เนตรมารสะท้านฟ้า (恶魔的眼睛)(จบ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 963,710 Views

  • 4,629 Comments

  • 8,397 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    3,744

    Overall
    963,710

ตอนที่ 224 : ผนึกเทพศักดิ์สิทธิ์ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6716
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 614 ครั้ง
    17 ส.ค. 61

ตอนที่ 206

ผนึกเทพศักดิ์สิทธิ์ 2

 

                ร่างของเสวี่ยหมิงถูกเจตจำนงของมารร้าย ซึ่งซ่อนแฝงอยู่ในดวงตาเทพมารบรรพกาลควบคุม

 

                ร่างของเสวี่ยหมิงที่ถูกควบคุมโดยสมบูรณ์ห่อหุ้มด้วยเพลิงไฟทมิฬ เดินตรงเข้าหาลูกแก้วบนแท่นวิหคเพลิงในทันที

 

                แม้ระยะห่างจะจากจุดที่เสวี่ยหมิงถูกส่งมาจะไม่ไกลจากแท่นวางลูกแก้วนัก แต่ดูเหมือนผู้ที่สร้างลูกแก้วผนึกลูกนี้ จะมีการเตรียมการป้องกันผู้บุกรุกภายนอก ทำให้ทันทีที่ร่างของเสวี่ยหมิงเข้าใกล้แท่นวาง วงอักขระมากมายก็สว่างวาบขึ้น จนเต็มแน่นไปทั่วทั้งมิติ ก่อเกิดลมปราณสังหารซ้อนทับกันไปมา พุ่งเข้าหาร่างของเสวี่ยหมิงทันที

 

                การทำลายล้างรุนแรง แต่ในมิติแห่งกลับไร้สำเนียงเสียงใด ๆ ดังเล็ดรอดออกมา ไม่มีแม้ฝุ่นควัน เป็นการทำลายที่ลบหายไปของมิติอย่างสิ้นเชิง หลังการจู่โจมเสร็จสิ้นลง พลังทำลายที่ปะทุอย่างบ้าคลั่งก่อนหน้า ก็มลายหายไปพร้อม ๆ กัน เพียงแค่เสี้ยวกระพริบตา สรรพสิ่งก็กลับคืนสู่ความสงบเงียบอีกครั้ง ทุกสิ่งคงเดิม แตกต่างเพียงร่างของผู้บุกรุกที่ไม่ได้อยู่ ณ จุดที่ถูกโจมตีกระหน่ำอีกต่อไป

 

                "ร้ายกาจยิ่งนัก กับดักค่ายกลผนึกมิติห่วงโซ่สลายวิญญาณ คิดจะลบล้างข้าไปจากมิติแห่งนี้ยังงั้นรึ แต่เจ้าคงลืมคำนวณไปว่า ข้าที่ถูกกักขังอยู่ในดินแดนอนันตกาลมาก่อน ในเมื่อสามารถหลุดรอดออกมาได้ ย่อมต้องได้รับรู้เส้นทางแห่งเต๋าที่ลึกลับที่สุดในจักรวาลนี้" เสียงเอ่ยแว่วไกล ก่อนที่มิติด้านหลังแท่นวางลูกแก้วจะปริแตกออก มือขาวผ่องของเสวี่ยหมิงยื่นออกมาคว้าจับลูกแก้วผนึกเอาไว้ก่อนจะออกแรงบีบจนลูกแก้วแตกสลายออก

 

                อักขระเรืองรองบริเวณรอบฐานดับแสงลงทันทีที่ลูกแก้วถูกทำลาย มวลแสงที่อัดแน่นอยู่ภายในแตกระเบิดออก พลังลมปราณที่เปี่ยมล้นไปด้วยเต๋าแห่งชีวิตอันบริสุทธิ์ ทะลักล้นออกมาราวกับน้ำป่า พุ่งเข้าใส่ร่างของเสวี่ยหมิงหมายก่อการทำลายเป็นวาระสุดท้าย...พลังปราณแห่งชีวิตโหมกระหน่ำ หมายลบล้างหยินชั่วร้ายให้หมดสิ้นแตกดับไปตามกัน

 

                ...นี่จึงจะเป็นกับดักสุดท้ายที่แท้จริง

 

