รวมฟิคสั้นของ Piees.andPen

ตอนที่ 1 : Mikkelsohn | Acqua Menti (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 37
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    13 พ.ย. 61

Title : Acqua Menti (1) ; How Human Shows Their Fools

Pair : (Mads Mikkelsen ÷ Ben Mendelsohn)^2

Note : นี่เป็นเอยูกึ่ง Nagi no Asukara + Begonia Flower and Red Fish ที่เบนเป็นชาวสมุทร (ชาวบาดาล) กับแมสชาวประมงหัวกบฎค่ะ55555

•~•¤•~•



น้ำทะเล

.

.

.

หาดทราย

.

.

.

เสียงคลื่น

...


     เรื่องเล่าจากท้องทะเลเมื่อครั้งแต่กาลก่อน กล่าวอ้างถึงชาวบาดาลจากเบื้องสมุทรลึก บ้างก็ว่าเป็นมัจฉาหน้าอัปปรีย์ บ้างก็มีเป็นชายหญิงรูปงามเช่นเดินดิน มีหลังหูเป็นรูเหงือก พังผืดเมือกตามตัวทั่ว ๆ ไป กล่องดวงใจอยู่ ณ ที่กลางคอ


     ชาวบาดาลเป็นเรื่องเล่าจากหมู่บ้านชาวประมงริมผาชันหลังเขา - ห่างไกลจากความศิวิไลซ์อยู่โข บ้างก็ว่าชาวบาดาลมีหน้าตาเป็นปลาอัปลักษณ์หน้ากลัว มีนิสัยดุร้ายชอบลากเด็ก ๆ หรือชาวบ้านลงไปกินเป็นอาหาร แต่ก็มีอีกเรื่องเล่ากล่าวว่าชาวบาดาลมีหน้าตาเหมือนมนุษย์ มีสวยหล่อ มีขี้เหร่ หลังหูเป็นเหงือกและมีพังผืดอยู่ที่มือกับเท้า 


     แมสไม่เคยเชื่อเรื่องชาวบาดาล แน่นอนว่าคนรุ่นใหม่ ๆ ก็เช่นกัน ถ้าหากพวกเขามีอยู่จริงทำไมพวกเขาถึงไม่มีมาให้เห็นบ้างเสียล่ะ?


     และแน่นอนว่างานของเขาคงไม่พ้นชาวประมง แน่นอนอยู่แล้วซี บ้านนอกคอกนาริมผาชันจะมีกระไรให้ทำมากไปกว่าจับนกจับปลา เลี้ยงหมูเลี้ยงไก่กันเชียวเล่า อย่างมากสุดคงเป็นการเข้าป่าไปเก็บสมุนไพร หรือไม่ก็ล่าหมูป่าที่มากินผลผลิตกระมัง?


     ทุกครั้งที่แมสกลับจากหาปลายามฟ้าสาง เขามักจะคอยเงี่ยหูฟังเสียงลมทะเลที่ช่องผาอยู่เสมอทุกคราไป เสียงของลมทะเลหรืออีกชื่อคือบทเพลงของชาวบาดาล ตามชื่อของผู้เฒ่าผู้แก่ผู้อาวุโสทั้งหลาย 


     พวกท่านมักคอยเตือนเด็ก ๆ เสมอว่าห้ามฟังเสียงของชาวบาดาลเด็ดขาด มิเช่นนั้นจะถูกมันล่อลวงให้โดนจับกิน แต่อนิจจาที่เขาเป็นคนหัวขบถ มิเคยคิดเชื่อคำพูดตาแก่ตาเฒ่าหัวขาวหนังย่นนั่งบ่นนี่บ่นนั่นทั้งวันทั้งคืน จึงเป็นเหตุว่าทำไมถึงมีแมสมานั่งจมหาด ฟังบทเพลงชาวบาดาลอยู่ช่องผาตอนนี้


      ลมทะเลมีเสียงไพเราะเสนาะหู เป็นเสียงจากทะเลที่คล้ายกับขลุ่ยสลับเป่าสังข์ ชวนหลงไหล มัวเมา เสพติด และน่าค้นหา


"ชาวบาดาลมันมีจริงที่ไหนเล่าพวกตาเฒ่าเอ้ย.."


