(ซ. set มัดใจ) มัดใจยัยซื่อบื้อ

ตอนที่ 52 : ความหมายที่ว่า หมายถึง ความรัก...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 339
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    21 ก.ย. 62



ตอนที่ 51


ความหมายที่ว่า หมายถึง ความรัก...





     เช้าวันต่อมา...



          "อื้อ...??" ฉันลืมตาตื่นเหม่อมองเพดานสีขาวในห้องที่ไม่คุ้นตา แต่... แต่เมื่อกี้ทำฉันรู้สึกแสบคอแปลกๆ?


     ฉันค่อยๆยันตัวเองลุกจากที่นอนนุ่มๆ แต่ไม่ทันได้ลุกแค่ขยับตัวเท่านั้น ความเจ็บแสบก็แล่นไปทั่วร่างกายจนฉันเบ้หน้าด้วยความเจ็บ...


     ทำไมปวดหัวอย่างนี้อ่ะ แล้วทำไมรู้สึกปวดแสบตรงหว่างขาเนี้ย... ไม่สิ เพราะเริ่มรู้สึกว่าจะปวดระบมไปทั้งตัวต่างหาก...



     ก่อนที่จะรู้สึกไปมากกว่านี้ ตอนนี้ฉันรู้สึกว่าทำไมเนื้อตัวฉันมันเย็นๆโล่งๆราวกับไม่ได้ใส่เสื้อผ้า?


          "!!!" ฉันรีบเปิดผ้าห่มดู แทบอ้าปากค้างด้วยความช็อก พร้อมๆกับเห็นร่างกำยำที่นอนพาดแขนบนตัวฉัน...


     ทำไมฉันถึงโป๊!!! แล้วทำไมซันที่หลับอยู่ข้างๆถึงโป๊ไปด้วย เห็นหมดเลย ทั้งสัดส่วนรูปร่าง ซิกแพค... เกือบเห็นไปหมดถ้าไม่มีผ้าห่มปิดเอาไว้ถึงแค่เอว เห้ยยยยยยย...


     ทันใดนั้นภาพความทรงจำของเมื่อคืนฉายเข้ามาในหัวเป็นฉากๆ น..นี่ฉันเผลอทำอะไรลงไป!! ฉันจำมันได้ทุกอย่าง แต่ทำไมฉันไม่ยอมหยุด แถมยังไปต่อกับซันจนสุด ตื่นเช้ามาถึงระบมแบบนี้อ่ะ!!


     โอยยยยยย... ไออยากตายซะตอนนี้เลย...


     แต่ตอนนี้ไอลุกไม่ขึ้น ร่างกายตอนนี้แม้แต่ขยับยังเจ็บปวดทรมาน โดยเฉพาะตรงหว่างขาฉันเนี้ยอ่ะ ฉันเผลอหันมองคนข้างๆที่ยังหลับกอดฉันแน่นอยู่ ลมหายใจสม่ำเสมอของซันรดริมหูฉันนี่เอง...


     เมื่อคืนเป็นอะไรที่รุนแรงมาก ฉันทำมันลงได้ไง ฉันยอมให้ซันกระแทกฉันแรงอย่างนั้นได้ไง แถมฉันยังนึกคึกคร่อมทำกับเขาด้วยตัวเองอีก น่าอายกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว...


     เป็นครั้งแรกที่สุดยอดมากจริงๆ แถมยังรู้สึกดีมากๆ ความรู้สึกแปลกใหม่นั่น... ฉันยังจำรสชาติมันได้ดี... 


     ที่ฉันใจเด็ดใจกล้าขนาดนั้น เพราะความเมาล้วนๆเลย ฮือ... ไอระบม...


     ฮึ้ยยยยย... แต่ตอนนี้ฉันขอหยิกแก้มคนที่หลับอุตุข้างๆฉันก่อนได้มั้ย นึกแค้นเขาชอบกล...


     คิดได้อย่างนั้นฉันรีบยกมือเอื้อมขึ้นไปหยิกแก้มซันที่หลับปุ๋ยอยู่อย่างแรง จนร่างสูงเบิกตาโพลงได้น่ากลัวมาก แต่หาฉันสนไม่ เมื่อเขาตื่นฉันก็ยังไม่ลดแรงหยิก ตรงข้ามกลับหยิกเขาแรงขึ้นไปอีก


          "เจ็บ..." ซันดึงมือฉันออก แล้วกุมมือฉันแน่นเลื่อนเข้ามาจูบหลังมือฉันอย่างแผ่วเบาจนฉันสะดุ้ง...


     คนบ้า!! ทำไมต้องจูบมือฉันด้วย แถมยังทำตาเจ้าเล่ห์แบบนั้นอีก หมายความว่ายังไง!!?


