STUMBLE LOVE เฮียคะ! ระวังสะดุดรักหนู

ตอนที่ 7 : STUMBLE LOVE♥ :: สะดุดครั้งที่ 05 : กรุ๊ป L [FULL]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,103
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 509 ครั้ง
    8 พ.ย. 62







 STUMBLE LOVE เฮียคะ! ระวังสะดุดรักหนู


สะดุดครั้งที่ 04


กรุ๊ป L




Aileen talks


วันแรกก็สบายแบบนี้แหละเนอะเพื่อนเดินตามมากอดคอฉันตอนที่เรา 4 คนกำลังเดินลงไปรวมตัวกันที่ลานหน้าคณะตามที่รุ่นพี่ประกาศในกลุ่มแชท 


อือ วันนี้อาจารย์แค่เข้ามาพูดคุยแผนการสอนเองฉันพยักหน้าเห็นด้วยกับเพื่อน วันนี้ฉันก็นั่งจดแผนการสอนของอาจารย์ไปสบาย ๆ ยังไม่มีเรื่องเรียนให้ปวดหัวก็ชิลดี


ว่าแต่ไอริณไม่ได้เป็นอะไรแล้วใช่ป้ะพายุที่เดินตีขึ้นมาข้างฉันถามขึ้น


ห้ะ? เป็นอะไรเหรอฉันขมวดคิ้วงงกับคำถามของพายุ พลางคิดว่าวันนี้ตัวเองก็ปกติดีไม่ได้เจ็บป่วยตรงไหนนี่หว่า


ก็ที่อยู่ ๆ ก็วิ่งออกไปอ่ะ” 


อะ...อ๋อ เราโอเคแล้วไม่เป็นไรฉันยิ้มแล้วโบกมือด้วยท่าทางสบาย ๆ ฮ่ะ ๆ ฉันจะเป็นอะไรละ ก็แค่วิ่งหนีเจ้าหนี้น่ะ 


แล้วคนที่วิ่งตามออกไปใครเหรอพายุถามขึ้นอีก


ห้ะ? ใครวิ่งตามไม่มีนะฉันตีหน้าซื่อโกหกเพื่อนไป มันไม่ใช่เรื่องที่ต้องให้เพื่อนรู้หรอกน้า


รีบไปกันเถอะ ใกล้เวลาแล้วนายที่เดินตามอยู่เงียบ ๆ พูดขึ้นแล้วรีบเดินนำเราไปที่ลิฟต์ทันที


ฉันเดินตามเพื่อนไปด้วยหัวใจที่เต้นรัว ในหัวฉันตอนนี้ได้แต่ภาวนาให้ไอ้เด็กแว้นหน้าหล่อที่ตามทวงหนี้กันอยู่ อย่าได้บังเอิญเป็นรุ่นพี่ในคณะเลยเถอะ 


ไม่งั้นละก็...ไอ้ริณตายแน่!


เมื่อลงมาถึงลานหน้าคณะพวกเราก็วิ่งลงไปตั้งแถวรวมกันเป็นภาคเหมือนวันปฐมนิเทศซึ่งพายุก็วิ่งแยกออกไปที่ภาคตัวเองเรียบร้อยแล้ว


น้อง ๆ นับสมาชิกในภาคตัวเองด้วยครับ แล้วให้ยกมือรายงานพี่ภาคของตัวเองที่ยืนประจำอยู่พี่ก้องพูดใส่โทรโขงเมื่อถึงเวลานัด


ภาคฉันก็นับเรียงกับไปเรื่อย ๆ จนถึงคนสุดท้ายที่ต้องยกมือตรงให้แขนชิดหูแล้วตะโกนขึ้นขออนุญาติพี่ภาคที่ยืนประจำอยู่ด้านหน้า 


ขออนุญาตครับ!เมื่อพี่ภาคพยักหน้าอนุญาติ เพื่อนชายตัวโตภาคเดียวกันก็รายงานสมาชิกทั้งหมด ตามที่รุ่นพี่แนะนำไปภาคอุตสาหการ มีทั้งหมด 36 คน วันนี้มาทั้งหมด 36 คน ครบครับ!


