มังกรน้อย อยู่ชั้นประถมแล้วนะ! (จบ)

ตอนที่ 49 : 43. สิ่งมีชีวิตเช่นมังกร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    14 เม.ย. 63

สิ่งมีชีวิตเช่นมังกร

 

เนื่องจากเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์เออร์วิงจึงมั่นหน้าพาตัวเองไปพบเจ้ามังกรปฐพีถึงที่ เอิร์ดมานน์ผู้ได้รับข้อความจากภูตสื่อสารแต่เมื่อคืนจึงทราบล่วงหน้าพร้อมแจ้งท่านแม่เอาไว้ ด้วยการกำชับว่าเป็น เรื่องสำคัญ มาดามอิสเมเนอจึงกล้ำกลืนคำโต้แย้งลง ปล่อยให้มังกรวารีเหยียบเข้ามาในคฤหาสน์

 

ในห้องรับรอง เอิร์ดมานน์นั่งตัวตรงตามที่ได้รับอบรมมาอย่างดี พร้อมกับใช้สายตามองไปยังเจ้ามังกรวารีผู้ดูจะไม่รู้ร้อนรู้หนาวต่อสายตาของเขาสักนิด

 

เออร์วิงเพียงปรายตามองเจ้ามังกรปฐพีก็รู้ว่าอีกฝ่ายรอฟังด้วยความอยากรู้แค่ไหน จึงทำเป็นประวิงเวลาออกไปเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยขึ้น

“ฉันไปพบครูกรินมาแล้ว คุยกันเรื่องศจ.ซัลลิแวน” เออร์วิงทอดจังหวะเล็กน้อยก่อนจะเล่าถึงข้อสันนิษฐานของครูกรินให้ รวมถึงข้อแนะนำด้วย

 

เอิร์ดมานน์หยุดคิดพิจารณา ก่อนจะพยักหน้าเห็นตามนั้น หากยามมองหน้าเจ้ามังกรวารีพบว่า ดูท่ายังมีเรื่องอื่นอีก

“มีอะไรอีกอย่างนั้นหรือ”

 

เวอร์วิงจึงค่อยกล่าวออกมา

“ฉันติดใจอยู่เรื่องหนึ่ง ตอนฉันไปพบมีมังกรขาวคนหนึ่งอยู่กับครูด้วย อาจจะฟังดูไม่น่าแปลกเท่าไร แต่เขามีเค้าหน้าคุ้นตามาก”

 

เอิร์ดมานน์จ้องมองอีกฝ่ายรอคำตอบ

 

เออร์วิงสบตามังกรปฐพีก่อนตอบข้อสังเกต

“มังกรขาวคนนั้นมีใบหน้าคล้ายกับเอลโม  ฟารามุนด์มังกรขาวผู้ย้ายมาเทอมนี้ ซึ่งฉันลองคิดดูว่า ครูกรินส่งเขามาหรือเปล่า ถ้าเป็นเช่นนั้นจะรีบเผยให้พวกเรารู้ทำไม”

 

เอิร์ดมานน์ส่ายหน้าปฏิเสธทันที พวกเขาอยู่โรงเรียนอนุบาลมาตั้งนานยังไม่เคยพบเห็นว่าครูกรินมีผู้ติดตามมากมายจนวันที่ได้รับเชิญมายังโรงเรียนประถม

“อาจจะเป็นเรื่องบังเอิญหรือจงใจ แต่เท่าที่รู้ลาเมียซีไม่ทำตัวโจ่งแจ้งแบบนี้” เอิร์ดมานน์ให้ความเห็น ยิ่งเมื่อครั้งครูกรินถูกนักล่ามังกรจับตัวไป ยังแลดูง่ายดายเกินไปกว่าจะมาทราบทีหลังว่าเป็นการ จงใจ

 

เออร์วิงพยักหน้ารับ

“ในห้องที่ฉันคุยกับครู มีทั้งมังกรแห่งแสงและมังกรขาว จากนั้นมังกรขาวอีกคนเข้ามารายงานครูด้วย น่าจะมีเรื่องบางอย่างฉันจึงได้ขอตัวกลับก่อน”

 

ได้ฟังถึงตรงนี้เอิร์ดมานน์จึงค่อยระบายลมหายใจ

“ที่แน่ใจอย่างหนึ่งมังกรขาวคงร่วมมือกับมังกรแห่งแสง [ลาเมียซี] อยู่ตอนนี้”

 

