เนตรมารสะท้านฟ้า (恶魔的眼睛)(จบ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 963,082 Views

  • 4,629 Comments

  • 8,402 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    3,116

    Overall
    963,082

ตอนที่ 187 : ดินแดนศักดิ์สิทธิ์วิหคเพลิงอมตะ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7472
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 655 ครั้ง
    13 ก.ค. 61

ตอนที่ 173

ดินแดนศักดิ์สิทธิ์วิหคเพลิงอมตะ 2

 

                "เปิดประตู" หนิงเซียนแสดงป้ายอาญาสิทธิ์ที่ได้จากฮัวเหวินเยี่ยน สั่งองครักษ์ที่มีหน้าที่ดูแลคุกของดินแดนศักดิ์สิทธิ์วิหคเพลิงอมตะ ทำการเปิดประตูห้องคุมขังเสวี่ยหมิงเพื่อให้นำตัวนักโทษออกมาส่งมอบให้กับตนเอง

 

                ซึ่งข้ออ้างที่หนิงเซียนเอ่ยกับฮัวเหวินเยี่ยน ก็เพื่อนำตัวเสวี่ยหมิงมาทดสอบวิชาฝีมือของตนเองว่าใช้กับตระกูลหลงได้ดีแค่ไหน หากเกิดการปะทะกันจะได้มีข้อได้เปรียบ แต่เหตุผลซ่อนแฝงที่แท้จริงคงมีเพียงแต่หนิงเซียนเท่านั้นที่รับรู้ "นำตัวนักโทษไปยังห้องฝึกของข้า" หนิงเซียนที่อ่อนโยนเสมอมากลับใช้น้ำเสียงเข้มขรึม ต่างจากที่ผู้คนของดินแดนศักดิ์สิทธิ์วิหคเพลิงอมตะเคยรับรู้

 

                "ค่ะ เทพธิดา"องครักษ์เตรียมจะมัดมือเสวี่ยหมิงด้วยเชือกสะกดปราณ ก่อนจะปลดโซ่ตรวน แต่หนิงเซียนกลับดึงมือของนางเอาไว้ พร้อมเอ่ยว่า...ไม่เป็นไร ลำพังฝีมือของนักโทษหากคิดหลบหนี นางสามารถสังหารนักโทษผู้นี้ได้ภายในพริบตา แม้วัยวุฒิของหนิงเซียนนั้นจะน้อยกว่าศิษย์ส่วนใหญ่ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์วิหคเพลิงอมตะ แต่ก็ไม่มีใครกล้าที่จะสงสัยในระดับการฝึกตน และพรสวรรค์ในการฝึกปรือทักษะยุทธ์ของนางแม้แต่ผู้เดียว

 

                หลังจากที่องครักษ์นำตัวเสวี่ยหมิงมายังห้องฝึกบงกชอัคคี  นางก็ถูกหนิงเซียนไล่ให้กลับไปก่อนที่หนิงเซียนจะรีบปิดประตูห้องฝึกทันที

 

                ฟู่...หนิงเซียนระบายลมออกจากปาก

                "พี่เสวี่ยหมิง ไม่ต้องทำหน้าล้อเลียนข้าเลยนะ"

 

                หลังจากที่ประตูปิดลงเสวี่ยหมิงก็ไม่อาจหุบยิ้มลงได้ เพราะตั้งแต่ตอนที่อยู่ในคุกของดินแดนศักดิ์สิทธิ์วิหคเพลิงอมตะ หนิงเซียนก็ทำตัวเคร่งขรึมจนออกจะเกร็งแข็งราวกับหุ่นไม้ ยามเอ่ยวาจาล้วนพยายามดัดเสียงหวานให้ดุขึงอยู่ตลอดเวลา ทำให้ให้เสวี่ยหมิงที่รู้เรื่องราวต่าง ๆ ต้องฝืนกลั้นหัวร่อตลอดทางที่เดินมายังห้องฝึกบงกชอัคคีแห่งนี้ "ได้ ๆ ข้าไม่ล้อเจ้าก็ได้"

 

                "ดีมากเพราะถ้าท่านพี่เสวี่ยหมิงยังล้อข้าอีก ข้าจะไม่ให้ท่านได้พบกับ..."หนิงเซียนทำหน้าเจ้าเล่ห์ พร้อมพยายามแสดงออกว่าตนเองกำลังปิดบังบางสิ่งที่เสวี่ยหมิงอยากรู้อยู่

