เนตรมารสะท้านฟ้า (恶魔的眼睛)(จบ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 962,851 Views

  • 4,629 Comments

  • 8,404 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    2,885

    Overall
    962,851

ตอนที่ 40 : ปีศาจหิวโหย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16347
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 944 ครั้ง
    18 มี.ค. 61

บทที่ 38

ปีศาจหิวโหย

 

                หลังจากใช้เวลาเสาะหาทางขึ้นจากหุบเหวอยู่นาน ในที่สุดเสวี่ยหมิงก็สามารถพาตัวเองกลับมายังผาเบื้องบนได้สำเร็จ หลังจากที่กลับขึ้นมาได้แล้ว เรื่องราวต่อไปก็คือการหาทางกลับไปยังเมืองหยกม่วงให้ได้ไวที่สุด แต่เพราะเหตุผลที่เสวี่ยหมิงหลบหนีออกมานั้นเกิดจากการลอบสังหาร ทำให้เขาเลือกที่จะปลอมตัวอีกครั้ง แต่หากให้ปลอมเป็นอี้เฟยอีกก็กลัวว่าจะเกิดเหตุแทรกซ้อนขึ้นในเมือง เสวี่ยหมิงจึงตั้งใจจะเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นคหบดีพ่อค้าเร่ผู้ร่ำรวย หมายสำเร็จสองเรื่องราวในคราเดียว หนึ่งคือปกปิดตัวตนมิให้ใครรู้ สองคือการสอบถามรายละเอียดของโอสถหยินหยางเทียนฟงจากสมาคมพ่อค้า

 

                หลังจากออกเดินมาได้พักใหญ่ เสวี่ยหมิงก็พบเจอผู้คน และผลจากการสอบถามทำให้รู้ว่าตัวเองวิ่งตะบึงอย่างไร้สติออกมาห่างจากตัวเมืองหยกม่วงเกินกว่าหนึ่งร้อยหลี่ แถมหลังจากที่ตกลงไปในหน้าผาแล้วเสวี่ยหมิงยังคงหลับใหลต่อไปอีกถึงเก้าวัน หลังจากที่รู้ว่าเวลาล่วงเลยมาถึงหนึ่งในสามของเดือนแล้วเสวี่ยหมิงก็ร้อนใจยิ่งนัก เขารีบสอบถามเส้นทางกลับสู่เมืองหยกม่วงจากชาวบ้าน ทำให้รับรู้ว่าริมผาที่เขาตกลงไปนั้นอยู่ทางทิศเหนือของเมืองหยกม่วง แถมชาวบ้านยังคงเล่าเรื่องราวเกล็ดเล็กน้อยของหน้าผาแห่งนี้เพิ่มเติม นั่นก็คือประวัติเรื่องราวชื่อของหน้าผาแห่งนี้ ซึ่งเกิดจากผู้คนนิยมที่ไปยืนชมทิวทัศน์ริมผา แล้วโชคไม่ดีจะถูกลมหนาวยะเยือกพัดจากใต้ผาขึ้นมา จู่โจมใส่จนร่างกายชาด้าน เผลอไผลตกลงไปตายที่ก้นเหวอยู่หลายราย ทำให้พวกชาวบ้านในละแวกนี้ ต่างขนานนามที่นี่ว่า...ผาวิญญาณเยือก

 

                หลังจากที่เสวี่ยหมิงรับรู้ทิศทางที่แน่นอนของเมืองหยกม่วง เขาก็ไม่รอช้ารีบมุ่งตรงกลับไปยังเมืองหยกม่วงในทันที

.

.

.              

                ฟู่ ฟู่... น้ำเดือดพล่าน เทลงด้วยสมุนไพรหลากชนิด บ้างกลิ่นหอมจรุง บ้างกลิ่นฉุนจนต้องย่นจมูกหนี นักปรุงยาระดับสูงจากต่างถิ่น ซึ่งตระกูลหลี่จ้างมา เร่งมือเคี่ยวกวนโอสถลับที่ผู้นำตระกูลหลี่นาม...หลี่มี่อิงจ้างวาน แน่นอนว่ายาสูตรนี้ไม่จำเป็นสำหรับผู้ฝึกตนระดับลมปราณแรกธรรมชาติขั้นต้นเช่นตัวมันเอง แต่มันใช้สำหรับแช่อาบเพื่อเร่งการดูดซับ และผลัดกล้ามเนื้อสำหรับผู้ฝึกตนลมปราณพื้นฐาน

