[FIC KnB] ผมน่ะ ยังไงก็เป็นได้แค่เงาสินะครับ?(allKuroko)

ตอนที่ 18 : Special story - Happy Birthday (Kiseki x Kuroko) 6P!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,773
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 84 ครั้ง
    16 พ.ค. 58

Special story - Happy Birthday (Kiseki x Kuroko) 6P!

 
 

Title : Happy Birthday To Tetsuya

Pairing :  Kiseki no Sadai x Kuroko (Kise/ Mido/ Ao/ Mura/ Aka x Kuroko)

Rating : ???

Warning : อาจมีการเสียเลือดมากพอสมควร ขอให้ผู้อ่านทุกคนโปรดใช้กรรไกร(?)ในการอ่าน ขอบคุณค่ะ

-///-

By : Mind-San./Mi~chan

 . . . . .
 

 

            “ให้ผมไปซื้อน้ำให้ทุกคนเหรอครับ?” คุโรโกะ เท็ตสึยะพูดพร้อมกับทำสีหน้าแปลกใจเมื่อได้ยินคำขอจากทุกคนในทีมปาฏิหาริย์ที่กำลังมองมาที่เขาด้วยสีหน้าคาดหวังสุดๆ

 

            “นะคุโรโกจจิ พวกเราหิวน้ำมากๆแต่ตอนนี้เหนื่อยจนแทบลุกไม่ไหวแล้ว” คิเสะทำหน้าเศร้าพลางทิ้งตัวลงบนม้านั่งตัวยาวเหมือนกับคนอื่นๆ ตามเนื้อตัวเปียกโชกไปด้วยเหงื่อเพราะคู่แข่งในครั้งนี้แข็งแกร่งมากจนพวกเขาเหนื่อยแทบตายกว่าจะเอาชนะมาได้

 

            “แต่น้ำสำหรับนักกีฬาก็มีตั้งเยอะไม่ใช่เหรอครับ?” คนตัวเล็กพูดพลางเดินแจกผ้าขนหนูให้ทุกคนในทีม ไล่จากคิเสะ มิโดริมะ อาโอมิเนะ มุราซากิบาระแล้วก็อาคาชิ พวกเขาทั้งห้าคนต่างลงเล่นตั้งแต่ต้นจนจบเกมส์เพราะว่าซิกส์แมน เงามายาอย่างคุโรโกะได้รับบาดเจ็บที่แขนจนกัปตันบาสเทย์โคถึงกับสั่งด้วยน้ำเสียงเด็ดขาดว่าให้ตายยังไงก็ห้ามให้คุโรโกะ เท็ตสึยะลงไปเล่นเด็ดขาด พอราชาผู้ไร้พ่ายออกคำสั่งมาแบบนี้คนตัวเล็กจึงไม่มีทางคัดค้านอะไรได้เลย

 

            “อันนั้นมันหมดแล้วนะคุโรจิน~” น้ำเสียงยานคางที่เต็มไปด้วยความเหนื่อยของมุราซากิบาระดังขึ้นมาเป็นเหตุให้เด็กหนุ่มผมฟ้ารีบวิ่งเข้าไปดูกระติดใบใหญ่ที่มีไว้สำหรับบรรจุขวดน้ำให้นักกีฬา มือเล็กค่อยๆเปิดฝาขึ้นก่อนจะหยิบขวดหลายๆขวดขึ้นมาเขย่า

 

            ขวดน้ำนั้นเบาโหวง น้ำที่อยู่ในนั้นก็ไม่เหลือสักหยดเลยเช่นเดียวกัน..

 

            “ทำไมหมดเร็วแบบนี้ล่ะครับ?” คนตัวเล็กถามอย่างแปลกใจ ปกติแล้วน้ำสำหรับนักกีฬานั้นจะขนมาเยอะเป็นพิเศษ เพราะงั้นถึงจะดื่มไปมากแค่ไหนมันก็ต้องมีเหลือบ้างไม่มากก็น้อย ไม่ใช่ไม่เหลือเลยสักหยดแบบนี้ มันแปลกเกินไปแล้วนะ..

