“วุ่นนัก...รักกับยัยบ๊อง”

ตอนที่ 1 : Intro...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 42
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    6 ม.ค. 61

“พาร์ท ลูนา”

“ยัยนาาาาาาาาาา……” เสียงร้องเรียก พร้อมเดินตรงมาที่โต๊ะใต้ตึกที่ฉันนั่งอยู่ เฮ้อออ…..จะเป็นใครไปได้ล่ะนอกจากเพื่อนรักของฉันเอง ยัยมิวสิคไงล่ะ ที่มักจะมีเสียงมาก่อนตัวมันซะอีกนี่ถ้าจะเรียกฉันเสียงดังขนาดนี้ เอาโทรโข่งไหมคะเพื่อนนน -_-!! เพื่อนกลัวเจ็บคอ เพื่อนเป็นห่วง!!  “นี่แกร้องเสียงดังทำไม!! ไม่เห็นหรอคนมองกันเยอะแยะ แล้วนี่เรียกฉันทำไมห้ะ”  

“เปล่าา..ไม่มีไรอ่ะ ฉันเห็นว่าแกนั่งอยู่คนเดียวเลยกลัวแกเหงา ฮ่าาาๆๆ”มิวสิคตอบกลับเท่านั้นแหละ ฉันแทบเงิบบบบ ยัยบ้านี่หาแต่เรื่องขายหน้ามาให้ฉัน  

“นี่แกไม่เห็นหรอ คนนั่งอยู่เยอะแยะ ฉันไม่เหงาหรอกเว้ยย” ฉันว่าประชดมิวสิคนิดหน่อย

“เอออออ...แล้วนี่นังเรย่ายังไม่มาหรอ อีก 20นาที ก็จะขึ้นเรียนแล้วนะ” มิวสิคนั่งลงม้านั่งข้างฉัน พร้อมถามหายังเรย่า หรือว่าไอ้ร็อกเกอร์ไงล่ะ ฮ่าาาๆๆ (พ่อนางชอบดนตรีร๊อกมากถึงกลับตั้งชื่อลูกว่าร๊อกเกอร์ แต่ดั้นนน..ไหงลูกชายกลับกลายเป็นลูกสาว มันเลยเปลี่ยนชื่อเป็นเรย่าไงล่ะ พ่อนางเกือบจะเนรเทศออกจากบ้านแน่ะหลังจากมันเปิดตัวว่าเป็นสาวตอนม.ปลาย)

“น่าจะใช่แหละ เพราะว่าฉันมาถึงก็ยังไม่เจอมันเลย สงสัยจะแฮงค์จากเมื่อคืนมั้ง ลองไลน์ถ้ามันดูสิ”ฉันบอกมิวสิคพร้อมจับโฟนเครื่องโปรดของฉันขึ้น แล้วกดเลือกเข้าที่แอฟสีเขียว


## 3 สาวพาวเวอร์พับเกิร์ล ##

ลูนา ลูย้าาาา : ไอ้ร๊อก นี่แกตื่นยังเนี่ย วันนี่เปิดเทอมวันแรกนะย้ะ !!


ใช่แล้วล่ะ วันนี้วันเปิดเทอมวันแรกของมหาลัย XXX และนี่เป็นวันที่ฉันขึ้นปี 2 ในการเรียนมหาลัย


ไลน์!!  เสียงโฟนของมิวสิคดังขึ้น


มิวสิค สวยที่สุดในกลุ่ม : แล้วนี่ก็เหลือเวลาแค่ 15 นาที เมื่อไหร่จะมาย้ะ

มิวสิค สวยที่สุดในกลุ่ม : ฉันให้เวลาแก 10 นาที ถ้าช้าฉันจะไม่รอ!!

เรย่า โสดและสวยมากกกก: โอ๊ยยยยยย!! นี่พวกแกจะเร่งอะไรนักหนาห้ะ ไม่รู้รึไง ว่ากรุงเทพมันรถติด

เรย่า โสดและสวยมากกกก : อีกอย่างฉันกำลังหาที่จอดรถ ไม่ถึง 10 นาทีแน่นอนค่ะเพื่อน


ฉันนั่งอ่านไลน์กลุ่มอย่างอารมณ์ดี ^^” ก็ยัยมิวสิคกับยัยเรย่านะสิ พูดกันดีดีไม่ถึง 5 นาทีก็กัดกันตลอด ฮ่าๆๆ นี่แหละกลุ่มฉัน เน้นฮา และหน้าตาดี(หราาาาาาา/ ไรท์) และพวกเราสนิทกันมากเลยล่ะ ก็แน่สิเรา 3 คนเป็นเพื่อนกันตั้งแต่เข้าม.ปลาย ไปไหนมาไหนด้วยกัน กินข้าวด้วยกัน ดูหนังด้วยกัน ไปเที่ยวด้วยกัน เรียนคณะเดียวกัน มหาลัยเดียวกัน และโสดไปด้วยกัน(อันนี้ฉันคิดเองคนเดียวล้วนๆ555) แค่นี้ฉันก็ไม่ต้องแล้วล่ะแฟน และฉันก็ไม่กลัวที่จะขึ้นคานทอง ชีวิตอิสระแบบนี้หาไม่ได้หรอกกับคนที่มีแฟน ขอแค่มียัยเพื่อนรักทั้ง 2 ฉันก็ไม่เหงาแล้วล่ะ ^^

................................................................................................................................................................................................................
ดีจ้าาาาาา ^^ คนอ่านทุกคน
     เรื่องนี้คือการแต่งนิยายเรื่องแรกของเราน้าาา ยังไงก็ติชมกันได้ คอมเม้นท์กันมาเลย ด่าได้แต่อย่าแรงน้าาาา 55555 
  #ยังไม่ตรวจคำผิดค่ะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น