เนตรมารสะท้านฟ้า ()(จบ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 908,103 Views

  • 4,513 Comments

  • 8,210 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    65,223

    Overall
    908,103

ตอนที่ 166 : หน้าด่านสุดท้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7613
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 637 ครั้ง
    23 มิ.ย. 61

ตอนที่ 152

หน้าด่านสุดท้าย

 

                การเดินทางเพื่อมุ่งตรงหน้าลงใต้จากเขตชายแดนระหว่างเมืองมังกรเทวะกับเขตปกครองของสำนักหงส์อัคคี ในช่วงแรกนั้นเป็นไปด้วยความราบรื่นและไร้ซึ่งอุปสรรคใด ๆ ทั้งสิ้น เพราะสัตว์อสูรในเขตรอยต่อเกือบจะทั้งหมดมีพลังอยู่ในระดับพื้นฐานลมปราณ จึงไม่สามารถทำอันตรายผู้ฝึกตนในระดับลมปราณแรกธรรมชาติขั้นกลางถึงสองคนที่เดินทางมาด้วยกันได้เลย หนำซ้ำยังตกเป็นอาหารของคนทั้งคู่เสียด้วยซ้ำไป

 

                เมื่อเข้าสู่เขตป่าทึบที่เนืองแน่นไปด้วยสัตว์อสูรแรกธรรมชาติที่กินพื้นที่กว่าหมื่นไร่ ซึ่งทั้งสองจำต้องเดินทางตัดผ่านป่าแห่งนี้เพื่อตรงไปยังสำนักหงส์อัคคี เพราะหากจะให้เดินทางหลบอ้อมเขตป่า และวกผ่านเขตแดนอื่นก็คงต้องกินเวลาเพิ่มขึ้นอีกสิบวันครึ่งเดือน

 

                "แฮก แฮก"หลิงจือหอบหนักเมื่อต้องต่อกรกับเสือลายไม้สัตว์อสูรแรกธรรมชาติขั้นกลางถึงสองตัว แม้ท้ายที่สุดนางจะสามารถเอาชนะได้ด้วยทักษะโจมตีเพลิงไฟอันดุดัน แต่ก็ต้องแลกมาด้วยพลังและเรี่ยวแรงที่มีถูกใช้ออกไปจนเกือบหมดสิ้นเช่นกัน

 

                "เจ้า เจ้า...คนนิสัยไม่ดี!" หลิงจือตวาดเสียงดังพร้อมหันมามองค้อนใส่เสวี่ยหมิง ที่ไม่ได้ช่วยนางสู้แม้แต่น้อย แต่เมื่อนางได้รับชัยชนะ เสวี่ยหมิงกลับเป็นคนแรกที่เดินเข้าไปสำรวจซากของเสือลายไม้ ทั้งฉีกทึ้งเนื้อน่องสะโพกแยกออก และเก็บวัตถุดิบสูงค่าในตัวของเสือลายไม้ไปจนสิ้น "ข้าสังหารมัน ทำไมเจ้าถึงเข้ามาขโมยวัตถุดิบของข้า" แม้หลิงจือจะไม่สบอารมณ์นัก แต่เพราะเสวี่ยหมิงนั้นถือไพ่เหนือกว่าตัวเองอยู่ นางไม่รู้ว่าอาการท้องผูกที่เริ่มจะรุนแรงขึ้นนั้นเป็นผลมาจากยาพิษที่ถูกป้อนให้ก่อนหน้าหรือไม่ จึงโวยวายเพียงถ้อยคำแต่สองเท้ากลับเลือกที่จะเดินตรงไปยังเสือลายไม้อีกตัวที่เสวี่ยหมิงยังไม่ได้ชำแหละ "คนชั่วช้า ทั้งกินแรงแถมยังขี้ขโมยอีก"หลิงจือบ่นพึมพำเบา ๆ กับตัวเองพลางลงมือฉีกกระชากระบายอารมณ์ใส่ซากของเสือลายไม้ด้วยใบหน้าบูดบึ้ง

 

                "ข้าช่วยชีวิตเจ้า ดังนั้นตอนนี้เจ้าก็ควรจะชดใช้คืนนั่นก็ถูกต้องแล้ว"

