เนตรมารสะท้านฟ้า (恶魔的眼睛)(จบ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 963,713 Views

  • 4,629 Comments

  • 8,397 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    3,747

    Overall
    963,713

ตอนที่ 294 : ร่วมสาบาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3863
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 359 ครั้ง
    27 ต.ค. 61

ตอนที่ 271

ร่วมสาบาน

 

                แม้พลังในร่างของเฟยเซียงจะลดต่ำลงอย่างรวดเร็ว พร้อมกับร่างร่วงลงกระแทกพื้นของมังกรเหมันต์ แต่ความรู้สึกที่ทั้งสองถ่ายทอดเข้าหากันยิ่งมายิ่งแนบแน่น เส้นใยบางที่เชื่อมถึงกันผ่านกำไลบรรพกาล บัดนี้แปรสภาพเป็นเพียงรอยสักบนข้อแขนขาว รับรู้ความคิดของทั้งสองฝ่าย พันธะที่เกิดขึ้นในอดีต แม้เป็นดั่งสัญลักษณ์ของนายและบ่าว แต่เทวะบรรพกาลส่วนใหญ่ล้วนผูกพันกับสัตว์อสูรของตน มิต่างจากสหายรู้ใจ ที่สำคัญไปกว่านั้นยิ่งความสัมพันธ์ของทั้งสองถูกยกระดับชั้นแนบแน่น ความสามารถของกำไลบรรพกาลยิ่งเพิ่มพูน ไม่เพียงถ่ายทอดพลังบางอย่างถึงกันได้ช่วงระยะเวลาหนึ่ง แต่ยังมอบความสามารถพิเศษในการฟื้นฟูให้แก่ผู้เป็นเจ้านาย

 

                ความรู้ที่เก็บงำเอาไว้ ถูกถ่ายทอดเข้าสู่ร่างบอบบางที่ใกล้จะล้มลงของเฟยเซียง แม้สองขาอ่อนล้าจนแทบจะยืนไม่ไหว และรู้ดีว่าประตูแห่งความตายแง้มอ้ารอรับตนเองอยู่ไม่ห่างไปนัก แต่ริมฝีปากบางของเฟยเซียงกลับปรากฏรอยยิ้ม หญิงสาวถลาร่างโซซัดโซเซ เข้าหามังกรเหมันต์ที่นอนหายใจรวยรินอยู่ห่างตนเองไปไม่ไกล แม้จะยากลำบาก และปวดร้าวไปทั้งสรรพางค์ แต่ในที่สุดหญิงสาวก็พาร่างมาหยุดพักพิงอยู่ที่ข้างกายของมังกรสีฟ้าครามจนได้

 

                ..."ท่านผู้อาวุโส ข้าไม่รู้ว่ายามนี้ท่านจะยังได้ยินข้าอยู่ไหม ข้าอยากจะบอกท่านว่าข้าขอบคุณท่านมาก และคงไม่มีถ้อยคำใดจะเหมาะสมไปกว่าการแสดงออกด้วยกระทำ" สิ้นถ้อยคำที่ส่งผ่านกระแสจิต เฟยเซียงก็ใช้มือยันร่างของมังกรเหมันต์เพื่อลุกยืนขึ้นอีกครั้ง สองตาปิดลงทำสมาธิ พลังชีวิตทั่วร่างถูกเร่งเร้าเข้าสู่รอยสักบนแขน จากรอยตราสีเงินเรืองรอง ก็กลับกลายเป็นอักขระรอบสีชมพูเรื่อ ก่อนที่จะกลายเป็นสีแดงดั่งโลหิต

 

                พันธะแห่งการฟื้นฟู...พลังวิเศษที่แลกมาด้วยพลังชีวิตของผู้เป็นนาย ผมสีดำขลับที่เพิ่งจะเปลี่ยนกลับคืนมาไม่นาน ค่อย ๆ กลับกลายเป็นขาวโพลน กายเนื้อวัยสาวค่อย ๆ เหี่ยวย่นลงอย่างช้า ๆ ยิ่งพลังชีวิตถูกถ่ายทอดไปมากเท่าไหร่ ร่างที่บาดเจ็บบอบช้ำของมังกรเหมันต์ก็ยิ่งฟื้นคืนมากขึ้นเท่านั้น