     อย่ามองฉันด้วยสายตาแบบนั้นนะคนบ้า คนผีทะเล เจ้าเล่ห์ลามก มองแบบนี้ทีไรร่างกายกับหัวใจของฉันไม่เคยอยู่เป็นสุขสักทีอ่ะ...


          "จะตีให้ตายคามือเลยคนบ้า! เจ็บเหรอ? ฉันต่างหากที่สมควรพูดนะ!!" ฉันส่งเสียงแข็ง และหน้าตึงทะมึนใส่ซันทันที 


          "นอน.. ง่วง..." ซันไม่ได้สนใจเลย มือที่พาดเอวฉันอยู่กระชับดึงให้ฉันแนบชิดกับอกอุ่นของเขา... แต่เจ็บ! มันเจ็บอ่ะ!!


          "โอ้ย!" เพราะแรงดึงจากซัน ทำให้ฉันเผลอเบ้หน้าด้วยความเจ็บแสบหว่างขาล้วนๆเลย ฉับพลันซันถึงได้เบิกตาโตราวกับลืมตัว


          "เจ็บเหรอ?" ซันยันตัวเองลุก เผยให้เห็นทั้งกล้ามทั้งซิกแพค ผ้าห่มหล่นไปกองบริเวณ... เอ่อ... ไม่พูดได้มั้ย คือมันลงต่ำมากจนกองช่วงล่างของเขาอ่ะ หื้อออออ... ไม่อยากมองอ่ะ เซ็กซี่เกินไปแล้ว เอือก... ไอตาย...


     หว่างขาก็เจ็บ แถมยังโดนหุ่นล่ำๆนั่นกระแทกตาอีก เง๊อะ...


          "ลุกไปใส่เสื้อผ้าเดี๋ยวเลย!" ฉันเหวลั่นพร้อมกับปิดตาด้วยความเขินอายล้วนๆ พลางขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม ไม่อยากรับรู้อะไรแล้วอ่ะ หื้ออออออ...


     ก็ไม่รู้ซันทำหน้าและท่าทางแบบนี้ แต่ฉันสัมผัสได้ถึงมือหนาที่ลูบหัวฉันเบาๆสองสามทีก่อนจะรู้สึกถึงการขยับของเตียง ซึ่งก็รู้ว่าเขาลุกออกจากเตียงไปแล้ว...


     ฉันค่อยๆลดมือลงจากการปิดหน้าตัวเอง ชะเง้อมองร่างสูงเป็นระยะๆ แต่ก็ไม่พบแม้แต่เงา มันก็น่าสงสัยอยู่หรอกว่าเขาหายไปไหน ประจวบกับที่ฉันเห็นเสื้อคลุมนอนสีขาวถูกพับอย่างดี วางอยู่บนเตียงพอดี ให้เดาว่าซันคงเป็นคนเอาวางไว้ให้ก่อนที่เจ้าตัวจะไปไหนไม่รู้ของเขา...


     รีบคว้ามาใส่สิ! จะโป๊ภายใต้ผ้าห่มอย่างนั้นเหรอ ไม่เอาอ่ะ หนาว...


     ไม่นานนักซันก็เดินออกมาพร้อมกับเสื้อคลุมนอนเหมือนกัน แต่... มันเซ็กซี่ไปไหมอ่ะ... เสื้อคลุมนอนนั่นมันปิดไม่หมด เผยให้เห็นแผงอกแน่นๆนั่นเต็มๆ! 


          "ลุกไหวไหม..." ซันเดินมาหาฉันที่นั่งติดแหง็กกับเตียงเพราะลุกเดินไม่ได้... จ... เจ็บหว่างขาอ่ะ ฮือ...


          "ไม่ไหว..." ฉันตอบเสียงอ่อยๆ พร้อมกับส่ายหน้าไปมา แต่ก่อนจะรู้สึกตัวก็... "เห้ยยยยย"


     ฉันสะดุ้งดุ้งตกใจเมื่อร่างทั้งร่างถูกซันช้อนขึ้นอุ้มอย่างแผ่วเบา ฉันเผลอเกาะไหล่ของเขาโดยอัตโนมัติ พร้อมทั้งใบหน้าที่อ้าปากเหวอของตัวเอง


     ซันยังคงหน้าตายเช่นเดิม เขาเดินตึงตังมุ่งไปยังห้องน้ำ จนฉันเริ่มรู้สึกถึงลางสังหรณ์บางอย่างได้แทบจะทันที


          "ไปไหนอ่ะซัน..." ฉันถามเขาเสียงสั่น เหลือบตามองเขาอย่างมีคำถาม


     เจ้าตัวไม่ได้มองกลับมาซึ่งยังคงสีหน้าตายเช่นเดิม ตอบเพียงสั้นๆด้วยน้ำเสียงเรียบๆ "อาบน้ำกัน..."


