THE CROWN​ PRINCE(omegaverse) KOOKV 👑​ : Lavender #ลาเวนเดอร์กว

ตอนที่ 8 : Lavender▪️08

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 683
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 80 ครั้ง
    27 พ.ค. 62

เท้าเปลือยปล่าวย่างก้าวเข้ามาภายในวังที่ปูพื้นกระเบื้องสวยเย็นเฉียบ​ ไหล่เล็กที่ดันประตูไม้หนาให้เปิดออกเพราะมือนั้นกำลังกำช่อดอกลาเวนเดอร์เอาไว้ ก่อนจะค่อยๆผ่อนเเรงลงให้ประตูปิดลงเมื่อกายบางนั้นเข้ามาภายใน 

หลังจากที่ปลีกตัวมาจากองค์ชายยุนกิกับเพื่อนของตนเเล้ว เเทฮยองก็ปรี่ตรงมาที่วังส่วนพระองค์ขององค์ชายจองกุกทันทีหลังจากองค์ชายยุนกิตรัสบอกว่าเมทของตนนั้นกำลังจะกลับมา ก่อนจะพาตัวเองนั้นเข้ามาในห้องบรรทม ช่อดอกไม้ช่อเก่าถูกนำออกจากเเจกันสวยก่อนจะถูกเเทนที่ด้วยช่อที่สดเเละหอมกว่า ใช้เวลาไม่นานในการจัดเเจงให้สวยงามก่อนจะเอ่ย



"ช่อเก่าก็มิได้เเห้งเหี่ยวจนน่าเกลียด.. จักให้ทิ้งไปเสียก็เสียดาย" 



เเทฮยองมองซ้ายมองขวาก่อนจะหยุดสายตาไปที่โต๊ะทำงานขององค์ชาย หยิบหนังสือเล่มหนึ่งที่ดูมิได้สำคัญมากนัก เป็นเพียงหนังสือนิยายธรรมดาทั่วไปก่อนจะเปิดออกเเล้วนำดอกลาเวนเดอร์ที่ถูกตัดเเต่งเพิ่มเเล้ว วางลงบนหนังสือเเล้วปิดทับลงหวังให้เป็นดอกไม้เเห้งหอม


"องค์ชายจักเบื่อหรือไม่หนา.. ทั้งห้องนี้อบอวลไปด้วบกลิ่นลาเวนเดอร์เช่นนี้เนี่ย" 



เเทฮยองพูดขณะที่กำลังเก็บหนังสือไว้ที่เดิม ไม่นานนักก็มีเสียงประตูวังที่ถูกเปิดออกดังขึ้นจนเเทฮยองสะดุ้งตกใจเล็กน้อย เสียงรองเท้าหนังที่กระทบพื้นกระเบื้อง เเทฮยองมิเเน่ใจว่าใครมาจึงเปิดประตูออกเเล้วเดินไปดูที่ห้องโถงใหญ่

เสียงรองเท้ากระทบกระเบื้องนั้นใกล้เข้ามาเรื่อยๆจนเเทฮยองก็ชะเง้อคอเพราะความอยากรู้อยากเห็น ก่อนกลิ่นกายหอมอันเป็นเอกลัษณ์​จะลอยผ่านมาเเตะจมูกโอเมก้าตัวน้อยให้หัวใจเต้นเร็ว



"องค์ชาย!!" 



เเทฮยองไม่รอช้าให้อีกคนเดินออกมาให้เห็นชัดๆ เจ้าตัวก็วิ่งปรี่เข้าไปหาก่อนจะพบองค์ชายในชุดเครื่องเเบบเต็มยศยืนอยู่.. องค์ชายที่เห็นเเทฮยองก็เเปลกใจเล็กน้อย สีหน้าที่เหนื่อยล้าเเปรเปลี่ยนเป็ยรอยยิ้มอบอุ่น เป็นเช่นนั้นเเทฮยองเลยค่อยๆเดินเข้าไปหาเเลลังเลเล็กน้อยกับการกระทำที่จะทำต่อไปนี้.. 



