STUMBLE LOVE เฮียคะ! ระวังสะดุดรักหนู

ตอนที่ 6 : STUMBLE LOVE♥ :: สะดุดครั้งที่ 04 : หนี [FULL 110%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,383
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 552 ครั้ง
    16 พ.ย. 62


 


 


 

 

STUMBLE LOVE เฮียคะ! ระวังสะดุดรักหนู


 

สะดุดครั้งที่ 04


 


 

หนี


 


 


 

สุดท้ายฉันก็ตัดสินใจเป็นคนไม่ดี ด้วยการชิ่งหนีหนี้ตามที่ไอ้เด็กแว้นหน้าหล่อนั้นพูดจริง ๆ แล้วก็จัดการบล็อกไลน์ บล็อกเบอร์ของเค้าทั้งหมด ฉันรู้นะว่ามันเป็นสิ่งที่ผิด แต่ฉันก็แค่ทำเพื่อความอยู่รอดของตัวเองนี่ ไว้ฉันหาเงินมาได้แล้วจะติดต่อเค้าไปแล้วกัน


 

แต่ตอนนี้อย่างเพิ่งเจอกันเลย... อย่าเพิ่งตามทวงหนี้กันเลยนะขอร้อง!!


 

ใครจะไปคิดว่าอยู่ ๆ ตัวเองจะดวงซวยติดหนี้คนที่เพิ่งเจอกันขนาดนี้ เงินหมื่นมันเยอะมากนะสำหรับคนที่ยังไม่มีรายได้อะไรนอกจากขอพ่อแบบเดือนชนเดือนอย่างฉัน


 

ฉันกดปีกหมวกลงมาปิดหน้าให้มากขึ้น พร้อมมองซ้ายมองขวาเพื่อสอดส่องดูว่าไอ้เด็กแว้นนั้นมาดักรอเอาเรื่องฉันอยู่แถวนี้รึป่าว ช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมาฉันออกจากห้องแค่ครั้งเดียวมาซื้อของไปตุนไว้กินแล้วก็เก็บตัวอยู่ในห้องตลอดเพราะกลัวจะแจ็คพอตเจอเจ้าหนี้เข้าให้


 

โคตรไม่ปลอดภัย! เพราะเค้ารู้แน่ว่าฉันอยู่ในซอยนี้


 

เมื่อเห็นว่าทางสะดวกฉันก็รีบวิ่งออกจากหอโดยไม่ลืมคว้าแมสมาปิดปากเพื่อพรางหน้าตัวเองอีกขั้น


 

วันนี้เป็นวันเปิดเทอมวันแรก ซึ่งเพื่อน ๆ ในกลุ่ม(?) นาย เพื่อน และพายุ กลุ่มจากกลุ่มไลน์ที่เพื่อนลากกันเข้าไปอ่ะนะ นัดเจอกันที่ร้านกาแฟหน้าคณะก่อนจะเข้าเรียน อย่างที่บอกวิศวะฯ ปี 1 มักจะต้องเรียนเหมือนกัน และก็ใช่พายุที่อยู่คนละภาค เทอมนี้มีเรียนตรงกับภาคฉันแทบทุกตัว ทำให้เค้ามาอยู่รวมกลุ่มกับพวกฉันในที่สุด


 

“ยินดีต้อนรับค่ะ” พนักงานผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ที่ดูอายุเยอะกว่าฉันเอ่ยทักทายทันทีที่ฉันผลักประตูเข้ามา ฉันเดินตรงเข้าไปที่หน้าเค้าเตอร์กวาดตามองเมนูทั้งหมดแล้วก็ตัดสินใจเลือกนมสดปั่นเพราะไม่รู้จะกินอะไร


 

“เอานมสดปั่นค่ะ”


 

“40 บาทจ๊ะ ทานที่นี่รึป่าวคะ” ฉันพยักหน้าตอบรับแล้วยื่นเงินให้พนักงาน จากนั้นจึงเดินตรงไปนั่งด้านในสุดมองโต๊ะ 2 โต๊ะ ที่ถูกจับจองด้วยผู้ชาย 2 คนไปแล้วโต๊ะนึง ฉันจึงเดินเลี่ยงไปนั่งลงที่โต๊ะว่างข้าง ๆ พวกเค้า

 


 

ไม่มีชื่อ เพราะยังคิดไม่ออก (4)

Airada: เราถึงแล้วนะ นั่งรออยู่ในร้านแล้ว

Friendly: จอดรถแล้วกำลังเดินไปจร้า

9: เรากับพายุใกล้ถึงแล้ว

 


 

เงยหน้าขึ้นจากหน้าจอโทรศัพท์ก็เป็นจังหวะที่พนักงานนำนมปั่นมาเสิร์ฟพอดี เธอส่งยิ้มให้ฉันแล้วเดินไปเสิร์ฟโต๊ะข้าง ๆ ต่อ