รายงานตัวครบทั้ง 8 ภาคแล้วใช่มั้ยพี่ก้องถาม


ครับ/ค่ะ


 “พี่จะอธิบายการเลือกกรุ๊ปให้ฟัง กรุ๊ปจะมีทั้งหมด 19 กรุ๊ป เรียกตามตัวอักษร A-T จะไม่มีแค่กรุ๊ป F เท่านั้น เพราะอะไรก็น่าจะเดาได้อยู่


ฉันถึงกับหัวเราะออกมาเบา ๆ ก็จริงถ้าได้อยู่กรุ๊ป F คงรู้สึกไม่ดีอ่ะ ชื่อกรุ๊ปโคตรไม่เป็นมงคล 


การเลือกกรุ๊ปก็ไม่ได้ซับซ้อนอะไรมาก เลือกกรุ๊ปด้วยดวงล้วน ๆ เห็นกล่องที่พี่ภาคแต่ละคนถือมั้ย โชคชะตาพวกคุณอยู่ในนั้นละ” 


จับฉลาก? เลือกกรุ๊ปโดนการจับฉลากเนี่ยนะ? ตอนแรกฉันคิดว่าจะเรียงตามคะแนนซะอีก แต่แบบนี้ก็ดีนะแฟร์กับทุกคนดี โชคชะตาล้วน ๆ เลย


แล้วอย่าคิดว่าจะได้เปลี่ยนไปอยู่กับเพื่อนละ เพราะทันทีที่พวกคุณหยิบขึ้นมาจะมีพี่ภาคอีกคนเดินจดเรียงคน


โห้ยยเมื่อพี่ก้องพูดจบก็มีเสียงเด็กปี 1 บางส่วนโอดครวญขึ้นมา


เงียบด้วยครับพี่ก้องพูดเสียงเข้มดูน่าเกรงขาม เป็นถึงประธานรุ่นถ้าไม่มีมุมแบบนี้เอาแต่ใจดีใครมันจะไปเคารพพี่เคยบอกแล้วว่าการแบ่งกรุ๊ปแบ่งเพื่อให้พวกคุณได้รู้จักเพื่อนใหม่ ๆ รู้จักคนที่หลากหลาย ในอนาคตพวกคุณจะได้มีคอนแนคชั่นที่กว้างขว้าง มีปัญหาอะไรจะได้ปรึกษากันได้ เข้าใจมั้ยครับ


เข้าใจแล้วค่ะ/ครับ


ถ้าเข้าใจแล้วก็เชิญเลือกกรุ๊ปครับ จะได้เข้ากรุ๊ปแล้วทำความรู้จักกันสิ้นเสียงพี่ก้อง พี่ภาคที่ถือกล่องก็เดินเข้ามาให้รุ่นน้องจับฉลากเลือกกรุ๊ปเรียงตามรหัส


ตื่นเต้นว่ะริณเพื่อนสะกิดฉันให้หันไปสนใจคิดว่าพวกเราจะได้อยู่กรุ๊ปเดียวกันมั้ย


ก็บอกแล้วว่ายาก เรามี 36 คน เธอมีโอกาสจับคู่กับคนอีก 35 คน ถ้าอยากจับได้อยู่กรุ๊ปเดียวกับฉันหรือไอริณ โอกาสมันมีแค่ 2 ใน 35 หรือแค่ 5.714% ซึ่งมีโอกาสไม่ได้อยู่กรุ๊ปเดียวกันถึง 94.286%” ฉันถึงกับอึ้งค้างเมื่อนายพูดจบ ปกติก็ดูประหยัดคำพูดดีอยู่หรอก แต่ทำไมกลับจริงจังกับไอ้เรื่องแบบนี้ได้วะ


มึงจริงจังอะไรเนี่ยนาย ถึงขั้นคำนวณออกมาเป็นเปอร์เซ็นแบบนี้เลยเหรอวะเพื่อนที่หายอึ้งกับกระบวนการคิดของนายสวนกลับไปทันที 


ก็แค่พูดตามจริง” นายตอบกลับอย่างไม่หยี่ระแล้วหันกลับไปหยิบฉลากในกล่องเมื่อพี่ภาคเดินมาถึงที่ตัวเอง


“ใครจะไปรู้ละ นายกับเพื่อนอาจจะได้อยู่กรุ๊ปเดียวกันก็ได้” ฉันเอ่ยขำ ๆ สองคนนี้เหมือนเกิดมาเพื่อนทะเลาะกันจริง ๆ ถ้าได้อยู่กรุ๊ปเดียวกันคงบันเทิงไม่หยอก


