7 ชะตาฟ้าสังหาร(命運回到過去)

ตอนที่ 61 : ตอนที่ 58 หาใช่นางฟ้า...ข้าคืออสูร 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,282
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 314 ครั้ง
    29 ส.ค. 62

ตอนที่ 58

หาใช่นางฟ้า...ข้าคืออสูร 1

 

หญิงสาวปิดซ่อนใบหน้าด้วยผ้าคลุมดำที่ห้อยคลุมลงมาจากหมวกฟางปีกกว้าง พริบตาที่เอ่ยคำอาจหาญ ก็ทะยานเหยียบอากาศธาตุว่องไวจนชุดคลุมสีม่วงอ่อนที่สวมใส่พลิ้วกระพือไม่หยุดยั้ง เมื่อจุดมุ่งหมานยมิใช่สันติ ก็มิต้องเปลืองถ้อยคำเจรจาความ หญิงสาวจึงเป็นฝ่ายเปิดฉากลงมือจู่โจมก่อน ผืนผ้าแพรสีชมพูเข้มที่พันรัดสองแขน ทะยานพุ่งราวแส้วิเศษตรงเข้าหาเหวินอู่

 

ยอมปรากฏตัวแล้วรึ !!!

เหวินอู่ระแวดระวังตั้งแต่ต้น เมื่อผู้เฝ้าดูอีกคนปรากฏมันจึงตวาดดังพร้อมลงมือตอบโต้ ฝ่ามือขวากางเหยียดฟาดออกไปตามทิศทางของผู้มาใหม่ อักขระที่พันรัดรอบแขนปรากฏเรืองแสงวาบ ระดับบ่มเพาะที่สะกดเอาไว้ไต่สูงในพริบตา...ลมปราณเที่ยงแท้ขั้นต้น เป็นระดับของผู้ฝึกตนที่มิใช่จะพบเจอกันได้โดยง่าย ฝ่ามือเพิ่งฟาดออกบรรยากาศรอบข้างพลันแตกระเบิดในพริบตา ลมปราณที่แตกกระจายดุดันก่อเกิดใหม่เป็นม่านทรงกลมกระแทกออกทุกทิศทางปกป้องรอบกาย ก่อนจะผลักทะยานเข้าปะทะกับกระบวนท่าของหญิงสาวปริศนา

 

ไร้ประโยชน์ !!!

เสียงหวานแว่วกังวาน ผ้าแพรที่สะบัดไวพลันเรืองแสงวูบ แปรเปลี่ยนจากผ้าแพรธรรมดากลายเป็นอสรพิษร้ายดวงตาแดงฉานขนาดมหึมา ท่วงท่าดุร้ายอ้าเขี้ยวคมพุ่งเข้าฉกกัดใส่ม่านพลังปกป้องของเหวินอู่

 

สองกระบวนท่าห้ำหั่น ก่อเกิดแรงกระชากกระเบิดออกไปทุกทิศทาง สมุนทั้งสองของเหวินอู่ถูกแรงปะทะผลักร่างกระเด็นล้มเสียหลักกลิ้งถอยไปไกล

 

ฝุ่นควันจางไว เหวินอู่เห็นม่านปกป้องเพียงปรากฏรอยร้าวกระหยิ่มใจ สายตากวาดสูง หมายแสดงความดูแคลนคู่ต่อสู้ แต่แล้วกลับไม่พบร่างหญิงสาวอยู่ที่จุดเดิมแล้ว ทันใดนั้นนึกขึ้นได้ เร่งกวาดสายตาสำรวจใกล้ ค่อยพบว่าร่างของเด็กหนุ่มผมขาวกลับถูกแย่งชิงไปแล้ว

 

บัดซบ !!! มันมาเพื่อช่วยคนเท่านั้น” เหวินอู่เดือดดาล “คิดมาก็มาคิดไปก็ไป มันไม่ง่ายดายเช่นนั้นหรอก” สิ้นคำเหวินอู่ก็ทะยานตามหลังหญิงสาวปริศนาที่ทะยานหลบหนีไปยังทิศทางที่นางเพิ่งจะจากมา สมุนทั้งสองเมื่อเห็นเหวินอู่ลอยเหินติดตาม รีบลุกขึ้นหยิบอาวุธคู่กายออกมากระชับแน่น ทะยานตามหลังไปโดยมิลังเล

 

