เนตรมารสะท้านฟ้า ()(จบ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 905,421 Views

  • 4,507 Comments

  • 8,187 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    62,541

    Overall
    905,421

ตอนที่ 3 : ผูกสหายยามค่ำคืน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21384
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1016 ครั้ง
    18 มี.ค. 61

ตอนที่ 2

ผูกสหายยามค่ำคืน

 

                ค่ำคืนอากาศหนาวเย็น แต่เสวี่ยหมิงกลับไม่ก่อไฟ เพราะหากเป็นสัตว์ป่าบุกเข้ามาเขามั่นใจว่าพอเอาตัวรอดได้ ดีไม่ดีอาจได้อาหารมื้อเช้าไปในคราเดียว ตรงกันข้ามหากมีแสงไฟให้สัตว์ป่าตื่นกลัว แต่กลับดึงล่อสัตว์อสูรมานั่นก็เป็นอีกเรื่อง เพราะสัตว์อสูรระดับต่ำสุดก็เทียบเท่ากับผู้ฝึกตนในระดับพื้นฐานลมปราณขั้นสามแล้ว หากเสวี่ยหมิงที่มีระดับฝึกฝนต่ำเตี้ยเพียงระดับสุดปลายของพื้นฐานลมปราณขั้นแรกพบเจอ คงกลายเป็นอาหารมื้อดึกของมันอย่างไม่ต้องสงสัย

 

                แม้ระดับฝึกฝนจะถดถอย แต่เสวี่ยหมิงก็ยังคงไม่ละทิ้งการฝึกตน เมื่อดวงจันทร์ลอยเด่นหายลับพ้นปากถ้ำร้างที่เขาอาศัย เสวี่ยหมิงก็นั่งขัดสมาธิเข้าฌาน แม้ในตระกูลหย่งจะมีการวางค่ายกล เขตอาคมเพื่อเพิ่มพลังในการดึงดูดปราณธรรมชาติเพื่อใช้ภายใน แต่ก็ยังนับว่าด้อยกว่าการเข้าฌานท่ามกลางป่าเขาดิบร้างอันอุดมสมบูรณ์เช่นนี้

 

                แต่แล้วเมื่อการซึบซับลมปราณกำลังไหลลื่นไปด้วยดี จู่ ๆ ดวงตาข้างซ้ายที่มีหินสีดำติดอยู่ก็ร้อนลวกขึ้นมา และมันเริ่มสูบลมปราณที่เสวี่ยหมิงเพียรสะสมมาตลอดหลายวันเข้าไปจนหมดสิ้น ความเจ็บปวดจู่โจมจนเสวี่ยหมิงต้องอุทาน...โอย! ขึ้นมาคำหนึ่ง ก่อนที่ทุกสิ่งจะสงบลง

 

                ...เจ้าหินบ้านี่ดูดลมปราณของเราไปอีกแล้ว เสวี่ยหมิงใช้กำปั้นทุบเข้าที่หินดำอย่างแรง แต่ไม่อาจทำอย่างไรกับมันได้ และดูเหมือนว่าตอนนี้ มันจะเชื่อมติดเป็นเนื้อเดียวกันกับเลือดเนื้อของเสวี่ยหมิงเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

 

                แกร๊ก...เสียงฝีเท้าที่เหยียบทับใบไม้ดังมาจากด้านนอก ในยามดึกสงัดเยี่ยงนี้ ไม่น่ามีผู้คนทั่วไปสัญจรไปมา ทำให้เสวี่ยหมิงเพิ่มความระมัดระวังอย่างถึงที่สุด แต่ไม่ทันที่เสวี่ยหมิงจะย่องออกไปดูที่เบื้องนอก ร่างบอบบางในชุดดำสนิทก็พุ่งเป็นเงา บดบังแสงจันทร์วูบหนึ่ง ผ่านเข้ามาหยุดยืนอยู่ที่หน้าปากถ้ำ สายลมเย็นจากภายนอกถ้ำหอบเอากลิ่นหอมจรุง พัดโชยเข้าสู่ภายใน เสวี่ยหมิงสัมผัสกลิ่นหอมที่พัดโชยเข้ามา จนรู้สึกเคลิบเคลิ้มไปอยู่ครู่หนึ่ง

