(ซ. set มัดใจ) มัดใจยัยซื่อบื้อ

ตอนที่ 41 : มีปัญญาสู้ได้ก็ลองดู...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 300
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    13 ก.ค. 62




ตอนที่ 40 

มีปัญญาสู้ได้ก็ลองดู...






          "ใบตองหายไป?" เสียงทุ้มออกจะติดต่ำคำรามจนน่าสะพรึงกลัว พร้อมกับใบหน้าคมที่ดูเครียดอย่างเห็นได้ชัด...



     เพียงเพราะคำบอกกล่าวของพี่ชายตัวเอง...


          (ไม่ได้อยู่ด้วยกัน?) ปลายสายน้ำเสียงดูเหมือนร้อนรนไม่น้อย เขาเองก็รู้ว่าที่โรงเรียนมีกิจกรรมด้วยเช่นกัน คงนึกว่าใบตองคงไม่พลาดงานนี้เพื่อมาหาซันแน่นอน แต่กลับไม่ใช่...


     ไม่ได้อยู่ที่นี่... แล้วไปที่ไหน?


     ซันข่มอารมณ์ใว้ เมื่อถูกคำถามอีกมากมายพุ่งใส่สมองเขาไม่หยุด...


          "ไม่อยู่..." ซันเผลอกดเสียงต่ำ เพราะยังข่มอารมณ์ได้ไม่เต็มที่ 


          (เออ มึงเองก็ระวังให้ดี งานโรงเรียนมาจัดเร็วขนาดนี้ คงอยากให้ซ้ำรอยกู อย่าให้ถึงทีมึง...)


          "อืม..." ซันตอบรับสั้นๆ ก่อนจะกดสายทิ้ง แม้ภายในใจจะรู้สึกปั่นป่วนเมื่อรู้ว่าใบตองหายไป...


     ถึงแม้ใบตองจะสำคัญ แต่ใครอีกคนนั้นสำคัญกว่า...


     พี่ชายของเขาอยู่กับใบตองบ่อยที่สุด และจมูกไวที่สุด... คาดว่าไม่นานคงตามตัวเจอ...


     อีกอย่าง เรื่องส่วนตัวของพี่ชายตัวเอง เขาจะไม่เข้าไปยุ่ง...


     แค่เรื่องยัยตัวแสบก็วุ่นวายมามากพอแล้ว...


     ซันหันมองกลับตรงที่ม้านั่ง ที่ที่ไอนั่งเก้อรออยู่ เมื่อนึกถึงยัยตัวเล็ก ซึ่งมันแปลกที่เงียบเกินไป... แต่พอหันมองกลับ ไม่เจอคนที่เขากำลังนึกถึง...


     หายไป...


     ความกรุ่นโกรธพุ่งขึ้นสูง เมื่อยัยตัวเล็กหายไปจากสายตาเขา แถมยังไม่อยู่แถวบริเวณนี้อีก! ปกติเธอไม่ขัดคำสั่งเขาง่ายๆ แสดงว่ามีอะไรจุงใจ...


     ซันรีบเดินตามหายัยตัวเล็ก โดยเดินตามทางที่เธอได้เดินไป เหมือนเขารู้อยู่แล้วว่าเธอไปทางไหนบ้าง...


     ซันเดินตามมาถึงหน้าประตูโรงเรียนซึ่งห่างออกไปจากกิจกรรม ซันก้มมองต่ำกับข้าวของที่ถูกเก็บลวกๆ และชุดมาสคอตตุ๊กตาหมีกองเรี่ยราด


     ถึงไม่ได้จับต้องดูแต่ก็รับรู้ทางกลิ่นของยัยตัวเล็กติดมา เธอได้จับได้สัมผัสมันก่อนที่จะหายไปจากตรงนี้...


     ฉลาดดีนี่ที่เลือกเป็นที่หน้าประตูโรงเรียน...


     ก็ไม่รู้ว่าเขาทำสีหน้าแบบไหน แต่รู้สึกอยากฆ่าคนขึ้นมาซะเดี๋ยวนี้เลย...


