Do not crazy อย่ามาซ่า...เดี๋ยวป๋าจับกด

ตอนที่ 7 : Do not crazy>>> 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,433
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 117 ครั้ง
    18 พ.ค. 62

Do not crazy>>>6








Singto part


“คริสเดินดีๆ เดี๋ยวล้ม”

“อืมมมมมมม”

ดูทำเข้า นอกจากจะไม่ฟังที่พูดยังเอนมาพิงผมทั้งตัวอีก ผมพาคริสขึ้นมาบนห้องด้วยความทุลักทุเลนิดๆ เนื่องด้วยอีกฝ่ายไม่มีสติเอามากๆ จนทั้งต้องแบกต้องห้ามต้องพยุงกันไม่รู้กี่รอบกว่าจะมาถึงห้องได้ จนในที่สุดผมก็สามารถพามันมาถึงเตียงได้ครับ เห้อ ตัวไม่ได้เบาเลยนะ เจ้าตัวพลิกไปมาเหมือนนอนไม่สบายเท่าไหร่ผมจึงไปหยิบผ้ามาชุบน้ำเช็ดหน้าเช็ดตาให้ครับ คนอะไรหน้าใสเป็นบ้า

“อืม สิงโต”

หืม ละเมอหรอ

“สิง ไหนว่าจะจีบบบบบ สิงงงงงง”

จีบ ใครจะจีบใคร

“คริสพูดเรื่องอะไร”

ผมวางผ้าขนหนูไว้แล้วใช้มือปัดผมที่ตกลงมาปิดหน้าอีกฝ่ายออก
“สิงโต ไหนว่าจะจีบคริส ไหนบอกจาจีบบบบบ”

หึ ที่แท้เรื่องนี้เอง คิดมากจนเก็บไปละเมอเลยหรอ

“ก็จีบอยู่ไง ตามจีบอยู่เนี่ย”

ผมว่าขำๆ คนอะไรละเมอยังน่ารักเลย

“สิงเป็นแฟนเมี่ยง สิงโกโหกกกกกก”

หืม อะไรทำให้คิดแบบนั้นเนี่ย

“กูป่าวซะหน่อย”

“สิงโตขี้โกหก ฮึก บอกจาจีบคริส ทามไมถึงคบกับเมี่ยง ฮือออออ”

พอมันพูดออกมาแบบนั้นทำเอาผมอึ้งไปเลยครับ ไหนจะน้ำใสๆ ที่ไหลออกมาตรงหางตา บ้าน่า คริสคิดมากเรื่องกูด้วยหรอวะ ผมมองใบหน้าติดหวานของอีกฝ่ายที่ดูบูดบึ้งทั้งที่ยังหลับตา ปากแดงๆ ขยับไปมาเอ่ยตัดพ้อผม เรียกชื่อผมซ้ำๆ จนไม่รู้เลยว่าตัวเองเผลอโน้มใบหน้าเข้าใกล้อีกฝ่ายมากแค่ไหนรู้ตัวอีกทีปากผมกับมันก็ประกบกันซะแล้ว

“อะ อืม สะ สิงโต 0_0”

คริสลืมตามามองผมตาแป๋วโดยที่ริมฝีปากของเรายังประกบกันอยู่ เวรแล้วกู ลักหลับเค้าซะด้วย ผมรีบผละตัวเองออกมาทันทีเพราะกลัวว่าไอ้คนตรงหน้ามันจะต่อยเอา คนใจร้อนแบบมันเชื่อเถอะครับว่าพรุ่งนี้ตาผมเขียวแน่ๆ แต่ผิดคาดเพราะคนที่คิดว่าจะต่อยกลับคว้าผมเข้าไปประกบปากซะเอง มือขาวกำเสื้อตรงหน้าอกผมแน่น ปากบางแม่นเข้ากับปากของผมแผ่วเบาละเมียดละไม อืม หวานจัง

“อืม สะ สิง"

“คริส ถ้าไม่หยุด กูไม่ทนแล้วนะ”

จากจูบแผ่วเบาเริ่มหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ ไม่รู้เพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์หรืออะไร ทำให้เราทั้งคู่ถลำลึกเกินกว่าจะหยุดได้ ยิ่งคริสไม่ขัดขืนผมก็ยิ่งได้ใจจนในที่สุดทุกอย่างก็ดำเนินต่อไปตามครรลอง








Krist part


“อืม”

เสียงของใครบางคนปลุกผมให้ตื่นจากนิทรา ใครวะ คนกำลังหลับสบายเลย ผมขยับตัวเล็กน้อยก่อนจะรู้สึกถึงความหนักอึ้งไปทั้งหัว โอ๊ย!! ปวดหัวจะแย่ ทำไมปวดแบบนี้วะ เกิดอะไรขึ้นเนี่ย ผมนอนแช่ซักพักกว่าที่สมองจะกลับเข้าที่เข้าทาง นี่ยังมึนๆ อยู่เลย เรื่องเมื่อคืน…อ่าใช่ เมื่อคืนกูดวลเหล้ากับไอ้นิวนี่หว่า แล้วจากนั้นก็….ชิ-หายแล้ว พอนึกได้ว่าตัวเองเมาหนักจนอ้วกราดสิงโตไปทั้งตัวแล้วยังโดนมันลากมาคอนโดอีกผมก็รีบดีดตัวขึ้นนั่งทันทีครับ

“โอ้ยยยย!!!”