 

                "พบกับ...อะไรกันรึ"

 

                "อา แน่นอนว่าท่านพี่ของข้า เมื่อได้พบกับคนผู้นี้แล้วย่อมต้องชมเชยการกระทำของน้องสาวผู้นี้อย่างแน่นอน"

 

                "คนผู้นั้นคือใครกัน" เสวี่ยหมิงนึกหวนไปถึงผู้แซ่หลงที่เป็นอาจารย์ของหนิงเซียน แต่พอมาคิดย้อนกลับไป หากพบเจอได้ง่ายเช่นนั้น เมื่อคราที่อยู่ในคุกอัคคีผลาญหนิงเซียนคงไม่ร้องไห้คิดถึงผู้เป็นอาจารย์ให้เสวี่ยหมิงได้เห็นน้ำตาอย่างแน่นอน "หนิงเซียน เจ้าอย่าได้ปิดบังพี่อีกเลย นำผู้คนออกมาให้พี่ชายคนนี้ชมดู จะได้รู้ว่าคนที่เจ้านำมาจะทำให้พี่ดีใจได้ไหม"

 

                "ฮิ ฮิ ท่านพี่เสวี่ยหมิงค่อยดูก็แล้วกัน"

 

                "อืม" เสวี่ยหมิงครางในลำคอพร้อมพยักหน้ารับ

 

                หนิงเซียนเดินหายลับไปที่เนินเขาเตี้ยภายในห้องฝึก บ่าวรับใช้ที่นางนำมาจากสำนักหงส์อัคคีกำลังนั่งสมาธิฝึกฝนอยู่ในภวังค์ตามคำสั่งของหนิงเซียนโดยที่ไม่ได้รับรู้ว่าตอนนี้ในห้อง นอกจากนางและหนิงเซียน ยังมีผู้คนเพิ่มมาอีกหนึ่งคน

 

                "พี่สาวตื่นได้แล้ว"

 

                "อา นายหญิง..."

 

                หนิงเซียนทำท่าจุ๊ปาก ส่งสายตาดุใส่หลิงจือ "เวลาอยู่กันเพียงลำพังเช่นนี้ อย่าเรียกข้าเป็นนายหญิงอีกเรียกข้าว่าหนิงเซียนก็พอ"

 

                "แต่ว่า..."

 

                "เข้าใจไหม" หนิงเซียนย้ำ

 

                "ค่ะ" หลิงจือฉีกยิ้มกว้างรับ

 

                "มา ๆ ข้าจะพาเจ้าไปพบกับ...คนที่อยากจะพบกับเจ้า" หนิงเซียนทำท่าอมยิ้ม "รับรองเจ้าต้องยินดีแน่ ๆ"

 

                "มีคนอื่นในห้อง..."หลิงจืออุทานขึ้นเมื่อหนิงเซียนเอ่ยคำ นางก็แผ่พุ่งพลังจิตวิญญาณออกไป ทำให้รับรู้ว่ามีผู้คนเข้ามาภายในห้องอีกหนึ่งคน แต่เพราะคำพูดของหนิงเซียนที่ว่า...คนที่อยากพบกับเจ้า ทำให้หลิงจือคิดไปถึงจ้าวฮุย ใบหน้าของนางจึงกลายเป็นหมองเศร้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกแทนที่ "คือข้ารู้สึกไม่ค่อยสบาย...อยากจะขอนายหญิง..." หนิงเซียนทำตาดุใส่ "หนิงเซียนให้ข้าไปพักผ่อนที่ห้องด้วย"

 

                "อะไรนะ เจ้าไม่ค่อยสบาย" หนิงเซียนย่นคิ้วสงสัย "เอาเถอะงั้นเพียงแค่พบหน้า แล้วเจ้าก็ไปพักเถอะ"

 

                รอยยิ้มจางของหลิงจือปรากฎแวบหนึ่งก่อนจะจางหายไป กลายเป็นสีหน้าเหน็ดเหนื่อยดุจเดิม

 

                "ท่านพี่เดินมาที่หลังเนินนี่หน่อย"

 

                คำ...ท่านพี่ของหนิงเซียนทำเอาหลิงจือรู้สึกแปลกใจมิใช่น้อย เพราะนางไม่สามารถจินตนาการได้เลยว่า เหตุใดหนิงเซียนที่มีฐานะสูงส่งยิ่งนัก จึงได้เรียกจ้าวฮุยว่า...ท่านพี่

 

