STUMBLE LOVE เฮียคะ! ระวังสะดุดรักหนู

ตอนที่ 9 : STUMBLE LOVE♥ :: สะดุดครั้งที่ 07 : ปลาหมอตายเพราะปาก [FULL]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,779
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 626 ครั้ง
    24 ส.ค. 62





STUMBLE LOVE เฮียคะ! ระวังสะดุดรักหนู

สะดุดครั้งที่ 07


ปลาหมอตายเพราะปาก




ใจเย็นไรอีกวะเฮีย ไอ้เด็กนี่มันทำไว้แสบมาก นี่ก็แผนบีบน้ำตารึป่าวเหอะ


เดี๋ยวกูอธิบายเอง พี่ช่างซ่อมรถเข้ามาดันเค้าออกห่างจากฉันทันทีที่เห็นฉันยืนน้ำตาไหลอย่างกลั้นไม่อยู่


ฉันผิดจริง ๆ ฉันรู้ แต่มันก็แพงเกินกำลังของฉันนะ ฉันไม่รู้จะทำยังไงจึงได้แต่ยืนเถียงเค้าไปข้าง ๆ คู ๆ


พี่ขอโทษแทนมันด้วย บางครั้งมันก็ใจร้อนแบบนี้แหละ พี่ช่างซ่อมรถเดินเข้ามาพูดปลอบฉันเบา ๆ พี่จะอธิบายให้เราฟังนะ ว่าทำไมราคามันแรงขนาดนี้


พี่เค้าอธิบายให้ฉันฟังอย่างละเอียดว่ารถของคุณโฬมเค้าเป็นรถรุ่นอะไร อะไหล่แต่ละชิ้นเท่าไหร่ ทำสีเท่าไหร่ ล้มถไลลงไปเสียหายอะไรบ้าง โดยแจงราคาของแต่ละอย่างให้ฉันฟังพร้อมเปิดข้อมูลให้ดูด้วย


ซึ่งฉันก็ได้ข้อสรุปแล้วว่าราคาที่ออกมามันไม่เกินจริงเลยสักนิด


แบบนี้ฉันคงต้องน้อมรับความผิดแล้วเดินไปขอโทษเค้าสินะ ฉันทำผิดขนาดนี้ทั้งหนีหนี้ และยังใส่ร้ายว่าเค้าโกหกกันอีก ถ้าขอต่อรองผ่อนค่าซ่อมรถเค้าจะยอมมั้ยนะ ตอนนี้ฉันมีเงินไม่พอจริง ๆ นี่


โอเค เราเข้าใจแล้วใช่มั้ย ฉันพยักหน้าตอบกลับไป พี่ช่างจึงเดินออกไปตบบ่าคุณโฬมเบา ๆ คุยกับน้องเค้าดี ๆ ยังไงน้องก็ผู้หญิง ร้องไห้เสียขวัญหมดแล้วนะสัส!”


เออ!” คุณโฬม ขอเรียกว่าคุณโฬมแล้วกันเพราะตอนนี้เค้าทำให้ฉันรู้สึกกลัวมาก มากเกินกว่าจะกล้าพูดอะไรไม่เข้าหูเค้า


คำว่าไอ้เด็กแว้นหน้าหล่อขอโยนทิ้งไปสักพักละกัน


เคลียร์แล้วใช่มั้ย คุณโฬมเดินเข้ามาถามฉันเสียงนิ่ง


ฉันพยักหน้ารับเบา ๆ


เคลียร์แล้วก็จ่าย


... ฉันยังคงยืนนิ่ง คิดคำพูดขอต่อรองเค้าอยู่ในใจ


 ยืนนิ่งอยู่อีกทำไม


คือ...ฉันไม่มีเงิน ฉันตอบความจริงออกไปในที่สุด


เล่นแง่อีกแล้วเหรอวะ แต่ดูเหมือนเค้าจะไม่เข้าใจ แล้วมองตรงมาที่ฉันเหมือนอยากจะเข้ามาต่อยกันสักตั้ง


ฉันไม่มีเงินจริง ๆ...


ผมชักจะเริ่มหมดความอดทนกับคุณแล้วเหมือนกัน ครั้งนี้เค้าพูดเสียงเย็นแล้วจ้องหน้าฉันไม่วางตา


ลองขอร้องไปก่อนแล้วกัน เค้าคงไม่ใจร้ายขนาดนั้นหรอก เค้าต้องเข้าใจฉันสิ สักนิดก็ยังดี...


คุณออกไปก่อนได้มั้ยคะ แล้วฉัน...