แต่ทำไมมันถึงเจ็บสะโพกแบบนี้วะ ไม่รอให้คิดนานผมรีบหันกลับไปมองข้างตัวทันที สะ…สิ…สิงโต!!! 0_0 ตัวเป็นๆ นอนแน่นิ่งอยู่ข้างๆ กูเลยครับ เดี๋ยวนะ ขอรวบรวมสติแป๊บ เมื่อคืนมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่วะ ทำไมมันถึงไม่ใส่เสื้อผ้า ส่วนผม…เชี้ยยยยยยยยยยย กูก็ไม่ได้ใส่เสื้อผ้าเหมือนกัน อย่าบอกนะว่า….

“อืม ตื่นแล้วหรอ”

หมับ

“ฮะ…เฮ้ย!!!”

ไอ้คนข้างๆ มันงัวเงียตื่นมาเอ่ยถามผมก่อนจะคว้าดึงตัวผมลงไปกอดแนบอกโดยที่กูตั้งตัวแทบไม่ทันเลย ไอ้ต้วน!

“ปะ ปล่อยนะเว้ย มึงทำอะไรวะ กอดทำไม!”

ผมพยายามดิ้นหนีครับ แม้ว่าเนื้อตัวของมันจะหอมและอบอุ่นจนน่าซบก็ตาม เวรละ นี่กูคิดบ้าอะไรเนี่ย ยังไม่ส่างเมาแน่ๆ

“หืมมมมม มากกว่ากอดก็ทำมาแล้วนี่ อย่าดิ้นน่าขอกอดหน่อยยังง่วงอยู่เลย”

แล้วมันก็ยิ่งรัดผมแน่นขึ้นไปอีกพร้อมกับใช้จมูกสูดดมกลุ่มผมนุ่มของผมไปด้วย แต่เดี๋ยวนะ มากกว่ากอดอย่างนั้นเหรอ หระ หรือว่า…0_0

“เชี้ยสิง! มากกว่ากอดคืออะไรมึงอธิบายมาดิ๊! แล้วทำไมกูกับมึงถึง…ไม่ใส่เสื้อผ้าวะ!! -/////-”

ผมผลักมันแล้วใช้มือยันหน้าอกเอาไว้ คือดูจากสภาพก็พอจะเดาออกอยู่หรอกนะครับ ไม่ได้เด็กน้อยขนาดนั้น แต่คือ ผมต้องการคำยืนยันจากปากมันมากกว่า ผมอาจจะเข้าใจผิดไปเองก็ได้ ที่ไม่ใส่เสื้อผ้าอาจเป็นเพราะเสื้อผ้าผมมันเลอะอ้วกเมื่อคืนแล้วไม่มีชุดให้เปลี่ยนไง แล้ว…ทำไมเชี้ยสิงถึงไม่ใส่เสื้อล่ะ ในเมื่อนี่ก็ห้องมันก็ต้องมีชุดเปลี่ยนอยู่แล้ว หรือว่าเรา….เหอๆ ไม่หรอกม้างงงง มันอาจจะชอบนอนถอดเสื้อก็ได้

“จำไม่ได้จริงๆ หรอคริส”

สิงโตใช้สายตาเจ้าเล่ห์มองมาที่ผม มือก็ลูบๆ แถวสะโพกผมวนเวียนไปมา

เพี๊ยะ!!!

“ปล่อยนะเว้ย”

ผมตีมือมันแรงๆ ทีนึง ก่อนที่มือหนาจะละออกไป เชี้ย ลวนลามกู

“คิดดีๆ สิ ว่าทำไม”

มันว่าแบบนั้น ผมขมวดคิ้วด้วยความหงุดหงิดกับสายตาและท่าทางกวนๆ ของอีกฝ่าย เออ กูคิดดูก่อน แล้วผมก็ค่อยๆ ทบทวนเรื่องที่เกิดขึ้น ภาพเหตุการณ์ต่างๆ เริ่มไหลเข้ามาในหัว เริ่มตั้งแต่ที่ผมอ้วกแตกจนอีกฝ่ายพามาที่ตอนโด จำได้ลางๆ ว่านอนอยู่บนเตียงจากนั้นก็….ก็…..

“เชี้ย!!!!”

