เนตรมารสะท้านฟ้า (恶魔的眼睛)(จบ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 963,494 Views

  • 4,629 Comments

  • 8,398 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    3,528

    Overall
    963,494

ตอนที่ 183 : ทำลายหน้ากาก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9406
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 749 ครั้ง
    9 ก.ค. 61

ตอนที่ 169

ทำลายหน้ากาก

 

                ย่างก้าวอันมาดมั่นของจ้าวฮุยจำต้องชะงักงันเมื่อทางเข้าสู่คุกขุมขังอัคคีผลาญล้วนถูกองค์รักษ์ของแดนศักดิ์สิทธิ์วิหคเพลิงอมตะรักษาการณ์อยู่ แม้จะอยากเอ่ยคำถากถางเยาะเย้ยเสวี่ยหมิงเพื่อระบายความอัดอั้นที่ค้างคาอยู่ในใจ แต่ก็ไม่กล้าที่จะกระทำการวุ่นวายกับผู้คนจากแดนศักดิ์สิทธิ์วิหคเพลิงอมตะ ตอนนี้มันจึงทำได้เพียงแค่รอดูว่าเหล่าองค์รักษ์จะจากไปเมื่อใด

 

                หลิงจือที่เห็นว่าจ้าวฮุยนั้นหยุดยืนขวางทางลงสู่คุกคุมขังอัคคีผลาญก็ไม่กล้าเข้าไปใกล้ เพราะกลัวถูกพบเห็นจะทำให้เกิดเรื่องราวบานปลาย และอาจจะส่งผลกระทบต่อมี่จินติงได้ แต่ไม่วายยังสงสัยว่าเหตุใดจ้าวฮุยถึงต้องหยุดยืนอยู่ที่ด้านหน้าโดยไม่เข้าไปยังด้านในคุกอัคคีผลาญ ด้วยความสงสัยทำให้นางจำต้องแอบซ่อนอยู่ที่หลืบมุมหนึ่ง พยายามชะโงกหน้ายืดคอเรียวยาวมองผ่านไหล่ของจ้าวฮุยเข้าไปที่หน้าทางเข้าซึ่งอยู่ต่ำลงไป เมื่อสายตาของหลิงจือสัมผัสเข้ากับองค์รักษ์ของแดนศักดิ์สิทธิ์วิหคเพลิงอมตะรักษาการณ์อยู่ หัวใจของหลิงจือก็เต้นรัวไม่เป็นจังหวะ คิดวิตกกังวลเรื่องราวก่อนหน้าที่อาจารย์ลุงมี่จินติงบอกตนเองว่า...ผู้คนจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์วิหคเพลิงอมตะตระเตรียมลงทัณฑ์เสวี่ยหมิงก่อนจะจากไป ซึ่งวันที่ทูตของดินแดนศักดิ์สิทธิ์วิหคเพลิงอมตะจะจากไปก็คือวันพรุ่งนี้

 

                เมี่ออยู่ในสถานการณ์สับสน ความคิดของผู้คนมักมองเรื่องราวไปในทางร้ายมากกว่าดีเสมอ ทำให้ตอนนี้สมองของหลิงจือเต็มไปด้วยความคิดของเรื่องราวเชิงลบที่กำลังจะเกิดขึ้นกับเสวี่ยหมิง เด็กสาวไร้เดียงสาที่อยากจะตอบแทนบุญคุณของเสวี่ยหมิงที่ช่วยเหลือตนเองถึงสองครั้ง

 

                ...แย่แล้วหรือว่าตอนนี้เสวี่ยหมิงกำลังจะถูกฆ่า เราจะชักช้าไม่ได้แล้วเห็นทีต้องลองเสี่ยงดู

                เมื่อหลิงจือตัดสินใจจะช่วยเหลือเสวี่ยหมิง นางก็ไม่คิดคำนึงถึงผลเสียที่จะตามมา เปลี่ยนเส้นทางไปจากคุกอัคคีผลาญมุ่งหน้าสู่...ถ้ำเพลิงหลอมแกนโลก สถานที่ฝึกฝนระดับสูงที่สุดของสำนักหงส์อัคคี ซึ่งมีเพียงแค่ศิษย์หลักและศิษย์ผู้สืบทอดเท่านั้นที่มีสิทธิ์เข้าไปฝึกฝนยังภายใน

 