งั้นไม่ต้องจ่ายแมร่งแล้ว!!” เค้าเดินตรงเข้ามาคว้าข้อมือฉันแล้วลากให้เดินตามออกไปหน้าอู่ ไปสถานีตำรวจเลยละกัน ผมเบื่อจะคุยกับคุณแล้ว


คะ...คุณหนูขอโทษ หนูยอมรับผิดแล้ว แต่หนูไม่เงินจ่ายจริง ๆ ฉันพยายามฝืนตัวเองแล้วยกมือขึ้นมาประกบถูกันไปมาเพื่อขอความเห็นใจจากเค้า


รู้มั้ยว่าทำตัวแบบนี้มันน่ารำคาญ! จะบ่ายเบี่ยงไปถึงเมื่อไหร่ห้ะ!?” เค้ายังคงกำข้อมือฉันที่พยายามยกขึ้นมาประกบอยู่ตรงหน้าแน่น


หนูพูดจริง ๆ นะคะ หนูขอผ่อน…”


ผ่อนอะไรวะ เรียกพ่อแม่มาคุยกับตำรวจเลยละกัน เสียเวลา เสียแรงไปเปล่า ๆ กับการต้องคุยกับคุณ


เรียกไม่ได้นะ!” ฉันรีบแย้งขึ้นมาไม่ว่าตอนนี้จะรู้สึกกลัวเค้าแค่ไหนก็ตาม แต่ยังไงก็บอกพ่อกับแม่ไม่ได้เด็ดขาด!


ทำไม?”


หนูมาอยู่ที่นี่คนเดียวไม่อยากให้ท่านเป็นห่วง คุณอย่าเอาเรื่องหนูเลยนะคะ ฉันยืนอ้อนวอนเค้าพร้อมน้ำตาที่คลอเบ้าตาอีกครั้ง


ถ้าไม่อยากให้เอาเรื่องก็จ่ายให้จบ ๆ แล้วแยกย้าย เค้าตอบมาอย่างไม่แยแสกับคำพูดของฉัน ถ้าไม่จ่ายก็ไปเคลียร์กันที่สถานีตำรวจ


ทำไงดี...


หนูขอผ่อนได้มั้ยคะ หนูจะจ่ายจนครบค่ะ แต่ขอผ่อนเดือนละ 2000 ได้มั้ยคะ ฉันคุมเสียงสั่น ๆ ของตัวเองแล้วหน้าด้านยื่นข้อเสนอออกไป


“2000? ตลกเหรอวะ 2000 ผมต้องตามทวงคุณอีกกี่เดือนกว่าจะครบ!”


แต่หนูไม่มีเงินจริง ๆ คุณจะดูบัญชีธนาคารหนูทั้งหมดเลยก็ได้ ทั้งตัวหนูเหลือเงินแค่ 8500 บาท มันไม่พอค่าแฮนด์รถคุณที่ต้องเปลี่ยนเลยด้วยซ้ำ ฉันหยุดพูดแล้วหายใจเข้าปอดลึก ๆ หลังจากที่พูดรัวจนแทบขาดอากาศหายใจ แล้วถ้าหนูให้คุณหมดตัว อีกครึ่งเดือนที่เหลือหนูจะอยู่ยังไง แค่ก้าวขาออกจากหอก็เสียเงินแล้ว


ฉันพรั่งพรูออกไปจนหมด หวังให้เค้าเห็นใจเด็กตาดำ ๆ อย่างฉันสักครั้ง แต่สิ่งที่เค้าตอบกลับมาทำเอาความหวังของฉันพังครืดลงมาตรงหน้า


แล้วไง มันเกี่ยวอะไรกับผม


ฉันมองเค้าอย่างอึ้ง ๆ ผู้ชายคนนี้มันเหนือความคาดหมายของฉันเกินไปแล้วนะ


หนูขอร้องสงสารกันเถอะนะคะ เมื่ออับจนหนทางสุดท้ายฉันก็ล้มตัวลงไปคุกเข่าอ้อนวอนขอความเห็นใจจากเค้า ยังไงหนูก็เป็นรุ่นน้องในภาค หนูหนีไปไหนไม่ได้อยู่แล้วค่ะ


เหรอ? แต่ที่ผ่าน ๆ มาคุณก็หนีผมได้ตลอดเลยนี่ แถมยังบล็อกการติดต่อทุกช่องทางอีกต่างหาก คณมันไม่บริสุทธิ์ใจตั้งแต่แรกอยู่แล้ว!”


ตอนนั้นหนูสิ้นคิดจริง ๆ หนูจะปลดบล็อคทั้งหมดเลยค่ะ ฉันละล่ำละลักหยิบโทรศัพท์ออกมา เพื่อแสดงให้เห็นว่าตอนนี้ฉันบริสุทธิ์ใจกับเค้า


แล้วผมจะมั่นใจได้ยังไงว่าคุณจะไม่โกงอีก


เดี๋ยวหนูไปกดเงินให้คุณ 5000 ก่อนเลยก็ได้ค่ะ แล้วเดือนอื่น ๆ ขอผ่อนนะคะ บางเดือนอาจจะ 2000 หรืออาจจะมากกว่านั้น แต่ขอร้องอย่าให้เรื่องถึงพ่อกับแม่เลยนะคะ ฉันอ้อนวอนเค้าสุด ๆ แล้ว ชีวิตนี้ไม่เคยอ้อนวอนใครขนาดนี้มาก่อนเลยนะ คืนเงินเค้าไป 5000 เดือนนี้ฉันต้องอยู่ให้ได้ด้วยเงิน 3500 บาทเหรอเนี่ย


