7 ชะตาฟ้าสังหาร(命運回到過去)

ตอนที่ 20 : ตอนที่ 20 ปางตาย (รีไรท์)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,074
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 601 ครั้ง
    26 ก.ย. 62

ตอนที่ 20

ปางตาย

 

        ปฏิบัติการใต้ดินว่องไวผ่านพ้น แต่การไล่ล่าบนดินก็หาได้ชักช้า อึดใจที่พ่นใยเข้าใสหลงจิวเมิ่ง แมงมุมพิษน้ำแข็งก็เคลื่อนไวตามติด แถมยังพ่นใยปิดทับลงไปอีกครั้ง ก่อนที่มันจะขยับตัวเคลื่อนที่ไปคร่อมอยู่บนร่างที่ถูกพันธนาการอยู่ข้างใต้ของหลงจิวเมิ่ง แต่ในจังหวะที่กำลังจะลงมือสังหาร เสียง...กี๊ซซซซซซ แว่วสะท้อนมาจากในความมืด ทำให้ปลายขาแกร่งที่กำลังจะพุ่งเสียบทะลุร่างของเหยื่อที่มันเพิ่งจะจับได้ให้ตกตายในคราเดียว กลับกลายเป็นชะงักงันนิ่งค้าง

 

            ดวงตาแปดข้างกลอกกลิ้งไปมาด้วยความรวดเร็ว จับจ้องสำรวจผ่านความมืดมิดของป่าโปร่ง แม้แมงมุมพิษน้ำแข็งเป็นเพียงสัตว์อสูรลมปราณระดับต่ำ แต่ได้ชื่อว่าสัตว์อสูรลมปราณ สอมงและความคิดล้วนพัฒนา หัวใจของผู้เป็นบิดาก็มิแตกต่างจากมนุษย์ เมื่อได้ยินเสียงร้องของลูกแมงมุมอันคุ้นหู เส้นทางเลือกระหว่างสังหารและช่วยเหลือ ล้วนตัดสินใจได้ไม่ยาก

 

            ร่างแปดขากระโจนสูงหายลับเข้าไปในความมืด ก่อนที่เพลิงไฟจะปะทุขึ้นเหนือพื้นที่มันเคยหยุดยืน

 

            หลงจิวเมิ่งที่หลบพ้นจากพันธนาการ ไม่คิดจะหันมอง เมื่อทะยานออกจากช่องโพรง เร่งใช้ท่าร่างลับลับล่อล่อจนสุดกำลัง ทะยานวูบหายลับเข้าไปในความมืดมิดอย่างไร้ทิศทาง จนมั่นใจว่าหลบหนีพ้น จึงค่อยทรุดกายลงนั่งพักผ่อน โดยหารู้ไม่ว่าจุดสูงที่อยู่เบื้องบน ยังมีดวงตาแดงแปดคู่จับจ้องตนเองอยู่

 

            เสียงกี๊ซ กี๊ซ ดังแผ่ว สองแมงมุมพ่อลูกสื่อสารเข้าใจ ศัตรูมิอาจอยู่ร่วมฟ้าของทั้งสอง หาใช่เด็กหนุ่มผู้ช่วยชีวิตลูกแมงมุมโดยบังเอิญ เมื่อรับฟังถ้อยคำสื่อความหมายของลูกแมงมุมเสร็จสิ้น แมงมุมพิษน้ำแข็งตัวพ่อจึงออกคำสั่งให้แมงมุมพิษน้ำแข็งตัวลูกกระโจนขึ้นแผ่นหลัง พลางทะยานหายลับกลมกลืนไปกับความมืดมิดอีกครา

 

            การเดินทางกลับของหลงจิวเมิ่งซึ่งบาดเจ็บปางตาย เป็นไปอย่างยากลำบาก แต่เมื่อหลงจิวเมิ่งคิดถึงอาการเจ็บป่วยของบิดา ที่ผูกเชื่อมอนาคตของเส้นทางฝึกตนกับเวลาที่ผ่านพ้น เด็กหนุ่มก็กัดฟันอดทน เมื่อลมปราณฟื้นคืนก็เร่งทะยานลิ่วสุดกำลัง ยามลมปราณขาดห้วงก็หยุดพักฟื้นคืน ทำเช่นนี้วนเวียนอยู่หลายครา ในที่สุดก็สามารถเดินทางกลับเข้าเขตแดนป้อมพายุหิมะได้ก่อนรุ่งอรุณจะมาเยือน

.

.