 

                "ยาที่ท่านผู้นำตระกูลสั่งเตรียมไว้เสร็จเรียบร้อยแล้วขอรับ"

 

                "ดี ดีมาก"หลี่มี่อิงเรียกตั๋วแลกเงินหลายใบออกมาจากแหวนมิติ ก่อนจะยื่นส่งให้หัวหน้านักปรุงยา

 

                นักปรุงยาเฒ่าล้วนค้อมศีรษะลงเคารพนายจ้างของมัน ก่อนจะพากันออกจากตึกรามของตระกูลหลี่ไปด้วยความเคยชิน

 

                "เจ้าไปเรียกนายน้อยมา" หลี่มี่อิงสั่งบ่าวไพร่ด้วยเสียงเด็ดขาด หลังจากที่บ่าวไพร่จากไปมันก็เดินเข้าไปในห้องปรุงยา สายตามุ่งหวังมองไปที่อ่างน้ำทองเหลืองขนาดใหญ่ กลิ่นยาสมุนไพรเข้มฉุนโชยออกมาแตะจมูก เตือนให้มันหวนนึกถึงความทรงจำในวัยหนุ่มอีกครา แต่ความเคลิบเคลิ้มอยู่เพียงครู่ เสียงฝีเท้าของหลี่เปียวก็ดังมาจากด้านหลัง

 

                "คารวะท่านพ่อ" หลี่เปียวค้อมกายต่ำ ตัวมันเสียมารดาไปตั้งแต่ยังเด็กทำให้บิดาล้วนตามใจ ทุ่มเททุกสิ่งให้จนเกินเลยไปก็หลายครา ทำให้หลี่เปียวยิ่งมายิ่งกำเริบ แม้จะเกิดปัญหาหนาหนักเพียงใด แต่ด้วยตำแหน่ง และอำนาจอันยิ่งใหญ่ของตระกูลหลี่ยังรอดพ้นไปได้ ขอเพียงอย่าได้ไปแหย่ตระกูลหรือกลุ่มอำนาจที่เหนือกว่าเท่านั้นเป็นพอ

 

                "ตอนนี้เจ้าก็อายุขึ้นสิบเจ็ดปีแล้ว การที่ฝึกฝนจนบรรลุลมปราณพื้นฐานขั้นที่สี่ได้นั้น หากเป็นผู้คนทั่วไปก็คงดีใจกันยกใหญ่ แต่สำหรับตระกูลใหญ่เช่นตระกูลหลี่ เจ้าจำเป็นต้องเหนือล้ำขึ้นไปกว่าผู้คนทั่วไป" หลี่มี่อิงชี้ไปที่อ่างน้ำทองเหลือง "ครานี้เป็นโอสถประสานกายคราสุดท้ายที่เจ้าจะใช้ได้แล้ว มันคงช่วยให้เจ้าก้าวไปถึงขอบขั้นปลายสุดของลมปราณพื้นฐานขั้นที่สี่ได้ในคราเดียว" หลี่มี่อิงยกมือขึ้นจับไหล่บ่าผู้บุตรของมัน สายตาที่จับจ้องแสดงออกถึงความทุ่มเทที่มันมีให้อย่างมิปิดบัง "เจ้าเข้าไปเดินลมปราณฝึกฝนในนั้น ฤทธิ์ยาครานี้จะอยู่ได้สั้นกว่าคราก่อน ๆ หากเจ้าทะลวงผ่านไปยังพื้นฐานลมปราณขั้นที่ห้าได้ นั่นก็นับว่าประเสริฐนัก แต่หากเกินกำลังเจ้าก็อย่าได้ฝืน"

 

                หลี่เปียวแม้นิสัยเกรี้ยวกราดดุร้าย แต่กับบิดาที่ล้วนตามใจมันมาโดยตลอดแล้ว มันล้วนเคารพอย่างถึงที่สุด "ลูกสัญญาว่าจะไม่ทำให้ท่านพ่อผิดหวังครับ"

 

                "อืม...ดี"หลี่มี่อิงใช้สายตาส่งลูกชายหัวแก้วหัวแหวนเดินตรงไปยังอ่างทองเหลือง "แต่จำไว้อย่าได้ฝืนตัวเองจนเกินไป หากครานี้ไม่สำเร็จพ่อจะไปหาซื้อ...โอสถทะลวงร่างมาให้เจ้าเอง" น้ำเสียงหนักแน่นจริงจังดังขึ้นพร้อมกับเสียงประตูห้องที่ปิดลงไปพร้อม ๆ กัน

.