     ซันเดินเน้นฝีเท้าหนักๆลงที่พื้นคล้ายกำลังจะระบายความโกรธแม้จะไม่ช่วยอะไร แต่ทางที่เขามุ่งไปที่แห่งหนึ่งเหมือนรู้ดีอยู่แล้วว่าพวกเวรนั่นจับไอไว้ที่ไหน...


     ส่วนคนบงการ.. เอาไว้เก็บทีหลังแล้วกัน...




     ......



          "ทำไมไม่รับสายกันเนี้ยยยย..."


     ฝนฟึดฟัดร้อนรนกับปลายสายที่ไม่ยอมรับกันสักที


     หลังจากที่คุยกับพาว เธอรีบโทรส่งคนไปเฝ้าดูไอกับปีศาจ และวกกลับมาคุยกับพาวใหม่เพื่อให้หายข้อข้องใจอะไรบางอย่าง...


     พาวเองก็ส่งคนไปสืบดูเช่นกันก่อนหน้านั้นจึงได้คำตอบเร็วกว่าที่คิด ทั้งคู่เริ่มสนทนาหน้าเครียด...


          'ละแวกนี้มีโรงเรียนอีกแห่ง เป็นโรงเรียนชายล้วน เมื่อก่อนเคยมาก่อเรื่องในโรงเรียนนี้...'


          'แล้วไงต่อคะ?' เธอพอจะรู้อยู่... แต่โรงเรียนชายล้วน เธอไม่ได้สนใจ!


          'ไม่กี่ปีก่อนพวกนั้นยกพวกมารุมปีศาจ ตอนนั้นโรงเรียนนี้ยังจัดกิจกรรมงานโรงเรียนอยู่ไง...' หมายถึงปีศาจคนแรกซึ่งก็คือพี่ชายของปีศาจคนปัจจุบัน แต่ที่สำคัญกว่านั้น...


          'หมายความว่า...' ฝนเบิกตากว้างในคำอธิบายของพาว เธอเริ่มปะติดปะต่อได้ กระทั่งคนบงการเรื่องนี้...


          'หมายความว่า การที่งานโรงเรียนเลื่อนมาจัดเดือนนี้อาจจะเปิดโอกาสให้พวกแย้งกี้พวกนั้นเข้ามารุมปีศาจอีกได้ไงล่ะ พวกมันคิดจะทำประวัติศาสตร์ซ้ำรอยเดิม ปีที่ผ่านมาโรงเรียนนี้กับโรงเรียนชายล้วนนั่นจัดกิจกรรมพร้อมกันเพื่อไม่ให้เข้าถึงกันได้อีก'


          'ต้นตอคราวนี้ คงหนี้ไม่พ้นอิพี่ก้องชัวร์' ก็ไม่รู้ว่าพวกนั้นแค้นปีศาจยังไง แต่คงเป็นแผนการของพี่ก้องที่เป่าหูคนพวกนั้นอยู่...


     ถึงไม่ได้แค้นกันส่วนตัวแต่ถ้าให้เดาจากนิสัยคนพวกนั้น คงทำระยำเพื่อต้องการความสนุกของตัวเองเท่านั้น...


เลวระยำกันจริงๆ! รวมถึงก้องด้วย!!


          'เออ เป็นมันนั่นแหละ... คราวนี้มันทำเพื่อไม่ให้เปื้อนมือตัวเอง เหอะ...' พาวแสยะยิ้ม ขัดจากใบหน้าซึ่งดูเครียดไม่น้อย...




     แบบนี้ไอก็อาจจะโดนลูกหลงได้น่ะสิ!!


     ไม่ๆๆ ถ้าคนบงการคือพี่ก้อง เขาต้องใช้ตัวไอเพื่อต่อรองอะไรสักอย่างอีกแน่ๆ


     เหมือนคราวที่แล้วนั้น!


          (หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถรับสาย...)


          "บ้าชะมัด โทรหาปีศาจไม่ติด!" ฝนแทบพ่นไฟ แต่ต้องข่มอารมณ์ไว้ เพราะตัวเองยังอยู่ในห้องเรียนที่ทำเป็นร้านกาแฟ... โดยมีพาวนั่งนิ่งอยู่ใกล้ๆ


          "มีเบอร์มันด้วย..." พาวเลิกคิ้วขึ้นสูง ส่งสายตาอย่างมีคำถาม แต่มันใช่เวลาไหม...


