Do not crazy อย่ามาซ่า...เดี๋ยวป๋าจับกด

ตอนที่ 11 : Do not crazy>>>10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,092
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 89 ครั้ง
    27 ส.ค. 62


Do not crazy>>>10






โอ้ย ไอ้คริสเอ้ย มึงนี่มันอ่อนแอเป็นผู้หญิงไปแล้ว ร้องไห้หรอ? นี่มึงร้องไห้หรอคริส แม่ง เจ็บใจเว้ย!!!

“โอ้ย!!”

และด้วยความไม่ระวังบวกกับความมืดตามทางเดินทำให้ผมเดินชนเข้ากับใครบางคนซึ่งถ้าให้เดาคงเป็นไอ้เตอร์ที่วิ่งตามหลังมา

“เฮ้ย เจ็บมั้ยวะ”

แต่เสียงไม่คุ้นเลยอ่ะ ผมเงยหน้ามองอีกฝ่ายแล้วก็พบว่าไม่ใช่ไอ้เตอร์อย่างที่คิดไว้

“ไม่ๆ โทษทีนะกูเดินไม่ดูทางเลย พอดีรีบ”

“หึ เจอกันครั้งแรกก็เดินชน มาครั้งนี้ก็เดินชนอีกเนอะ จะบังเอิญไปไหน”

มันพูดเรื่องอะไรของมันวะ

“บ้าน่า นี่อย่าบอกว่าจำกูไม่ได้นะคริส”

เวรละ มันรู้จักกู?

“เออ โทษทีกูไม่รู้จักมึงป่ะวะ”

“อย่าพูดจาไร้เยื่อใยแบบนี้สิ กูเดย์ไง คนที่เดินชนกันที่ถนนคนเดินหลังมออ่ะ”

เดย์? เดย์ไหนวะ ไม่ยักกะรู้ว่ากูมีเพื่อนชื่อนี้ด้วย

“คนที่ให้เบอร์โทรมึงไปไง จำไม่ได้จริงดิ”

เบอร์หรอ เบอร์ๆๆๆ อ๋อออออ ไอ้แบดเดย์

“อ่า กูจำได้ละ ขอโทษจริงๆ กูขี้ลืมน่ะ”

อันที่จริงไม่ได้อยู่ในซีรีบรัมผมเลยมากกว่า 555

“ไม่เป็นไร ว่าแต่วิ่งหนีอะไรมาวะ แล้วนี่มึง…ร้องไห้หรอ?”

“เฮ้ย!! ป่าวๆๆ กูแค่ตกใจเสียง…เสียง เอ่อ เสียงนกกลางคืนอ่ะ ก็เลยรีบวิ่งหนีมา แล้วนี่มาทำอะไรแถวนี้วะ แล้วมึงเรียนวิดวะเหรอเนี่ย ไม่เห็นจะรู้เลย”

“ก็เออดิ กูเห็นมึงตั้งแต่เมื่อวานแต่ยังไม่มีโอกาสเข้าไปทัก วันนี้กะว่าเลิกกิจกรรมจะมาคุยด้วยดันมาเจอโดยบังเอิญที่นี่เฉยเลย”

“นั่นดิ ว่าแต่….”

“คริส!!!”

กำลังจะถามว่าไอ้แบดเดย์มันมาเตล็ดเตร่อะไรแถวนี้ เสียงทรงอำนาจด้านหลังก็ดังขึ้น แม่ง กูไม่น่าหยุดคุยกับไอ้เดย์เลย

“กูไปก่อนนะเดย์ ไว้เจอกัน”

ไม่รอให้มันเดินมาถึง ผมก็รีบชิ่งก่อนเลยครับ ยังไม่อยากคุย ไม่อยากเจอหน้า กูยังไม่พร้อมว่ะสิง

“คริส! จะไปไหน คุยกันให้รู้เรื่องก่อน คริส!”