เออร์วิงส่งสายตาเห็นด้วย ก่อนเปลี่ยนสีหน้าเป็นจริงจัง

“ฉันไม่ชอบเลย ที่มีเรื่องเกิดขึ้นใกล้ตัวจนหายใจรดต้นคอเช่นนี้ ถึงเราจะเป็นมังกรแต่กลับถูกจดจ้องโดยมนุษย์ที่หวังหาประโยชน์จากเรา”

 

“เพราะเรื่องของศจ.ซัลลิแวนทำให้รู้สึกว่ามันอยู่ใกล้ตัวกว่าที่คาด ครูกรินเองก็คงกังวลอยู่” เอิร์ดมานน์เองก็จับสีหน้าเจ้ามังกรวารีได้ เขาเองก็รู้สึกไม่ต่างกัน

 

“หรือบางทีมังกรขาวอาจจะรู้ว่ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้น ถึงได้ส่งเอลโมมาเข้าใกล้พวกเราหรือเปล่านะ” เออร์วิงยังคงติดใจเรื่องของเอลโมอยู่

 

“อย่างน้อยฉันคิดว่าเขามาดีนะ” เอิร์ดมานน์ให้ข้อสรุป

 

“ฉันคิดว่าควรจะแจ้งให้แรมซีย์รู้ด้วย แค่แรมซีย์ก็พอ” เออร์วิงสบตาเอิร์ดมานน์ก่อนจะกล่าวออกมา “ฉันจะแวะไปหาแรมซีย์เองหลังจากนี้ มีอะไรจะฝากไปถึงไหม?”

 

“หากคำวิเคราะห์ของนายยังไม่เพียงพอ ข้อสันนิษฐานของฉันคงยิ่งด้อยกว่า”

 

ยามได้ยินคำกล่าวเสมือนคำชม มังกรวารีก็ยกยิ้มขึ้นคล้ายกับว่าเป็นเกียรตินักหนา

 

-----

 

เซฟิรอสคงไปทำธุระของตนแล้ว วิคเตอร์ยังคงไม่ลืมตาเขาทวนคำตอบที่ได้รับมาซ้ำไปมา หิมะสีฟ้าอันหม่นหมอง...กับดอกกุหลาบสีแดงที่ลุกไหม้ ไม่ว่าจะคิดอย่างไร วิคเตอร์ก็อดนึกถึงสโนว์และโรสไม่ได้ สุดท้ายเขาจึงสูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนตัดใจพักผ่อนเสีย หากใจหนึ่งเรียกให้วิคเตอร์ย้อนกลับไปเปิดหนังสือรวบรวมตำนานการก่อร่างสร้างอาณาจักรสีดำอีกครั้ง เขาเปิดไปยังตำนานแคว้นกระจกก่อนจะไล่อ่านแต่ต้นราวกับจะค้นหาสิ่งใดจากตัวอักษรเหล่านั้น

 

ขณะกำลังดื่มด่ำกับตัวอักษรเสียงที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในห้วงความคิด

นอนหรือยังวิคเตอร์? ขอโทษด้วยนะ

 

เซฟิรอส? แล้วน้องชายของนาย วิคเตอร์เหลือบมองไปยังนาฬิกา

 

เรียบร้อยแล้วล่ะ เขามักจะมีอาการเช่นนี้บ่อยครั้งเซฟิรอสตอบมาก่อบเงียบไปอยู่อึดใจ

 

วิคเตอร์ราวกับจับความรู้สึกของอีกฝ่ายได้จึงรีบตอบไป ฉันรอฟังอยู่เซฟิรอสเล่ามาเถิด

 

ตอนที่นายถามถึงหิมะ ภาพนั้นปรากฏขึ้นในหัวของฉัน…’

 

วิคเตอร์เข้าใจเพราะบางอย่างที่วาบขึ้นในหัวก็ทำให้เขาตัดสินใจถามเซฟิรอสออกไปเช่นกัน

 

รบกวนเวลาพักผ่อนของนายแล้ววิคเตอร์ ฟังฉันหน่อยเถิด

 

วิคเตอร์ปล่อยให้เซฟิรอสเล่าออกมาเอง

ฉันเห็นตัวเองที่กลายเป็นมังกร...ผู้ละจากบ้านเกิดของตัวเองมาเพื่อพานพบ และหลงรักสตรีชาวสีขาว ฉันผู้ตัดสินใจเลือกทางนี้เองเพราะหากจะบอกว่าชีวิตนี้ขาดสิ่งใดก็คงเป็น รัก นั่นเอง ...ทว่าความสุขนั้นมีอันต้องมลายไป