บ้าไปแล้ว บ้าจริงๆ แล้ว มันไม่ใช่หรอก ไม่จริงใช่มั้ย T0T กูไม่ใช่คนแบบนั้นนะ

“หึหึ จำได้แล้วสินะคริส”

“มะ ไม่จริงใช่มั้ย?”

“แล้วเจ็บสะโพกป่ะล่ะ”

สะโพกกูหรอ เอือก น้ำลายหนืดๆ ค่อยๆ ไหลลงไปในลำคอของผมอย่างยากลำบาก นี่กูเสียเอกราชให้ไอ้เจ้าป่านี่หรอ ม่ายน้า ม่ายยยยยย T0T

“555 ทำไมทำหน้าแบบนั้น คิดว่ากูได้มึงแล้วจะทิ้งรึไง ฮึ”

มันดึงผมเข้าไปกอดอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันกดจูบอ่อนโยนลงที่หน้าผากของผม อ้อมแขนแกร่งก็กระชับตัวผมให้แน่นเข้าไปอีก กูไม่ใช่ผู้หญิง ไม่ต้องมาอ่อนโยนกะกู

“ปล่อยเลย กูไม่ได้ต้องการให้มึงมารับผิดชอบเว้ย กูไม่ใช่ผู้หญิง เรื่องเมื่อคืนก็คิดซะว่ามึงเมากูเมา เจ๊ากันไปแล้วกัน ปล่อย!”

ผมสะบัดตัวออกจากอ้อมกอดแกร่ง พยายามลุกให้เบาที่สุดเพราะตอนนี้ร้าวไปทั้งตัวแล้วครับ แม่ง เล่นท่ายากกับกูรึไงวะ แต่ก่อนที่จะลุกจากเตียงอ้อมแขนอุ่นเมื่อครู่ก็โอบรอบเอวผมเอาไว้อีกครั้งพร้อมกับใบหน้าหล่อเหลาที่วางเกยไว้บนไหล่ ร่างเปลือยเปล่าของเราแนบชิดจนได้ยินเสียงหัวใจเต้น ทำไมกูรู้สึกอบอุ่นวะ

“คริส มึงโกรธหรอ?”

น้ำเสียงนุ่มๆ ถูกเอ่ยออกมาจากคนด้านหลัง

“…………..”

ผมนั่งเงียบไม่ยอมตอบอะไร ไม่ใช่ไม่อยากตอบนะ แต่ไม่รู้จะตอบว่ายังไงดี โกรธงั้นหรอ? ไม่รู้สิ ผมอธิบายความรู้สึกของตัวเองไม่ได้เหมือนกัน โกรธ เกลียด รู้สึกแย่ ไม่ชอบ หรือ….ชอบ?

“กูขอโทษ กูจะไม่แก้ตัวอะไรเพราะเมื่อคืนกูมีสติมากกว่ามึงแต่ก็ไม่ยับยั้งชั่งใจ กูปล่อยให้ทุกอย่างมันเลยเถิดจน…มันเป็นแบบนี้ ขอโทษคริส”

มันบอกพร้อมกับกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น ใบหน้าหล่อยังคงวางบนไหล่ผม ลมหายใจอุ่นๆ เป่ารดข้างแก้ม ผมไม่ได้รังเกียจกับเรื่องที่เกิดขึ้นเพราะมันเป็นเหตุสุดวิสัยหรือเพราะความเมาของเราทั้งสองคนก็ตาม แต่ในเมื่อมันเกิดไปแล้วจะแก้ไขอะไรได้ ทำใจสิครับ ฮรืออออ พีรวัสเสียจิ้นให้ไอ้หล่อไปแล้ว T0T

“ช่างเหอะ บอกไปแล้วว่าต่างฝ่ายต่างเมา คิดซะว่ามันไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วกัน”

ถึงกูจะเป็นฝ่ายเสียหายก็เถอะนะ T_T พีรวัสคงต้องทำใจ

“ไม่ได้!”

เสียงทุ่มเอ่ยนิ่งๆ มันคลายอ้อมกอดแล้วจับผมหันหน้าไปเผชิญกับมัน ไอ้ต้วน เบาๆ หน่อยได้มั้ย กูยังเจ็บอยู่นะเว้ย!