 

                "นั่นใคร" เสียงหวานของเด็กสาวดังขึ้นเมื่อหล่อนสัมผัสได้ว่าในถ้ำร้างเบื้องหลังมีผู้คนอาศัยอยู่

 

                คำถามดังแทรกทำลายบรรยากาศเคลิบเคลิ้มของเสวี่ยหมิงไปจนสิ้น เสวี่ยหมิงรีบตอบคำอย่างตะกุกตะกัก ก่อนจะแสดงเจตนาดี โดยการเดินชูมืออย่างช้า ๆ ออกมาหยุดยืนนิ่งข้าง ๆ เด็กสาว

 

                "ท่านเป็นผู้ฝึกตน หรือว่าพรานป่ากัน" หล่อนใช้ตากลมโตมองสำรวจ เสวี่ยหมิงอย่างตั้งอกตั้งใจ

 

                "เออ..." เมื่อเห็นใบหน้าของเด็กสาวถนัดตา เลือดลมของเสวี่ยหมิงก็สูบฉีดโดยแรง ความงามแม้ถูกบดบังด้วยผ้าคลุมผมสีเข้ม แต่ก็ยังคงทำให้เสวี่ยหมิงหัวใจเต้นแรง นี่ยังไม่นับรวมกลิ่นหอมประหลาดที่แผ่ออกมาจากตัวเด็กสาว

 

                "ท่านเหม่อมองอันใด" เด็กสาวขมวดคิ้วเข้าหากัน ก่อนจะดึงผ้าคลุมมาปิดบังใบหน้าให้มิดชิดกว่าเดิม

 

                "เออ...ข้าขอโทษ พอดีข้าเพิ่งจะตื่นนอน จึงยังงัวเงียอยู่บ้าง"

 

                เด็กสาวพยักหน้ารับเป็นทีว่าเข้าใจ แต่ยังคงใช้มือข้างหนึ่งดึงรั้งผ้าคลุมหน้าเอาไว้ไม่ปลดออก "ท่านเป็นพรานป่า หรือว่าผู้ฝึกตนกัน"

 

                "ข้า..."เมื่อมีเด็กหญิงงดงามอยู่ตรงหน้า มีหรือที่ชายหนุ่มจะยอมตอบโดยลดศักดิ์ศรีของตนเอง "ข้าเป็นผู้ฝึกตน"

 

                หล่อนหยีตาลงจนเรียวงาม จับจ้องมองดูเสวี่ยหมิงอย่างใกล้ชิด จนเด็กหนุ่มถึงกับออกอาการหน้าแดงอย่างไม่รู้ตัว "ท่านเก็บซ่อนพลังได้มิดชิดนัก" คำเอ่ยชมของหล่อนทำเอาเสวี่ยหมิงถึงกับตัวแข็งค้าง เพราะความเป็นจริงนั้นเสวี่ยหมิงหาได้เก็บซ่อนพลังแต่อย่างใด ที่เด็กสาวไม่สามารถสัมผัสพลังของเขาได้ นั่นป็นเพราะพลังฝีมืออ่อนด้อยในตอนนี้ของเขา ด้วยสาเหตุนี้จึงทำให้เสวี่ยหมิงรู้สึกกระอักกระอ่วนจากการถูกออกปากชมเพราะความอ่อนแอของตัวเอง

 

                "ก็...ก็ไม่ขนาด..."

 

                "ชูว์...." จู่ ๆ เด็กหญิงก็เปลี่ยนอิริยาบถในทันที โดยหล่อนทำท่าจุ๊ปากไม่ให้เสวี่ยหมิงส่งเสียง ก่อนจะฉุดลากเขาเข้าสู่ด้านในของถ้ำด้วยฝีเท้าที่บางเบา ราวกลับหล่อนกำลังหลบซ่อนจากบางสิ่งอยู่ "ท่านต้องระวังที่เบื้องนอก คนไม่ดีกำลังออกตามล่าโสมเพลิงโลกันตร์อยู่ แต่ที่แย่ไปกว่านั้นคือข้าดันพลัดหลงกับอาจารย์ ทำให้ต้องหนีมาหลบซ่อนตัวรอจนรุ่งสางค่อยออกตามหาอาจารย์อีกที"