                ภายในถ้ำเพลิงหลอมแกนโลกปรากฏลาวาเดือดระอุอยู่ ซึ่งวิธีการดูดซับปราณอัคคีที่ดีที่สุดก็คือการลงไปแช่ภายในลาวาเหลวข้น ซึ่งระยะเวลาที่ผู้ฝึกตนสามารถแช่อยู่ภายในล้วนแตกต่างกันตามแต่ระดับลมปราณอัคคีของตน เพราะหากแช่นานเกินไปก็อาจจะได้รับบาดเจ็บจากพิษเพลิงอัคคีที่ร้อนลวกได้เช่นกัน หลิงจือนั้นเคยใช้งานที่นี่เพียงแค่ครั้งเดียวก่อนที่จะออกเดินทางฝึกฝนไปกับมี่จวงผู้เป็นอาจารย์ แต่ในครั้งนั้นเพราะหลิงจือเข้ามาใช้งานถ้ำเพลิงหลอมแกนโลกพร้อมกับมี่จวง ทำให้หลิงจือได้รู้ความลับของเส้นทางลาวาที่อยู่ด้านล่างจากมี่จวง ว่ามันสามารถลอดโผล่ออกไปยังคุกอัคคีผลาญได้ แม้หลิงจือจะไม่รู้ว่าระยะทางที่ด้านใต้นั้นยาวไกลแค่ไหน แต่เพื่อช่วยเหลือเสวี่ยหมิงนางก็ยินยอมที่จะเสี่ยง

.

.

                "...พี่เสวี่ยหมิง"ดวงตาใสของหนิงเซียนเอ่อคลอด้วยหยาดน้ำตาใสอีกครั้ง ทำไมหนิงเซียนจะจำผ้าคลุมหน้าของตนเองไม่ได้ หนิงเซียนใช้มืออ่อนนุ่มแตะสัมผัสผิวเรียบลื่นของผ้าผืนบาง มันยังคงอยู่ในสภาพดีราวกับกาลเวลาไม่ได้ส่งผลต่อมันแม้แต่น้อย ยิ่งทำให้เด็กสาวรับรู้ว่าเสวี่ยหมิงต้องเก็บมันไว้เป็นอย่างดี

 

                หนิงเซียนที่รู้สึกอบอุ่นในหัวใจละสายตาออกจากผ้าผืนเก่า ขึ้นมาจับจ้องใบหน้าขาวซีดของเสวี่ยหมิง "ข้า..." แม้หนิงเซียนจะยังไม่ได้ตกหลุมรักเสวี่ยหมิง แต่ก็มีความรู้สึกดี ๆ ที่เก็บทับเอาไว้ในใจตลอดมา บวกวัยอันอ่อนเยาว์และการถูกเลี้ยงดูราวไข่ในหิน ความคิดของเด็กสาวในยามนี้จึงสับสนที่สุดในชีวิต

 

                "เป็นอย่างไรสิ่งของชิ้นนี้ เจ้าชอบมันหรือไม่"เสวี่ยหมิงยกชูผ้าคลุมหน้าในมือขึ้นทาบทับใบหน้าที่ซ่อนตัวอยู่ภายใต้หน้ากากอันแสนเย็นชาของหนิงเซียน

 

                ...หากเป็นดังเรื่องราวที่เราได้ยินมา ใบหน้าภายใต้หน้ากากของหนิงเซียนคงเกิดเรื่องราวผิดปกติขึ้นเพราะเราเป็นต้นเหตุ เสวี่ยหมิง เอ๊ย เสวี่ยหมิง...เจ้าจงจำเอาไว้นางคือผู้มีคุณกับเจ้าอย่างใหญ่หลวงยิ่งนัก

 

                "คือว่าข้าเองก็..."จู่ ๆ รอยจ้ำแดงก็ปรากฏขึ้นบนสองแก้มหนิงเซียนก้มหน้าลงต่ำ เพื่อหลบรอดจากสายตาอ่อนโยนของเสวี่ยหมิงที่กำลังจับจ้องใบหน้าของนาง ราวกับว่าสายตาคมกล้านั้นพยายามจะมองให้ทะลุผ่านหน้ากากที่สวมใส่อยู่ให้จงได้ "ข้า..." เมื่อหนิงเซียนคิดถึงใบหน้าอันอัปลักษณ์ภายใต้หน้ากากของตนเองขึ้นมา ความหวานซึ่งที่กำลังก่อตัวขึ้นก็พังทลายลงในพริบตา "ท่านพี่เสวี่ยหมิงขี้โกง สิ่งนี้เป็นของของข้าเองนี่นา"

 

