Sensuality รัก? รัญจวนใจ?

ตอนที่ 5 : Take care of me (GL)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 133
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    23 พ.ย. 62

T
B

Take care of me 

 

สำหรับเด็กหญิงคนหนึ่งที่เสียแม่บังเกิดเกล้าไปได้ไม่นาน คุณพ่อของเธอก็แต่งงานใหม่กับหญิงสาวคนหนึ่งเพื่อให้เด็กหญิงมีแม่ และมีคนดูแล

 

เป็นดั่งเช่นจุดประสงค์ของคุณพ่อเธอ ที่ต้องการให้หญิงสาวมาเป็นแม่เลี้ยง เป็นคนดูแลเด็กหญิง ดูแลบ้านช่อง เพราะคุณพ่อเธอนั้นหมกมุ่นอยู่แต่กับการทำงาน ทำงาน และทำงาน

 

คุณแม่คนใหม่เองก็เป็นพนักงานบริษัทคนหนึ่ง เธอเลือกที่จะอยู่ในตำแหน่งทั่วๆ ไปเพื่อจะมีเวลาดูแลครอบครัวและลูกเลี้ยง เด็กหญิงได้อยู่กับแม่เลี้ยงได้พูดคุยกับแม่เลี้ยงมากเสียยิ่งกว่าคุณพ่อแท้ๆ ของตัวเองอีก

 

เวลามีงานโรงเรียนหรือมีการเชิญผู้ปกครอง คนที่ต้องลางานมาก็เป็นคุณแม่เลี้ยงคนนี้

 

สำหรับหญิงสาว เธอทราบตั้งแต่ต้น แต่แรกนั้นทำใจว่าจะเผชิญฤทธิ์เดชลูกเลี้ยงแต่ผิดคาด เด็กหญิงว่าง่าย และเป็นฝ่ายเข้ามาคุยกับเธอเพื่อทำความเข้าใจให้ตรงกันสิ่งใดที่ชอบไม่ชอบเพื่อที่จะไม่ล้ำเส้นกัน คงเพราะสามีของเธอ คุณพ่อของเด็กหญิงปล่อยให้เธออยู่ตัวคนเดียวลำพังให้เด็กหญิงรู้จักพึ่งพาตัวเอง เธอทราบมาว่า ภรรยาคนก่อนล้มป่วยจนเสียชีวิตโดยมีเด็กหญิงคนเดียวที่หมั่นไปเยี่ยมทุกวันจนวาระสุดท้าย เด็กหญิงมีพร้อมสรรพ มีเงิน มีคนขับรถ มีแม่บ้านดูแลอาหารการกิน สามีเธอแค่ต้องการคนดูแลปกครองบ้านยามที่เขาไม่อยู่ และดูแลลูกสาวคนเดียว

 

เธอมีเงื่อนไขเดียวตอนที่ตอบตกลงแต่งงานกับสามีคือ เธอจะทำหน้าที่ตามที่สามีต้องการอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง แต่ขอไม่ลาออกจากงานประจำที่เธอทำอยู่แม้เขาจะสามารถเลี้ยงเธอได้โดยที่เธอไม่ต้องทำงานก็ตาม เธอไม่อยากเสียอะไรบางอย่างที่เป็นของเธอไป ไม่อยากได้ชื่อว่าพึ่งพิงสามีเสียทุกอย่างแม้สามีจะให้เงินเธอใช้จนไม่ต้องใช้เงินเดือนตัวเอง เธอจึงเก็บเงินเดือนของตัวเองฝากธนาคารเอาไว้ รวมกับเงินส่วนที่สามีให้บางส่วนเปิดเป็นชื่อบัญชีร่วมของเธอและลูกเลี้ยง

 

สองสามปีแรกเป็นช่วงเวลาของการปรับตัว นับจากนั้นเมื่อสามีเห็นว่าเธอเป็นที่น่าไว้วางใจแล้วเราก็แทบไม่ได้พบหน้ากันอีกเลย เขาทิ้งเธอไว้กับบ้านของเขากับลูกสาว และเงินของเขา

 

เราเป็นคนเบื้องหลังไปแล้ว...

 

เด็กหญิงเป็นที่ยึดเหนี่ยวของเธอ เธอก็เป็นที่ยึดเหนี่ยวของเด็กหญิง...เราต่างไว้เนื้อเชื่อใจกันอย่างสุดซึ้ง

ในฐานะ...คนที่ถูกคนรักวางทิ้งไว้ข้างหลัง...

