ แต่ถ้าเค้ามายุ่งเองก็ไม่เป็นไรใช่มั้ย?" ผมพยักหน้าและตอบกลับไปอย่างไม่รู้ร้อน


     "อะ....." เธอกำลังจะพูด


     "อ่า!  แล้วถ้าพี่เซดมาขอไปรับไปส่งเองนี่ได้ใช่มั้ย?" ผมพูดตัดหน้าเธอ

     

     "มะ......"


     "แล้วถ้าพี่เซดมาชวนไปกินข้าวล่ะ  ได้อีกใช่มั้ย"


     "แก...."


     "อืม เข้าใจละ จะพยายามไม่เข้าไปยุ่งนะแต่จะยืนรอให้เข้ามาแทน  งั้นคงต้องไปแล้วแหละ พี่เซดบอกว่าเลิกแล้วให้โทรหาด้วย  ไปนะ" ว่าจบผมก็เดินออกมาทันทีเพราะคิดว่าอีกไม่นานน่าจะเกิดบางอย่างขึ้น


     กรี๊ด~


     นั่นไง ฮ่าๆ

 

     "สนุกรึไง?" ไอ้กัสที่เห็นผมหัวเราะก็พูดชึ้นมา


     "ก็นะ  ไม่ได้สนุกแบบนี้นานแล้ว " ผมตอบตามความจริงเพราะชีวิตเก่าผมไม่ได้มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นบ่อยนัก มันมีแตรื่องน่าเบื่อ


     “แล้วพูดไปแบบนั้นจะไม่เป็นไรหรอ? กับพี่เซดน่ะ" ไอ้กัสพูดขึ้น มันคงกลัวเซดริกจริงๆ


     "หืม! ไม่เป็นไรหรอกเพราะ..เขาคงไม่รู้ฮ่าๆ" ผมตบไหล่เพื่อนและเดินนำไปก่อน


     "เชี้ย! แล้วถ้าเขารู้จะโดนกระทืบมั้ยวะ?" เสียงไอ้กัสดังตามหลังมา  ผมก็ได้แต่ขำมัน กลัวอะไรไม่เข้าเรื่อง  

แต่หารู้ไม่ว่าที่คนอื่นเค้ากลัวกันน่ะ ถูกต้องแล้ว



เซดริก พาร์ท

     D: ส่งคลิปวีดีโอถึงคุณ

     

     "หึ หึ"  ผมนั่งดูคลิปวีดีโอที่ลูกน้องส่งมาให้  ที่ไปส่งปักษ์ให้ทุกคนเห็นเพราะต้องการรู้ว่าเด็กนั่นจะทำยังไงหากถูกทำแบบนี้   ถ้าหากแก้ปัญหาไม่ได้ผมก็จะเลิกยุ่งทันที  แต่แบบนี้นี่มันน่าสนใจเกินไปแล้ว  แววตาแบบนั้นมันทำให้หัวใจของผมเต้นขึ้นมาอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน แววตาที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ เด็ดเดี่ยว  มันมีสเน่ห์น่าหลงไหลอย่างมาก


     อ่า ทำไงดี  อยากได้แล้วสิ





TBC.

(อย่าคาดหวังถึงความสมจริงนะคะทุกอย่างที่เกิดขึ้นในนิยายเป็นความนโนของไรท์ล้วนๆขอให้ผู้อ่านอย่าใช้สติอ่านนะค่ะ555) 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.038K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,162 ความคิดเห็น

  1. #1115 Belle___b__ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 13:46
    เขี้ยวเขน คำว่าเขี้ยวต้องเป็นเคี่ยวรึเปล่าคะ แต่เขนนี้ไม่แน่ใจ
    #1,115
    0
  2. #1079 pat254723 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มีนาคม 2563 / 22:08
    หิววว