                "นั่นมันในอดีต แต่ตอนนี้มันคือของสำคัญของพี่ชายเจ้า" เสวี่ยหมิงขยับผ้าคลุมหน้าสีดำที่ทาบไปบนหน้ากากของหนิงเซียนไปมา "มาเจ้าถอดหน้ากากอันเย็นชานี้ออกเสียเถิด แล้วพี่ชายคนนี้จะสวมใส่ผ้าคลุมหน้าผืนเดิมนี้ให้เจ้าเอง"

 

                "ไม่ได้ ไม่ได้นะ"หนิงเซียนรีบปฏิเสธทันควันเพราะกลัวว่า...เสวี่ยหมิงนั้นจะเหมือนกับชายหนุ่มคนอื่น ๆ ที่เพียงเห็นใบหน้าอันหน้าเกลียดน่ากลัวของตนเองก็จะพากันหนีหาย ไม่กล้าเข้าใกล้

 

                "ทำไมกัน" เสวี่ยหมิงย่นคิ้วเข้าหากัน แม้เสวี่ยหมิงจะรับรู้ความลำบากใจของหนิงเซียน แต่เพราะตัวเองอาจจะเป็นต้นเหตุของเรื่องราว เสวี่ยหมิงจึงอยากที่จะช่วยหนิงเซียนแก้ไข หรืออย่างน้อยก็ช่วยเยียวยาบาดแผลทางใจของหนิงเซียนได้บ้าง

                ...เพื่อคลายปมในใจของนางข้าจะแสดงให้เจ้าดูว่า ข้าหลงเสวี่ยหมิงมิได้คบหาผู้คนเพียงเพราะยึดติดในหน้าตาอันงดงาม หรือบิดเบี้ยว น้ำใสใจจริงที่ข้ามีต่อเจ้าข้าจะแสดงให้ดู

 

                "หนิงเซียนเจ้าไม่ไว้ใจพี่ชายคนนี้หรือ หากเจ้าต้องสวมใส่หน้ากากเช่นนั้นไปตลอดชีวิต ข้าเองก็คงจะยอมไม่ได้"

 

                "ทำไมท่านถึงต้องบีบบังคับผู้คนด้วย" น้ำตาเริ่มเออคลอ เสียงอันหวานใสของหนิงเซียนกลับกลายเป็นสั่นเครือ

 

                "เพราะความรู้สึกที่พี่มีให้เจ้านั้นหาใช่สิ่งที่จับต้องได้ และเจ้าเองก็ไม่อาจรับรู้ หากเจ้าอยากจะรู้ถึงจิตใจที่แท้จริงของผู้คนจริง ๆ เจ้าก็ไม่อาจซ่อนตัวตนเอาไว้ภายใต้หน้ากากเช่นนั้น" เสวี่ยหมิงใช้สายตาอ่อนโยน พร้อมยกมือข้างขวาขึ้นลูบไปที่ศีรษะของหนิงเซียนเบา ๆ "เจ้าอย่าได้กลัวไปพี่ชายคนนี้สัญญาว่าจะไม่มีวันทิ้งเจ้าไปอย่างเด็ดขาด ก่อนอื่นก็จงเปิดใจและถอดหน้ากากที่ซุกซ่อนทุกสิ่งนี้ออกไปเสีย"

               

                หนิงเซียนไม่ตอบคำเพียงใช้หลังมือยกขึ้นเช็ดปาดน้ำตาจากดวงตาที่เริ่มจะแดงเรื่อขึ้นมาบ้าง เมื่อน้ำตาเหือดแห้งนางก็ผงกศีรษะลงเล็กน้อยสองครา...ตอบกลับคำถามของเสวี่ยหมิง

 

                "หนึ่งแย้มยิ้มงดงามบริสุทธิ์ แม้แลกด้วยหมื่นตำลึงทองยังคุ้มค่า เปรียบหนทางยากฟันฝ่า แม้สละชีพหาได้เสียใจ หนิงเซียนเจ้าจงจำไว้ ทุกการกระทำแม้ไม่สมเหตุสมผล แต่มีบางสิ่งไม่กระทำแล้วจะติดตรึงขัดข้องไปชั่วชีวิต สู้ทุ่มเทกระทำแม้ไม่คุ้มค่า แต่ก็ไม่มีสิ่งใดให้ติดค้าง นั่นจึงจะเป็นวิถีทางแห่งอิสระที่แท้จริง...นี่คือคำสอนของอาจารย์ที่ข้าจำได้มาจนถึงทุกวันนี้" หนิงเซียนที่กลับคืนสู่บุคลิคแน่วแน่ซุกซนพึมพำเบากับตนเอง

