เนตรมารสะท้านฟ้า ()(จบ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 913,920 Views

  • 4,529 Comments

  • 8,271 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    71,040

    Overall
    913,920

ตอนที่ 334 : ฟ้าถล่มดินทลาย 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1800
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 184 ครั้ง
    12 ม.ค. 62

ตอนที่ 307

ฟ้าถล่มดินทลาย 4

 

                มายาภาพแตกสลาย...ในที่สุดกระบี่ในมือของหนิงเอ๋อก็ทะลวงผ่านร่างมายาภาพของตนเอง พลังของตำหนักมายาแปรผันไปอีกหลายรูปแบบ และทุกครั้งที่หนิงเอ๋อสามารถเอาชนะได้ ชิ้นส่วนของพลังแห่งมายาก็จะพุ่งเข้าใส่ชีพจรดวงตาของนาง ยิ่งดวงตาของหนิงเอ๋อได้รับพลังแห่งมายามากขึ้นเท่าไหร่ การมองทะลุจุดอ่อนของเหล่ามายาภาพก็ยิ่งรวดเร็วมากขึ้นเท่านั้น และในที่สุดหญิงสาวก็ดำเนินมาจนถึงด่านสุดท้ายของตำหนักมายา ร่างจำแลงมือกระบี่ร้อยตน ยืนล้อมรอบหนิงเอ๋อ ทุกร่างล้วนเปี่ยมไปด้วยจิตสังหารที่แตกต่าง เมื่อทั้งร้อยตนโจมตีประสาน พลังหลากชนิดก็พุ่งผสมปนเปกันจนยากแยกแยะจริงแท้ แม้หนิงเอ๋อจะก้าวหน้าในพลังแห่งมายาจนดำเนินมาถึงสุดปลายของการทดสอบ แต่ตอนนี้ยังไม่พร้อมจะรับมือกับศัตรูทั้งร้อยตนพร้อม ๆ กันเช่นนี้

 

                สำนึกกระบี่...กระบี่ไร้สภาพปรากฏเป็นปราการรอบกาย พวยพุ่งทะลวงร่างของผู้โจมตีโดยมีหนิงเอ๋อเป็นจุดศูนย์กลางของพลังกระบี่ แม้พลังจะรุนแรง และรอบทิศทาง แต่กระบี่ที่กระจายออก กลับทำลายได้เพียงร่างมายาซ้อนมายาของบททดสอบ มิอาจเข้าถึงร่างจริงของเงาทั้งหลาย แต่หนิงเอ๋อไม่คิดย่อท้อ ร่างที่กำลังร่วงตกลงพื้น กวาดม้วนปราณกระบี่แผ่ออกรอบทิศ แปรเปลี่ยนจากสำนึกกระบี่เป็นพลังของธาตุทั้งห้า

.

.

                ฉินซู่ลี่ หยุดยืนอยู่ที่หน้ากระบี่ยักษ์ แววตาของนางเด็ดเดี่ยวไม่ลังเล เสียงแตกระเบิดของม่านพลังฉุกเฉินสะท้านก้องไปทั่วดินแดนของสุสานกระบี่ รอยยิ้มจางเย้ยหยันความสิ้นหวังปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่ชราภาพลงจากวันวาน ฉินซู่ลี่เร่งพลังขึ้นจนถึงขีดสุดในพริบตา อักขระที่ซ่อนเร้นอยู่ภายในร่างปรากฏสว่างเจิดจ้าอาบไล้ไปทั่วทั้งสุสานภายใน ร่างของฉินซู่ลี่ลอยเหินขึ้นราวไปอยู่กึ่งกลางกระบี่วิเศษมหึมา

 

                ...เหตุผลที่นางต้องสงวนรักษาพรหมจรรย์ และหลีกหนีความรักก็เพราะผนึกตราที่ได้รับมาจากหนี่วาเมื่ออดีต ผนึกตราที่ฝูอี้หยามอบให้