 

                ดวงตากลมโตภายใต้เปลือกตาหนาสั่นไหว สติที่ดับวูบของมังกรเหมันต์พลันถูกปลุกให้ฟื้นคืน ไออุ่นราวกับอ้อมกอดของมารดาในวันวานปลุกความคิดปกปักษ์จากภวังค์หลับใหล น้ำตาใสพลันหยดออกมาก่อนที่ดวงตาเรียวรีจะเปิดกว้างขึ้นอีกครั้ง เจตจำนงอันแน่วแน่ของเฟยเซียงถูกถ่ายทอดมายังจิตสำนึกของมังกรเหมันต์

 

                ..."ยัยเด็กโง่ หยุดเดี๋ยวนี้นะ หากเจ้ายังฝืนมากไปกว่านี้ เจ้าจะตายเอาได้นะ"

 

                ..."ท่านผู้อาวุโสฟื้นแล้ว" แม้จะเป็นเพียงการสื่อสารทางจิต แต่มังกรเหมันต์รับรู้ได้ถึงความอ่อนล้าของเฟยเซียงได้อย่างชัดเจน เส้นใยแห่งชีวิตของเด็กสาวผู้นี้กำลังจะขาดลงเพราะช่วยเหลือตนเอง

 

                "ข้าบอกให้หยุด !!!" ครานี้หาใช่การสื่อสารทางจิต แต่เป็นเสียงจริง ๆ เพราะมังกรถือเป็นสัตว์อสูรที่มีสติปัญญาเฉลียวฉลาดยิ่งกว่ามนุษย์ทั่วไป เมื่อได้รับถ่ายทอดพลังบางส่วนจากการทำพันธะสัญญาของกำไลบรรพกาล มันก็ได้รับถ่ายทอดความรู้ด้านภาษาของมนุษย์ติดตามมาด้วย แต่โดยปกติที่มันไม่พูดออกมา อาจจะเป็นเพราะความหยิ่งยโสในสายเลือดของตนเอง

 

                เสียงที่ตวาดมาพร้อมพลังลมปราณที่ผลักให้เฟยเซียงล้มลง มังกรเหมันต์มองดูหญิงชราผมขาวตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่ยากบรรยาย มันเป็นสิ่งมีชีวิตที่หยิ่งทระนง เป็นราชาของสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ มันไม่ต้องการให้มนุษย์ที่อ่อนแอกว่าต้องมาเสียสละเพื่อตนเอง พลังที่ฟื้นคืนมาราวสี่ส่วนของมังกรเหมันต์ ถูกใช้รีดเร้นโลหิตแท้ของตัวเองออกมา

 

                หยดโลหิตสีทองอล่ามซึ่งอาบไล้ไปด้วยไอเหมันต์ พุ่งเข้าใส่บริเวณหน้าผากของเฟยเซียงโดยไม่ทันตั้งตัว ร่างของหญิงสาวสั่นสะท้าน พลังงานชีวิตของโลหิตแท้ของมังกรเหมันต์รุนแรงเกินกว่าที่ผู้ฝึกตนทั่วไปจะรับได้ รอยสักบนข้อมือของเฟยเซียงกลับถูกเจตจำนงอันแรงกล้าของมังกรเหมันต์ฝืนบังคับให้เปิดออก ระดับพลังลมปราณของเด็กสาวค่อย ๆ สูงขึ้น ทั้งร่างของเฟยเซียงแผ่ลมปราณมังกรเหมันต์ออกมา หลอมรวมเข้ากับหยดโลหิตสีทองที่ซึมหายเข้าไปยังไขสันหลัง

 

                อ๊ากกกก !!!

