เนตรมารสะท้านฟ้า (恶魔的眼睛)(จบ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 963,105 Views

  • 4,629 Comments

  • 8,401 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    3,139

    Overall
    963,105

ตอนที่ 165 : หลิงจือ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8262
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 722 ครั้ง
    22 มิ.ย. 61

ตอนที่ 151

หลิงจือ

 

                เจ้าคนลามก !!!! เจ้า...เจ้าบ้ากาม!!!

                "เจ้า...เจ้า..." เมื่อเด็กสาวสิ้นคำสบถจากอารมณ์เกรี้ยวโกรธก็กลับกลายเป็นเขินอาย แต่เพราะสองมือถูกมัดไพล่หลังเอาไว้ด้วยเชือกสะกดปราณจึงไม่อาจดึงรั้งกลับมาเพื่อปกปิดส่วนสงวนของตนเอง ได้แต่ปล่อยให้เสวี่ยหมิงที่นิ่งค้างราวกับรูปสลักจ้องมองจนปากอ้าค้างดวงตาแทบถลนออกมาอยู่หลายอึดใจ

 

                "เจ้าคนโรคจิต...มอง...มองอะไรอยู่ได้หันไปทางอื่นซะ" ยิ่งมาเสียงดุขึงเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นสะอื้นไห้ ก่อนที่เด็กสาวจะทรุดตัวลงนั่งหมายใช้ร่างกายที่หดรวมกันลงที่พื้นปกปิดจุดซ่อนเร้นของตนเองไปได้บ้าง

 

                "นึกว่าข้าอยากเห็นของเจ้ารึไงกัน"เสวี่ยหมิงที่เพิ่งรู้สึกตัวเอ่ยพลางเบือนหน้าหันไปมองยังทิศทางอื่น แม้ส่วนลึกเลือดเนื้อวัยหนุ่มจะก็ยังอยากชมดูเรือนร่างอันงดงามของเด็กสาวอยู่บ้างก็ตาม "เจ้าก็รีบ ๆ ใส่..." เสวี่ยหมิงถอนหายใจ "เจ้าไม่มีเสื้อผ้า เห้อ...เจ้ารอข้าอยู่ที่นี่ก่อนละ เดี๋ยวข้าจะไปเอาเสื้อผ้ามาให้"

 

                เมื่อเห็นว่าเสวี่ยหมิงเบือนหน้าหลบไม่จ้องมองเรือนร่างเปลือยเปล่าของตนเองอีก เด็กสาวก็คลายใจลง จนเมื่อเสวี่ยหมิงเอ่ยคำเสื้อผ้าขึ้นมารอยยิ้มจางก็ปรากฏขึ้นพร้อมศีรษะที่ก้มค้อมลงพยักหน้ารับคำกล่าวของเสวี่ยหมิง

 

                เสวี่ยหมิงจดจำได้ว่าที่กระท่อมขนาดใหญ่หลังกลางมีเสื้อผ้าของสตรีถูกรื้อแยกเอาไว้อยู่หลายชุด จึงเข้าไปหยิบค้นตัวที่ดูใหม่และสะอาดสะอ้านกลับมา เมื่อเสวี่ยหมิงกลับมายังกระท่อมหลังเดิมอีกครั้ง เขาก็พยายามเบือนหน้าไม่มองตรงไปยังร่างเปลือยเปล่าของเด็กสาว แม้จะแอบใช้หางตาชำเลืองมองอยู่บ้างก็ตามแต่ก็เพื่อระบุทิศทางในการก้าวเดิน "นี่ เจ้าลองดูว่าเสื้อผ้าที่ข้านำมาพอจะใช้ได้ไหม" เสวี่ยหมิงเอ่ยพร้อมโยนเสื้อผ้าที่หยิบฉวยมาได้ลงไปกองอยู่ตรงหน้าของเด็กสาว

 

                แม้จะยังเขินอายแต่ยามนี้เด็กสาวก็ไม่ได้แสดงท่าทางไม่สบอารมณ์กับเสวี่ยหมิงเช่นในตอนแรก แต่แล้วเมื่อเห็นเสื้อผ้าที่เสวี่ยหมิงนำมาให้สีหน้าท่าทางของเด็กสาวก็แปรเปลี่ยนไปในทันที "เจ้าไปเอาชุดของอาจารย์ข้ามาได้ยังไง"

 

