JUST ME! กลร้าย ลวง(ให้)รัก [EBOOK+ทำมือ]

ตอนที่ 47 : +ลวงรัก 15+ ผี ที่ ‘ไม่ได้หมายความว่าผี’ [2] 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20,079
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,530 ครั้ง
    14 ธ.ค. 63









Hashtag TW #พี่ภัคของจีน



.
.





-ลวงรัก 15-

ผี ที่ ไม่ได้หมายความว่าผี




“เป็นไงบ้าง” ทันทีที่เดินออกมาจากห้องประชุม แองจี้ก็รีบเดินเข้ามาทักฉัน


“ในห้องทุกคนดูเครียดมากเลย จีนแทบจะไม่หายใจแหนะ” ฉันตอบกลับพร้อมกับถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่


เราเข้าห้องประชุมกันตั้งแต่สี่โมงเย็น ออกมาจากห้องประชุมท้องฟ้าก็มืดซะแล้ว บรรยากาศภายในห้องทุกคนดูจริงจังมาก เงียบ และตั้งใจฟังผู้ที่มีหน้าที่นำเสนองานกันเต็มที่เลย


เป็นครั้งแรกเลยมั้งที่ฉันได้สัมผัสถึงบรรยากาศในการทำงานของคนมีประสบการณ์จริง ๆ รู้สึกเหมือนเป็นผู้ใหญ่เต็มตัวเลยล่ะ


แม้กระทั้งคุณซีอีโอของบริษัทที่ปกติจะมีรอยยิ้มเคลือบอยู่บนใบหน้าตลอดเวลา แต่ในช่วงเวลานั้นเขากลับดู นิ่งสงบ ไม่ไหวติง และไม่มีรอยยิ้มแม้แต่นิด แถมยังยิงคำถามที่รู้สึกติดขัดแทบทุกจุด จนฉันจดปัญหาของงานมือแทบหงิก


ไม่แปลกใจแล้ว เพราะทำงานเนี้ยบขนาดนี้นี่เอง ถึงพาบริษัทมาได้ไกลแบบนี้


อันที่จริงด้วยความที่ฉันยังใหม่มาก และแทบจะไม่มีประสบการณ์ทำงาน แถมการพูดคุยในที่ประชุมยังใช้ศัพท์เฉพาะที่ฉันต้องใช้เวลาทำความเข้าใจ จนมีบางหัวข้อที่เกือบจะจดไม่ทัน


ยังโชคดีที่คุณซีอีโอช่วยถามย้ำให้ตลอด อย่างกับมองเห็นสมุดบันทึกฉันอย่างนั้นแหละ


“คุณภาคินตรวจงานโหดมากเลยใช่มั้ย”


“อือ จีนจดมือหงิกเลยเนี่ย” ฉันยกสมุดจดขึ้นมาประกอบคำพูด


“แต่จีนก็สรุปการประชุมได้ดีทีเดียวเลยนะ สำหรับครั้งแรก ละเอียดมากเลย บางจุดที่จี้เผลอสติหลุดไปแล้ว แต่จีนยังเก็บได้ทุกเม็ด”


เรื่องนี้ก็คงต้องยกความดีความชอบให้คนที่คอยแอบช่วยฉันลับ ๆ เลยล่ะ ถึงจะเหม็นขี้หน้าเขาแค่ไหน แต่เขาก็ช่วยกันได้เยอะจริง ๆ


“จีนเพิ่งทำงานนะก็ต้องพิสูจน์ตัวเองหน่อยสิ มันมีคนไม่ค่อยพึงพอใจจีนสักเท่าไหร่หรอก”


“ใครอ่ะ? คุณภาคินเหรอ? แต่ตอนจีนสรุปคุณภาคินนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เลยนะ จีนไม่เห็นเหรอ”


ทำไมฉันจะไม่เห็นล่ะ ตอนที่ฉันลุกขึ้นสรุปการประชุมให้ทุกคนฟัง เขาที่นั่งอยู่หัวโต๊ะ เอาแต่จ้องมองมาพร้อมรอยยิ้มจนฉันแทบจะพูดสคริปผิด


แย่ที่สุด!