 

                ใบหน้าของฝูอี้หยาประทับตรึงอยู่ในสมองชั่วแวบหนึ่ง ก่อนที่ร่างของนางจากสูญสลายกลายเป็นเพียงกระบี่วิเศษแห่งหยินสายหนึ่ง กระบี่วิเศษพุ่งเข้าหากระบี่ยักษ์ที่สงบนิ่งมานานนับหมื่นปี

 

                กระบี่ยักษ์ถูกพลังแห่งหยินกระตุ้นจนสั่นไหว แสงสว่างเจิดจ้ากระจายออกจากสุสานภายใน และยังคงขยายออกไปมิสิ้นสุด...ค่ายกลสุดท้าย ที่นางและฝูอี้หยาได้รับถ่ายทอดมาจาก...หนี่วามากำลังจะสำแดงพลัง

 

                "พลังที่พลิกเปลี่ยนโชคชะตา ย่อมแลกมาด้วยสิ่งที่สูงค่า หากไม่ถึงคราวจำเป็นเจ้าจงอย่าได้ฝืนใช้"...น้ำเสียงอ่อนโยนของฝูอี้หยา แว่วดังขึ้นในห้วงความคิด น้ำเสียงสุภาพอบอุ่น ชวนใหระลึกถึง

 

                ...พลังของกระบี่โบราณที่ครบสมบูรณ์ทั้งหยินหยาง ปลุกชีพจรเทวะที่หลับใหลอยู่ของพันภูผาหมื่นนทีให้ฟื้นตื่น ไอเทวะเข้มข้น ทะลักล้นจากรอยผนึกของกระบี่วิเศษ ที่ตอนนี้มิได้ปักแน่นอยู่บนพื้นดินอีก กระบี่ลอยคว้างขึ้นไปบนท้องฟ้า แสงอันเจิดจ้าเผาทำลายมารร้ายที่อ่อนด้อยจนระเหยกลายเป็นธุลี

 

                ทุกสิ่งเกิดขึ้น และแปรเปลี่ยนรวดเร็วยิ่งนัก ความไม่แน่นอนปรากฏขึ้นตรงหน้าของเทพมาร ดวงตาของมันแดงฉาน เส้นโลหิตบนศีรษะปูดโปนออกด้วยความเคียดแค้น หากว่าตอนนี้มันมีกายเนื้อสมบูรณ์ เหตุการณ์เช่นนี้คงมิเกิดขึ้น สุสานกระบี่คงจะสิ้นสูญตั้งแต่วันแรกที่มันนำทัพบุกถล่มแล้ว แต่ตอนนี้มันมีเพียงร่างวิญญาณ ที่ทำได้เพียงแค่หยิบยืมพลังจากแดนอเวจีเท่านั้น

 

                "เมื่อเจ้าต้องการหายนะข้าก็จะน้อมสนอง" เทพมารตัดสินใจในชั่วพริบตา ดวงตาเทพมารบรรพกาล ส่องแสงสีแดงเจิดจ้าปกคลุมไปทั่วฟ้า พลังที่แท้จริงของดวงตาคู่นี้คือการบันทึกรวบรวม และปลดปล่อย แม้พลังมารที่เปี่ยมล้นภายในจะถูกเสวี่ยหมิงเผาผลาญไปพร้อมกับร่างวิญญาณของต้าหลง แต่เส้นทางแห่งเต๋านั้นมิได้สูญสลาย ไพ่ตายที่เทพมารพกเก็บเอาไว้ภายในยังคงอยู่

 