     อะไรนะ!!? อาบน้ำนี่ยังพอเข้าใจ แต่อาบน้ำกันนี่คืออะไร!! คนบ้า! 


     สายตาซันดูจริงจังมากอ่ะ ฮือ... อยากดิ้นแล้วกระโดดหนีจากเขาจัง แต่ทำไม่ได้... ไอเจ็บหว่างขาอ่ะ.. T^T


     และหลังจากนั้น ซันก็บังคับฉันให้อาบน้ำ ลงแช่อ่างน้ำเดียวกันกับเขา น่าอายจังเลย ดันเห็นของกันหมดแล้ว...




     ......




          "เห้ยยย ไอ่ซัน ไปไหนมาวะ เห็นหายหัวไปตั้งแต่เมื่อคืน" เสียงซินโผล่มาทักทายขณะที่ซันเดินย่างก้าวเข้าบ้านมาพอดี


     ซันมองเหยียดพี่สาวตัวเองนิดๆ คำถามน่าเขย่าคอจริงๆ ไม่ใช่เพราะเธอหรอกเหรอที่ทำให้เขาหายตัวไปตั้งแต่เมื่อคืนน่ะ...


     แต่ก็ไม่อยากพูดโทษมันออกมาหรอก ยังไงก็ขอขอบคุณเธอทางอ้อมที่ทำให้ซันได้กินยัยเตี้ยทั้งคืน...


     แต่ทำหนักไปหน่อย ยัยเตี้ยถึงได้ระบมเอาตอนเช้า เขาเองก็แบกพาเธอกลับไปพักที่บ้านเรียบร้อยแล้ว...


          "นอน..." ซันตอบสั้นๆพร้อมกับหมุนตัวเดินไปทางห้องครัวเพื่อหาอะไรทาน


          "เหรออออออออ" ซินตอบเสียงยียวนราวกับไม่เชื่อ แววตาเจ้าเล่ห์แบบนั้นไม่ถามก็รู้ว่าเธอไปรู้อะไรมา แต่ก็ช่างเธอเถอะ...


     ซินหันกลับไปดูทีวีเช่นเดิมทั้งยิ้มมุมปากกรุ้มกริ่ม พลางสงสัยนิดๆ เมื่อคืนน้องชายตัวเองกับ     น้องไอต้องมีอะไรแน่ๆ ไม่งั้นท่าทางของซันคงไม่มีรังสีระยิบระยับน่าหยะแหยงนั่นออกจากตัวแต่เช้าอย่างนี้หรอก


     ฮ่าๆๆ เธอได้ทั้งพี่สะใภ้กับน้องสะใภ้ในคืนเดียวกันเลยว่ะ รายนั้นท่าจะจัดหนักไม่แพ้กัน...


     พอพูดถึง ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าของอีกคนที่ฟังดูก็รู้ว่าเป็นของใคร เขาเดินเข้ามานั่งโซฟาตรงข้ามกับซินพร้อมรังสีระยิบระยับไม่ต่างกับน้องชายตัวเอง... เหอะ...


          "พี่เซน อารมณ์ดีจังนะ" เธออดถามไม่ได้ ทั้งๆที่ในใจก็รู้อยู่แล้ว 


          "เออ พ่อกับแม่ไปไหน ไม่เห็นแต่เช้า" 


          "นี่มันสายแล้วเว้ย พ่อกับแม่ออกไปสวีทกันข้างนอก คงไม่อยากรบกวนคู่แต่งงานใหม่ไงงงงง" พูดจบซินฉีกยิ้มมุมปาก ทำเอาเซนถึงกับพูดอะไรไม่ออก ได้แต่นั่งแผ่รังสีชั่วร้ายใส่เธอเบาๆ หาหล่อนสะทกสะท้านไม่ "ยัยตองละ นี่จัดหนักถึงขั้นทำเอาลุกไม่ขึ้นเลยเหรอ?"


     เป็นคำถามที่น่าบีบคอนัก...


          "จัดเจิดอะไร เมื่อคืนถุงยางหาย ใบตองสั่งห้ามทำ" เซนพ่นระบายออกมาอย่างช่วยไม่ได้ เขามองค้อนใส่ซินรัวๆ เพราะคงคิดว่าเธอแอบเข้ามาขโมยไปแน่นอน...