“เราบอกแล้วไงว่ายาก” นายพูดกับฉันพร้อมส่งกระดาษในมือให้พี่ภาค


“010 กรุ๊ป A” พี่ภาคที่ถือกล่องหยิบกระดาษจากนายไปให้เพื่อนอีกคนจด แล้วเดินตรงมาหาฉัน 


ฉันล้วงมือเข้าไปในกล่อง ในใจก็ภาวนาให้ฉันเจอเพื่อน ๆ พี่ ๆ ในกรุ๊ปที่ดี ปรึกษาและคอยช่วยเหลือได้ 


เมื่ออธิฐานเสร็จฉันก็หยิบกระดาษขึ้นมาส่งให้รุ่นพี่ สายตาก็จับจ้องลุ้นคำที่พี่ภาคจะพูดออกมาก


“011 กรุ๊ป L” กรุ๊ป L? เมื่อรู้กรุ๊ปของตัวเองแล้ว ฉันก็หันหน้าไปให้ความสนใจเพื่อนที่นั่งยิ้มกว้างอย่างมีความสุข ล้วงมือเข้าไปในกล่องแล้วส่งให้รุ่นพี่


“012 กรุ๊ป A” ฉันเบิกตามองเพื่อนที่นั่งยักคิ้วให้นายอย่างกวน ๆ สลับกับนายที่นั่งนิ่งค้างไป 


มันได้อยู่กรุ๊ปเดียวกันจริง ๆ ด้วยว่ะ... เหลือเชื่อ ปากฉันมันก็ศักดิ์สิทธิ์เหมือนกันนะเนี่ย 


“ไงละมึง พอดีกูทำ 5.714% ของมึงได้ว่ะ”


“ก็แค่ฟลุ๊ค” พูดจบนายก็หันหน้ากลับไปสนใจรุ่นพี่ข้างหน้าอย่างไม่แยแสเพื่อนที่ปลิ้นหูปลิ้นตาล้อเลียนตัวเองอยู่


“ริณไม่เป็นไรนะ” เพื่อนเลิกสนใจนายแล้วหันมาถามฉัน


“ไม่เป็นไร สบายมาก” ฉันส่งยิ้มให้เพื่อนไปถึงจะแอบอิจฉาที่ 2 คนนี้ได้อยู่กรุ๊ปเดียวกันนิด ๆ ก็เถอะ 


“ถ้าได้อยู่กรุ๊ปเดียวกับริณคงดีกว่าเยอะเลย เบื่อไปนั่งเถียงกับไอ้นายแล้ว” เพื่อนทำหน้าเซ็งเมื่อพูดถึงเพื่อนชายในกลุ่ม ฉันจึงตบบ่าปลอบใจเพื่อนขำ ๆ


“ทุกคนรู้กรุ๊ปของตัวเองแล้วใช่มั้ย” พี่ก้องพูดขึ้น “งั้นทุกคนหันไปมองทางด้านหลังครับ”


ฉันหันไปมองตามที่พี่ก้องพูด ก็พบรุ่นพี่ 19 คน ยื่นถือตัวอักษรของแต่ละกรุ๊ปอยู่

“เห็นรุ่นพี่ด้านหลังใช่มั้ย ผมขอให้ทุกคนแยกย้ายกันไปตามกรุ๊ปของตัวเองแล้วทำความรู้จักเพื่อน ๆ ทุกคนครับ” 


เรา 3 คนแยกย้ายกันไปตามกรุ๊ปของตัวเอง ไม่น่าเชื่อว่าจะไม่มีเพื่อนภาคมากับฉันสักคน ดวงดีสุด ๆ ไปเลยไอริณ ถ้ามีกรุ๊ป 18 กรุ๊ป ภาคอุตสาหการของฉันก็จะแบ่งไปเป็นคู่พอดี แต่นี่ดันมี 19 กรุ๊ป แล้วรุ่นพี่ต้องการให้ในแต่ละกรุ๊ปมีนักศึกษาครบทุกภาค ทำให้ฉันก็เพื่อนอีกคนนึงต้องไปเดี่ยว 


ฮายยย โชคร้ายไรพันนี้ชีวิต! 


