นายซูเปอร์สตาร์กับนายคาสโนว่า (MarkBam ft.got7) END

ตอนที่ 14 : เริ่มความสัมพันธ์(ลับๆ)แฟน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4263
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 133 ครั้ง
    1 ต.ค. 60

   หลังจากที่ผมกับมาร์คทะเลาะกันด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่องอยู่บนเตียงมาซักพักนึง ผมรำคาญจึงบอกส่งๆกับเขาว่า
"ผมตกลงที่จะคบด้วย...เเต่เรื่องนี้ต้องเป็นความลับ" มาร์คมองหน้าผมแบบไม่เข้าใจว่า..ทำไม
"ผมพึงเขามาทำงานและยังอยากสนุกกับงานอยู่...และที่สำคัญที่สุด..."
"ผมยังอยู่ในสัญญาห้ามเดท....และห้ามคบกันในบริษัท"
"หึ...ไอ้สัญญางี่เง่านั้น..ยกเลิกมันเดี๋ยวนี้ก็ได้ ถ้านายต้องการ"
"นายจะบ้าหรืองัย...จะทำแบบนั้นได้งัย"
"ก็ฉันเป็นลู..." (ก็เป็นลูกเจ้าของค่ายและจะเป็นประธานคนต่อไป...แต่มาร์คก็ไม่ได้พูดออกมา)
"เป็นอะไรลู...อะไร ถึงนายจะทำเงินให้บริษัทแค่ไหน ก็ไม่ใช่ว่าจะทำอะไรตามใจของนายได้เสมอไปนะ"
"แล้ว...ผมก็ไม่อยากมีเรื่องด้วย เข้าใจไหมครับคุณ มาร์ค ต้วน"
"ทีนี้ปล่อยผมไปอาบน้ำได้ยัง...เหนียวตัวจะแย่แล้ว"
"งันเราเข้าไปพร้อมกันเลยไหม...ฉันว่านายคงไม่ไหว"
"อย่า..ดีกว่า ผมอยากอาบคนเดียว"
"ก็ได้เดียวฉันพาไปที่ห้องน้ำเอง" มาร์คก็มาอุ้มผมไปส่วที่ห้องน้ำ ผมจึงไล่ให้เขาออกไป พอเขาออกไปผมก็ถอดเสื้อคลุมที่มาร์คน่าจะสวมให้ตอนที่เสร็จภารกิจแล้ว พอถอดเสื้อคุมเสร็จแล้วมองดูตัวเองในกระจก มาร์คทิ้งรอยไว้บนร่างของผมเยอะมากตั้งแต่คอถึงต้นขา
เขาเป็นบ้าอะไร...ทิ้งรอยไว้เยอะขนาดนี้แล้วเมื่อไรมันจะหาย และที่สำคัญที่สุดตรงคอ...มีเยอะและชัดมาก ไม่รู้ว่าเครื่องสำอางจะเอาอยู่ไหใ
นี้ผมคิดถูกหรือคิดผิดกันแน่....ที่จะเริ่มความสัมพันธ์ลับๆกับเขา ที่เป็นศิลปินแลคาสโนว่าอันดับหนึ่งกับผมที่กำลังเป็นซูเปอร์สตาร์หน้าใหม่ของวงการ
ความสัมพันธ์แบบลับๆของเราจะอยู่ได้นานซักแค่ไหน แล้วคนอย่างเขาจะต้องการผมไปอีกถึงเมื่อไร....และมันจะเป็นความลับไปได้นานแค่ไหน...แค่คิดผมก็เหนื่อยกับความสัมพันธ์ของเราทั้งสองที่มันก้าวผ่านความเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องในบริษัท...





ก๊อกๆๆๆๆปังๆๆๆๆ

"ไอ้มาร์ค...เปิดประตู กูรู้ว่ามึงอยู่ในห้อง"
"เป็นเฮี้...อะไรเคาะอยู่ได้ คนจะนอน"
"แบม..อยู่กับมึงไหม..." แล้วใช้สายตามองเข้ามาในห้อง เห็นเสื้อผ้าตกอยู่ที่พื้น พอมองไปที่เตียงสภาพเหมือนสนามรบ
"ไอ้มาร์ค....นี้มึ...."
แก๊ก ผมเปิดประตูห้องน้ำออกมาพอดี พอเงยหน้าขึ้นผมก็สบตาพี่แจบอมกับพี่เนียร์พอดี แถมมาร์คยังใส่แค่บ็อกเซอร์ เพราะเขาเอาเสื้อคุมอาบน้ำให้ผมใส่ แค่พวกพี่เขาเห็นก็รู้แล้วว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น
"พี่ว่าเรามีเรื่องต้องคุยกัน..."
"แบมไปแต่งตัวให้เรียบร้อย..."
"มึงด้วยไอ้เฮี้...มาร์ค สร้างแต่เรื่องนะมึง" 
"กูช่วยมึงไม่ได้ตลอดนะไอ้ห่...." 