     เมื่อว่าจบเขาก็ลุกขึ้นนั่งและมองไปรอบ ๆ - ช่องผานั้นเป็นช่องเขาขาด ขนาดเล็กพอสมควรแต่ใครจะเชื่อว่าหากผ่านช่องเล็ก ๆ นี้ไปแล้วมันค่อนอ่าวขนาดเล็กที่มีลักษณะเป็นถ้ำโปร่ง มีช่องว่างตรงกลางให้มองสุริยัน ดาราคราเมื่อตกดึก 


สถานที่ของแมสเพียงคนเดียว


     ไม่มีคำใดจะเหมาะสมไปกว่าชื่อนี่แล้ว เพราะทั้งหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่มีชาวบ้านเพียงหยิบมือก็มีเพียงแมสคนเดียวที่รู้ที่อยู่ของสถานนี้ และคงไม่ใช่เร็ว ๆ นี้ที่เขาจะพาใครก็ตามมาอยู่เป็นเพื่อนตอนฟังเสียงเพลงของชาวบาดาล


...

ท้องฟ้า

.

.

.

ผืนดิน

.

.

.

เสียงของมนุษย์

...

     มีเรื่องเล่ากล่าวขาน เมื่อครั้งโบราณมา โลกเบื้องหน้าใต้บาดาลมหาสมุทร หาเป็นเพียงโลกลำพังแต่กาลก่อน ครั้งโลกถือกำเนิดอุบัติขึ้น มีแยกน้ำ แยกดินและหินผา มีแยกเบื้องบาดาล พสุธา มีชาวบาดาล แลมนุษย์บนผืนดิน


     บ้างก็ว่าหน้าตาเหมือนพวกเรา บ้างก็ว่าหน้าขนอัปลักษณ์ มีฝุ่นจับ เกราะกรังที่มังสา ผิวหยาบกร้านต่ำช้าเลวทรามมา มันจะจับเรากิน ให้สิ้นไป 


     ถึงกระนั้น นั่นก็เป็นเพียงแค่เรื่องเล่าจากครั้งโบราณกาล ทุกวันนี้ไม่มีชาวบาดาลคนไหนไม่เคยเห็นมนุษย์ มีแต่พวกมนุษย์เท่านั้นที่ตาฟ่าฟาง ไร้สมองงี่เง่าเบาปัญญาแยกไม่ออกกระทั่งมนุษย์กับชาวบาดาล 


     พิธี ผลัดเปลี่ยน หรือพิธีที่ชาวบาดาลทุกคนต้องเข้าร่วมเมื่ออายุ 17 - เมื่อเด็ก ๆ ที่อายุครบ 17 ปีบริบูรณ์จะได้รับเวลา 1 เดือนในการขึ้นไปดูโลกมนุษย์ในร่างของปลา ม้าน้ำ หรือแม้แต่ปลาหมึกยักษ์คราเคนก็ย่อมได้ - สำรวจให้ได้มากตามที่ใจอยาก มีข้อแม้เพียงกลับมาให้ทันเที่ยงคืนของวันที่ 30 เป็นพอ


     เพื่อไม่ให้เด็ก ๆ ออกนอกลู่นอกทางจึงมี ผู้คุ้มครอง เป็นคนคอยคุม โดยพวกเขาหรือเธอจะคอยตามเด็ก ๆ ไป หรือบางคนอาจจะคอยดูแลอยู่ใกล้กับปากทางเข้าของเขตชาวบาดาล