ได้ยินเสียงตะโกนแว่วๆ มาแต่ผมก็ไม่หยุดวิ่ง ยังไงวันนี้กูก็ไม่พร้อมจะคุยกับมึงจริงๆ สิงโต

“เชี้ยคริสสสสสส มึงหายไปไหนมา กูตามหาซะทั่วไปหมดแล้วเนี่ย”

พอมาถึงกองไฟ ไอ้เตอร์ที่เหงื่อซึมทั่วหน้าก็ถลามาหาผมทันที ซึ่งผมทำได้แค่มองหน้ามัน แต่ไม่ตอบคำถามใดๆ

“คริส มีเรื่องอะไรรึเปล่าวะ ทำไมทำหน้าแบบนั้น แล้วสิงโตอ่ะ ไม่เจอกันเหรอ”

พอมันเห็นผมทำหน้าไม่สู้ดีเสียงมันก็อ่อนลง ก่อนจะเดินมานั่งลงข้างๆ

“กู…กู…ฮึก แม่ง กูไม่อยากเป็นแบบนี้เลยว่ะเตอร์ ฮึก ทำไม ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วยวะ ฮือ”

ผมถลาเข้าไปกอดวอเตอร์แน่น ไม่รู้ทำไมแต่ตอนนี้แค่ต้องการที่พักพิง

“ไอ้คริส! มึงร้องไห้ทำไม เกิดอะไรขึ้นกันแน่วะ สิงโตมันทำอะไรมึงบอกกูมากูจะไปจัดการให้”

“กูยังไม่พร้อม ฮึก…จะเล่าว่ะ”

“เคๆ มึงพร้อมเมื่อไหร่ค่อยเล่าก็ได้ ตอนนี้ใจเย็นๆ ก่อนนะมึง”

มันลูบหลังผมเบาๆ เป็นการปลอบ ซึ่งก็ดูจะได้ผลอยู่บ้าง อย่างน้อยกูก็ยังมีเพื่อนดีๆ แบบมึงว่ะเตอร์

“แย่แล้วๆ!!! ทางนู้นๆ แฮกๆ”

“ทางนู้นๆ อะไรของมึงวะ รีบว่ามาสิ”

มีเพื่อนในคณะคนนึงวิ่งมาที่หน้าเวทีก่อนจะชี้มือไปที่ด้านหลัง อาการหอบหนักจากการวิ่งทำให้พูดจาจับใจความไม่ได้ เพื่อนอีกคนเลยต้องถามกลับไปอย่างหงุดหงิด

“คือ..ด้านหลังเค้าต่อยกัน แฮก กูหมายถึงเค้าตีกันโว้ย! วุ้ย! เหนื่อย”

“หาาาาา ใครวะวะ ใคร”

แล้วเสียงจอแจก็ดังขึ้นทั่วบริเวณทำให้ผมกับไอ้เตอร์ต้องมองหน้ากัน ก็รู้ๆ กันอยู่ว่ากฎค่ายคือห้ามทะเลาะกัน แล้วแบบนี้ทำไงวะ

“เชี้ยคริส!! ตามกูมาเร็ว”

ยังไม่ทันได้ทำอะไรซีซ่าร์ที่วิ่งมาจากไหนไม่รู้ก็ฉุดแขนผมให้วิ่งตามมันไปทั้งๆ ที่ยังเอ๋ออยู่แบบนั้น ตามหลังมาด้วยวอเตอร์มที่วิ่งตามมาแบบงงๆ

“เดี๋ยวๆๆๆ ซีซ่าร์ มึงจะรีบอะไรขนาดนั้นวะ แล้วนี่มันอะไรกันลากกูมาเพื่อ?”

ผมหยุดวิ่งแล้วดึงอีกฝ่ายไว้เพื่อที่จะถามเอาความจากมันก่อน เพราะตอนนี้ผมงงไปหมดแล้วครับ

“ไม่รีบไม่ได้ว่ะคริสเพราะตอนนี้ไอ้สิงกับไอ้เดย์จะตีกันตายแล้ว!”