 

“ชิฟฟ่อนกล้วยหอมของน้องธัน กับคาปูชิโน่ของน้องชนาได้แล้วจ้า” บทสนทนาของพนังงานกับลูกค้าโต๊ะข้าง ๆ เรียกสายตาฉันให้หันไปมอง “แล้วโฬมกับกวินทร์ละ ปิดเทอมไม่ได้เจอเลยพี่คิดถึงหน้าแล้วนะเนี่ย”


 

“กวินทร์ไปเข้าห้องน้ำครับ” ผู้ชายหน้าหล่อคมที่มีนัยน์ตาดุตอบกลับไปเสียงเรียบแล้วหันไปถามเพื่อนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ “ส่วนไอ้โฬมมันบอกว่าไงไอ้ธัน”


 

“กำลังมาครับ” พี่ผู้ชายอีกคนตอบแล้วคลี่ยิ้มบาง ๆ ให้เธอ ฉันนั่งสังเกตหน้าผู้ชายอีกคน พร้อมวิจารณ์ไปในใจ ถึงหน้าหวานแต่ก็ไม่ได้กลบความหล่อของผู้ชายคนนี้เลยสักนิด ทุกส่วนเข้ารูปไปหมด โดนเฉพาะดวงตาสุขใสคู่นั้นน่ามองมาก ฉันคงไม่สามารถจ้องตาเค้าได้แน่


 

โคตรหล่อ ทั้งคู่เลย แค่คนละแนว อีกคนดูดุ น่าเกรงขาม ส่วนอีกคนดูนิ่ง ๆ แต่ท่าทางน่าจะเจ้าเล่ห์ไม่เบา มหา’ลัยมันดีแบบนี้นี่เองสินะ อาหารตาชั้นเลิศเพียบ!


 

กรุ้งกริ่ง! กรุ้งกริ่ง!


 

“ไอริณเพื่อนร๊ากก รอไม่นานใช่มั้ย” ทันทีที่เปิดประตูเข้ามาเพื่อนก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงสดใสตามสไตล์แล้วเดินตรงเข้ามาหาฉัน แต่ไม่ทันได้หย่อนก้นนั่งเธอก็กระเด้งพรวดเดินกลับไปที่เค้าน์เตอร์ “หิววะเดี๋ยวมานะ”


 

ฉันนั่งขมวดคิ้วกับการกระทำของเพื่อนที่ฉันตามไม่ค่อยจะทัน ทำไมเป็นคนคิดเร็วทำเร็วขนาดนี้ แล้วทำไมเมื่อกี้ไม่เดินไปสั่งของก่อนจะเดินมาหาฉัน ย้อนไปย้อนมาทำไม งง...


 

“ไงมึงหายเศร้ารึยัง” ฉันละสายตาจากเพื่อนมองตามผู้ชายหล่อสะอาดอีกคนที่เดินยิ้มทะเล้นเข้ามานั่งลงตรงโต๊ะข้าง ๆ ฉันแล้วเอ่ยทักเพื่อนของเค้าเสียงติดตลก


 

ไอย๊ะลังก่ะ!! กลุ่มนี้มันศูนย์รวมผู้บ่าวหล่อแซ่บเหรอวะว่าแต่พี่ผู้ชายที่เดินเข้ามาใหม่นี่แต่งตัวโคตรเนี๊ยบตั้งแต่หัวจรดเท้าแถมไอ้หูตาแพรวพราวนั้น มองจากดาวพระศุกร์(?)ก็รู้ว่าเจ้าชู้ประตูดิน


 

“เสือก!” พี่หน้าหล่อที่ดูนิ่ง ๆ สวนกลับเพื่อนตัวเองไปอย่างเร็วพลัน


 

“โต๊ะข้าง ๆ โคตรหล่อ” เพื่อนที่เพิ่งเดินกลับมาที่โต๊ะกระซิบข้างหูฉัน


 

“เออ ชาตมันหล่อ หล่อคาด” ฉันกระซิบกระซาบอย่างออกรสกับเพื่อน ระหว่างรอเปิดเทอมเราคุยแชทกับบ่อยเลย ทำให้สนิทกันกว่าตอนเจอครั้งแรกมาก อีกอย่างเพื่อนเป็นคนตลกเฮฮาแถมเข้ากับคนง่ายอีกด้วย นายกับพายุก็เช่นกันกับนายยังไม่เคยคุยแชทแยกหรอกแต่พายุก็คุยกับบ่อยอยู่ตั้งแต่เค้าส่งข้อความมาคุยเรื่องจิปาถะทุกวัน จนฉันก็เริ่มสนิมกับเค้าแล้วเหมือนกัน


 

“อะไรคือชาตมันหล่อ และอะไรคือหล่อคาดวะ สาวนุ้ย” เพื่อนขมวดคิ้วแล้วหัวเราะขึ้นมาเบา ๆ