     เบนเป็นผู้คุ้มครอง และแน่นอนว่าเขาเกลียดงานนี้ เขาเกลียดที่ต้องกลายเป็นปลากระเบนปีละเดือน - ตามพวกเด็กไร้หัวนอนปลายเท้า คอยเช็ดขี้เช็ดเยี่ยวพวกขี้เลนสมุทรที่ไปทำให้มนุษย์โง่เง่าแตกตื่น "เบนช่วยผมอย่างงั้น" "เบนช่วยหนูอย่างงี้" ให้มันได้อย่างนี้ทุกทีซีน่า 


     เขาเบื่องานนี้เต็มที ไม่มีคราใดเลยที่ชาวบาดาลนัยน์ตาสมุทรลึกตนนี้มีความสุขกับงานนี้ ถ้าหากเขายังเป็นหนุ่มแน่น เป็นร่างกระเบนหนุ่มเนื้อเต่งตึงลายสวย แลมีเงี่ยงแหลมคมเห็นคงจะมีความสุขไม่มากก็น้อยกับงานเยี่ยงนี้ แต่เพลานี้เขาก็แก่เต็มที พวกตาเฒ่าเต่าสากก็ไร้ทีท่าจะถอดเขาออกจากงานเสียที


     เป็นอีกปีที่ชาวบาดาลจะส่งลูกหลานในพิธีผลัดเปลี่ยน ร่ำร้องเสียให้พอ เดี๋ยวก็ลืมกันแล้ว ชาวบาดาลช่างสังสรรค์ รักงานรื่นเริงไร้แก่สาร นานวันเข้าผู้ก็เริ่มลืมลูกลืมหลานในไส้ตัวเอง เล่นรำทำเพลงปัญญาเบาเคล้าสุรา อีกมากหาจัดสรรมาให้พร้อม ไหนคนตรอมตรมร้องห่มไห้ หาลูกเต้าไม่ให้ไกลห่าง อยู่จนสว่างทุกเช้าคืน


     สายตาของเบนที่มองไปที่พ่อแม่ของพวกเด็กเลนสมุทรก็ไม่ต่างจากที่มองพวกตาเฒ่าที่วัน ๆ ได้แต่นั่งในศาลาใต้บาดาล - ชาวบาดาลมีเวทมนตร์ แต่ใช้พวกมันในทางที่ผิด เป็นสังคมต่ำตมที่มีแต่พวกรื่นเริงจนไม่มีปัญญามาใช้สมองส่วนอื่น แน่นอนว่าพ่อแม่ของเด็กพวกนี้ก็ด้วย


     เด็ก ๆ ทั้งหลายเริ่มว่ายขึ้นไปตามกระแสน้ำวน บ้างเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นพรรณมัจฉา บ้างก็มาเป็นตัวปลาหน้าตาแปลก มีหนามแทรกมีหนวดบ้างเป็นประปราย ซึ่งก็รวมไปถึงเบนและผู้คุ้มครองคนอื่น ๆ พวกเขาก็เริ่มเปลี่ยนเป็นสัตว์น้ำเหมือนกัน


...


ปฎิทินสมุทร เดือนผลัด วันที่ 30 เวลา 11 จันทร์ 23 ดารา


     ทุกช่วงนี้ของปีแมสจะออกทะเลไปจับปลาไม่ได้ กระแสน้ำวนทำให้เรือที่มีอยู่ในหมู่บ้านออกไม่ได้สักลำ "ให้มันได้ยังงี้ซี" มนุษย์นัยน์ตาสีน้ำตาลกล่าว สีหน้าของเขาบ่งบอกถึงความไม่พอใจ "ฉันจะไปคอคอด"


     คอคอดเป็นชื่อเล่นตลก ๆ ของเขาขาดที่เขาตั้งไว้สำหรับหลบเสียงผู้ใหญ่ แมสเกลียดช่วงนี้ของปีเพราะเขาไม่สามารถไปจับปลาได้ แต่ก็เป็นช่วงนึงของปีที่เขาชอบมากที่สุดเหมือนกัน เพราะเขาจะได้เห็นหมู่ปลาหน้าตาแปลกตามาให้เห็นไม่ซ้ำกันสักปี