          "มี! ใช่เวลาถามมั้ยค่ะอิพี่พาว!" ฝนส่งเสียงแหลมๆคำรามใส่พาวในระยะประชิด เพื่อไม่ให้ลูกค้าใกล้ๆได้ยิน...


          "ฉันให้คนตามไปดูแล้วน่า.. ใจจริงอยากจะตามอยู่หรอก ถ้าไม่ติดที่ปีศาจตามติดน้องไอแจ ฉัยเลยมานั่งคุยกับเธออยู่นี่ไง" พาวทำหน้ายียวนกวนประสาท แม้ในดวงตาของเขาจะฉายแววความกังวลอยู่บ้าง...


          "พี่ก้องนี่ฉลาดดีนะ จงใจให้พวกเรายุ่งกับการเตรียมงานโรงเรียนจนลืมสืบเรื่องอดีตพวกนี้..." ฝนพูดไปหน้าเครียดไป มือก็กดโทรศัพท์ส่งข้อความหาไอยิกๆอย่างร้อนรน


          "ออกไปตามหาดีกว่าปรายฝน" พาวยกโทรศัพท์ให้ฝนดู ฝนเพ่งมองอย่างนึกสนใจจนเบิกตากว้าง... "สายของฉันส่งพิกัดมาให้ อยู่โรงเรียนชายล้วนที่ว่านั่น บิงโกมั้ยล่ะ"


     โครตบิงโก!!


     ไอ้พวกบ้านั่น!! ฉันจะตบเรียงคิวแน่!!


     ก่อนที่ฝนกับพาวจะพร้อมใจกันลุกเพื่อตามหาตัวไอและปีศาจอยู่นั้น...


          [ป..ประกาศค่ะ...]




     ......



     ห้องประชาสัมพันธ์



     ก้องยืนยิ้มมุมปาก ในมือแนบโทรศัพท์ข้างหูเมื่อรับรู้ว่าปลายสายทำภารกิจลับสำเร็จเรียบร้อย...


          "คือว่า..." ฝ่ายประชาสัมพันธ์ทั้งหญิงและชายสองคนทำหน้าเลิ่กลั่ก และหวาดกลัวไม่น้อย จากการถูกคุมของบรรดาเพื่อนที่ภักดีต่อก้อง มายืนยิ้มเหี้ยมเหนือร่างพวกเขาที่นั่งตัวสั่นอยู่


          "นี่คือคำสั่ง ให้ปิดประตูโรงเรียนซะ สั่งให้คนคุ้มกันข้างนอกไม่ให้นักเรียนออกไปข้างนอกโรงเรียนชั่วคราว..." ก้องพูดทั้งยิ้ม เขายังส่งมาดดีในขณะนี้


          "แต่ประธาน..."


          "ผมสั่ง..." ก้องไม่พังให้ฝ่ายประชาสัมพันธ์ให้พูดจบ ก็เอื้อนเอ่ยเสียงเรียบนิ่งสั่งทันที


          "...."


          "จะทำตามหรือจะถูกไล่ออกจากโรงเรียนดี คงรู้จักผมอยู่ใช่ไหมครับ" ก้องยิ้มเหี้ยม เขาส่งรังสีกดดันจนอีกฝ่ายเหงื่อแตกพลัก สร้างความหวาดกลัวให้กับทั้งคู่ได้ไม่น้อย...


          "ค่ะ../ครับ..." ประชาสัมพันธ์คู่ชายหญิงตอบรับด้วยความลำบากใจ ก่อนจะจะยกมือเลื่อนกดสวิตช์เพื่อเปิดไมโครโฟน


          [ป..ประกาศค่ะ ขอให้คนคุ้มกันหน้าประตูโรงเรียนช่วยปิดประตูหน้าโรงเรียนด้วยนะคะ ขณะนี้จะไม่อนุญาตให้นักเรียนคนใดออกนอกโรงเรียนชั่วคราวค่ะ ขอบคุณค่ะ...]


     ก้องแสยะยิ้มร้ายเมื่อพวกเขาได้ทำตามที่ก้องสั่ง ที่เหลือก็แค่รอดูภาพปางตายของปีศาจผ่านวิดีโอ แม้ในใจอยากจะเห็นสดๆมากกว่าถึงจะสะใจ แต่ต้องเอาความปลอดภัยของตัวเองไว้ก่อน...