“อ่ะ! หรือว่าคุณเลขา ฯ” แองจี้พยักหน้าเหมือนรู้กัน ก่อนจะแอบหยิบของว่างที่เหลืออยู่บนโต๊ะหน้าห้องประชุมมาส่งให้ฉัน “แต่จะว่าไปจีนก็ได้เข้าประชุมเร็วมากเลยนะ ปกติต้องทำงานก่อนสักเดือน สองเดือน ถึงจะได้เข้าประชุมใหญ่ของบริษัทแบบนี้”


“งั้นเหรอ จีนนึกว่าปกติซะอีก” ฉันรับของว่างมาจากเธออย่างไม่อิดออด ตอนอยู่ในห้องประชุมฉันไม่กล้าแม้แต่จะยกน้ำขึ้นมาจิบ กดดันเป็นที่สุด ตอนนี้ฉันจึงรู้สึกหิวมากจริง ๆ


“ไม่ปกติหรอก เห็นคุณภาคินใจดีแบบนั้นก็จริง แต่เรื่องความลับบริษัท เขาไม่ค่อยไว้ใจใครหรอกนะ ถ้าพนักงานคนไหนปล่อยให้เรื่องในบริษัทหลุดละก็ เชิญออกสถานเดียวเลย”


ฉันนิ่งอึ้งไปตอนที่แองจี้พูดนี่เขาเด็ดขาดขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย ท่าทางดูแพรวพราวไม่จริงจังกับอะไรแบบนั้น ไม่เห็นจะน่าเชื่อเลย


อ่า ถึงว่ายัยเลขานั่นดูท่าทางไม่ค่อยพอใจที่ฉันเข้าประชุมสักเท่าไหร่ เพราะแบบนี้เองสินะ เพราะบอสของเธอดูจะไว้ใจฉันอย่างนั้นเหรอ


แต่ว่าอันที่จริงถ้าจะโกรธก็ไปโกรธบอสเธอสิ เขาเป็นคนออกคำสั่งนะ จะมาโกรธฉันทำไมละย่ะ!


“เออ ว่าแต่จีนรู้จักคุณดรีมมั้ย”


“คุณดรีม?” ฉันขมวดคิ้วมุ่นก่อนจะพยักหน้ารับ เมื่อนึกถึงหน้าหนุ่มหล่อมาดผู้ดีที่นั่งอยู่ตรงข้ามกัน “หัวหน้าแผนกมาร์เก็ตติ้งคนนั้นนะเหรอ”


“ใช่! จี้ว่าเขาต้องสนใจจีนแน่เลย” แองจี้ทำหน้าทำตาล้อเลียนฉัน “อะไรกันเนี่ย มาทำงานได้ไม่เท่าไหร่จะมีหนุ่มมาขายขนมจีบซะแล้วเหรอ ตนนี้ฮอตรอง ๆ จากคุณภาคินเลยนะ”


“ขายออกอะไรกันล่ะ ไม่มีอะไรหรอก” ฉันบอกปัด


ความจริงแล้วก็ใช่ว่าจะไม่รู้หรอก ฉันแค่ทำเป็นไม่รู้ก็เท่านั้น


เขาเล่นเอาแต่จ้องกันจนแทบไม่มีสมาธิประชุมแบบนั้น โดนอีคุณซีอีโอดุไปหลายคำเลย สมน้ำหน้า!


“จ้า จะคอยดูนะ” แองจี้หัวเราะคิกคักชอบใจ “เลิกงานแล้ว เราไปหาอะไรกินกันดีมั้ย จะได้ทำความรู้จักกันมากขึ้นด้วย”


“ก็ดะ


“คุณจีน อย่าลืมงานที่ฉันมอบหมายนะคะ พรุ่งนี้เช้าหวังว่าจะมีสรุปตั้งอยู่บนโต๊ะ” เสียงเรียบดังขัดคำพูดฉันขึ้นมา พร้อมร่างเพรียวระหงเดินเฉียดไหล่ฉันไป 


ก่อนที่เจ้าของใบหน้าสวยเฉียวจะหันกลับมามองกัน “ส่วนแฟ้มเอกสารที่ฉันให้คุณศึกษา บริษัทไม่อนุญาตให้นำกลับบ้านนะคะ เป็นกฎของคุณภาคินที่ต้องทำตามอย่างเคร่งครัด”


พูดจบเจ้าตัวก็สะบัดหน้าเดินกลับไปที่โต๊ะทำงานของตัวเอง ก่อนจะคว้ากระเป๋าแล้วเดินออกไปทันที


“ไว้วันอื่นแล้วกันนะ จีนยังเคลียร์งานไม่เสร็จเลย” ฉันหันไปตอบแองจี้


เสียดายจริง ๆ แองจี้เป็นคนที่นิสัยดีใช้ได้เลยนะ ถ้าได้คุยกันอีกเราต้องสนิทกันมากขึ้นแน่ ๆ