                "อาจารย์ของเจ้า..."เสวี่ยหมิงเอ่ยขึ้นโดยที่ไม่ได้หันกลับไปมอง "ข้าเองก็ไม่รู้ แต่ที่กระท่อมใหญ่ยังมีเสื้อผ้าสตรีอยู่อีกหลายชุดทีเดียว"

 

                "กระท่อมหลังใหญ่" เด็กสาวเองก็ถูกจับถอดเสื้อผ้าก่อนที่เซียนเฒ่าประหลาดชิงฟงจะนำตัวชุบแช่ลงในโอ่งสมุนไพรเพื่อคุมขังพร้อมรักษาพลังชีวิตของเชลยพิเศษที่มันจับเอาไว้รอเวลานำมาปรุงกลั่นโอสถ ทำให้เมื่อพบเห็นเสื้อผ้าของผู้เป็นอาจารย์นางจึงรู้สึกไม่สบายใจ

 

                "เดี๋ยวเจ้าใส่เสื้อผ้าเสร็จแล้วก็ตามข้าออกไป..."

 

                "เดี๋ยวก่อน" เด็กสาวเอ่ยทันควัน "เจ้านี่โง่จริง รึแกล้งโง่กันแน่ไม่เห็นรึว่าข้าถูกมัดอยู่"

 

                "หนอย" เสวี่ยหมิงหันหน้าควับกลับไปจ้องมองเด็กสาวอีกครั้ง "เจ้าไม่ให้ข้ามอง แล้วจะให้ข้าเห็นได้อย่างไรกัน" ในครั้งแรกเพราะเสวี่ยหมิงเหม่อมองแต่ส่วนอื่นของเด็กสาวจึงไม่ได้สังเกตเห็นเชือกสะกดปราณที่มัดมือไพล่หลังของเด็กสาวเอาไว้

 

                "ข้า...เออ ข้าผิดก็ได้แต่เจ้าหันไปทางอื่นได้แล้ว"

 

                เสวี่ยหมิงเบือนหน้าหลบอีกครั้ง "ตกลงจะให้ข้าช่วยแก้มัดไหม"

 

                "อืม" เสียงครางเบา ๆ ออกมาจากในลำคอ

 

                เสวี่ยหมิงกระเถิบกายเข้าไปอยู่ห่างจากเด็กสาวไม่ถึงหนึ่งวา"เจ้ายืนขึ้นได้แล้ว"

 

                "อืม" เด็กสาวครางเบาในลำคอรับพลางยืดกายขึ้นปล่อยกองเสื้อผ้าที่เสวี่ยหมิงหามาให้หล่นลงไปกองรวมกันที่ข้อเท้า

 

                เมื่อเสวี่ยหมิงพยายามหันหน้ากลับไปชำเลืองดูเพราะต้องการจะช่วยแกะเชือกสะกดปราณออก แต่เด็กสาวกลับเอ่ยห้ามและให้เสวี่ยหมิงหันกลับไปตามเดิม พร้อมเอ่ยว่าให้เสวี่ยหมิงยื่นแขนมาเดี๋ยวนางจะพยายามขยับกายเพื่อให้เชือกสะกดปราณไปตรงกับตำแหน่งมือของเสวี่ยหมิงเอง

 

                แม้เสวี่ยหมิงจะรู้สึกรำคาญอยู่บ้างแต่ก็ยินยอมทำตามยื่นสองมือออกไปด้านข้างในตำแหน่งที่เด็กสาวระบุ แต่ใบหน้ากลับเบือนไปในทิศทางอื่น "เช่นนี้พอใจเจ้าแล้วกระมัง"

 

                "อืม เจ้านิ่งค้างเอาไว้เช่นนี้ก่อน เดี๋ยวพอข้าขยับไปจนเชือกที่มัดสองมือของข้าตรงกับมือของเจ้า ข้าจะบอกให้เจ้ารู้เอง"

 

                "เร็ว ๆ เข้าข้าไม่อยากเสียเวลากับรื่องไร้สาระเช่นนี้อีก"

 

                "เจ้า..."เด็กสาวนึกจะตอบโต้แต่กลับสงวนคำ และพยายามใช้สองขาที่ถูกมัดเช่นกันกระโดดเหยง ๆ เคลื่อนเข้าหาตำแหน่งมือเสวี่ยหมิง แต่แล้วเพราะสองขาถูกขดแช่อยู่ในโอ่งศิลามานานหลายเดือน แม้จะเป็นผู้ฝึกตนก็ตามแต่ก็ยังเกิดอาการอ่อนล้าสะสมเส้นเอ็นตึงยึดขึ้นมาพอดี สองขาที่กระโดดลอยยามตกลงกระทบพื้น เรี่ยวแรงพลันหดหายกลายเป็นเสียหลักล้มลงเข้าหามือของเสวี่ยหมิงอย่างไม่อาจควบคุม

 

                ว๊าย !!!