 

                "พี่เสวี่ยหมิงข้าตัดสินใจได้แล้ว ท่านช่วยปลดหน้ากากออกให้ข้าทีเถิด"

 

                เสวี่ยหมิงฉีกยิ้มกว้างพยักหน้ารับด้วยสีหน้ายินดียิ่ง สองมืออันแข็งแกร่งที่ชกทำลายศัตรูมานับไม่ถ้วนกลับสั่นเทายามหยิบจับหน้ากากบางที่มีน้ำหนักไม่ถึงหนึ่งจินบนใบหน้าของหนิงเซียน

 

                ...ยามแรกแง้มหน้ากากบาง ใบหน้าด้านขวาพลันปรากฏผิวนวลเนียนขาวผ่องงดงามสุดเปรียบเปรยแต่ดวงตาของเสวี่ยหมิงในยามนี้หาได้จ้องมองใบหน้างามด้วยความลิงโลด จนเมื่อหน้ากากของหนิงเซียนถูกยกเปิดขึ้นจนเผยให้เห็นใบหน้าอีกครึ่งซีก

                ...ใบหน้าอันอัปลักษณ์เหี่ยวย่นราวว่าผิวหนังฝั่งซ้ายของหนิงเซียนนั้นผ่านกาลเวลาไปแล้วกว่าร้อยปี มีเพียงดวงตากระจ่างจ้าที่สุกสกาวเท่านั้นที่ยังคงบ่งบอกว่านี่คือเด็กสาววัยเยาว์เท่านั้น

 

                หนิงเซียนใจเต้นถี่รัว แม้ปากของนางจะเอ่ยถ้อยคำสวยหรูเพียงใดแต่ในใจล้วนหวาดหวั่นต่อความจริงที่กำลังจะเกิดขึ้นตรงหน้า...หากว่าเสวี่ยหมิงเบือนหน้าจากไปนางจะทำเช่นไร

 

                "...เจ้ายังงดงามดุจเดิมไม่แปรเปลี่ยน ยังคงเป็นนางฟ้าที่ชุบชีวิตอันมืดบอดของพี่เสวี่ยหมิงคนนี้เช่นเดิม"เสวี่ยหมิงส่งเสียงกระซิบแผ่วเบา ก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปที่ข้างหูของหนิงเซียน "และจะเป็นตลอดไป"

 

                หยดน้ำตาใสพลันไหลลงมาจากสองตาของหนิงเซียน ความอัดอั้นล้วนมลายสิ้น "พี่เสวี่ยหมิง..."

 

                จู่ ๆ เสวี่ยหมิงก็ใช้ฝ่ามืออันคมกริบตัดผ่าหน้ากากใบเดิมของหนิงเซียนออกจาแยกเป็นสองซีก รอยยิ้มกว้างปรากฏบนใบหน้าของเสวี่ยหมิง

 

                "พี่เสวี่ยหมิงจะทำอะไร..."

 

                เสวี่ยหมิงไม่ตอบคำเพียงยกหน้ากากครึ่งซีกนั้นทาบทับไปบนใบหน้าฝั่งขวาอันงดงามของหนิงเซียน...หลงเหลือไว้เพียงใบหน้าอันอัปลักษณ์ที่เผยโฉมอยู่ "ข้าจะทำให้เจ้ารู้ว่า...เปลือกที่ห่อหุ้มสิ่งที่อยู่ภายในของเจ้านั้นหาได้มีผลต่อความรู้สึกของพี่ชายคนนี้แม้แต่น้อย" เอ่ยจบเสวี่ยหมิงก็โน้มใบหน้าเข้าหาหน้าผากของหนิงเซียนที่กำลังยืนสั่นเทาด้วยความตื่นเต้น

 

                หัวใจของเด็กสาวเต้นไม่เป็นจังหวะ ยิ่งลมหายใจอุ่นของเสวี่ยหมิงเคลื่อนเข้ากระทบใบหน้าที่แม้เหี่ยวย่นแต่ยังคงรับความรู้สึกได้ไม่แตกต่างจากผิวกายทั่วไป สองตาของหนิงเซียนปิดลงขนตาสั่นระริก ลมหายใจนิ่งค้างไม่มีการพ่นออกอีก

 

                ตูม !!!