“ให้จี้รอมั้ย นี่ก็มืดแล้วนะ แถมซอยทางเข้าบริษัทยังแอบเปลี่ยวด้วย” แองจี้พูดด้วยสีหน้าเป็นกังวล


“จีนไม่รบกวนดีกว่า อีกอย่างไม่ต้องห่วงหรอก ที่นี่ไม่ได้ไกลจากบ้านจีนมาก แล้วจีนก็เอารถมาด้วย”


“โอเค แต่อย่าอยู่ดึกมากนะ” แองจี้พูดพร้อมกับมองซ้ายมองขวาด้วยความหวาดหวั่น “อยู่คนเดียวด้วย...”


“มี อะไรหรือเปล่า” ฉันถามออกไปอย่างไม่ค่อยสบายใจ “ที่นี่... มีเหรอ”


“ไม่มีอะไรหรอก จีนอย่าคิดมากเลย งั้นจี้ไปนะเจอกันพรุ่งนี้ ยังไงกลับถึงบ้านแล้วส่งข้อความมาบอกสักนิดนะ” แองจี้ไม่พูดอะไรต่อ แต่เดินตรงไปที่ลิฟต์ก่อนจะหันมาโบกมือให้ฉันอีกครั้ง


ฉันมองตามแองจี้ที่เดินหายเข้าไปในลิฟต์ ก่อนจะสะบัดหัวไล่ความคิดเหลวไหลของตัวเอง แล้วตรงเข้าไปนั่งทำงานตามที่ได้รับมอบหมาย


แองจี้บอกไม่มีอะไรก็ไม่มีอะไรสิ! ส่วน ยัยเลขา ฯ บ้านั้น รอให้ฉันโงหัวขึ้นก่อนเถอะ ไม่มีทางได้กดขี่กันแบบนี้แน่!


ในระหว่างที่ฉันนั่งเคลียร์งานพนักงานคนอื่น ๆ ก็เริ่มทยอยกลับไปทีละคนสองคน จนตอนนี้ทั้งชั้นเงียบกริบไร้เสียงพูดคุย มีเพียงเสียงนิ้วมือกระทบแป้นพิมพ์ของฉันก็เท่านั้น


รัวนิ้วมือพิมพ์ข้อความสุดท้ายของบรรทัดเสร็จฉันก็ละสายตาจากหน้าจอไปมองทางอื่นเพื่อเป็นการพักสายตา


ตอนนี้ทั้งชั้นเหลือแค่ฉันเพียงคนเดียว นอกจากนี้ยังแทบจะมืดสนิทมีแสงสว่างจากไฟเพียงดวงเดียวตรงระหว่างห้องฉันกับห้องประธานก็เท่านั้น


สายตาเริ่มล่อกแล่กกวาดมองไปทั่วในความมืดมิด อย่างรู้สึกวังเวงแปลก ๆ เมื่อกี้ตอนนั่งพิมพ์งานอยู่ก็ไม่ได้คิดอะไรหรอก แต่พอมาคิดว่าทั้งชั้นกว้าง ๆ นี่เหลือฉันคนเดียวมันก็...


ฉันรีบชักสายตาตัวเองกลับมาก่อนที่หัวสมองจะจินตนาการอะไรน่ากลัว ๆ ขึ้นมาอีก


เหลืออีกนิดเดียว อีกแค่แฟ้มเดียวเท่านั้น! ก็จะได้กลับบ้านแล้ว


แกร็ก! ฉันนั่งตัวแข็งทือขึ้นมาทันทีที่อยู่ ๆ ก็มีเสียงเปิด และปิดประตูดังขึ้นมาในความเงียบ ก่อนจะรีบก้มลง และซ่อนตัวอยู่หลังหน้าจอคอม ฯ พีซีเครื่องใหญ่ของตัวเอง


ทั้งชั้นตกอยู่ในสภาวะเงียบกริบจนแทบไม่ได้ยินเสียงหายใจของตัวเองอีกครั้ง


ตึก! ตึก! และเพียงไม่นานเสียงฝีเท้ากระทบพื้นดังก้องไปทั้งชั้น ถ้าฟังไม่ผิดล่ะก็ เสียงฝีเท้าที่ว่านั้นมันกำลังมุ่งหน้ามาทางฉันแน่นอน


ผี!? มีผีแน่ ๆ คำพูดของแองจี้ก่อนจะแยกกันวันนี้ก็พูดเป็นนัย ๆ อยู่แล้วว่าอย่าอยู่คนเดียวดึกดื่น แถมไอ้กายก็ยังเคยเล่าเรื่องผีโอทีให้ฟังอีกด้วย มันเตือนฉันว่าอย่าทำโอทีดึก ๆ คนเดียวเด็ดขาด


ไม่อย่างนั้นล่ะก็ จะมีผีโอทีโผล่มาช่วยทำงานด้วย และเป็นแบบนี้ทุกบริษัท!