 

            “ก็คู่แข่งวันนี้มันธรรมดาซะที่ไหนล่ะเท็ตสึ แถมอากาศก็ร้อนขนาดนี้ทุกคนเลยเผลอกินกันหมดน่ะสิ” อาโอมิเนะ ไดกิเอสแห่งทีมบาสเกตบอลเทย์โคพูดพลางเอาผ้าเช็ดหน้าซับเหงื่อที่ยังคงผุดขึ้นมา “เพราะงั้นช่วยไปซื้อให้หน่อยนะเท็ตสึ”

 

            “คุโรโกจจิเป็นความหวังเดียวของพวกเรานะ”

 

            “คราวนี้ฉันเห็นด้วยกับคิเสะนะคุโรโกะ” มิโดริมะขยับแว่นเล็กน้อยก่อนจะมองมายังคนผมฟ้า

 

            “ฉันหิวน้ำมากเลยอ่ะคุโรจิน...”

 

            “ฉันก็คิดว่าคราวนี้ต้องรบกวนนายแล้วล่ะเท็ตสึยะ” ทุกคนพูดเป็นเชิงขอร้องจนคุโรโกะยอมใจอ่อน เขาพยักหน้าเบาๆก่อนจะแย้มรอยยิ้มบางๆจนทุกคนถึงกับหน้าแดง

 

            “งั้นเดี๋ยวผมไปซื้อให้นะครับ ทุกคนอยากจะดื่มอะไรเหรอครับ?” ดวงตาสีฟ้าสวยไล่สายตาไปมองทุกคนก่อนที่อาโอมิเนะจะรีบตอบเป็นคนแรก

 

            “ฉันขอโคล่าขวดใหญ่”

 

            “ผมขอน้ำพันซ์ฮะ!” คิเสะยกมือด้วยท่าทางร่าเริงต่างจากเมื่อครู่ลิบลับ

 

            “ฉันขอสปอร์ตดริ้งค์ละกัน” มิโดริมะพูดขึ้นมาบ้าง

 

            “ฉันขอน้ำหวานขวดสีเขียวเรืองแสงน๊าคุโรจิน อ๊ะ! ฝากซื้อมันฝรั่งทอดห่อใหญ่มาสองห่อด้วย” เด็กหนุ่มผมม่วงพูดด้วยน้ำเสียงราวกับกำลังอ้อนผู้ใหญ่

 

            “แล้วอาคาชิคุงล่ะครับ?” คุโรโกะหันไปหาคนสุดท้าย เด็กหนุ่มผมสีแดงสดทำท่าคิดแวบหนึ่งก่อนจะยิ้มมุมปากแล้วหันไปสบตากับดวงตาสีฟ้าสวย

 

            “ขอชามัทฉะเย็นๆสักขวดแล้วกัน”

 

            “ได้ครับ งั้นเดี๋ยวผมออกไปซื้อให้นะครับ ระหว่างนี้ทุกคนก็ไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดกันก่อนก็ได้”

 

            “เดี๋ยวก่อนเท็ตสึยะ” น้ำเสียงไม่บ่งบอกอารมณ์ของอาคาชิเอ่ยขึ้นจรเด็กหนุ่มผมฟ้ารีบหันมามองด้วยความแปลกใจ

 

            “ครับ?”

 

            “แขนนายยังไม่หายดี ให้เด็กปีหนึ่งตามไปช่วยถือของละกันนะ” พูดจบก็ปรายตาไปมองรุ่นน้องปีหนึ่งที่รีบเดินเข้ามาหาอย่างรู้งาน คนตัวเล็กพยักหน้ารับอย่างว่าง่าย ไปกับรุ่นน้องก็ดีเหมือนกัน เพราะสิ่งที่ทุกคนสั่งมาเขาคงจะยกคนเดียวไม่ไหวแน่ๆ ยิ่งตอนที่แขนเจ็บแบบนี้แล้วด้วยน่ะนะ

 

            “ไปกันเถอะครับ” คุโรโกะหันมาบอกกับรุ่นน้องก่อนจะเดินนำออกไปจากห้องพลางทบทวนเครื่องดื่มที่ทุกคนบอกมา โดยที่ไม่ได้ยินเลยว่าอาคาชิเดินไปกระซิบอะไรกับรุ่นน้องคนนั้น...