"!!" 



โอเมก้าน้อยกระโดดกอดองค์ชายจนตัวเซ ใช้ขาเกี่ยวรัดรอบเอวเเน่นไม่เเพ้เเขนที่กอดคอไว้พร้อมกับใบหน้าที่ซุกซอกคอด้วยความคิดถึง องค์ชายก็กอดตอบเเน่นไม่เเพ้กัน โยกตัวไปมาก่อนจะเอ่ย



"เมทข้า.. เป็นอย่างไรบ้างหรือ" 



เเม้จะไม่เจอกันเพียงวัน เเต่กลับถามไถ่ด้วยความเป็นห่วงราวกับมิพบกันเนิ่นนาน เเทฮยองเงยหน้ามาสบตาขององค์ชายก่อนจักตอบ



"ดีขอรับ.. ข้ากับจีมินนั้นพากันเดินชมเมืองใกล้ๆนี้ เเปลกตาดี" 

"หรอ.. ดีเเล้ว" 

"เมื่อกี้นะท่าน ข้าเจอพี่ชายของท่านด้วย! ข้ากับจีมินซนไปหน่อยเเอบเข้าไปวังใหญ่ เอ่อ... ท่านอย่าดุข้านะ ข้าเเค่ตามน้ำน่ะตามน้ำขอรับเเหะๆ"



จองกุกฟังเมทของตนเล่าบรรยายถึงความซุกซนของตัวเองขณะที่ตัวเองก็กำลังอุ้มร่างเล็กบางไปที่ห้องนอนของตนโดยที่อีกคนก็เอาเเต่พูดๆจนจองกุกเอ็นดูอีกเเล้ว



"ที่เล่ามาทั้งหมดนี้... ข้าอยากรู้ว่าเจ้าคิดถึงข้าบ้างหรือไม่? "

"... "



องค์ชายค่อยๆวางเเทฮยองลงบนเตียง เอ่ยถามเเล้วค่อยๆยื่นหน้าเข้าไปใกล้จนเเทฮยองเอนกายหนี 



"ถ.. ถามอะไรเเปลกๆนะท่าน" 

"เจ้าว่าเเปลกหรือ... หรือเเท้จริงเเล้วเจ้ามิได้คิดถึงข้าเเม้เเต่นะ... "

"​ป่าวนะ!! "


เเทฮยองเอ่ยขัดก่อนที่องค์ชายจะพูดจบ เรียกรอยยิ้มเเละเสียงหัวเราะขององค์ชายเป็นอย่างมาก ก้มลงกดจูบเบาๆที่หน้าผากมนก่อนจักพูด



"เจ้าว่าเจ้าเข้าวังหลักไปเเล้วใช่หรือไม่"

" ข.. ขอรับ"

" งั้นข้าจักพาเจ้าไปเเนะนำให้กับพี่ๆข้าเเล้วกัน พี่ซอกจินจักดีใจเป็นเเน่เเท้" 



เเทฮยองไม่ตอบอะไรเพียงลุกขึ้นเดินตามองค์ชาย มองมือที่ประสานกันอย่างพอดีเเล้วยิ้มบางๆออกมา 



"พี่ซอกจิน..หมายถึงเมทของพี่ชายท่านน่ะหรือ"

" อืม คารมดีมิผิดไปจากเจ้ามากนัก เว้นเสียเเต่มิได้พูดมากเช่นเจ้า เมทข้า"

" ท่านหลอกด่าข้าหรือองค์ชาย"

" ป่าวเสียหน่อย" 



เเทฮยองมองค้อนองค์ชายก่อนจะเอ่ย



"เช่นนั้นข้าก็จะมิพูด.." 

