เนตรมารสะท้านฟ้า (恶魔的眼睛)(จบ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 963,263 Views

  • 4,629 Comments

  • 8,401 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    3,297

    Overall
    963,263

ตอนที่ 5 : โลหิตแห่งฟินิกซ์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21130
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1324 ครั้ง
    18 ก.พ. 61

ตอนที่ 4

โลหิตแห่งฟินิกซ์

 

                แสงอาทิตย์ยามรุ่งส่องรำไรอยู่ที่ปากถ้ำ สะท้อนไอขาวที่แผ่พุ่งออกมาจากภายใน ดูลึกลับน่าค้นหา และไม่นานผู้ฝึกตนพเนจรคนหนึ่งก็มาหยุดยืนอยู่ที่หน้าปากถ้ำ เมื่อสังเกตเห็นไอเย็นที่แผ่พุ่งออกมามันก็กระชับดาบในมือแน่น ก่อนจะค่อย ๆ ก้าวเข้าไปด้านในอย่างช้า ๆ ด้วยความระมัดระวัง

 

                "นี่มันเกิดอะไรขึ้นที่นี่กัน" ผู้ฝึกตนพเนจรมองดูก้อนน้ำแข็งสูงชิดเพดานถ้ำ ที่ด้านในมีเด็กหนุ่มเปลือยร่างท่อนบน บริเวณใบหน้าถูกเปลวเพลิงเผาไหม้ จนมองเห็นใบหน้าได้ไม่ชัดตานัก ก่อนจะละสายตาไปสำรวจมองยังก้อนน้ำแข็งยักษ์ ซึ่งเป็นต้นเหตุของไอเย็นที่แผ่ออกไปยังเบื้องนอก

 

                 แม้ผู้ฝึกตนพเนจรจะสงสัยเป็นอย่างยิ่ง แต่สัญชาตญาณเตือนว่ามันไม่ควรไปสัมผัสถูกน้ำแข็งใหญ่ก้อนนั้น ผู้ฝึกตนพเนจรจึงละสายตาเปลี่ยนเป็นมองสำรวจไปยังรอบ ๆ ที่ผนังถ้ำด้านที่ไกลออกไปปรากฏโสมต้นใหญ่สูงราวหนึ่งฟุตจมอยู่ในผนังหิน เนื้อโสมเป็นสีแดงสดราวโลหิต แม้จะมีร่องรอยความเสียหายอยู่บ้าง แต่รูปร่างของโสมยังคงสมบูรณ์กว่าเก้าในสิบส่วน

 

                "โสมเพลิงโลกันต์" ผู้ฝึกตนพึมพำกับตัวเอง รอยยิ้มกว้างปรากฏบนใบหน้าของมันอย่างไม่อาจระงับ เพราะโสมเพลิงโลกันต์เป็นโอสถอันแสนล้ำค่า แม้แต่ตลาดประมูลในเมืองใหญ่ เช่นเมืองหยกม่วงยังมิเคยปรากฏให้เห็นมาก่อน แม้มันจะก้าวเข้าสู่ขอบขั้นของผู้ฝึกตนแรกธรรมชาติขั้นต้นมาแล้วหลายสิบปี แต่หากนับรวมมูลค่าสมบัติที่เคยผ่านมือมาทั้งหมด เอามากองรวมกันตรงหน้า ยังมีมูลค่าไม่เท่าหนึ่งในสิบของโสมเพลิงโลกันต์ที่สมบูรณ์เพียงต้นเดียว ด้วยสรรพคุณธาตุเพลิงหยางอันร้อนแรง และบริสุทธิ์ ซึ่งเหมาะกับผู้ฝึกตนที่เชี่ยวชาญการใช้ไฟ คุณค่าที่อัดแน่นของมันยังช่วยผู้ฝึกตนขั้นขอบปลายของลมปราณแรกธรรมชาติทะลวงผ่านไปสู่ขั้นเชื่อมฟ้าดินได้ ก็เพียงพอที่จะทำให้ผู้ฝึกตนเข่นฆ่ากันเพียงเพื่อแย่งชิงเจ้าสิ่งนี้อย่างมิต้องสงสัย ดังนั้นแม้มันจะมีวาสนาได้ครอบครองแต่คงไม่มีโอกาสได้ใช้ ผู้ฝึกตนพเนจรจึงมีความคิดว่าจะเก็บซ่อนเจ้าโสมเพลิงโลกันต์ต้นนี้ ก่อนจะเดินทางไปยังเมืองใหญ่ทางภาคกลาง และแลกเปลี่ยนเป็นยาบำรุงปราณขั้นสูง และของวิเศษต่าง ๆ แทน ซึ่งน่าจะเป็นวิธีที่ดีที่สุดสำหรับผู้ฝึกตนลมปราณแรกธรรมชาติขั้นต้นเช่นตัวเอง

