เนตรมารสะท้านฟ้า ()(จบ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 889,750 Views

  • 4,476 Comments

  • 8,013 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    46,870

    Overall
    889,750

ตอนที่ 228 : คับขันเป็นตาย 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5791
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 463 ครั้ง
    21 ส.ค. 61

ตอนที่ 210

คับขันเป็นตาย 2

 

                "ท่านพ่อ"หลงต้าซินถูกเรียกตัวมา เอ่ยพร้อมแสดงความเคารพผู้เป็นบิดา ก่อนจะแยกย้ายไปนั่งประจำที่ของตนเอง

 

                "ลูกต้าซิน เจ้ารายงานความคืบหน้าเรื่องเพลิงวิหคอมตะให้พ่อฟังหน่อยสิ"

 

                "ขอรับท่านพ่อ" หลงต้าซินรับคำก่อนจะ ลุกขึ้นเดินออกไปยังพื้นที่ว่างด้านหน้าหลงเทียนหยู เมื่อเห็นว่าสถานที่ยืนเหมาะสม หลงต้าซินจึงเร่งเร้าลมปราณที่มันฝึกผสานรวมเพลิงที่งสองชนิด และทดสอบตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา เพลิงไฟที่ปรากฏนั้นไม่แตกต่างจากเปลวเพลิงร้อนแรงของเคล็ดวิชาประจำตระกูลหลง...ลมปราณมังกรโลกันตร์ แม้แต่น้อย แต่ไม่ทันที่ผู้เป็นบิดาจะเอ่ยสอบถาม จู่ ๆ หลงต้าซินก็หยิบมีดสั้นโบราณเล่มหนึ่งขึ้นมา ทันทีที่คมมีดหลุดออกจากฝัก บรรยากาศรอบ ๆ ข้างของมีดเล่มนี้ก็บิดเบี้ยวทันที

 

                หลงต้าซินมิได้เอ่ยคำอธิบายใด ๆ หลังจากนั้น เพียงใช้การกระทำพิสูจน์ผลการทดสอบ มือข้างขวากระชับด้ามมีดแน่น ก่อนจะกดคมมีดวิเศษศาสตราระดับสวรรค์ลงไปบนท้องแขนซ้ายของตนเอง พลังของยอดศาสตราราวกับภาพมายา ไม่ทันที่คมมีดจะกระทบกับผิวหนังของหลงต้าซิน รอยแดงก็ปรากฏขึ้นเป็นขีดจาง ก่อนที่คมมีดซึ่งกดลงบนท้องแขน จะฉีกเลือดเนื้อบริเวณนั้นให้ค่อย ๆ ปริแยกออกจากกัน โลหิตรินไหลออกจากปากแผลเรียบในทันที เมื่อเห็นว่าการกระทำพอสมควรแล้ว หลงต้าซินจึงหยุดมีด และชักดึงยอดศาสตรากลับคืนสู่ฝักซึ่งสลักลวดลายมังกรสีแดงเพลิงงดงามเอาไว้

 

                "ท่านพ่อ นี่คือพลังของเพลิงวิหคอมตะที่ลูกทดลองผสานได้มาเล็กน้อย" เพลิงไฟที่ผ่านการสกัดจากความสามารถของเซียนโอสถ ในรูปของผลึกโลหิตศักดิ์สิทธิ์ กลับถูกดูดกลืนและผสานรวมเข้ากับเพลิงไฟมังกรโลกันตร์ในร่างของหลงต้าซิน เมื่อหลงต้าซินใช้เพลิงวิเศษที่ได้รับมาใหม่ เพลิงไฟสีแดงเข้มที่ห่อหุ้มร่างก่อนหน้า ก็ส่องประกายสีทองเลือนลาง บาดแผลคมมีดที่ถูกกรีดเป็นทางยาว ค่อย ๆ สมานตัวเองอย่างช้า ๆ เวลาผ่านไปเพียงแค่ไม่ถึงสิบลมหายใจ บาดแผลก็ปิดสนิท หลงเหลือเพียงโลหิตสดที่ยังไม่แห้งดีไหลหยดลงไปบนพื้น

 

                "วิเศษ วิเศษมาก !!!"หลงเทียนหยูตาลุกวาว เอ่ยขึ้นด้วยความพึงพอใจเป็นอย่างยิ่ง "หากว่าข้าได้ครอบครองเพลิงอมตะที่มีพลังรักษาสูงส่งเช่นนี้แล้วละก็ การจะล้มล้างทุกขั้วอำนาจศักดิ์สิทธิ์ แล้วจึงยึดครองแดนดินแต่เพียงผู้เดียวของตระกูลหลง ก็มิใช่ความฝันอีกต่อไป"

 

                การสนทนาจบลง ด้วยเสียงหัวเราะร่าประสานกันของบิดาและบุตรผู้มีอำนาจสูงสุดในดินแดนศักดิ์สิทธิ์มังกรโลกันตร์

.