                "อืม"เสวี่ยหมิงรับคำ พลางเดินไปยังเนินเตี้ยที่หนิงเซียนเดินลับตาไปก่อนหน้า

 

                อึดใจต่อมาเมื่อหลิงจือพบว่าผู้ที่เดินมาเป็นเสวี่ยหมิง นางก็แข็งค้าง หน้าซีดปากสั้นด้วยความตื่นเต้น คำเอ่ยที่หนิงเซียนเอ่ยก่อนหน้า...คำท่านพี่ของข้า วนเวียนสับสนอยู่ในสมองของนางจนหัวหมุนมึนงง

 

                "ฮือ" เสวี่ยหมิงมองไปยังหลิงจือ ก่อนจะละสายตากลับมาที่หนิงเซียนซึ่งกำลังเริงร่าราวเด็กที่กำชัยชนะอยู่ในมือเป็นมั่นเหมาะ "ไหนผู้คนที่เจ้านำมากัน"

 

                หนิงเซียนเบิกตากลมโต พร้อมชี้นิ้วไปที่หลิงจือที่ยืนนิ่งไม่ไหวติงอยู่ "ก็นางนี่ไง"

 

                "หา"เสวี่ยหมิงอ้าปากค้าง "นางเนี่ยนะ"

 

                หนิงเซียนที่กำลังอยู่ในห้วงความรู้สึกสนุกสนานดี ๆ ความสุนกนั้นก็ถูกทำลายลงในฉับพลัน ถึงกับพูดไม่ออก เพราะในสมองของเด็กสาวล้วนคิดไปเองว่าเสวี่ยหมิงกับหลิงจือนั้นคือคนรักกัน

 

                "ฮ่า ฮ่า ฮ่า" เมื่อรับรู้แน่ชัดว่าคนที่หนิงเซียนหมายมั่นให้เสวี่ยหมิงพบหน้าคือหลิงจือ เสวี่ยหมิงก็ระเบิดหัวเราะขึ้นอย่างไม่อาจระงับได้อีก "เด็กน้อย พี่แปลกใจยิ่งนักว่าเหตุใดเจ้าถึงคิดเช่นนั้น"

 

                "ก็...ก็..."หนิงเซียนอับจนคำกล่าว หันไปหาหลิงจือ "หลิงจือ เจ้าไม่ค่อยสบายนี่นะ เจ้าเดินกลับห้องพักเองไหวไหม"

 

                "ค่ะ วะวะไหวค่ะ" หลิงจือที่นึกถึงคำโกหกก่อนหน้าของตนเองก็รู้สึกเสียใจขึ้นมา ที่โพล่งอะไรออกไปโดยไม่ยินยอมรับรู้เรื่องราวให้ละเอียดเสียก่อน ยามนี้จะเอ่ยปฏิเสธก็ใช่ที่ ทำให้นางจำต้องเดินออกจากห้องฝึกไป ทั้งที่ยามเดินจากไปล้วนจับจ้องเสวี่ยหมิงอย่างไม่วางตา พร้อมคำกล่าวของหนิงเซียนว่า...คนที่อยากพบหน้าเจ้า วนเวียนอยู่ในสมองจนคิดเตลิดไปไกล

               

                "เอาละเมื่อนางจากไปแล้ว เจ้าก็บอกพี่เสวี่ยหมิงคนนี้มาได้แล้ว ว่าเหตุใดเจ้าถึงคิดว่าข้าต้องดีใจเมื่อพบหน้านางกัน"

 

                "ก็"หนิงเซียนทำหน้างอนแก้มป่อง "ก็ นางทั้งสวยน่ารัก"

 

                เสวี่ยหมิงไม่ได้เอ่ยขัด แต่กลับจับจ้องใบหน้ายามงอนแก้มป่องของหนิงเซียนไม่วางตา พลางอมยิ้มอยู่ตลอดเวลา

 

                "ท่านพี่ อืม..."หนิงเซียนหน้าแดงเขินอายก่อนจะโพล่งความคิดที่เก็บเอาไว้มาพักใหญ่ "ก็ข้าแอบได้ยินว่าท่านกับนางเคยอยู่ด้วยกันในสภาพเปลือยเปล่ามาก่อน ข้าก็เลย..."

 

                เพ้ย...!!!