 

                แต่เมื่อผู้ฝึกตนพเนจรเคลื่อนเข้าไปใกล้โสมเพลิงโลกันต์ สายตาก็เหลือบไปเห็นร่างขาวผ่องในชุดสีดำ แม้ครึ่งซีกด้านข้างจะถูกผ้าคลุมผมตกห้อยลงมาปิดบังเอาไว้ แต่ครึ่งซีกด้านล่างก็เพียงพอจะสั่นสะท้านจิตใจของชายหนุ่มทั่วทั้งปฐพี ความงามของเด็กสาวทำเอาผู้ฝึกตนพเนจรมองตาไม่กระพริบ ลมหายใจติดขัดชะงักค้างไปวูบหนึ่ง สายตาสำรวจจ้องไปยังร่างกายของเด็กสาวจนทั่ว ก่อนที่มันจะกระเดือกน้ำลายเหนียวลงไปในลำคอ แม้ในชีวิตจะผ่านสตรีมามากมาย แต่ความงามของเด็กสาวที่นอนนิ่งอยู่เบื้องหน้านั้นเกินกว่าที่มันจะจินตนาการได้

 

                ...ผู้ฝึกตนพเนจรได้แต่คิดในใจว่านางงดงามราวกับเทพธิดาจำแลงลงมายังพื้นพิภพ

 

                "เก็บโสมเพลิงโลกันต์ก่อนดีกว่า" แม้จะหลงติดอยู่กับความงามครู่หนึ่ง แต่มันยังรู้จักชั่งเรื่องราวหนักเบา เพราะหากปล่อยวัตถุวิเศษล้ำค่าให้ล่อตาล่อใจเช่นนี้ หากมีผู้ผ่านเข้ามาพบ คงเกิดการต่อสู้แย่งชิงอย่างแน่นอน แต่หญิงสาวที่นอนหมดสติอยู่นั้นแตกต่าง หากมันไม่ได้ครอบครอง และเกิดเหตุไม่คาดฝันยังคงมีช่องทางหลบหนีไปได้

 

                โสมเพลิงโลกันต์ที่สิ้นพลังชีวิตแล้ว ถูกดึงออกจากผนังหินอย่างง่ายดาย ไม่ต่างกับการถอนรากไม้ออกจากพื้นดิน ผู้ฝึกตนพเนจรไม่ได้กังวลเกี่ยวกับความสมบูรณ์ของรากฝอยของมันในตอนที่ถอนดึงมากนัก เพราะเขารู้ดีว่าสิ่งมีชีวิตวิเศษ แม้จะเป็นเพียงแค่รากฝอยที่เล็กจิ๋ว ก็เหนียวแน่นคงทนไม่ต่างกับด้ายทอง ดังนั้นแม้จะใช้แรงในการถอนดึงมากแค่ไหน มันก็จะไม่หลุดขาดออกไปโดยง่าย

               

                เมื่อโสมเพลิงโลกันต์ถูกยัดลงไปในกระเป๋ามิติเรียบร้อยแล้ว ผู้ฝึกตนพเนจรก็เปลี่ยนเป้าหมายไปยังร่างไร้สติของหนิงเซียนในทันที แต่ไม่ทันที่มันจะได้สัมผัสถูกร่างของเด็กสาว ที่ด้านหน้าถ้ำก็ปรากฏชายวัยกลางคนอีกผู้หนึ่ง รูปร่างสูงสง่า ใบหน้าคมคายคล้ายบัณฑิตคงแก่เรียน แม้รอบกายจะไม่มีรัศมีลมปราณแผ่พุ่งออกมา แต่หากจ้องมองดูให้ชัดตา ชายคนนี้กลับดูลึกล้ำจนสุดหยั่งคาด

 