                เสียงบ่อลาวาที่เบื้องหลังพลันดังขึ้นอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย

 

                "แย่แล้วมีคนมา !!!" หนิงเซียนเอ่ยขึ้นด้วยความตกใจ หันกลับไปมองยังที่มาของเสียงพลางผลักร่างของเสวี่ยหมิงที่กำลังแนบชิดให้ถอยห่างออกไปทันที


     *ปล.ใครตามตอนที่ตัดทิ้งเดี๋ยววันนี้ลงให้ค่ำ ๆ นะครับ เหมือนเดิมลงวันเดียวลบนะ ^ ^


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 749 ครั้ง

16 ความคิดเห็น

  1. #3301 บิลเลียส (@Ororite) (จากตอนที่ 183)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 11:48
    ชัดเลยว่านางเอก อื้ออออออออ อยากได้นางเอกอายุมากกว่าพระเอก ชอบสาวทื้อ
    #3301
    0
  2. #2685 อาริกาโตะ Yass (@Chai996) (จากตอนที่ 183)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2561 / 16:14

    ใครบังอาจมาขัดจังหวะว่ะ


    สนุกครับ

    #2685
    0
  3. #2553 drakdevill (@drakdevill) (จากตอนที่ 183)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 19:51
    ขอบคุณครับ ลงตอนต่อไปไวๆนะครับ
    #2553
    0
  4. #2545 boat489 (@boat489) (จากตอนที่ 183)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 16:40
    ใครเข้ามาขัดจังหวะ...กำลังซึ้งเลยย
    #2545
    0
  5. #2544 Pheonixy (@pattss) (จากตอนที่ 183)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 13:06
    กำลังหวานเลย โดนขัดจังหวะซะได้
    ตอนหน้าหมิงงานเข้าแน่ สองสาวมาเจอกัน
    #2544
    0
  6. #2543 Princesseden (@Princesseden) (จากตอนที่ 183)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 13:04
    ค้างงงงงงงงงงงง
    #2543
    0
  7. #2541 Lher (@Lher) (จากตอนที่ 183)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 11:05
    สงสารนางนางน่ารัก
    #2541
    0
  8. #2540 Lher (@Lher) (จากตอนที่ 183)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 11:05
    แล้วหน้าจะกลับมาสวยไม่ค่ะ
    #2540
    0
  9. วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 10:51
    นางน่ารัก ชอบอะ ^^
    #2539
    0
  10. #2538 kurozuki (@degel01) (จากตอนที่ 183)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 08:43
    เป็นเพราะนางให้เลือดหมิงน้อยหรือเปล่าอ่ะ--ถ้าใช่...แกต้องรับผิดชอบนะเสวี่ยหมิง!!
    #2538
    3
    • #2538-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 183)
      9 กรกฎาคม 2561 / 08:45
      ปมที่บอกมันคือแค่เลือด แต่ที่นางให้ไปมันเยอะกว่านั้น เดี๋ยวตอนหลังมีเฉลยจ้า (ให้แค่เลือดหมิงมันไม่เทพขึ้นมาอย่างนี้หรอก)
      #2538-1
    • 9 กรกฎาคม 2561 / 09:11
      ไรท์รักษานางเอกโดยด่วน
      #2538-2
  11. #2536 rachenslr083 (@rachenslr083) (จากตอนที่ 183)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 22:18
    ขอบคุณมากครับ
    #2536
    0
  12. #2535 poingsatonsummon (@poingsatonsummon) (จากตอนที่ 183)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 18:58
    -หมิ่งปักธงเด็ก คุกๆๆๆ
    #2535
    1
    • #2535-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 183)
      9 กรกฎาคม 2561 / 08:46
      555+ ตอนนี้ก็อยู่ในคุก
      #2535-1
  13. #2534 boat489 (@boat489) (จากตอนที่ 183)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 18:26
    รอออ~^^
    #2534
    0
  14. #2533 oomironhorse (@oomironhorse) (จากตอนที่ 183)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 17:18
    รอออออ^^
    #2533
    0
  15. #2531 alek886 (@alek886) (จากตอนที่ 183)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 15:58
    ได้ไปอีกแนว
    #2531
    0
  16. #2530 theausza (@theausza) (จากตอนที่ 183)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 15:19
    มันต่างกับปลายบทที่แล้วยังไงหรอ?
    #2530
    3
    • #2530-2 theausza (@theausza) (จากตอนที่ 183)
      8 กรกฎาคม 2561 / 19:34
      ตกลง นาง คือนางเอก 😍😍
      #2530-2
    • #2530-3 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 183)
      9 กรกฎาคม 2561 / 08:46
      แม่นแล้ว
      #2530-3