 

                หลิงจือหันขวับมาทางเสวี่ยหมิง "พูดมาได้หน้าไม่อาย เจ้าช่วยข้าเพื่อแลกกับสิ่งของที่เจ้าต้องการต่างหาก"

 

                เสวี่ยหมิงไม่ได้แสดงสีหน้าหรืออาการสะทกสะท้านแม้แต่น้อย "นั่นมันเป็นสิทธิ์ของข้าที่ควรจะได้ ดูจากระดับพลังและความสามารถของเจ้าที่ข้าสัมผัสได้ ข้าว่าขนหางหงส์อัคคีเต็มวัยห้าเส้นนั้นยังน้อยไปด้วยซ้ำ ดังนั้นระหว่างทางที่นำตัวเจ้าไปก็ถือซะว่าการทำหน้าที่คุ้มครองข้ารวมถึง..."เสวี่ยหมิงชี้นิ้ววน ๆ ลงไปที่ซากของเสือลายไม้ที่ไม่หลงเหลือวัตถุดิบมีค่าอยู่อีก "ก็คิดซะว่าเป็นดอกเบี้ยละกัน" แม้ปากเอ่ยจะดูเย็นชาไร้เยื่อใย แต่แท้จริงตั้งแต่ย่างก้าวเข้ามาในเขตใจกลางของป่าใหญ่แห่งนี้ เสวี่ยหมิงก็รับรู้ได้ถึงพลังลมปราณที่แข็งแกร่งและแปรปรวน ทำให้เสวี่ยหมิงจำต้องรักษาจิตสมาธิเพื่อตรวจสอบและป้องกันอยู่ตลอดเวลา อีกทั้งหลิงจือเองก็ไม่ใช่เพื่อนร่วมทางที่อ่อนแอดังนั้นเสวี่ยหมิงที่ประเมินแล้วว่าเพียงแค่เสือลายไม้สองตัว สำหรับนางแล้วคงรับมือได้ไม่ยากนัก

 

                "เอาเปรียบผู้คนจนเกินไป เจ้าไม่กลัวข้าจะฉีกหน้าลงมือกับเจ้ารึไงกัน" แม้หลิงจือจะรับรู้ว่าเสวี่ยหมิงในตอนนี้มีระดับพลังไม่ต่ำเตี้ยกว่าตัวเองเฉกเช่นเมื่อคราที่นางชมการประลองระหว่างเสวี่ยหมิงกับฉีปิงในสำนักมังกรเทวะ แต่เพราะภาพทักษะวิชาอันอ่อนด้อยของเสวี่ยหมิงยังคงติดอยู่ในความทรงจำ ทำให้หลิงจือยังคงประเมินว่าเสวี่ยหมิงยังน่าจะอ่อนแอกว่าตัวเองอยู่อีกครึ่งก้าว

 

                "เจ้าเริ่มจะท้องผูก และมีปัญหาอึดอัดในท้องบ้างแล้วใช่มั้ยละ"

 

                "เจ้า..."หลิงจือลุกขึ้นยืนหลังจากรื้อค้นซากของเสือลายไม้จนพอใจ ก่อนจะขยี้เท้าลงบนหนังที่ฉีกขาดของอสูรร้ายเป็นการระบายความหงุดหงิดที่เกิดขึ้น "ข้า...ข้าเกลียดเจ้า"

 

                "ฮ่า ฮ่า ฮ่า" เสวี่ยหมิงหัวเราะร่าก่อนจะแบมือผายยื่นออกไปที่เบื้องหน้า เป็นการบ่งบอกว่าให้หลิงจือเดินนำหน้าต่อไป

                ...เด็กสาวผู้นี้หน้าตางดงามไร้เดียงสาแต่ความคิดไร้เดียงสายิ่งกว่าหน้าตาของนางเสียอีก โดนยาพิษกำมะลอของเราหลอกเสียสนิทใจ อย่างว่าเด็กสาวผู้นี้คงไม่รู้ว่าหากกินแต่เนื้อของสัตว์อสูรย่างรีดมันออกโดยที่ไม่กินพืชผักเข้าไป แถมยังไม่นิยมดื่มน้ำอีก ท้องจะผูกก็ไม่แปลก ฮ่า ฮ่า ฮ่า

