Love Song... บทเพลงนี้เพื่อเธอ

ตอนที่ 11 : คำแก้ตัว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    25 พ.ค. 62

*** ห้องท่านประธาน ***

"มือกีต้าร์วง B แห่งค่ายเพลง F จูบกับสาวบนรถของเขา หลังกลับจากดูหนังXXXย่านถนน S นี่มันข่าวอะไรผู้จัดการจาง"

ท่านประธานโยนไอแพดที่มีข่าวของจงฮยอนให้ผู้จัดการจางดู

"ผมว่าคงจะไม่ใช่นักร้องของค่ายเราหรอกครับ รูปก็ไม่ชัดแถมตัวย่อก็ไม่เห็นตรงกับใครเลยด้วย"

ถึงแม้จะรู้อยู่แก่ใจแต่ผู้จัดการจางก็ยังคงจะเบี่ยงเบน

"คุณก็เห็นอยู่ว่านี่มันเป็นรถของจงฮยอน แถมพวกนักข่าวยังโทรเข้ามาที่บริษัทอีก วง Blue....วง Blue.....นี่ตั้งแต่เรื่องของยงฮวาจบไปผมภาวนาขอไม่ให้มีใครอีก ยงฮวา จงฮยอนแล้วต่อไปจะเป็นใครอีกล่ะ? มินฮยอกหรือว่าจองชิน ผมไม่คิดเลยว่าจะเป็นจงฮยอนที่ทำเรื่องพวกนี้ คุณไปจัดการเรื่องนี้ยังไงก็ได้ให้เรื่องมันเงียบเร็วที่สุด"

ผู้จัดการจางโดนเรียกเข้าไปพบหลังจากผ่านมาแล้ว 2 ปีกว่า แต่คราวนี้เขากับหัวเสียเมื่อรู้ว่าเป็นจงฮยอน คนที่เขาไว้ใจและเชื่อใจมากที่สุดว่าจะไม่มีเรื่องแบบนี้แน่นอน เขารีบเดินตรงไปที่ห้องพักของวง Blue ทันที

"อ่าว...พี่หน้าเครียดมาเชียว เมื่อคืนเมียไม่ให้ทำการบ้านหรอ"

จองชินแซวผู้จัดการจางที่เดินหน้าเครียดไปนั่งที่โซฟา

"จงฮยอนไปไหนยังไม่มาหรือไง"

ผู้จัดการจางถามหาผู้ก่อเหตุทันที และพอดีกับที่จงฮยอนเปิดประตูเข้ามา

"สวัสดีครับทุกคน"

ผมเปิดประตูพร้อมทั้งทักทายทุกคนด้วยความแจ่มใส

"ทุกคนออกไปก่อนพี่ขอคุยกับจงฮยอนเป็นการส่วนตัวหน่อย"

ทุกคนถึงกับแปลกใจในคำพูดของผู้จัดการจางร่วมทั้งผมด้วย แต่ก็ยอมออกไปโดยที่ไม่ถามอะไรกันเลย

"ฉันจะไม่อ้อมค้อมเลยนะ....นี่ใช่นายหรือเปล่า"

ผู้จัดการจางยื่นไอแพดส่งมาให้ผม มันเป็นภาพเมื่อคืนที่ผมจูบกับจีนี่ในรถ แต่ถึงภาพมันจะไม่ชัดแต่ก็ดูรู้ว่าเป็นผม

"เอ่อ....ครับ"

ไม่มีคำแก้ตัวใดๆผมน้อมรับความผิดที่เกิดขึ้น

"แล้วผู้หญิงในรูปคือใคร....ในหรือนอกวงการ หรือว่าแค่เด็กที่ไปเจอตามผับ"

ดีที่ในภาพเห็นไม่ชัดว่าคือจีนี่ผมเลยหาข้ออ้างอื่นได้

"เป็นแค่ผู้หญิงที่ผมเจอในผับครับ"

หวังว่าผู้จัดการจางจะเชื่อในคำพูดของผม

"ทำอะไรนายก็หน้าจะระวังหน่อย ตอนนี้ท่านประธานโมโหนายมากเลยนะ เพราะไม่อยากให้วง Blue เกิดเหตุการณ์แบบเรื่องของยงฮวาอีก แต่ก็ช่างมันเถอะยังไงก็เห็นไม่ชัดว่าเป็นใคร เอาไว้ฉันจะคุยกับท่านประธานเองไม่ต้องห่วง"

ผมถึงกับโล่งใจที่ผู้จัดการจางเชื่อในคำพูดของผม แต่ก็ไม่ได้นิ่งนอนใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น พอผู้จัดการเดินออกไปสมาชิกทุกคนก็เดินเข้ามา พี่ยงฮวานั่งลงข้างๆผมเอามือโอบไหล่ด้วยความเข้าใจ