“ห๊ะ! อะไรนะ!”

“กูบอกว่าตอนนี้ผัวมึงกำลังทะเลาะกับเค้าจนจะตีกันตายอยู่แล้ว ได้ยินชัดรึยัง!”

“แล้วทำไมไม่รีบไปละวะ เร็วสิ!!”

“อ้าว ไอ้นี่”

ผมไม่รอฟังคำบ่นจากมันหรอกครับ รีบใส่เกียร์หมาวิ่งไปหาอีกคนทันที ไอ้ต้วนนะไอ้ต้วน คลาดกันแค่ไม่กี่นาทีนี่มึงไปมีเรื่องกับเค้าแล้วหรอวะเนี่ย

ตุ้บ ตั้บ พลั้ว!!!

“มึงกล้าดียังไงถึงคิดจะมาจีบเมียกู ห๊ะ!!!”

พลั้ว!!

“ก็มึงไม่ใส่ใจ กูก็จะดูแลให้ไงวะ!”

พลั้ว!!!

“ไอ้สัส!!”

ตุ้บ ตั้บ

“หยุดนะ หยุด!!!”

ไม่มีใครฟังเสียงผมเลยครับ ผมกับซีซ่าร์และวอเตอร์รีบเข้าไปแยกสิงโตกับเดย์ที่ฟัดกันเป็นหมาอยู่บนพื้น ส่วนเพื่อนคนอื่นที่วิ่งตามมาทีหลังก็รีบเข้ามาช่วยดึงไว้ แต่พวกแม่งแรงเยอะชิบเลย

“ปล่อยกู! กูจะเอาเลือดหัวมันออก ปล่อย!! ปล่อยสิเว้ย!”

สิงโตดิ้นด้วยความโมโห แรงเยอะอย่างกะควาย

“หึ ก็มาสิวะ กูกลัวมึงที่ไหนล่ะ มาเลย เข้ามา!!”

“หยุด!!!!! นี่มันเรื่องอะไรกันวะ พวกมึงกัดกันเป็นหมาแบบนี้ทำไม ห๊ะ!”

“ก็มัน….ไว้กูจะเล่าทีหลังนะคริส แต่ตอนนี้ปล่อยกูก่อนกูจะเอาเลือดชั่วมันออก”

“สิงโต! หยุดเดี๋ยวนี้แล้วตามกูมา ที่เหลือกูฝากเคลีรยร์ด้วยนะ”

ผมคว้าไปที่ข้อมืออีกฝ่ายแล้วฉุดให้เดินตามก่อนจะหันไปบอกกับวอเตอร์แล้วเดินออกมาพร้อมสิงโตที่ตอนนี้ยอมตามมาโดยดี ผมพามันเดินมาจนถึงห้องพยาบาลที่ตอนนี้ไม่มีใครนอกจากผมกับมัน ผมผลักมันให้นั่งลงที่เตียงแล้วเดินไปหยิบเครื่องมือทำแผลมาวางข้างๆ เห็นแล้วอยากต่อยซ้ำจริงๆ

“หันหน้ามา”

ผมบอกนิ่งๆ อีกฝ่ายก็ยอมทำตามแต่โดยดี หึ ไอ้คนอวดเก่งเมื่อกี้มันหายไหนแล้วล่ะ

“ซ่ามากใช่มั้ย? ชอบมากหรอเรื่องต่อยตี มาต่อยกะกูตัวๆ มั้ยล่ะ เก่งนักนี่”

“โถ คริสสสสส”

“ไม่ต้องมาทำเสียงอ่อนเสียงหวานใส่กู นั่งนิ่งๆ ด้วย”

“ครับ”

แล้วสิงโตก็สงบปากสงบคำยอมนั่งนิ่งให้ผมทำแผลให้ เหอะ มันตีกันท่าไหนวะ ทั้งปากแตกคิ้วแตก ไหนจะรอยฟกช้ำตามหน้าตาอีก นี่กะเอาตายกันไปข้างนึงจริงดิ