 

“ก็คือหล่อมากนั้นแหละ แต่พูดแบบนี้แล้วมันได้แรงอก” ฉันแปลภาษาถิ่นที่เผลอพูดออกมาให้เพื่อนฟังแต่ยังไม่วายหลุดภาษาถิ่นออกมาอีก “เอ้ย! มันแปลว่าหล่อมาก แต่พูดแบบนี้แล้วมันได้อรรถรส! มันสะใจ โดนใจประมาณนี้อ่ะ”


 

ฉันถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่เมื่อแก้คำพูดตัวเองให้เป็นภาษาที่เพื่อนเข้าใจ


 

“ฮ่า ๆ ริณแมร่งโคตรจี้ แต่ชอบคำว่าได้แรงอกชิบหายแปลว่าโดนใจ สะใจใช่มั้ย งั้นขอหยิบยืมมาใช้” เพื่อนหัวเราะเสียงดังพร้อมยกมือขึ้นตบไหล่ฉันเบา ๆ ฉันจึงส่งยิ้มแห้ง ๆ ให้เพื่อนไป


 

ไม่นานพี่พนักงานก็ยกน้ำสตรอวเบอร์รี่สมูทตี้มาเสิร์ฟให้เพื่อน เพื่อนรีบก้มลงดูดน้ำตรงหน้าแล้วทำหน้าฟินพร้อมพูดออกมาเสียงดังว่า “อือหือ สมูตตี้ของพี่เค้ก นี่มันได้แรงอกมากเลยค่ะ” ไม่เท่านั้นไอ้เพื่อนตัวดียังยกนิ้วหัวแม่มือให้พี่พนักงานหรือ ‘พี่เค้ก’ อีกด้วย


 

“หือ?” พี่เค้กทำหน้าเหวอเมื่อเพื่อนพูดจบ


 

จริง ๆ ไม่ใช่แค่พี่เค้กหรอก คาเฟ่นี้ไม่ได้ใหญ่เลยนะ มีแค่ 5 โต๊ะเองแล้วตอนนี้คนทั้งร้านรวมถึงนายกับพายุที่กำลังเดินเข้ามา ก็ถึงกับชะงักแล้วหันมามองที่โต๊ะพวกเรา


 

“พูดแบบนี้ได้ใช่มั้ยวะ ห้ะ?” แต่ตัวต้นเรื่องเหมือนจะไม่รู้สึกรู้สาอะไรหันมาใช้ศอกกระทุ้งแขนฉันยิก ๆ


 

“เอ่อ...ได้ละมั้ง” ฉันที่ยังอึ้งกับการกระทำของเพื่อนหันไปมองสายตาของผู้คนโดนรอบพร้อมก้มหน้าขอโทษเค้าไป แงงงงง พี่ผู้ชายโต๊ะข้าง ที่หล่อ ๆ ถึงกับหลุดขำออกมาเลยนะ ไอ้เพื่อนบ้า!


 

ใครใช้ให้แกตะโกนคำว่าได้แรงอก! ออกมาขนาดนี้


 

เราควรทำตัวดี ๆ ต่อหน้าผู้ชายหล่อสิย่ะ


 

“ได้แรงอกอะไรวะ ไอ้เพื่อน” พายุเดินส่งยิ้มกว้างมาให้ฉันแต่ไกลถามเพื่อนเมื่อทรุดตัวนั่งลงที่เก้าอี้ตรงข้ามฉันโดยมีนายตามมานั่งลงข้าง ๆ พายุอีกที


 

“ภาษาใต้อ่ะไอริณเพิ่งสอนเมื่อกี้” เพื่อนตอบพายุแล้วหันไปพูดกับพี่เค้กที่ยังยืนงงอยู่ “ได้แรงอกมันแปลว่าโดนใจค่ะ เพื่อนบอกว่าสมูทตี้ของพี่เค้กอร่อยโดยใจมาก ๆ”


 

“อ๋อ ฮ่า ๆ ขอบใจนะจ๊ะ ถ้าอร่อยก็ต้องมาอุดหนุนพี่บ่อย ๆ นะ” พี่เค้กส่งยิ้มให้แล้วเดินกลับไปประจำที่เค้าน์เตอร์กลางร้าน


 

จบประเด็นของเพื่อนพวกเรา 4 คนก็นั่งคุยกันไปเรื่อยเปื่อยเพื่อรอเวลาเข้าเรียน คุยกันเรื่องเข้ารับน้องหลังเลิกเรียนด้วยวันนี้ที่รุ่นพี่จะแบ่งกรุ๊ปให้แต่ละคนได้ทำความรู้จักกันแล้ว แอบตื่นเต้นนะเนี่ย


 

“ถ้าได้อยู่กรุ๊ปเดียวกันก็ดีเนอะ” เพื่อนพูดขึ้นมาพร้อมทำหน้าวาดฝัน


 

“ยาก” แต่นายก็เอ่ยสวนขึ้นมาทันที ทำให้เพื่อนทำหน้าพร้อมเข้าไปบวกหนุ่มแว่นตรงหน้าผู้คอยขัดความฝันแล้วดึงเธอกลับมาสู่โลกความจริง


 

กรุ้งกริ่ง! กรุ้งกริ่ง!