            เวลานี้หน้าร้านโอสถสุขสันต์ยังคงปิดประตูแน่น เพราะเพิ่งจะเข้าเวลาย่ำรุ่ง แต่ตอนนี้กลับปรากฏเด็กหนุ่มโลหิตแดงอาบชโลมกาย ยืนเคาะประตูด้านหน้าร้าน พลางส่งเสียงดังวุ่นวาย

 

            บ่าวรับใช้ที่อยู่เฝ้าเวรยาม คุ้นชินกับอาการเดือดเนื้อร้อนใจของคนป่วยและญาติที่ต้องการรักษาดีเป็นอย่างดี รีบเดินมาเปิดช่องเล็กด้านหน้าส่องดู สองตามองผ่านช่องไม้แคบเห็นเด็กหนุ่มสกปรกไม่สวมเสื้อ โลหิตไหลอาบทั่วร่างดูน่ากลัว ไม่กล้าเปิดประตูออกรับ เพราะเกรงจะเกิดจากผู้คนทะเลาะไล่ฆ่าฟันกันมา

 

            เด็กหนุ่มร้อนใจ ยกมือปัดป่ายใบหน้าจนสะอาด ก่อนจะเอ่ยดังกำชับว่า ข้าคือ...หลงจิวเมิ่ง สหายรักของนายน้อยต้าฮวน

 

            บ่าวรับใช้ที่อยู่เฝ้าเวรยามขยี้ตา มองให้ชัดค่อยรับรู้ความจริง ไม่กล้าชักช้า ทะยานพรวดออกประตูเล็กด้านข้าง ไปรับตัวของหลงจิวเมิ่งเข้ามาภายในก่อนจะรีบปิดประตูปังด้วยความร้อนรน

 

            ต้าฮวนที่ยังหลับใหล ตื่นขึ้นมาเพราะเสียงปลุกยังคงงัวเงียไม่หาย จนเมื่อรับรู้ว่าหลงจิวเมิ่งบาดเจ็บ ก็ตาสว่างในทันที รีบเร่งไปพบกับหลงจิวเมิ่ง พลางตะโกนปลุกผู้คนให้จัดเตรียมโอสถรักษาชั้นดีที่สุดตามติดไปพร้อมกัน

 

            ต้าฮวนเห็นอาการของหลงจิวเมิ่งที่คล้ายหลับคล้ายตื่นล้วนใจหาย ด้วยกลัวว่าสหายรักคนแรกและดาววาสนาของตนผู้นี้จะตกตาย เร่งยัดโอสถรักษาและโอสถบำรุงโลหิตนานาชนิดให้หลงจิวเมิ่งในทันที

 

            สามชั่วยามผ่านพ้น หลงจิวเมิ่งที่ถูกย้ายมายังเรือนรับรองใหญ่ค่อยฟื้นตื่น บ่าวรับใช้ที่เฝ้าดูอาการ เห็นดังนั้นจึงรีบไปแจ้งต้าฮวนตามคำสั่ง

 

เพียงครู่เดียวต้าฮวนก็เร่งรุดมาถึง สองสหายพบหน้า ไม่เอ่ยมากความ หลงจิวเมิ่งยื่นส่งขวดโลหิตของตนที่ผสมปนกับพิษของลูกแมงมุมพิษน้ำแข็งให้ต้าฮวน “ข้าต้องวานเจ้าช่วยสกัดโลหิตออก ทำให้พิษที่ได้มาบริสุทธิ์ด้วย”

 

ต้าฮวนรับขวดบรรจุโลหิตพลางพยักหน้ารับ “ไว้ใจข้าได้เลย” เมื่อรับคำเสร็จต้าฮวนก็เดินจากไป ส่วนหลงจิวเมิ่งที่ฟื้นแล้ว จึงนั่งทำสมาธิฟื้นฟูลมปราณที่เหือดแห้ง

.

.

เวลาผ่านพ้นไวดวงอาทิตย์คล้อยต่ำเงาทอดยาว ริมบึงน้ำแข็งยามนี้ คึกคักแตกต่าง เพราะหลงจิวเมิ่งที่ยังคงหลงเหลืออาการบาดเจ็บภายนอก มิได้เดินทางกลับมาเพียงลำพัง วันนี้ที่เขาชักชวนต้าฮวนมานั้น ด้วยเหตุผลสองประการ หนึ่งถือเป็นการนำต้าฮวนมารู้จักกับสถานที่พำนักของตนเอง พร้อมบอกกล่าวว่าหากมีเรื่องราวอันใดหาตนเองไม่พบ ให้ฝากถ้อยคำเอาไว้ที่ลุงหานได้โดยมิต้องเกรงใจ สองเพื่อให้ต้าฮวนได้เปิดหูเปิดตาแนวทางการรักษา ที่ตัวตนของต้าฮวนในชีวิตก่อนของหลงจิวเมิ่งเป็นผู้คิดค้น

