Love Song... บทเพลงนี้เพื่อเธอ

ตอนที่ 13 : ตัดใจและปล่อยมือ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    2 มิ.ย. 62

ตอนนี้ฉันและพี่จงฮยอนต่างโดนแอนตี้จากแฟนคลับ เรื่องความสัมพันธ์ของเรา ส่วนใหญ่จะไปในทางลบและไม่เห็นด้วย ถึงแม้ว่าเราจะเป็นคู่จิ้นกันแต่ก็มีบางคนเห็นว่าไม่เหมาะสม

"เธอจะเอายังไงต่อไปจี"

พี่ชินกูถามฉันเป็นครั้งที่เท่าไหร่ไม่รู้แต่ฉันก็ให้คำตอบแค่เพียงว่า.... 

"ไม่รู้พี่"

ฉันตอบพี่ชินกูแบบเดิมกับคำถามเดิมๆ

"เธอจะตอบพี่แบบนี้ไม่ได้นะ เธอพูดแบบนี้หมายความว่าเธอจะเลือกจงฮยอนใช่ไหม"

พี่ชินกูเริ่มไม่แน่ใจกับท่าทีของฉัน บางทีฉันควรจะลาออกจากวงการแล้วใช้ชีวิตธรรมดา มันอาจจะมีความสุขมากกว่านี้ก็ได้

"ฉันไม่รู้คะพี่"

ฉันก็ยังคงยืนยันคำพูดเดิมจนพี่ชินกูเริ่มถอดใจ ระหว่างฉันและพี่ชินกูกำลังท้อใจ โทรศัพท์ของฉันก็ดังขึ้นเป็นพี่จงฮยอนที่โทรเข้ามา เขานัดเจอฉันที่สวนสาธารณะแห่ง หนึ่ง ฉันเริ่มสังหรณ์ใจไม่ดีแต่สุดท้ายก็ไปพบกับเขา 

"พี่จงฮยอน"

ฉันโผลเข้ากอดพี่จงฮยอนทันทีโดยมีพี่ชินกูคอยดูต้นทางให้

"จี....พี่ขอโทษ เธอคงลำบากเพราะพี่ใช่ไหม"

ผมกอดจีนี่ไว้แน่นเหมือนกับว่ามันเป็นกอดสุดท้ายของเรา

"ไม่คะ....ฉันไม่ลำบากอะไรเลย พี่ตั้งหากที่ต้องมาลำบากเพราะฉัน"

ฉันเป็นต้นเหตุทำให้พี่เขาต้องโดนแฟนคลับของฉันแอนตี้

"จีคิดหรือยังว่าควรจะทำยังไงต่อไปกับความสัมพันธ์ของเรา"

ผมเริ่มเปิดประเด็นก่อน

"ฉันเชื่อมั่นในความรักของเราคะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นฉันก็จะไม่มีวันปล่อยมือจากพี่"

ฉันจับมือของพี่จงฮยอนไว้แน่เพื่อสร้างความเชื่อมั่นให้กับเขา

"ขอบใจนะจี....แต่พี่.....คงจะเห็นแก่ตัวไม่ได้หรอกนะ เธอยังมีอนาคตที่สดใสรออยู่นะจี พี่ คง....ต้องขอเป็นคนปล่อยมือจากเธอเอง"

ผมพยายามกลั้นน้ำตาเพื่อไม่ให้มันไหลออกมา

"ทำไมคะ....ฉันพร้อมจะยืนเคืองข้างพี่ โดยที่ไม่สนใจอนาคตของตัวเองเลยด้วยซ้ำ แต่ทำไมพี่เลือกที่จะปล่อยมือจากฉันคะ"

น้ำตาของฉันมันไหลออกมาจนเกินจะห้ามได้ ความเจ็บปวดที่กำลังจะต้องเผชิญต่อจากนี้

"พี่รักและเป็นห่วงจีมากนะ พี่ไม่อยากทำลายอนาคตของเธอ และวง Blue พี่ก็ทำลายไม่ได้เหมือนกัน พี่ว่าเราจบความสัมพันธ์ตรงนี้ดีกว่า จียังจะได้เจอคนดีๆกว่าพี่อีกมากมาย ยังไงเราก็ยังเป็นพี่เป็นน้องกันได้นะจี"

ผมเห็นน้ำตาของเธอแล้วอดสงสารไม่ได้ แต่ถ้าผมไม่ตัดสินใจแบบนี้อนาคตของเราคงต้องจบลง