          "ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือ..." ก้องยิ้มให้ประชาสัมพันธ์คู่ชายหญิงที่นั่งก้มหน้านิดๆ ก่อนจะหันตัวออกจากห้องประชาสัมพันธ์...



     ปัง!


     ประธานนักเรียนกระแทกประตูห้องประชาสัมพันธ์สีหน้าตึงเครียดอย่างเห็นได้ชัด ก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อเห็นก้อง แล้วกดเสียงต่ำคำรามใส่ก้องทันที


          "คุณบอกกับผมไปแล้วว่าจะไม่ยุ่งมากกว่านี้..."


          "ก็ใช่ แค่เรื่องเลื่อนงานโรงเรียนแค่นั้น..." ก้องแสยะยิ้มให้ประธานนักเรียนอย่างท้าทาย "ผมไม่หาเรื่องเข้าโรงเรียนตัวเองแน่นอน..."


          "แต่การที่สั่งให้ไปประกาศปิดประตูโรงเรียน คิดว่ามันจะไม่มีเรื่องงั้นเหรอครับ!" ประธานแทบจะเข้าไปชกต่อยคนตรงหน้าอยู่แล้ว ถ้าไม่ติดที่ว่าพวกถ่อยที่อยู่เป็นการ์ดข้างๆก้องอยู่สองสามคนยืนขนาบก้องเรียงซ้ายขวา ส่งสายตาหาเรื่องเต็มที...


     แต่มันก็บ้าเกินไปที่สั่งให้ปิดประตูโรงเรียน แล้วบรรดาเด็กและผู้ปกครองที่มาร่วมกิจกรรมจะรู้สึกอย่างไร!?


          "ชั่วคราวเท่านั้นเอง..." ก้องไม่สำนึกสะท้กสะท้านกับผลที่ตามมา เพราะมันคุ้มค่ากับสิ่งที่เขาต้องการมากโข... เขาคิดแบบนั้น...


     ก้องย่างก้าวเข้ามาตบบ่าประธานนักเรียนเบาๆอย่างยิ้มแย้ม ประธานนักเรียนตีสีหน้านิ่งเพื่อระงับอารมณ์ไว้...


          "อย่าดิ้นมากนักล่ะ เดี๋ยวจะโดนมากกว่าไล่ออกนะครับ ประธานนักเรียน..."


     ประธานนักเรียนหันมองตามหลังก้องและพวกพ้องที่เดินออกไปอย่างชิลๆ เขาพลาดมากที่ยอมตกลงกับก้องเรื่องงานโรงเรียน ทั้งๆที่รู้อยู่แล้วว่าเขาไม่คิดจะมาดี แม้จะไม่รู้ว่าก้องวางแผนอะไรอยู่ แต่ประธานอย่างเขาคงไม่อยู่เฉยๆแน่...




     ......



          "อือ..."


     ฉันลืมตาตื่นเพราะได้ยินเสียงคนหลายๆเสียงแทรกเข้าหูตลอดเวลาที่หลับ พอได้มองเห็นเท่านั้นแหละ...


     ที่นี่มันที่ไหน!!?


     ฉันอ้าปากค้างด้วยความงงสุดขีด และที่มากกว่านั้น จำนวนคนมากมายที่ล้อมหน้าล้อมหลังนี่มันอะไรกันเนี้ย...


     และแล้วความทรงจำก่อนที่ฉันจะหลับไปก็ฉายเข้ามาในหัวอย่างรวดเร็ว... จริงสิ.. ฉันสลบไปนี่นา...


     ก่อนหน้านั้นฉันเดินตามมาสคอตตุ๊กตาหมีไปที่ร้านน้ำหอม แล้วโดนพี่ผู้ชายคนหนึ่งเอาน้ำหอมมาฉีดใส่หน้าก่อนที่ฉันจะเผลอสลบไป... แล้วไหงพอตื่นมาฉันถึงมานั่งอยู่ที่นี่ได้...


          "อ่าว ตื่นแล้วนี่หว่า คนสวย" เสียงยียวนดังขึ้นเหนือหัวฉัน จนฉันสะดุ้งแต่ก็เงยหน้ามองดูอย่างใจกล้า...