ฉันเดินมายืนอยู่ตรงรุ่นพี่ผู้ชายคนนึงที่ถือป้ายกรุ๊ป L เอาไว้ด้วยท่าทางสังกะตายที่พยายามฉีกยิ้มแห้ง ๆ ผูกมิตรกับเพื่อน ๆ ในกรุ๊ปเอาไว้


“ไอริณ” นั่งยิ้มแห้งได้ไม่นาน ฉันก็ต้องหันหลังไปมองตามเสียงเรียกชื่อของตัวเอง “ไอริณจริง ๆ ด้วยว่ะ”


“พายุ!” ฉันยิ้มกว้างออกมาเมื่อเห็นพายุเดินเข้ามาทรุดตัวนั่งลงข้าง ๆ “โชคดีคาด!! เอ้ย โชคดีมาก!”


ฉันรีบเปลี่ยนคำพูดของตัวเองทันทีที่รู้ตัวว่าตัวเองหลุดออกมาอีกแล้ว พายุถึงกับขำออกมากับความกับความชอบหลุดภาษาถิ่นของฉัน


“อย่าขำดิ เรากำลังพยายามปรับอยู่เนี่ย” ฉันมองหน้าพายุพร้อมทำหน้าอยากจะร้องไห้ใส่ เห็นใจกันหน่อย ไอริณผู้นี้กำลังพยายามอยู่


“ไม่ต้องปรับหรอก น่ารักดี...”


“ห้ะ? เมื่อกี้ว่าอะไรนะ” ฉันถามพายุอีกครั้งเมื่อได้ยินเค้าพูดคำสุดท้ายของประโยคไม่ค่อยถนัด


“ป่าว ๆ แล้วไอ้นายกับเพื่อนอ่ะ” แต่พายุกลับโบกไม้โบกมือให้ปล่อยผ่านไปแล้วเริ่มต้นเรื่องใหม่ทันที


“ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อนะว่านายกับเพื่อน ได้อยู่กรุปเดียวกันอ่ะ” ฉันยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เมื่อนึกถึงหน้าเพื่อนอีก 2 คน หวังว่าตอนนี้ 2 คนนั้นคงไม่ตีกันตายไปก่อนนะ 


ฮ่า ๆ


“จริงจัง?” พายุเลิกคิ้วขึ้นแล้วขำออกมา “ไอ้นายมันเพิ่งบ่นกับเราอยู่ว่าไม่อยากอยู่กรุ๊ปเดียวกับเพื่อน เพราะขี้เกียจไปนั่งเถียงกับมัน”


“2 คนนั้นคงดวงสมพงษ์กันละมั้ง” 


“เหรอ งั้นเราสองคนก็ดวงสมพงษ์กันอ่ะดิ” นายพูดจบก็หันมามองฉันพร้อมคลี่ยิ้มออกมา


“ก็…ไม่รู้สิ” ฉันรีบหันหน้าหนีเค้าแล้วฟังรุ่นพี่ด้านหน้าเมื่อรู้สึกถึงสัญญาณอะไรบางอย่างจากสายตาของคนด้านข้าง เห้ออ ไปไม่เป็นเหมือนกันแหะ…


กรุ๊ป L มีประชากรในกรุ๊ปน้อยมาก น่าจะน้อยที่สุดเลยละ นับรวม ๆ ปี 1 ทั้งหมดยังไม่ถึง 20 คนเลย หลังจากพวกเรามานั่งรวมกันพี่กรุ๊ปก็ให้ลุกขึ้นยืนแนะนำตัวกันทีละคนจนครบ


“พวกพี่เป็นรุ่นพี่ปี 2 นะคะ จริง ๆ ในกรุ๊ปเรายังมีพี่ ๆ อีกเยอะเลย น้องจะได้เจอพี่เค้าในวันเลี้ยงกรุ๊ปนะคะ ถ้าได้วันที่ลงตัวเมื่อไรพี่จะมาประกาศอีกครั้ง” วันนี้มีพี่กรุ๊ปมาแค่ 5 คนเอง แสดงว่ายังเหลืออีกเยอะเลยนะสิ “เราจะนัดทำกิจกรรมกรุ๊ปกันเรื่อย ๆ เพื่อให้ทุกคนรู้จักและสนิทกันนะ”


“ตามที่พี่เค้าบอกเลยครับ กิจกรรมหลัก ๆ อีกอย่างคือรับน้องกรุ๊ป เราจะพาพวกน้อง ๆ ออกนอกสถานที่นะครับ พี่แจ้งให้ทราบไว้ก่อน ส่วนสถานที่ยังไม่ลงตัว”

“ใช่ค่ะ ใครผู้ปกครองไม่อนุญาตให้แจ้งพี่ ๆ ได้เลยนะ โดยส่วนมากการรับน้องกรุ๊ป ไม่ได้ทำอะไรมากค่ะ แต่มีกิจกรรมให้กระชับมิตรกัน”