เหวินอู่ทะยานขึ้นสูง พร้อมเร่งความไวเป็นเท่าทบด้วยมั่นใจในพลังฝีมือ คิดปิดฉากการต่อสู้โดยไว แต่ไม่คาดคิด เมื่อพ้นจากเขตโล่งกว้าง หญิงสาวปริศนาที่วางร่างของหลงจิวเมิ่งซุกซ่อนเอาไว้ พลันชะงักหยุดขวางกั้น มิได้หลบหนีต่อไป

 

“ข้าขอเตือนพวกเจ้าเป็นครั้งสุดท้าย ว่าอย่าได้คิดติดตามข้าอีก” เสียงหวานแว่ว แม้แสดงออกด้วยระดับบ่มเพาะหลอมรวมลมปราณสุดปลาย แต่กลับมีอำนาจสำกดข่มน่าเกรงขาม

 

“นังเด็กเมื่อวานซืน ชิงตัวเป้าหมายของพวกเรา แล้วยังมีหน้ามาข่มขู่พวกข้าอีก อย่าหวังว่าวันนี้เจ้าจะมีชีวิตรอดกลับออกไปเลย” ยิ่งรับรู้ระดับบ่มเพาะของฝั่งตรงข้าม เหวินอู่ยิ่งมั่นใจในตนเอง

 

“ถือว่า...ข้าเตือนพวกเจ้าแล้วนะ”เสียงหวานยังมาทันจางหาย ข้อแขนขาวสะบัดไว ปรากฏกำไลทองผุดเด่นเคลื่อนสั่นไหวไปมา รอยยิ้มงามภายใต้ผ้าคลุมหน้า พลันแปล้เปลี่ยนเป็นนิ่งเรียบจริงจัง ดวงตาสีฟ้าของนางส่องประกายไอสีม่วงดำ ลี้ลับสุดหยั่ง

 

พริบตาที่หญิงสาวเริ่มลงมือ สภาวะบิดเบี้ยวพลันปรากฏขึ้นรอบข้าง แสงสว่างในรัศมีหนึ่งร้อยก้าวกลายเป็นขมุกขมัวไม่เด่นชัด เสียงดังกังวานของโลหะแหลมแว่วขึ้นอีกสองครา ทั้งร่างที่อาบไปด้วยลมปราณเที่ยงแท้ขั้นต้นคุ้มกันของเหวินอู่ พลันถูกแรงกดทับมหาศาลจู่โจมจนขยับเคลื่อนไหวลำบาก แต่แรงกดทับเป็นเพียงการจู่โจมเริ่มต้นเท่านั้น ด้วยอึดใจต่อมามิติเวิ้งว้างขมุกขมัวรอบด้านพลันหดยุบบีบเข้าประชิด แรงทำลายบดขยี้พลันสูงขึ้นกว่าแรงกดทับไปอีกนับสิบเท่า

 

ครานี้เหวินอู่รู้ฤทธิ์ของคู่ต่อสู้แล้ว ไม่กล้าประมาทเลินเล่ออีก เรียกหาศาสตราวิเศษคู่กายทะยานออกจากแหวนมิติของตน...ร่มบุบผาโลหิต ศาสตราระดับปฐพี กระชากกางเพียงครั้ง แรงกระเพื่อมของยอดศาสตราพลันกรีดผ่าแรงกดทับรอบกายกระจายออก ลมปราณไร้สภาพที่กดทับก่อนหน้ากลายเป็นคลายลง ทันทีที่กลับมาเคลื่อนไหวได้สะดวกดายอีกครั้ง เหวินอู่ไม่ลังเลลงมือตอบโต้เอาคืน ร่มกางพับหุบ ก่อนเสือกแทงปลายแหลมด้านตรงข้ามกับก้านร่มเข้าหาร่างของหญิงสาวปริศนา กระแทกทะลวงเข้าใส่รัศมีลมปราณแปลกพิสดารที่ห่อหุ้มร่างของนางจากทางด้านหน้า

 

เปรี๊ย เปรี๊ย เปรี๊ย... !!! 

