Be My Daddy กลรักคุณแด๊ดดี้ #brightwin

ตอนที่ 3 : CHAPTER II ความรู้สึกแปลกๆ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 177
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    16 มิ.ย. 63


CHAPTER II 

ความรู้สึกแปลกๆ




6:03


ก๊อกๆๆๆ

"เค็น ลูก ตื่นได้แล้ว" เสียงของคุณแม่ดังมาจากอีกฟากของประตู


"ครับบบบ"


"เสร็จแล้วลงมาทานข้าวนะ"


"โอเค ครับบบ" ผมขานรับก่อนจะรีบดีดตัวขึ้นไปอาบน้ำ



6:40


ผมทำกิจวัตรประจำวันเสร็จก็ลงมาข้างล่าง ก็พบกับคุณแม่ที่กำลังวุ่นกับการเตรียมอาหาร และก็คุณอาภูคินที่กำลังนั่งจิบกาแฟอยู่


"อ้าวเค็นลงมาแล้วหรอ นั่งสิ" คุณแม่เป็นคนทักทายผมก่อนจะนำเบรกฟัสท์มาวางที่โต๊ะให้


"ขอบคุณครับ" ผมยิ้มและขอบคุณก่อนที่คุณแม่จะลูบหัวด้วยความเอ็นดูแล้วไปนั่งข้างๆคุณอา


"เค็นจากนี้ไป ให้คุณอาเขาไปส่งนะจ้ะ เพราะทางผ่านที่ทำงานคุณอาใกล้โรงเรียนมากกว่าแม่มากเลย" คุณอาภูคินทำงานเป็นอาจารย์ที่มหาลัยแห่งหนึ่งครับ ซึ่งก็อยู่ใกล้ๆกับ รร.ของผม 


ผมเงยหน้ามาสบตาคุณอาสักครู่ก่อนจะผลุบสายตาลง


"ครับ"


"จะได้สนิทกันเร็วๆด้วย"


ผมยิ้มให้คุณแม่แต่ไม่ได้ตอบอะไรกลับไป


ทานข้าวเสร็จผมจึงเดินตามคุณอาไปที่รถ คุณแม่ก็มาส่งด้วย


"ตั้งใจเรียนนะครับ ลูก"


"ครับ คุณแม่" คุณแม่จุ๊บหน้าผากผมเช่นทุกวันก่อนจะหันไปคุยกับคุณอา


"ฝากด้วยนะคะภูคิน"


"ครับ"


ผมขึ้นรถไปพร้อมคุณอา

ผมนั่งเกร็งอยู่บนรถโดยไม่พูดอะไร


"เค็น"


"คะ ครับ"


"เป็นอะไรรึเปล่าหน้าดูซีดๆนะ" คุณอาพูดพลางเอาหลังมือมาแตะที่หน้าผากของผม


"ปะ เปล่าครับ"


"ถ้าไม่สบายก็บอกนะ อาจะได้พาไปโรงพยาบาล"


"ครับ ผมโอเค"


ขับรถมาสักพักก็ถึง รร.ของผม ผมกำลังจะปลด ซีท เบลท์ออก แต่ทว่ามันดันไม่ยอมออก


"คือเบลท์มันมีปัญหานิดหน่อยน่ะ มาเดี๋ยวอาช่วย" คุณอาเอื้องตัวมาช่วยผมปลดเบลท์ ออก ไม่นานก็ปลดออก แต่จู่ๆผมกับคุณอาก็เงยหน้าขึ้นมาพร้อมกัน ปลายจมูกของเราทั้งสองแนบกันและกัน และแล้วสายตาของผมกับคุณอาก็ประสานกันอย่างเลี่ยงไม่ได้ สายตาของคุณอาดึงดูดให้ผมหลุดเข้าไปในภวังค์ สันกรามคม ริมฝีปากได้รูปของ กลิ่นของน้ำหอมแบบผู้ชายอ่อนๆโชยมาจากตัวคุณอา ชวนให้น่าหลงไหล ถึงคุณอาเกือบจะ40แล้ว แต่หน้าก็ยังดูเด็ก ดูเยว์วัย หุ่นก็ยังดูสมาร์ท ดวงตาเข้มที่มองมาทำให้ใจผมสั่นไหวไม่รู้ตัว 


จู่ๆผมก็หลุดจากภวังค์เพราะเสียงของแตรรถข้างหลัง


"อ่ะ เอ่อผมขอตัวก่อนนะครับคุณอา สวัสดีครับ" ผมรีบลาคุณอาก่อนจะเปิดประตูลงจากรถ แต่ท่ว่าคุณอาก็พูดดักขึ้น


"เดี๋ยวก่อน"


"คะ ครับ มีอะไรครับ?"