.

.

                ระยะทาง 100 หลี่ สำหรับผู้ฝึกตนถือว่าเป็นระยะที่ไม่ไกลนัก แต่ระหว่างทางเสวี่ยหมิงนั้นเปิดอ่านตำราหมัดสายน้ำทั้งห้าพลางร่ายรำท่วงท่าตามไป เมื่อติดข้อสงสัยก็หยุดเท้านั่งทบทวน จนทำให้เสียเวลาไปกว่า 4 ชั่วยาม ครั้นเดินทางถึงเมืองหยกม่วง ดวงอาทิตย์ก็กำลังจะลาลับ ท้องฟ้าทอเต็มไปด้วยแสงส้มอ่อนรำไร แม้จะอยากกลับไปพบอาจารย์ของตัวเองที่บ้านพัก แต่ก็กลัวเหตุแทรกซ้อนยามค่ำคืน จึงเลือกซื้อหาของปลอมแปลงตัวเองเพิ่มเติมก่อน แล้วจึงเข้าพักยังโรงเตี๊ยมเลิศหรูที่สุดในเมืองหยกม่วง...โรงเตี๊ยมชะตามงคล (จิวซิ่ง) ซึ่งตนเคยฝันเอาไว้ว่าวันถ้าร่ำรวยเมื่อใด อยากจะเข้าพักสักครั้ง

 

                เสวี่ยหมิงในชุดอาภรณ์หรูราวพ่อค้าใหญ่ ใบหน้าอ้วนกลม ร่างกายสมบูรณ์ แถมในนิ้วมือยังมีแหวนมิติวงงามสวมใส่อยู่ ทำให้เสี่ยวเอ้อที่ออกมาต้อนรับ ล้วนแสดงท่าทางพินอบพิเทาเป็นอย่างยิ่ง แม้จะพอใจกับกิริยาท่าทางที่เกิดขึ้น แต่เมื่อรับฟังราคาค่างวดต่าง ๆ ของโรงเตี๊ยมเสวี่ยหมิงก็แทบจะเข่าทรุด เพราะค่าเข้าพักต่อคืนที่ 20 เหรียญทอง มีค่าเทียบกับยาเม็ดกระตุ้นปราณถึง 4 เม็ด แม้ว่าในตอนนี้จะมีเหรียญทองอัดแน่นอยู่กว่า 10000 เหรียญ แต่ก็ยังคงไม่อาจสลัดหลุดจากอดีตที่เคยยากจนได้อยู่ ทำให้หลังจากชำระค่าที่พักล่วงหน้าแล้ว เสวี่ยหมิงก็เลือกสั่งเพียงบะหมี่เปล่า ๆ กับน้ำชาหนึ่งป้านเท่านั้น

 

                "วันนี้เจ้าว่าคุณหนูจิวจะแวะมาที่นี่ไหม" เสียงชายหนุ่มโต๊ะข้างคุยกันอย่างออกรส ถึงแม้เสวี่ยหมิงไม่ได้ตั้งใจจะฟังยังได้ยินอย่างแจ่มชัด

 

                "อืม ไม่รู้สิ เห็นว่าช่วงนี้ใกล้มีงานใหญ่สำนักมังกรฟ้าดูวุ่นวาย นางที่เป็นศิษย์หลักพรสวรรค์สูงน่าจะฝึกฝนอยู่ในสำนักมากกว่า"

 

                "ถ้าเป็นเช่นนั้นก็น่าเสียดายยิ่งนัก...." แต่แล้วเสียงพูดคุยก็หยุดชะงัก ทำให้เสวี่ยหมิงที่กำลังก้มหน้ายัดบะหมี่เปล่าชามที่สามเข้าปากอยู่ เอียงคอเหลือบตามองไปยังทิศเดียวกับสายตาของโต๊ะข้าง ๆ ของตัวเอง

