Love Song... บทเพลงนี้เพื่อเธอ

ตอนที่ 8 : รอยจูบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    13 พ.ค. 62

ตอนนี้เราถ่ายทำกันใกล้เสร็จแล้ว เพราะหลังจากนี้ทั้งฉันและพี่จงฮยอนจะต้องเดินสายโปรโมทกันอีก และมีจัดมินิคอนเสิร์ตกันในวันคริสมาสต์อีฟด้วย ถึงจะเหนื่อยเวลาที่ต้องถ่ายทำกันดึกและนอกสถานที่ แต่ฉันก็มีความสุขทุกครั้งที่มาเจอกับพี่จงฮยอน

"วันนี้เราจะถ่ายซีนสุดท้ายกันที่สวนสนุกกันนะ จงฮยอนวิ่งมาตามที่นัดไว้กับจีนี่และพยายามมองหาเธอ จนหิมะตกลงมาและจีนี่ก็ออกมาสวมกอดจงฮยอนจากด้านหลัง และหลังจากนั้นทั้งคู่ก็จูบกันเป็นอันจบ"

ผู้กำกับอธิบายบทให้กับพวกเราทั้งคู่แต่เหมือนจะมีบางอย่างที่ถูกเพิ่มเติมเข้ามา

"เดี๋ยวนะครับ....ตอนแรกไม่มีฉากจูบนี่ครับ"

ผมถามผู้กำกับพร้อมทั้งยื่นบทให้เขาดู

"ก็ใช่....แต่ตอนนี้ผมอยากจะเพิ่มอะไรให้มันดูพิเศษขึ้นมาหน่อย แค่กอดกันเฉยๆมันดูเหมือนไม่สมบูรณ์ยังไงไม่รู้ อีกอย่างผมก็เสนอท่านประธานไปแล้วท่านก็เห็นด้วยนะ"

เขาใช้ขออ้างจากท่านประธานเพื่อทำให้ผมยอม

"แต่ก็หน้าจะถามผมกับจีสักหน่อยว่าโอเคที่จะเล่นไหม ผมว่าจีเป็นผู้หญิงเขาหน้าจะไม่โอเคจะซีนนี้"

เพราะผมไม่ต้องการจะตอกย้ำจีนี่เรื่องวันนั้น ถ้าเธอโกรธผมขึ้นมาอีกคราวนี้ผมคงทนไม่ได้

"ไม่เป็นไรคะ....ฉันโอเค ไม่ใช่ว่าไม่เคยผ่านงานพวกนี้มาซะหน่อย"

ฉันคิดว่ามันเป็นงานๆหนึ่งไม่ใช่การจูบจากความรู้สึกจริง เพราะฉะนั้นฉันจะไม่คิดอะไรมากกับเรื่องนี้

"จีนี่โอเค......แล้วนายล่ะจงฮยอน"

ผู้กำกับหันมาถามผม

"ผมขอใช้มุมกล้องได้ไหมครับ คือจีเขาเป็นผู้หญิงผมกลัวเขาจะเสียหาย"

ถึงแม้ว่าจะเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้ แต่ผมก็หาวิธีอื่นเพื่อมาทดแทนได้ เพราะผมห่วงความรู้สึกของจีนี่ที่สุด

"แต่จีนี่ก็ผ่านงานแบบนี้มาเยอะแล้วไม่ใช่หรอ แค่จูบกันฉันว่ามันไม่เป็นไรหรอกมั้ง"

ผู้กำกับจัลไหล่พี่จงฮยอนพูดทีเล่นทีจริง แต่ดูแล้วพี่จงฮยอนจะไม่ได้คิดแบบนั้น

"แต่ผมซีเรียสครับ"

ผมเอามือผู้กำกับออกจากไหล่เพราะไม่ต้องการให้เหตุการณ์แบบนั้นเกิดขึ้นอีก

"โอเค....งั้น....ใช้มุมกล้องก็ได้ เอาล่ะทุกคนทำงานทำงาน"

ผู้กำกับเดินออกไปจากตรงนี้พร้อมทั้งตะโกนสั่งงานลูกน้อง

"พี่ไม่ต้องการจูบกับฉันถึงขนาดนั้นเลยหรอคะ"

ระหว่างที่เราอยู่กันตามลำพังฉันก็ถามพี่จงฮยอนขึ้นมาด้วยความสงสัย

"ไม่ใช่อย่างงั้นนะ....คือพี่ไม่อยากให้จีเสียหาย แล้ว...."

ผมกำลังจะอธิบายแต่ดูเหมือนจีนี่เธอจะไม่รับฟัง

"ขอบคุณนะคะที่หวังดี แต่พี่ไม่ต้องคิดแทนฉันก็ได้ อีกอย่างฉันแยกแยะเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวออก ไม่คิดมากกับแค่จูบของพี่หรอกคะ"

แบบนี้แหละมันยิ่งตอกย้ำคำพูดของเขา ว่าคิดกับฉันแค่พี่น้องและไม่ต้องการให้มันเกินเลยไปมากกว่านี้ แล้วทำไมเขาไม่นึกถึงใจของฉันบ้าง ต้องการจะปิดกั้นฉันขนาดนั้นเลยหรอ นี่มันคือการทำงานนะ

"คัต....จีนี่ทำหน้าให้มันดูมีความสุขหน่อยได้ไหม ฉากสุดท้ายแล้วนะเธอจะต้องมีความสุขที่ได้เจอกับจงฮยอน แต่นี่เธอทำเหมือนโกรธใครมาอย่างนั้นแหละ"

ฉันโดนผู้กำกับดุเรื่องการสื่ออารมณ์ ถึงจะบอกว่าฉันสามารถแยกเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวได้ แต่ฉันก็ทำไม่ได้อยู่ดี



"จี...."