                แม้จะเป็นผู้ฝึกตนมาตั้งแต่เยาว์วัย แต่ยามตื่นตกใจยังมิอาจหักห้ามตนเองเผลออุทานออกมาราวกับเด็กสาวทั่วไป

 

                เสวี่ยหมิงที่ได้ยินปฏิกิริยาตอบสนองว่องไวหมุนกายย่อตัวลงใช้สองมือช้อนร่างที่กำลังจะล้มลงกระแทกพื้นเอาไว้ได้ทันท่วงที

 

                หมับ...!

                สองมือช้อนคว้าร่างของเด็กสาวเอาไว้พลันสัมผัสเข้ากับบางสิ่งที่อ่อนหยุ่นโดยมิได้ตั้งใจ

 

                "เจ้า เจ้า" เด็กสาวรู้ว่าที่เสวี่ยหมิงทำไปนั้นเพราะต้องการช่วยเหลือตนเองที่กำลังจะล้มลงจึงไม่อาจก่นด่าออกมาได้ "ในเมื่อหันหน้ามาแล้วก็รีบ ๆ แก้เชือกให้ข้าเดี๋ยวนี้เลย"

 

                เสวี่ยหมิงชักสองมือกลับจากสัมผัสอ่อนหยุ่น ออกแรงกระชากดึงเชือกสะกดปราณจนขาดสะบั้น จึงหันหลังกลับลุกขึ้นหมายเดินจากไป ปล่อยให้เด็กสาวแก้เชือกที่ข้อเท้าและใส่เสื้อผ้าตัวเอง

 

                "เดี๋ยวก่อน" เด็กสาวที่สวมเสื้อผ้าตัวเองเรียบร้อยด้วยความไวเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงดุขึง

 

                ทันทีที่เสวี่ยหมิงหันหน้ากลับไปตามเสียงเรียก ฝ่ามือที่ผสานลมปราณร้อนลวกหมายสลักร่องรอยนิ้วทั้งห้าฝากบาดแผลไว้บนใบของเสวี่ยหมิงที่พุ่งเข้าใส่ในพริบตา หากเป็นเสวี่ยหมิงเมื่อครั้งที่ยังอยู่ในเมืองมังกรเทวะคงไม่อาจหลบเลี่ยงท่าฝ่ามืออันรวดเร็วนี้ได้อย่างแน่นอน

 

                แปะ !!!

                เสียงมืออันแข็งกร้าวของเสวี่ยหมิงที่สกัดจบเข้าที่ข้อมือขาวเรียวบางของเด็กสาว ทันก่อนที่ฝ่ามือร้อนแรงจะฟาดเข้าใส่ใบหน้าของตนเอง

 

                "ข้าจะบอกอีกครั้งเดียวเท่านั้น ว่าข้า...ไม่...ได้...ตั้ง...ใจ แต่หากเจ้ายังดื้อดึงที่จะตบตีทำร้ายข้าอีก คราต่อไปข้าจะตั้งใจ"

 

                "เจ้าจะทำอะไรข้า" เด็กสาวเอ่ยเสียงสั่น

 

                เสวี่ยหมิงใช้สายตาถมึงตึงจับจ้องไปที่ริมฝีปากงามของเด็กสาว"ข้าจะทำอะไรนะรึ หึ หึ หึ"เอ่ยจบเสวี่ยหมิงก็ปล่อยข้อมือของเด็กสาว ก่อนจะหันเดินมุ่งหน้านำเด็กสาวไปยังกระท่อมหลังใหญ่อีกครั้ง โดยไม่ได้พูดจาอันใดอีกเลย

.

.