“ฟังกูนะคริส กูไม่ใช่คนไม่มีความรับผิดชอบนะเว้ย ถึงมึงจะเป็นผู้ชายแล้วไง ยังไงซะตอนนี้มึงก็ได้ชื่อว่าเป็นเมียกูแล้ว”

“เมียบ้านมึงสิ! กูไม่ได้เป็นเมียมึงเว้ย”

ดูมันพูดเข้าสิครับ มงเมียเชี้ยไรวะ แล้วทำไม่ต้องทำหน้าตาจริงจังด้วยเนี่ย แม่ม =////=

“หึ แล้วเรื่องเมื่อคืนเรียกว่าอะไร”

“อย่ากวนตีนกูสิง -////-”

ไอ้บ้ากูก็อายเป็นนะเว้ย พูดย้ำอยู่ได้ ก้มหน้าหลบแม่ง

“หึ เงยหน้ามาคริส จะก้มทำไมเนี่ย”

มันใช้มือเชยคางผมขึ้น แต่…กูฝืนไว้ครับ เรื่องอะไรจะยอมให้มันเห็นหน้าแดงๆ ของกูวะ บ้าป่าว -/////-

“แล้วจะยุ่งทำไมวะ!”

“เป็นแฟนกูนะ”

“0_0”

เงยหน้ามามองแทบไม่ทันครับ เมื่อกี้มันว่ายังไงนะ เป็นอะไรนะ หูอื้อชั่วขณะครับ

“มะ มึงว่าไงนะ?”

“หึ กูบอกว่าต่อไปนี้มึงกับกูเราเป็นแฟนกันแล้วนะ”

“0[ ]0”

อึ้งสิครับ เป็นแฟนกับมันงั้นเหรอ บ้าไปแล้ว ไอ้ต้วนผู้เป็นศัตรูคู่อาฆาตรของกูจะมาเป็นแฟนกับกู

โอ้วววววววจอร์ช

“ถึงกับอ้าปากค้างเลยรึไง หึหึ มึงนี่น่ารักเป็นบ้าเลย จุ๊บ!”

ผมรีบยกมือขึ้นมาจับปากตัวเองทันที ก็ไอ้ต้วนมันจุ๊บปากผมอ่า -////- หน้ากูนี่ก็ขยันแดงจังวะ

“มึงทำบ้าอะไรเนี่ย”

ตีไหล่มันไปทีนึงครับ โอ๊ย ทำไมกูรู้สึกสาวแตกอย่างนี้ว้า

“เอ้า ก็จุ๊บปากเมียไงครับ”

“กูไม่ใช่เมียมึงเว้ย!”

โวยวายแก้เขินครับ

“ว่าไงนะ ให้พูดใหม่อีกทีคริส”

เอาแล้วไง เสียงนิ่งๆ เย็นๆ ของมันมาแล้ว ไหนจะสายตาดุๆ นั่นอีกล่ะ มึงจะโกรธกูไม่ด้าย คนที่ต้องโกรธคือกูไง กูผู้เสียหายไม่ใช่มึ้งงงงงงง

“อะ เอ่อ คือ…”

“กูถามว่า…มึงพูดว่าอะไรนะ”

มันดุโผมมมมมม ทำไมตอนดุนี่น่ากลัวจังวะเนี่ย แล้วกูจะตอบยังไงดีมันถึงจะไม่แดกหัวกูอ่ะ

“สะ สิงโต คือ….”

“ตอบ!!”

สะดุ้ง!!

“เออๆๆๆๆ กูเป็นแฟนมึง!! พอใจยั๊ง”

ผมหลับหูหลับตาตอบมันเลยครับ แม่งก็เล่นขู่กูเสียงดังขนาดนั้นก็ตกใจสิวะ แล้วนี่ตกลงกูกับมันเป็นแฟนกันจริงดิ อัศจรรย์ใจดีแท้

“ดีมาก”

แล้วมือใหญ่ก็ลูบหัวผมเบาๆ หนอย ทำมาเป็นดีมากๆ เมื่อกี้จะแดกหัวกูอยู่แล้ว

“มึงไปอาบน้ำแต่งตัวไป กูจะพาไปกินข้าว เสื้อผ้าอยู่ในตู้หยิบเลยนะ ของีบแป๊บ”

ดูมันทำ พอได้คำตอบที่ถูกใจก็ทำตัวสบายเกิ๊น มันเอนตัวลงนอนก่อนจะหลับตาพริ้ม แหม มีความสุขจังนะ ดี หลับไปเลยกูจะได้หนีกลับบ้านแม่ง

“แล้วอย่าคิดจะหนีกลับบ้านนะ ไม่งั้นมึงเห็นดีกับกูแน่คริส”