     ซินทำหน้างงๆ แต่คนที่มีปฏิกิริยากับของหายกลับเป็นซันที่กินข้าวอยู่ในห้องครัว เขาเพียงชะงักเท่านั้น ดีที่ไม่มีใครได้สังเกตเห็น


     เป็นซันนั่นเองที่แอบขโมยถุงยางพี่ชายของตัวเองไป ก็แค่คิดว่าแต่งงานแล้วไม่จำเป็นต้องใช้ของแบบนี้แล้ว แถมไม่ได้เอาไปแค่อันสองอัน ขโมยไปทั้งกล่องเลย...


          "เอ้า หายก็ทำได้ ปั้มลูกไปเลยสิ"


          "เหอะ พูดง่ายจังนะ" เซนหัวเราะในลำคอพลางมองเหยียดน้องสาวตัวเองเบาๆ นึกถึงเมื่อคืนที่ใบตองงับหัวเซนเรื่องที่เซนขอทำสด เพราะถุงยางหาย สุดท้ายเขาก็ต้องยอมเมียไป... ซะที่ไหนล่ะ เมียไม่ยอมเขาก็ปล้ำเมียแม่งเลย คนอย่างเซนมีหรือจะยอมเรื่องแบบนี้น่ะ...


     ก่อนหน้านี้เขาหาเรื่องถุงยางหายไปอย่างนั้นแหละ ไม่อยากให้ซินล้อเลียนพวกเขามากกว่านี้ รำคาญ...


     แม้ตอนนี้เขาจะยังสงสัยว่าถุงยางหายไปไหน แต่ก็ช่างมันเหอะ น่าจะขอบคุณเสียด้วยซ้ำที่มันหายไปน่ะ...


     ซันละจากการฟังเสียงสนทนาของพี่ๆ แล้วหันกลับมากินข้าวต่อ ความสนใจทั้งหมดกลับพุ่งไปที่โทรศัพท์ที่วางอยู่ข้างจานข้าวทั้งหมด ราวกับรออะไรบางอย่าง


     ติ้ง...


     เสียงข้อความดังขึ้นแทบจะทันที ซันยิ้มมุมปากนิดๆ ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าใครส่งข้อความมา เขารีบเปิดข้อความสนทนาทันทีทั้งกินข้าวเต็มปาก


          ไอ : ซัน!!! ทำรอยอีกแล้วนะ!! มาให้ทุบซะดีๆ!


     ดูเหมือนเธอจะโมโหหนักมาก แต่ซันกลับเห็นว่าข้อความที่เธอส่งมามันดูน่ารักยังไงก็ไม่รู้...


          ซัน : เดี๋ยวไป...


          ไอ : มาทำไมอ่ะ ไม่ต้องมาเลยนะ ฉันจะนอน


          ซัน : เกิดเดินสะดุดล้มแล้วหัวแตกขึ้นมาจะทำไง?


          ไอ : ฉันจะคลาน...


          ซัน : อย่าโง่...


          ไอ : ไม่รู้อ่ะ ฉันจะนอนแล้ว ง่วง!


     ดื้อจริงๆยัยเตี้ยนี่ แต่เอาเถอะ ยังไงซันก็จะบุกบ้านแฟนตัวเองอยู่แล้ว เพราะวันนี้เธออยู่ที่บ้านคนเดียว น่าเป็นห่วง...


          ซัน : อืม รีบนอน...


     ซันยิ้มมุมปากนิดๆ กับสติ้กเกอร์หมีน้อยวิ่งหนีที่ไอส่งมาให้ เธอชอบหมีน้อยขนาดนี้เลยงั้นเหรอ เห็นคงต้องซื้อไปฝากเพื่อให้เธอหายงอนเรื่องทำรอยแล้วล่ะนะ เพราะเขาเผลอทำรอยให้ยัยเตี้ยไปทั่วตัวเลย...



     หลายวันต่อมา



     ฉันบิดขี้เกียจไปมาหลังจากที่เรียนวิชาเลขคาบสุดท้ายเสร็จ วิญญาณแทบจะหลุดออกจากร่างอยู่แล้ว...


     ดูซันที่นั่งหลับอยู่ข้างโต๊ะเรียนนี่สิ น่าทุบชะมัด... จะน่าแปลกใจที่แม้เขาจะแอบหลับในคาบเรียนแต่เวลาสอบเขาดันสอบผ่าน คนที่พยายามตั้งใจเรียนอย่างฉันกลับสอบตก งื้อออออ... ไอจะบ้าตาย...