 

            “ทำอย่างที่ตกลงกันไว้นะ”

 

            “ได้ครับกัปตัน”

 

            เด็กปีหนึ่งรับคำก่อนจะก้าวเท้าตามเงามายาแห่งเทย์โคไปด้วยความรวดเร็ว ทุกคนในทีมปาฏิหาริย์มองหน้ากันแล้วเผยรอยยิ้มออกมา

 

            “เอาล่ะ ถึงเวลาแล้ว” อาคาชิพูดก่อนจะเดินไปที่ห้องล็อกเกอร์ที่สั่งให้คนอื่นจัดเตรียมไว้ให้ก่อนหน้านี้อย่างเรียบร้อย ก่อนที่คนอื่นจะเดินตามเข้าไป...

 

 

 

            “ให้ผมช่วยถือดีกว่านะครับ” น้ำเสียงหวานของคุโรโกะเอ่ยอย่างเกรงใจเมื่อเห็นรุ่นน้องที่มาด้วยกันหยิบของทุกอย่างที่ซื้อมาไปถือเองซะหมด ซึ่งของในนั้นก็หนักไม่ใช่เล่นเลยด้วย ถึงรุ่นน้องคนนี้จะตัวใหญ่กว่าเขามากก็เถอะ แต่เขาก็ยังอยากช่วยอยู่ดี

 

            “ไม่ต้องหรอกครับ รุ่นพี่แขนเจ็บอยู่นี่นา อีกอย่างนี่ก็ใกล้ถึงโรงยิมแล้วด้วย” รุ่นน้องคนนั้นพูดด้วยน้ำเสียงร่าเริงพลางเอี้ยวตัวหลบคนตัวเล็กที่จะเข้ามาช่วยเป็นระยะ จะว่าไปแล้วคุโรโกะก็พูดแบบนี้มาตั้งแต่ที่ร้านสะดวกซื้อจนถึงโรงยิมเลยน่ะนะ

 

            คุโรโกะเปิดประตูเข้าไปในโรงยิมก่อนจะรู้สึกแปลกใจนิดหน่อยเมื่อเห็นว่าในนี้เงียบผิดปกติ สงสัยทุกคนอาจจะอยู่ในห้องล็อกเกอร์ล่ะมั้ง เด็กหนุ่มผมฟ้าคิดในใจก่อนจะเดินนำไปที่ห้องล็อกเกอร์แล้วบิดลูกบิดประตูออก

 

            แก็ก!

 

            ล็อคเหรอ?

 

            น่าแปลก.. ตั้งแต่เขาเข้าชมรมนี้มาห้องล็อกเกอร์ไม่เคยล็อกนอกจากตอนดึกที่ทุกคนกลับบ้านไปกันหมดแล้ว คุโรโกะยกมือขึ้นมาเคาะประตูเบาๆ

 

            “ขอโทษนะครับ มีใครอยู่หรือเปล่า ผมซื้อเครื่องดื่มมาให้แล้วครับ” สิ้นเสียงพูดของคนตัวเล็กเสียงปลดล็อกประตูก็ดังลอดออกมาทันที ดวงตาสีฟ้าสวยฉายแววสงสัยก่อนจะบิดลูกบิดเข้าไปอีกครั้ง โดยที่ไม่ทันสังเกตว่ารุ่นน้องที่เดินมาด้วยกันได้หายไปเสียแล้ว...

 

            “เซอร์ไพรส์!!!!!!!!!!!

 

            น้ำเสียงร่าเริงของนายแบบหนุ่มชื่อดังอย่างคิเสะพุ่งเข้ามาแล้วคว้าคนตัวเล็กมากอดแน่น รอบข้างต่างจุดพลุกระดาษหลากสีโปรยใส่คนตัวเล็ก คุโรโกะมองอย่างงงๆเมื่อเห็นว่าห้องล็อกเกอร์ที่นี่กลายเป็นเพียงห้องว่างเปล่าๆ บนโต๊ะที่ตั้งอยู่กลางห้องมีเค้กก้อนใหญ่วางอยู่พร้อมกับป้ายสีฟ้าที่ถูกแขวนไว้ห้อยลงมาจากเพดาน ตัวหนังสือที่ถูกเขียนอย่างประนีตนั้นอ่านได้ว่า..

 

            ‘Happy Birthday To Tetsuya’

 

            “ทุกคน...” คนตัวเล็กมองทุกคนด้วยใบหน้าซึ้งใจ เขาเกือบลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าวันนี้เป็นวันพิเศษ แต่ถึงอย่างนั้นทุกคนก็ยัง...