 

“โผล่หัวมาได้สักทีนะมึง” เสียงโต๊ะข้าง ๆ ดึงความสนใจฉันให้หันไปมอง ผู้ชายคนใหม่ที่เดินเข้ามาร่วมโต๊ะอย่างคาดหวังอีกครั้ง จะหล่อทั้งแกงค์มั้ย ถ้าหล่อหมดฉันจะแอบตั้งชื่อพี่ผู้ชายกลุ่มนี้ว่า ‘กลุ่มจตุรเทพ’ ก็แหม่แต่ละคนอาหารตาชั้นเลิศทั้งนั้นเลยจ้า


 

ฉันมองผู้ชายที่สวมเสื้อยีนส์สีดำ ทรงผมยาวสไตล์เกาหลีอย่างรู้สึกคุ้นตา และเมื่อผู้ชายคนนั้นทรุดตัวลงนั่งข้าง ๆ พี่ผู้ชายที่เอ่ยทักเค้าพร้อมนั่งยิ้มทะเล้นอยู่ก็ทำให้ได้เห็นหน้าด้านข้างของเค้าอย่างชัดเจน ฉันเบิกตากว้างแล้วรีบหันหน้าหนีทันที


 

เจอได้ไง! โลกกลมเกินไปแล้ว!!!


 

“มีไรวะริณ” เพื่อนถามเมื่อเห็นท่าทางแปลก ๆ ของฉัน


 

“ริณหันหนีอะไรอ่ะ” พายุที่ไม่เข้าใจการกระทำของฉันเอ่ยปากถามขึ้นเช่นกัน


 

หนี! ต้องหนี!ถ้าไอ้เด็กแว้นนั้นเจอฉันละก็มีหวังเค้าได้บีบคอฉันตายแน่ ก็ฉันเล่นไปหนีหนี้เค้าขนาดนั้นนี่หว่า


 

ฉันรีบคว้าแมสมาปิดปาก ลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้ก้มหน้าแล้วหมุนตัวเตรียมออกจากที่นี่


 

“เห้ย!! เป็นอะไร จะไปไหนวะริณ” แต่เพื่อนก็รีบลุกขึ้นมาคว้าข้อมือของฉันให้หันกลับไปเผชิญหน้าเธอ สายตาฉันเหลือบไปมองโต๊ะข้าง ๆ ก็แอบเห็นได้เด็กแว้นหน้าหล่อนั้นหันมามองทางฉันขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจ แต่ไม่นานเค้าก็เบิกตาขึ้นแล้วมองมาทางฉันอย่างโกรธจัด


 

ชิบหาย!!! เค้าจำได้แน่!


 

“เราจะไปห้องน้ำ!!! ไปก่อนนะ” ฉันรีบสะบัดมือเพื่อนออกแล้ววิ่งออกจากร้านมาทันที


 

“เห้ย! อย่าหนีนะเว้ย” ฉันหันกลับไปมองข้างหลังก็พบว่าไอ้เด็กแว้นหน้าหล่อนั้นเปิดประตูร้านแล้ววิ่งตามออกมาพร้อมชี้หน้าเอาเรื่องฉัน


 

“ไอ้บ้าตามมาทำไมวะ” เมื่อเห็นแบบนั้นฉันก็สวมวิญญาณนักวิ่งทีมชาติวิ่งหนีเค้าสุดตีน ฉันวิ่งขึ้นตึกตรงเข้าไปในกลุ่มนั่งศึกษาที่กำลังรอเข้าเรียนอยู่หน้าห้อง


 

มันต้องวิ่งผ่านที่คนเยอะ ๆ แบบนี้แหละ เค้าจะได้งง ฉันแอบชะโงกหน้าจากมุมบันไดอีกฝั่งมองไปยังทางเดิน ก็เห็นว่าไอ้เด็กแว้นหน้าหล่อคนนั้นวิ่งผ่านขึ้นไปชั้นบนแล้ว จึงรีบวิ่งลงจากตึกแล้วไปซ่อนตัวรอเวลาเข้าเรียนอยู่ในห้องน้ำหญิงหลังตึกเรียนแทน


 

บาปกรรมมันติดจรวดมาเร็วขนาดนี้เลยเหรอ ทำไมคนข้างบนไม่เข้าใจกันบ้าง บอกว่าไม่อยากเจอก็เจออยู่นั้น!