"ฮ่าๆๆ โกรธข้าหรือเจ้า? "



เเทฮยองที่จักเเกล้งงอนในคราเเรกก็ดันหลุดยิ้มออกมาเสียได้จนได้ใจองค์ชาย ไม่นานนักทั้งคู่ก็เข้ามายังวังหลักเเล้วมาถึงยังห้องโถงใหญ่ที่มีเหล่าองค์ชายคนอื่นนั่งอยู่ด้วยเช่นกัน รวมถึงจีมินเเละองค์ชายยุนกิที่นั่งอยู่ข้างกัน



"... "


จีมินที่เห็นเพื่อนของตนก็มิได้มีท่าทีใดๆ เพียงมองมาด้วยสายตาที่อยากจะสื่ออะไรบางอย่างให้เเทฮยองได้รับรู้ เเทฮยองไม่สามารถทำอะไรได้เพียงเดินตามองค์ชายจองกุกมานั่งให้พร้อมหน้าพร้อมตาบนเก้าอี้ที่ถูกเรียงตีวงล้อมให้เห็นหน้ากันทุกคน



"อย่างไรกัน.. งานเปิดตัวเมทหรือ" 



องค์ชายโฮซอกเอ่ยก่อนจะขำเบาๆอย่างสนุกสนานจนพี่น้องคนอื่นก็หลุดขำตาม



"พี่ยุนกิ.. นี่ท่านพี่..." 

"อืม.." 



องค์ชายจองกุกจ้องมองไปที่จีมิน เเทฮยองก็เช่นกัน เมื่อสืบสาวราวเรื่องจนได้ความเเล้วเเทฮยองก็ยิ้มเเก้มปริเพราะองค์ชายยุนกิกับจีมินนั้น เป็นเมทกัน... บังเอิญเสียจนมิอยากจะเชื่อ ถึงว่าตอนเจอกันครั้งเเรก ทั้งคู่ถึงมีท่าทีเเปลกๆ



" พวกพี่ท่าน ข้าพาเมทมาเเนะนำเช่นกัน" 

"..." 


เเทฮยองกวาดสายตามองคนอื่นๆที่จับจ้องมาที่ตัวเขาพร้อมกับรอยยิ้มอบอุ่น ถึงจะตื่นเต้นเเต่มิรู้สึกอึดอัดเลย เเม้อีกฝั่งจะเป็นถึงหน่อเนื้อเชื้อพระวงศ์​ก็ตามที



"ข้ามีนามว่าเเทฮยองขอรับ.. ข้านั้นเป็นสามัญชน​ธรรมดา กายวาจาอาจจะหยาบกระด้างไปบ้าง เเลเป็นเพียงโอเมก้ากำลังน้อย พวกท่านอย่าได้ถือสาข้าเลยเถิด" 

"ข้าด้วยขอรับ!" 



หลังจากที่เเทฮยองพูดจบจีมินก็เอ่ยตามออกมาทำให้คนอื่นก็ยิ้มหัวเราะให้กับความน่าเอ็นดูของทั้งคู่ โดยเฉพาะยุนกิกับจองกุก ที่เอ็นดูเมทของตนเสียเหลือเกิน



" พวกเจ้าอย่ากังวลไปเลย ข้านั้นก็เคยมียศฐาเป็นเพียงสามัญชน​ "


ซอกจินเอ่ยพร้อมฉีกยิ้มกว้างก่อนจะหันไปสบตากับเมทของตนที่นั่งดื่มชาอยู่ข้างๆ


"เเล้วงานอภิเษกเจ้าจะมีเมื่อใดกันนัมจุน" 



ยุนกิเอ่ยถามน้องชายที่ฐานันดร​สูงกว่าอย่างสงสัย เเม้นจะมีฐานันดร​ที่ต่างกัน เเต่พี่น้องทั้ง4ก็มิเคยเเบ่งเเยกกันเอง



" มินานนี้หรอกท่าน..เเต่จักรีบเเต่งก่อนที่ต้องไปราดตะเวนระยะยาวที่กำลังมาถึง"

"อืม.."

"ราดตะเวนระยะยาว?"