ผมเรียกเธอแต่เธอกับเดินหนี

"งั้น....ฉันขอพักก่อนนะคะ"

ฉันยังไม่สามารถเอาเรื่องบ้าๆนั้นออกไปจากสมองได้จริงๆ

"ทำไม วันนี้เล่นไม่ดีเลยล่ะจี กลุ้มใจเรื่องที่ ต้องจูบกับจงฮยอนหรอ"

พี่ชินกูเดินตามฉันเข้ามาเหมือนรู้สถานการณ์ในตอนนี้

"ไม่ใช่หรอกคะฉันแยกแยะเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวได้"

ถึงจะบอกกับพี่ชินกูไปแบบนั้นแต่ในใจฉันไม่สามารถทำได้อย่างที่พูดเลย

"จี....ถ้าเธอไม่โอเคกับฉากจูบพี่จะบอกให้ผู้กำกับเปลี่ยนให้เอาไหม"

มีแค่พี่ชินกูคนเดียวจริงๆที่เข้าใจฉันมากที่สุด 

"ไม่คะ....ฉันไม่อยากให้ใครมาหาว่าฉันเรื่องมาก ขอบคุณนะคะ....พี่ชินกู"

ฉันส่งยิ้มเพื่อแทนคำพูดว่าฉันจะสู้ถึงแม้ว่าข้างในมันจะเหนื่อยเหลือเกิน

"เอาล่ะ....คราวนี้ผมขอแบบเทคเดียวผ่านเลยนะ"

ผูกำกับตะโกนบอกฉันและพี่จงฮยอนก่อนเริ่มการถ่ายทำ ฉันเองก็อยากจะให้มันผ่านๆไปซะที ถึงจะยิ้มแต่มันก็ไม่ได้มาจากความรู้สึกข้างใน 

"พี่ไม่รู้นะ....ว่าจีคิดยังไงแต่พี่เป็นห่วงจีจริงๆ เรามาจบเรื่องนี้กันซะทีนะจี"

ผมบอกกับจีนี่ระหว่างที่เรากำลังถ่ายทำฉากจูบ แต่ครั้งนี้ผมกับไม่ได้ทำอย่างที่ผ่านมา ผมเอามือทั้งสองข้างกับไปที่ใบหน้าเล็กๆของเธอ ก่อนจะก้มตัวลงไปจูบจริงๆโดยที่ไม่ต้องผ่านมุมกล้องใดๆเลย

"จงฮยอนเขาจูบจีนี่จริงๆนิพี่ไหนบอกว่าให้ใช้มุมกล้องไง"

ผู้ช่วยผู้กำกับหันไปถามผู้กำกับที่ตอนนี้ยืนงง เพราะจงฮยอนยืนยันอย่างหนักแน่นว่าจะใช้มุมกล้อง แต่ก็ถือว่าโชคดีที่ได้ซีนอย่างที่ต้องการ

"ถ่ายเอาไว้ให้หมดเลยนะ"

ผู้กำกับยังคงเก็บภาพที่ทั้งคู่จูบกันเป็นเวลานาน และไม่มีทีท่าว่าจะสั่งคัตแต่อย่างใด

"คัต........เยี่ยมมาก.........ขอบใจนะจงฮยอน"

ผู้กำกับเดินเข้ามาหาเราทั้งคู่และเอามือตบบ่าของผม แต่จีนี่ยืนนิ่งโดยที่ไม่พูดหรือทำอะไร จึงทำให้ผมไม่รู้ว่สเธอคิดอะไรอยู่

"ถ้าเสร็จแล้ว....งั้นผมขอพาจีกลับเลยนะครับ"

พี่ชินกูเดินเข้ามาได้จังหวะพอดีที่ฉันต้องการ เพราะฉันไม่รู้ว่าจะทำอะไรต่อไปหลังจากนั้น ทั้งๆที่เขาพูดเองว่าจะใช้มุมกล้องแต่ก็เขาอีกนั้นแหละ.....ที่จูบฉันเมื่อกี้

"จี....จี....."

พี่ชินกูสะกิดฉันจนทำให้ตื่นจากภวังค์ นี่ฉันกำลังอยู่บนรถงั้นหรอตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

"พี่ชินกูเห็นใช่ไหม.....เมื่อกี้พี่จงฮยอนเขาจูบฉัน"

ฉันกำลังดีใจกับการที่พี่จงฮยอนจูบอยู่ใช่ไหม

"ใช่....พี่เห็นว่าจงฮยอนเขาจูบเธอจริงๆ แต่พี่คิดว่ามันอาจจะเป็นการจูบแบบ.......งาน"

พี่ชินกูจนทำให้ฉันฉุกคิดว่ามันอาจจะจริงอย่างที่พี่ชินกูพูด พี่จงฮยอนคงไม่ได้ตั้งใจจะจูบฉันจริงๆหรอก แต่แค่เป็นการทำงานก็เท่านั้น 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น