.

                "ซานอี้"เสียงของฮัวเหวินเยี่ยนอ่อนโทรม ลดความดุดันลงไปจากก่อนหน้าราวกับเป็นคนละคน เหตุการณ์เคี่ยวกรำผู้คนจนเกินไป แม้หน้าฉากนางจะแสดงออกด้วยความเย็นชาแข็งกระด้าง แต่เนื้อแท้ดั้งเดิมของประมุขผู้นี้ก็เป็นเพียงอิสตรีอ่อนแอผู้หนึ่งมาก่อน แต่เพราะตำแหน่งและอำนาจที่ห่อหุ้มตนเองมายาวนาน ทำให้ฮัวเหวินเยี่ยนก่อเกิดเกราะหนาซุกซ่อนตัวตนที่อ่อนแอของตัวเอาไว้ ในรูปแบบของความเย็นชาเด็ดขาด "การมาถึงของหลงเทียนหยู ทำให้ข้าจำเป็นต้องขอแรงท่านแล้ว"

 

                "อืม อย่าได้เศร้าใจไป ต่อให้เจ้าพ่ายแพ้สงคราม แต่หากยังรักษาชีวิต ข้ารับรองว่า..."

 

                ฮัวเหวินเยี่ยนยื่นมือเปลือยเปล่าเรียวงาม ออกไปแตะเข้าที่ริมฝีปากของหลงซานอี้ แววตาของนางในยามนี้เปี่ยมล้นไปด้วยอารมณ์ความรู้สึก อย่างที่ไม่มีผู้ใดในดินแดนศักดิ์สิทธิ์วิหคเพลิงอมตะเคยเห็นมาก่อน เพราะนี่คือแววตาของเด็กสาวที่จมปลักอยู่ในห้วงของความรัก"หากดินแดนศักดิ์สิทธิ์พังทลาย ยามนั้นข้าก็คงไม่อาจมีชีวิตทนดูต่อไปได้อีก"

 

                "เจ้าช่างโง่เง่ายิ่งนัก เพื่อสิ่งปลูกสร้าง เพื่อดินแดนอันไร้ชีวิต กลับละทิ้งความสุข ปั้นหน้าบึ้งตึง ทำตัวไม่สมกับ..."

 

                เป็นอีกครั้งที่ฮัวเหวินเยี่ยนยื่นมืออันเรียวงามของนางออกไปแตะที่ริมปากอุ่นของหลงซานอี้ ดวงใจสั่นรัว นางรู้ดีว่าสิ่งที่หลงซานอี้กำลังจะเอ่ยนั้น อาจจะมีผลสั่นคลอนจิตใจของตนเอง ดังนั้นสู้ไม่รับฟังเสียจะดีกว่า "ท่านอย่าได้เอ่ยอีกเลย เราท่านต่างเลือกทางเดินของตนเองไปแล้ว อดีตที่ผ่านพ้นแม้ยากจะลืมเลือน แต่ข้าเองก็มิเคยเสียใจ" ฮัวเหวินเยี่ยนขยับกายเชื่องช้า ค่อย ๆ กระเถิบลงจากเตียง ก่อนลุกขึ้นไปแต่งเรือนผมที่ยุ่งเหยิงอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง "เป็นตายล้วนให้ฟ้าดินกำหนด แต่หากข้าพลาดพลั้งเสียที ข้าอยากไหว้วานท่านนำตัวหนิงเซียนจากไป ดูแลนางให้เติบใหญ่แทนข้าได้หรือไม่"น้ำเสียงของนางสั่นเครือราวกับจะตัดพ้อโชคชะตา เอ่ยออกมาโดยมิได้หันกลับไปมองร่างของชายหนุ่มอันเป็นรักแรก และรักครั้งเดียวของตนเอง