                เฟยเซียงคำรามลั่น ร่างที่ชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อกาฬลอยสูงขึ้นเหนือพื้น พลังชีวิตที่สูญเสียพลันย้อนทวน ตามโลหิตแห่งมังกรที่ก่อเกิดขึ้นใหม่จากไขสันหลัง ดวงตาสีดำกลับกลายเป็นน้ำเงินเข้มลึกล้ำ ผมสีขาวค่อย ๆ กลับคืนสู่สีดำอีกครั้ง แต่สุดท้ายเมื่อพลังงานชีวิตที่ย้อนทวนเสร็จสิ้น ผมทั้งหมดยังมิได้กลับคืนดุจเดิม ยังคงเหลือร่องรอยแห่งความเสียสละเอาไว้ เป็นปอยผมขาวกระจุกหนึ่ง

 

                "ขอบคุณท่านผู้อาวุโส" เฟยเซียงย่อกายคารวะ

 

                "อย่าได้กล่าวมากความ ข้าต่างหากที่เป็นหนี้บุญคุณเจ้า"

 

                เฟยเซียงชูข้อมือขาวที่สลักอักขระแห่งเทวะขึ้นหมายจะปลดพันธะสัญญาตามคำกล่าว แต่มังกรเหมันต์กลับส่งกระแสจิตบ่งบอกว่า ไม่ต้องการให้เฟยเซียงกระทำเช่นนั้น แม้จะไม่ได้เอ่ยอันใดให้ยืดยาวออกไป แต่เฟยเซียงก็รับรู้ได้ถึงความตั้งใจของมังกรเหมันต์ตนนี้

 

                "ขอบพระคุณท่านผู้อาวุโสมังกร"

 

                "ข้าก็แค่อยากติดตามเจ้าออกไปดูโลกภายนอกบ้าง ก็เท่านั้น" มังกรเหมันต์เอ่ยพลางเบือนศีรษะใหญ่โตไปอีกทิศทางก่อนจะโน้มศีรษะลงนอนพักผ่อน

               

                แม้พลังชีวิตจะฟื้นคืน แต่อาการบาดเจ็บภายในของเฟยเซียงยังคงอยู่ เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้น เฟยเซียงจึงเดินกลับไปนั่งลงที่ข้างกายของจิวซิน

 

                "ฮ่า ฮ่า ฮ่า" จู่ ๆ เมื่อสามสาวมาอยู่ใกล้ชิดกัน จิวซินก็หัวเราะร่วนขึ้นโดยไม่พูดจาใด ๆ ก่อน

 

                "เจ้าหัวเราะอันใด" เฟยเซียงทำหน้าดุ จ้องมองสหายรักที่หัวเราะน้ำตาเล็ด

 

                "แม้พวกเราทั้งสามเกือบตาย แต่สุดท้ายยังรอดมาได้ แถมเจ้ายังได้รับวาสนาในคราเคราะห์อันยิ่งใหญ่ จะไม่ให้หัวเราะยินดีได้อย่างไรกัน..." ยังเอ่ยไม่ทันจบเฟยเซียงก็เขกหัวของจิวซินโดยแรง "โอ๊ย !!! เจ้าทำอะไรของเจ้า"

 

                "ฮ่า ฮ่า ฮ่า" ครานี้เป็นหนิงเซียนที่หัวเราะในท่าทีของทั้งสอง

 

                "หนอย...เด็กน้อย เจ้ากล้าหัวเราะข้าอย่างนั้นเหรอ" จิวซินที่ถูกเขกหัวไม่กล้าต่อกรกับเฟยเซียงที่ใบหน้าบูดบึ้งจริงจัง กลับหันมาตะคอกใส่หนิงเซียนด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

 

                "ข้าไม่กล้าแล้ว ข้าไม่กล้า"หนิงเซียนตอบกลับ พลางขยับกายไปซ่อนอยู่ที่ด้านหลังของเฟยเซียง

 

                เสียงหัวเราะของทั้งสามที่หยอกล้อกันไปมา ดังสะท้อนสดใส กลบความมืดมิดที่กำลังมาเยือนของราตรีกาลไปจนหมดสิ้น แม้ภายในด่านกักมังกรจะเป็นเขตแดนพิเศษ แต่ยังคงมีกลางวันกลางคืนเช่นปกติ เพียงแต่ทุกวันล้วนเป็นคืนจันทร์เพ็ญ