                เสวี่ยหมิงสบถพร้อมพ่นลมดังด้วยความตกใจ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 655 ครั้ง

10 ความคิดเห็น

  1. #3010 ate2120465 (@ate2120465) (จากตอนที่ 187)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 01:59
    นิยายรักกำลังภายในหรอ
    #3010
    1
    • #3010-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 187)
      17 สิงหาคม 2561 / 09:57
      ไรท์ฝึกเขียนไปด้วยอะครับ เลยยำ ๆ รวมกันมันทุกแบบเลย แต่หลัก ๆ ก็กำลังภายในเทพเซียน *-*
      #3010-1
  2. #2592 nmnasaty32 (@nmnasaty32) (จากตอนที่ 187)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 20:17

    วันละสองตอน ขอละ

    #2592
    1
    • #2592-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 187)
      13 กรกฎาคม 2561 / 21:30
      รับไว้พิจารณานะ แต่ขอหลังบอลโลกสักสองวันไปแล้ว Stock หมด อาทิตย์นี้แขนซ้ายเจ็บ ^ ^
      #2592-1
  3. #2591 Pheonixy (@pattss) (จากตอนที่ 187)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 20:16
    555+ เข้าใจผิดแล้วนะ
    #2591
    1
    • #2591-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 187)
      13 กรกฎาคม 2561 / 21:30
      หยอดตัวละครทิ้งไว้ เดี๋ยวก็ตัดออก เพราะลากไปไม่ไหว *-*
      #2591-1
  4. #2590 boat489 (@boat489) (จากตอนที่ 187)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 19:33
    เข้าใจผิดกันไปใหญ่แล้ว5555
    #2590
    1
    • #2590-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 187)
      13 กรกฎาคม 2561 / 21:31
      นิดหนึ่ง ๆ ปูเอาไว้นาน 555+
      #2590-1
  5. #2589 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 187)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 14:16
    สม! เสน่ห์แรงนัก
    #2589
    1
    • #2589-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 187)
      13 กรกฎาคม 2561 / 21:33
      หมิงมันมีเหตุผล ก็เขากลัวผิดหวัง 555+
      #2589-1
  6. วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 13:54
    น้ำเต็มไปหมดหาเครื่องสูบน้ำแปป
    #2588
    3
    • 13 กรกฎาคม 2561 / 22:26
      55555สุ้ๆหายไวๆนะครับ
      #2588-2
    • #2588-3 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 187)
      14 กรกฎาคม 2561 / 13:03
      ^ ^ เดี๋ยวหายแล้วจะรีบ ๆ พิมพ์เลย อยากแต่งเรื่องใหม่บ้าง เริ่ม มึนกับเสวี่ยหมิงและ 555+
      #2588-3
  7. #2587 inasba (@nassang) (จากตอนที่ 187)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 13:41

    ขอบคุณครับ

    #2587
    0
  8. #2586 thitipongJJ (@thitipongJJ) (จากตอนที่ 187)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 13:27
    เวรแล้วใหมหล่ะ!!!
    #2586
    0
  9. #2585 oomironhorse (@oomironhorse) (จากตอนที่ 187)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 12:56
    5555 ยัง ยังต้องฝึกอีกนาน หมิงเอ๋ย บนเส้นทางชายผู้มีชะตาดอกท้อ (ทำไมกรูไม่มีมั่งฟระ) TT
    #2585
    3
    • #2585-2 oomironhorse (@oomironhorse) (จากตอนที่ 187)
      13 กรกฎาคม 2561 / 17:31
      ไปหามาจากอากู๋ "อั่งเอี่ยมสัวะ เป็นดาวที่มีเสน่ห์จากเพศตรงข้าม แต่หนักไปในทางเรื่องชู้สาว" # หมิงเอ้ยยยย
      #2585-2
    • #2585-3 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 187)
      13 กรกฎาคม 2561 / 21:32
      มันคือมารเสน่ห์แดง หรือบางสำนักจะเรียกมารเอี๊ยมแดง ตามชุดชั้นในสาวจีนโบราณ *-* มันจะดุ ๆ กว่าดวงดอกท้อหรือถ้อฮวย ไปในแนวที่อสกู๋ บอกละ
      #2585-3
  10. #2584 kurozuki (@degel01) (จากตอนที่ 187)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 12:47
    ก็เพราะแกไม่รู้จักเคลียร์ให้จบเอง--สมน้ำหน้า555
    #2584
    1
    • #2584-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 187)
      13 กรกฎาคม 2561 / 13:22
      หมิงมันตีมึนไง เลยได้สาวติดมาเพียบ 555+
      #2584-1