อยากจะบ้า! ทั้งหมดที่เกิดขึ้นนี่ฉันหาเรื่องใส่ตัวชัด ๆ


แล้วทำไมผมต้องให้คุณผ่อนด้วยวะ เค้าขมวดคิ้วพร้อมทำหน้าตึงเหมือนจะไม่ยอม ผมไม่เห็นได้อะไรเลย


...จะได้อะไรอีกละพ่อคุณโว๊ย! นี่ฉันก็หมดตัวแล้วนะจะเอาอะไรอี๊ก!


มีข้อเสนออะไรที่น่าสนใจกว่านี้สักหน่อยมั้ย ข้อเสนอที่ฟังแล้วผมควรจะยอมให้คุณผ่อนรายเดือน เหมือนเค้าจะเริ่มอารมณ์ดีขึ้นสักเล็กน้อยหลังจากได้ยินความจริง และคำขอโทษจากปากฉัน ไอ้ท่าทางมึนตึงที่น่ากลัวเมื่อสักครู่ก็เริ่มจางหายไป ตอนนี้เค้าจึงยืนกอดอกเลิกคิ้วมองมาอย่างท้าทายปนสนุกที่จะได้ฟังข้อเสนอจากฉัน


คุณอยากให้หนูทำอะไรละคะ หนูจะทำคุณทุกอย่างเลย ขอแค่คุณไม่เอาเรื่องหนูก็พอ นาทีนี้อะไรก็ได้แล้ว ไอริณยอมทุกอย่าง


งั้นเหรอ เค้าทำท่าครุ่นคิดแล้วมองไล่ฉันตั้งแต่หัวจรดเท้าอยู่พักใหญ่ หน้าอย่างคุณจะทำอะไรให้ผมได้


ได้สิ!” ฉันสวนเค้าทันควันด้วยเสียงหนักแน่น หนูทำได้ทุกอย่างเลยนะ พ่อบอกว่าหนูแข็งแรงอย่างกับผู้ชายจะให้แบกคุณขึ้นหลังแล้ววิ่งรอบลานก็ได้ค่ะ


แล้วผมจะให้คุณแบกขึ้นหลังทำไมวะ!!” เค้าขมวดคิ้วแล้วมองฉันเหมือนตัวประหลาด! โอ๊ย! สถานการณ์มันบังคับ ในอกมันเต้นแรงฉันก็แค่หาคำพูดมาพูดให้เข้าใจว่าฉันทำได้ทุกอย่างเท่านั้นเอง แค่ที่พูดออกมามันอาจจะพิลึกพิลั่นไปหน่อย


แล้วฉันจะพูดว่าแบกเค้าขึ้นหลังทำไมวะ! ฮายยย


หนูทำได้ทุกอย่างจริง ๆ คุณจะใช้อะไรหนูก็ได้ ฉันถูมือ 2 ข้างที่ประกบกันรัว ๆ แล้วส่งสายตาอ้อนวอนเค้า


เออ ๆ ก็ได้วะ แล้วหยุดส่งสายตาน่าเวทนามาสักที เค้าพูดใส่ด้วยท่าทางรำคาญอยากถีบไปให้ไกล ๆ ซะเต็มประดา นี่ถ้าฉันเป็นผู้ชายต้องโดนเค้าถีบกระเด็นแล้วแน่ ๆ งั้นระหว่างปลดหนี้ก็มาเป็นลูกมือผมด้วยละกัน


ห้ะ?” ฉันเงยหน้ามองคนตรงหน้าด้วยความไม่เข้าใจ ลูกมือลูกมืออะไร? ... คะ?” ฉันรีบเติมหางเสียงลงไปเพื่อไม่ให้คำพูดตัวเองดูห้วนนัก จะร้องขอเค้าก็ต้องพูดดี ๆ หน่อย


ลูกมืออเนกประสงค์ ผมสั่งอะไรคุณก็แค่ทำตาม เค้ายักไหล่ตอบฉับสบาย ๆ แต่ที่เค้าพูดมามันไม่ต่างอะไรกับคนรับใช้เลยไม่ใช่รึไง ปากหน่อปากก็ดันไปบอกเค้าเองว่าจะทำให้ทุกอย่าง ปากฉันนี่มันตรงกับสุภาษิตไทยที่ว่า ปลาหมอตายเพราะปาก ชัด ๆ งั้นเริ่มด้วยการหยุดร้องแล้วลุกขึ้นมาสักที


พูดจบเค้าก็ถอยห่างออกไป ฉันจึงปาดน้ำตาที่คลอเบ้าแล้วลุกขึ้นมาปัดกระโปรงของตัวเองที่เลอะเศษดินบนพื้นออก