“เสร็จแล้ว จะไปไหนก็เชิญ”

ผมว่าพลางเก็บกล่องทำแผลในตู้ โดยที่ไม่สนใจมันต่อ แต่แค่หันหลังให้เท่านั้นอ้อมกอดอบอุ่นที่คุ้นเคยก็สวมทับเข้ามาที่เอว ใบหน้าหล่อเหลาที่ตอนนี้มีแต่รอยแผลเกยลงที่ไหล่ของผม ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดข้างแก้มแผ่วเบา

“มันไม่ได้เป็นแบบที่มึงเห็นนะ กูกับพี่แอนท์ไม่ได้ทำอะไรอย่างที่มึงคิดด้วย”

“กูคิดอะไรมึงรู้รึไง”

“คริสสสสส มึงก็รู้กูรักมึงจะตาย กูไม่มีทางนอกใจมึงแน่นอน เข้าใจกูหน่อยสิ”

มันยังคงทำน้ำเสียงออดอ้อนใส่ผมพร้อมกับอ้อมแขนที่กระชับแน่นขึ้น

“หึ กูรู้ว่ามึงไม่นอกใจหรอก แต่กับคนอื่นก็ใช่ว่าเค้าจะไม่ชอบมึงป่ะ”

“ชอบก็ช่างเขาสิ กูมีเมียอยู่แล้วนะ เรื่องอะไรจะยอมให้ใครมาแยกกูกับมึงง่ายๆ กัน”

ดูมันพูดสิครับ งานนี้ต่อให้งอนแค่ไหนก็ต้องมีเขินกันบ้างแหละนะ

“ถ้างั้นไหนลองเล่ามาซิว่าเรื่องราวมันเป็นยังไง….ถ้าเหตุผลไม่ดีพอกูไม่ยกโทษให้นะเว้ย”

ชี้หน้าคาดโทษไว้ก่อนครับ กันเหนียว 555

.

.

.

.

.

‘สิง พี่ขอคุยอะไรหน่อยได้มั้ย?’

พี่แอนท์เดินเข้ามาหาผมขณะที่กำลังตักสปาเก็ตตี้ลงจาน อืม จะว่าไปผมก็อยากคุยให้มันชัดเจนเหมือนกัน

‘ครับ’

แล้วเราทั้งคู่ก็เดินเลี่ยงไปหาที่เงียบๆ คุยกัน ผมไม่ได้อะไรหรอกนะแต่พี่แอนท์กลับพาเดินมาซะไกลแบบนี้ มันจะดูไม่ดีรึเปล่า

เราเดินมาซักพักเธอก็หยุดอยู่ริมธารที่ตอนนี้มีเสียงจิ้งหรีดเรไรร้องระงมเลย อืม วังเวงดีแท้

‘พี่มีอะไรจะพูดหรอครับ’

เธอหันกลับมามองหน้าผมด้วยสายตาที่ดูก็รู้ว่าคิดยังไงกับผมกันแน่

‘สิงไม่น่าถามเลย ก็รู้ๆ อยู่ว่าพี่จะพูดอะไร เรื่องนี้พี่เคยบอกสิงไปแล้วนี่นา’

‘อาฮะ อันนั้นผมก็รู้ แต่ผมก็เคยปฏิเสธไปแล้วนะครับ’

‘ไม่เอาน่าสิง ไปคิดดูดีๆ ก่อนไม่ได้เหรอ พี่อยากคบกับสิงจริงๆ อันนี้พี่จริงจังนะ’

ดูท่าเธอจะไม่ยอมแฮะ

‘ผมก็จริงจังเหมือนกัน อีกอย่างผมมี….’

‘อุ๊ย!! มีอะไรมาเกาะแก้มน่ะสิง นิ่งๆ นะ’

แล้วพี่แอนท์ก็เดินเข้ามาใกล้ ก่อนจะเอื้อมมือจะมาปัดๆ แถวแกเมให้ผม อืม องศานี่แบบ คิดลึกไปเลยนะพี่

แกร๊ก!!