 

            “สุขสันต์วันเกิดนะเท็ตสึ ทำหน้าแบบนี้อย่าบอกนะว่าลืมวันเกิดตัวเองไปแล้วน่ะ” เด็กหนุ่มผิวเข้มเดินมาหาคู่หูของตนก่อนจะยีเรือนผมสีฟ้าอ่อนของคนตัวเล็กอย่างหมั่นไส้

 

            “ไม่ได้ลืมสักหน่อยครับ..” คุโรโกะเบือนหน้าไปทางอื่น ไม่อยากจะยอมรับตรงๆหรอกว่าสิ่งที่อาโอมิเนะพูดนั้นถูกต้องทั้งหมด

 

            “ขอให้จากนี้ไปก็มีความสุขมากๆล่ะคุโรโกะ แล้วก็อย่าลืมบกลักกี้ไอเทมติดตัวไว้ด้วยนะ” มิโดริมะพูดพลางถือกล่องของขวัญส่งให้ร่างเล็ก เด็กหนุ่มผมฟ้ายิ้มให้อีกฝ่ายแล้วรับกล่องใบนั้นมา

 

            “ขอบคุณนะครับมิโดริมะคุง”

 

            “อืม..”

 

            “นี่ของผมฮะคุโรโกจจิ รับรองว่าคุโรโกจจิต้องชอบมากแน่ๆ” คิเสะยิ้มอย่างร่าเริงตามนิสัย

 

            “ขอบคุณครับคิเสะคุง”

 

            “ส่วนอันนี้ของฉันนะคุโรจิน~” มุราซากิบาระว่าพลางถือกล่องของขวัญขนาดใหญ่มากออกมา ตอนแรกคนตัวเล็กก็ยื่นมือไปรับตามปกติแต่พอร่างสูงใหญ่ของคนผมม่วงปล่อยมือออกกล่องของขวัญนั้นก็ตกลงพื้นทันที นี่มันหนักไปแล้วนะ!

 

            “มันคืออะไรเหรอครับมุราซากิบาระคุง?” คุโรโกะอดถามไม่ได้ คนผมม่วงคงจะไม่ได้เอาของจำพวกเครื่องใช้ไฟฟ้ามาหรอกนะ

 

            “ขนมไงคุโรจิน กินเยอะๆนะ” มุราซากิบาระพูดด้วยน้ำเสียงยานคางตามปกติแต่สีหน้ากลับฉายแววเขินอายอยู่นิดๆจนคนตัวเล็กอดยิ้มให้กับท่าทางน่ารักเหมือนเด็กๆของอีกฝ่ายไม่ได้

 

            “ขอบคุณนะครับ”

 

            “ส่วนอันนี้ของฉันเท็ตสึ” คุโรโกะรับลูกบาสใหม่เอี่ยมที่ผูกด้วยโบว์สี้น้ำเงินมาจากอาโอมิเนะ เด็กหนุ่มผมเข้มยิ้มอย่างสดใส “มีความสุขมากๆล่ะ”

 

            “ขอบคุณนะครับอาโอมิเนะคุง” ชอบมากเลยล่ะครับ คนตัวเล็กเก็บประโยคหลังสุดไว้ในใจก่อนมองลูกบาสสีส้มในมือด้วยรอยยิ้ม

 

            “ส่วนอันนี้เป็นของฉันนะเท็ตสึยะ ฉันอยากให้นายเก็บไว้ให้ดีๆ” อาคาชิพูดพลางยื่นกล่องสีเหลี่ยมผืนผ้าขนาดไม่ใหญ่ไม่เล็กมากมาให้ ดวงเนตรต่างสีมองสบกับดวงตาสีฟ้าอย่างอ่อนโยน

 

            “ขอบคุณครับอาคาชิคุง ผมจะเก็บไว้อย่างดีเลยครับ”

 

            “งั้นเราก็ให้คุโรโกจจิเป่าเค้กกันเถอะนะฮะ!” เมื่อทุกคนให้ของขวัญกันเสร็จเรียบร้อย คิเสะก็เดินไปจุดเทียนที่ปักอยู่แล้วถือเค้กมาให้ มันเป็นเค้กก้อนใหญ่ที่ถูกทาด้วยแยมบลูเบอร์รี่สีฟ้าอ่อน บนหน้าของตัวเค้กมีน้ำตาลปั้นเป็นรูปลูกบาสจำนวนหกลูกส่วนตรงกลางก็เป็นป้ายช็อกโกแลตที่มีตัวหนังสือเขียนไว้ว่า..