    ยิ่งกำลังลดน้ำหนักอยู่ด้วยสิ
    #1,079
    0
  3. #1063 Bodi-Zhange (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:20
    บางทีอิเจ๊คนนั้นก้อควรคิดนะว่าถ้าเจ๊แกอาบน้ำบ่อยๆแมลงสาบมันจะเกาะขาเจ๊มั๊ย เว้นแต่เจ๊ไปร่อนเอวเสดละลืมอาบน้ำแล้วมาเรียนเลยไรงี้อ่ะ555
    #1,063
    0
  4. #1039 chilfull (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:45
    โอ้โห ตัวแสบเอ้ยย
    #1,039
    0
  5. #1030 star3421 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 04:55
    จะเลิกยุ่งจริง?
    #1,030
    0
  6. #1027 Kanomjeennamya (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:46

    ต้องแบบนี้สิลูก อ๊ายยเขิน
    #1,027
    0
  7. #1019 Choi_Jina_ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:11
    กวนมากไอ่ลุงงงง
    #1,019
    0
  8. #1009 Ph4am (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:21
    รูปอาหารทุกๆท้ายตอน//หิวไปหมดแล้ว
    #1,009
    0
  9. #1005 Chppndpth99 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:02
    หิวเลยยย
    #1,005
    0
  10. #1002 Noiz ShadowRead (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 13:01
    ตกผู้แบบไม่ำด้ตั้งใจ
    #1,002
    0
  11. #946 Mnkuko (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 23:33
    พยายามไม่เลื่อนดูรูป แค้นใจนัก!
    #946
    0
  12. #936 moontakara (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 21:31

    เกลียดไรท์จากใจสายคนอ่านดึก
    #936
    0
  13. #908 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 13:28
    หิวโว้ยยยยย
    #908
    0
  14. #692 Eicniw (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 13:14
    ต้องมีรูปอาหารทุกตอนมั้ยเนี่ย หิวเลย~
    #692
    0
  15. #657 mtpply (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 03:34
    รูปอาหารสมจริงมากค่ะ!!!!
    #657
    0
  16. #490 SoCriminal (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 00:11
    00:10 ซึมซับเนื้อเรื่อง Vs หิวตาย//เลือกอะไรดี?
    #490
    2
    • #490-2 JJKU97L(จากตอนที่ 6)
      24 ตุลาคม 2562 / 23:36
      หิวตายชนะขาด
      #490-2
  17. #426 Withchp (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 18:43
    ใจเย็นพ่อ อย่าเพิ่งรีบอยากได้น้อง(ขอใช้น้องแล้วกัน ไหนๆก็ร่างใหม่)
    #426
    0
  18. #353 พี่สาวยองแจ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 00:19
    โคต

    ร ต้อง ตร แต่เราเม้นให้ไม่ได้อะจะติดเซนเซอร์
    #353
    0
  19. #352 พี่สาวยองแจ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 00:18
    เชี่ย* ไม่ใช่ เชี้ย
    #352
    0
  20. #351 พี่สาวยองแจ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 00:17
    ปาท่องโก๋* แล้วคำอะไรอีกลืมแล้ว555
    #351
    0
  21. #338 priew_inlove (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 01:43
    ขอไม่ดูภาพอาหารแทนละกัน หิววว ว่าแต่ตาพี่แกล้งน้องงงงง
    #338
    0
  22. #314 Optimus31 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 00:17
    อ่านเรื่องนี้ตอนเที่ยงคืน ใครไม่หิวบ้าง โธ่ว
    #314
    0
  23. #290 aimjunggm (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 10:35
    ทำไมถ้าแก้ปันหาไม่ได้แล้วจะไม่ยุ่งล่ะ เ,ซดแกควรจีบน้อง เขาช่วยแกขนาดนั้น
    #290
    0
  24. #273 nicharipaen04 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 20:01
    พี่เซด!!

    พี่ควรจีบน้องก่อนนะคะ เพราะน้องเคยแมน แมนมากด้วย5555
    #273
    0
  25. #167 ไคซากิ ไคยะ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 17:16
    คุก!!!จ้า
    #167
    0