 

เมื่อวานเจอที่ป้ายรถเมล์หน้ามหา’ลัยว่าพีคแล้ว นี่เจอในร้านคาเฟ่หน้าคณะ ดีแค่ไหนที่ฉันนั่งหันหลังให้ประตูถ้าฉันหันหน้าให้ประตูละก็ตั้งตัวหนีไม่ทันแน่


 

พระพุทธ พระธรรม พระสงค์ โปรดบอกไอรดาเถอะ! ว่าได้เด็กแว้นหน้าหล่อนั้นมันไม่ได้เรียนที่คณะวิศวกรรมศาสตร์แห่งนี้นะ!


 


 

 

Rome talks


 

หายไปไหนวะ!


 

ผมยืนขยี้หัวตัวเองด้วยความโมโห เมื่อมองไม่เห็นหลังของคนที่ตัวเองวิ่งตามออกมาจากร้านพี่เค้ก


 

ไอ้เด็กนั้นคิดว่าปิดแมสแล้วผมจะจำไม่ได้เหรอวะ? ดวงตาเฉี่ยว ๆ กับผิวขาวซีดของเธอมันโคตรเป็นเอกลักษณ์


 

ผมจำเธอได้ไม่มีลืมตั้งแต่วันแรกที่เจอนั้นแหละ ผมเห็นไอ้ลูกแมวตัวเล็กนั้นตั้งแต่ไกล ตั้งใจจะขับหลบไปจอดในที่เค้าให้จอดรถแล้วลงมาช่วยมันอยู่แล้ว แต่อยู่ ๆ ก็มีผู้หญิงบ้าวิ่งตัดหน้ารถแบบไม่กลัวตายลงไปอุ้มมันกลางถนน จนผมต้องหักหลบพุ่งใส่กองขยะเต็ม ๆ


 

แมร่ง ‘อินดิโก’ BMW S 1000 XR สีคราม ลูกรักที่ผมขอป๊าแทบตายกว่าจะได้ก็พังสีถลอก เจ็บก็เจ็บ กลับบ้านไปกลิ่นน้ำขยะยังติดตัวจนไอ้ ‘ทอฝัน’ เพื่อนสนิทข้างบ้านที่เสนอหน้ามานั่งกินกล้วยบวชชีในบ้านผมล้อว่าเป็น ‘ไอ้โฬมหมาเน่า’ ตั้งหลายวัน ไม่พอนะผมยังเอาเศษผักกลับบ้านไปอีกเป็นกอง เวรจริง! ถึงว่าตอนแวะซื้อยาที่ร้ายขายยาลูกค้าในร้านและเภสัชแมร่งมองผมแปลก ๆ แถมยังขยับตัวออกห่างอย่างรังเกียจกันอีก


 

แทนที่เธอจะยอมรับว่าตัวเองผิดแล้วขอโทษกัน แต่เจ้าตัวกลับมายืนชี้หน้าเถียงกันปาว ๆ ไม่พอยังแต่งนิยายว่าผมจะว่าปอกลอก และขโมยโทรศัพท์เธออีก ไม่ได้ดูสารร่างตัวเองตอนนั้นเลยว่าอยู่ในสภาพไหน ไอ้เสือยืดขาด ๆ ตัวโครงกับกางเกงขาสั่นบาน ๆ ที่ดูแล้วยางยืดน่าจะหลวมจนต้องเอายางมัดไว้ ทั้งผมหน้าม้ายาวตรงที่มัดเอาไว้ลวก ๆ จนลูกผมปรกลงมาดูรกหูรกตาจนอยากจะหากิ๊บมาติดให้ ไม่พอยังฉาบปากมาแดงแปร๊ดตัดกับผิวหน้าขาวซีดมาขนาดนั้น


 

มองยังไงก็ไม่ใช่คนปกติ...


 

ครืด~~~


 

ผมก้มมองโทรศัพท์ในมือที่มีข้อความกลุ่มส่งเข้ามา เรียกสติผมที่กำลังนึกถึงไอ้ตัวต้นเหคุที่วิ่งหนีหายไปแล้วกลับมา

 


 

คารมณ์เป็นต่อ รูปหล่อเป็นที่สุด(4)

Kevinn: ไอ้เหี้ยโฬม มึงวิ่งไปไหนของมึง


 

Rome.X: เจอคนรู้จักนิดหน่อย


 

C.Chana: จะแดกไร เดี๋ยวสั่งไว้ให้


 

Rome.X: นมชมพู เอาหวาน ๆ


 

Tunwa A.: รีบมาพวกกูจะขึ้นห้องแล้ว


 

Rome.X: ครับพ่อ

 

“อย่าให้เจอนะเว้ย พ่อจะเล่นงานให้หนัก” เมื่อพิมพ์ข้อความตอบกลับเพื่อนเสร็จผมก็เอ่ยปากคาดโทษไอ้เด็กจูออนนั้นกับตัวเองแล้วเดินไปยืนรอลิฟต์เพื่อลงไปหาเพื่อนในกลุ่ม


 

กลับไปง้างปากจากเพื่อนเด็กนั้นก็ได้วะ เมื่อกี้เห็นอยู่ว่านั่งโต๊ะข้าง ๆ


 

ที่จริงแล้วมันจะไม่มีปัญหาอะไรมากมายเลยถ้าเธอยอมทำตามข้อตกลงที่จะช่วยจ่ายค่าซ่อมรถผมคนละครึ่ง แต่นี่อะไรนอกจากพยายามหนีหน้ากันที่ป้ายรถเมล์แล้ว เมื่อคืนเธอยังทำสิ่งที่ผมแทบพุ่งไปตามล่าตัวเธอกลางดึกด้วยการหนีหนี้!