อุ๊ย! เสือกรู้ทันอีก ชิ! ไปอาบน้ำก็ได้วะ ผมจัดการพาตัวเองไปอาบน้ำโดยที่ไม่ลืมที่จะหยิบชุดในตู้เสื้อผ้ามันไปด้วย ดูดิ เสื้อผ้ามีแต่สีดำซะส่วนใหญ่ ไม่คิดจะเปลี่ยนสีบ้างหรอวะ ไม่สดใสเอาซะเลยมึงเนี่ย เข้าห้องน้ำมาได้ผมก็ทิ้งตัวลงแช่ในอ่างจากุชชี่ปล่อยความคิดต่างๆ นานาที่ไหลเข้ามาในหัวไม่หยุดให้หลุดลอยออกไป อืม สบายดีจัง มาคิดๆ ดูเแล้วผมกับมันเราก็ต่างเริ่มต้นกันไม่ค่อยดีนัก  แต่ทำไมสุดท้ายถึงมาลงเอยแบบคาดไม่ถึงก็ไม่รู้ หึหึ ตลกเป็นบ้า แช่ไปซักพักก็เริ่มรู้สึกหนาวแล้วครับ ผมพาตัวเองขึ้นมาจากอ่างแล้วแต่งตัวเสร็จสับก่อนจะเดินเช็ดผมออกมาว่าจะปลุกให้มันไปอาบต่อแต่เหลือบไปเห็นอีกฝ่ายยืนคุยโทรศัพท์อยู่ตรงระเบียงพอดี คุยธุระมั้ง ผมก็เลยเปลี่ยนเป้าหมายไปที่ตู้เย็นกะจะหาอะไรรองท้องซักหน่อย แต่เพราะบทสนทนาที่ได้ยินทำให้ต้องชะงัก

“ขอโทษทีนะเมี่ยง เรามีนัดแล้ว ไว้คราวหน้าแล้วกันนะ”

เมี่ยงเหรอ? ใช่สินะ นี่กูลืมคิดเรื่องนี้ไปได้ยังไงวะ มันกับเมี่ยงกำลังคบกันแล้วกูจะมาเป็นแฟนกับมันได้ยังไง ไอ้คริสนะไอ้คริส มึงนี่มันจริงๆ เล้ยยยยย

“เอาเป็นว่าถ้าว่างจะไปเป็นเพื่อน เมี่ยงก็โทรมานัดแล้วกัน อืม ได้ งั้นแค่นี้ก่อนนะเราขอไปอาบน้ำก่อน โอเคครับ”

เฮ้ย!! มันกำลังจะหันกลับมาแล้ว

“อ้าว อาบเสร็จแล้วหรอ ทำไมไม่เรียกกูวะ”

เจ้ย!! ไม่ทันละ กูไม่ได้แอบฟังนะ แค่ผ่านมาได้ยินเฉยๆ

“เอ่อ กูเห็นมึงคุยธุระอยู่เลยไม่อยากกวน อืม ไปอาบน้ำสิ เดี๋ยวกูเก็บของก่อน”

คือมันไม่รู้จะทำตัวยังไงดีครับเก้ๆ กังๆ ไปหมด ผมเลยเดินไปหยิบเสื้อผ้าที่ใส่เมื่อคืนใส่ถุงหิ้วไว้ เห็นมันหยิบผ้าเช็ดตัวเดินเข้าห้องน้ำไปแล้วครับ เอาไงดีวะ กลับเลยดีมั้ย ถ้ากูไม่อยู่มันก็จะมีเวลาไปกับเมี่ยง อีกอย่างกูไม่อยากรู้สึกผิดต่อเมี่ยงที่ทำแบบนี้ด้วย เหมือนตัวเองเป็นมือที่สามโดยไม่รู้ตัวเลย ยอมรับนะครับว่าตอนนี้ผมแอบรู้สึกดีกับมันทั้งๆ ที่ก่อนนั้นเกลียดขี้หน้ามันจะตาย มันเป็นไปโดยที่ผมไม่รู้ตัว ไม่รู้เลยจริงๆ ว่ามันเกิดขึ้นเมื่อไหร่ แต่ถึงจะเป็นแบบนั้นผมก็ไม่ยอมเป็นคนที่ขึ้นชื่อว่าแย่งแฟนเพื่อนหรอกครับ โดยเฉพาะเมี่ยงผู้หญิงแสนดีขนาดนั้นผมคงทำไม่ลงหรอก ผมมองไปที่ประตูห้องน้ำ สลับกับมองไปที่ประตูห้อง เอาไงดีๆๆๆๆๆ

แกร๊ก!!

เชี้ยยยยยยยยย !!! ทำไมอาบน้ำเสร็จเร็วจังวะ กูยังไม่ทันได้ตัดสินใจเลย
สิงโตเดินออกมาพร้อมกับเช็ดผมไปด้วย ร่างสูงอยู่ในชุดสีดำทั้งตัว กางเกงยีนส์ขาเดฟสีดำขาดเข่าดูเข้ากันกับเสื้อยืดลายกราฟฟิคสีดำ ร่างสมส่วนที่เดินตรงมาหาผมยกยิ้มมุมปากส่งมาให้ เท่เป็นบ้า เหอๆๆ ผมชมมันอีกแล้วหรอเนี่ย บ้าที่สุด

“เช็ดผมให้หน่อย”

เสียงทุ่มบอกพร้อมกับนั่งลงที่ปลายเตียง มือหนาฉุดให้ผมเดินเข้าไปยืนตรงหว่างขาของมัน มันเงยหน้ามามองแล้วยื่นผ้าเช็ดผมมาให้