 

            ‘Happy Birthday To Tetsuya’

 

            คนตัวเล็กหลับตาลงพลางอธิษฐานในสิ่งที่หวังลงไป ไม่นานเขาก็ลืมตาขึ้นพร้อมกับเป่าเทียนจนดับ ทุกคนในห้องยิ้มออกมาก่อนจะพาคนตัวเล็กไปนั่งที่โต๊ะ

 

            “งั้นเราก็กินเค้กกันเถอะนะฮะ”

 

            “แต่ผมไม่เห็นว่าในห้องนี้มีจานใส่เค้กเลยนะครับ” คุโรโกะมองงอย่างงงๆ เมื่อเห็นว่าทั้งห้องโล่งกว้างจนไม่มีอะไรเลย บนโต๊ะก็มีแค่เค้กละเครื่องดื่มหลากหลายชนิดเท่านั้น ก่อนที่คนตัวเล็กจะนึกขึ้นมาได้ว่าเขาเดินมากับรุ่นน้องอีกคน แต่ตอนนี้กลับหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้ และในขณะเดียวกันมุราซากิบาระก็ถือถุงเครื่องดื่มที่คนตัวเล็กไปซื้อมาให้มาวางไว้บนโต๊ะข้างๆกัน

 

            “ไม่ต้องใช้จานก็ได้ฮะ งั้นผมข้อป้อนคุโรโกจจิคนแรกเลยนะ” นายแบบหนุ่มพูดพลางเอามือปาดหน้าเค้กแล้วเอาเข้าปากตั้วเอง

 

            “เอ๋? หมายความว่าไง.. อื้อ!” ยังพูดไม่ทันจบประโยคริมฝีปากของคนตัวเล็กก็ถูกช่วงชิงจากคนร่างสูง คิเสะจับใบหน้าของอีกฝ่ายไว้แน่นแล้วบดเบียบริมฝีปากเข้าไป ลิ้นร้อนๆค่อยๆล่วงล้ำเข้ามาในโพรงปากหวานพร้อมกับเค้กเนื้อนิ่มที่เริ่มละลาย ใบหน้าหวานแดงซ่านพลางกำเสื้อของคนตัวสูงไว้แน่น สัมผัสได้ถึงความหวานของเนื้อเค้กและรสจูบอันร้อยแรงที่อีกฝ่ายมอบให้..

 

            “แค่ก! ฮะ...” ในที่สุดริมฝีปากบางก็ถูกปล่อยเป็นอิสระ คุโรโกะสำลักเล็กน้อยพร้อมกับน้ำตาที่เริ่มคลอเบ้า เขาอยู่ในอ้อมแขนของคิเสะที่กำลังโอบเอวไว้หลวมๆ รู้สึกได้ถึงอัตราการเต้นของหัวใจที่เต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ

 

            “พอแล้วคิเสะ มานี่คุโรโกะ” มิโดริมะผลักตัวคิเสะออกแล้วคว้าตัวของคุโรโกะมากอดไว้แทน ซึ่งนายแบบหนุ่มก็ไม่ว่าอะไร ดวงตาเรียวคมหรี่ลงอย่างพอใจก่อนจะแตะปากของตัวเองเบาๆเมื่อรู้สึกได้ถึงรสหวานที่ยังงติดอยู่ไม่จางหาย

 

            “มะ.. มิโดริมะคุง อื้อ!” ดวงตาสีฟ้าสวยเบิกโพลงเมื่อมิโดริมะจูบเขาด้วยใบหน้าแดงซ่านไม่แพ้กัน แว่นสายตาของร่างสูงถูกถอดออกจนใบหน้าของทั้งสองสามารถแนบชิดกันได้ดียิ่งขึ้น ลิ้นหนาค่อยๆส่งครีมรสหวานเข้าไปในโพรงปากเล็กก่อนจะค่อยๆถอนริมฝีปากออกมา

 