ปกติฉันไม่ใช่คนกลัวผีอะไรเลยนะ แต่ให้มาเจอจัง ๆ แบบนี้ ก็ไม่เอาด้วยหรอก


เอาไงดีล่ะ งานก็ยังไม่เสร็จ ผีก็กลัว พระก็ไม่มีติดตัวเลย บทสวดก็ท่องไม่ได้ ขืนท่องได้จริง ๆ ไอ้พวกมารศาสนาที่เรียกพระว่าแครอท เพราะสีสบงเหมือนสีของแครอทอย่างฉัน พระท่านก็คงไม่ช่วยหรอก


เมื่อคิดอะไรไม่ออกสุดท้ายฉันก็มุดตัวลงไปใต้โต๊ะ คิดเองเออเองว่า ถ้าผีมองไม่เห็น หรือหาฉันไม่เจอ ก็คงจะไม่หลอกกัน


แต่อยู่ ๆ เสียงฝีเท้าก็หยุดลงที่ข้างโต๊ะทำงานฉัน ก่อนที่จะได้ยินเสียงเหมือนคนเอานิ้วเคาะลงบนโต๊ะด้วยความสบายใจ เพียงไม่นานฝีเท้าคู่นั้นก็ค่อย ๆ เดินเข้ามาทรุดตัวนั่งลงบนเก้าอี้ตรงหน้า


ฉันกัดริมฝีปากล่างแน่นจนห่อเลือด กลัวจะหลุดเสียงร้องออกไปเมื่อคนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ค่อย ๆ ก้มหน้าลงมาใต้โต๊ะ


ผีแน่ ๆ เพราะทั้งชั้นนี้มีฉันอยู่คนเดียว ยังไงไอ้ที่เห็นอยู่นี่ก็ต้องเป็นผี!


“เล่นอะระ


เพี๊ยะ! ฉันฟาดมือใส่สิ่งที่อยู่ข้างหน้าด้วยความตกใจก่อนจะผลักเก้าอี้ให้ออกห่างแล้วรีบคลานออกมาจากใต้โต๊ะ แต่คลายหนีได้ไม่เท่าไหร่ ร่างฉันก็ลอยหวือขึ้นจากพื้นพร้อมกับมือหนาที่กอดรัดเอวบังคับให้ฉันนั่งทับบนตักแกร่งของผีตนนั้นอีกที


ฉันหลับตาโบกมือตบตีผีตรงหน้าพัลวัน ทั้งยังจิกหัวไอ้ผีบ้าตนนี้ด้วยความโกรธแค้นที่บังอาจมาหลอกกัน ทั้งที่ฉันกำลังรีบทำงานอยู่แท้ ๆ หลอกไม่รู้จักเวล่ำเวลาเอาซะเลย


“ไอ้ผีบ้า ไอ้ผีเลว ไอ้ผีทุเรศ ไอ้ผีวิปริตปล่อยฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ ไม่งั้นฉันจะแช่งแกไม่ให้ผุดให้เกิดเลยคอยดู!” 





 TALK WITH ME

น้องอยู่คนเดียว แล้วเสียงที่ได้ยินจะไม่ใช่ผีได้ไง? ผีแน่ ๆ เพื่อนกายก็บอก เพื่อจี้ก็บิ้ว แต่นุ้งจีนจะเป็นสาวสตรองนุ้งจะด่า นุ่งจะจิกผมผีให้หัวหลุดเลยยยย 55555555555555555555 เอ็นดู


อ่านจบแล้วเม้น ๆ ให้เขาด้วยนะช่วงนี้คอมเม้นท์เหงามัก ๆ ♥



ใครอยากอ่านตะปอยความแซ่บของฝีปากยัยน้อง ไป จิ้มดูได้ที่เพจ MINNIK นะคะ ขอฝากเพจหน่อยไปกดไลก์กันได้น้า ♥

.