 

                "อืม ข้ารับปาก" แววตาของหลงซานอี้ อ่อนล้า และสิ้นหวังยิ่งนัก แม้เขาจะมีคู่ครองอยู่แล้ว แต่นั้นก็หาใช่ความรัก เป็นเพียงการจับคู่กันตั้งแต่วัยเยาว์เพื่อเชื่อมสัมพันธ์ของตระกูลใหญ่เท่านั้น ซึ่งตอนนั้นตนเองก็ยังเด็กจนเกินไป จึงไม่คิดขัดขืน ทำให้จนถึงทุกวันนี้ หลงซานอี้ยังคงแอบอิจฉาน้องชายของตน ที่กล้าหลบหนีออกจากตระกูล เพื่อหลีกเลี่ยงการแต่งงาน มุ่งหน้าออกผจญภัยในโลกกว้างเพียงลำพัง แม้ว่าสุดท้ายจุดจบจะไม่งดงามนัก แต่ยังนับว่าครั้งหนึ่งยังได้ทำตามใจปรารถนา แม้ตกตายใบหน้ายังคงเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มแห่งความสุข

 

                "ท่านกลับออกไปก่อนเถอะ" ฮัวเหวินเยี่ยนเอ่ยขึ้น

 

                หลังจากยามเช้าผ่านพ้น สงครามปะทะก็ตั้งเค้าความรุนแรงถึงขีดสุด เมื่อเรือเหาะมังกรโลกันตร์ไร้ต้าน ทะยานอยู่เหนือด้านหน้าม่านพลังของดินแดนศักดิ์สิทธิ์วิหคเพลิงอมตะ

 

                "ท่านพ่อน้องรองมีเรื่องจะขอร้อง" หลงต้าซินเอ่ยขึ้น

 

                "เจ้ารองขอร้อง ไม่น่าเชื่อคนที่ไม่เคยเรียกร้องสิ่งใดเช่นเจ้าต้องการสิ่งใดกัน"หลงเทียนหยูหันไปเอ่ยกับหลงอู่ ที่เดินตามหลังหลงต้าซิน มาหยุดยืนอยู่ด้านข้างตนเอง

 

                "ลูกชอบพอหญิงสาวนางหนึ่ง นางเป็นศิษย์ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์วิหคเพลิงอมตะขอรับท่านพ่อ"

 

                "ฮ่า ฮ่า ฮ่า แค่อิสตรีนางหนึ่ง ถึงกับทำให้เจ้าเอ่ยปากขอร้อง ดี...เด็กสาวนางนั้นชื่อว่ากระไร เดี๋ยวพ่อจะทำให้พวกมันส่งมอบคนออกมาแต่โดยดี"

 

                "นางชื่อว่า...หนิงเซียนขอรับท่านพ่อ ศิษย์ผู้สืบทอดของดินแดนวิหคเพลิงอมตะ เด็กสาวคนเดียวกับที่ท่านพ่อเคยใช้ให้ข้าเดินทางไปเป็นทูตเจรจาหมั้นหมายให้กับ..."

 

                หลงต้าซินแสดงความเย้ยหยันออกทางใบหน้าอย่างไม่ปกปิด "ฮ่า ฮ่า ฮ่า เจ้าอย่าบอกนะว่า คนที่เจ้าเอ่ยถึงคือหนิงเซียนคนนั้น เด็กสาวที่ร่ำลือกันว่าใบหน้าครึ่งซีกอัปลักษณ์"

 

                หลงอู่พยักหน้ารับ "ใช่แล้วท่านพี่ แต่ยามนี้ใบหน้าของนางกลับเป็นปกติไม่แปลกตาอีก ตัวข้าที่มาเป็นทูตในคราก่อน ได้เห็นมากับตาตนเองแล้ว" หลงอู่อึกอัก "แต่เพราะติดว่าท่านพ่อมอบหมายภารกิจนี้ เพื่อสู่ขอให้กับท่านพี่ ข้าก็เลย..."