     ร่างของมนุษย์หนุ่มนั่งลงจมกับชายหาด หลับตาลงก่อนเงี่ยหูฟังเสียงทะเลอย่างสงบ เสียงเพลงจากธรรมชาติที่สร้างสรรค์มาให้ พระเจ้าไม่ได้สร้างโลก พระเจ้าไม่ได้สร้างสรรพสิ่ง พระเจ้าไม่ได้สร้างเสียงนี้ เพราะหากท่านสร้างจริง เห็นทีแมสคงเป็นคนบาป ที่มีเพียงเขาที่ได้ยินเสียงเพลงจากธรรมชาติที่ไพเราะเท่านี้ "เพลงที่พวกผู้หญิงร้องก็ไม่เพราะเท่าเสียงพวกนี้"


     "ก็เพราะว่ามันไม่ใช่เพลงแต่เป็นเสียงคุยกันของพวกเราต่างหากไอ้มนุษย์หน้าโง่" เสียงกระซิบปริศนาข้างหูทำให้เขาสะดุ้งโหยง ตาสีน้ำตาลเริ่มมองสังเกตการณ์บริเวณใกล้เคียงอย่างระแวง


     "เสียงใคร" เขาถาม


     "ข้างล่างนี่..." เสียงกระซิบตอบ คนถามจึงแลล่างตามที่เจ้าของเสียงกระซิบตอบ สิ่งที่มนุษย์หนุ่มเจอเป็นเพียงกระเบนราหูตัวดำมันที่เกยตื้นอยู่ที่ข้างตัว ตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่ทราบ "กระเบนราหู.. มันไม่มาแถวนี้ไม่ใช่รึไง เขตพวกแกอยู่ตรงอ่าวนู้น..."


     ไม่ช้าเกินรอ ร่างกายของกระเบนก็ค่อย ๆ เปลี่ยนท่ามกลางแสงจันทร์และเสียงของลมทะเล จากกระบนราหูตัวสีดำตอนนี้ได้กลายเป็นชายร่างผอมร้องโอดโอยอยู่ริมหาด


     "ช-ชาวบาดาล.."


     "ก็ใช่น่ะสิ เห็นเป็นพะยูนรึไงกัน?" อีกฝ่ายตอบเสียงดุ ก่อนตามด้วยเสียงคร่ำครวญอีกครั้ง "นี่กี่โมงแล้ว.. หมายถึงเวลาพวกมนุษย์"


     แมสแหงนมองพระจันทร์ โชคดีที่วันนี้ฟ้าใสและไม่มีเมฆบดบังทำให้เขาสามารถเห็นจันทราสีนวลได้อย่างเด่นชัด เขาไม่ได้ดูเวลาจากพระจันทร์เป็นหรอก แต่ก็พอดูได้อย่างช่วงเที่ยงคืน "เที่ยงคืนตรง" เสียงทุ่มว่า "ทำไมเหรอ?"


     "โอ ตายแล้ว!" เบนเบิดนัยน์ตากว้าง "น้ำวน..."


     "น้ำวนมันทำไมเหรอ...?" 


     "ฉันก็ต้องอยู่กับมนุษย์หน้าโง่อย่างแกไปอีกปีเต็มไงเจ้าโง่!!!!" เขาตะโกน...


ดูเหมือนคอคอดจะไม่ใช่สถานที่ของแมสคนเดียวอีกแล้ว..


TBC...

•~•¤•~•


     สวัสดีค่าาาาาาาาา นี่เป็นฟิคคู่มิคเคลซอห์นครั้งแรกของเราเลย????????


     สำหรับคนที่สงสัยเรื่องเวลาของชาวบาดาลนะคะ นับเหมือนกับเวลาปกติเลยค่ะ

00,01 - 11,59 = อาทิตย์

12,00 - 12,59 = ชอร์

13,00-00,00 = จันทร์

1 ดารา = 1 นาที

     







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น