 

                ทั้งโรงเตี๊ยมพากันหยุดตะเกียบเอาไว้ เพราะใจหมายกังวลว่ากิริยาการกินของตัวเองจะไม่สุภาพ และแปดเปื้อนความงดงามของผู้มาเยือนนาม...จิวซิน อีกหนึ่งบุหงาหยกม่วงที่เสวี่ยหมิงมิเคยพอเจอ และยังเป็นลูกสาวเจ้าของกิจการโรงเตี๊ยมชะตามงคลแห่งนี้อีกด้วย

 

                จิวซินนั้นแตกต่างจากเฟยเซียง หล่อนไม่ได้ชื่นชอบการแต่งกายรุ่มร่ามอ่อนหวานดุจเดียวกับสหายรัก แต่มีนิสัยดุร้าย ชอบต่อสู้ บวกกับพรสวรรค์ที่สุดวิเศษตั้งแต่กำเนิด ทำให้ตระกูลจิวล้วนส่งเสริมและไม่มีผู้ใดกล้าขัดใจ ตั้งแต่วัยเยาว์ก็ชอบแต่งกายทะมัดทะแมงเยี่ยงบุรุษ แต่ยิ่งโตความงามยิ่งปรากฏ แม้เสื้อผ้าอาภรณ์นักบู๊ที่สวมใส่ ก็มิอาจบดบังรัศมีความงามที่เจิดจรัสไปได้ ยิ่งนางมัดมวยผมรั้งเอาไว้สูง ยิ่งเผยให้เห็นช่วงลำคอขาวระหงที่ตั้งรับใบหน้าหวานซึ้ง แต่ถึงจะงดงามเพียงใด ชาวบ้านร้านตลาดก็ไม่ค่อยจะมีผู้ใดใครกล้ามองหน้าจิวซินตรง ๆ เพราะดวงตาทรงอำนาจที่ได้รับมาสืบทอดมาจากสายเลือดคู่นั้น มันไม่เพียงงดงาม แต่ยังแฝงราศีสะกดข่มชนิดหนึ่งแผ่พุ่งออกมาด้วย ทำให้นางยามจ้องมองผู้ใดจริงจังล้วนบังเกิดรังสีสะกดข่ม

 

                ร่างงามในชุดนักบู๊ขาวปลอด ซึ่งเป็นดั่งสัญลักษณ์ประจำตัวของจิวซิน ก้าวเดินอย่างองอาจผ่านประตูเข้ามา เหล่าเสี่ยวเอ้อในร้านรู้งานเป็นอย่างดี ล้วนหลบหลีกทางก้มหน้าก้มตางุดลงต่ำ

 

                จิวซินเองก็หาได้สนใจ เพราะเธอเคยชินกับกิริยาที่เกิดขึ้นในโรงตี๊ยมแห่งนี้อยู่แล้ว เพราะทุกคราที่หล่อนปรากฏ ทุกอย่างเบื้องหน้าล้วนสงบเรียบ ราวกับกำลังให้เกรียติหญิงงามผู้เก่งกาจรายนี้

 

                แต่ระหว่างที่จิวซินกำลังเดินตรงไปยังบันได เพื่อขึ้นไปยังห้องอาหารส่วนตัวของเธอ

 

                ...ป๊อก ป๊อก แก๊ก แก๊ก

                แต่แล้วเสียงที่ไม่เคยปรากฏเล็ดลอดให้ได้ยินมาหลายปีก็ปรากฏขึ้น แต่จิวซินนั้นหาได้ถือสา เด็กสาวเพียงแต่สงสัยในใจว่าใครกันที่กล้าทำเสียงเช่นนี้ต่อหน้าตัวเธอ ทำให้เธอหันขวับไปมองยังที่มาของเสียง สายตาหล่อนก็ประสบเข้ากับชายในชุดพ่อค้าวานิช กำลังใช้ตะเกียบคีมกินบะหมี่อย่างดุเดือด โดยมิได้สนใจตัวจิวซินแม้แต่น้อย

 