 

เมื่อเซฟิรอสเงียบไปพักหนึ่ง วิคเตอร์จึงต่อให้

ด้วยมังกรสาวก็ถูกพรากจากหญิงชาวสีขาวที่รักยิ่ง...เพราะถูกกล่าวหาร้ายแรงว่ากินมนุษย์

 

วิคเตอร์จับได้ถึงกระแสความรู้สึกของเซฟิรอสทันที

 

...แล้วคู่รักก็มีอันตายลงด้วยกัน... เซฟิรอสต่อให้

 

ในกองไฟของมังกรนั้นเอง... วิคเตอร์เผลอกำมือเข้าหากันแน่น

 

นายทราบได้อย่างไรวิคเตอร์ คราวนี้กระแสความคิดของเซฟิรอสจริงจังขึ้น

 

มังกรสาวมีนามว่า สโนว์  กรินญา เป็นคนตระกูลเดียวกัน หากฉันยังไม่เคยแจ้งนายสินะ ฉันมีนามว่า วิคเตอร์  กรินญา เรื่องของเธออยู่ในบันทึกของตระกูลและเป็นเรื่องเล่าของมังกร วิคเตอร์ตอบไป เขาจะไม่บอกทุกเรื่องจนกว่าจะแน่ใจ

 

กระแสความคิดของเซฟิรอสปั่นป่วนอีกครั้ง

เป็น...เช่นนั้นเอง... นายจะคิดเห็นว่ามันแปลกไหมหากฉันบอกว่า เห็นอดีตชาติของตัวเองผ่านความฝัน เซฟิรอสตอบกลับมา ไม่สิ! วิคเตอร์ ฉันเคยได้ยินเรื่องเล่านั้น นายทราบดี...ดีเกินกว่าจะมีอยู่ในบันทึก ราวกับ...ประสบมาด้วยตนเอง ฉันสัมผัสกระแสอารมณ์นายได้เช่นกัน

 

เซฟ...ฉันทราบเรื่องราวในอดีตของตนเอง จึงจดจำใบหน้าผู้ใส่ความ เรา ว่าเป็น ทีลล์  ออยเล่ชปีเกลได้

 

เป็นไปได้อย่างไรที่เรามีอดีตตรงกัน ฉันเคยเกิดเป็น สโนว์  กรินญา นะ เซฟิรอสถามย้ำ

 

ฉันก็เคยเกิดเป็น บลูสโนว์ ไม่ใช่ โรสเรด เซฟิรอส ที่พอจะเป็นไปได้คือ หนึ่งที่แยกออกเป็นสอง วิคเตอร์ยืนยันความคิดตน

 

เราเคยเป็นหนึ่งเดียวกัน นายหมายความเช่นนี้หรือ เซฟิรอสพยายามเรียบเรียงความคิดตน

 

เมื่อให้เวลาเซฟิรอสสักครู่ วิคเตอร์จึงส่งกระแสความคิดออกไป

อีกเรื่องที่นายควรทราบเอาไว้ โรสที่รักของเราทั้งคู่...มาเกิดเป็นน้องสาวฉัน

 

นายไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้มาก่อน เธออยู่ที่ไหนหรือ ในกระแสความคิดแฝงแววตื่นเต้นยินดีขึ้นทันที

 

วิคเตอร์สูดลมหายใจเข้าก่อนจะแจ้งข่าวร้ายแก่เซฟิรอส

ครอบครัวฉันเสียเธอไป โดยที่เธอยังไม่ลืมตาดูโลก เสียใจด้วยที่ต้องแจ้งนายเช่นนี้

 

...

 

(จบตอนที่ 43) Day 12 (2019) DRAGON

#FICTOBER #DrachenGrundschule #DrachenKindergärten #มังกรน้อย

Talk:

 

ขออภัยด้วยนะคะ ช่วงนี้จะอัพช้าเพราะติดงาน เป็นงานเขียนเช่นกัน บางทีก็เป็นงานแปลเอกสาร จึงไม่สามารถแบ่งสมองมาหานิยายได้ ส่วนใจเราวิ่งไปหาตอนจบแล้วค่ะ

 

สวัสดีวันสงกรานต์นะคะ ขอให้ทุกท่านรักษาสุขภาพจิตใจให้ดีกันด้วยนะคะ มีอะไรคุยกันได้ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น