 

                "เรื่องนั้นมันเป็นเพียงแผนอุบายเท่านั้น เจ้าอย่าได้เป็นกังวล และหญิงงามในดินแดนศักดิ์สิทธิ์มังกรโลกันตร์มีมากมายที่อ้าแขนรอรับพี่ชายของเจ้า เพียงแค่ข้ากวักมือ กะอีกแค่เด็กสาวหน้าตางดงามเพียงคนเดียว หาต้องกังวลใจ"

 

                "ขอบพระคุณท่านพี่" ดวงตาของหลงอู่ทอประกายแห่งความคาดหวัง

 

                "เอาละ ๆ สิ่งที่เราต้องการจากสงครามครั้งนี้ มิใช่ชัยชนะเหนือดินแดน แต่เป็นเลือดเนื้อของผู้คน ดังนั้นแม้จะจบสงครามด้วยรูปแบบใด หากได้ตัวผู้คนมาก็ถือว่าบรรลุเป้าหมาย" หลงเทียนหยูเอ่ยขึ้น ก่อนจะทะยานออกไปกลางอากาศ พร้อมเรียกกำลังรบที่แท้จริงของตน ออกมาแสดงแสนยานุภาพข่มขวัญคู่ต่อสู้ หยงเทียนหยู ร่วมกับรองประมุขทั้งสอง ผู้อาวุโสสูงสุด และผู้คุมกฎของดินแดนศักดิ์สิทธิ์มังกรโลกันตร์รวมทั้งสิ้น 5 คน ลอยตัวอยู่เหนือม่านพลังเพลิงของดินแดนศักดิ์สิทธิ์วิหคเพลิงอมตะ ร่วมกันแผ่พุ่งพลังลมปราณสวรรค์ กดดันจนม่านพลังของภูเขาไฟศักดิ์สิทธิ์ บิดเบี้ยวโค้งงอ เสียรูปทรง แม้ยังไม่พังทลาย แต่หากลงมือจรง ๆ เชื่อว่าม่านพลังก็คงขวางกั้นคนทั้งห้าได้ไม่นานนัก

 

                "ข้าคือประมุขของดินแดนศักดิ์สิทธิ์มังกรโลกันตร์...โลกันตร์...โลกันตร์ !!!" เสียงตวาดสะท้อนดังของหลงเทียนหยูแทรกพลังลมปราณทำลายล้าง พุ่งฝ่าม่านพลัง ก้องกังวานในสมองของฝั่งพันธมิตรวิหคเพลิงอมตะ จนกองกำลังที่กระจุกตัวกันอยู่ภายในม่านพลัง เกิดความปั่นป่วนระส่ำระสาย "วันนี้ข้ามาพร้อมกับกองกำลังที่เข้มแข็งที่สุดของดินแดนศักดิ์สิทธิ์มังกรโลกันตร์ หมายต้องการยุติสงครามโดยไม่ให้เกิดการสูญเสียเพิ่มเติม" คำกล่าวแรกข่มขวัญ คำกล่าวต่อมากลับปรากฏบันไดพาดไปยังหอสูง เพื่อยื่นส่งทางลงให้กับผู้แพ้หากคิดกลับตัว "เพียงต้องการเงื่อนไขเดิม ลูกชายคนเล็กของข้า...หลงอู่ ต้องการหมั้นหมายกับศิษย์สืบทอดทายาทของเจ้าหนิงเซียน หากเจ้าส่งมอบผู้คนออกมาให้กับข้า การสู้รบจะหยุดลงในทันที แต่หากไม่ยินยอม เพื่อลดการสูญเสียข้าหวังว่าพวกเจ้าจะกล้าหาญพอจะส่งผู้คนขึ้นมาต่อกรกับพวกข้าทั้งห้า จะมาเดี่ยว หรือหมู่คณะ ก็เชิญตามสบาย"

 

                ฮัวเหวินเยี่ยนอดทนฟังจนจบ เส้นโลหิตที่ศีรษะก็ปูดโปนขึ้น ความโกรธาแทบจะแตกระเบิด ตั้งแต่ที่รับรู้ว่าครานี้ ฝั่งของหลงเทียนหยู ทำการเปลี่ยนตัวคู่หมั้น หนิงเซียนให้ต่ำต้อยกว่าในคราที่ถูกปฏิเสธไปแล้ว ยิ่งเป็นการดูหมิ่นผู้คน ราวกับว่าหนิงเซียนของนางนั้นเป็นเพียงสิ่งของ นึกจะมอบให้ใครก็ได้

 