          "...." คนพวกนี้เป็นใคร แถมใส่ยูนิฟอร์มออกจะชุดเดียวกัน แม้บางคนจะหลุดลุ่ย


     นักเรียนเหรอ? 


     สมองฉันรีบประมวลภาพอย่างเร็วที่สุด หันซ้ายมองขวาทำไมถึงมีแต่ผู้ชายหน้าตาเถื่อนๆ พลันให้รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีแบบนี้ อีกอย่างที่นี่มันโรงยิม กว้างถึงขนาดบรรจุคนมากมายขนาดนี้น่ะ...


     ฉันไม่ได้ถูกมัดแต่อย่างใด เพียงแต่ฉันถูกปล่อยให้สลบทั้งอย่างนั้น...


     นี่มันเรื่องอะไรกันเนี้ย... นี่ฉันถูกพวกเขาจับมาใช่ไหมนะ...


          "อยู่นิ่งๆละน้อง ถ้าไม่อยากโดนพวกพี่ขย้ำน้องตรงนี้..."


          "แต่แมร่งน่าเอาชิบหายเลยว่ะ"


          "ชุดโครตเย้ายวนใจ..."


          "พวกมึงใจเย็นๆ"


     เสียงสนทนาอันน่าขนลุก ไม่พอพวกเขายังจ้องมองฉันด้วยสายตาหื่นกระหายเต็มที่ ทำให้ฉันนึกย้อนไปถึงตอนที่โดนลักพาตัวครานั้น...


     แม้ตอนนั้นจะกลัวจนร้องไห้ แต่ถ้าเทียบกับตอนนี้ถือว่าฉันไม่ได้กลัวมาก...


     พี่ซินเคยบอกว่า ต้องตั้งสติให้ดี...


     จังหวะนั้นฉันดันไปเห็นกล้องวิดีโอตั้งอยู่ แล้วเบิกตากว้างทันใด...


     นี่พวกเขาคิดจะทำอะไรกันแน่... อย่าบอกนะที่จับฉันมาเพื่อล่อซันให้ออกมาน่ะ!!


     คนเยอะเป็นร้อยๆขนาดนี้ ซันจะสู้ได้ไง! นี่พวกเขาบ้าไปแล้ว!


     ฉันต้องรีบหนี.. แต่จะหนียังไงล่ะ พวกผู้ชายล้อมหน้าล้อมหลังแบบนี้...


          "เอ่อ..คือว่า..." ฉันเอ่ยน้ำเสียงอ่อนๆ แสร้งทำสีหน้าเป็นกังวลนิดๆ


          "ว่าไง มีอะไรครับคนสวย" ผู้ชายคนที่อยู่ใกล้ฉันที่สุดขานรับด้วยน้ำเสียงยียวนคนเดิมเมื่อกี้ เห็นอย่างนั้นแต่สายตาแทะโลมฉันตั้งแต่หัวจรดเท้าจนน่าขนลุก


          "อยากเข้าห้องน้ำค่ะ..."


          "ข้ออ้างอะไรของเธอ คงจะคิดหนีล่ะสิ!" เสียงของผู้ชายอีกคนเหมือนรู้ทันฉัน ทำเอาในใจสั่นคลอนไปนิดๆ แต่...


          "ฉันปวดฉี่จริงๆนะ..." ฉันส่งสายตาออดอ้อนเหมือนที่เคยทำกับซัน ใช้ลูกอ้อนเลเวลสูงๆไปเลย ฉันคิดว่ามันน่าจะได้ผลนะ


          "ก...ก็ได้ๆ" พี่แก.. ไม่สิ แทบทุกคนที่เห็นฉันใช้ลูกอ้อน พวกเขาก็ตาค้างทันที "มึงพาน้องเข้าห้องน้ำ ก่อนที่ลูกพี่จะมา..."


     ผู้ชายที่ทำเสียงยียวนพยักหน้ารับ ก่อนจะหิ้วแขนฉันให้ลุกขึ้นและพาตัวออกไป...


     พอออกข้างนอกโรงยิมฉันสังเกตรอบข้างซึ่งเหมือนโรงเรียนร้าง คาดว่าน่าจะอยู่ในโรงยิมกันหมด เป็นโรงเรียนจริงๆด้วยสินะ...