ฉันนั่งตั้งใจฟังที่รุ่นพี่อธิบายให้ฟัง กิจกรรมเยอะเลยนะเนี่ย ฉันต้องไปจด ๆ ไว้ในแพลนเนอร์ซะแล้ว แต่ก็น่าสนุกทั้งนั้นเลยวันนี้โทรไปรายงานพ่อไว้เนิ่น ๆ ดีกว่า


“อ่อ อีกอย่างที่สำคัญพอเข้ารับน้องภาคแล้วพี่ ๆ เค้าจะมีให้ล่าลายเซ็นนะครับ นอกจากลายเซ็นพี่ภาคแล้ว ลายเซ็นของพี่กรุ๊ปก็สำคัญนะ พยายามขอให้ได้มากที่สุด”


ล่าลายเซ็น?? ฉันเคยได้ยินไอ้กิจกรรมมหาโหดนี่มาบ้าง พี่ภาคก็ไม่เท่าไหร่หรอกเพราะรวม ๆ กันยังไม่ถึงร้อยคนเลย แต่นี่ต้องตามล่าลายเซ็นพี่กรุ๊ปอีกเหรอ!


หรอยแล้วกู...


“ขออนุญาติค่ะ” เพื่อนผู้หญิงคนนึงยกมือขึ้นเมื่อรุ่นพี่อธิบายจบ


“เชิญค่ะ”


“แล้วอย่างนี้พี่ภาคที่อยู่กรุ๊ปเดียวกับเรา เราต้องขอซ้ำมั้ยคะ” 


“ไม่ต้องครับ ไม่จำเป็นต้องขอซ้ำ บางคนจะมีสายรหัสอยู่กรุ๊ปเดียวกันเลย พวกนี้จะสนิทกันมาก เพราะต้องเจอกันทำกิจกรรมด้วยกันตลอด”


“แต่หนูยังไม่รู้สายรหัสเลยค่ะ” เพื่อนอีกคนพูดขึ้น


“สายรหัสส่วนมากจะประกาศหลังรับน้องเสร็จแล้วค่ะ หมดรับน้องแล้วเราจะรับน้องรวมอีก 1 วัน เป็นการแข่งกีฬาสีสนุก ๆ ค่ะ หลังกิจกรรมจบก็จะทำการประกาศพี่รหัส”


“ตามพิธีการก็จะแบบนี่นะ นอกจากสายรหัสใครติสท์ ๆ หรือไม่ค่อยเข้าร่วมกิจกรรม พี่เค้าก็จะบอกเราเอาไว้ตั้งแต่แรก ๆ นี่แหละ จะได้ไม่ต้องหาตัวให้วุ่นวาย”


“วันนี้ก็ไม่มีอะไรมากครับพี่แค่มาแนะนำคร่าว ๆ เดี๋ยวพี่จะปล่อยพวกเรากลับบ้านเลยละกัน อย่าลืมเข้าไปรายงานตัวในกรุ๊ปใหญ่นะ ขอบคุณน้องทุกคนที่ให้ความร่วมมือครับเชิญกลับได้”


“ริณกลับยังไงอ่ะ ให้เราไปส่งที่หอมั้ยวันนี้เราเอารถมา” พายุถามขึ้นทำให้ฉันละสายตาจากหน้าจอโทรศัพท์มือถือที่กำลังส่งข้อความไปบอกเพื่อนและนายว่าจะขอกลับก่อน เพราะกรุ๊ปของ 2 คนนั้นยังไม่มีทีท่าว่าจะปล่อยให้กลับบ้าน


“เอ้ย! ไม่เป็นไรหอเราอยู่แค่นี้เอง” ฉันตอบปัดพายุ ถึงจะสนิทกันมากขึ้นแต่ฉันก็ยังมีความเกรงใจเพื่อนอยู่นะ


“ปกติริณกลับยังไง”


“เดินไง”


“งั้นให้เราไปส่งเถอะนะยังไงก็ทางผ่าน” พายุยังคงดึงดันจะไปส่งฉันให้ได้


“แล้วพายุไม่รอนายเหรอ” ฉันพยายามเบี่ยงเบนประเด็น


“ไอ้นายมันบอกให้กลับก่อน”