 

ใช่ฟังไม่ผิดหรอก ไอ้เด็กจูออนนั้นมันหนีหนี้ผม!!!


 

หลังจากได้ราคาประเมินการซ่อมมาจากร้านพี่ที่สนิทกัน ผมก็ส่งไลน์ไปหาเธอเพื่อตกลงเรื่องค่าใช้จ่าย ราคาที่ได้นี่เป็นราคาพิเศษแล้วด้วยซ้ำ!


 

แต่สิ่งที่ไอ้เด็กนั้นทำคืออ่านแต่ไม่ตอบพอผมย้ำเธอก็ไม่ตอบ จนผมหมดความอดทนกดคอลหาเธอไป เธอก็ตัดสายใส่กัน


 

ไม่พอไอ้เด็กนั้นยังบล็อกผม!!! แมร่งเจตนาโคตรชัดเจนว่าจงใจหนีหนี้! น่าโมโหชิบหาย ถ้าไม่ติดว่าเป็นผู้หญิงเจอกันอีกรอบผมจะโบกให้หัวทิ่ม


 

ผมเดินกลับเข้ามาในร้านพี่เค้ก ตั้งใจจะเดินไปถามข้อมูลลูกหนี้จูออนนั้นจากเพื่อน ๆ เธอแต่แล้วความตั้งใจก็ล้มเหลวเมื่อหันไปมองโต๊ะนั้นแล้วพบว่าไร้วี่แววของสิ่งมีชีวิต


 

ให้มันได้แบบนี้ดิวะ ลักกี้เกินไปแล้วนะไอ้ลูกหนี้จูออน


 

“มึงหายไปไหนมา” ไอ้ชนาถามขึ้นแล้วคว้าแก้วนมชมพูที่ผมกำลังจะหยิบมาดื่มให้หายเหนื่อยจากการวิ่งตามล่าลูกหนี้จูออนนั้น


 

“ก็บอกแล้วว่าเจอคนรู้จัก” ผมตอบผ่าน ๆ แล้วแย่งแก้วนมชมพูมาดื่ม


 

“แน่เหรอวะ” คำพูดไอ้ธันวาทำผมแทบสำลักนมชมพู เงยขึ้นมองหน้ามันก็เห็นมันหรี่ตาจับผิดกัน


 

บางทีไอ้เพื่อนคนนี้มันก็รู้จักผมดีเกินไป ถึงกลุ่มเราจะสนิทกันมากตั้งแต่ปี 1 แต่ไอ้ธันก็เป็นคนเดียวที่รู้แทบทุกเรื่องของผม ถึงผมไม่บอกถ้ามันสังเกตมันก็จะรู้เอง มันรู้จักผมดีกว่าใคร มันรู้ว่าต่อให้ผมจะเป็นคนที่เสนอหน้าสอดรู้สอดเห็นเรื่องคนอื่นขนาดไหน แต่เรื่องของผมเองผมกลับเก็บเงียบจนแทบไม่มีใครรู้เลย ถ้าผมไม่อยากให้รู้


 

นิยามของผมคือ ‘เรื่องของเพื่อนคือเรื่องของผม และเรื่องของผมก็คือเรื่องของผม!’


 

“แน่ดิ!” ตอบปัดมันเสร็จผมก็ก้มลงไปดูดนมชมพูต่อ อยากรู้ก็เสือกเอาเองกูไม่บอก!


 

อืม~ หอม หวาน อร่อย~


 

“หน้าตามึงตอนวิ่งออกไปเหมือนตามไปฆ่ามากกว่า” ไอ้กวินทร์พูดพร้อมยกมือถือมาถ่ายรูปผมที่กำลังทำหน้าฟินกับนมชมพูตรงหน้า “ส่งรูปนี้ไปที่เพจ Cool boys ของมหา’ลัยดีม่ะ แมร่งลงแต่รูปเฮียโฬมคนคูลกับรถเท่ ๆ ฮ่า ๆ ถ้าเจอรูปนี้เข้าไปนะมึง”


 

