อดีตราชันย์วีรบุรุษ จะขอใช้ชีวิตในชาตินี้ให้คุ้มละน่ะ!!

ตอนที่ 2 : ตัวตนระดับพระเจ้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 751
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 76 ครั้ง
    4 พ.ย. 62

ผมค่อยๆ ลืมตาขึ้นหลังจากที่ได้รับการ เกิดใหม่.. แต่ที่แปลกคือ..
ทำไม ผมถึงอยู่กลางป่าได้ละเนี่ย!?

ตอนนี้ตัวผมนั้นดูเหมือนจะเป็นแค่เด็กทารก แรกเกิดด้วย แล้วทำไมถึงมาอยู่กลางป่าได้ล่ะ
ยัยเทพธิดานั้น!!

ขณะที่ ผมกำลังบ่นนั้น ก็มีเสียงฝีเท้าขนาดใหญ่เดินเข้ามา 

ตึง ตึง ตึง!!

เสียงฝีเท้านั้นคือเสียงของมังกรสีแดงขนาดใหญ่ ที่อยู่ข้างหน้าของผมตอนนี้

เชี่ยไรเนี่ย!! ผมได้ตะโกนร้องในใจ

มันค่อยเดินมาทีละ น้อย ทีละน้อยทำให้ผมพอจะเดาเจตนาของมัน

มันกะจะ กิน ตู เลยนี้ หว่า!! 
ยัยเทพธิดา ไร้ประโยชษ์เอ๋ย เดี๋ยวก่อนสิถ้าหากเรา"จุติกลับชาติมาเกิด"ละก็
มันคือเงื่อนไข การมาเกิดมันต่างจากการตาย ปกติ ถ้าอย่างงั้นพลังเวทของเราในชาติก็ ต้องอยู่สิ!!

หลังจากที่ผมคิดได้อย่าง งั้นผมก็ เริ่มร่ายเวทในใจ

เวทไร้ร่าย บทที่ 89 หน้าที่ 2 ขั้นที่ 10 "แรงโน้มถ่วง EX" 

ทันใดนั้นพื้นรอบข้างนั้นยุบลงทันทีด้วยเวท แรงโน้มถ่วง

      "อ็ากกกกกกกกกกกกก!!"

เสียงของมังกรตัวนั้น ร้องขึ้นมา

เป็นไงละเจ้ามังกร!! โดนเวท ของผมเข้าไป จุกละสิ

      "ข้า ขอโทษ!!"

เสียงของมังกรตน นั้นพูดออกมา

อะไรน่ะ มังกร พูดได้อย่างงั้นหรอ!?

ผมจึงหยุดการทำงานของเวท แรงโน้มถ่วง

ทำให้มังกรตนนั้นหยุดส่งเสียงร้องโหยหวน


งั้นลองใช้"ทรจิต"คุยหน่อยละกัน

     "เจ้ามังกร ตรงนั้น น่ะ!!(ทรจิต)"

     "เสียงใครน่ะ!?"

มังกรตนนั้นทำสีหน้าตกใจพร้อมกับหันหน้าไป รอบๆ

     "ก็ เด็กทารกที่แก คิด จะกินน่ะสิ !!(ทรจิต)"

     "ว็ากกกก เด็กทารก พูดได้!!"

เป็นใคร ใครก็ตกใจ ที่เด็กทารก พูดได้ แม้แต่ มังกรยังตกใจเลย

     "ขอโทษ ที่ทำให้ตกใจ แต่ว่า ฝั่งนั้นก็ผิดนะที่ คิดจะมากินผม(ทรจิต)"

     "ก็ที่นี้มัน ไม่ค่อยมี มนุษย์ เข้ามานะสิ ข้าก็เลยตกใจ แล้วคิดจะมาดูใกล้ๆ เอง
     แต่เจ้า กับใช้ เวท ใส่ข้า นะสิ"

     "ยังไง ฉันก็ ต้องขอโทษด้วย ว่า แต่ที่นี้มันคือที่ ไหนกัน(ทรจิต)"

     "ที่ แห่งนี้ คือ ป่า เวทมนตร์ ป่าที่เต็มไปด้วยเวทมนตร์ และสิ่งมี ชีวิต เวทมนตร์ ระดับสูง
     ว่าแต่ ทำเจ้าถึงมา ที่นี้ได้ กัน เจ้าเป็นเพียงเด็กทารกเอง ต่อให้จะมี พลังเวทมนตร์ ระดับสูง
     หรือ ว่าเจ้า เป็นผู้ กลับชาติ มาเกิด!! ถ้าเป็นอย่างงั้น เจ้าเป็นใครกลับชาติมาเกิด จอมมาร หรือ วีรชน?"

     "ใจเย็นๆ ก่อน ผมกลับมาชาติมาเกิดก็ จริง แต่ชาติก่อน แต่ชาติก่อน ผมไม่ใช้ อะไรอย่างที่ 
     เจ้าพูดหรอกน่ะ(ทรจิต)"

     "แล้ว ชาติ ก่อนท่านเป็นใครกันแน่ ทำไมถึงมี พลัง ระดับ ขนาดนี้"

     "ผมก็เป็น เพียงแค่ อดีต ราชันย์วีรบุรุษ เอง(ทรจิต)"

     "เมื่อ กี่ท่าน ผูดว่าอะไรน่ะ!!"