                "เหลวไหลสิ้นดี !!!" ฮัวเหวินเยี่ยนตวาดลั่นตอบโต้ แม้นางจะรู้ดีว่าลำพังการปะทะกันซึ่งหน้าด้วยกำลัง ฝั่งนางมีแต่จะแพ้พ่าย แต่ยามนี้เพลิงโทสะล้วนลุกโหมเกินกว่าจะควบคุมบังคับ แถมการรั้งรออยู่ภายในม่านพลังก็หาได้เกิดประโยชน์ต่อหน้าขุมกำลังผู้ฝึกตนลมปราณสวรรค์ทั้งห้าคนแม้แต่น้อย หากไม่ยินยอมส่งตัวผู้คน การออกศึกจึงเป็นเพียงหนทางเลือกเดียวที่เหลืออยู่ แม้ชัยชนะจะเลือนลาง แต่ก็จำต้องเสี่ยงทดสอบดู "เตรียมออกศึก ข้าจะรับมือหลงเทียนหยูเอง ส่วนพวกท่านรองประมุขทั้งสองรับมือรองประมุขของฝั่งของฝั่งตรงข้าม ผู้อาวุโสสูงสุดนำขบวนตั้งค่ายกลประสานรับมือผู้คุมกฎ ส่วนผู้อาวุโสสูงสุด" ฮัวเหวินเยี่ยนหันมองกลับไป ก่อนจะฉีกยิ้มด้วยความเหนื่อยล้าพยักหน้าให้กับหลงซานอี้ที่อยู่ในชุดคลุมปกปิดทั้งตัว

 

                "ท่านประมุข ในเมื่อเงื่อนไขของฝั่งนั้นคือตัวข้า เช่นนั้น ข้าก็จะเข้าร่วมรบด้วย" หนิงเซียนได้ยินข้อความของหลงเทียนหยูชัดเจน จึงร้อนใจทะยานลิ่วตรงมายังจุดที่ฮัวเหวินเยี่ยนหารือกันอยู่

 

                "หนิงเซียน" ฮัวเหวินเยี่ยนเอ่ยพลางส่งสายตาปราม

 

                "ท่านประมุขอย่าได้เป็นกังวล หนิงเซียนรู้ดีว่าลำพังฝีมือของศิษย์ การเข้าไปปะทะกับผู้ฝึกตนระดับลมปราณสวรรค์ ไม่ต่างจากเอาชีวิตไปทิ้ง แต่ที่หนิงเซียนอยากร่วมสู้ด้วยเพราะ พลังที่หนิงเซียนได้รับมาจากเฟิ่งหวง พลังที่แท้จริงของวิหคเพลิงอมตะหาใช่การต่อสู้ แต่คือพลังในการสนับสนุนผู้คน แม้หนิงเซียนจะยังไม่เข้าใจ และไม่อาจใช้พลังนั้นออกมาได้ดั่งใจ แต่หากว่าการปะทะเกิดขึ้นในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของพวกเรา หนิงเซียนยังพอมีหนทางใช้ออก"

 

                "ตกลง"ในที่สุดฮัวเหวินเยี่ยนก็ยินยอมให้หนิงเซียนร่วมต่อสู้ในครั้งนี้ "แต่จงจำไว้ หากเกิดเรื่องสุดวิสัยขึ้น เจ้าจงหลบหนีโดยไม่ต้องสนใจผู้อื่น" ฮัวเหวินเยี่ยนย้ำคำหนักแน่น ก่อนจะหันไปมองยังหลงซานอี้ "ซานอี้ ข้าฝากหนิงเซียนเอาไว้กับท่านด้วย" เอ่ยจบผู้คนของดินแดนศักดิ์สิทธิ์วิหคเพลิงอมตะ ต่างก็ทะยานขึ้นฟ้า มุ่งตรงไปยังสมรภูมิสุดท้ายของการรบในครั้งนี้


     *ปล.ช่วงนี้บทของเสวี่ยหมิงอาจจะยาวนิดหนึ่งนะครับ แต่ที่ไม่ตัดออกเพราะอยากให้เนื้อเรื่องสมบูรณื และอย่างที่หลาย ๆ คนซึ่งติดตามไรท์มาตั้งแต่เรื่องแรกรับทราบ คือไรท์อยากจะฝึกเขียนไปในตัว บทส่วนนี้ มันแตกต่างจาก เรื่องราวก่อนหน้าพอสมควร(เรื่องการรบ อารมณ์ ผู้คน การแสดงออก) ก็ทน ๆ นิดหนึ่งนะครับผม ^ ^ แต่หลังจากบทนี้แล้วจะไม่มีเสวี่ยหมิงหายอีกละจ้า ลุยกันยาว ๆ ไป