“หยุดเลยไอ้เวร” ผมชี้หน้าไอ้กวินทร์อย่างเอาเรื่อง “จะรับน้องอยู่แล้วกูเป็นพี่ระเบียบ เห็นรูปห่านี่น้องคงกลัวกูหรอก”


 

“ว่าแต่ลูกรักมึงไปไหนทำไมต้องนั่งรถเมล์” ไอ้ชนาถามขึ้นระหว่างที่พวกเรากำลังเดินตึกเรียน


 

ได้ยินคำถามมันผมก็อารมณ์เสียขึ้นมาอีก เมื่อคืนผมจัดการโอนเงินไปให้ที่อู่แล้ว ตอนนี้ไอ้เด็กนั้นเป็นลูกนี้ผมอย่างเต็มตัว พ่อจะทบต้นทบดอกเลยคอยดู


 

“เข้าอู่”


 

“เป็นไรวะ”


 

“หมาตัดหน้า!”


 

“ตั้งแต่เมื่อไร” ไอ้ธันวาขมวดคิ้วมุ่น


 

“วันก่อนที่จะมาประชุมรับน้องไง” ผมตอบมันพลางผลักประตูเข้าไปในห้องเรียน แล้วเดินไปนั่งหลังสุดที่ประจำ


 

“แล้วมึงเป็นไรป่าววะ ไม่เห็นบอกพวกกูเลย ไอ้ห่านี่” ไอ้กวินทร์พูดจบก็โบกหัวผมเบา ๆ 1 ที


 

“ก็กูไม่ได้เป็นไรมากจะบอกทำไม บอกแล้วพวกมึงจะมาช่วยกูเสียค่าซ่อมลูกกูมั้ยละ” ผมเลิกคิ้วทำหน้ากวนตีนกลับไป


 

“เสียใจวะกูไม่เสียเงินให้พวกตัวผู้ ไว้มึงเป็นผู้หญิงแล้วค่อยมาคุย” พูดจบไอ้กวินทร์ก็หันไปเล่นหูเล่นตากับเพื่อนผู้หญิงในภาคที่มันคุยเล่น ๆ อยู่


 

เจ้าชู้ไม่เลือกเลยนะมึง ถ้าเจอคนถูกใจจริง ๆ แล้วเค้าไม่เอากูจะขำให้ฟันร่วง


 

“แล้วรถมึงจะได้เมื่อไร” ไอ้ธันถาม


 

“วัน 2 วันนี้มั้ง กูเอาไปทิ้งไว้เป็นอาทิตย์ละ”


 

“ว่าแต่หมาที่ไหนตัดหน้ามึงวะ” ไอ้ชนายังให้ความสนใจกับการที่ผมบอกว่าหมาตัดหน้าไม่เลิก


 

“หมาบ้าซอยข้าง ๆ นี่อ่ะหมาประหลาดด้วยตัวขาวปากแดง แถมเห่าเก่ง” ผมขยายความหมาบ้าที่ว่าให้เพื่อนฟัง


 

“ซอยแถวนั้นมีหมาด้วยเหรอวะ”


 

“จบเรื่องหมาก่อนว่าแต่พวกมึงรู้ยังว่าสายมึงปีนี้ใคร” ไอ้กวินทร์หันมาถามพวกผม “ปีนี้มีรุ่นน้องน่ารัก ๆ หลายคนเลย แต่สายกูเสือกได้ผู้ชาย เซ็ง”


 

ไอ้ธันวากับชนาพยักหน้าว่ารู้แล้วตอบไอ้กวินทร์ไปมันจึงหันมาส่งสายตาถามผมอีกรอบ


 

“กูถามไอ้ติณแป๊บ มัวแต่นอนกกเมียไม่ส่งข่าวให้กู” ผมตอบมันไปในขณะที่ส่งข้อความหาน้องรหัสที่นาน ๆ ทีจะเห็นหน้ามัน ตั้งแต่ได้แฟนก็หายหน้าหายตาไป ผมภาวนาให้มันผ่านเทอมนี้ไปได้โดนไม่โดนรีไทร์ละกัน


 

 

TTIINN


 

Rome.X: ใจคอมึงจะไม่ส่งข้อมูลสายรหัสให้กู?


 

รอไม่นานไอ้น้องรหัสตัวดีก็ตอบกลับมา


 

TTIINN: เออ ผมลืมวะไอ้เฮีย


 

TTIINN: แป๊บ


 

Rome.X: แล้วมาเรียนด้วยนะไอ้ห่า


 

Rome.X: กูตามจิกอย่างกับเป็นพ่อมึง


 

TTIINN: ผมขอมีพ่อคนเดียวพอเฮีย


 

Rome.X: สัส!