 

เราสองคนจึงพึ่งพากันและกัน ช่วยกันคิดตัดสินใจ เธอดีใจที่เด็กหญิงไม่เคยปล่อยเธอให้รู้สึกโดดเดี่ยว แม้เธอจะมีเพื่อนมีสังคมของเธอ เราช่วยกันพยุงกันมาจนสามารถจับมือกันก้าวเดินไปด้วยกัน

 

เด็กสาวเรียกเธอว่าแม่ เรียกแม่แท้ๆ ของตัวเองว่าคุณแม่เป็นอันเข้าใจตรงกันตามที่ตกลงไว้แค่แรก

แต่เราต่างรู้กันดี ในสายตาของคนอื่นเราเป็นแม่-ลูก สำหรับเราแล้ว...เรามองว่าเราต่างเป็นเพื่อนคู่คิด

และนับวัน...ความรักที่เคยมีต่อสามีที่นับวันกลายเป็นคนแปลกหน้าก็ค่อยๆ ลดลง

 

ทว่ากลับมองเด็กหญิงที่ค่อยๆ เติบโตจนเป็นเด็กสาว จนเข้ามหาวิทยาลัยเป็นมากยิ่งกว่าเพื่อน...เป็นคนรู้ใจ

 

มนุษย์เราต้องการความรัก...และคนที่มอบความรักให้เธอก็มีแต่ลูกเลี้ยงของเธอเท่านั้น เมื่อเด็กสาวเห็นเธอเป็นคนสำคัญ เธอก็ไม่ปฏิเสธมันเช่นกัน

 

เด็กสาวออกไปเที่ยวกับเพื่อนบ้างแต่เธอเลือกจะอยู่กับแม่เลี้ยงใช้เวลากับแม่เลี้ยงมากกว่า เธอรู้ว่าแม่เลี้ยงของเธอเหงาแค่ไหน เธอรู้ซึ้งดีจากแม่แท้ๆ ที่เสียไปก่อนที่แม่เลี้ยงจะเข้ามาในชีวิต เธอชินชากับการที่คุณพ่อไม่สนใจ ยิ่งนานวันทั้งเธอและแม่เลี้ยงแทบไม่ได้พบหน้าหรือพูดคุยกับหัวหน้าครอบครัวเลย มีบ้างผ่านทางแอพพลิเคชั่นที่ คุณพ่อ สละ เวลามาเปิดอ่านหรือตอบเพียงสั้นๆ

 

วันหนึ่งทั้งคู่จูงมือกันไปคาเฟ่ที่มีมาสคอตตัวการ์ตูนน่ารัก ทั้งสองเหมือนพี่สาวกับน้องสาวมากกว่าแม่กับลูก แม้ทั้งคู่หน้าตาไม่ได้คล้ายกันเลย ทั้งสองเคยชินกับการเลือกที่นั่งหลบมุมที่ห่างไกลผู้คน ทั้งคู่ต่างเคยส่งเสียงจากมุมที่ถูกทิ้งไว้...ทว่ากลับไม่ได้รับการตอบรับ

 

บางทีเมื่อถึงเวลาหนึ่งคนเราก็เลือกที่จะเดินออกมาจากมุมที่ทำให้อึดอัดใจ แม้มันจะไม่ใช่ทางเลือกที่ดีนัก

 

สองคนแม่เลี้ยงกับลูกเลี้ยงต่างนั่งเผชิญหน้ากันในสถานที่ซึ่งได้มาเยือนเป็นครั้งแรก คนรอบตัวต่างเป็นคนแปลกหน้า พวกเธอทั้งสองต่างก็เคยเป็นคนแปลกหน้าต่อกัน แต่ตอนนี้กลับเป็นผู้ร่วมชะตากรรมเดียวกัน...ผู้ที่ถูกทอดทิ้งไว้เบื้องหลังกับความเหงาที่เข้าใจกันเองจึงทำให้สนิทสนมกันยิ่งกว่าสิ่งใด

 

เด็กสาววางแก้วเครื่องดื่มลงบนโต๊ะสีสันสดใสหลังยกขึ้นดื่ม เธอมองสบตาแม่เลี้ยงที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามบางทีทั้งคู่มาที่นี่เพราะอยากหลีกหนีให้ไกลจากคนรู้จักเพื่อสรุปความสัมพันธ์ระหว่างกันเสียที ทั้งคู่ต่างรู้ดีว่าเรื่องราวมันดำเนินไปไกลมากกว่าที่คิดแล้ว

 

เธอคิดว่าลูกเลี้ยงเธอก็รู้ดีโดยที่ไม่ต้องเอ่ยถึงมันออกมาว่าความรักที่เธอเคยมีต่อสามีมันเปลี่ยนแปลงไปนานแล้ว

 

“ตอนนี้หนูโตแล้ว...ถ้าแม่อยากจะเลิกกับคุณพ่อหนูก็จะไม่ห้าม...แม่ไม่มีความสุขหนูก็เข้าใจ”

 