                "ข้าชื่อเสวี่ยหมิง เจ้าชื่ออะไร" เสวี่ยหมิงที่ปล่อยให้เด็กสาวรื้อค้นสิ่งของในกระท่อมใหญ่อยู่นานสองนานเอ่ยขึ้น ทำลายความเงียบอันน่าหงุดหงิด

 

                "เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้"

               

                "ตกลงในเมื่อเจ้าไม่บอก และเราทั้งคู่ยังต้องเดินทางอีกพักใหญ่เพื่อกลับไปยังสำนักของเจ้า เช่นนั้นข้าจะเรียกเจ้าว่า...เรียกอะไรดีนะ" เสวี่ยหมิงทำท่าครุ่นคิด

               

                "ข้าชื่อ...หลิงจือ"

 

                "ก็แค่นั้น" เสวี่ยหมิงทำท่าจะลุกเดินจากไป "ไปกันได้แล้วเราเสียเวลามามากแล้ว เจ้ากับข้ายังต้องไปช่วยกันหาทางออกจากที่นี่อีก"

 

                "เดี๋ยวก่อน" หลิงจือที่ค้นเจอทั้งคัมภีร์ฉบับคัดลอกของสำนักที่สูญหาย และชุดของผู้อาวุโสลี่หลิน ก็ทำให้นางเริ่มจะปะติดปะต่อเรื่องราวต่าง ๆ ได้บ้างแล้ว ว่าคนร้ายที่แท้จริงก็คือเซียนเฒ่าประหลาดชิงฟงนั่นเอง แต่ที่นางยังไม่อาจตัดใจไปได้ เพราะคิดว่าที่นี่อาจจุซุกซ่อนช่องทางลับ หรืออะไรก็ตามที่จะพานางไปพบกับผู้เป็นอาจารย์ของตนเอง แม้ในใจจะรับรู้ว่าความหวังนั้นช่างริบหรี่ยิ่งนัก "เจ้ารู้ไหมว่าในเตาหลมออันใหญ่นี้มันมีอะไรข้างใน"

 

                เสวี่ยหมิงที่โดนต้มมาก่อนคาดเดาว่าผู้เป็นอาจารย์ของหลิงจือคงถูกต้มอยู่ภายใน "เจ้าอย่าได้รู้เลย แต่ข้าว่าอาจารย์ของเจ้าคง..."

 

                "เจ้าโกหก เจ้าโกหก เจ้าออกไปเลยนะ ออกไป !!!"

 

                เสวี่ยหมิงยืนงงกับท่าทีที่เปลี่ยนไปมาอย่างรวดเร็วของหลิงจือ

 

                "ข้าบอกให้ออกไปปปป !!!" เอ่ยถึงตรงนี้น้ำตาของเด็กสาวก็ค่อย ๆ รินไหลออกมา อาบสองแก้มหลิงจือเดินเข้าไปทุบตีเตาหลอมมหึมาที่ไม่ว่าจะส่งแรงทำลายมากเท่าใด ก็ไม่มีทีท่าว่าเตาหลอมอันนี้จะสั่นสะเทือนแม้แต่น้อย

 

                เสวี่ยหมิงออกมารอที่ด้านนอกอยู่ครู่ใหญ่ ในที่สุดหลิงจือก็เดินตามออกมา พร้อมเอ่ยว่านางพอจะจดจำเส้นทางที่เซียนชั่วช้าผู้นั้นนำตัวทั้งหมดเข้ามาได้ ทำให้เสวี่ยหมิงปล่อยให้หลิงจือเดินนำหน้าส่วนตัวเองก็ตามติดอยู่เบื้องหลัง ไม่นานนักทั้งสองก็หลุดรอดออกจากอาศรมภูติเร้นได้ แต่เมื่อหันกลับหลังไปก็ไม่อาจคลำเส้นทางกลับสู่อาศรมภูติเร้นได้อีก แม้จะแปลกใจกับความลี้ลับที่เกิดขึ้น แต่เมื่อหลุดรอดออกมาได้แล้วทั้งสองก็มุ่งหน้ากลับสู่สำนักหงส์อัคคีไปด้วยกัน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 722 ครั้ง

14 ความคิดเห็น

  1. #4559 NewGodZero (@NewGodZero) (จากตอนที่ 165)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:04
    เห้อ!!!!!หนักใจเเทนหมิงน้อยจริงๆที่ไรท์เตอร์แกล้งแบบนี้(ถ้าจะขนาดนี้เอาแบบฮาเร็มไปเถอะ)
    #4559
    1
    • #4559-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 165)
      28 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:11
      เรื่องนี้ไม่ได้แกล้งเท่าไหร่นะ ถ้าแกล้งอะเรื่องจงลั่ว ^ ^ แต่บทมันส่งเป็นฮาเร็มจริง ๆ ละ แต่ตอนที่เริ่มเขียนให้คนอ่านเลือก สรุปเลยออกมาแบบไม่ฮาเร็มครับ
      #4559-1
  2. #4540 Rlompapai (@rlompapai) (จากตอนที่ 165)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:17
    ยัยหลิงจือ นี่ขี้โวยวายจัง เข้าสู่ช่วงวันทองรึ
    #4540
    1
    • #4540-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 165)
      25 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:36
      จะบอกว่าแทบจะทุกตัวละครผู้หญิง ไรท์เขียนออกมาน่ารำคาญหมดเลย T T เรื่องหน้าสัญญาว่าจะเอาตัวละครผู้หญิงเหลือนิดเดียวพอละ 555+
      #4540-1
  3. #4503 Leafre Ennuy (@mini-liang) (จากตอนที่ 165)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:48