           เสียงของพี่จินยองบนออกมาตลอดเวลาที่ผมกำลังแต่งตัว พอเสร็จผมก็เดินไปหาไปเนียร์ที่นั่งรออยู่ที่ โซฟาเพื่อเตรียมซักฟอกผมกับมาร์ค ตอนนี้พี่เนียร์ดูดุจริงๆผมไม่เคยเห็นพี่เนียร์ในมุมนี้มาก่อน แล้วผมก็ไม่อยากให้พี่เนียร์ทำหน้าแบบนี้ ผมจึงเดินเข้าไปนั่งข้างพี่เนียร์แล้วก็กอด อ้อนตามประสาผม ตอนแรกพี่เนียร์ไม่สนใจและพยายามดันตัวผมออก แต่ผมไม่ยอมปล่อย จนพี่เนียร์เริ่มทนไม่ไหว หันมาดุผมแบบห่วงๆ พร้อมกับเอามือลูบผมของผมอย่างอ่อนโยน
"ไม่ต้อวมาอ้อนตอนทำผิดเลย...ครั้งนี้เรื่องใหญ่จริง รู้ใช่ไหม..หือ"
"คร้าบ..."ผมตอบกลับไปอย่างอ้อนๆพร้อยกับเอาหัวกลมๆและแก้มกลมๆของผมพิงที่ไหล่ของพี่เนียร์ แล้วพี่เนียร์ก็ก้มมามองผมแล้วเอามือลูบหัวผมไปมา ผมจึงยิ้มตาหยีให้พี่เนียร์
"ให้มันน้อยๆหน่อยจินยอง..." เสียงมาร์คเอยขึ้น ผมและพี่้นียร์จึงหันไปมองหน้าเขา
"ทำไม...นายห่วงเหรอ" พี่เนียร์ถามกลับ
"นี่...น้องชายฉัน ฉันจะกอด จะหอม นายจะทำไม"
"เออ...น้องมึง....แต่เมียกู!!! กูห้าม กูหวง ชัดไหม"
"ไอ้มาร์ค..."  "มึง..."  "มาร์ค" 
"กูไม่รู้จะพูดอะไรกับมึงจริงๆ ออกตัวไปไหน พ่อคาสโนว่าสิ้นลาย" เสียงของพี่เเจบอมเอยอย่างล้อๆ
"หุบปากน่า...เจบี" 
"เดี๋ยวคนแถวนี้จะยิ่งได้ใจ...เพราะขอสิ่งที่ไม่เคยมีใครเรียกร้องจากกูขนาดนี้"
"แล้วกูก็ยังโง่...ยอมทำตามด้วย" มาร์คพูดพร้อมกับจ้องมาที่ตาของผม ว่ายอมให้นายสุดๆแล้ว
"เรื่องอะไรห่ะ...แบมแบม" เสียงพี่เนียร์กับพี่แจบอมเอยขึ้นพร้อมกัน
"ถ้าผมบอกไปแล้ว...มีเรื่องอะไรเกิดขึ้น พวกพี่ทั้งสองต้องอยู่ข้างผม และช่วยเหลือผมนะ"
"อืม.."
"ผมกับมาร์คพวกพี่ๆคงดูออกว่าเกิดอะไรขึ้น... ตอนนี้ผมกับมาร์คเราคบกันแล้วแบบแฟน...เเละสิ่วที่ผมขอจากเขาคือ..
ให้เก็บเรื่องที่เราคบกันเป็นความลับจนกว่าผใจะหมดสัญญาห้ามเดท"
"แล้วออกจากค่าย....หรือเลิกเป็นศิลปินแล้ว"
"ห่ะ..ทำไมล่ะ" เสียงพี่เนียร์เอยอย่างแปลกใจ
"ไอ้มาร์ค..มึงไม่บอกแบมหรอว่า...."
"กูจะบอก...แต่เขายังสนุกที่จะทำงาน และกูก็ยังไม่อยากรีบไปทำงานนั้น"
"ตาแก่นั้นยิ่งอยากให้กูไปเร็วๆอยู่ด้วย ขืนรู้มีหวังเอาเรื่องนี้เป็นข้ออ้างให้กูทำตามที่เขาสั่ง"
"ดูสถานการณ์ไปก่อน...ค่อยว่ากัน"
"เรื่องอะไรกันครับ...ผมรู้ได้ไหม?"
"ไม่ใช่เรื่องของเด็ก...อย่ายุ่ง" มาร์คพูดสวนกลับมา
"ไหนบอกยอมผมมากสุด...ผมรู้สึกว่าเหมือนโดนบังคับและถูกควบคุมอยู่เลย"
"ฉันจะบอกเรื่องที่นายควรรู้ไว้ ฉันขี้หึง ขี้หวง อารมณ์ร้าย เอาแต่ใจ แต่ฉันให้อะไรใครแล้วให้เกินร้อย
ทุ่มหมดตัว โดยไม่สนใจใคร แม้ชีวิตของฉันก็ให้ได้...นายจะทำอะไรเอาแต่ใจหรือทำเรื่องที่ฉันไม่พอใจ
และไม่ชอบมากแค่ไหนก็ได้...แต่มีสิ่งเดียวที่นายห้ามทำกับฉันเด็ดขาด...แค่นายเท่านั้น"
".......อย่าหักหลังฉัน.  อย่าทรยศฉัน...." เขาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
ผมก็ควรจริงจังกับเขาด้วยใช่ไหม 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 133 ครั้ง

227 ความคิดเห็น

  1. #196 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 10:25

    โหดขนาดนี้ใครจะกล้า

    #196
    0
  2. #168 kasinee34 (@kasinee34) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 17:22
    ดุจังวู้ยยยยย
    #168
    0
  3. #150 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2561 / 13:30

    อย่าดุน้อง
    #150
    0
  4. #105 litterrabbitza (@rabbitza) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2560 / 02:48
    ดุจริงๆเลยพี่มาร์คเนี่ย
    #105
    0
  5. #32 KanitthaTaluang (@KanitthaTaluang) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 22:01
    เค้าเป็นแฟนกันแล้ววว เขินนนน
    #32
    0