"อาขอเบอร์โทรศัพท์เราหน่อยสิ ตอนเย็นจะได้มารับตรงเวลา"


"อ๋อครับ" พูดจบผมก็ให้เบอร์คุณอาไป


"ตั้งใจเรียนนะครับ" 

คุณอาพูดก่อนจะเอามือมาลูบหัวของผม


"เอ่อ ครับ" ผมพูดก่อนจะส่งยิ้มไปให้เล็กน้อย


"เอ่อ ผมขอตัวก่อนนะครับ" ผมรีบเปิดประตูเดินลงจากรถก่อนจะเดินเข้าไปในรร. ก่อนที่จะมีโทรศัพท์เข้า เป็นไอ้แม็คที่โทรมา


"ฮัลโหล"


"มาถึงยัง"


"ถึงละ กูอยู่หน้าโรงเรียนเนี่ย"


"เออ กูรออยู่กับไอ้ดิว แล้วก็ไอ้ผา ที่ประจำแหละ"


"เครๆๆ กะลังไป"


ไม่นานผมก็เดินมาถึงที่ประจำของผมกับเพื่อนที่มักจะมาเล่นเกมส์มือถือ หรือลอกการบ้านกันตอนเช้าก่อนเข้าเรียน


"ไอ้เค็น ทางนี้ๆ" เป็นไอ้แม็คที่เรียกผม ผมจึงเดินแล้วไปนั่งที่ม้าหินอ่อน


"ไง พวกมึงมาเช้าจังวะ"


"ม.6 แล้ว ก็ทำตัวให้สมกับเป็นรุ่นพี่อ่ะนะ" ไอ้แม็คพูดขึ้น


"ตอแหละสัส แม่งมาลอกงานปรีดาต่างหาก" ไอ้ดิวพูดแย้งขึ้น ผมหัวเราะก่อนจะส่ายหน้าให้


"ก็เมื่อคืนตีป้อมดึกเลยไม่ได้ทำอ่ะ"


"เสร็จละวุ้ย รอดตายละ" จู่ๆไอ้ผาที่นั่งลอกงานเงียบๆอยู่นานก็ส่งเสียงขึ้นบ้าง


"หิวว่ะ ไปโรงอาหารกัน"


"แหม ไอ้เชี่ยผางานเสร็จก็ชวนแดกเลยนะมึง"


"เออดิ กุยังไม่แดกข้าวเช้าเลย ป่ะๆไอ้ดิว หาไรแดก"


"เออๆ พวกมึงสองคนไปมั้ย"


"ไม่ๆ"ผมตอบไอ้ดิวไป


"เห้ยๆ กูฝากซื้อแซนด์วิชทูน่าอันนึง"


"ไม่ไปยังเสือกสั่งอีกนะมึง"


"เออ อ่ะๆเอาตังค์ไป"


ไอ้อินทร์กับไอ้ผาก็เดินไปโรงอาหารเหลือผมกับไอ้แม็คอยู่สองคน


"ไอ้เค็น"จู่ๆไอ้แม็คก็เอ่ยชื่อผมขึ้น


"หื้ม ว่าไง" ผมที่กำลังจ้องโทรศัพท์ตรงหน้าก็วางลงแล้วหันไปคุยกับมัน


"ที่แม่มึงมีรักใหม่ จริงๆหรอ"


"อื้ม"


"แล้วมึงไม่รู้สึกอะไรหรอ"