                "เฮ้อ" ชายวัยกลางคนถอนหายใจยาว ชุดขาวปลอดพลิ้วไหวสะบัดไปมาแม้จะไร้ซึ่งลมพัดโบก ทำให้ผู้ฝึกตนพเนจรจ้องด้วยดวงตาไม่เป็นมิตรนัก

                "เจ้าเข้ามาทำอะไรในนี้" ชายวัยกลางคนชุดขาวเอ่ยถามเสียงห้วน ราวกับไม่เห็นผู้ฝึกตนลมปราณแรกธรรมชาติขั้นต้นในสายตา

 

                "หึ" ผู้ฝึกตนพเนจรลอบใช้พลังสำรวจดู ก็พบว่าผู้มามีพลังเพียงแค่ขั้นพื้นฐานลมปราณระดับห้า หรืออย่างเก่งก็อยู่ในขอบขั้นของการผสานชีพจร(ครึ่งก้าวก่อนทะลวงสู่ลมปราณแรกธรรมชาติ)เท่านั้น แต่กลับทำยโสต่อหน้ามันซึ่งมีระดับฝึกฝนที่สูงล้ำกว่า "ข้าว่าทางที่ดีเจ้ารีบหลบไปดีกว่า ตอนนี้ข้ายังอารมณ์ดีอยู่ หาไม่แล้ว" ผู้ฝึกตนพเนจรทำท่าเชือดคอส่งไป

 

                "หาไม่แล้ว"คำพูดทวนซ้ำของชายชุดขาวหลุดจากปาก ร่างของบุรุษในชุดขาวก็เคลื่อนผ่านผู้ฝึกตนพเนจรไปในคราเดียว พร้อมด้วยศีรษะที่ล่วงตกลงบนพื้นของมัน ไม่มีเลือดแม้สักหยดกระเซ็นออกมา เพราะปากแผลล้วนถูกเผาไหม้จนเกรียม และปิดสนิทในทันทีที่ถูกสังหาร

 

                ชายชุดขาวหาได้สนใจร่างไร้วิญญาณที่ล้มลงเบื้องหลัง เขารีบตรงไปดูอาการของหนิงเซียน แต่เมื่อใช้ลมปราณสำรวจดูก็ต้องขมวดคิ้วเข้าหากัน เพราะเด็กสาวหาได้มีอาการบาดเจ็บ แต่ตรงกันข้ามพิษเพลิงไฟที่คั่งค้างจากการใช้โอสถเสริมธาตุเปลวเพลิงมากเกินไป กลับมลายหายไปสิ้น ชีพจรที่ยากทะลวงก่อนหน้า กลับถูกกรุยทางจนสะดวกโล่ง แม้ไม่ต้องอาศัยโอสถที่ปรุงกลั่นจากโสมเพลิงโลกันต์ เด็กสาวก็ยังคงไม่มีการตีบตันจากขีดขั้นของคอขวดที่จะเกิดขึ้นในอนาคต แต่เหตุผลที่เด็กสาวหมดสติไปล้วนเกิดจากการเปลี่ยนแปลงของพลังภายในที่เกิดขึ้นอย่างเฉียบพลัน ทำให้ร่างกายของเด็กสาวที่อ่อนเพลียจากการพลัดหลงกันอยู่ก่อน ไม่อาจทานทนได้

 

                ทันทีที่ชายในชุดขาวรับรู้สาเหตุก็ยัดยาฟื้นปราณระดับสูง...โอสถทองคำใส่ปากงามของเด็กสาว เพียงครู่เดียวขนตางอนก็ค่อย ๆ สั่นระริก และดวงตากลมโตก็เบิกกว้างขึ้นอีกครั้ง

 