ป.ล. ใครเล่นทวิตไปคุยกันในแท็กได้นะคะ วันดีคืนดีมินนิคก็ไปสปอยในนั้นแหละ >,<






MINNIK


มีคำผิดบอกได้นะคะ เพราะแต่งสดลงสดงับ 

อย่าลืมกด ♥ และคอมเมนต์เป็นกำลังใจดี ๆ ใจเรานะคะ 

1 เมนต์ = สิบล้านกำลังใจ

ร๊ากกกรีดเดอร์สองล้านเท่า 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.53K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,610 ความคิดเห็น

  1. #3600 Sleepmode (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2564 / 02:05
    5555 รอผีผ้าห่มล่ะแบบนี้
    #3,600
    0
  2. #2140 Nyehet (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2563 / 12:17
    ผีทะเลหรือเปล่าคะ?555555
    #2,140
    0
  3. #2139 mars15 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2563 / 11:14

    โดนอุ้มนั่งตักซะแล้ว อิอิ ผีตัวนี้มันไม่ไปผุดไปเกิดหรอกนะ และมันก็ไม่ชอบหลอกหลอน แต่มันจะลวงเอารักจากหนูนี่แหละ...เพราะมันคือผีอิพี่ภัคไง5555

    #2,139
    0
  4. #2137 Jele_jelly (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2563 / 08:36

    555555555จีนนนน // มีอีบุ๊คไหมคะ

    #2,137
    0
  5. #2136 Kanokrat Kotirug (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2563 / 02:17
    อยากให้มี อีบุ๊คง่าา
    #2,136
    0
  6. #2135 minmeen (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2563 / 01:24
    เอ็นดูน้องจีนน ลืมตาก่อนลูกก
    #2,135
    0
  7. #2134 kanitdasasen (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2563 / 23:54
    น้องงงงลืมตาดูก่อนลูกก😂
    #2,134
    0
  8. #2133 Caree098 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2563 / 22:40
    อีพี่คงเอ็นดูแหละ😂😂
    #2,133
    0
  9. #2132 CHECK224 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2563 / 19:36
    ก็คือหัวอิพี่ก็จะหลุดมาเป็นหย่อมๆ555
    #2,132
    0
  10. #2131 noonmali (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2563 / 18:53
    สมน้ำหน้าอีพี่ภัค555
    #2,131
    0
  11. #2130 Riboflavin (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2563 / 18:18
    พี่ภัคพลาดอย่างแรง 5555555555555
    #2,130
    0
  12. #2129 sattayarangsi (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2563 / 17:13
    คูมภัคคคคคค ฮร่าๆๆๆ โดนทั้งตบทั้งตี สมหน้า
    #2,129
    0
  13. #2128 oytra78 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2563 / 15:28
    ผีจีบนั่งตัก...ผีอะไรคะน้อง
    #2,128
    0
  14. #2127 SiriphonSeangsai (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2563 / 15:27
    ผีภัคกี้นะซิ
    #2,127
    0
  15. #2126 kulyasalin2 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2563 / 14:02
    55555 ลืมอีกคำค่ะนุงจีน "ผีทะเล"
    #2,126
    0
  16. #2125 565118 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2563 / 13:24
    ผีในวันนี้เป็นผัวในวันหน้า😂
    #2,125
    0
  17. #2124 Kanijang_1630 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2563 / 12:01
    555อิพี่เจ็บตัวฟรีๆเลย
    #2,124
    0
  18. #2123 ฟาง (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2563 / 09:15

    แหม่นุ้งจีนไม่ใช่ผีลูก5555

    #2,123
    0
  19. #2122 wanidawu0013 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2563 / 08:18
    ผีทะเลแล้วล่ะลูกกกก555
    #2,122
    0
  20. #2121 Porii (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2563 / 08:10

    สงสารผีนิดหน่อยแหะ555

    #2,121
    0
  21. #2120 Mangattog (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2563 / 08:06
    5555 สงสารผีขึ้นมาแล้วสิ
    #2,120
    0
  22. #2119 nanang1994 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2563 / 06:40
    ‘ 555 ไรท์!!! เขียนตลกมากเลย น่ารักกกกก
    #2,119
    0
  23. #2118 nnllbb (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2563 / 06:20
    โบกหัวผีตัวนี้ให้หนักเลยจีน เอาแรงๆ555
    #2,118
    0
  24. #2117 worasulee (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2563 / 06:00
    จะเอ็นดูใครก่อนดี
    #2,117
    0
  25. #2116 Arisara_P (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2563 / 05:52
    ผีชีกอแน่ๆ สมน้ำหน้า
    #2,116
    0