 

Rome.X: รีบส่งมากูอยากเห็นหน้า


 

TTIINN: คร้าบบบ


 

TTIINN: (ส่งรูปภาพถึงคุณ)


 

TTIINN: น้องชื่อ ไอริณ ไอรดา รติโชติ


 

ผมถึงกับเบิกตากว้างทันทีที่เห็นรูปผู้หญิงผมดำยาวตรงพร้อมหน้าม้า ผิวขาวซีด กับริมฝีปากที่แต้มลิปสีแดงระเรื่อ ไม่นานก็กระตุกยิ้มมุมปากขึ้น


 

โลกกลมชิบหาย! คิดว่าจะหนีพ้นเหรอไอ้ลูกหนี้


 

 

สงสัยต้องต้อนรับเข้าสายให้สมเกียรติซะแล้ว...


 


 


 


 

TALK

[FULL]เฮียคือเตรียมโบกหัวน้องแล้ว แงงงงงง ดีแค่ไหนที่น้องเป็นผู้หญิง แต่หนูริณรู้มั้ยคะว่ายิ่งหนียิ่งเจออ่ะ 55555555555555

 

 

 


 

อย่าลืมคอมเมนต์นะ อ้อน ๆ ขอกำลังใจให้ไรท์โหน่ยยยย♥


 

 


 


 


 

 

 

...

MINNIK

...

มีคำผิดบอกได้นะคะ กด ♥ แล้วคอมเมนต์ให้กันด้วยนะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 552 ครั้ง

1,171 ความคิดเห็น

  1. #577 perkofbeingme (@perkofbeingme) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 12:41
    โคตรวงวารนางเอก555555555555555555
    #577
    0
  2. #321 comtoontrans (@comtoontrans) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 14:46
    rip

    นะยัยหนู
    #321
    0
  3. #115 chomjun82 (@chomjun82) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 23:23

    เฮียอย่าแกล้งน้อง....

    #115
    0
  4. #113 Barbara13 (@paning13) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 18:35
    ไอลูกรีบไปทำบุญปัดรังควานด่วนๆ
    #113
    0
  5. #112 pimon9172 (@pimon9172) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 16:20
    จะโดนรับน้องแบบพิเศษนะไอริณณณ
    #112
    0
  6. #111 tonsirada (@tonsirada) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 14:01
    อยากให้เจอกันเร็วอ่าเฮียจะทำไรน้อง
    #111
    0
  7. #110 Playploy555 (@Playploy555) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 12:08
    รินไม่รอดแน่

    เตรียมตัวเรย 555
    #110
    0
  8. #108 tonsirada (@tonsirada) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2562 / 14:31
    555555 ริณหนีเร็วมากก รอคร้าาา
    #108
    0
  9. #107 nami55 (@nami55) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2562 / 12:21
    สงสารแต่ก็ขำ 5555555
    #107
    0
  10. #106 PearJs (@PearJs) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2562 / 11:14
    พี่โฬมอย่าพึ่งกริ้ว น้องมันไม่มีตังง55😂
    #106
    0
  11. #105 pimon9172 (@pimon9172) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2562 / 10:20
    โลกมันกลมกว่านั้นนะไอริณ5555
    #105
    0
  12. #104 Playploy555 (@Playploy555) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2562 / 10:00
    5555 จะรอดสักกี่น้ำนี่รินเอ้ยยย
    #104
    0
  13. #103 Parawee17 (@Parawee17) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2562 / 17:45
    เอาแล้วๆๆๆ
    #103
    0
  14. #102 Tch*melleen- (@berryiloveyou) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2562 / 09:49
    เอาหน้าซุกในแก้วสมูตตี้เลยริณ น่าจะทัน5555
    #102
    0
  15. #101 lookkai044 (@lookkai044) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 21:55
    ไม่ทันแล้วริณ 555
    #101
    0
  16. #100 Playploy555 (@Playploy555) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 21:17
    555 จะรอดมั้ยนางเอกเรา
    #100
    0
  17. #99 nami55 (@nami55) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 20:45
    เอ้า!!! จะรอดมั้ยริณ555555
    #99
    0
  18. #98 PearJs (@PearJs) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 20:44
    ความหนีเจ้าหนี้สุดหนสุดทางนี้ของนางริณนาจาา555
    #98
    0
  19. #97 pimon9172 (@pimon9172) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 17:42
    จะโดนทวงหนี้มั้ยคะ เฮียกำลังมา
    #97
    0
  20. #95 ooiidd4 (@ooiidd4) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 03:55

    น้องจะเจอเจ้าหนี้แล้ว จะหนีทันมั๊ย

    #95
    0
  21. #94 Parawee17 (@Parawee17) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2562 / 22:53
    ไอย๊ะลังก่ะ ชอบๆ
    #94
    0
  22. #93 Rubee ID (@RubeeyahSani) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2562 / 22:32
    รอเฮียโฬมมาจ้าาาาา
    #93
    0
  23. #92 nami55 (@nami55) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2562 / 22:26
    เฮียโฬมมาเร็วว
    #92
    0
  24. #86 nami55 (@nami55) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 23:14
    รอครับบบบ
    #86
    0