     "ผมบอกว่าชาติก่อน เป็น แค่ อดีต ราชันย์วีรบุรุษ มีอะไรแปลกหรอ(ทรจิต)"

     "ท่านอย่ามา หลอกข้า เลย หลอกว่าเป็น เทพธิดา กลับชาติมาเกิดยัง น่าเชื่อมากกว่าเสียอีก"

อะไรของ เจ้านี้ ฟะ ก็ตรู พูดความจริงจะ เอาอะไรมาก ฟะ!!

      "ก็ ชาติก่อนผมเป็น ราชันย์วีรบุรุษ มันมี อะไรแปลกมารึไง!? ก่อนที่ ผมจะมาเกิดเมื่อกี่ผม เพิ่งจัดการกับ
      เทพมาร ตนที่ 6 ไปเอง เมื่อกี่ เลย"

      "อ็ากกกกกกก นี้รู้ไหมท่าน มันผ่านมา 20 ปีแล้วนะ ท่าน หลังจาก ศึกเทพมาร ครั้งนั้น และป่าแห่งนี้ 
      ก็คือหลักฐานของการต่อสู้ ครั้งนั้น การต่อสู้ครั้งนั้นทำให้ บริเวณ โดยรอบเปลี่ยนเป็นเวทมนตร์ ยังไงล่ะ...
      ถ้าหาก เป็นอย่างที่ท่าน พูดจริงๆ สมดุลของโลกก็ คงต้อง แย่แน่ๆ เพราะพลัง ระดับท่าน ที่เหนือยิ่งกว่า
      วีรบุรุษ ทั้ง 7 คน และเป็นอาจารย์ของ มหาปราชญ์ กิดัส นั้น ก็ไม่ต่างจากตัวตนระดับ พระเจ้าในตำนาน"

       "ไม่ต้องห่วง ในชาตินี้ ผมไม่คิดจะทำอะไรหรอก ผมแค่อยากใช้ชีวิต สบายๆ ผมไม่อยากติดห่วงโซ่
       แห่ง หน้าที่ อีกแล้ว ผมอยากเป็น อิสระ เสียที(ทรจิต)"

       "ถ้าอย่างนั้น ข้า ขอตาม ท่านไปด้วย ข้าจะตามไปทุกที่ เลย!!"

       "เจ้ามี เวท แปลงร่างหรือเปล่าละ ถ้ามีก็ โอเค แต่ถ้า ไม่มี คงยากหน่อยละ
       ตัวขนาดนี้เที่ยวไป มา คง ได้เป็นเรื่องใหญ่แน่(ทรจิต)"

       "ไม่ต้องห่วง เวท ระดับแค่ นั้นข้าทำได้อยู่แล้ว ข้านะเป็น ถึงมังกรโบราณเลยน่ะ"

       "เจ้าต้อง ล้อผมเล่น แน่ๆ กระจอก ขนาดนี้ เนี่ยน่ะ(ทรจิต)"

       "ท่านต่าง หาก แกร่งเกินไป!!"

ขณะที่ผมกำลัง คุยกับ มังกรแดงอยู่นั้นได้มี เสียง ขวบม้า ใกล้เข้ามา
  
       "แย่แล้ว ดูเหมือนจะมี คนขวบม้ามาทางนี้เจ้า รีบ แปลงร่างเป็นอะไรที่มันดูไม่น่าสงสัย
       และตัวใหญ่ ที่สิ!!(ทรจิต)"

พูดเสร็จ มังกรแดงตนนั้น ก็ กลายร่างเป็น หญิงสาวผมสีแดงเปลวไฟ ดวงตา สีแดงไฟ
พร้อมกับใส่เสื้อ ผ้า ที่ดู หรูหรา อย่างบอกไม่ถูก

       "นี้ เธอเป็น ผู้หญิงอย่างงั้นเรอะ!?(ทรจิต)"

       "ก็แน่นอน สิค่ะ ต่อจากนี้ข้าคงต้องใช้"

       "แล้วก็ใช้เวท ทรจิต คุยกับ ผมแทนล่ะ ไม่อยากให้เรื่องมันวุ่นวาย 
       รู้กันแค่ นี้พอว่า ผมเป็นผู้กลับชาติมาเกิด(ทรจิต)"

       "ได้ค่ะ(ทรจิต)"

       "ดูเหมือนว่าจะ ใกล้มาถึงแล้วสิน่ะ(ทรจิต)"

       
      

     

    


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 76 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

21 ความคิดเห็น

  1. #13 SETSU_ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2562 / 11:38

    โทรจิตครับ สนุกมาก
    #13
    0
  2. #4 shadowpro (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 14:28
    เกือบแล้วมังกรผู้โชดร้าย (?)
    #4
    0
  3. #3 Manga-Otaku//Comic (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 12:26
    สั้นแต่กูสนุกเนอะ ถ้ามังกรช้ากว่านี้มีหวังไปวรรค์แน่เลย
    #3
    0