“แต่...” ในระหว่างที่ฉันกำลังหาเหตุผลมาแย้งพายุ อยู่ ๆ ภาพของเด็กแว้นหน้าหล่อเจ้าหนี้สุดโหดก็โผล่เข้ามา ถ้าเค้าไปดักรออยู่ในซอยแล้วฉันเดินดุ่ม ๆ ไปปะทะกับเค้าพอดีละ แค่คิดก็ขนลุกแล้ว “งั้นก็รบกวนหน่อยนะ”


เมื่อตัดสินใจได้ก็หันกลับไปหาพายุที่ยืนรอคำตอบอยู่ ทันทีที่ได้ยินคำตอบที่พอใจเค้าก็ส่งยิ้มกว้างจนตาปิดมาให้


เอาวะ ไปกับพายุยังไงก็น่าจะปลอดภัยกว่า ให้เค้าจอดหน้าหอแล้วรีบวิ่งเข้าหอไปเลยละกัน ถึงไอ้เด็กแว้นนั้นมันจะไม่รู้ว่าฉันอยู่หอไหนก็เถอะ แต่กันเอาไว้ดีกว่าแก้ละนะ


“ขอบใจนะพายุ” ฉันหันมาขอบใจเพื่อนก่อนที่จะเปิดประตูลงจากรถ


“ไม่เป็นไร เราเต็มใจ” พายุส่งยิ้มมาให้ฉัน


“อะ...เอ่อ งั้นขับรถดี ๆ นะ” ฉันส่งยิ้มบาง ๆ กลับไป เมื่อรู้สึกถึงบรรยากาศแปลก ๆ ระหว่างเรา


“อือ ไว้ถึงแล้วเราส่งข้อความมาบอกนะ”


ห้ะ? อ่อ อือได้ ๆ” ฉันรีบพยักหน้าแล้วเปิดประตูลงจากรถทันที มองรถของพายุที่ขับออกไปแล้วด้วยความรู้สึกแปลก ๆ


อันที่จริงก็ไม่ใช่ว่าจะดูไม่ออกหรอกว่าท่าทีของพายุที่ปฏิบัติต่อฉันมันเป็นยังไง สมัยมัธยมฉันก็เคยมีปั๊ปปี้เลิฟมาบ้างนิดหน่อย แค่ตอนนี้ฉันยังไม่ได้รู้สึกอะไรกับเค้าเท่านั้นเอง ปล่อยให้มันเป็นเรื่องของอนาคตก็แล้วกัน


เมื่อกลับเข้ามาในห้องฉันก็ต่อสายโทรศัพท์หาพ่อกับแม่แล้วเล่ากิจกรรมวันนี้ รวมทั้งกิจกรรมต่าง ๆ ที่รุ่นพี่แจ้งเอาไว้ด้วย


พ่อกับแม่ก็ดูท่าทางจะเป็นห่วงเรื่อง รับน้องกรุ๊ป ที่ต้องออกนอกสถานที่ แต่สุดท้ายท่านก็พูดกลับมาว่า ต้องรับผิดชอบชีวิตตัวเองให้ได้ พ่อกับแม่ให้อิสระในการตัดสินใจ


จะว่าไปตอนรับน้องรวมฉันกวาดตาไปทั่วก็ไม่เห็นไอ้เด็กแว้นนั้นเลยนะ งั้นคงไม่ได้เรียนคณะเดียวกันหรอกมั้ง แบบนี้ก็สบายใจไปเปราะนึง ไปอาบน้ำแล้วนอนเอาแรงดีกว่า...

 


น้อง ๆ มากันครบรึยังครับ นับแล้วรายงานพี่ด้วยครับ ทันทีที่พวกเราเดินมารวมกันอยู่ที่ใต้ตึกคณะ รุ่นพี่ผู้ชายท่าทางใจดีก็มาพูดคุยเล่นกับพวกเรา เมื่อถึงเวลานัดจึงเรียกให้รายงานตัว


 “โอเคครับ วันนี้เป็นวันรับน้องภาควันแรกนะครับ ก่อนอื่นต้องขอแสดงความยินดีกับน้อง ๆ ทุกคนที่สอบเข้ามาได้ครับ เอ้า! ปรบมือให้ตัวเองหน่อย