                พลังที่แฝงไว้ด้วยลมปราณเทวะบรรพกาลและเต๋าแห่งชีวิต ชำแรกเข้าในทุกอณูของร่างที่ถูกยึดครอง แม้ตอนนี้สติของเสวี่ยหมิงจะยังคงหลับใหลอยู่ แต่จักรวาลน้อยภายในกาย กลับกำลังทำงานของมันเอง โดยการดูดกลืนมวลลมปราณของเต๋าแห่งชีวิตที่อัดกระแทกเข้ามา ให้ซึมซับเข้าสู่ห้วงจักรวาลน้อยที่หมุนวนแปรเปลี่ยนและค่อย ๆ เติบโตขึ้นทีละน้อย

 

                แม้วิชาจิตเอกะซึ่งเป็นเทวะวิชาจะได้รับผลดีจากการโจมตีโดยบังเอิญ แต่สำหรับดวงตาเทพมารบรรพกาลนั้นกลับแตกต่าง เพราะพลังของมันคือขั้วตรงข้าม...เป็นศัตรูแต่กำเนิดของเหล่าเทพผู้สร้าง และผู้ปกครองหมู่ดาวทั้งยี่สิบแปด เต๋าแห่งชีวิตจึงเสมือนเป็นอาวุธร้ายสำหรับปราบมารโดยแท้จริง

 

                เพลิงวิหคที่เป็นเสมือนสายโลหิตผู้รับใช้ของทวยเทพบรรพกาล พลันตื่นขึ้นจากการหลับใหล แม้ก่อนหน้าจะถูกกดทับจากเพลิงทมิฬ แต่เมื่อได้รับเชื้อไฟที่เปี่ยมล้น ร่างของเสวี่ยหมิงพลันก่อเกิดเพลิงไฟแสดร้อนห่อหุ้มครึ่งซีกฝั่งขวาเสวี่ยหมิง จนก่อเกิดสภาวะสะกดข่มกันเองของลมปราณศักดิ์สิทธิ์ กับพลังลมปราณหยินแห่งความตาย

 

                "เป็นแค่สัตว์ชั้นต่ำ ริอาจจะต่อกรกับข้า" เสียงอู้อี้กัดฟันที่รอดออกมา เห็นได้ชัดว่าวิญญาณที่สถิตร่างของเสวี่ยหมิงก็ตึงมือมิใช่น้อย "กรอดดด...ข้าไม่ยอมแพ้พวกแกอีกครั้งแน่" ดวงตาเทพมารบรรพกาลที่เคยส่องแต่แสงสีแดงเจิดจ้า กลับกำลังลุกไหม้ด้วยเพลิงไฟสีดำปะทุอยู่ที่จุดกึ่งกลางของดวงตา พลังลมปราณหยินแห่งความตายที่กักเก็บไว้ภายในนับหมื่นปี พลันถูกขับออกมาใช้งานอย่างบ้าคลั่ง ปลดปล่อยเพลิงไฟทมิฬลุกโหมกระแทกเพลิงของวิหคอมตะจนอ่อนโทรมลงในพริบตา หลงเหลือเพลิงไฟสีแดงเพียงแค่บริเวณหัวใจเท่านั้น

 

                แม้พลังลมปราณเทวะที่แตกออกจะมีมากมาย แต่ก็ยังน้อยกว่าพลังงานหยินที่กักเก็บเอาไว้ในดวงตาเทพมารบรรพกาล ทำให้ยิ่งมาพลังลมปราณที่กระตุ้นพลังเพลิงวิหคอมตะในร่างของเสวี่ยหมิง ยิ่งตกเป็นเบี้ยล่าง เพลิงไฟที่กระจุกรวมอยู่บริเวณหน้าอกค่อย ๆ หดแคบลง

 

                กาซซซซซ !!!