แสดงว่าตอนนี้คุณยอมให้หนูผ่อนแล้วก็ไม่เอาเรื่องกันแล้วใช่มั้ย


เออ เค้ามองฉันอย่างติดจะรำคาญ ถ้าเคลียร์กันดี ๆ แต่แรกมันจะไม่มีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นเลยสักนิด


 ค...ค่ะ ฉันก้มหน้าสำนึกผิด ที่เค้าพูดออกมามันก็ถูกทั้งหมด ถ้าฉันเคลียร์ดี ๆ กับเค้าตั้งแต่แรกมันก็น่าจะดีกว่านี้ เพราะเค้าก็ดูเป็นคนมีเหตุผล แล้วรู้สึกเห็นใจคนอื่นอยู่เหมือนกัน


ทีหลังก็จำไว้ว่าอย่าไปทำแบบนี้กับคนอื่นอีก ไม่มีใครเค้าชอบหรอก


เอ่อ แล้วระหว่างปลดหนี้ให้หนูเป็นลูกมือแค่นี้เหรอคะ ฉันถามออกไปอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ พอเค้าจะยอมก็ยอมง่ายดีเหมือนกัน


แล้วคิดว่าหน้าอย่างคุณจะทำอะไรให้ผมได้เหรอ ห้ะ?” เค้าเหลือบตามองป้ายชื่อฉันที่แขวนอยู่ที่คอแล้วลากสายตากลับมามองหน้าฉันอีกครั้ง คุณไอริณ


ยังปากร้ายเสมอต้นเสมอปลายจริง ๆ


ป่าวค่ะ ก็แค่...ถามดูฉันหลบสายตาคม ๆ คู่นั้น ถึงเค้าจะปากร้ายแค่ไหนก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเค้าหล่อมากจริง ๆ จ้องหน้าเค้านานแล้วใจมันเต้นแรงน่ะ ฉันไม่ได้มีภูมิต้านทานกับคนหล่อขนาดนั้นที่ถึงขั้นจ้องหน้ากันก็ไม่รู้สึกอะไรเลย


ฉันไม่ได้ตายด้านกับผู้ชายหล่อนะ!


สถานะของฉันในตอนนี้มันมีอำนาจรองเค้าอยู่มาก ทำให้ยิ่งไม่ค่อยกล้ามองหน้าตรง ๆ สักเท่าไหร่ ไม่เหมือนวันแรกที่ปากกล้าเถียงเค้าปาว ๆ เลยว้อย!


ไม่ต้องห่วงหรอก เป็นลูกมือมันไม่สบายอย่างที่คิดหรอก เค้าแค้นหัวเราะออกมาเหมือนมีแผนร้ายในใจอยู่เต็มไปหมด


ทำไมดูเหมือนความหวังในการใช้ชีวิตมหาลัยอย่างสงบสุขมันกำลังพังพินาศลงมานะ


จะโทษว่ามันพังพินาศเพราะเค้าไม่ได้หรอก เพราะทั้งหมดนั้นฉันทำตัวเอง! เป็นฉันเองที่ทะเล่อทะล่าเข้าไปช่วยลูกแมวในวันนั้น เป็นฉันเองที่ผิดสัญญาโดยการหนีหนี้เค้าอย่างร้ายกาจ และเป็นฉันเองที่คิดอะไรตื้น ๆ ทั้งหมดมันเป็นเพราะฉันทำตัวเองทั้งนั้น...

 



อ่ะ กูเช็คเครื่องให้อีกรอบแล้ว พี่ช่างซ่อมรถเดินเข้ามาหาฉันและคุณโฬมที่นั่งรออยู่ตรงที่นั่งสำหรับแขก เคลียร์กันแล้วใช่มั้ยวะ ทำไมนั่งห่างกันเป็นวาขนาดนั้น


สิ้นคำพูดพี่เค้าฉันก็เหลือบตามองอีกบุคคลที่ถูกพูดถึง เก้าอี้ในห้องรับแขกถูกจัดไปเป็นเก้าอี้เดี่ยว 2 ตัว ที่ถูกขั้นกลางด้วยเก้าอี้ยาวอีก 1 ตัว และใช่ฉันกับเค้านั่งเก้าอี้เดี่ยวกันคนละฝั่ง


ใครจะไปกล้านั่งใกล้เค้าละวะ หน้ายังไม่ค่อยกล้ามองเลย...