แปะ แปะ แปะ ๆๆ


ใช่! วันนี้คือวันรับน้องภาควันแรก พวกฉันมีเรียนกันจนถึงบ่าย 2 รุ่นพี่จึงนัดให้เรามารวมตัวกันตอนบ่าย 3 พี่ภาคแต่ละคนที่มาวันนี้โดยส่วนมากฉันไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน เหมือนว่าก่อนหน้านี้จะมีแค่พี่ปี 2 ที่เค้ามาช่วยดูแล ส่วนเรื่องรับน้องภาคจะเป็นพี่ปี 3 ที่จัดการ จึงไม่แปลกใจที่ฉันจะเพิ่งเห็นหน้าพวกพี่เค้า


เอาล่ะ ๆ ก่อนอื่นเลยน้อง ๆ ปี 1 ทุกคนจะต้องมีป้ายชื่อแบบนี้นะคะ รุ่นพี่ผู้หญิงคนนึงเดินเข้ามาพร้อมชูป้ายชื่อสีเทาที่ออกแบบกราฟฟิคเป็นฟันเฟืองสวยงาม ทำการเคลือบป้ายเพื่อกันการชำรุดแล้วเรียบร้อย โดยในแต่ละป้ายจะมีชื่อเล่น รหัสนักศึกษา และกรุ๊ป ของแต่ละคนอยู่


ป้ายชื่อถูกส่งเรียงมาเรื่อย ๆ จนถึงฉัน ฉันก็หยิบป้ายที่มีชื่อ ไอริณ ออกมาถือเอาไว้


ป้ายชื่ออันนี้มีไว้เพื่อให้พี่รู้จักชื่อและหน้าตาน้อง ๆ ทุกคน นอกจากนั้นยังช่วยให้น้อง ๆ จำชื่อเพื่อนตัวเองได้ด้วย ฉันฟังที่รุ่นพี่พูดพร้อมคล้องป้ายลงกับคอตัวเอง เพราะฉะนั้น ป้ายอันนี้สำคัญมากนะคะ น้อง ๆ ทุกคนจะต้องแขวนป้ายนี้มาทุกวัน ห้ามหาย ห้ามลืม เด็ดขาดนะ ไม่อย่างนั้นพวกพี่ระเบียบเค้าเอาเรื่องพี่ช่วยไม่ได้นะ


พี่ระเบียบ? คงจะเป็นพวกที่โหด ๆ ที่ชอบมาพูดเสียงดังใส่สินะ


ไม่อยากเจอเลยให้ตายเถอะ...


เมื่อแจกป้ายชื่อเสร็จเรียบร้อยรุ่นพี่ก็ให้พวกเราฝึกรายงานตัวกัน การรายงานตัวก็ไม่มีอะไรมากแค่บอกชื่อ นามสกุล รหัสนักศึกษา กรุ๊ป พร้อมจังหวัดบ้านเกิด


ฉันไม่มีปัญหากับอะไรเลยนอกจากไอ้รหัสนักศึกษาเนี่ย ขนาดรหัสประจำตัวประชนที่ช่วง ม.6 ต้องกรอกใช้สอบเป็นว่าเล่น ฉันยังต้องเหลือบมองในบัตรตัวเองอยู่ตลอดเลย


เลข 13 หลักที่อยู่กับฉันมาตั้งแต่เกิดฉันยังจำไม่ได้เลยนับประสาอะไรกับรหัสนักศึกษาเกือบ 10 ตัวที่เพิ่งรู้มาไม่กี่วันวะ


บางคนอาจจะคิดว่าฉันเรียนวิศวะฯ การจำตัวเลขพวกนี้คงง่าย ๆ เพราะบางตัวแปลในสูตรฟิสิกมันก็เป็นค่าตายตัว แต่ใครจะรู้มั้ยว่าในข้อสอบค่าตายตัวพวกนั้นเค้ามักจะให้มา... ถึงไม่ให้มามันก็ไม่มากหลักขนาดนี้นี่


เจ็บหัวเหม็ด!! ใครไม่เป็นฉันไม่เข้าใจหรอกว่าการนั่งจำตัวเลขมันยากแค่ไหน ฉันเห็นตัวเลขเยอะ ๆ แล้วตาลายสับสนไปหมด อยากจะบ้า!


ใจเย็นนะค่อย ๆ จำไป ฉันพูดเบา ๆ เป็นการปลอบใจตัวเองแล้วนั่งทำสมาธิท่องรหัสนักศึกษา จนถึงเวลารุ่นพี่ก็เรียกปี 1 ออกไปรายงานตัวเรียงตามรหัสทีละคน


และในที่สุดฉันก็ผ่านมันไปได้ ดีหน่อยที่เพื่อน ๆ พี่ ๆ เงียบแล้วตั้งใจฟังกัน จังหวะนั้นถ้ามีเสียงแทรกขึ้นมาแม้แต่น้อยละก็ สติฉันเตลิดแน่!