เสียงดังลามเลียราวเกล็ดน้ำแข็งหนาที่แตกร้าวไม่หยุดยั้ง แต่ม่านพลังปกป้องยังมิแตกสลายทันที จนกระทั่งร่มวิเศษในมือของเหวินอู่คลี่กางออกอีกครั้ง ลมปราณที่หน่วงเอาไว้ก่อนพลันสูบกลืนเข้าสู่ยอดศาสตรา อักขระที่ถูกวาดสลักบนใบร่มพลันสาดแสงเรืองรอง ลมปราณที่อัดเข้าใส่ศาสตราวิเศษ ก่อเป็นคลื่นรูปพัดกระแทกซัดซ้ำเติม ค่อยปรากฏเสียงแตกระเบิดดังสะท้านตามหลัง ผลจากการปะทะไม่เพียงทำให้หญิงสาวปริศนาจำต้องถอยหลัง พร้อมลงมือปัดป่ายป้องกัน แต่ยังลามไปถึงหมวกฟางปีกกว้างที่เชื่อมต่อกับผ้าโปร่งปกปิดใบหน้าที่ถูกพัดปลิว

 

“อย่าได้คิดหนี” ใบหน้าดุดันพร้อมแยกเขี้ยวยิงฟันของเหวินอู่เอ่ยขึ้น ทันทีที่เห็นหญิงสาวชักเท้าทะยานห่างกลับหลัง แต่แล้วเมื่อใบหน้าของเด็กสาวปรากฏชัด ค่อยรู้สึกราวน้ำเย็นราดสาดเข้าใส่จิตใจอันรุ่มร้อน “สวรรค์...ข้ามิเคยพบเจอความงามดุจนางฟ้าจำแลงเช่นนี้มาก่อน”

 

ชายชุดดำทั้งสองที่ตามหลัง เพิ่งบรรลุถึงข้างกายเหวินอู่พร้อมเสียงแตกระเบิด พลันได้ยินถ้อยคำของผู้เป็นหัวหน้าแปลกหูไป ค่อยใช้สายตาไล่ทวนไปตามทิศทางที่หญิงสาวปริศนาทะยานห่าง

 

แรกเห็นใบหน้าชายชุดดำทั้งสองพลันชะงักงัน แต่เด็กสาวที่เพิ่งรู้ตัวว่าหมวกที่ปกคลุมใบหน้าหลุดปลิว มิได้ยินดีตกเป็นเป้าสายตา กำไลทองที่สวมใส่ทั้งสองข้อมมือขาว พลันแปรเปลี่ยนเป็นสีนิลเงางาม ดวงตาคมกล้าสีฟ้าอ่อนส่องประกายวาววับ หลอกหลอนราวกับถูกซ้อนทับด้วยมายาภาพ คล้ายจริงคล้ายลวง กำไลสีนิลทั้งสองพลันสั่นไหว โดยมิต้องขยับ เสียงดัง...กรุ๊ง...กริ๊ง...กรุ๊ง...กริ๊ง !!! ก้องกังวานต่อเนื่องราวกระดิ่งแก้วกระจายออกไปทุกทิศทาง เสียงใสเสนาะหูจนผู้คนไม่ทันระวัง กลายเป็นหัวหมุนเคลิบเคลิ้ม ราวกับต้องมนตร์สะกด ตกอยู่ในสภาวะงมงายหลงทางอยู่ในมายาภาพ

 

ปากแดงเรื่อสมบูรณ์ราวภาพวาด เผยอขึ้นเล็กน้อยพร้อมเอ่ยเสียงหวานใส แต่เนื้อความกลับเย็นชายิ่ง “วันนี้ข้ามิได้อยากมือเปื้อนโลหิต ดังนั้นข้าจะขอเตือนพวกเจ้าเป็นครั้งสุดท้าย จงไสหัวไปให้พ้น”

 

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า วิชาหลอนวิญญาณของเจ้าอาจจะทำอันตราย ให้สมุนของข้าได้ แต่อย่าหวังว่าจะใช้กับข้าได้” เหวินอู่มิใช่ชนชั้นธรรมดา ลำพังระดับบ่มเพาะลมปราณเที่ยงแท้ก็สูงล้ำจนสยบค่ายสำนักในเมืองเมฆขาวได้โดยลำพัง อีกทั้งในมือยังปรากฏ...ร่มบุบผาโลหิต ศาสตราระดับปฐพีขั้นต้น มีหรือที่มันจะยินยอมถอยหนี “แต่ถ้าเด็กน้อยเจ้า ยินยอมตามข้ากลับไปปรนนิบัติทุกเช้าค่ำ ข้าเองอาจจะ...”

 

งาช้างมิเคยงอกเงยออกจากปากสุนัข  !!!