เเทฮยองเลิกคิ้วสงสัยเมื่อองค์ชายนัมจุนพูด ก่อนจะหันหน้ามาทำหน้าสงสัยกับเมทของตนเอง



"อะไรหรือ" 

"..." 



องค์ชายมองหน้าเเทฮยองเงียบๆมิตอบอะไร จนคนสงสัยก็มิกล้าเอ่ยถามสิ่งใดออกไป


" บอกเมทเจ้าไปเถิดน้อง.. ปล่อยไว้ก็จะเป็นเรื่องทุกข์ใจ"



เเทฮยองฟังองค์ชายโฮซอกพูดจบ ก็หันมามองเมทของตนอีกครั้ง องค์ชายถอนหายใจเล็กน้อย กุมมือเล็กเอาไว้พร้อมบีบมันเบาๆ



"อีกไม่นานข้าคงต้องจากเมืองไปร่วมเดือน" 

"..."

"เป็นการราดตะเวนระยะยาวเพื่อสำรวจพื้นที่การเเบ่งเเผ่นดินต่างๆในราชวงศ์​"



เเทฮยองผลุบตาลงต่ำเมื่อต้องนึกสภาพตนเองเมื่อองค์ชายต้องจากไปไกลอีกครั้ง เเละครั้งนี้ก็ไปนานเสียกว่า 

กรอบหน้าสวยถูกมือหนาช้อนขึ้นให้สบตา ก่อนองค์ชายจะลิ้งค์มาหาโดยที่คราเเรกเเทฮยองก็มิเข้าใจว่าเหตุใดต้องลิ้งค์หากันทั้งที่นั่งข้างกันเเท้ๆ เเต่สุดท้าย โอเมก้าก็เข้าใจเหตุผล... 



'เวลานั้นก็เข้าช่วงฮีทพอดีหนาเจ้า.. กลิ่นกายหอมเช่นนี้หมาป่าตัวใดจะอดทนไหว'​

'...' 

'ก่อนถึงเวลานั้น ข้าจักทำให้เจ้าเป็นของข้า... จะทำให้เสียผู้ใดก็มิกล้าเเตะต้องตัวเจ้าเลย'​




มีใครเคยบอกหรือ ว่าองค์ชาย เป็นหมาป่าที่เจ้าเล่ห์ที่สุดในโลก!!! 






















มาน้อยหน่อยนะค้าาㅠㅠยุ่งมากเลยช่วงนี้ ฉากในฝันอยู่ไม่ไกลเกินเอื้อมเเล้วจ้า ส่วนตอนของจีมินกับพี่ยุนกิจะมีมาเเทรกคั่นในบางตอนนะคะ ชื่อตอนของน้องจะเป็น ROSE นะค๊า รอติดตามคู่นี้เล้ย!



#ลาเวนเดอร์​กว 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 80 ครั้ง

88 ความคิดเห็น

  1. #49 kuroba kaito (@loysan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 00:22

    ขำพี่โฮป งานเปิดตัวเมท

    หาคู่ให้พี่หน่อยเร็็ววววว เดี๋ยวเหงา

    #49
    0
  2. #41 JK_Bunny (@MookMonsikarn) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 20:40
    ประโยคที่ลิ้งค์หากันนี่แบบ....
    #41
    0
  3. #39 MindQueen (@Newtaddy) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 07:06
    สงสารโฮซอกเลยค่ะ555555
    #39
    0
  4. #38 Park Noey (@parknoeynapat) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 22:49
    งานเปิดตัวเมทหรือนี่ ไรท์ฮึ้บๆนะงับ
    #38
    1
    • #38-1 M_Br (@MintJll) (จากตอนที่ 8)
      27 พฤษภาคม 2562 / 07:05
      ขอบคุณงับ
      #38-1
  5. #37 mejay_ (@S_o_minSeok) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 22:28

    ฮื่ออออ องค์ชายเจ้าเล่ห์มากค่ะแงงง สู้ๆนะคะพี่ไรทท์💗
    #37
    0