ปรมาจารย์ลัทธิมาร - ชะตาฟ้าลิขิต

ตอนที่ 1 : บทนำ -​ ไม่อาจหวนคืน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 78
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    15 เม.ย. 63

.
.
.


..


...

"หลานจ้าน..ข้าขอโทษ.. "

เสียงของชายผู้หนึ่งนามเว่ยอู๋ซี่ยน​​ได้เอ่ยขึ้น​ต่อหน้าชายอีกคน ที่ดูเหมือน​ว่าจะเป็นเพื่อนที่ดีคนนึงของเขา ที่คอยอยู่เคียงข้างเขาเสมอมาไม่ว่าเขาจะทำสิ่งใดก็ตาม

ในตอนนี้ใบหน้า​ของ​เว่ยอู๋เซี่ยนดูซีดเผือก​ เหมือนบุคคลไร้สติ​ดูขุ่นมัว​ บนใบหน้านั้น​ดูเปี่ยมไปด้วยความเศร้า​และเหมือน​กับว่าเขาจะตัดสินใจเลือกทางเส้นสุดท้ายของเขาได้แล้ว​

"เว่ยอิง..."

ชายหนุ่ม​ผู้​ที่​อยู่ตรงหน้าเว่ยอู๋เซี่ยนเรียกชื่อของเขาอย่างอาลัยอาวรณ์

คนผู้นี้คือหลานวั่งจี..

"....."

หลานวั่งจีไม่เอื้อนเอ่ยคำใด เขาหลับตาลงแล้วคิดถึงทุกๆสิ่งที่เขาเผชิญมา.. ร่วมกับ..

ฉึก!!

ฟังเสียงแล้วเหมือน​ว่าจะมีอะไรสักกอย่าง​ พุ่งทะลวงบางอย่างไป​ เดี๋ยวสิ..หลานวั่งจีรู้สึกถึงความเย็นยะเยือกของโลหะตามมาด้วยเจ็บปวดรวดเร้าที่กลางท้องของเขา

เมื่อเขาหันลงไปมองที่ที่จุดๆนั้น​ เขาได้พบว่าในตอนนี้กระบี่นามปี้เฉิน​หรือ​ กระบี่ของเขาเอง​ เสียบแทงทะลุร่างกาย​ของเขาไปแล้ว

"อึก.."

หลานวั่งจีทรุดตัวลงกับพื้น​ เลือดสีแดงสดค่อยๆไหลออกมาจากปากแผลของเขาราวกับไม่มีทางหยุดไหลได้ง่ายๆเช่นเดียวกันกับกลิ่นสนิมโลหะที่คลุ้งไปทั่งในปาก

" เว่ยอิง! หยุดเถิด! ตอนนี้ยังแก้ไขมันได้!! " 


หลานวั่งจีฝืนตวาดลั่นออกมา แล้วมองหาเว่ยอู๋เซี่ยน พร้อมสติของตัวเขาที่จะเริ่มพร่าเรือนไปทุกที

"เจ้าจะไปเข้าใจอะไร! หลานวั่งจี! ไหนๆก็จะตายอยู่แล้วยังจะเป็นห่วงค--"

เว่ยอู๋เซี่ยนพูดยังไม่ทันจบก็โดนอีกฝ่ายเอ่ยแทรกขึ้น

"อย่างน้อย.. คนที่ฆ่าข้า.. ก็เป็นเจ้า.. "

หลานวั่งจีพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนล้า​ ก่อนที่ยิ้มอ่อนๆให้เว่ยอู๋เซี่ยน​ เมื่อพูดจบ.. หลานวั่งจีก็ล้มทรุดลงไปในทันใด

" หลานจ้าน!​ เจ้าเป็นบ้าหรือยังไงกัน​ ฮ่าๆๆๆ!! "

เว่ยอู๋เซี่ยนหัวเราะอย่างบ้าคลั่งก่อนที่จะมองร่างที่ดูเหมือนจะไร้วิญญาณ​ของหลานวั่งจีไปเสียแล้ว

" จะตายอยู่แล้วยังจะเป็นคนห่วงคนอื่นอีก! ฮ่า..ฮ่าๆๆ.. ฮ่า.."

เสียงหัวเราะ​ของเว่ยอู๋เซี่ยนเริ่มติดขัด.. ' นี่ข้า.. เป็น​อะไร.. ภารกิจ.. สำเร็จแล้ว..ควรดีใจ.. สิ '​

....

เจ้ามัน!! เว่ยอู๋เซี่ยนง้างท้าวทำท่าเหมือน​ว่าจะเตะร่างของหลานวั่งจี

".. หลานจ้าน"

น้ำตาของเว่ยอู๋​เซี่ยนค่อยๆ ปริ่มไหลออกมาจากขอบตาของเว่ยอู๋เซี่ยน​ เสียงหัวเราะที่บ้าคลั่งในตอนแรกในตอนนี้แปรเปลี่ยนเป็นความเงียบสงัดในทันใด

".. ทำไม..."

น้ำตาของเว่ยอู๋เซี่ยนเริ่มไหลอาบลงมาทั่วใบหน้า
.
.
.

"ทำไม!!!!!!!"

ปรมาจารย์ลัทธิมาร - ชะตาฟ้ากำหนดไว้แล้ว

หากมีตรงไหนที่ผิดพลาด​ไปขออภัยมากค่ะ--

- Milky -​
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3 ความคิดเห็น

  1. #2 mana5555 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 19:51
    รอลุ้นต่อไป
    #2
    0
  2. #1 mana5555 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 19:51
    Love คนแต่งนะ
    #1
    1