[ 秋天到了 ] ยามฤดูใบไม้ร่วงมาเยือน

ตอนที่ 1 : หากการคิดว่าจะทำอย่างไรให้หลับต่อได้นั้นยุ่งยากนัก หันมาคิดว่าจะทำอะไรฆ่าเวลาแทนดีกว่าหรือไม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 98
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    10 พ.ย. 59

           ข้าลืมตาตื่นขึ้นมาในโลกที่ไม่ได้แตกต่างจากความทรงจำวัยเด็ก
           ทุกอย่างอยู่ในสถานการณ์ที่ปกติ ถึงขั้นปกติมาก ภายในห้องนอนอันกว้างใหญ่ถูกตกแต่งอย่างหรูหราเกินความจำเป็นไปบ้าง ทั้งที่เจ้าของห้องเป็นเพียงเด็กห้าขวบ ถึงแม้ข้าจะเป็นองค์หญิงก็เถอะ แต่องค์หญิงก็เป็นคนนะ ของมีราคาถึงเพียงนี้แทนที่จะทำไปซื้อข้าวสารอาหารมาตุนไว้ในคลังช่วงหน้าแล้งยังมีประโยชน์เสียกว่า
           ความเงียบสงบเข้าขั้นเงียบเชียบ เสียงลมหายใจสม่ำเสมอยังคงย้ำเตือนว่า ข้ายังคงมีชีวิตอยู่
           ครั้นพอมองออกไปนอกหน้าต่างกลับพบแต่ความมืดมิดไร้ที่สิ้นสุดเช่นเดียวกับความยุ่งเหยิงภายในจิตใจของข้าในตอนนี้ ความคิดสับสนวุ่นวายตีกันไปมาก่อนสลายหายไปอย่างรวดเร็ว
           ข้าเป็นเพียงตัวละครในวรรณกรรมชายรักชาย...
           อา... เรื่องนั้นช่างมันก็แล้วกัน เพราะตื่นมากลางดึกเช่นนี้ทำให้ แม้อยากนอนต่อใจจะขาด หากแต่ดวงตากลับหลับไม่ลงเสียอย่างนั้น เจ้าอวัยวะทรยศ! ถ้าเจ้าไม่รีบหลับ ประเดี๋ยวเช้าเสียก่อนข้าก็ไม่ได้นอนต่อกันพอดี การนอนมันสำคัญสำหรับเด็กวัยกำลังโตนะ แม้ว่าอันที่จริงจะเพราะกลัวตื่นสายจนต้องฟังเสด็จแม่เทศนายาวเยียดแปดในสิบส่วนก็เถอะ
           หือ ทำไมข้ายังใจเย็นได้งั้นหรือ
           อืม... ถ้าหากข้าตบหน้านิดหยิกตัวเองหน่อย เพื่อยืนยันว่าไม่ได้ฝันไป หลังจากนั้นก็ร้องแหกปากโวยวายเป็นคนเสียสติ พวกเจ้าคงคุ้นเคยกันมากกว่า แต่เสียใจข้าไม่มีวันทำแบบนั้นหรอก...
           เพราะมันเหนื่อยน่ะสิ
           และถึงแม้ข้าจะโวยวายไปมันจะเปลี่ยนอะไรได้ สิ่งที่ทำได้ตอนนี้คือทำใจและปลงซะ ยังไงเสียข้าก็เป็นผู้หญิง อีกทั้งนับว่ายังโชคดีที่ท่าทางผู้ประพันธ์วรรณกรรมเรื่องนี้ไม่ได้ชอบข้าเสียเท่าไหร่ อันที่จริงบทพูดหรือฉากแสดงตัวนั้นเรียกว่าไม่มีเลยก็คงไม่ผิดนัก
           วรรณกรรมเรื่อง 'องค์ชายคือพระชายา' มีเนื้อหาเกี่ยวกับเด็กหนุ่มผู้มีฐานะเป็นถึงองค์ชาย แต่กลับต้องมาตกอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออกเพราะโดนบีบคั้นให้ปลอมตัวเป็นองค์หญิงเพื่อแต่งงานกับองค์ชายจากต่างแคว้นแทนพี่สาวที่หนีตามคนรักไป หลังจากได้ใช้ชีวิตร่วมกับองค์ชายพวกเขากลับตกหลุมรักกันจริงๆและได้ครองรักกันในที่สุด
           และคนที่รับบทพี่สาวเอาแต่ใจผู้ไม่เอาไหนทิ้งให้น้องชายต้องมาตกระกำลำบาก เลือกคนรักมากกว่าการทำเพื่อพ่อแม่ จนนักอ่านที่ชื่นชอบในผลงานถึงกับเสียดสีตั้งฉายาให้นางว่า 'องค์หญิงอกตัญญู' ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นข้านั่นเอง
           ทั้งที่บทข้านั้นน้อยยิ่งกว่าน้อยมีการกล่าวถึงเพียงสี่ห้าประโยคเท่านั้นยังมีผู้ที่ชื่นชอบในผลงานอุตส่าห์เพียรเขียนเรื่องราวของข้าเพิ่มเติมเข้าไป หลงคนรักหัวปักหัวป้ำบ้างล่ะ ผู้หญิงบ้าผู้ชายบ้างล่ะ ยังมีคำกล่าวหาอีกมากมายไม่จบไม่สิ้น ข้าก็ไม่เข้าใจเหตุใดคนเหล่านั้นต้องอาฆาตแค้นเคืองอะไรข้าหนักหนา ใช่ว่าข้าไปเดินเหยียบหางพวกเขาเสียหน่อย หากข้าทำตัวเป็นเด็กดีว่านอนสอนง่ายแต่งกับองค์ชายจริง แน่ใจหรือว่าพวกเจ้าจะชอบใจ
           คำตอบคือ ไม่มีทาง
           ในเมื่อเรื่องทุกอย่างจบลงด้วยดีเหตุใดยังต้องมากล่าวหาข้าอีก ช่างแปลกประหลาดเสียจริง
           จะอย่างไรก็ดีบทข้าถูกวางให้ตายตอนอายุยี่สิบเอ็ดเพราะโดนลูกหลงจากพวกกบฎเข้าจู่โจมหมู่บ้านเล็กๆที่ข้าหลบไปอาศัยอยู่ ดังนั้นควรเอาเวลามานั่งจดรายการสิ่งที่อยากทำก่อนตายดีกว่าไปใส่ใจคำติฉินนินทาเหล่านั้นจริงหรือไม่
           ว่าแล้วก็... กระดาษ แท่นหมึก และปากกาขนนกของข้าไปอยู่ที่ไหนกันนะ
           ไม่นงไม่นอนมันแล้ว พวกเจ้าว่าอย่างไรนะ ตื่นสายหรือ
           คนกำลังวางแผนใช้ชีวิตให้คุ้มค่าก่อนตายอย่าพึ่งมาขัด!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6 ความคิดเห็น

  1. #3 waruko002 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2559 / 11:11
    นางเอกมีความกวนอยู่ในระดับนึง น่ารัก ค้างมาต่อ ๆๆฟ
    #3
    0
  2. #2 Jinka Lumina (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2559 / 06:45
    ชอบๆ ;^;
    #2
    0