Day 9-13 กรีดร้อง-ใหญ่โตมโหฬาร-วิ่ง-แตกกระจาย-ให้กำเนิด
วันนั้นคุณฉงนศรีนำแกงบวดฟักทองมาให้ถึงบ้าน เจ้าแสบได้ทีลืมทาสรักคนเก่าวิ่งไปออดอ้อนคุณศรี ทว่าเพียงไม่นานเมื่อฟ้าเบื้องบนส่งเสียงครืนโครมเตือนให้รู้ว่าเมฆฝนตั้งเค้าได้ที่ เจ้าแสบเริ่มกรีดร้องพันแข้งขาคุณศรีทันที
“คุณหมูหย็องโกลด์ยังกลัวเสียงฟ้าร้อง ฟ้าผ่าเหมือนเดิมนะคะ” คุณศรีช้อนตัวเจ้าแสบของเมณี่ขึ้นวางบนตักแล้วลูบเบาๆ เพื่อปลอบ
“ผมว่าคุณศรีกลับบ้านก่อนฝนจะลงเม็ดดีกว่าไหมครับ” เมณี่หรี่ตามมองสุนัขตัวเอง
คุณศรีละสายตาจากหมูหย็องโกลด์ขึ้นมองหน้าชายหนุ่ม
“อืม เช่นนั้นศรีลากลับก่อนดีกว่านะคะ ไม่อย่างนั้นคงต้องกวนคุณเมณี่ไปส่งอีก”
เมณี่เดินไปส่งแขกถึงหน้าบ้าน ขณะที่กำลังยื่นมือทั้งสองข้างออกไปรับเจ้าหมูหย็องโกลด์จากคุณศรีค้างเอาไว้อยู่นั้น เจ้าตัวแสบก็หันไปอีกทางก่อนกระโดดลงจากอ้อมแขนของฉงนศรีไปหาชายอีกคนที่เดินเข้ามาใกล้
คุณศรีเบือนหน้าไปมองผู้มาใหม่ช้าๆ ก่อนประนมสองมือขึ้นสวัสดี
“สวัสดีค่ะคุณอัทธ์”
เมณี่เองก็ยกมือไหว้ผู้มาใหม่เช่นกัน
ผู้ที่ถูกเรียกว่าคุณอัทธ์ยกมือข้างหนึ่งขึ้นรับไหว้เนื่องจากอีกข้างนั้นอุ้มเจ้าสุนัขขนหยิกสีทองอยู่
“หวัดดีทั้งสองคน” คุณอัทธ์ตอบรับง่ายๆ ก้าวเข้าไปหาเมณี่แล้วส่งสุนัขคืนให้เจ้าของ
“คุณอัทธ์มาพบคุณพี่หรือคะ” คุณศรีสบตาชายหนุ่มก่อนยิ้มน้อยๆ “ศรีกำลังจะเข้าบ้านพอดีเลยค่ะ เกรงว่าหากฝนลงเม็ดคงต้องกวนคุณเมณี่ไปส่งอีก”
คุณอัทธ์เลิกคิ้วก่อนก้มลงพูดอะไรบางอย่างกับชายหนุ่มผู้น้อง
“เมณี่...ทำไมไม่รู้จักลีลาเสียมั่ง อยู่มหาลัยแล้วแท้ๆ จีบสาวไม่เป็นเอาเสียเลย หรือคุณยายกับคุณแม่หวง?”
“หา? ครับ ก็เพื่อนรุ่นเดียวกันดูจะคุณยายกับแม่ไม่ปลื้มเลยสักคน” เมณี่ตอบคุณอัทธ์เบาๆ
“หรือคุณยายกับคุณแม่อยากได้แบบคุณหลวงกันล่ะ?” คุณอัทธ์ทำท่าคล้ายนึกอะไรได้ “แต่พี่ไม่ว่างนะ พี่มีคนที่ชอบแล้ว...”
เมณี่หรี่ตามองชายหนุ่มรุ่นพี่ “พี่อัทธ์!”
คุณอัทธ์โบกมือ “เอาเถอะๆ ปล่อยน้องศรีรอนานจะไม่ดี พี่ไปก่อนนะเมณี่” ว่าแล้วชายหนุ่มก็ตบบ่าเมณี่เบาๆ
เมณี่ยืนดูคุณศรีเดินนำคุณอัทธ์เข้าบ้านเรียบร้อยตัวเองจึงกลับเข้าบ้านตัวเองเช่นกัน คุณศรีอยู่บ้านใหญ่โตมโหราฬเช่นนั้น แถมคุณปู่-คุณย่าก็หวงขนาดนั้นเมณี่ไม่กล้าแม้แต่จะคิดจีบคุณศรีหรอก...
แต่ก็อย่างที่พี่อัทธ์พูดก็ถูกอยู่คุณยายกับแม่บอกแต่ว่าเด็กสาวสมัยนี้ก็เหมือนผ้ายับๆ ที่พับเอาไว้ ต้องผู้หญิงที่เพียบพร้อมด้วยเรือน 3 น้ำ 4 จึงจะรับไว้พิจารณา...