                "อาจารย์!" หนิงเซียนตะโกนเรียกทันทีที่ฟื้นสติและมองเห็นหน้าผู้เป็นอาจารย์ถนัดตา หล่อนเหม่อมองไปรอบ ๆ ถ้ำก่อนจะพบร่างไร้วิญญาณของชายคนหนึ่ง ในใจก็สวดภาวนาว่าอย่าเป็นเด็กหนุ่มคนเมื่อคืน และเมื่อสำรวจมองไปที่ศีรษะซึ่งกลิ้งตกไปอีกทาง แม้จะรูสึกกลัวอยู่เล็กน้อย แต่หล่อนก็เบาใจขึ้นว่าผู้ตายไม่ใช่เด็กหนุ่มที่รู้สึกถูกชะตา แต่แล้วหล่อนก็รู้สึกถึงความเย็นทีแผ่ออกมา และแน่นอนว่าหนิงเซียนย่อมตกตะลึงกับก้อนน้ำแข็งขนาดมหึมา ซึ่งแช่แข็งเด็กหนุ่มที่มีใบหน้าไหม้เกรียมซีกหนึ่ง แม้เมื่อคืนหล่อนจะเห็นหน้าของเสวี่ยหมิงได้ไม่ชัดนัก แต่หนิงเซียนก็มั่นใจว่า เขาคือเด็กหนุ่มคนเดียวกับที่สนทนากับหล่อนเมื่อคืน "อาจารย์...ท่านช่วยเขาได้ไหม"

 

                ชายในชุดขาวไม่เอ่ยถามแม้สักครึ่งคำ ใช้มือแตะสัมผัสกับก้อนน้ำแข็งหนา ควันสีขาวพวยพุ่งออกมา ก่อนจะลอยหายออกไปยังเบื้องนอก ร่างที่เปียกปอนของเสวี่ยหมิงล่วงหล่นลงสู่พื้น ชีพจรเต้นอ่อนจนแทบจะหยุดนิ่งลงได้ทุกเมื่อ "เด็กหนุ่มคนนี้ ถูกโจมตีที่ชีพจรหัวใจโดยตรง แต่เพราะน้ำแข็งที่ห่อหุ้มร่างเอาไว้ทำให้เขายังมีชีวิตอยู่ได้ "ผู้เป็นอาจารย์เอ่ยด้วยเสียงดัง เพื่อให้หนิงเซียนได้เรียนรู้ไปในด้วย "หากดูจากร่องรอยไหม้บนใบหน้า บวกกับแผลที่แขนและหน้าอก เจ้าหนุ่มนี่คงต่อสู้กับโสมเพลิงโลกันต์อย่างไม่ต้องสงสัย" อาจารย์ของหนิงเซียนหันไปมองที่เด็กสาวแวบหนึ่ง "เจ้าหมดสติก่อนที่จะเห็นโสมเพลิงโลกันต์" หนิงเซียนพยักหน้ารับ ก่อนที่อาจารย์ของหล่อนจะเดินไปยังร่างไร้ศีรษะ และหยิบกระเป๋ามิติของผู้ฝึกตนพเนจรออกมาเทกระจาดลงบนพื้น

 

                ของมากมายล่วงหล่นลงมา แต่เขาหาได้สนใจ จนกระทั่งโสมเพลิงโลกันต์หล่นลงมา อาจารย์ของหนิงเซียนจึงเก็บมันขึ้นมาชมดู

               

                "เจ้าหนุ่มผู้นี้ ช่างแปลกประหลาดนัก ดูจากร่องรอยบนตัวโสมเหมือนกับว่าเจ้าหนุ่มคนนี้กำลังกัดกันกับโสมเพลิงโลกันต์ และสุดท้ายกลับเกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิดพ่ายแพ้ทั้งคู่ แต่เพราะเหตุใดถึงเป็นเช่นนั้น ผู้เป็นอาจารย์ก็ไม่อาจให้คำตอบได้" เมื่อเอ่ยจบอาจารย์ของหนิงเซียนก็เดินไปลูบหัวเด็กสาวคราหนึ่ง ก่อนจะชี้ไปที่ร่างของเด็กหนุ่ม "เจ้าหนุ่มนี่ลงทุนเสี่ยงชีวิตเพื่อปกป้องเจ้า แต่มันก็เป็นเพียงผู้ฝึกตนระดับต่ำ หามีสิ่งใดน่าสนใจ และเจ้าอาจจะไม่ได้พบเจอกับมันอีกเลยชั่วชีวิตนี้ เจ้ายังยืนยันอยากจะช่วยมันอยู่อีกไหม" อาจารย์ของหนิงเซียนเน้นย้ำประโยคท้าย พร้อมส่งสายตาอ่อนโยนให้กับลูกศิษย์เพียงคนเดียวของมัน

 

                "แม้จะไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร แต่ในเมื่อเขาเป็นผู้มีคุณข้าก็อยากจะช่วย..."