    ลำไยเก่าหมดไป ลำไยใหม่ก็มา
    #4503
    1
    • #4503-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 165)
      19 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:21
      ตัวเชื่อมบทเฉย ๆ
      #4503-1
  4. #3905 okpwohojkiyd_1 (@okpwohojkiyd_1) (จากตอนที่ 165)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 08:15
    ยายจวงไปซะแล้วโถ่ยาย
    #3905
    1
    • #3905-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 165)
      6 ตุลาคม 2561 / 09:22
      ยายแก่แล้วให้ยายแกไปพัก ^ ^
      #3905-1
  5. #3505 OPTGODWING (@chayuthkongsukc) (จากตอนที่ 165)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 20:10
    แหมมีสาระกันเยอะเนอะอ่านนิยาย ตัวละตรเพื่มมาเพื่อไห้มีสีสันเดินเรื่อง แหม-คนมีสาระทั้งหลายอยากได้สาระมิงอ่าน วิทยาศาสตร์ งานวิจัยไรโน่นเลยปะ
    #3505
    0
  6. #3294 บิลเลียส (@Ororite) (จากตอนที่ 165)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 09:26
    ผู้หญิงไร้สาระอีกคน แบนคนนี้ ความรู้สึกเดียวกันกับจิวซินเลย ตอนนี้น้ำหนักในใจให้เฟยเซียนอันดับ1 หนิงเซียนอันดับ2 จิวซินกับหลิงจือไม่นับ
    #3294
    0
  7. #2558 •นิลกาฬ• (@junkskidz) (จากตอนที่ 165)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 11:55
    โธ่ ท่านอาจารย์มี่จวง เห็นกันอยู่หลัดๆ
    #2558
    2
    • #2558-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 165)
      10 กรกฎาคม 2561 / 13:01
      มาไวเคลมเร็ว สมกับที่เป็นตัวประกอบอดทน ^ ^
      #2558-1
    • #2558-2 0921894287 (@0921894287) (จากตอนที่ 165)
      12 กันยายน 2561 / 00:51
      ตัวประกอบยศสูงก็งี้ละ
      #2558-2
  8. #2357 drakdevill (@drakdevill) (จากตอนที่ 165)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 21:38
    ขอบคุณครับ ลงตอนต่อไปไวๆนะครับ
    #2357
    0
  9. #2353 521 (จากตอนที่ 165)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 19:09

    แบบนี้ต้องมีฉากให้นางเอกลสกเอาหมิงหมิงไปปล้ำ //ผิดๆ 5555 อยากได้นางเอกหื่นๆจังค่ะ บ้าบอ

    #2353
    0
  10. วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 18:03
    นึกว่าจะได้อารมไปด้วย
    #2352
    0
  11. #2351 boat489 (@boat489) (จากตอนที่ 165)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 16:34
    เฒ่าประหลาดหายไปเลย
    #2351
    1
    • #2351-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 165)
      22 มิถุนายน 2561 / 17:06
      หายเพราะมันหนีไป แต่ยังไม่หมดบทจ้า
      #2351-1
  12. #2350 Pheonixy (@pattss) (จากตอนที่ 165)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 16:19
    กำไรเลยนะเสวี่ยหมิง อิอิ
    #2350
    1
    • #2350-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 165)
      22 มิถุนายน 2561 / 17:06
      นิดหนึ่ง 555+
      #2350-1
  13. #2346 tr69 (@tr69) (จากตอนที่ 165)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 15:41
    ขอบคุณครับ
    #2346
    0
  14. #2342 kurozuki (@degel01) (จากตอนที่ 165)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 11:44
    ชมโฉมนางไปหลายรอบเลยนะหมิงน้อย--ทบต้นทบดอก...กำไรเลยคุ้ม5555
    #2342
    1
    • #2342-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 165)
      22 มิถุนายน 2561 / 17:13
      เสวี่ยหมิงไม่รู้ว่าวับแวมอยู่ 555+ เลยเผลอมองนานไปหน่อย
      #2342-1