     เดือนนี้หลังสอบเก็บคะแนนทุกวิชาที่เรียนเสร็จ ก็จะปิดเทอมแล้ว วันหายนะแห่งการสอบก็ใกล้เข้ามาทุกที แต่ก็ไม่ต้องห่วงนะ เพราะมีปลากับฝนช่วยติวให้ทุกวันหยุดที่ห้องสมุดสาธารณะ


     แน่นอนว่าซันก็ตามฉันมาด้วย หลังจากคืนนั้นเขาก็ติดฉันหนักมากขึ้นไปอีก ฉันเองก็ไม่ได้รู้สึกแย่นะ กลับรู้สึกมีความสุขเสียด้วยซ้ำที่มีซันอยู่ในสายตาฉันตลอด...


     มีแค่เรื่องเดียวที่ฉันไม่ค่อยยอมคือเรื่อง... เอ่อ.. เรื่องอย่างว่านั่นแหละ... ตั้งแต่คืนนั้นก็ไม่มีอีกเลยนะ ก็แหงล่ะสิ ฉันระบมนี่นา.. แถมยังรอยแดงๆเหมือนโดนยุงรุมพวกนี้อีก แม้ตอนนี้มันจะจางลงเยอะเลยก็เถอะ...


     เขาคงไม่อยากให้ฉันเจ็บตัวนั่นแหละ แต่เชื่อเถอะ ถ้าฉันหายดีเป็นปลิดทิ้งเมื่อไหร่ ซันคงหาเรื่องปล้ำฉันอีกรอบๆแน่ ว่าแต่ทำไมฉันถึงมั่นใจว่าเป็นอย่างนั้นน่ะเหรอ...


     ก็ดูสายตาเขาสิ จ้องระยิบระยับราวกับมีความหวังอะไรสักอย่าง แถมฉันยังไม่กล้าสบสายตาเขาด้วยอ่ะ รู้สึกร้อนวูบวาบไปทั่วร่างกายแบบนั้น...


     ไม่ใช่ว่าฉันจะไม่อยากทำมันเสียหน่อย แค่รู้สึกว่ามันน่าอายเท่านั้นเอง...


          "ปิดเทอมนี้ไปเที่ยวกันดีกว่าเนาะ ร่างกายต้องการทะเล" เสียงฝนเอ่ยขึ้นมาพลันทำให้ฉันหลุดจากภวังค์ความคิด และที่สำคัญคือประโยคที่ฝนพูดต่างหาก


     อะไรนะ ทะเลเรอะ! ฉันอยากปายยยยยยย...


          "ทะเลอีกแล้วเหรอ" ปลาเงยหน้าขึ้นมาหลังจากที่ก้มอ่านหนังสือเงียบๆมานาน พร้อมกับสายตาระยิบระยับไม่ต่างจากฉัน


          "ใช่แล้วๆ" ฝนยิ้มกรุ้มกริ่ม เธอกอดอกแล้วพยักหน้ารับอย่างภาคภูมิใจ "ไปแบบสามวันสองคืน เราจะใส่ชุดว่ายน้ำลงทะเลกัน!"


     น...นี่มันสุดยอดมาก!! ลงเล่นทะเลด้วยอ่า... ไออยากปายยยยยย...


          "ไปๆๆๆ" ฉันกับปลาพูดพร้อมกันพร้อมกับพยักหน้ารับรัวด้วยสายตาระยิบระยับ


     ครืด...


     เสียงคนลากเก้าอี้ออกจากโต๊ะเรียนเบาๆ แต่กลับรู้สึกถึงรังสีสุดสยองอย่างรุนแรงอยู่ข้างหลังฉันนี่เอง ไม่ต้องหันไปดูก็รู้ว่าเป็นของใคร ทำเอาฉันไม่กล้าหันไปสบตาเจ้าของเลย...


     ส่วนฝนกับปลาคงเห็นแล้วแหละ ถึงได้มองค้างพากันเงียบกริบไม่ต่างกับบรรดาเพื่อนๆในห้องเรียนที่กำลังทยอยกลับบ้าน...


          "กลับบ้าน..." น้ำเสียงเรียบๆ แต่แฝงไปด้วยความไม่พอใจอย่างรุนแรง... งื้ออออออออ...

     นี่ฉันจะโดนซันฆ่าหมกห้องเรียนไหมเนี้ย ว่าแต่เขาไม่พอใจฉันเรื่องอะไรอ่ะ...


          "อื้อ กลับบ้านกัน" ฉันหันมายิ้มให้ซันแทบจะทันที แม้จะเหงื่อตกก็เถอะ ไม่อย่างนั้นฉันอาจจะโดนซันฆ่าก็ได้อ่า... 


     พอได้สบตาสีเหลืองเข้มที่ดูดุดันมากกว่าปกติ ก็ทำให้ฉันขนลุกซู่เลย...


     ฉันโบกมือลาฝนกับปลานิดๆ พร้อมกับส่งซิกให้คุยกันในโทรศัพท์อีกที ทั้งคู่ต่างพยักหน้ารับด้วยสีหน้าตื่นตระหนกไม่ต่างจากฉันเท่าไหร่...