เคลียร์แล้ว คุณโฬมยืนขึ้นเต็มความสูงแล้วรับกุญแจรถจากพี่ช่างซ่อม ขอบคุณมากเฮียทัพ


ไว้มีปัญหาอะไรก็มาใช้บริการกูอีกละกัน กับมึงกูให้ราคาพิเศษอยู่แล้ว


ถ้าปัญหาแบบนี้ไม่อยากมีแล้วว่ะ ไว้อยากแต่งเพิ่มจะมาละกัน เค้าตอบทีเล่นทีจริงกับ เฮียทัพ ของเค้า


เออ ไม่ได้นัดตี้กับพวกมึงนานแล้ว อีก 2 เดือนวันเกิดไอ้พล พวกมึงมาด้วยละกัน ขี้เกียจฝากไอ้ชนา พูดห่าอะไรก็ตอบแต่อือ ๆ อีกนิดกูนึงว่ามันเป็นใบ้แล้ว เหมือนตอนนี้ชายหนุ่ม 2 คนจะพูดแต่อะไรที่เข้าใจกับอยู่แค่พวกเค้า


ฉันควรยืนอยู่ตรงนี้มั้ย แล้วถ้าเดินออกไปจะเสียมารยาทรึป่าว นี่เหมือนมายืนสาระแนเรื่องของเค้ายังไงก็ไม่รู้


ก็ปกติของมันป่าววะ เดี๋ยวผมบอกพวกมันให้ละกัน ไปล่ะ คุณโฬมโบกมือลาพี่ช่างซ้อมแล้วเดินนำออกไป ฉันจึงก้มหัวขอบคุณแล้วเดินตามคนที่เดินออกไปก่อนแล้ว


พรุ่งนี้เรียนกี่โมง


คะ?” ฉันหันไปมองคนที่เดินอยู่ด้านหน้าอย่างไม่เข้าใจ


ถามว่าเรียนกี่โมง เค้าหันมาเลิกคิ้วใส่ฉัน


เรียนเช้าค่ะ


งั้นหลังรับน้องเสร็จมาเจอกันตรงที่จอดรถหลังตึก เค้าพูดเสียงเรียบแล้วเหวี่ยงขายาว ๆ คร่อมรถคันโต


เจอ? ทำไมคะ ฉันถามออกไปอย่างใคร่รู้ เป็นเจ้าหนี้ลูกหนี้กันไม่ต้องเจอกันทุกวันก็ได้นี่


ทำสัญญาลูกหนี้ไง เค้าสวมหมวกกันน็อคเสร็จก็ปรายตามองฉัน


สัญญาลูกหนี้?”


คงไม่คิดว่าเราจะตกลงกันปากเปล่าหรอกนะ เพราะว่าผมไม่ไว้ใจคุณ เค้าตอบเสียงหนักแน่น มันต้องมีลายลักษณ์อักษรและลายเซ็นเป็นหลักฐาน


ในสายตาเค้าตอนนี้ฉันคงเป็นคนที่ไว้ใจไม่ได้สุด ๆ เลยสินะ


ได้ค่ะ ฉันตอบตกลงไปในที่สุด เห้อ~ สถานะฉันในตอนนี้มันมีสิทธิ์ต่อรองเค้าที่ไหนละ


ครืดด~~~


-พายุ-


ฉันหยิบโทรศัพท์ที่สั่นรัว ๆ ออกมาจากกระเป๋าสะพายข้าง เมื่อเห็นชื่อหน้าจอว่าเป็นเพื่อนในกลุ่มก็กดรับทันที


(ฮัลโหล)


(เห้อ~ โล่งอกที่ริณรับโทรศัพท์เรา)


(พายุมีอะไรรึป่าว)


(อ๋อ พอดีเราเห็นริณขึ้นแท็กซี่ไปกับผู้ชายคนนึงอ่ะ เราเป็นห่วงเลยไลน์ไปถามแต่ริณก็ไม่ตอบ คอลไลน์ก็ไม่รับ เลยถือวิสาสะโทรเข้ามา)


(อ๋อ ไม่มีอะไรหรอก เราแค่มาธุระกับ...) ฉันแอบเหลือบตามองอีกคนที่ยังคงคร่อมรถอยู่ท่าเดิม เมื่อเห็นว่าเค้ามองมาฉันจึงเบี่ยงตัวหลบออกมาเล็กน้อย (เรามาธุระกับคนรู้จัก)


(งั้นเหรอ พอดีเราเห็นท่าทางไม่ค่อยดีเลยใจร้อนไปหน่อย)


(ขอบใจมากนะ แต่ไม่มีอะไรหรอก) ฉันพูดขอบคุณเพื่อนออกไปจากใจจริง


(ไม่มีอะไรก็ดีแล้ว แล้วนี่ริณกลับรึยัง) พายุถามต่อ


(กำลังจะกลับแล้วล่ะ)


(นี่ก็ใกล้ค่ำแล้วนะ ให้เราไปรับมั้ย ริณอยู่แถวไหน)


(เอ้ย! ไม่ต้องเรากลับเองได้ มันไกลอ่ะ พายุไม่ต้องลำบากหรอก) ฉันรีบปฏิเสธไป จะเอาเพื่อนมาเดือดร้อนด้วยไม่ได้หรอก


(แต่...)