          "เอ้า... เข้าไป..." 


     พอถึงห้องน้ำซึ่งไม่ได้ไกลนัก ฉันเหมือนถูกผลักเข้าไป คนผลักยืนเฝ้าหน้าทางเข้าห้องน้ำไว้...


     ออกมาจากโรงยิมได้แล้วเอาไงต่อดี โทรศัพท์ที่เคยอยู่ติดตัวก็หายไปเลย สงสัยคนเถื่อนพวกนั้นยึดเอาไว้...


     ดีนะที่พวกเขาไม่ยึด อาวุธบางอย่าง ที่ซ่อนไว้อย่างมิดชิดของฉันไปด้วยนะ เอาไว้ใช้ยามฉุกเฉินแล้วกันนะ...


     พอเหลือบมองห้องน้ำดีๆ อึ๋ยยยยยย... ห้องน้ำโรงเรียนนี้มีแมลงสาบด้วยอ่ะ! งื้อออออ... นับๆแล้วสิบตัวได้เลย เห็นแล้วขนลุกเบาๆ...



     หือ... แมลงสาบอย่างนั้นเหรอ?




     ......



     เสียงย่างก้าวของหัวโจกที่ใครๆต่างก็เคารพ กำลังเข้ามาใกล้ๆโรงยิม เขาแสยะยิ้มอย่างชั่วร้าย เพราะได้ทำเรื่องสนุกๆเข้าแล้วน่ะสิ...


     ไม่กี่วันก่อนมีคนเสนอเขาเรื่องที่จะโค่นล้มปีศาจ น่าสนใจ! และดูง่ายมากด้วย... ทางนั้นดูเหมือนเปิดทางเต็มที เขาแทบจะไม่ได้ทำอะไรเลยให้เปลืองแรง


     แค่มีเหยื่อล่อที่เป็นผู้หญิงที่มันบอก และเอาตัวเข้ามาที่นี่ง่ายเหลือเกิน แค่นี้ก็ตกเบ็ดปีศาจมันได้แล้ว...


     เหมือนมันจะบอกอะไรเกี่ยวกับเหยื่อล่อนังผู้หญิงคนนั้น แต่เขาไม่ได้ฟัง ก่ะอีแค่ผู้หญิง ทำอะไรไม่ได้อยู่แล้ว...


     หึ... ถึงแม้จะได้มีได้ความแค้นส่วนตัวกับปีศาจ แต่ว่าใครก็อยากโค่นมัน...


          "อ่าวลูกพี่" 


     พอเดินเข้ามาในโรงยิม ดูเหมือนจะเตรียมความพร้อมเป็นอย่างดีทั้งคนและ...


          "เหยื่ออยู่ไหน?" หัวโจกขมวดคิ้วยุ่ง เมื่อไม่เห็นหน้าเหยื่อล่อที่เป็นผู้หญิง แม้เขาจะเห็นเพียงในรูปเท่านั้น แต่ก็อยากเห็นกับตา...


          "ห้องน้ำครับ ผมส่งไอ้ไฟซ์ไปเฝ้าด้วยครับ"


          "แกจะบ้าเรอะ ไอ้ไฟซ์คนเดียวเนี้ยนะ!" หัวโจกอ้าปากเหวอ ผู้หญิงถึงไม่มีพละกำลัง แต่เรื่องมารยาร้อยเล่มเกวียนนี่เหนือกว่าใคร!!


          "เอ่อ.. เดี๋ยวผมจะไปเฝ้าด้วยอีกคนครับ" อีกฝ่ายทำหน้าเลิ่กลั่ก ก่อนจะรีบวิ่งกุลีกุจอจะออกจากโรงยิมไป หากแต่...




     โครม!!!


     เสียงบางอย่างที่ดังมากพอที่จะทำให้คนมากมายที่อยู่ในโรงยิมตกใจและหันมามองได้ ผู้ที่เป็นหัวโจกมองต้นเสียง วินาทีนั้นเขาก็เบิกตากว้าง...


     ปีศาจ มันมาเยือนที่นี่ซะแล้ว...