“เช็ดเองไม่เป็นรึไงวะ”

ถึงจะว่าไปแบบนั้นแต่ผมก็รับผ้ามาเช็ดให้มันอยู่ดีครับ แล้วดูมันดิยกมือมาโอบเอวผมซะงั้น

“เจ็บมากมั้ยคริส”

คือถามเฉยๆ ผมไม่ว่านะ แต่ไอ้การที่เอามือมาลูบๆ แถวสะโพกกูคืออะไรครับสิงต้วน

“มืออย่าซนได้มั้ย แม่ง”

ผมแกล้งเช็ดผมมันแรงๆ จนหน้าหงายครับ มันหัวเราะพออกพอใจแล้วยอมละมือไปแต่ยังโอบเอวผมอยู่

“ไม่เจ็บมากหรอกพอทนได้ เอ่อ สิงโตคือกู….”

“ว่า?”

“กูว่า มึงกับกูไม่ต้องเป็นแฟนกันก็ได้ป่ะ คือกูหมายถึงมึงไม่ต้องรับผิดชอบกูงี้ กูผู้ชายอ่ะมันดูแปลกๆ ป่าววะ”

มันเงียบ ไม่ตอบและไม่พูดอะไร เพียงแต่อ้อมแขนแกร่งคว้าเอวผมเข้าไปกอดแน่นขึ้น ส่วนใบหน้าหล่อเหลาก็ซุกลงที่ท้องของผม ทำตัวเป็นเด็กนะเนี่ย ไม่เคยเห็นมุมนี้ของมึงเลยวะต้วน

“คือเอาจริงๆ มึงมีเมี่ยงอยู่แล้ว กูไม่อยากเป็นมือที่สามน่ะ แล้วอีกอย่างมึงกับกูก็ไม่ได้ชอบขี้หน้ากันด้วย ปุบปับมาเป็นแฟนไรงี้ มันไม่น่าแปลกไปหน่อยหรอ กูว่ามันบ้าเกินไปนะ 555”

ไม่รู้ทำไมผมรู้สึกว่าตัวเองหัวเราะฝืนๆ บ้าน่า กูก็แค่กลัวมันเสียความรู้สึกไง กูป่าวชอบมันเหอะ ไม่ใช่แน่ๆ

“กูกับเมี่ยงไม่….อะ…กัน”

มันพูดเสียงอู้อี้กับท้องของผม

“ห๊ะ มึงว่าไงนะ กูฟังไม่รู้เรื่อง”

มันกันกับเมี่ยงอะไรนะ แม่งฟังยากชิบ ผมหยุดเช็ดผมแล้วใช้มือทั้งสองข้างดันไหล่ให้อีกฝ่ายผละออกมามองหน้า มันทำหน้าบูดไม่พอใจนิดหน่อยแต่ก็ยอมนั่งตรงๆ

“กูบอกว่า กูกับเมี่ยงไม่ได้เป็นอะไรกัน ได้ยินชัดรึยัง”

หน้าหล่อๆ ยังคงนิ่ง สิงโตสายตาจริงจังขึ้น

“หมายความว่าไงอ่ะ คือกูหมายถึงพวกมึงไม่ได้เป็นแฟนกันหรอ?”

“เป็นแฟนกัน? ก็เออดิ มึงคิดว่ากูกับเมี่ยงคบกันหรอ”

มันถามกลับอย่างขำๆ แล้วมองผมล้อๆ 

“ก็ใช่ดิ มึงกับเมี่ยงไปไหนมาไหนด้วยกันออกบ่อย กูเห็นหลายครั้งแล้วด้วยจะไม่ให้คิดแบบนั้นรึไง อีกอย่าง…มึงบอกจะจีบกูแต่ดันไปกับเมี่ยงใครก็ดูออกว่าคบกันป่าววะ”

คือพูดไปเกร็งไปครับ แม่งเขินว่ะ พูดอะไรออกไปไอ้คริสสสสสสส

“มิน่าล่ะ ที่ละเมอเมื่อคืนเพราะคิดแบบนี้เอง 555 อย่าบอกว่าหึงนะคริส”

ละเมอ กูละเมออะไรหรอ แล้วที่มองกูด้วยสายตาเจ้าเล่ห์แบบนั้นหมายความว่าไงวะ

“หึงบ้าหึงบออะไร กูกับมึงเป็นอะไรกันรึไงถึงต้องตามหึงน่ะ แล้วละมงละเมออะไรมิทราบ กูไม่เข้าใจ”

“คริส ลืมไปแล้วรึไงว่าตอนนี้มึงกับกูอ่ะเป็นแฟนกันแล้ว มึงมีสิทธิหึงหวงกูได้ตลอดเวลา อีกอย่างกูก็ชอบที่มึงหึงกูด้วย ส่วนเรื่องละเมอ…..อันนี้เป็นความลับครับ หึหึ”