     ขณะเดินทางกลับบ้าน ฉันชะโงกหน้ามองร่างสูงที่เดินกระแทกเท้ากับพื้นตลอดเวลา รังสีอำมหิตแผ่ออกมาจนรู้สึกได้ชัดเจนมาก นี่เขาไม่พอใจเรื่องฉันไปทะเลเหรอ?


     ก็ไม่รู้ทำไมถึงไม่พอใจ แต่ไอต้องอ้อนซันให้เขายอมอนุญาตให้ได้คอยดูนะ...


     หมับ...


     ฉันเลื่อนมือไปจับมือหนาแน่น พร้อมกับยิ้มทั้งเดิน ส่งสายตาระยิบระยับอย่างออดอ้อน ซันรีบหันหน้ามามองอย่างรวดเร็ว แววตาประหลาดใจนิดหน่อย พร้อมกับก้มมองมือที่จับกันไว้กับหน้าฉันสลับไปมา...


     เวลาที่ซันมองด้วยสายตามีคำถาม กับมองสลับไปมาแบบนี้มันน่ารักดีนะ น่ากระโดดไปกอดเขาสักทีสองที เอร๊ยยยย... พูดแล้วเขินเลย!


          "ไม่พอใจที่ฉันไปทะเลกับเพื่อน หรือไปแบบค้างคืนกันละ" ฉันเอ่ยถามร่างสูงทั้งยิ้มแป้นไม่หยุดท่าทางออดอ้อนใส่เขา


     ซันบีบมือฉันแน่น แต่ไม่เจ็บนะ เขาส่งแววตาไม่พอใจมาให้ฉันนิดๆให้พอรับรู้ได้... "ชุดว่ายน้ำ..."


     โอ่ะ... เรื่องนี้นี่เอง นั่นสินะ มันวาบหวิวเกินไปนั่นแหละ ฉันว่าจะใส่ชุดอื่นเล่นน้ำอยู่เหมือนกันนะ...


          "ฉันไม่ใส่หรอกชุดว่ายน้ำอ่ะ ซันสบายใจได้เลย ไม่งั้นก็มาเฝ้าฉันเหมือนทุกทีสิ" พูดจบฉันส่งสายตาระยิบระยับอย่างมีความหวังให้ทันที นี่ฉันอยากให้เขาไปด้วยจริงๆนะ ไม่มีซันฉันคงเหงาแย่เลย... ไอเหงาาาาา...


          "ให้มันจริงแล้วกัน..." ซันยิ้มมุมปากแต่ เสี้ยววินาทีฉันแอบเห็นแววตาที่ดุดันเมื่อกี้กลับแปรเปลี่ยนเป็นแววตาเจ้าเล่ห์ฉับพลัน ก่อนที่ฉันจะได้เห็นชัด ซันก็เลื่อนหน้าหล่อๆของเขาเข้ามาใกล้ชิดริมหูฉัน... "แต่มันจะดีเหรอ ค้างคืนนะ"


     เสียงออกจะแหบพร่าชิดริมหูของซัน ทำให้ฉันตัวแทบระเบิดริมทางเดินเลยทีเดียว น...นี่ฉันลืมสนิทเลย!


     ฉันผงะออกจากตัวเขา แม้จะไม่ห่างมากเพราะเราสองคนจับมือฉันไว้อยู่ ได้แต่มองเขาหน้าเหวอและหน้าแดงเถือก สบมองร่างสูงที่ยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ ดวงตาสีเหลืองเข้มฉายแรงดึงดูดน่าเข้าหา ยิ่งทำให้ฉันใจเต้นแรงดังกึกก้องไปทั้งตัว...


     คนบ้า!! คนผีทะเล!! เจ้าเล่ห์ลามก!!! ยังจะมาคิดเรื่องพรรค์นี้อีกนะ!!


     อยากตีเขารัวๆจริงอ่ะ!! 


          "คนบ้า..." ฉันหันหน้าหนีซันแล้วพึมพำเบาๆให้ได้ยินกันแค่สองกัน ซันยิ้มมุมปากนิดๆอย่างพอใจก่อนจะเป็นฝ่ายจูงมือลากฉันให้เดินกลับบ้าน


     แต่หลังจากนั้น...


     ตุ่บ!


          "เห้ยยยย ซัน! ทำอะไรเนี้ยยยยย" ฉันเหวดังลั่น เมื่อกลับเข้าบ้านตัวเองไม่ถึงนาที ก็ถูกซันอุ้มพาดบ่าแล้วโยนฉันลงเตียงนอนที่ห้องฉันเฉยเลย ไอ งง หนัก มาก!!