"แต่ฉันคงกลับไปเป็นแค่พี่น้องไม่ได้หรอกคะ ถ้าพี่จะยืนยันที่จะปล่อยมือฉัน ฉันก็คงจะห้ามอะไรไม่ได้ ลาก่อนนะคะพี่จงฮยอน"

ฉันเดินออกมาโดยที่ไม่มีเยื้อใยและไม่หันกลับไปมองเขาเลยซักนิด ทั้งๆที่ฉันพร้อมจะจับมือและเดินเคืองข้างเขา พร้อมสู้ปัญหาไปกับเขาแต่เขาเลือกที่จะปล่อยมือฉัน และมันคงทำอะไรไปมากกว่านี้ไม่ได้แล้วจริงๆ



*** ห้องพักวง Blue ***

หลังจากทางต้นสังกัดออกมายอมรับเรื่องผมและจีนี่ แฟนคลับทุกคนต่างโจมตีและต่อต้านการคบกันของเรา จนผมต้องตัดสินใจยุติความสัมพันธ์นี้ เพื่อให้จีนี่และวง Blue ยังคงอยู่ต่อไป

"นายแน่ใจแล้วใช่ไหมว่าต้องการแบบนี้"

พี่ยงฮวาถามผมเพื่อยืนยันคำตอบ

"ผมตัดสินใจแล้วครับพี่"

คำพูดของผมทำให้ทุกคนดูเศร้าโดยเฉพาะจองชิน

"ถ้าวันนั้นผมไม่บอกให้พี่ไปที่นั้น มันก็คงไม่ต้องเกิดเรื่องแบบนี้ ผมขอโทษด้วยนะพี่จงฮยอน"

จองชินเดินเข้ามาขอโทษผมด้วยความสำนึกผิด

"ไม่ใช่ความผิดนายหรอกจองชิน จะช้าหรือเร็วซักวันหนึ่งมันก็คงต้องจบแบบนี้"

ผมตอบกับจองชินและทำเหมือนว่าตัวเองไม่เป็นอะไร ทั้งๆที่ข้างในมันเจ็บปวดจนแทบทนไม่ไหว

"ถ้าพี่อยากจะระบายอะไรก็พูดมาได้เลยนะ พวกเราทุกคนพร้อมรับฟัง"

ผมซึ้งใจกับคำพูดของมินฮยอกและเชื่อว่าทุกคนพร้อมอยู่เคียงข้างผมจริงๆ

"ขอบใจทุกคนมากเลยนะ แต่....ผมไม่เป็นอะไร"

มือของทุกคนที่วางบนบ่าของผมมันช่างอบอุ่นมาก เพราะเราอยู่กันเหมือนครอบครัวใครมีปัญหาก็มาแชร์กัน แต่ผมกับไม่สามารถพูดออกไปได้ว่าตัวเองรู้สึกยังไงตอนนี้ ทำได้แค่เพียงยิ้มสู้และแสร้งไม่เป็นอะไร

"จงฮยอนท่านประธานเรียกพบ"

ผู้จัดการจางเปิดประตูเข้ามาตามผมไปพบกับท่านประธาน ผมเดินตรงไปที่ห้องของท่านประธานก่อนจะเปิดประตูเข้าไป

"นั่งลงก่อนซิ"

คำพูดของท่านประธานในวันนี้ดูใจเย็นลงกว่าครั้งก่อน แต่ถึงยังไงผมก็รู้สึกไม่ดีที่ต้องคุยกับท่านตามลำพัง

"คุณกับจีนี่เลิกกันแล้วจริงๆใช่ไหม ไม่ใช่ว่าแค่โกหกเพื่อให้เรื่องมันจบ....แล้วก็แอบคบกันอีกนะ"

ที่แท้ท่านประธานก็เรียกมาถามเพื่อความแน่ใจ

"ครับ.....ผมกับจีเราเลิกกันแล้วจริงๆครับ"

ผมตอบออกไปด้วยท่าทีหนักแน่น

"งั้น....ก็ดี คุณก็ทำหน้าที่ของคุณไป ผมไม่อยากให้นักร้องในค่ายมาคบกันจนเสียการเสียงาน คุณก็รู้ว่าปัญหาของยงฮวาครั้งที่แล้วผมต้องเหนื่อยแค่ไหน"

ปัญหาของพี่ยงฮวาในครั้งก่อนก็เกือบยุบวงไปเหมือนกัน แต่ครั้งนี้ผมจะไม่ให้เกิดเหตุการณ์แบบนั้นอีกแน่นอน




นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น