 

                "อ้าวยังไม่รีบเดินนำไปอีก จะรอให้พระอาทิตย์ตกดินก่อนรึไงกัน" เสวี่ยหมิงกระแทกคำด้วยน้ำเสียงทีเล่นทีจริง

 

                "อึ๊ยยยย" หลิงจือชักเท้าที่ขยี้หนังเสือขึ้น ก่อนจะสะบัดหน้านำทางเสวี่ยหมิงที่แผ่พุ่งพลังจิตวิญญาณออกเฝ้าระวังอันตรายที่อาจเกิดขึ้นได้ทุกฝีก้าว

 

                "เจ้าหยุดเท้าทำไมกัน" เสวี่ยหมิงเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นหลิงจือหยุดเดินคืบหน้า

 

                "เจ้าโง่ดูนั่น" หลิงจือชี้นิ้วไปยังสัญลักษณ์รูปหงส์อัคคีที่ติดเตือนเอาไว้บนต้นไม้ใหญ่ที่เบื้องหน้านับสิบต้น "นี่คือปราการด่านสุดท้ายก่อนที่พวกเราจะหลุดออกจากป่าแห่งนี้ สู่เขตด้านหน้าของสำนักหงส์อัคคี"

 

                "ก็ดีแล้วนี่ ทำไมยังไม่เร่งเดินทางเสียละ"

 

                "ใกล้มืดแล้ว"

 

                "ใกล้มืด...เดินทางมาด้วยกันตั้งหลายวัน ข้าไม่เห็นว่าเจ้าจะเกรงกลัวอสูรร้ายแม้ยามมืดค่ำ"เสวี่ยหมิงเอ่ยขึ้นด้วยความสงสัย

 

                "นั่นมันอสูรทั่วไป แต่หากเราเข้าไปยังอาณาเขตเบื้องหน้าก็มีความเสี่ยงที่จะได้เผชิญหน้ากับจิ้งเหลนลาวา สัตว์อสูรธาตุไฟที่มีระดับพลังแรกธรรมชาติขั้นต้นตั้งแต่กำเนิด แต่ตัวเต็มวัยของมันอาจมีระดับสูงได้ถึงพลังลมปราณเชื่อมฟ้าดินขั้นต้น และที่ข้ารู้เพราะการต่อสู้กับจิ้งเหลนลาวาระดับเชื่อมฟ้าดินในป่าแห่งนี้ คือหนึ่งในเงื่อนไขของการทดสอบเพื่อขึ้นเป็นผู้อาวุโสของสำนักหงส์อัคคี"

 

                "อสูรธาตุไฟ ระดับเชื่อมฟ้าดิน" เสวี่ยหมิงพอจะเข้าใจแล้วว่าสิ่งมีชีวิตที่ตัวเองรับรู้ถึงอันตรายก่อนหน้าก็คือตัวหัวหน้าของจิ้งเหลนลาวานั่นเอง และที่มันยังไม่ลงมือโจมตีคงเพราะมันไม่สามารถออกมานอกเขตแดนที่สำนักหงส์อัคคีกางกั้นเอาไว้ได้ และมันคงจะรอจนกระทั่งเสวี่ยหมิงและหลิงจือเดินทางเข้าสู่อาณาเขตของตัวมันเสียก่อน "ก็ดี...งั้นคืนนี้ก็พักแรมกันที่ด้านหน้านี่ละ แล้วพรุ่งนี้ค่อยตะลุยฝ่าออกไปทีเดียว"

 

                "อืม"

 

                เมื่อท้องฟ้ามืดค่ำเสวี่ยหมิงซึ่งรับหน้าที่เป็นพ่อครัวตลอดมาก็ลงมือปิ้งย่างเนื้อเสือลายไม้ชุดใหญ่ให้หลิงจือทานจนอิ่มแปล้ ก่อนจะกำชับให้เด็กสาวพักผ่อนฟื้นคืนพลังให้เต็มที่เพราะวันรุ่งขึ้น เสวี่ยหมิงยังต้องอาศัยฝีมือของนางช่วยคุ้มกันตัวเอง

 