แต่ยังไม่ทันที่จะไปทำอะไรเสียงกิ่งไม้หักด้านหลังก็ทำเอาผมสะดุ้งนิดๆ แล้วเมื่อหันไปมิงก็เห็นหลังไวๆ ของคนที่ผมคุ้นเคยเป็นอย่างดี 

‘คริส!!!’

บ้าเอ้ย!!

หมับ!

ผมที่กำลังเดินตามอีกฝ่ายก็โดนพี่แอนท์คว้าแขนเอาไว้ซะก่อน

‘สิง เรายังคุยกันไม่เสร็จเลยนะ’

‘ปล่อยครับ ผมจะรีบไปตามเมียผม’

‘!!!!’

แล้วผมก็สะบัดแขนให้หลุดจากการเกาะกุม ก่อนจะออกตัววิ่งทันที เหมือนว่าพี่แอนท์จะช็อคไปแล้ว ช่างเหอะ ไม่จำเป็นต้องอธิบายอะไรเพราะผมก็ตั้งใจจะบอกอยู่แล้วว่าผมมีแฟนแล้วอะนะ

.

.

.

.

.

“นี่มึงพูดแบบนั้นจริงดิ”

“กูจะโกหกทำไมล่ะ”

“อ่า กูว่าพี่เค้าคงช็อคน่าดูเลย”

“แล้วไง กูเคยบอกไปแล้วว่าไม่ได้ชอบพี่เค้าก็ยังจะตื้อไม่เลิก กูไม่อยากไปว่าผู้หญิงนะเว้ยมันไม่ดี”

“อืม มันก็ดีแล้วไง เป็นผู้ชายก็ต้องให้เกียรติผู้หญิงน่ะถูกแล้ว”

ผมว่าพร้อมกับตบไหล่มัน เจ้าตัวก็ฉีกยิ้มกว้างแทบจะถึงหูเลยทีเดียว

“ยกโทษให้กูแล้วใช่ป่ะ ไม่โกรธแล้วนะ”

“หึ! ก็ถ้าเรื่องมันเป็นแบบนี้กูก็จะไม่โกรธแล้วกัน แต่อย่าให้มีอีกนะ เพราะต่อไปกูไม่รับประกันว่าจะไม่โกรธ เคร๊?”

“คร้าบบบบบ สัญญาเลย”

ผมกับมันหัวเราะให้กันเบาๆ ก็ไม่รู้หรอกครับว่าอนาคตจะเป็นยังไง จะมีเรื่องให้เราต้องปวดหัว ให้คิดมาก หรือให้เราทะเลาะกันอีกซักกี่เรื่อง แต่ในวันนี้ขอแค่เราทั้งคู่เข้าใจกันก็พอแล้ว


Update 50%






TBC.

×××××××××××××


55555 ขำนำมาก่อนเลย

โดนตามมมมมมมมม

ขอบคุณที่ติดตามกันนะคะ ขออัพ 50% ก่อนน้า คิดไม่ออกจริงๆ

เดี๋ยวจะรีบมาอัพที่เหลือต่อจ้า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 89 ครั้ง

58 ความคิดเห็น

  1. #58 vorawan1157 (@vorawan1157) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 12:49
    รออีก 50%นะ
    #58
    0
  2. #57 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 22:51
    กว่าจะเข้าใจกันได้ต้องมีฟกช้ำก่อน ถ้าฟังสิงซักนิดก็ไม่มีเรื่องแล้วนะตัวแสบ ทีหลังแอบฟังก็ฟังให้จบนะเรา ส่วนพี่สิงนี่ก็หวงโหดจริง,,,,
    #57
    0
  3. #56 K_kom_2519 (@K_kom_2519) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 15:41

    ขอบคุนน่ะค่ะ

    #56
    0