                "บ่ออเวจีพลิกฟ้า" พลังเต๋าแห่งมิติ พลังเต๋าแห่งมายาบิดผัน ผสานเสริมกับความสามารถบิดผันกาลเวลาของดวงตาเทพมาร ท่าไม้ตายลับที่ถูกผนึกเอาไว้ในดวงตาเทพมารบรรพกาล ถูกปลดปล่อยออกมาเพื่อดึงรั้งหุบเหวอเวจีที่เติบโตเต็มที่ให้พลิกกลับ พลังอเวจีที่กลับหัว ถูกถ่ายเทจากบนลงล่าง กลายเป็นน้ำตกเพลิงนรก การปะทุขึ้นของพลังหยินชั่วร้าย ในเขตของดินแดนแห่งหยางเทวะ ก่อให้เกิดหายนะของพลังลมปราณอันไม่เสถียร กาอเกิดการแตกระเบิดพลิกม้วนไปมานับไม่ถ้วน พายุอเวจีนับสิบสายแตกกระจายออกโดยมีบ่ออเวจีพลิกฟ้าเป็นใจกลาง ความปั่นป่วนทำลายล้างไปทั่วพันภูผาหมื่นนที ส่วนพลังบิดผันกาลเวลาที่ใช้ออก มีเพื่อการชะลอพลังปัดเป่าของกระบี่วิเศษที่ลอยเหินอยู่เหนือดินแดนของสุสานกระบี่

 

                ...หนึ่งทำลาย หนึ่งปกป้อง นี่คือไพ่ตายของเทพมาร

.

.

                การปะทะกับมายาภาพยังไม่ทันรู้ผล ตำหนักมายาก็สั่นไหว มิติทางเข้าดูเหมือนกำลังจะแตกสลาย หนิงเอ๋อรับรู้ว่าเรื่องราวไม่ปกติ ตัดสินใจละทิ้งการทดสอบ สะบัดกระบี่มายาในมือทิ้งยินยอมพ่ายแพ้ พลางทะยานขึ้นไปสู่ทางออกที่กำลังบิดเบี้ยว

 

                ทันทีที่ร่างของหนิงเอ๋อผ่านพ้นประตูมิติ ทะลุกลับไปยังดินแดนของสุสานกระบี่อีกครั้ง ตำหนักมายาก็พังทลายลงพอดี

 

                หนิงเอ๋อยืนนิ่งค้าง เหม่อมองไปยังท้องฟ้าเบื้องบน ปรากฏกระบี่ยักษ์ที่กำลังลอยขึ้นบนท้องฟ้า ในใจปวดแปลบอย่างไม่ทราบสาเหตุ รู้สึกเหมือนว่าตนเองกำลังจะสูญเสียบางสิ่ง จึงตัดสินใจทะยานล้ำขึ้นไปเบื้องบน หมายชมดูให้แน่ชัดว่าเกิดเรื่องราวใดกันแน่

 

                เปรี้ยง !!!

                แต่แล้วสภาวะเหินลอยพลันต้องชะงักลง เมื่อเกิดแรงกระเพื่อมของลมปราณอเวจี ปะทุออกไปทั่ว ท้องฟ้าที่สว่างไสวด้วยแสงสีขาวเจิดจ้าก่อนหน้า กลายเป็นหึ่งขาวหนึ่งแดงราวโลหิต ตั้งประชันแบ่งเขตแดนกันอย่างชัดเจน แม้จะสับสนในเรื่องราว แต่หนิงเอ๋อไม่คิดย่อท้อต่อความรู้สึก ทะยานกลับขึ้นไปอีกครั้ง แม้ตอนนี้ร่างกายจะรู้สึกหนักอึ้งขึ้นนับร้อยเท่าก็ตาม

 

                ดวงตาแห่งมายาที่ยังไม่สมบูรณ์พลันมองทะลุเนื้อแท้ของพลังหยินภายในกระบี่ยักษ์

                "หนิงเอ๋ออย่าได้เข้ามา นี่เป็นทางเลือกของป้าเอง" เสียงกระซิบแผ่วเบาดังสะท้อนที่ข้างหู มันมิใช่เสียงของลมปราณ แต่เป็นเสียงอันจริงแท้ของฉินซู่ลี่

 