(รับน้องน่าจะเหนื่อยมากไม่ใช่เหรอพักผ่อนเถอะ แค่นี้นะ เราจะขึ้นรถแล้ว) ฉันรีบตัดบทสนทนากับพายุ เมื่อรู้สึกได้ถึงแรงกดดันที่มองมา


(โอเค งั้นไว้เจอกันนะ)


ฉันกดวางสายจากพายุแล้วหันกลับไปหาคนที่ยังคงยืนคร่อมรถอยู่ท่าเดิม ไม่เปลี่ยนเลยสักนิด


เอ่อ ถ้าไม่มีอะไรแล้วเราแยกย้ายกัน...


เดี๋ยว! เธอมีบัญชีฉันแล้วรึไง


บัญชีธนาคาร?” เค้าพยักหน้าให้เข้าใจว่าฉันคิดถูก ยังค่ะ


ทันทีที่ฉันพูดจบก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาจากกระเป๋ากางเกง แล้วส่งมาให้ฉัน ถ่ายรูปไปขี้เกียจหาแชท


ฉันหยิบโทรศัพท์ที่แสดงเลขบัญชีของธนาคาร และชื่อเจ้าของบัญชีเอาไว้ รามิล พัฒนโชติวาณิชกุล นามสกุลดูอลังการณ์ดีจัง...


วิจารณ์นามสกุลเค้าในใจเสร็จฉันก็รีบถ่ายรูปเก็บเอาไว้โดยเร็ว เพราะกลัวเจ้าหนี้ตรงหน้าจะอารมณ์เสียขึ้นมาอีก


หวังว่าวันนี้คงเห็นข้อความว่าเงินเข้าบัญชี 5000 บาท ตามที่พูดไว้นะ เค้ารับโทรศัพท์กลับไปเก็บเข้ากระเป๋าเหมือนเดิม


ค่ะ เดี๋ยวไว้ถึงหอแล้วจะโอนให้ทันที ที่ฉันยังไม่โอนให้เค้าตอนนี้เพราะว่าฉันเพิ่งยกเลิกโปรอินเทอร์เน็ตรายเดือนไปแล้วยังไม่ได้หาโปรใหม่ อีกอย่างที่หอพักฉันก็มี WiFi ฟรี ทำให้ช่วงนี้ฉันเติมเน็ตรายวันใช้แก้ขัดอยู่ แต่ ณ ตอนนี้เน็ตฉันมันหมดแล้ว นี่ก็เป็นอีกสาเหตุที่ฉันไม่ได้ตอบไลน์พายุรวมถึงไม่ได้รับสายที่เค้าคอลเข้ามาด้วย


งั้นก็ตามนั้น พูดจบเค้าก็สตาร์ทรถเข้าเกียร์เสร็จสรรพแล้วทำท่าจะบิดรถออกจากอู่ แต่เสียงฉันที่ตะโกนแข่งกับเสียงรถคันโตก็ทำให้เค้าหยุดมือที่กำลังจะบิดแฮนด์รถออกไปซะก่อน


เดี๋ยวค่ะ เอ่อ คุณ ไม่ดิพี่... ฉันสะบัดหัวเรียกสติตัวเองที่ไม่รู้จะเรียกแทนเค้าว่าอะไรดี


เฮียโฬม เค้าพูดขัดฉันขึ้นมา ต่อไปนี้ให้คุณเรียกผมว่าเฮียโฬม


... ฉันเงียบไม่รู้จะตอบอะไรออกไป ทำไมฉันต้องเรียกเค้าว่า เฮียโฬม ด้วยละ เกิดมาฉันยังไม่เคยเรียกใครว่าเฮียเลยนะ มันจั๊กจี้หูยังไงไม่รู้


เฮียเนี่ยนะ?


ทำหน้าแบบนั้นหมายความว่าไงวะ ฉันรีบปั้นยิ้มแห้ง ๆ ส่งไปเมื่อเห็นว่าคนตรงหน้าส่งสายตาดุ ๆ มาให้


ป่าวค่ะ เฮียก็เฮีย สถานะฉันในตอนนี้จะกล้าพูดอะไรเล่า รอให้ฉันปีกกล้าขาแข็งกว่านี้อีกสักนิดก็แล้วกัน! คอยดูเถอะ!


ไอริณ


คะ?” ฉันขานรับเค้าทันทีที่ได้ยินเสียงเรียกชื่อของตัวเอง


ยาวไปว่ะ เรียกริณอย่างเดียวแล้วกัน เค้าพูดเองเออเองจบแล้วลากสายตาขึ้นมามองหน้าฉันในที่สุด แล้วเรียกเฮียไว้มีไร


ไอย๊ะ! แทนตัวเองว่าเฮียอย่างไม่มีความเขินอายสักหิด(เล็กน้อย) นี่ฉันต้องเรียกไอ้คุณเด็กแว้นหน้าหล่อนี้ว่าเฮียจริง ๆ เหรอเนี่ย! อยากจะอ๊อก!