 

                "คนไม่ดีตามล่าโสม แล้วเกี่ยวอันใดกับตัวเจ้ากัน" เสวี่ยหมิงสงสัยจึงได้เอ่ยขึ้น

 

                "ก็คนไม่ดี ไม่อยากให้ใครมาแย่งชิงโสมวิเศษกับพวกมัน หากมันพบข้ากับเจ้าละก็..."หล่อนทำท่ายกมือขึ้นปาดคอ

 

                "คนไม่ดีเก่งขนาดนั้นเลยรึ" หล่อนพยักหน้ารับ "แล้วอาจารย์ของเจ้าละ"

 

                "อาจารย์ของข้าย่อมเก่งกว่ามาก หากไม่เป็นเพราะเจ้าโสมบ้านั่นมันวิ่งหนีอย่างไวละก็ ปานนี้ข้าคงนำมันกลับไปปรุงยาที่สำนักได้แล้ว"

 

                "โสมวิ่งหนีได้"

 

                "ช่ายสิ โสมเพลิงโลกันตร์เกิดจากโสมหมื่นปีที่ดูดซับเปลวเพลิงธรณีที่ระอุอยู่ใต้พื้นพิภพ จนพวกมันมีชีวิต หากนำไปปรุงเป็นยาละก็จะล้ำค่าอย่างที่สุดเลยละ"

 

                "ล้ำค่าอย่างที่สุด ถ้าเทียบกับเจ้านี่ละ" เสวี่ยหมิงยื่น ยาเม็ดบำรุงปราณเม็ดสุดท้ายที่เขาเคยได้จากตระกูลหย่งยื่นส่งให้เด็กหญิง ในใจก็หมายว่ามันจะดูมีค่าในสายตาเด็กสาว

 

                หล่อนรับมาดมดู ก่อนจะขยี้จมูกฝืดฟาดสองสามที "นี่มันยาอะไร ทำไมกลิ่นถึงได้ฉุนนัก แถมข้ายังสัมผัสพลังที่ไหลเวียนอยู่ในเม็ดยาไม่ได้เลย" หล่อนจ้องมองดูเสวี่ยหมิงด้วยดวงตากลมโตที่ไร้เดียงสา

 

                "มันก็แค่ขยะ เป็นยาบำรุงปราณระดับต่ำเท่านั้นเอง" เสวี่ยหมิงรับเม็ดยาอันล้ำค่าของตัวเองมาก่อนจะซัดเขวี้ยงออกไปจนชนกับผนังด้านหนึ่งของถ้ำ "ข้าก็แค่อยากจะทดสอบความรู้เจ้าดูเท่านั้น" แม้ใบหน้าจะเปื้อนยิ้ม แต่ในใจกลับลอบจดจำตำแหน่งที่ซัดเขวี้ยงเม็ดยาออกไป หวังว่าเมื่อเด็กหญิงจากไปแล้ว ค่อยไปรื้อค้นกลับคืนมา

 

                "ท่านนี่แปลกคน แถมยังมีเม็ดยาที่ข้าไม่เคยพบเห็นอีก" เด็กหญิงหาได้โกรธเคืองเสวี่ยหมิง แต่กลับสนอกสนใจกว่าเดิม ทั้งสองต่างพูดคุยกันสนุกสนานอยู่ครู่ใหญ่ "ท่านยังมีสิ่งใดน่าสนใจอีก...หนิงเซียนล้วนอยู่แต่ในสำนัก นี่เป็นครั้งแรกที่ออกท่องสู่โลกภายนอก"

               

                ...หนิงเซียน ชื่อนางช่างไพเราะนัก หากได้เห็นหน้าเด็กสาวชัดตาคงจะดีมิใช่น้อย

                "อืม...แน่นอน ข้าเองแม้เพิ่งเริ่มออกเดินทางฝึกตนลำพัง แต่ยังนับว่ามีของวิเศษติดตัวอยู่บ้าง"

 

                "ฮา เยี่ยม ๆ ท่านเอาออกมาให้หนิงเซียนชมดูบ้าง แล้วเมื่อข้าพบกับอาจารย์แล้ว จะได้ขอยาวิเศษเอามาให้ท่านชมดูบ้าง"