                แต่แล้วจู่ ๆ ก็เกิดเสียงคำรามก้องดังแว่วออกมาจากแหวนมิติของเสวี่ยหมิง วิญญาณของต้าหลงที่สถิตอยู่ในจี้หยดน้ำ ปลดปล่อยเส้นสายแห่งชีวิตครั้งสุดท้าย แหวกฝ่ามิติออกมา ก่อนจะไหลตรงเข้าสู่นิ้วของเสวี่ยหมิง เมื่อมันวิ่งเข้าสู่เส้นชีพจรลมปราณ และสัมผัสได้กับลมปราณเทวะอันบริสุทธิ์ พลังที่หลงเหลือของต้าหลงก็เริงร่า โจนทะยานราวกับม้าป่าที่หลุดจากพันธนาการ พุ่งฝ่าลมปราณทมิฬมุ่งตรงไปยังไขสันหลังของเสวี่ยหมิง อันเป็นจุดกำเนิดของลมปราณมังกรเหมันต์

 

                หนึ่งเพลิงหนึ่งน้ำแข็งประสานกันด้วยภาวะจำยอมของการมีศัตรูร่วม ก่อเกิดเป็นเงาร่างของวิหคอัคคีอมตะ ผสานเสริมกับมังกรเหมันต์ เข้าต่อต้านพลังของเพลิงทมิฬ

 

                เมื่อคู่ต่อกรมิใช่หนึ่งต่อหนึ่งอีกต่อไป แรงกดดันที่เกิดจึงถูกเหวี่ยงกลับไปยังพลังของดวงตาเทพมารบรรพกาล ที่ตอนนี้พลังที่กักเก็บอยู่ภายในก็ดูเหมือนจะอ่อนแรงลงไปเรื่อย ๆ ทำให้ร่างของเสวี่ยหมิงที่กระจายเต็มไปด้วยเส้นโลหิตสีดำแตกระแหงราวกับรากไม้ ค่อย ๆ กลับคืนสู่ผิวพรรณปกติทีละส่วน

 

                แม้จะยังไม่ฟื้นคืนสติเต็มร้อย แต่เมื่อพลังงานทมิฬถูกผลักกลับเข้าสู่ดวงตาเทพมารบรรพกาลเกินกว่าแปดส่วน จิตรับรู้ของเสวี่ยหมิงก็เริ่มจะรู้สึกตัว

 

                "เจ้าหนูจงฟังข้า" เสียงของต้าหลงดังก้องในจิตวิญญาณของเสวี่ยหมิง "จำเอาไว้ เวลานี้โอกาสรอดของเจ้ามีไม่มากนัก เพราะพลังลมปราณเทวะนั้นสูงส่งเกินกว่าที่กายมนุษย์ หรือแม้แต่สายเลือดศักดิ์สิทธิ์ทั่วไปจะแบกรับเอาไว้ได้โดยตรง แต่ที่เจ้ายังรอดอยู่เพราะเคล็ดวิชาประหลาดในร่างของเจ้ากลับสามารถดูซับพลังเทวะ และแปรเปลี่ยนเป็นพลังงานอีกสายหนึ่ง แต่ความไวของการแปรเปลี่ยนนั้นยังช้าเกินไป"

 

                "ท่านผู้อาวุโสต้าหลง"เสวี่ยหมิงที่จดจำน้ำเสียงออกเอ่ยขึ้น

 

                "อย่าเพิ่งเอ่ยขัด หรือถามคำถาม ตั้งใจฟังแล้วจงทำตามที่ข้าบอกเท่านั้น เพราะพลังเทวะส่วนเกินยังคงอันตรายเกินไป ทำให้ตอนนี้กายเนื้อของเจ้าบอบช้ำจนแทบจะพังทลายลงได้ทุกเมื่อ หากว่าเจ้าไม่ได้มีร่างกายที่ทนทานผิดปกติ บวกกับพลังของเจ้านกเพลิงนั่นดึงดูดปราณเทวะที่ล้นเกินในร่างของเจ้า นำไปใช้หักหาญกับพลังของมารร้ายแล้วละก็ กายเนื้อของเจ้าคงแตกระเบิดไปตั้งแต่แรกแล้ว แม้ว่าตอนนี้พลังที่แตกระเบิดจะดับสิ้นลงไปแล้ว แต่เศษเสี้ยวพลังที่ตกค้างอยู่ในกายของเจ้าก็รุนแรงเกินกว่า ที่ระดับพลังลมปราณเที่ยงแท้ของเจ้าจะรับไหว ดังนั้นเจ้าจำเป็นต้องขจัดมันออกไป พร้อมกับจิตวิญญาณที่หลงเหลือของข้า"

 