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 463 ครั้ง

13 ความคิดเห็น

  1. #3690 RainbowintheSky (@RainbowintheSky) (จากตอนที่ 228)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 00:02
    เขียนดีแล้วค่า กดดันตามเลยเลย
    #3690
    1
    • #3690-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 228)
      21 กันยายน 2561 / 00:35
      ขอบคุณครับ
      #3690-1
  2. #3093 dOjOb (@dojob) (จากตอนที่ 228)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 21:20
    ... กว่า พระเอก จะออกจากหลังม่านได้ นางเอก มิโดนไปหลายดอกเลยรึท่านไรท์ ... หนิงเซียน สู้ ๆ ... dOjOb
    #3093
    1
    • #3093-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 228)
      23 สิงหาคม 2561 / 08:10
      ยังจิ นางเอกก็เทพนะ แต่พลังมันคนละแบบกัน *-*
      #3093-1
  3. #3091 KevinJAme (@KevinJAme) (จากตอนที่ 228)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 20:21
    ตามแต่ไรท์เราก็อ่านดีก็ติไม่ดีก็ติ
    #3091
    0
  4. #3090 521earl (@521earl) (จากตอนที่ 228)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 19:58
    รอชูป้ายไฟพี่หมิง ฟ้าเปรี้ยงๆ ห้ามลืมนะไรท์ 555555
    #3090
    2
    • #3090-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 228)
      21 สิงหาคม 2561 / 20:06
      เกือบลืมแล้วนะเนี่ย ว่าต้องมีฟ้าผ่าเปรี้ยง ๆ 555+
      #3090-1
  5. #3089 rachenslr083 (@rachenslr083) (จากตอนที่ 228)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 18:32
    สู้ๆครับไรท์
    #3089
    1
    • #3089-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 228)
      21 สิงหาคม 2561 / 20:06
      ขอบคุณครับ
      #3089-1
  6. #3087 boat489 (@boat489) (จากตอนที่ 228)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 17:14
    อ่านมาจนถึงตอนนี้ก็เข้าใจอะไรหลายๆอย่างมากขึ้น
    #3087
    1
    • #3087-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 228)
      21 สิงหาคม 2561 / 20:07
      แต่ไม่เฉลยทุกปมนะ บางปมต้องไปเดา ๆ เอาเอง ^ ^
      #3087-1
  7. #3086 Mulderers (@Mulderers) (จากตอนที่ 228)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 16:57
    ขอบคุณครับ. สู้ๆครับ
    #3086
    0
  8. #3084 drakdevill (@drakdevill) (จากตอนที่ 228)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 16:52
    ขอบคุณครับ ลงตอนต่อไปไวๆนะครับ
    #3084
    0
  9. #3081 ยังไม่นอน (@Chai996) (จากตอนที่ 228)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 15:23

    ขอบคุณครับ

    #3081
    0
  10. #3080 mataguesthouse (@mataguesthouse) (จากตอนที่ 228)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 14:54
    ลุ้นทุกตอนจ้า
    #3080
    2
    • #3080-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 228)
      21 สิงหาคม 2561 / 16:55
      ขอบคุณครับ ตอนนี้ลุ้นไปก่อน เดี๋ยวเสวี่ยหมิงมาแล้ว จะเปลี่ยนเป็นค้างงงง ^ ^
      #3080-1
  11. #3079 alek886 (@alek886) (จากตอนที่ 228)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 14:44
    รอๆๆพี่หมิง
    #3079
    0
  12. #3078 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 228)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 14:04

    อ่อ ท่านประมุขไรนี่กิ๊กกับอาจารย์หนิงหนิงนี่เอง ตอนแรกคิดว่าเกลียดอาจารย์ซะอีก
    #3078
    1
    • #3078-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 228)
      21 สิงหาคม 2561 / 16:54
      ในอดีต เทกันมาก่อน 555+
      #3078-1
  13. #3075 Kn_nann (@Kn_nann) (จากตอนที่ 228)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 10:34
    ปิดตอนทำไมอ่า
    #3075
    0