 

                "ดี" เอ่ยจบเสวี่ยหมิงก็ล้วงหยิบสมบัติติดตัวเพียงชิ้นเดียวของตัวเองขึ้นมา

 

                ...จี้รูปหยดน้ำสมบัติเพียงชิ้นเดียวที่หย่งเหมยฮวามอบให้

                 แสงสีฟ้าอ่อนของจี้หยดน้ำที่เรืองรองในยามมืดมิด ดูสวยงามลึกลับจนหนิงเซียนเบิกตากลมโตกว้างด้วยความตื่นเต้น หล่อนยื่นสองมือออกหวังจะคว้าจับจี้หยดน้ำ จนลืมเลือนเรื่องผ้าปิดหน้าไปเสียสนิท เมื่อไม่มีมีข้างหนึ่งดึงรั้งเอาไว้ผ้าปิดหน้าสีดำก็หลุดล่วงลง แต่ตอนนี้หล่อนหาได้สนใจมันอีก

               

                "สวยงามยิ่งนัก" มือขาวนวลยื่นออกไปสัมผัสกับจี้หยดน้ำ แต่แล้วสิ่งไม่คาดคิดก็พลันบังเกิด จู่ก็มีไอสีขาวนวล พวยพุ่งออกมาจากจี้ก่อนจะรินไหลเข้าสู่ปลายนิ้วของหนิงเซียน ร่างของหล่อนชะงักค้าง ก่อนจะล้มพับหมดสติไปในทันที


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.016K ครั้ง

10 ความคิดเห็น

  1. #4495 TRWdonmuensri (@TRWdonmuensri) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:22
    อ่าวหลับงี้ก็ต้องจัดแล้วล่ะพ่อขี้เก๊ก
    #4495
    1
    • #4495-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 3)
      18 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:06
      สิ้นสุดทางเพื่อนกันเลยทีเดียว ^ ^
      #4495-1
  2. #4269 ganako (@ganako) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 16:09
    อ้าว เกิดไรขึ้น
    #4269
    0
  3. #3319 g0oouj11 (@g0oouj11) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 03:14
    ลักหลับสิ รอไร
    #3319
    2
    • #3319-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 3)
      30 สิงหาคม 2561 / 12:16
      -3-
      #3319-1
    • #3319-2 bestboy654 (@bestboy654) (จากตอนที่ 3)
      11 กันยายน 2561 / 01:27
      จัดไปอย่าให้เสีย ทะลวงจุดชีพจรซะให้เสร็จก่อนเช้า
      #3319-2
  4. #3077 Pat72 (@Pat44772) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 13:47
    แต่งได้ดีคะเข้าใจง่ายเรียบเรียงได้ดีสนุกมากคะ
    #3077
    1
    • #3077-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 3)
      21 สิงหาคม 2561 / 13:49
      ขอบคุณครับ ^ ^
      #3077-1
  5. #3059 RainbowintheSky (@RainbowintheSky) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 20:36
    อ่าว อะหยังหว่า
    #3059
    0
  6. วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 18:47
    ขอบคุณครับ
    #1889
    0
  7. #1318 sivakornza (@sivakornza) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 12:01
    ขอบคุณครับ
    #1318
    0
  8. #219 bigice2 (@Bigice) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 18:37
    จากใต้โลกเป็นใต้ผืนพิภพดีไหม(สู้ๆครับ)
    #219
    1
    • #219-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 3)
      18 มีนาคม 2561 / 19:18
      ขอบคุณครับ แก้ตามที่เสนอมาละครับคำสวยดี *ปล.แต่กว่าจะหาเจอว่าอยู่ตรงไหนเลยได้ตรวจคำผิดไปทั้งตอนเลย ^ ^
      #219-1
  9. #88 chakkritpo (@chakkritpo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 23:08
    นายจะลักหลับเธอสินะ...555
    #88
    1
    • #88-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 3)
      7 มีนาคม 2561 / 14:40
      เกือบเคลิ้มละ ^ ^ โดนแช่ซะก่อน
      #88-1
  10. #7 Pheonixy (@pattss) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:47
    เกิดอะไรขึ้น
    #7
    0