Love Song... บทเพลงนี้เพื่อเธอ

ตอนที่ 10 : ความรู้สึก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    21 พ.ค. 62

ตอนนี้ฉันมีความสุขมากหลังจากที่คบกับพี่จงฮยอน เหมือนกับว่าเราทั้งคู่ได้ปลดล็อกความรู้สึกของตังเอง โดยเฉพาะพี่จงฮยอนที่ปฏิเสธฉันมาตลอด 

*** FN Entertainment ***

*** ห้องพักวง Blue ***

"สวัสดีคะ....ทานอะไรกันหรือยังคะพี่ๆ"

ฉันเปิดประตูเข้าไปในห้องพักวง Blue พร้อมอาหารเต็มไม้เต็มมือทั้งสองข้าง

"มาได้เวลาพอดีเลยนะจี พวกพี่กำลังต้องการพลังงานกันพอดี"

พี่จงฮยอนเดินเข้ามารับอาหารจากฉันก่อนจะแจกจ่ายให้กับสมาชิกที่เหลือ

"แหม....ตามส่งข้าวส่งน้ำกันแบบนี้จงฮยอนก็มีกำลังใจทำงานแย่เลยซิจี"

พี่ยงฮวาแซวฉันกับพี่จงฮยอน ไม่ใช่แค่พี่ชินกูที่รู้เรื่องของเรา แต่สมาชิกในวง Blue ต่างก็รู้ว่าเราคบกัน

"แซวอะไรเนี่ยพี่....จีเขาก็เอามาให้ทุกคนนั่นแหละ"

ทุกคนต่างหัวเราะกับอาการเขินอายของผม เพราะผมไม่เคยคบใครมาก่อนหรือมีเรื่องผู้หญิง 

"อย่าเขินดิพี่จงฮยอน"

จองชินพูดแซวพร้อมทั้งโอบไหล่ของผม

"นั่นดิ....เขินจนหน้าแดงหมดแล้ว"

ก่อนที่จะตามด้วยมินฮยอกที่ร่วมมือกันอย่างดี

"แซวกันมากนักนะพวกนาย เดี๋ยวก็ไม่ให้กินซะเลย"

ผมทำท่าดึงอาหารบนโต๊ะคืนแต่ทั้งคู่ก็ดึงไว้

"เดี๋ยวเสร็จจากนี่ฉันจะแวะไปหาพี่แฮซูด้วยนะคะ อยากเจอกับซอจุน(ลูกชายของยงฮวากับแฮซู)ไม่รู้ว่าตอนนี้จะโตขนาดไหนแล้ว"

นานมากแล้วที่ฉันไม่ได้เจอกับพี่แฮซูเพราะมัวแต่ทำงาน พอตอนนี้ว่างก็เลยอยากหาเวลาไปเยี่ยมซักหน่อย

"ดีเลยแฮซูคงดีใจที่จีไปเยี่ยม ตอนนี้ซอจุนกำลังซนเลย"

พี่ยงฮวาเองก็ดีใจที่ฉันจะไปหาพี่แฮซู

"งั้น....เดี๋ยวพี่ไปรับที่บ้านพี่ยงฮวานะ"

ผมกระซิบที่ข้างหูของจีนี่ระหว่างที่ทุกคนกำลังสนใจอยู่กับอาหารตรงหน้า พอพวกเรากินเสร็จเธอก็กล่าวลาทันที

*** บ้านยงฮวา ***

"พี่ชินกูไม่ต้องรอนะคะ เดี๋ยวฉันให้พี่จงฮยอนไปส่ง"

ฉันพูดกับพี่ชินกูก่อนที่จะลงจากรถ

"ระวังตัวด้วยละกันพวกปาปารัสซี่ยิ่งหูตายังกับสับปะรด"

พี่ชินกูหันมาเตือนฉัน

"ไม่มีอะไรหน้าห่วงหรอกคะ ใครๆก็รู้ว่าฉันสนิทกับวง Blue"

แต่ฉันก็ไม่ได้สนใจในคำพูดของพี่ชินกูซักเท่าไหร่ ฉันรีบเดินลงจากรถหลังคุยกับพี่ชินกูเสร็จ

"จี....คิดถึงจังเลย"

ทันทีที่พี่แฮซูเปิดประตูเธอก็สวมกอดฉันด้วยความดีใจ

"ฉันก็คิดถึงพี่คะ"

ฉันเคารพพี่แฮซูเปรียบเสมือนพี่สาวอีกคนหนึ่ง

"ซอจุนครับ....สวัสดีน้าจีด้วยครับ"

ลูกชายของพี่แฮซูในวัย 2 ขวบเดินมาหาฉัน 

"โตขึ้นเยอะเลยนะคะซอจุน จำได้ว่าเจอครั้งล่าสุดยังเดินไม่ได้เลย"

เราเดินไปนั่งคุยกันที่ห้องรับแขก พี่แฮซูเอาขนมและอาหารมาเตรียมไว้ให้

"ใช่....เวลาผ่านไปเร็วมากเลยนะ พี่ยังจำจีนี่น้องสาวคนเก่งของพี่ในตอนนั้นได้เลย แต่ดูตอนนี้ซิจีสวยขึ้นมากเลย"

พี่แฮซูลูบหัวของฉันด้วยความเอ็นดู

"แต่พี่แฮซูก็ยังดูดีอยู่เลยนะคะ"

ฉันมองใบหน้าของพี่แฮซูอย่างชื่นชม

"แหม....อย่ามาชมพี่เลย อยู่แต่บ้านเลี้ยงลูกไม่ค่อยมีเวลาดูแลตัวเองหรอก"

ถึงแม้พี่แฮซูจะมีลูกแล้วแต่ความสวยก็ไม่ได้ลดน้อยลงไปเลย

"แล้วจีกับจงฮยอนเป็นไงบ้างจ๊ะ"