                หลิงจือที่ได้ยินคำกล่าวก็ชักสีหน้าด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะรับคำแบบขอไปที ก่อนจะย้ำกับเสวี่ยหมิงว่า...เจ้าก็อย่าได้ทำตัวให้เป็นภาระมากนักก็แล้วกัน...เพื่อเป็นการเหน็บแนมกลับคืน

 

                เสวี่ยหมิงที่ได้ฟังคำก็หาได้มีความรู้สึกใด ๆ เพียงขอตัวแยกย้ายไปนอนพักผ่อน ก่อนจะอ้างว่าเพื่อเหตุฉุกเฉินยามหนีความไวของตนเองจะได้ไม่ตกลงไป เพราะหากถูกจับได้อาจจะถูกเจ้าจิ้งเหลนลาวาจับแก้ผ้าฝังเอาไว้ในดินก็ได้...ไม่ทันเอ่ยจบเสวี่ยหมิงก็ต้องทะยานหลบไปหาที่นอนเสียก่อนเพราะมีกระดูกเสือชิ้นโตถูกปาไล่หลังมา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 637 ครั้ง

7 ความคิดเห็น

  1. #2370 rachenslr083 (@rachenslr083) (จากตอนที่ 166)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 16:37
    อ่านแล้วไม่อย่างวาง แต่ก้อต้องจำยอมที่จะต้องวางเพื่อรอตอนต่อไปอย่างใจจดใจจ่อ สู้ๆครับ ขอบพระคุณมากครับ
    #2370
    2
    • #2370-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 166)
      23 มิถุนายน 2561 / 16:43
      อยากลงให้ไว ๆ นะ แต่เห็นใจไรท์ด้วยช่วงนี้บอลโลกแต่งได้วันละตอนนี้ก็สุด ๆ ละ 555+
      #2370-1
  2. #2369 TheBum (@aimru) (จากตอนที่ 166)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 15:43
    ชอบมากๆเลยค่ะ จะทำเป็นหนังสือหรืออีบุคแบบไม่ต้องซื้อเป็นตอนๆในเด็กดีหรือเปล่าอ่าาา อยากด้ายยยยยย
    #2369
    2
    • #2369-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 166)
      23 มิถุนายน 2561 / 16:16
      หนังสือไม่แน่ใจครับ มีคนถามหลายคนอยู่แต่ถ้า E-book รอเก็บทีเดียวตอนลงครบดีกว่าครับที่ Meb รอครบจะทำโปรลดครึ่งราคา แต่จะช้ากว่าที่ลงเวปประมาณ สามเล่ม(2เล่มเท่ากับ 1 ภาคในนี้ครับ)
      #2369-1
    • #2369-2 TheBum (@aimru) (จากตอนที่ 166)
      23 มิถุนายน 2561 / 20:01
      ขอบคุณค่าาา ตอนนี้เริ่มเสียใจไม่น่าอ่านจนจบเลย อยากอ่านตอนต่อไปเร็วๆแล้วว สู้ๆนะคะไรท์ >.<
      #2369-2
  3. #2368 drakdevill (@drakdevill) (จากตอนที่ 166)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 11:49
    ขอบคุณครับ ลงตอนต่อไปไวๆนะครับ
    #2368
    1
    • #2368-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 166)
      23 มิถุนายน 2561 / 16:16
      รอช่วงคนอ่านเยอะ ๆ เดี๋ยวแจกเพิ่มจ้า ^ ^
      #2368-1
  4. #2367 tr69 (@tr69) (จากตอนที่ 166)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 09:38
    ขอบคุณครับ
    #2367
    0
  5. #2366 kurozuki (@degel01) (จากตอนที่ 166)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 08:10
    กวนโอ้ยจริง ๆ เลยนะหมิงน้อย5555
    #2366
    1
    • #2366-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 166)
      23 มิถุนายน 2561 / 16:17
      555+ ตัวหลัก ๆ ใกล้ออกครบละ
      #2366-1
  6. #2365 Pheonixy (@pattss) (จากตอนที่ 166)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 07:46
    น่ารักจริงๆ สองคนนี้
    #2365
    0
  7. #2364 boat489 (@boat489) (จากตอนที่ 166)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 07:05
    ขำสองคนนี้5555
    #2364
    0