 

                "ดี...ข้าผู้เป็นอาจารย์ แม้ไม่เห็นด้วยที่จะให้เจ้าสละโลหิตแห่งฟินิกซ์ของตนเองให้กับเขา แต่นั่นเป็นเพียงความคิดของอาจารย์แต่ผู้เดียว หากเจ้ายินดีจะสูญเสียพลังฝึกตนส่วนหนึ่งไปกับโลหิตแท้ของตัวเอง การรักษาชีวิตของเด็กหนุ่มผู้นี้ก็ง่ายดายราวกลับพลิกฝ่ามือ เมื่อได้รู้เช่นนี้แล้ว เจ้ายังอยากช่วยมันอยู่อีกไหม"

 

                "โลหิตแท้" หนิงเซียนรู้สึกลังเลเล็กน้อยเพราะโลหิตแท้นั้นสำคัญยิ่งสำหรับสายเลือดศักดิ์สิทธิ์ "ข้าตกลง"

 

                ผู้เป็นอาจารย์พยักหน้าสามครา ก่อนจะอมยิ้มส่งให้หนิงเซียน "หนึ่งแย้มยิ้มงดงามบริสุทธิ์ แม้แลกด้วยหมื่นตำลึงทองยังคุ้มค่า เปรียบหนทางยากฟันฝ่า แม้สละชีพหาได้เสียใจ หนิงเซียนเจ้าจงจำไว้ ทุกการกระทำแม้ไม่สมเหตุสมผล แต่มีบางสิ่งไม่กระทำแล้วจะติดตรึงขัดข้องไปชั่วชีวิต สู้ทุ่มเทกระทำแม้ไม่คุ้มค่า แต่ก็ไม่มีสิ่งใดให้ติดค้าง นั่นจึงจะเป็นวิถีทางแห่งอิสระที่แท้จริง"

 

                "ขอบคุณอาจารย์ที่สั่งสอน" สิ้นคำเอ่ย ก็ปรากฏรอยยิ้มงามบนใบหน้าของเด็กสาว เมื่อตัดสินใจได้หล่อนก็ใช้มีดสั้นเฉือนเข้าที่ปลายนิ้ว ก่อนจะเร่งเร้าลมปราณขับดันโลหิตแท้ออกมาหนึ่งหยด ก่อนยัดเข้าใส่ปากของเสวี่ยหมิง

 

                ทันทีที่เลือดของหนิงเซียนเข้าสู่ร่าง ใบหน้าครึ่งซีกที่ไหม้เกรียมก็หลุดลอกออกในทันที เผยให้เห็นใบหน้าอันหล่อเหลายามหลับใหลของเด็กหนุ่ม แม้ไม่เข้าใจว่าเป็นเพราะอะไร แต่ใบหน้านั้นกลับตราตรึงประทับอยู่ในจิตใจของนางอย่างไม่รู้ตัว

 

                อาจารย์ของหนิงเซียนมองดูสิ่งที่เกิดขึ้นตาไม่กระพริบ "เจ้าหนุ่มนี่ช่างโชคดียิ่งนัก โลหิตแท้ของหนิงเซียนหาใช่โลหิตศักดิ์สิทธิ์ทั่วไป เมื่อมันมีวาสนาได้รับไป เชื่อว่าอนาคตในการฝึกตนของมันย่อมต้องสูงส่งกว่าที่เคยเป็นอย่างมิอาจเทียบ"

 

                เมื่อเห็นสีหน้าของเด็กหนุ่มดีขึ้นแล้ว ผู้เป็นอาจารย์ก็เอ่ยขึ้นอีกครา "ไปกันได้แล้ว"อาจารย์ของหนิงเซียนยัดโสมเพลิงโลกันต์เก็บเข้าไปในแหวนมิติ ก่อนจะเดินลิ่วออกไปยังเบื้องนอก ปล่อยให้หนิงเซียนได้ใช้เวลาอีกครู่หนึ่งมองดูร่างที่ค่อย ๆ ฟื้นตัวของเสวี่ยหมิง

 

                รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเด็กสาว "หวังว่าเราจะได้เจอกันอีกนะ" หล่อนปลดผ้าคลุมศีรษะออก ก่อนจะเอามันไปวางไว้ที่ข้าง ๆ ตัวของเสวี่ยหมิง 


**ปล.ถ้าถูกใจอย่าลืมกด  <<ติดตาม>> นิยายเรื่องงนี้เพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ^ ^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.324K ครั้ง