     แต่พอมองร่างสูงที่กำลังจะคร่อมฉัน ก็รับรู้ได้เลยว่าเขาคิดจะทำบ้าอะไร...


          "รอจนถึงวันนั้นไม่ไหวแน่..." ซันยิ้มมุมปาก แววตาฉายความต้องการชัดเจน ใจฉันเริ่มเต้นแรงดังกึกก้องไปทั้งตัว จนความร้อนในตัวฉันก็พุ่งขึ้นสูงไม่ต่างจากเขา


     งื้ออออออ... ฉันเขิน!!


          "เดี๋ยวนะ.. อ๊ะ..." ไม่ทันที่ฉันจะได้ตอบโต้หรือพูดแย้งอะไร ร่างสูงก็โถมตัวเองเข้ามาทาบทับร่างกายฉัน ริมฝีปากร้อนๆไล่จูบไหล่ฉัน ขึ้นซอกคอ แก้ม ทำแค่นี้ฉันก็ไม่มีแรงจะต้านเข้าแล้ว!


     ซันทั้งจูบทั้งฝากรอยไปทั่ว จนไม่รู้ว่าเขาไปปลดกระดุมชุดนักเรียนของฉันหมดตั้งแต่เมื่อไหร่ กว่าจะรู้สึกตัว ซันก็พาฉันให้จมดิ่งไปกับเขาเสียแล้ว...


     ความร้อนรุ่มแล่นไปทั่ว ที่รู้สึกมากที่สุดก็คงเป็นตรงหว่างขาเนี้ยแหละ ฉันรู้ว่ามันต้องการอะไรอยู่...


     สติฉันเริ่มถูกความต้องการของตัวเองครอบงำเข้าทุกที จนเผลอไปปลดกระดุมชุดนักเรียนเขาออกทีละเม็ดๆ ขณะที่ซันยังพรมจูบไปตัวบนตัวของฉัน...


     เขาทำรอยฉันอีกแล้ว... อยากตีเขาจังเลย... แต่ความต้องการพาเราสองคนจมดิ่งไปเรื่อยๆ จนเกินกว่าที่จะหยุดได้แล้ว...


     ซันเลื่อนหน้าเข้ามาจูบฉัน แถมยังสอดลิ้นเข้ามาด้วย ฉันจิกไหล่ซันแน่นเพื่อระบายความอายที่มี มือหนาลูบไล้ทั่วร่างกายฉันราวกับจะแผดเผากันให้ตายไปข้าง


          "อ๊ะ.. ซัน..." จนฉันรู้จนได้ถึงมือหนาของซันมาซุกซนบริเวณกางเกงในของฉัน แถมยังส่งมือร้อนๆนั่นลูบไล้ไปทั่วผ่านเนื้อผ้ากางเกงในจนฉันสั่น


     ความรู้สึกแปลกๆที่ไม่ต่างจากคืนนั้นวิ่งผ่านทั่วร่าง เหมือนตรงนั้นเป็นจุดอ่อนของฉันเลย ทั้งๆที่ไม่อยากให้ทำแบบนั้น แต่ร่างกายกลับต้องการ...


     ซันยิ้มมุมปาก ส่งแววตาความต้องการอย่างเปี่ยมล้นจนฉันไม่กล้าสบตา เพราะความรู้สึกช่วงล่างมันมีมากเกินไป... ลมหายใจร้อนๆของซันรดริมหู ขณะที่มือของเขากำลังจะล้วงเข้าไปกางเกงในเต็มที


...


    

  [ฉาก NC เต็มกำลัง คนแต่งขอเอาออกนะคะ]


...



     ฉันลืมตาตื่นขึ้นมาก็พบกับใบหน้าคมดุในยามหลับที่ดูดุเหมือนเคยภายใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน ผิวสีเข้มของเขากับร่างกายกำยำสุดเซ็กซี่ตัดกับเตียงสีขาวของฉันจนเด่น เขานอนตะแคงมาทางฉันพาดแขนผ่านตัวฉันราวกับจะกักฉันไว้ให้อยู่กับเขา ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่หลับสบายใจอย่างนี้หรอก...


     ซันรุนแรงอีกแล้ว นี่ฉันต้องรับมือกับซันโหมดหื่นแบบนี้ด้วยเหรอไงเนี้ย...


     อยากตีเขาจริงๆ ดีนะที่พ่อทำโอทีกลับดึกน่ะ...


     ฉันเลื่อนมือขึ้นปัดเส้นผมที่ปรกตาเขาอย่างเบามือ แต่ร่างสูงกลับลืมตาขึ้นเสียก่อน ฉับพลันร่างทั้งร่างฉันถูกซันดึงเข้าไปกอดแน่นจนอุ่นไปทั้งตัว...