 

            หลงหย่งฝูยินดีที่เห็นบุตรชายมีสหายในวัยเดียวกัน แถมยังเชี่ยวชาญวิชาการโอสถรักษา แต่ด้วยตนเองเจ็บป่วยไม่หายดี จึงมิได้ซักถามอันใดมากความ แต่ไม่ทันที่จะหลบฉากให้เด็กสองคนได้พูดคุยเที่ยวเล่น หลงจิวเมิ่งก็เอ่ยจุดหมายที่แท้จริง ว่าความรู้การแพทย์ที่ตนเองใช้เมื่อไม่กี่วันก่อน ล้วนได้รับถ่ายทอดมาจากต้าฮวน แต่ครั้งก่อนเป็นแค่ตรวจอาการมิใช่รักษา แต่วันนี้สมุนไพรที่ต้องการครบถ้วนตามตำรับ จึงลงแรงเชื้อเชิญท่านหมอใหญ่มาด้วยตนเอง

 

            ต้าฮวนงงงันเกาศีรษะแกรก ถลึงตามองดูหลงจิวเมิ่งที่เอ่ยไหลลื่นโกหกไม่กระดากปาก รู้สึกละอายใจแทนสหาย แต่อีกมุมมองพลันเข้าใจจุดประสงค์เรื่องราวที่หลงจิวเมิ่งตั้งกฎเกณฑ์กับตนเองก่อนหน้า ด้วยหลงจิวเมิ่งกำชับหนักแน่นว่าความสามารถลึกลับของเขา ห้ามแพร่งพรายเปิดเผยแม้แต่ผู้เป็นบิดาของต้าฮวน ยามนี้ค่อยเข้าใจหลงจิวเมิ่งถ่องแท้ ว่าหาได้หวงแหนวิชา แต่เพราะมีความลับที่มิอาจเผยแท้จริง เพราะแม้แต่บิดาของหลงจิวเมิ่งเองเจ้าตัวยังปกปิด เช่นนั้นจะไปนับประสาอะไรกับบิดาของต้าฮวนเล่า

 

            ก่อนเข้ามายังเรือนพัก หลงจิวเมิ่งได้จัดน้ำแกงบำรุงร่าง สั่งให้ลุงหานไปต้มเคี่ยวเอาไว้สักครึ่งชั่วยาม เวลานี้พอดีครบกำหนด น้ำแกงร้อนจึงถูกยกเข้ามาจัดวางเอาไว้

 

            กลิ่นสมุนไพรบำรุงโลหิตผสมผสานอบอวล หลงจิวเม่งรอคอยจนน้ำแกงอุ่นครู่นึ่ง ค่อยประคองส่งให้บิดา ต้าฮวนที่อยู่ด้านข้าง ล้วนจับจ้องด้วยใจเต้นรัว แม้รับรู้มาก่อนว่าวิชาโอสถพิษที่หลงจิวเมิ่งกำลังใช้ออกนั้นพิสดารจริงแท้ แต่ยังอดหวาดเสียวแทนมิได้ เพราะผู้ที่กำลังจะดื่มพิษตรงหน้านั้น คือบิดาของหลงจิวเมิ่งเอง


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 601 ครั้ง

711 ความคิดเห็น

  1. #90 คิม (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2562 / 11:08

    ขอบคุณไรท์ค่ะ

    #90
    1
    • #90-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 20)
      23 กรกฎาคม 2562 / 12:22
      ขอบคุณที่ติดตามครับ ^^
      #90-1
  2. #89 r123123 (@r123123) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2562 / 00:58

    ขอบคุณค่ะ

    #89
    1
    • #89-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 20)
      23 กรกฎาคม 2562 / 12:22
      ขอบคุณที่ติดตามครับ
      #89-1
  3. #88 Fikusa (@famedragonoy) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 19:40
    ถึงจะรู้ว่าเป็นหลักพิษต้านพิษแต่ก็กังวลว่าท่านพ่อจะเป็นอะไรมากไหมน่ะสิ เห้อ
    #88
    1
    • #88-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 20)
      23 กรกฎาคม 2562 / 12:22
      ตรงนี้เขียนละเอียดมากมาย ไม่รู้ว่าดีไหม แต่อยากเขียน 555+
      #88-1