"ตอนแรกกูก็ไม่ชอบหรอก แต่กูเห็นรอยยิ้มของแม่อีกครั้ง มันทำให้กูรู้สึกมีความสุขไปด้วย ถ้าแม่จะมีใคร และถ้าคนนั้นเป็นคนดีกูก็คงไม่ขัดอ่ะ"


"หู้ว ตอบซะยาวเลย รับรางวัลลูกกตัญญูไปเลยจ้าา"มันทำมือเป็นมงแล้วมาสวมหัวของผม


"โอ้ยยยทำเชี่ยไรของมึงเนี่ย"


"ก็สวมมงให้ไง"


"เว่อร์ละสัส" มันหัวเราะก่อนจะยีหัวของผมให้ยุ่งๆ ผมก็เอามือจัดทรงผมให้เหมือนเดิม


ไม่นานไอ้เพื่อนทั้งสองก็กลับมาจากโรงอาหารพร้อมกับเสบียงเป็นเบือ


"โหว นี่มึงเหมาทั้งสหกรณ์เลยป่ะเนี่ย"


"เออ เอาไว้แอบกินตอนคาบคอมพ์ปรีดาด้วย พูดมากชิพหายแถมตารางแม่งจัดไว้คาบแรกอีก กูร่วงมาหลายทีละ"


"เออ ก็จริง55"


"อ่ะ ไอ้แม็คแซนด์วิชทูน่ามึง"ไอ้ดิวพูดก่อนโยนแซนด์วิชให้ไอ้แม็ค


"แต๊งๆๆ"


"ไอ้เค็นกินด้วยกันป่าว"ไอ้แม็คพูดก่อนจะยื่นอีกครึ่งซีกของแซนด์วิชมาจ่อปากผม


"ไม่เอา กินข้าวมาอิ่มแล้ว"


"เออ คำนึงอ่ะ เร็วๆกูป้อน"


"อ่ะๆ ก็ได้" ผมจึงงับแซนด์วิชทูน่าไปคำนึง รสชาติก็อร่อยดี


"แหมๆ อย่างกับผัวป้อนเมียเลยว่ะ เอ๊ะ หรือว่าเมียป้อนผัวกันนะ พวกมึงสองคนใครรุก ใครรับวะ หรือผลัดกัน กิ้วๆๆๆๆ"


"กิ้วพ่องดิ เดี๋ยวมึงจะได้แดกตีนกู"ผมแห้วใส่ไอ้ผาไป


"เห้ยๆๆ ไอ้แม็คหน้าแดงว่ะ"เป็นไอ้ดิวที่พูดขึ้น


"แดงเชี่ยไร อากาศมันร้อนเฉยๆ เว้ย มึงอยากโดนใช่มั้ย"


"กูหยอกเล่น ขำๆ ป่ะจริงจังกันไปได้ เนอะไอ้ดิว"


"เออ นั่นดิ555"


"แต่กูไม่ขำ กูกับไอ้แม็คก็เพื่อนกันป่ะวะ ใช่ป่ะไอ้แม็ค" ผมพูดก่อนจะหันไปหาไอ้แม็ค


"เอ่อออ อื้ม" ไอ้แม็คพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วๆ


กริ้งๆๆๆๆๆ


ผมเถียงกันกับไอ้ผากับไอ้ดิวสักพัก เสียงออดก็ดังขึ้น ถึงเวลาของคาบแรก สิ้นสุดเสียงออดพวกเราก็เดินเข้าไปยังห้องคอมพ์ฯ ซึ่งอยู่ตึก B


ตึก B

คาบแรกก็หมดไปอย่างรวดเร็วเพราะไม่ค่อยมีใครสนใจฟังแกเท่าไหร่ ส่วนไอ้เพื่อนผมก็เฝ้าพระอินทร์ตั้งแต่ประโยคแรกที่ครูแกเอ่ยแล้วครับ โดนโบกหัวไปคนละทีสิครับ ผมละสะใจชิพหาย เราออกมาจากห้องคอมพ์ฯก่อนจะเดินไปที่ห้องประจำ เพื่อเรียนฟิสิกส์ต่อ


"ไอ้เค็น กูปวดฉี่"ไอ้แม็คพูดขึ้น


"ก็ไปดิ้"