     นี่ขนาดเขาสั่งลูกน้องส่วนหนึ่งไปดูลาดเลาที่หน้าประตูโรงเรียนตั้งหลายสิบคน ปีศาจมันยังฝ่ามาได้แบบไม่มีเหลือรอดมาส่งข่าวให้รู้สักคน!


     ชิ... ท้าทายดีนี่หว่า...


     ร่างของปีศาจในชุดนักเรียนซึ่งสีแตกต่างกับพวกเขาจึงมองเห็นได้ง่าย แต่มันไม่ใช่ประเด็นเพราะรังสีฆ่าคนที่แผ่ออกมารอบตัวเริ่มทำให้คนอึดอัด


          "ไอ้กัส มึงไปลากเหยื่อกลับมา.. เดี๋ยวนี้!" 


          "ครับๆ ไปเดี๋ยวล่ะครับ" กัสพยักหน้าอย่างร้อนรน ก่อนจะวิ่งออกจากโรงยิมอีกทางเพื่อเลี่ยงปีศาจ


     หัวโจกหันมามองปีศาจที่อยู่ห่างกันพอสมควร ก่อนจะฝ่ามาถึงตัวเขาคงโดนพรรคพวกที่รายล้อมปีศาจตอนนี้รุมต้มยำทำแกงเสียก่อน...


          "ดาหน้าเข้าไปรุมมันเลย..." สิ้นเสียงคำรามจากหัวโจก ลูกน้องนับร้อยๆที่รายล้อมก็ออกตัววิ่งไปหาปีศาจ


     มันไม่มีอาวุธอะไรเลย แต่ทางนี้มีไม้มีท่อนเหล็กอยู่ในมือครบทุกคน!



     ถ้ามึงมีปัญญาสู้ได้ก็ลองดู และกูจะรอดูสภาพมึง... ไอ้ปีศาจ!!!






(to be continued)




Minetji : วาร์ปไปวาร์ปมาคนอ่านจะงงไหมคะเนี้ย... T^T อัพเร็วไปนิดนะคะ แฮะๆ


     ไม่กี่วันก่อนคุยกับเพื่อนเกี่ยวกับนิยายเรื่องนี้ค่ะ 


          เพื่อน : นิยายเมิงไม่มี nc ก็เหมือนกับแก้ผ้ากลางตลาด ทำไมไม่ลง nc ไปเลย!!

          คนแต่ง : โห้ยยยย ดูแล้วได้กันยากเว้ยยยย...

          เพื่อน : อิโง่! มันต้องได้กันๆๆ

          คนแต่ง : ก็ดูจากนิสัยคู่นี้มันได้กันยากอ่ะ! 

          เพื่อน : ผู้ชายมีสัญชาตญาณหื่นมั้ยมึง! มันต้องมี!!


      โอเค คำพูดของเพื่อน(จอมหื่น) นางพูดซะคนแต่งลังเลอีกครั้ง...



ตอนนี้เลยมีคำถามกับคนอ่านทั้งหลายค่ะ ว่าเรื่องนี้ควร nc ไหม?

ตอบด่วนๆเลยนะคะ


ขอบคุณที่อ่านนะคะ


ขออภัยสำหรับคำผิดค่ะ













ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

95 ความคิดเห็น

  1. #66 Ice (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 13:16

    มีๆๆๆๆๆ อยากเห็นซันเวอร์ชั่นหื่น?!? 5555

    #66
    0
  2. วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 07:17
    มีๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ 5555. #รีดคนบาป
    #65
    0
  3. #64 intira0625058322 (@intira0625058322) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 00:51
    ควรมีเล็กน้อยพอกรุมกริบค่ะ สรุปคือควรมีนั่นแหละค่ะ #รีดคนบาป
    #64
    2
  4. #63 Koy_Jaja (@mornman) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 23:05
    ยังไงก็ได้นะ จริงๆเราอ่านที่เนื้อหา เรื่องราวที่ต่อเนื่องมากกว่า

    แต่ก็ตามใจคนแต่ง มองรวมๆ คู่นี้มองดูใสๆ ไม่ประสีประสา แค่จูบกันคงจะแก้มระเบิดแล้วมั๊ง 5555
    #63
    0
  5. #62 Macer (@lmae062) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 22:36

    ควรมีncเลยค่ะ555

    #62
    0