                เอ่ยจบวิธีการในการชักนำพลังลมปราณเทวะที่กำลังเบ่งพองอยู่ทั่วทุกจุดในร่างกายของเสวี่ยหมิง ก็ปรากฏขึ้น ก่อนจะประทับแน่นลงไปในความทรงจำของเสวี่ยหมิง

 

                เสวี่ยหมิงที่เพิ่งจะได้สติกลับคืนสมบูรณ์ จึงค้นพบว่าคำกล่าวของต้าหลงล้วนเป็นจริงทุกประการ เพราะตอนนี้ทั่วทั้งร่างของตนเองนั้นเจ็บปวดสุดทานทน ดวงตาทั้งสองข้างมืดบอด แม้ยามนี้จะไม่อาจมองเห็น แต่ก็รู้สึกได้ว่ามีโลหิตรินไหลออกมาจากช่องทวารทั้งเจ็ดอยู่ตลอดเวลา แม้เพลิงไฟวิหคอมตะแห่งหยางจะมีความสามารถในการรักษา แต่ตอนนี้ก็ทำได้เพียงปกปักษ์ถิ่นฐานของตนเองที่บริเวณชีพจรหัวใจไม่ให้พังทลายลงเช่นกัน

 

                "ชักนำพลังลมปราณตามวิธีที่ข้าสอน แล้วจงเร่งติดตามข้ามา"เสียงของต้าหลงดังขึ้นอีกครั้ง ก่อนที่จิตวิญญาณหลงเหลือของสัตว์อสูรศักดิ์สิทธิ์ตนนี้ จะทำหน้าที่เสมือนปลายแหลมของหอก ทะลวงฝ่านำทางให้กับชีพจรที่อ่อนล้าของเสวี่ยหมิง

 

                "ชักนำพลังปราณหยินในร่างของเจ้าให้มุ่งตรงไปยังแหล่งกำเนิดของพลังหยินแห่งความตาย"ต้าหลงเอ่ยย้ำอีกครั้ง"ใช้พลังงานหยินที่กระจัดกระจายขับเคลื่อน ล่อมวลลมปราณเทวะที่หลงเหลือให้ติดตามเข้าไปทำลายดวงตาข้างซ้ายซะ !!!"

 

                ...รวมรั้งลมปราณที่กระจัดกระจาย ก่อรูปเป็นกลุ่มก้อน บีบอันพลังชักนำไว้ภายใน ดึงรั้งปราณหยินเข้าห่อหุ้ม ผลักดันวิ่งไวผ่านทุกจุด หลอกล่อลมปราณเทวะกระจุกแน่นตามติด รวมรั้งหมดสิ้น...จึงผลักดันลมปราณทั้งสองสายมุ่งสู่ดวงตาข้างซ้าย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 614 ครั้ง

9 ความคิดเห็น

  1. #3029 boat489 (@boat489) (จากตอนที่ 224)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 21:44
    ขอบคุณครับ
    #3029
    0
  2. #3028 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 224)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 20:44
    ต้าหลง? ทำไมลืมง่ะ 5555
    #3028
    0
  3. #3027 ยังไม่นอน (@Chai996) (จากตอนที่ 224)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 19:25

    ขอบคุณครับ


    ต่ออออครับ

    #3027
    0
  4. วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 19:02
    ตายครบ 9 ครั้ง ถึงจะออกมาได้ เทพทรูไปอีก
    #3026
    0
  5. #3025 521earl (@521earl) (จากตอนที่ 224)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 18:33
    ต้องตายอีกกี่รอบถึงจะพอใจ //หมิงไม่ได้กล่าว 5555555
    #3025
    0
  6. #3024 drakdevill (@drakdevill) (จากตอนที่ 224)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 18:03
    ขอบคุณครับ ลงตอนต่อไปไวๆนะครับ
    #3024
    0
  7. #3023 alek886 (@alek886) (จากตอนที่ 224)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 17:47
    เมื่อไหร่เสวี่ยวหมิงจะฟามเสร็จนะ จะได้ออกมาช่วยเมีย
    #3023
    0
  8. #3022 Pheonixy (@pattss) (จากตอนที่ 224)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 17:11
    ลุ้นมากๆ
    #3022
    0
  9. #3021 alek886 (@alek886) (จากตอนที่ 224)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 10:31
    จะอ่านๆๆ ไรน์ครับได้โปรด
    #3021
    0