เสียงขึงตวาดลั่น ถ้อยคำสะท้านดังพร้อมสองมือที่ประกบเข้าหากันเคลื่อนใกล้แต่มิได้แนบติด ยิ่งกำไลสีนิลส่องประกายซ้ายขวาเคลื่อนใกล้ เสียงเปล่งกังวานจากที่เคยสะท้านใส ยิ่งมายิ่งกลายเป็นเดือดดาล มิแตกต่างจากกลองศึก ผิดวิสัยของโลหะที่สั่นไหว แม้ภายนอกปรากฏเสียงเลื่อนลั่น แต่ยังมิเท่าเสียงที่ดังกระหึ่มสะท้านสองหูของศัตรูทั้งสาม




*ปล.ถ้าอ่านแล้ว งง อย่าได้แปลกใจ เพราะคนอ่านจะรู้แค่หลงจิวเมิ่งไปก่อน ลุ้นไปเรื่อย งง ไปเรื่อย ขอบคุณทุกคนที่ติดตามนะครับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 314 ครั้ง

711 ความคิดเห็น

  1. #597 198851988 (@198851988) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 21:13
    อย่าเพิ่งเอานางเอกมาสิ

    ลำคาญไว
    #597
    1
    • #597-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 61)
      22 กันยายน 2562 / 15:43
      นางเอกรึเปล่า ต้องตามต่อ แต่ตัวละคร หญิงเรื่องนี้ไม่ง่องแง๊ง แน่ ๆ แต่ละตัวมาแนวโหดเลย ^ ^
      #597-1
  2. #583 GTO (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 16:21

    ฮ่า อ่านแล้ว งง. กันไป

    แต่น่าติดตามมาก

    #583
    1
    • #583-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 61)
      20 กันยายน 2562 / 00:08
      ขอบคุณครับ ที่ งง แต่ก็ยังไม่ทิ้งกัน ^ ^
      #583-1
  3. #507 Fikusa (@famedragonoy) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 06:52
    อ่านรอบเดียวก็ได้แล้วน่า ถึงสำนวนแบบนี้จะอ่านยากแต่อ่านนานๆเดี๋ยยวก็ชืน
    #507
    1
    • #507-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 61)
      29 สิงหาคม 2562 / 07:46
      ไม่ได้หมายถึงในตอน หมายถึงอ่านหลังจาก อวสานแล้ว ^ ^ ช่วงนี้เขียนข้อความรีบ ๆ ทำคนอ่านงงไปด้วยเลย
      #507-1
  4. #505 หวังซีเจา (@Automatic32) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 01:37
    อ่านไมสองรอบน่าเบื่อ
    #505
    1
    • #505-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 61)
      29 สิงหาคม 2562 / 07:48
      เนื้อเรื่องมันยาวและงง รอบเดียวกลัวอ่านไม่รู้เรื่อง
      #505-1
  5. #502 Tumbabycorn (@Tumbabycorn) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 22:09
    อ่าน ๓ รอบ
    #502
    2
    • #502-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 61)
      29 สิงหาคม 2562 / 07:49
      ชิ...หมายถึงอ่านจนจบแล้ว มาอ่านอีกรอบ สุดท้ายต้องลบข้อความทิ้งเลย คนเข้าใจผิดกันหมดเลย 555+
      #502-1
  6. #501 Fuxxzs012 (@Fuxxzs012) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 21:12
    อ่านไปอ่านมา งง
    #501
    1
    • #501-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 61)
      28 สิงหาคม 2562 / 21:27
      เพราะใช่มุมที่เขียน เป็นมุมรับรู้เดียวกับตัวเอกครับ เลยจะงงหน่อย ๆ แต่อีกไม่กี่ตอนจะค่อย ๆ เข้าใจ แต่ก็จะไม่ทั้งหมดนะ แค่พอให้เดา ๆ กัน ^ ^
      #501-1
  7. #500 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 20:03

    มึนๆ คงต้องให้ไรท์ช่วยอัพเพิ่มอีกสัก 2 ตอน
    #500
    3
    • #500-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 61)
      28 สิงหาคม 2562 / 21:31
      555+ ตอนแรกว่าจะอัพซัก 8 ตอน อัพตอนแรกไม่มีอะไร แต่พอตอนที่สอง...ไฟดับ ต้นฉบับลืมเซฟ # Cr.หลวงปู่เค็ม
      #500-1
    • #500-3 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 61)
      29 สิงหาคม 2562 / 07:49
      555+ ดับตอนนอนนี่อย่างร้อนเลยนะ
      #500-3