----------------------
ขณะที่คุณอัทธ์ก้าวตามคุณศรีไปยังตึกทรงยุโรปก็หันไปชวนหญิงสาวคุย
“ชอบผู้ชายซื่อๆ คงลำบากแย่เลยนะครับน้องศรี”
“ศรีก็ชอบที่ตรงนั้นแหละค่ะ”
“เป็นน้องศรีก็ลำบากแย่เลยนะครับ เห็นพ่อขนุนหนังกรอบอยู่ตรงหน้าแท้ๆ”
คุณศรีเหลือบสายตามองเพื่อนของพี่ชายเล็กน้อย ก่อนจะก้าวนำเข้าไปในตัวอาคาร
“ด้วยความที่ศรีต้องรักษากิริยาคงไม่สามารถกล่าวออกมาเป็นคำพูดได้ หากคุณอัทธ์ก็กล่าวได้ไม่ผิดถึงสิ่งที่ศรีคิดนักหรอกค่ะ คุณพี่คงอยู่ในห้องเชิญคุณอัทธ์ตามสบายเลยนะคะ”
คุณอัทธ์กล่าวกลั้วหัวเราะ “กำลังกรุบกรอบพอดีเลยสินะ”
คุณศรีเห็นป้าเยื้อนยกชามขนมหวานมาก็นึกได้จึงหันไปถาม
“วันนี้ทำแกงบวดฟักทองคุณอัทธ์จะทานด้วยไหมคะ?”
-----------------------
คุณชายเชยกำลังอ่านหนังสืออยู่ที่โต๊ะเขียนหนังสือขณะที่ประตูห้องถูกเคาะ โดยไม่รอคำอนุญาตคุณอัทธ์ก็เปิดประตูเข้ามาคุณชายเชยระบายลมหายใจช้าๆ ปิดหนังสือนิยายในมือ ก่อนลุกขึ้นหันไปหาเพื่อน
คุณอัทธ์ก้าวไม่กี่ก้าวก็ถึงคุณชายเชย ขณะก้มมองปกหนังสือที่เจ้าของห้องกำลังอ่านอยู่เมื่อครู่ก็พลันนึกขึ้นมาได้ว่าในมือถือชามขนมที่หยิบมาจากถาดที่ป้าแม่บ้านถือติดมือมาด้วยแต่ตอนนี้มันกำลังจะหกอยู่รอมร่อ
คุณชายเชยรีบตะครุบหนังสือเอาไว้โดยไม่สนใจความเสียหายอื่น
คุณอัทธ์เองก็รีบพลิกมือทันทีก่อนที่ชามขนมจะร่วงหล่น
“โอ๊ะ! เกือบไปแล้ว...ชายเชยห่วงหนังสือมากกว่าจะต้องมาเก็บกวาดชามขนมที่จะแตกกระจายหรือนี่”
ชายเชยขมวดคิ้วมองเพื่อนที่วางชามขนมลงบนโต๊ะเรียบร้อยแล้ว จึงค่อยโล่งใจวางหนังสือลงบนโต๊ะตามเดิมก่อนจะทรุดตัวนั่งลงตามเดิม จะไม่ให้หวงได้อย่างไรเล่าก็นี่เป็นหนังสือปกขาวหายากของคุณย่า หากเสียหายไปเขาไม่ทราบว่าจะหามาชดใช้คุณย่าอย่างไรดี ในขณะผู้ที่เกือบสร้างความเสียหายนั้นกลับดูไม่ทุกข์ไม่ร้อน เอียงคอมองหนังสือที่อยู่ตรงหน้าเขา
“ชายเชยยังชอบอ่านหนังสือเหมือนเดิมนะ ไหนคราวนี้อ่านเรื่องอะไร? สิ้นลม?*”
คุณชายเชยจึงเก็บหนังสือเข้าลิ้นชักทันที ด้วยเกรงจะเกิดอุบัติเหตุใดขึ้นอีกก่อนหันไปถามว่ามีธุระอะไร ยังมิทันจะหันไปคุณชายเชยกลับถูกคุณอัทธ์เชยคางขึ้นเสียก่อน
“กำลังทำอะไร? นายอัทธ์”
“กำลังเชยยศ...” คุณอัทธ์ตอบเรียบๆ
คุณชายเชยปัดมือเพื่อนออกก่อนเขม้นตามมองอีกฝ่าย
“ไม่ใช่เด็กๆ แล้วนะถึงจะได้ล้อชื่อพ่อกัน” คุณชายเชยแค่นเสียงติดจะโมโหก็เล่นลามปามบุพการีผู้ให้กำเนิดกัน ใช่...บิดาของคุณชายเชย และคุณศรีมีนามว่า คุณถนอมยศ
*แผลงมาจาก ‘Dead Wind’
#INKTOBER #INKTOBER2017 #คุณฉงนศรี
-------------
Day 10 Gigantic
รูบี้กับดอกคาโมมายล์ของโปรด
Day 11 Run
นึกอะไรไม่ออกก็เล่นกับตัวอักษรไป
กล่าวกันว่า doodle คือการวาดอะไรก็ได้ ความสวยอยู่ที่ความอลังฯ ซึ่งเหมาะสำหรับคนที่เริ่มต้นแบบไปไม่ถูกกลัววาดผิด กับอีกประเภทคือ ใช้ปากกาไปเลย วาดผิดก็ไม่ต้องลบ #ผิด และเวลานึกไปต่อไม่ถูกก็ให้ถมดำ #ผิด จริงๆ ความสวยของรูปขาว-ดำมันอยู่ที่สมดุลดำ-ขาวต่างหาก
คาดว่าหมดเดือนนี้เตรียมซื้อปากกา Pigma ใหม่ได้ หมึกคงหมดพอดี
Day 12 Shattered
รูปนี้ใช้ปากกาหัวพู่กันแบบไม่กันน้ำของ Pentel จากนั้นก็ใช้พู่กันแทงค์ ป้ายๆ เอา แล้วก็ปากกา สีขาว (ที่บางคนชอบเรียกว่าปากกามิลค์กี้) กับปากกาสีเงิน
Day 13 Teeming
ยังจำคาบวิทย์ที่ต้องผ่าดอกชบากันได้ไหม? ปากกามีวิ้งสวยดีเนอะ
ความคิดเห็น