18 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:35
    นิยายจีนนะครับผู้เขียน เปลี่ยนจากเลือดนกฟินิกส์เป็นเลือดวิหคเพลิงหรือวิหคอัคคีดีกว่าไหม ฟินิกซ์มันเป็นภาษาอังกฤษ
    #4451
    1
    • #4451-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 5)
      11 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:55
      ขอบคุณที่เสนอแนะครับ ต้องขออภัยด้วยครับ เรื่องนี้จริง ๆ คำผิดเยอะพอควร เพราะเร่งพิมพ์ไปข้างหน้าให้มันจบอย่างเดียว ผมไม่ได้แก้คำผิดเท่าไหร่เลยครับ ในเรื่องจะเป็นวิหคอัคคีครับ บางจังหวะจะใช้เฟิ่งหวง หรื่อคำอื่นตามโอกาสครับ//เดี๋ยวขอจบภารกิจหลาย ๆ อย่างจะวนกลับมาแก้ให้ครับ ^ ^
      #4451-1
  2. วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 00:50
    สนุกมากคับ
    #4108
    0
  3. #3788 raypumpum (@raypumpum) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 23:51
    น้ำดี อ่านไหลลื่น
    #3788
    1
    • #3788-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 5)
      28 กันยายน 2561 / 10:10
      ขอบคุณครับ
      #3788-1
  4. #3470 KUMo-Desuka (@KUMo-Desuka) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 17:04

    ให้ความรู้สึกเหมือนนิยายแปลเลย. มืออาชีพมากครับ
    #3470
    1
    • #3470-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 5)
      8 กันยายน 2561 / 19:43
      ขอบคุณครับ แต่ยังไม่เก่งขนาดนั้น แค่เป็นมือสมัครเล่นก็หรูแล้ว ^ ^
      #3470-1
  5. #2323 mingmingjirakorn (@mingmingjirakorn) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2561 / 16:20
    เออขโมย
    #2323
    0
  6. #2020 AumStranger (@AumStranger) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2561 / 17:57
    โรแมนติกจัง
    #2020
    1
    • #2020-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 5)
      6 มิถุนายน 2561 / 18:42
      เรื่องนี้จะปน ๆ กันหลายอารมณ์ครับ ^ ^
      #2020-1
  7. #1321 sivakornza (@sivakornza) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 12:16
    ขอบคุณครับ
    #1321
    0
  8. #1135 DarKzEmperor (@iamjamesza1) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 20:59
    อาจจะเปน นางเอกที่แท้ทรูก้เปนได้
    #1135
    0
  9. #383 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 21:22
    กิ๊กคนที่สอง? ท่าจะสาวเยอะนะเนี่ย
    #383
    0
  10. #311 feonixsh (@feonixsh) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 19:22
    สนุกมากกกๆ
    #311
    0
  11. #284 jaotha (@jaotha) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 23:47
    ให้ความรุ้สึกเหมือนนิยายเเปลเลยครับ
    #284
    0
  12. #233 biskitezii (@biskitezii) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 10:02
    สนุกมาก ลงบ่อยๆ
    #233
    0
  13. #221 smc38752 (@smc38752) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 21:58
    อย่างกับนิยายแปลจีน ที่ชีวิตพระเอกช่วงแรกๆจะบัดซบ น่าสมเพช น่าสงสาร อดสู
    #221
    0
  14. #163 cncdwr (@cncdwr) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 14:14
    โอ้วววว
    #163
    0
  15. #65 top (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 14:12
    อาจารย์ เก็บของฝากไปแล้ว
    #65
    0
  16. #15 ckchatchen42 (@ckchatchen42) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:47
    ถือว่ายังมีโชคอยู่บ้างนะพระเอก
    #15
    0
  17. #9 Pheonixy (@pattss) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:13
    ขอบคุณค่ะ สนุกน่าติดตามมากค่ะ
    #9
    0
  18. #2 Avios (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2561 / 03:07
    ง่ะ กำลังสนุกเลยครับ
    #2
    1
    • #2-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 5)
      20 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:22
      ตอนนี้จะลงให้วันละตอนก่อนครับ ถ้าคนตามอ่านเยอะ ๆ จะพยายามเพิ่มเป็นวันละ 2 ตอนให้จ้า
      #2-1