คำพูดของเด็กสาวนั้นกระแทกใจเธอ เธอมองตาลูกเลี้ยงแล้วก็รู้ว่าเด็กสาวจริงจัง ระหว่างเราสองคนพูดจาตรงไปตรงมากันมาตลอด

 

เธอกลืนน้ำลายก่อนจะตอบเด็กสาวไปตามตรง

 

“ถ้าอย่างนั้นฉันคงกลายเป็น คนอื่น

 

เด็กสาวส่ายหน้า

 

“ไม่ค่ะ แม่ไม่ใช่คนอื่นสำหรับหนูนานแล้ว”

 

เธอระบายลมหายใจออกช้าๆ ตอบอย่างชัดเจน

 

“บางที...ฉันอยากเป็นคนอื่นเพื่อที่จะไม่ต้องสนใจสถานะ”

 

เด็กสาวระบายรอยยิ้มออกมา เลื่อนมือขึ้นกุมมือแม่เลี้ยงที่วางบนโต๊ะ คราวนี้เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจังขึ้น

 

“หนูก็รักแม่นะ หนูใกล้จะเรียนจบแล้ว แม่อดทนก่อนนะ”

 

เธอมองสบตาลูกเลี้ยงก่อนจะหลุบตามองแก้วเครื่องดื่มตรงหน้า แล้วพยักหน้าอีกครั้ง

 

“ไว้ให้หนูหางานทำได้แล้วเราออกจากบ้านนี้กัน แค่จ้างคนมาดูแลบ้านคุณพ่อหาคนมาได้อยู่แล้ว เมื่อคุณพ่อรักงานก็ให้เขาอยู่กับสิ่งที่รักไป”

 

เธอสบตากับเด็กสาวอีกครั้ง เด็กสาวก็ยังคงพูดต่อ

 

“เราไปอยู่กันสองคนเถอะ หนูมีเงินที่เก็บจากที่คุณพ่อให้อยู่ เงินที่คุณพ่อให้แทนความรัก หนูก็จะเอาไปใช้อย่างที่คุณพ่อต้องการ แล้วหนูจะหัดทำงานบ้านนะ แม่ทำเป็นใช่ไหมคะ หนูเห็นแม่ขอทำเองบ่อยๆ แม่สอนหนูทีนะ”

 

“...แล้วคุณพ่อของเธอ” เธอกล่าวถึงสิ่งที่เธอยังเป็นห่วง

 

“ไว้คุณพ่อเลิกบ้างานแล้ว ค่อยกลับมาดูคุณพ่อ ตอนนี้พูดอะไรไปก็ไม่ฟัง” น้ำเสียงของเด็กสาวดูระอาเหลือทน

 

“หนูไม่สนคำครหา ใครว่าอะไรก็บอกว่าเราเป็นแม่-ลูกกัน หนูแค่อยากไปจากบ้านที่ไม่ใช่บ้าน...กับแม่”

เด็กคนนี้เป็นความหมายเดียวเธอยังคงอยู่ในบ้านนี้

 

เธอรักเด็กคนนี้ไม่ใช่ในฐานะลูกเลี้ยง นานแล้วที่เด็กคนนี้เข้ามาแทนที่คนรักในใจที่นับวันจะจืดจาง

เธอกระชับมือที่กอบกุมอยู่แทนคำตอบ เราจะไปด้วยกัน...

เธอก็อยากมีครอบครัวที่เป็นครอบครัวจริงๆ กับคนที่เธอรัก...

 

(จบ)


Talk:

 

คือ...เราพบว่า...เสียงตอบรับกับ Yuri นั้นเกิดความคาดหมายมากค่ะ ถึงจะไร้ Sin ไร้ Porn ก็ตาม

เรื่องก่อนหน้านี้ตอนแรกอยากจะแทรก porn แต่บรรยากาศมันไม่มีที่ให้แทรกเลย เราชอบเรื่องที่แล้วนะ แต่มันอาจจะเรียลไปหรือเปล่าไม่ทราบได้ กลับมาคุยถึง Yuri ต่อ ก็ไม่คิดนะว่าจากตอนแรกที่ยอดวิวตอนกับตอน 2 จะใกล้ๆ กัน แต่พอผ่านไปสักพักตอน 2 กลับพุ่งแรงแซงหน้าค่ะ ขนาดเรานำบางเรื่องที่คิดว่าไม่ค่อยหมิ่นเหม่ไปลง story log ด้วย Yuri ก็มาวินอย่างไม่น่าเชื่อ (ฮา)

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

19 ความคิดเห็น

  1. #3 ออม-สิน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มกราคม 2561 / 09:21
    ตามมาจาก storylog ค่า เขียน yuri อีกนะคะจะรออ่านเลย
    #3
    1
    • #3-1 Miran/Licht(จากตอนที่ 5)
      24 มกราคม 2561 / 12:34
      ขอบคุณค่ะ จะพยายามนะคะ
      #3-1