 

                "ดีจริง ๆ ได้อยู่กับท่านพี่ทั้งสองเช่นนี้ หากว่าข้ามีพี่สาวเช่นนี้จริง ๆ ก็คงจะ..." หนิงเซียนเอ่ยพลางเหม่อมองดวงจันทร์เบื้องบน

 

                "ทำไมจะไม่ได้ละ" จิวซินที่เป็นคนโผงผางเอ่ยด้วยเสียงดัง พลางหันไปมองเฟยเซียงที่ยังคงนิ่งเงียบไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ "ในเมื่อเราทั้งสามเหมือนตายและเกิดใหม่พร้อม ๆ กันในวันนี้ งั้นก็ถือวันนี้เป็นฤกษ์ดีสาบานเป็นพี่น้องกันเลยดีหรือไม่"

 

                หนิงเซียนนิ่งงัน มองดูหญิงสาวอายุมากกว่าทั้งสองสลับกันไปมา จิวซินยังคงเอ่ยเรื่องราวไม่หยุดหย่อน ส่วนเฟยเซียงก็ฉีกยิ้มส่งให้ตนเอง พลางพยักหน้ารับ

 

                "ไป ๆ เมื่อไม่มีผู้ใดโต้แย้ง ข้าจะพาเจ้าทั้งสองไปสาบานต่อหน้าสิ่งศักดิ์สิทธิ์"

 

                "อันใดคือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของเจ้ากัน" เฟยเซียงทำบุ้ยหน้าสงสัย ส่วนหนิงเซียนกระดี๊กระด๊าเดินตามหลังจิวซินไปติด ๆ

 

                "นั่นยังไงละสิ่งศักดิ์สิทธิ์ อายุยืนยาว เป็นสิ่งมงคล และทรงพลัง" เมื่อเห็นจิวซินชี้นิ้วไปยังมังกรเหมันต์ที่กำลังหลับใหลอยู่ เฟยเซียงที่สงบนิ่งตลอดมา ก็ไม่อาจกลั้นหัวร่อได้อีก แต่สุดท้ายก็ยินยอมทำตามสองสาวที่เห็นพ้องกันแต่โดยดี

 

                "ข้าอายุมากกว่าพวกเจ้าทั้งสอง เช่นนั้น ข้าถือเป็นพี่ใหญ่" จิวซินเอ่ยพลางชี้ไปที่เฟยเซียง "ส่วนเฟยเซียงเจ้าเป็นน้องรอง" สีหน้ายิ้มแย้มที่ได้ป็นพี่ใหญ่ของจิวซินไม่อาจปกปิด "ส่วนเจ้าหนิงเซียนเจ้าเป็นน้องเล็ก"

 

                วันพิเศษอันยาวนานแม้เหน็ดเหนื่อยทั้งกายใจ แต่สุดท้ายเมื่อทั้งสามสาบานภายใต้มังกรหลับ ทั้งสามกลับยังไม่หลับใหล ต่างคนต่างเล่าเรื่องราว...พูดคุยหยอกล้อกันจนเข้าสู่รุ่งสางจึงได้หลับใหลไปในเวลาไล่เลี่ยกัน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 359 ครั้ง

7 ความคิดเห็น

  1. #4574 lovelykik (@kikka123) (จากตอนที่ 294)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 17:28
    ไม่อินกับ ผญ ยังไงไม่รู้
    #4574
    0
  2. #4043 แอม (จากตอนที่ 294)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 21:56