จู่ๆพี่แฮซูก็ถามถึงความสัมพันธ์ของฉันกับพี่จงฮยอน เขาก็เป็นอีกคนที่รู้ความสัมพันธ์นี้ของเรา

"ก็ดีคะ....เรามีความสุขกันดีมากๆ"

พอเล่าเรื่องของตัวเองก็อดที่จะยิ้มไม่ได้ ก็มันมีความสุขจริงๆนิเวลาที่ได้อยู่กับพี่จงฮยอน

"ดีแล้ว....ถ้าเรารักกันไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เราก็ต้องหนักแน่นและอดทนต่ออุปสรรค เพราะว่าพี่ก็เคยผ่านจุดนี้มาแล้ว ลำบากมากเพราะเราต้องรับปัญหาจากทุกด้าน ไม่ว่าจะท่านประธาน แฟนคลับ รวมถึงนักข่าวอีก คนของประชาชนก็แบบนี้แหละจ๊ะ"

ฉันก็พอจะได้ยินเรื่องของพี่ยงฮวาและพี่แฮซูมาบ้าง กว่าพวกเขาจะมีความสุขกันได้อย่างทุกวันนี้ ก็คงจะเจออะไรมาเยอะเหมือนกัน แล้วคู่ของฉันกับพี่จงฮยอนจะเป็นแบบไหนกันนะ

"ฉันเชื่อมั่นในตัวพี่จงฮยอนคะ"

เราคุยจนเพลินเพราะไม่ได้เจอกันนาน ก่อนที่พี่ยงฮวาและพี่จงฮยอนจะมาถึง พวกเราจึงกินอาหารค่ำกันที่บ้านของพี่ยงฮวาและพี่แฮซู



"เรายังไม่กลับกันได้ไหมคะ"

ฉันบอกกับพี่จงฮยอนระหว่างที่เรากำลังจะตรงไปที่คอนโดของฉัน

"จีอยากไปไหนล่ะ? "

ความคิดของผมมันเหมือนกับจีนี่เพียงแค่ผมไม่กล้าพูดมันออกมา

"ฉันอยากไปดูหนังคะ"

ฉันก็แค่อยากทำอะไรเหมือนคู่อื่นบ้าง เพราะส่วนใหญ่เราจะเจอตามงานและที่บริษัท 

"ตอนนี้เนี่ยนะ"

ผมหันไปถามจีนี่เพื่อความแน่ใจอีกครั้ง และเธอก็พยักหน้าเป็นคำตอบ ผมจึงเลือกดูหนังที่สามารถดูได้ในรถ

"พี่จงฮยอนรู้จักที่แบบนี้ด้วยหรอคะ"

ฉันแปลกใจทันทีที่รู้ว่าพี่จงฮยอนพามาที่นี่ เพราะดูแล้วพี่จงฮยอนไม่หน้าจะสนใจอะไรแบบนี้

"ก็....เห็นเจ้าจองชินมันพูดบ่อยๆ พี่ก็เลย....ลองถามมันดู"

จีนี่คงจะแปลกใจเพราะปกติผมไม่ใช่คนที่จะรู้เรื่องพวกนี้ แต่พอได้คบกับจีนี่ผมก็อยากที่จะทำอะไรแบบนี้บ้าง ระหว่างที่หนังกำลังจะเริ่มผมมองไปที่รถข้างๆ เห็นว่าพวกเขากำลังจูบกันและค่อยๆลึกซึ้งขึ้นเรื่อยๆ แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมากจน........

~อาาาา...อืมมมม....อาาา~

"นี่มันหนังอะไรคะเนี่ย"

ฉันตกใจกับหนังตรงหน้าและเสียงครางที่ดัง ก่อนจะมองไปรอบๆตัวแล้วเห็นว่าพวกเขากำลังทำอะไรกันอยู่ ก่อนจะมีมือใหญ่ๆมาปิดที่ตาของฉัน

"พี่ขอโทษนะจี ที่ไม่ได้ถามจองชินให้ดีก่อนว่ามันเป็นหนังอย่างว่า จีหลับตาไว้นะ....เดี๋ยวพี่จะรีบขับออกไป"

ผมปล่อยมือจากตาของจีนี่และถอยรถออกมาจากตรงนั้นทันที แบบนี้จีนี่ต้องเข้าใจผิดคิดว่าผมต้องหวังอะไรจากเธอแน่ๆ

"555+"

ฉันหัวเราะออกมาด้วยความตลกกับเหตุการณ์เมื่อกี้ พี่จงฮยอนเองก็คงตกใจไม่ต่างจากฉันแน่

"หัวเราะอะไรน่ะจี"

จู่ๆจีนี่ก็หัวเราะออกมาโดยที่ไม่มีเหตุผล มันจึงทำให้ผมยิ่งตกใจมากกว่าเดิม

"ก็...ไม่คิดว่าการดูหนังด้วยกันครั้งแรก มันจะเป็นหนังอย่างว่านิคะ แถมพี่จงฮยอนยังหน้าแดงอีกตอนนี้"

ฉันชี้นิ้วไปที่แก้มของพี่จงฮยอนด้วยความตลก แต่สีหน้าของเขาดันเคร่งขรึมไม่ตลกเหมือนอย่างฉัน ก่อนที่เขาจับจะมือของฉันไว้และจูบมาที่ริมฝีปากของฉัน ถึงมันจะไม่ใช่ครั้งแรกที่เราจูบกัน แต่ฉันก็รู้สึกตื่นเต้นทุกครั้งที่ได้จูบกับพี่จงฮยอน รอยจูบที่แสนอ่อนโยนของพี่จงฮยอนทำให้มีความสุขทุกครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น