อ่อ คือหนูจะรบกวนให้คุ... ให้เฮียโฬมช่วยเรียกแท็กซี่เข้ามาให้หน่อยคะ


ใช้แอปเรียกดิ เค้าเลิกคิ้วตอบฉันสบาย ๆ


แอป?”


แอปเรียกแท็กซี่ไงไม่รู้จักรึไง


ไม่รู้นะสิวะ แล้วก็ใช้ไม่เป็นด้วย!


คือโทรศัพท์หนูไม่มีเน็ตค่ะ


งั้นก็รออยู่ตรงนี้แล้วกันเดี๋ยวมีแท็กซี่เข้ามาเองแหละ ไม่ก็ไปให้ไอ้เฮียทัพมันช่วย ไปล่ะรีบ!” พูดจบเค้าก็แว้นรถผ่านหน้าฉันออกไปทันที


เดี๋ยวนะ!!! นี่เค้าทิ้งฉันไว้ที่อู่ในซอยลึก ที่นาน ๆ ทีจะมีแท็กซี่เข้ามาสักคันงั้นเหรอ อะไรวะเนี่ย!


ตัวกะช่ายดำ ไซร่ใจดำพรึดละ! (ตัวก็ไม่ดำ แต่ทำไมใจดำขนาดนี้!) สบถด่าเค้าตามหลังเสร็จฉันก็ยืนหันหน้าหันหลังไม่รู้จะเอายังไงกับชีวิตดี


เงินโทรศัพท์ก็เหลือไม่พอให้เติมเน็ตโหลดแอป โหลดมาก็ใช่ว่าจะใช้ถูก ให้กลับเข้าไปหาพี่ช่างซ่อมรถนะเหรอ วันนี้ฉันก็สร้างเรื่องให้เค้าไม่น้อยเลยนะ จะเดินออกไปก็ทางเปลี่ยว นี่ก็เย็นมากแล้ว ไหนจะหมาตามซอยอีก


นี่มันปีชงเหรอวะ ทำไมชีวิตฉันวันวุ่นวายขนาดนี้!


ในระหว่างที่ฉันกำลังก่นด่าทุกอย่างอยู่ในใจอย่างคนหัวเสียก็หันไปเห็นไฟรถเก๋ง ที่มีป้ายไว้ ว่าง สีเขียวอยู่หน้ารถ จิตใจที่ห่อเหี่ยวของฉันก็เหมือนมีเลือดสูบฉีดให้มันพอโตขึ้น


ฉันรีบโบกไม้โบกมือให้รถที่กำลังใกล้เข้ามาอย่างรวดเร็ว ไม่นานรถคันดังกล่าวก็จอดลงตรงหน้า


ไปหอรวมใจ แถวมหาวิทยาลัย S ค่ะ ฉันบอกจุดหมายปลายทางกับคนขับ เมื่อเค้าพยักหน้ารับก็รีบพาตัวเองขึ้นมานั่งบนเบาะหลังพร้อมรัดเข็มขัดนิรภัยเรียบร้อย โชคดีจังที่พี่เข้ามา หนูกำลังคิดอยู่เลยว่าจะเดินออกไปเรียกดีมั้ย


ซอยนี้มันเป็นซอยส่วนบุคคลไม่ค่อยมีคนเข้ามาหรอกน้อง พอดีมีน้องผู้ชายสวมยีนส์สีดำขับบิ๊กไบค์เรียกให้พี่เข้ามารับน้องอ่ะ คนขับแท็กซี่ร่ายยาวถึงเหตุผลที่เค้าเข้ามาในซอย แฟนเหรอน้อง ทำไมไม่ออกไปด้วยกันอ่ะ หรืองอนกันอยู่


ไม่ใช่ค่ะไม่ใช่ เค้าเป็นแค่... รุ่นพี่ในคณะ ฉันรีบโบกมือปฏิเสธแล้วบอกความจริงออกไป


ไหนบอกรีบจะไม่เรียกรถให้ไง เป็นคนปากร้ายแต่ใจดีละสินะ...





TALK

[FULL] อัปจุก ๆ จ้า แหม่เฮียทำเป็นปฏิเสธสุดท้ายก็เรียกรถให้เค้า นี่คุณ ๆ เค้าพัฒนากันเยอะอยู่นะ 
จากไอ้แว้น เป็นเจ้าหนี้ จากเจ้าหนี้เป็นเฮียแล้วเนี่ย!! คอมเมนต์แห้งมากจะไม่เมนต์ให้กันจริงหย่อออ 
เดี๋ยวเฮียเกรี้ยวกราดนะ

รออ่านเมนต์นะอย่าให้ไรท์แป้ก 5555555

.

มีคนถามเยอะเลยไรท์เป็นคนใต้ค่ะแต่ไปเรียนกทม. จริง ๆ แล้วเป็นคนที่ไหนไม่สำคัญขอเป็นไรท์เตอร์ในใจรีดก็พอ ขอบคุณค่า5555555555555555555 

.