"ไป เป็นเพื่อนหน่อย นะๆๆ"


"เออๆ" ผมกับไอ้แม็คเลยรีบมุ่งหน้าไปยังห้องน้ำ


ผมเดินเข้าไปก่อน ก่อนจะฉี่โถที่อยู่มุมสุด อยู่ๆไอ้แม็คก็เดินมาฉี่ข้างๆ


"มึงมาโถนี้ทำไมเนี่ย"


"เพื่อนกัน จะเป็นไรว่ะ" ปากก็พูดไป แต่สายตาแม่งมองลงแต่ล่างๆ


"ไอ้เชี่ยมึงมองไร"


"ปะเปล่า มึงฉี่ๆไปเหอะ"


"กูเริ่มกลัวมึงแล้วนะสัส"


"มึงอ่ะ คิดมาก" ผมทำธุระเสร็จก็รีบออกมาล้างมือที่ซิงค์ เดินออกไปพร้อมมัน ผมชักจะรู้สึกแปลกๆกับมันขึ้นทุกที หลายๆครั้งที่สายตาของมันล่วงเกินมาที่ผม แต่ก็ช่างเถอะผมอาจจะคิดไปเองจริงๆ ผมไม่อยากที่จะตั้งแง่กับมันเพราะมันเป็นเพื่อนที่ผมไว้ใจที่สุด


ตกเย็นคุณอาก็โทรมาเพื่อจะมารับผม


"ฮัลโหลครับ คุณอา"


"อาใกล้ถึงแล้วนะ เค็นอยู่ไหน"


"อยู่กับเพื่อนครับ เดี๋ยวกำลังออกไป"


ผมเดินมากับแก๊งก์เพื่อน ก่อนจะแยกย้ายกันกลับ เหลือไอ้แม็คที่มายืนรอเป็นเพื่อนเพราะมันขี่มอร์ไซต์มา


สักพักรถของคุณอาก็มาจอดอยู่ข้างหน้า


"กูไปก่อนนะ เจอกัน"


"เออๆ คืนนี้เดี๋ยวชวนตีป้อม"

"อืม"


ผมรีบเดินแล้วขึ้นรถไป ไอ้แม็คก็เดินหายเข้าไปในโรงรถ


"สวัสดีครับ คุณอา"


"อื้ม เป็นไงบ้างวันนี้ เรียนสนุกมั้ย"


"ก็ดีครับ"


"ไม่เข้าใจวิชาไหน ก็มาติวกับอาได้นะ"


"ขอบคุณมากครับ" ผมพูดพร้อมยิ้มสดใสไปให้ แล้วคุณอาก็เอามือมาลูบหัวผมด้วยความเอ็นดู

 

"หิวรึเปล่า เดี๋ยวอาพาไปกิน แล้วค่อยกลับบ้านดีมั้ย"


"เอ่อ ไม่ดีกว่าครับเกรงใจ"


"ไม่เป็นไรเลย ยังไงตอนนี้อาก็เป็นส่วนหนึ่งในครอบครัวเค็นแล้ว เค็นไม่ต้องเกรงใจอาขนาดนั้นก็ได้"


"ไม่เป็นไรจริงๆครับ ผมอยากกลับบ้านไปหาคุณแม่แล้ว"


"ติดแม่จริงๆเลยนะเรา"


"แหะๆ นิดนึงครับ"


ไม่นานก็มาถึงบ้าน ผมกำลังจะลงจากรถคราวนี้เบลท์เจ้าปัญหาก็ทำเรื่องอีกแล้ว คุณอาก็ต้องมาช่วยเอาออกอีกเหมือนเดิม คุณอาบอกว่าคงต้องส่งซ่อมซะแล้ว จากนั้นผมจึงลงจากรถ ก็พบกับคุณแม่ที่ยืนรอหน้าประตู ผมจึงรีบวิ่งไปหาแล้วกอดคุณแม่


"แหม โตขนาดนี้แล้วยังขี้อ้อนไม่เปลี่ยนจริงๆเลยนะเรา ไม่อายคุณอาภูคินบ้างเลย"


"น่ารักจริงๆเลยนะเรา"