                แต่เพราะจิวซินมิใช่คนคิดเล็กคิดน้อน มีนิสัยคล้ายบุราเสียมากกว่าสตรี ดังนั้นเธอเพียงต้องการรับรู้ว่าเสียงแปลกหูที่ไม่ได้ยินมาเนิ่นนานนั้นมีที่มาอย่างใด เมื่อรู้แล้วก็หาได้ให้ความสนใจอีก แต่ไม่ทันที่เด็กสาวจะหันหน้ากลับคืน พ่อค้าหน้าอ้วนก็ยัดบะหมี่เข้าไปจนหมดพอดี พร้อมเงยหน้าขึ้นสายตาพลันปะทะเข้ากับดวงตาคมกริบของจิวอิงพอดิบพอดี

 

                ...เอิ้กกกกก....!!!

                "อา...ไม่ได้กินอะไรมาหลายวันค่อยยังชั่วหน่อย"


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 944 ครั้ง

14 ความคิดเห็น

  1. #3310 น้ำเปล่าดื่มได้ (@plam25) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 19:10
    เต็มที่เลย
    #3310
    0
  2. #2362 oomironhorse (@oomironhorse) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 06:02
    ยังดีนะแค่เรอ...ก่อนหน้าคำสุดท้ายไม่ได้ยกซด ไม่งั้นคงเป็นเสียง "ซู้ดดดด ....เอิ้กกกกก..."°~°!?
    #2362
    0
  3. #390 J.luis (@pvpnspleng) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 00:04
    กุมขมับแปป
    #390
    1
    • #390-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 40)
      31 มีนาคม 2561 / 01:19
      เรอเสียงดังแปลว่าอาหารอร่อย ^ ^
      #390-1
  4. #300 Bewtii006 (@Bewtii006) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 16:10
    หมดกัน ความประทับใจแรกพบ โอ่ยยย
    #300
    0
  5. #225 Pheonixy (@pattss) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 07:28
    โถ หมดกัน แรกพบเจอ ช่างน่าประทับใจจริงๆ
    #225
    0
  6. #218 ConDrug (@ConDrug) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 17:32
    ตายตอนจบ 555
    #218
    1
    • #218-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 40)
      18 มีนาคม 2561 / 19:19
      ขอบคุณครับ แต่ยังมะจบตัวนี้ยังอีกยาว
      #218-1
  7. #217 thavadg (@thavadg) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 12:42
    ขอบคุณครับ
    #217
    0
  8. #216 dogkao_ai (@aajung403) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 11:47
    55555 คนๆนี้~
    #216
    1
    • #216-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 40)
      18 มีนาคม 2561 / 19:22
      ขอบคุณครับ รับรองว่าตัวนี้เดากันไม่ถูกแน่นอน เพราะว่าเธอเป็น...
      #216-1
  9. #215 Away2016 (@Away2016) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 11:34
    กำเนิดจอมโจรพันหน้า
    #215
    1
    • #215-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 40)
      18 มีนาคม 2561 / 19:22
      ตอนนี้ยังไม่เก่งมากมีหลายหน้าไปก่อน ^ ^
      #215-1
  10. #214 ต้นไม้ในสวน (@-FZe-) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 11:13
    ร่างนึงอ่อยคนนึง อีกร่างอ่อนอีกคน =_= ดีเนาะ
    #214
    1
    • #214-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 40)
      18 มีนาคม 2561 / 19:20
      -ขอบคุณครับ แต่ว่ามันซับซ้อนกว่านั้น ^ ^
      #214-1
  11. #213 boat489 (@boat489) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 11:01
    ขอบคุณคับ
    #213
    0
  12. #212 Karishma99 (@Karishma99) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 10:30
    ขอบคุณค่ะ
    #212
    0
  13. #210 Mezidez-Benz (@Mezidez-Benz) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 09:09
    ดีเยี่ยม
    #210
    0
  14. #209 Spector00 (@Spector00) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 07:39
    -ตายยย55555
    #209
    2
    • #209-1 Spector00 (@Spector00) (จากตอนที่ 40)
      18 มีนาคม 2561 / 07:39
      ตายแน่555
      #209-1
    • #209-2 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 40)
      18 มีนาคม 2561 / 19:22
      ขอบคุณครับ แต่แค่เฉียด ๆ ^ ^
      #209-2