.

.

อย่าลืมคอมเมนต์นะ อ้อน ๆ ขอกำลังใจให้ไรท์โหน่ยยยย♥





...

MINNIK

...

มีคำผิดบอกได้นะคะ กด ♥ แล้วคอมเมนต์ให้กันด้วยนะ 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 626 ครั้ง

1,202 ความคิดเห็น

  1. #1028 M-ntp (@M-ntp) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2562 / 22:34
    ชีวิตจริงเด็กต่างจังหวัดเลย555
    #1028
    0
  2. #233 rubik cube (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 11:19

    เข้าใจอารมณ์พระเอกอ่ะ รถเราเราก็รัก ก็ถนอมมาอย่างดี

    แล้วแบบ แม่งเอ้ย แค่ใครทำรถมีรอยขีดก็โมโหแล้วอ่ะ ยิ่งไม่ต้องถึงพังเยอะกว่านี้อ่ะ เดือดมากหัวร้อน

    #233
    0
  3. #199 ` TKook (@iplus701b) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 14:46
    ให้เรียกเฮียเองซะด้วย ง่อว
    #199
    0
  4. #198 natticha841 (@natticha841) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 07:05
    สนุกมากติดตามมมม
    #198
    0
  5. #195 lookkai044 (@lookkai044) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 00:25
    มีฮง มีเฮียนะ 55
    #195
    0
  6. #194 Changpae (@Changpae) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 23:16
    รอๆนะค่ะ
    #194
    0
  7. #193 Phim28673 (@enjoy_phimraput) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 23:09
    แหมมมมมเฮียย
    #193
    0
  8. #192 chomjun82 (@chomjun82) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 22:17

    อยู่ดีๆก็อยากเป็นเฮียของน้องซะงั้น

    #192
    0
  9. #191 Memew888 (@Memew888) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 21:58
    ทำไมให้เรียกเฮียยยยค่าา เฮียยย
    #191
    0
  10. #190 kypb (@kanyapakBoonyai) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 21:27
    เฮียน่ารักเด้ออออ ><
    #190
    0
  11. #189 Parawee17 (@Parawee17) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 19:46
    เฮียโฬม แหน่~
    #189
    0
  12. #188 noojar27 (@noojar27) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 19:40
    ฮื้อออ ีให้น้องมันเรียกว่าเฮียด้วยอะเนียนมากพ่อคู๊นนนนนา
    #188
    0
  13. #187 PJ-pawaJan (@PJ-pawaJan) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 19:36
    วี๊ดด เฮียโรมก็มาา
    #187
    0
  14. #186 My_smile (@09122547) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 19:35
    ฮันเเน่ เฮียยยยย
    #186
    0
  15. #185 sara_sirawancher (@sara_sirawancher) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 19:19
    น่อวๆหวานเริ่มมาล่ะ
    #185
    0
  16. #184 sangbombeast (@noii-kim-sangbom) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 00:08
    ฉะหนุกมากกกกกกก
    #184
    0
  17. #183 lookkai044 (@lookkai044) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2562 / 16:03
    ลูกมือ ทำรัยหนอ
    #183
    0
  18. #182 nami55 (@nami55) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2562 / 23:12
    รอค่ะะะะะ
    #182
    0
  19. #181 pimon9172 (@pimon9172) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2562 / 17:29
    เข้าใจทั้งสองฝ่ายเลย แต่น้องก็ทำตัวเองจริงๆหนีหนี้เค้าก่อนด้วย เรื่องรถจะจบที่ตรงไหนนะ
    #181
    0
  20. #180 noojar27 (@noojar27) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2562 / 16:59
    ใจเย็นอิพี่เด่วถึงเวลาชอบเค้าเด่วเคเาเล่นแง่จะรู้สึกนะอิพี่นะ
    #180
    0
  21. #179 Barbara13 (@paning13) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2562 / 16:57
    ป้าเข้าใจอารมณ์น้อง ผู้ชายมีตัง หน้าตาดี มักจะเลือกปฏิบัติ ไม่เห็นใจเราหรอก ใครอยากจะเกิดอุบัติเหตุหะ
    #179
    0
  22. #178 nami55 (@nami55) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2562 / 10:42
    สงสารน้องง
    #178
    0
  23. #177 Memew888 (@Memew888) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2562 / 23:59
    ทำไมเทอใจร้ายกับน้องแบบนี้คูมโฬมค่าบบ
    #177
    0
  24. #176 0858919470 (@0858919470) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2562 / 20:45
    พี่ใจร้ายกับน้องมาก ตกหลุมรักน้องวันไหนนะ เล่นงานหนักๆเรยค่ะ
    #176
    0
  25. #175 sara_sirawancher (@sara_sirawancher) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2562 / 20:24
    ใจร้ายอ่ะฮรืออจาร้องเเล้วว
    #175
    0