คุณอาที่เดินตามหลังมาพูดแล้วก็ยิ้มให้ ก่อนจะเอนหน้าลงมาแล้วเอามือมายีหัวผม ไม่รู้ทำไมผมถึงหวิวๆหัวใจแปลกๆ


"ป่ะไปอาบน้ำได้แล้วจ้ะ ทั้งสองคน แล้วลงมาทานข้าว วันนี้เตรียม ของโปรดของเค็นไว้เยอะเลย"


"ครับ" ผมหอมแก้มคุณแม่ก่อนจะเดินขึ้นห้องไป


"เป็นไงบ้างคะคุณ"


"ก็ดีครับ แกเป็นคนน่ารักเข้ากับคนง่าย"


"เห็นแบบนี้ก็โล่งอกไปที กลัวว่าแกจะไม่ยอมเปิดใจให้คุณ"


"เข้าบ้านกันเถอะครับ"


ผมอาบน้ำแต่งตัวก่อนจะลงไปทานข้าวกับคุณแม่ แต่ทว่าก่อนจะออกจากห้องก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น ผมจึงเปิดประตูก็พบกับคุณอาในชุดคลุมอาบน้ำที่กำลังผมเปียกชุ่มอยู่


"อาขอใช้ห้องน้ำห้องเราหน่อยสิ พอดีห้องอาน้ำมันไม่ไหลอ่ะ"


"อ๋อ ดะ ได้ครับ เชิญข้างในครับ" ผมจึงให้คุณอาเข้ามาข้างใน คุณอาถอดเสื้อคลุมออกเผยให้เห็นแผ่นหลังกว้าง ผมไม่กล้ามองทำได้แค่เบือนหน้าหนี ก่อนจะขอตัวลงไปด้านล่าง ปล่อยให้คุณอาใช้ห้องน้ำได้ตามสบาย


ผมมานั่งที่โต๊ะอาหารคุณแม่ก็วุ่นกับการจัดจานเรียงบนโต๊ะ ผมจึงลุกขึ้นไปช่วย ยกอาหารมาวาง


"วันนี้มีแต่อาหารน่าทานทั้งนั้นเลยครับคุณแม่"


"แม่ทำสุดฝีมือเลยนะ"


"คุณแม่เหนื่อยจากที่ทำงานแล้วต้องมาดูแลที่บ้านอีก ขอบคุณนะครับที่เหนื่อยเพื่อพวกดเรา"


"ไม่เป็นไรจ้ะ แม่ยินดี" แม่พูดส่งยิ้มมาให้ผม


สักพักคุณอาก็ลงมา แล้วก็พร้อมรับประทานอาหาร คุณแม่กับคุณอาก็คุยกันเรื่องทั่วไป หันมาคุยกับผมบ้าง ผมว่าผมก็เข้ากับคุณอาได้ดีนะครับ ท่านก็ใจดี ถึงผมจะรู้สึกแปลกๆทุกครั้งที่ผมได้อยู่ด้วยใกล้ๆ คงเป็นเพราะว่ายังไม่ชิน แต่เดี๋ยวผมก็คงจะชินไปเอง.....





TALK: หายไปนานมาต่อแล้วจ้า สมองแบลงค์ไปหมดไม่รู้จะแต่งออกมาแนวไหนยังไงดีกับเรื่องนี้ ยังไงก็เป็นกำลังใจให้ด้วยจ้าาา❤ ฝันดีจ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11 ความคิดเห็น

  1. #3 MilkYwaYYYY (@MilkYwaYYYY) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 10:15
    ขอบคุณค่ะ
    #3
    0
  2. #2 beesmousses (@beesmousses) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 04:48
    เอ็นดูแหละเนาะ แต่อนาคตอาจจะดูอย่างอื่นแทน55555555 สนุกทุกเรื่องเลยค่าาา มาต่อเร็วๆนะคะ เป็นกำลังใจให้
    #2
    1
    • #2-1 MilkYwaYYYY (@MilkYwaYYYY) (จากตอนที่ 3)
      18 มิถุนายน 2563 / 10:15


      แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 16 กรกฎาคม 2563 / 00:21
      #2-1