"พี่ว่านายต้องห่างกับจีบ้างแล้วล่ะ รอให้ข่าวพวกนี้มันซาลงก่อน เพราะไม่งั้นนายกับจีถูกจับตามองแน่ "

ผมเองก็กำลังคิดแบบพี่ยงฮวาเหมือนกัน เพราะถ้าท่านประธานรู้ไม่ใช่แค่ผมที่เดือดร้อน แต่จีนี่เองก็ต้องเสียหายและเดือดร้อนเช่นกัน

"ผมรู้ครับพี่"

ผมตอบกลับพี่จงฮยอน

"ไม่ต้องเครียดนะพี่ เดี๋ยวพอเรื่องเงียบพี่กับจีก็ได้เจอกันเหมือนเดิม"

มินฮยอกให้กำลังใจผมด้วยการจับไหล่

"ใช่แล้ว....แต่ครั้งหน้าก็ระวังตัวกันหน่อยนะพี่ อย่าไปเกิดอารมณ์กันด้านนอกแบบนั้นอีก 555+"

คำพูดของจองชินทำให้ผมนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืน

"นายนั้นแหละตัวดีแนะนำพี่ไปที่แบบนั้น จีแค่อายุ 20 ปีเองนะ"

ผมเลยผานโยนความผิดไปที่จองชินโทษฐานแนะนำ

"ใครจะรู้ล่ะว่าพี่จะไปดูจริงๆ ดูหนังแบบนี้ก็มีแต่เรื่องอย่างว่าทั้งนั้นแหละ"

แต่จองชินก็ไม่ยอมรับความผิดของตัวเอง

"ก็ฉันไม่รู้นิ....ว่ามีอะไรแบบนี้ด้วย"

ผมตอบกลับด้วยท่าทางเขินอาย

"นี่พี่ไปตามที่จองชินมันบอกจริงๆหรอ ผมคิดว่าพี่รู้แล้วซะอีก เพราะจองชินมันก็ชอบพาสาวๆไปที่แบบนั้นบ่อยๆ"

มินฮยอกเองก็คงจะเคยไปที่แบบนั้น คงมีแค่ผมคนเดียวที่ไม่รู้อะไรเลย

"นายไม่หน้าเชื่อจองชินมันเลยนะจงฮยอน ก็รู้ๆกันอยู่ว่าจองชินมันเสือผู้หญิง"

พี่ยงฮวาพูดถูกใจผมมาก

"อะไรกันพี่....ผมไม่ได้เป็นแบบนั้นนะ"

กลายเป็นว่าคราวนี้ผมสบายใจมากขึ้น เพราะอย่างน้อยก็มีคนรับฟังปัญหาของผม ดีกว่าที่ต้องมานั่งเครียดอยู่คนเดียว

*** คอนโด K ย่านคังนัม ***

"นี่ข่าวเธอกับจงฮยอนใช่ไหมจี"

พี่ชินกูเดินรีบร้อนเข้ามาหาฉันพร้อมทั้งยื่นโทรศัพท์ให้ฉันดู

"ค...คะ"

ฉันได้แต่ก้มหน้ายอมรับความผิดของตัวเอง

"พี่บอกเธอแล้วไงจีว่าทำอะไรให้มันระวังหน่อย ดีนะที่เห็นหน้าผู้หญิงไม่ชัด ไม่งั้น...เรื่องใหญ่แน่"

พอเจอแบบนี้ฉันเองก็รู้สึกเสี่ยวสันหลังเหมือนกัน แต่ก็ยังทำใจดีสู้เสือเหมือนว่าไม่เป็นอะไร

"ในภาพก็ไม่รู้ว่าผู้หญิงเป็นใครไม่ใช่หรอพี่ ต่อไปฉันจะระวังตัวให้มากขึ้นนะคะ"

ฉันลุกขึ้นเดินไปหาพี่ชินกูด้วยความสำนึกผิด

"พี่ว่าช่วงนี้เธอห่างกับจงฮยอนก่อนดีกว่า รอให้ข่าวมันเงียบลงแล้วค่อยว่ากันอีกที"

คราวนี้ฉันคงต้องเชื่อพี่ชินกูแล้วล่ะ เพราะถ้าขืนยังดื้ออีกเรื่องต้องบานปลายไปกว่านี้แน่ ฉันไม่อยากเป็นต้นเหตุให้พี่จงฮยอนเดือดร้อน แต่ถ้าต้องมีใครซักคนรับผิดฉันก็ขอเป็นคนนั้นเอง


นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น