“ทำไมต้องความลับอ่ะ ทำไมบอกไม่ได้วะ”

“^_^”

มันไม่ตอบผมครับ เอาแต่นั่งยิ้มอย่าวเดียว มึงนี่ชักจะน่ากลัวขึ้นทุกทีแล้วว่ะ เดี๋ยวนิ่ง เดี๋ยวดุ เดี๋ยวยิ้ม ตามอารมณ์แทบไม่ทันแล้ว

“อ้อ มีอีกอย่างที่กูอยากจะบอก”

แล้วคุณชายท่านก็พูดขึ้นมาไม่มีปี่มีขลุ่ย เอากับมันสิ =_=

“กูกับเมี่ยงเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน เพราะฉะนั้นพวกกูจะคบกันไม่ได้ โอเค๊”

“ลู…ลูกพี่ลูกน้อง?”

“อืม เมี่ยงเป็นลูกอากู แล้วมันก็ชอบให้กูไปซื้อของเป็นเพื่อนประจำจนคนเค้าคิดไปต่างๆ นาๆ ว่ากูกับมันเป็นแฟนกัน แต่ไม่คิดว่ามึงก็เอากับเค้าด้วย 555”

มันขำใหญ่เลยครับ ใครแม่งจะไปรู้ว้า ก็เห็นไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด มิน่าตอนนั้นถามไอ้ไมล์ดูมันอึกอักแปลกๆ สไมล์นะสไมล์ไม่มีอธิบายอะไรให้กูฟังเลยปล่อยกูคิดไปเองอยู่ได้

“ก็ใครมันจะไปรู้วะ พวกมึงดูเหมาะสมกันจะตาย ชิ ไม่พูดกับมึงแล้ว กลับบ้านดีกว่า -/////-”

ผมผละออกมาเตรียมจะเดินไปเก็บของแต่โดนอีกฝ่ายคว้าเอาไว้อย่างไม่ทันตั้งตัวจนผมลงไปนั่งบนตักของมันโดยที่สิงโตโอบเอวผมเอาไว้แน่นจนแผ่นหลังชิดเข้ากับอกของอีกฝ่าย

“เฮ้ย!! เล่นบ้าอะไรเนี่ยสิง ปล่อยยยยยย จะกลับแล้ว”

“ไม่ให้กลับ บอกแล้วว่าจะพาไปกินข้าว”

ลมหายใจรดแก้มผมแผ่วเบา โอ้ยยยยยย มึงไม่รู้หรือแกล้งกูกันแน่วะ หน้ากูแดงยันหูแล้วเนี่ย

“มะ…ไม่กินได้มั้ยอ่ะ”

ก้มหน้าจนคางจะชิดอกแล้วครับ อยากจะบ้า ผมจะเขินมันทำไม

“ไม่ได้ ยังไงมึงก็ต้องไปกินข้าวกับกู อีกอย่างมึงก็รู้แล้วว่ากูกับเมี่ยงไม่ได้เป็นอะไรกันยังโกรธอีกหรอ”

“ไม่ใช่ว่าโกรธ”

“แล้วเป็นอะไรอ่ะ ไม่ยอมมองหน้ากูเลยเนี่ย”

ไอ้ต้วน เรื่องอื่นนี่เก่งจัง แล้วทำไมเรื่องนี้มึงไม่รู้ ทำไมไม่รู้ว่ากูเขิลลลลลลลล

“คริส”

เอาอีกแล้ว เอาอีกแล้วววววว มึงจะใช้เสียงต่ำเพื่อ? มึงก็รู้ว่ากูแพ้แบบนี้เชี้ยสิง แล้วกูจะตอบมันยังไงดีวะ

“คริส เงยหน้าเร็ว”

ผมส่ายหน้ารัวเลยครับ ถ้าเงยหน้าไปมันก็รู้สิครับ ไม่เงยเว้ย!!

“คริส จะนับแล้วนะ”

ผมยังคงนิ่งครับ ไม่เอายังไงกูก็จะก้มอยู่แบบนี้แหละ

“1”

เชี้ย!!! นับจริงดิ

“2”

เฮ้ย!! สองแล้วอ่ะ ไม่ๆๆๆๆ มันไม่ทำอะไรกูหรอกน่า

“3 / เดี๋ยว!!! อุ๊บ!! 0_0”