    ในมุมมองผู้ชายคงจะชอบฮาเร็ม แต่ในมุมมองของผู้หญิงอย่างเรานี่ไม่ชอบค่ะ ถ้าเลือกได้และแกร่งพอสำหรับผู้หญิงแบ่งอะไรแบ่งได้แต่ให้แบ่งปันสามีนี่ ขอยอมเลิกราค่ะ ต่อให้เป็นพี่น้องท้องเดียวกันก้อไม่มีใครมีใจที่บริสุทธิ์ขนาดแบ่่งผัวให้พี่น้องใช้ร่วมโดยไม่คิดอะไรหรอกค่ะ ผู้หญิงสมัยเก่าอาจยอมให้สามีมีเมียได้หลายคนเพราะสมัยนั้นผู้หญิงอ่อนแอต้องพึ่งพาผู้ชายปกป้องและเลี้ยงดู แต่ถ้าผู้หญิงสมัยนั้นเก่งและแกร่งพออย่างหนิงเซียนคงไม่ต้องทนง้อผู้ชายที่เอาแต่ให้-นั่นพาไปหรอก ผู้ชายคงอยากมีเมียหลายคนโดยไม่คิดถึงใจผู้หญิงเลย ถ้าผู้ชายมีผู้หญิงไว้เปลี่ยนรสชาติวันละคนครบ 3 วัน แล้วจะยอมให้ผู้หญิงเราเปลี่ยนบ้างไหมคะ 3 วัน 3 คนเหมือนกัน น่าจะดีเนอะ ผู้หญิงก็คงอยากเปลี่ยนรสชาติมั่งกะคนเดิมๆถึงจะแซ่บแค่ไหนมันก้อน่าเบื่อเหมือนกัน บางทีรักและจงรักอยู่กับผู้ชายคนเดียวแต่เขาไม่เห็นค่านี่มันควรทำยังไงคะไรท์ 55555. แต่งเรื่องให้หนิงเซียนขอมีอนุชายที่เป็นว่าที่เจ้าสำนักเพิ่มอีกสัก 2 คนดีไหมคะ ล้อเล่นค่ะ

    #4043
    2
    • #4043-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 294)
      29 ตุลาคม 2561 / 12:18
      ขอบคุณครับ ยืนยันเหมือนเดิมว่านางเอกก็ยังมีคนเดียว หรืออาจจะไม่มีหว่า 555+(เพราะบอกไปแล้วว่าไม่ฮาเร็มนิ) ไม่มีแก้พล็อตวางไว้แบบนี้ละ บางคนอาจชอบ บางคนอาจไม่ชอบ แต่ไรท์จะคงบทเดิมไปจนจบ แม้งานจะออกมาแบบไหน แต่ถ้ามันให้บทเรียนเราได้ ไรท์เชื่อว่า งานต่อ ๆ ไปมันจะพัฒนาได้ ยังไงก็ต้องตามกันต่อไปนะครับ เนื้อเรื่องใกล้ถึงบทสรุปช่วงแรกละ ^ ^
      #4043-1
    • 25 พฤศจิกายน 2561 / 02:47
      ผมก็ไม่ชอบอะฮาเร็ม
      #4043-2
  3. วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 11:51
    พญาเทครัวเลยดีไหม
    #4042
    1
    • #4042-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 294)
      29 ตุลาคม 2561 / 12:22
      ไม่ฮาเร็มจิ ฮาเร็มตอนนี้นี่ไรท์จะพาออกทะเลเอา 555+
      #4042-1
  4. #4041 drakdevill (@drakdevill) (จากตอนที่ 294)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 21:07
    ขอบคุณครับ
    #4041
    0
  5. #4040 F. sugarchan (@slp9011) (จากตอนที่ 294)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 10:48

    อ่า..อบอุ่นหัวใจยิ่ง..
    #4040
    1
    • #4040-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 294)
      29 ตุลาคม 2561 / 12:36
      ต้องให้สนิทกันก่อน เพราะเดี๋ยวหมิงมันจะ...ต้องรอลุ้นกันต่อปาย ^ ^
      #4040-1
  6. #4039 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 294)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 10:01

    อ่า ลางว่าสามคนนี้จะมีสามีคนเดียวกันเนอะ
    #4039
    1
    • #4039-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 294)
      29 ตุลาคม 2561 / 12:37
      ไม่มีแล้ว คนเดียวก็เขียนยากแล้ว เพิ่มมาอีกเดี๋ยวออกทะเล 555+ พยายามจะจบให้ได้ตามที่ตั้งใจอยู่
      #4039-1
  7. #4038 meraipa (@meraipa) (จากตอนที่ 294)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 08:25
    ขอบคุณครับ
    #4038
    0