                "ไม่...ไม่..."หนิงเอ๋อน้ำตาไหลอาบสองแก้ม สภาวะร่างยังคงพุ่งเข้าหากระบี่วิเศษอย่างไม่หยุดยั้ง

 

                "หนิงเอ๋อ การเสียสละของข้าและอาจารย์เจ้า ล้วนเป็นการฝ่าฝืนลิขิตสวรรค์ และข้ายินดีกระทำมันด้วยความเต็มใจ เจ้าอย่าได้ดื้อรั้นอีกเลย หากการกระทำครั้งนี้ไม่สำเร็จ เจ้าที่เป็นทางออกสุดท้าย จะต้องสานต่อเรื่องราวให้จบ มิเช่นนั้นมนุษย์ชาติคงจบสิ้นแล้ว"

 

                ม่ายยยยย !!!

                หนิงเอ๋อตะโกนลั่น น้ำตาที่หลั่งไหล ถูกความร้อนระอุในร่างที่เดือดดาลระเหยออกจนกลายเป็นไอ ดวงตาของนางแดงฉาน หัวใจของหนิงเอ๋อกำลังจะแตกสลาย ความผูกพันต่อพันภูผาหมื่นนทีที่เหลืออยู่เพียงหนึ่งเดียวของนาง กำลังจะจากไป

 

                ข้าจะไม่ยอมเสียใครไปอีก ต่อให้เป็นสวรรค์ก็ไม่มีสิทธิ์มาพรากท่านป้าไปจากข้า !!!

                หนิงเอ๋อตะโกนลั่นออกมา พลังในร่างแตกปะทุขึ้นจนเกินขีดจำกัด ดวงตามายาปรากฏซ้อนทับร่างของหนิงเอ๋อ อำนาจแห่งจิตก่อเกิดเป็นวิญญาณกระบี่เล่มหนึ่ง

 

                ...ปาฏิหาริย์จะเกิดขึ้นหรือไม่ เพราะเส้นทางแห่งโชคชะตาที่ฝูอี้หยาเคยทำนายเอาไว้นั้นได้สิ้นสุดลงในวันนี้ อนาคตต่อจากนี้ แม้แต่สุดยอดวิชาทำนาย และการเสียสละของฝูอี้หยา ก็มิอาจก้าวก่ายได้อีก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 184 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #4235 boat489 (@boat489) (จากตอนที่ 334)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 20:21
    ขอบคุณครับ
    #4235
    0
  2. #4234 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 334)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 13:19

    เค้าคงต้องตามไปอ่านต่อใน fic แล้วแหล่ะ ไม่อยากรอแย้ว

    #4234
    1
    • #4234-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 334)
      13 มกราคม 2562 / 08:44
      เดี๋ยวตรวจเสร็จจะลงให้เรื่อย ๆ จ้า ^ ^
      #4234-1
  3. #4233 F. sugarchan (@slp9011) (จากตอนที่ 334)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 11:49
    อ้าวว..หนิงจะตายไหมนิ ดูท่าหมิงน้อยน่าจะไม่มาช่วยทันเเน่นวล
    #4233
    1
    • #4233-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 334)
      13 มกราคม 2562 / 08:46
      หนิงเอ๋อ ตัวหลักภาคจบเลย ไม่ตายง่าย ๆ หรอก เด่นกว่านางเอกอีก(ภาคนี้เน้นสู้กันละ เดี๋ยวไม่จบ ^ ^)
      #4233-1
  4. #4232 PongsakNisaytong (@PongsakNisaytong) (จากตอนที่ 334)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 10:18
    เรื้องนี้ไม่มีพระเอกเลอะ 3 ตอนออก 1 แต่ก็สนุกคับ
    #4232
    1
    • #4232-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 334)
      13 มกราคม 2562 / 08:47
      ขอบคุณครับ เรื่องนี้ คู่พระนางคิวเเน่น กว่าจะออกต้องปูกันนาน
      #4232-1