หลังจากผ่านการรายงานตัวไปได้รุ่นพี่ก็ทำการสันทนาการพวกเรา ให้พวกเราร่วมออกไปเต้นพร้อมกลองที่ตีรัวจังหวะอย่างสนุกสนาน


ทุกคนดูครึกครื่นแล้วร่วมกิจกรรมอย่างเต็มที่ร่วมทั้งฉันด้วย...


เอ้า! ฮิป! ฮิป! ฮิป! ฮิปโป โอโห้ตัวมันใหญ่... แต่อยู่ ๆ เสียงร้องเพลงและเสียงกลองก็หยุดลงดื้อ ๆ เมื่อมีคนกลุ่มนึงเดินเข้ามา


พวกเค้าเดินเข้ามาด้วยใบหน้าเรียบเฉย รุ่นพี่ที่ก่อนหน้านี้ยืนสันทนาการพวกฉันก็ถอยกรูออกไปรวมตัวกันอยู่ด้านหลัง


แต่อะไรก็ไม่ทำให้ฉันตกใจจนหัวใจดวงน้อยนี่ตกไปที่ตาตุ่มได้เท่ากันการที่คนในกลุ่มนั้นมี...


ไอ้เด็กแว้นหน้าหล่อนั้นด้วย...


ชิบหายแล้วไอริณ!!!






TALK

[FULL] สวดมนต์ให้กำลังใจไอริณกันด้วยนะคะ หนีไม่รอดหรอกค่ะ ใครให้หนีหนี้ห้ะ? ไปเอาก้านมัยมมาตี ๆ เลยนะ // ช่วงนี้ธุระเยอะไปหมด จนลืมอัปหลายวันเลย ซอรี่นะคะ ขอไปปั่นต่อละฟิ้ววววววววววว เลิฟฟฟฟ

.

.

.

อย่าลืมคอมเมนต์นะ อ้อน ๆ ขอกำลังใจให้ไรท์โหน่ยยยย♥




...

MINNIK

...

มีคำผิดบอกได้นะคะ กด ♥ แล้วคอมเมนต์ให้กันด้วยนะ 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 509 ครั้ง

1,167 ความคิดเห็น

  1. #1048 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 16:04
    ยัยน้องงง หนีปายยย 555
    #1048
    0
  2. #132 tonsirada (@tonsirada) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 14:53
    รอครัาา
    #132
    0
  3. #131 My_smile (@09122547) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 13:45
    ไรท์เป็นคนที่ไหนคะเนี่ยยย
    #131
    0
  4. #129 chomjun82 (@chomjun82) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 22:51

    มาซักทีนะพ่อคุู้นนนนน

    #129
    0
  5. #128 Nongladdawan (@Nongladdawan) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 21:19
    เจอกันแระ...เสร็จแน่ไอรีน
    #128
    0
  6. #127 noojar27 (@noojar27) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 20:06
    เฮียโฬมมาแว้วววว
    #127
    0
  7. #126 napar2 (@napar) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 19:58
    สนุกดีค่ะ
    #126
    0
  8. #124 eoleumisice (@Ice_songtw) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 21:59
    พระเอกค่าตัวแพงนะเนี้ย5555
    #124
    0
  9. #123 Changpae (@Changpae) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 21:11
    รอนะค่ะ
    #123
    0
  10. #122 nami55 (@nami55) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 22:02
    รอครับบ
    #122
    0
  11. #121 noojar27 (@noojar27) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 20:30
    โฬมยุหนายยยยยยอยากเจออออแล้วววววว
    #121
    0
  12. #120 pimon9172 (@pimon9172) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 18:03
    เจ้าหนี้อย่าพึ่งโผล่มาน้า
    #120
    0
  13. #119 noojar27 (@noojar27) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 14:32
    เจิมมมมม
    #119
    0
  14. #118 zur99311569 (@zur99311569) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 23:00
    รอๆๆๆๆๆๆๆ
    #118
    0
  15. #117 Rubee ID (@RubeeyahSani) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 22:06
    เจิมจ้าาาา
    #117
    0
  16. #116 pimon9172 (@pimon9172) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 18:12
    เจิมมมมมม
    #116
    0