พอมันจะนับสามผมก็รีบเงยหน้าหันกลับไปไปห้ามทันทีครับ ก็คนแบบมันทำอะไรที่คาดไม่ถึงได้ตลอดแหละ ผมไม่ไว้ใจหรอก แต่แล้วสิ่งที่เกิดขึ้นก็คือมันคว้าดึงต้นคอผมเข้าไปหาก่อนจะประกบปากลงมาทันที ริมฝีปากของมันขยับเข้ามาเบียดชิดจนผมที่ยังอึ้งอยู่ไม่ได้ทัดทาน สิงโตแทะเล็มปากบางของผมอย่างเชื่องช้าแต่หนักแน่น แรกๆ ที่จะขัดขืนกลับกลายเป็นว่าร่างผมมันอ่อนยวบจนเป็นจังหวะให้มันส่งเรียวลิ้นเข้ามาสัมผัสผมให้มากขึ้น

“อืมมมม”

ผมหลุดครางออกมาโดยไม่รู้ตัว ร่างผมถูกอีกฝ่ายจับพลิกกลับไปทั้งตัวจนอยู่ในท่าคร่อมตัก มันแลดูวาบหวิวไปนะท่านี้

“อะ อืม สะ สิง”

แม่งมือไวชิบ เผลอแป๊บๆ มันล้วงเข้ามาใต้เสื้อผมแล้ว ผมรีบคว้ามือหนาไว้ก่อนที่มันจะทำอะไรมากไปกว่านี้

“หืม”

มันครางตอบกลับมาแต่ปากยังไม่หยุดซุกไซร้ริมฝีปากผมครับ เราจูบกันเนิ่นนานจนในที่สุดผมก็ทนไม่ไหว รีบใช้มือทุบอกมันเพื่อบอกว่ากูจะขาดอากาศหายใจตายแล้วมึง

“แฮกๆ ไอ้บ้า!!! มึงทำอะไรของมึงเนี่ย แฮก”

“ก็จูบไง หวานจัง จุ๊บ”

แล้วมันก็ยื่นหน้ามาจุ๊บปากผมอีกที

แปร๊ดดดดดด -/////////-

ไม่ต้องบอกใช่มั้ยครับว่าผมเป็นไง นั่งนิ่งๆ เงียบๆ ปล่อยให้หน้ามันฟ้องอาการแทนแล้วกันครับ

“หึหึหึ ร้อนหรอคริสหน้าแดงนะเรา ป่ะ กินข้าวดีกว่าหิวแล้ว”

ดูมันพูดสิครับ หนอย เพราะใครละวะแม่ง

“เอ้า ไม่ลุกหรอ หรือจะกินอย่างอื่นแทนข้าวดีล่ะ”

คราวนี้ไม่ต้องรอให้มันนับผมดีดตัวลุกจากตักมันแล้วรีบวิ่งไปที่ประตูทันที อ่อ ป่าวหนีกลับบ้านหรอกครับเพราะถ้าทำแบบนั้นผมคงตายยั่งเขียดแน่ๆ แค่ไปยืนรอมันเฉยๆ แหะๆ

“555 มึงน่ารักว่ะ”

“กูผู้ชายไม่ใช่ผู้หญิงไม่ต้องมาชมว่าน่ารัก กูหล่อเหอะเชี้ยสิง!!!”

พูดแค่นั้นผมก็เปิดประตูหนีออกมาก่อนเลยครับ ไม่รอให้มันล้อจนเขินม้วนเป็นน็อตหรอกครับ ขอไปสงบสติอารมณ์แพร๊บบบบบบบ *_*







TBC.
×××××××××××××××××

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 117 ครั้ง

58 ความคิดเห็น

  1. #24 Peraya_SK0062 (@Peraya_SK0062) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 11:49

    น่ารักมากเลยค่ะ รออ่านต่อนะคะ

    #24
    0
  2. #23 Perapera (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 23:58

    มาอัพให้อ่านต่อเร็วๆเลย สนุกมาก ติดแล้วเนี่ย อย่าให้รอนานเด้อเดี๋ยวหายอยาก555

    #23
    1
    • #23-1 Miiwz_bb91 (@Miiwz_bb91) (จากตอนที่ 7)
      22 พฤษภาคม 2562 / 08:25
      555 อะเครจ้า ให้เวลาไรท์หน่อยเด้อ
      #23-1
  3. #21 พีแอล (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 05:14

    น่าร้ากกกกกกก

    #21
    0
  4. #20 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 22:32
    น้องคาิสจากห้าวๆพอเป็นแฟนแล้วเป็นแมวเชื่องเลยนะ ตกลงเมี่ยงเป็นลูกพี่ลูกน้องนี่เอง ทำเอาตัวแสบเครียดไปหลายวันเลย แถมละเมอให้เค้ารู้หมดเลย เด๋อจริงๆ..
    #20
    0
  5. #19 _Eart__123 (@_Eart__123) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 09:06

    รอออออค้าาา
    #19
    0
  6. #18 TEW (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 02:56

    ดีใจ เค้าได้กันแล้ว ความรักของพวกเขาจะมีอุปสรรคมั้ยนะ รอตอนต่อไปจ้า

    #18
    0