     แต่อย่าลืมสิ... ว่าเราสองคนโป๊อยู่อ่ะ...


          "อื้อ ซัน.. ไม่เอาสิ" ฉันเบือนหน้าหนี เมื่อฉันถูกซันรวบเขาไปกอดไม่พอ ยังพรมจูบขมับฉัน ลงไปที่แก้มฉันฟอดใหญ่...


     น..นี่เป็นการแสดงความรักของเขา หลังจากที่เขาได้รังแกฉันสมใจอยากแล้วใช่ไหม...


     แต่ว่านะ... 


     จุ๊บ...


     ฉันประคองใบหน้าของซันแล้วยื่นหน้าไปจูบหน้าผากของซันบ้าง เขาเบิกตาโตเชียวละ แอบเขินนะเนี้ย...


     ไม่เคยทำแบบนี้กับซันมาก่อน ทำเองก็เขินเอง...


          "ยัยเตี้ย..." ซันยิ้มฉีกยิ้มมุมปาก แววตาทะเล้นเชิงหยอกล้ออยากเห็นได้ชัด ก่อนจะชนหน้าผากเข้าหากันเบาๆ ราวกับจะสื่อถึงความหมายบางอย่างที่มีให้กัน 


     ความหมายที่ว่า หมายถึง ความรักน่ะ ฉันเองก็พึ่งเข้าใจความหมายของมันตอนที่เริ่มคบกับซัน...


     ฉันยิ้มให้นิดๆ อย่างมีความสุข ไม่ต่างจากซันที่ยิ้มมุมปาก เราสองคนกอดกันท่านี้อยู่นาน ก่อนที่จะ...


     โครกกกกกกกกก....


     เอ๊อะ... เสียงนี่มัน...


     โครก...


     เสียงท้องร้องของซันดังขึ้นประท้วงเราสองคนขึ้นมาเสียก่อน ชิ... บรรยากาศกำลังดีเชียวอ่ะ...


          "หิว..."


          "ฮ่าๆๆๆ" ฉันหลุดหัวเราะออกมา เมื่อเห็นใบหน้าของซันที่นิ่งเรียบ แต่แววตาไม่พอใจเสียงท้องร้องของตัวเองออกมาล้วนๆ ก่อนที่เขาจะยันตัวเองลุกออกจากเตียง กรี๊ดดดดดดดดด ปิดตาแทบไม่ทัน!!


     คนบ้า!!! อย่ามาโป๊แถวนี้นะ!!


     เป็นแฟนกับปีศาจไม่ใช่เรื่องง่าย ต้องรับมือทุกสถานการณ์ อย่างตอนแบบนี้อ่ะ ฮื้ออออออ....





(The End)




Minetji : กำเดาไหลๆๆๆ ปั่นซะเลือดหมดตัวเลยทีเดียว...


ความจริงจะอัพลงตั้งแต่วันพุธแล้วค่ะ แต่คนแต่งดันป่วยเสียก่อน พอหายป่วยได้หนึ่งวัน มีงานเข้ามากะทันหัน คนแต่งต้องย้ายของข้ามจังหวัดในวันพรุ่งนี้ แลดูวุ่นวายเหลือเกินค่ะ


เรื่องนี้จะมีตอนพิเศษหรือไม่ รอติดตามเอานะคะ


ส่วนเรื่องของเฮียเซนที่จะต่อหลังจากที่เรื่องนี้จบ คงต้องขอเวลาสักนิดนะคะ มีปัญหาเนื่องจากงานใหม่ของคนแต่งที่กำลังจะเข้ามา บวกกับการปรับสภาพเวลาให้เหมาะสมค่ะ


ตอนนี้เป็นตอนจบของเรื่องนะคะ ขอบคุณที่อ่านและติดตามมาจนถึงวันนี้ค่ะ


ส่วนใครอยากอ่านตอนนี้ฉบับเต็ม ให้ไปอ่านที่ธัวลัย หรือ readawrite ได้เลยค่ะ


ขอบคุณที่อ่านนะคะ


ขออภัยสำหรับคำผิดค่ะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

95 ความคิดเห็น

  1. #94 Miss- N (@nadtarika19894) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 18:21
    รักเรื่องนี้ค่าาาา ไม่อยากให้จบเลยน่ารักมาก
    #94
    0
  2. #93 panpapiyong (@ppan_ling) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 16:32

    เลื่อนลงมาเจอ the end ตกใจจบแบบไม่ทันได้ตั้งตัวเลย
    รอตอนพิเศษนะยังไม่อยากให้จบเลยยยยย
    #93
    0