            “หวาน...” มิโดริมะเช็ดคราบครีมให้คนตัวเล็กที่ใบหน้าแดงก่ำอย่างควบคุมไม่ได้ ปากอ้าออกเล็กน้อยๆเพราะเริ่มหายใจไม่ทันนั้นยิ่งดูน่ารักมากขึ้นไปอีก ก่อนที่ร่างของคุโรโกะจะโดนดึงไปทางอื่น คนตัวเล็กสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อแผ่นหลังขของตัวเองสัมผัสกับหน้าอกแกร่ง ใบหน้าหวานถูกจับให้หันข้าง ก่อนที่อาโอมิเนะจะโน้มตัวลงมาแล้วเริ่มต้นจูบร่างบางอย่างร้อนแรงไม่แพ้กัน

 

            “อื้อ.. อื้ม..” เด็กหนุ่มผมฟ้าหลับตาด้วยความรู้สึกที่เกินจะบรรยาย ตอนนี้ลมหายใจของเขาถูกช่วงชิงไปสามครั้งติดต่อกันจนขาเรียวเล็กแทบจะรับน้ำหนักไม่ไหว จนอาโอมิเนะต้องพยุงอีกฝ่ายไว้เพื่อไม่ให้ล้มลงไป เด็กหนุ่มผิวเข้มตักตวงความหวานจากปากเล็กอยู่นานก่อนจะโดนใครอีกคนดึงคอเสื้อเขาออกจนต้องแยกกับร่างเล็ก อาโอมิเมะสบถอย่างหัวเสียแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรมากกว่านั้น

 

            มุราซากิบาระปล่อยคอเสื้อของคนผิวเข้มออก ร่างใหญ่เดินไปอุ้มคนตัวเล็กที่กำลังหมดแรงมาไว้ในอ้อมกอดก่อนจะทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ในห้องโดยให้คนตัวเล็กนั่งบนตักและหันเข้าเข้าหากัน

 

            “อะ.. มุราซากิบาระ..คุง” น้ำเสียงหวานพูดทั้งๆที่ยังหอบอยู่ ในตอนนี้ใบหน้าน่ารักนั้นแดงยิ่งกว่าลูกมะเขือเทศจนมุราซากิบาระอดที่จะเข้าไปใกล้ๆไม่ได้ “อ๊ะ! ดะ.. เดี๋ยวครับ” คุโรโกะรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังจะทำอะไรจึงผลักหน้าอกหนาออกแต่ก็ถูกร่างใหญ่รวบข้อมือไว้ได้อยู่ดี

 

            “ไม่เดี๋ยวแล้วล่ะคุโรจิน” พูดจบเขาก็จับใบหน้าของคนตัวเล็กมาประทับจูบอย่างเอาแต่ใจ ลิ้นหนาที่เต็มไปด้วยเนื้อเค้กค่อยๆละเลียดชิมความหวานจากโพรงปากเล็กช้าๆ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเค้กหรือร่างบางกันแน่ที่หวานจนแทบไม่อยากปล่อยริมฝีปากออกไปเลย

 

            “อื้ม!!!” น้ำสีใสล้นออกมาจากดวงตาก่อนจะค่อยๆไหลลงมาบนแก้มเนียนสวย คนตัวเล็กร้องครางทักท้วงเบาๆเมื่อเริ่มถึงขีดจำกัดจนมุราซากิบาระต้องถอนริมฝีปากออกอย่างเสียดาย คุโรโกะตัวสั่นเทิ้มก่อนจะซุกใบหน้าของตัวเองลงบนแผ่นอกหนาอย่างหมดแรง

 

            “ฮะ.. ฮะ..”

 

            เสียงหอบกระเส่าดังขึ้นเป็นระยะจนทุกคนที่เหลือพากันหน้าแดงตามไปด้วย

 

            “อ๊ะ!” เด็กหนุ่มร่างเล็กสะดุ้งเฮือกเมื่อตนถูกดึงออกจากตักของมุราซากิบาระ เจ้าของดวงตาคมสองสีรับกับเรือนผมสีแดงสดกำลังส่งยิ้มมาทางเขาพลางเลื่อนมือเข้ามาโอบรอบเอวแล้วดึงตัวให้เข้ามาใกล้ยิ่งขึ้น ใบหน้าคมเข้มค่อยๆโน้มตัวลงก่อนจะประทับจูบลงบนริมฝีปากอิ่มที่เริ่มบวมแดงอย่างช้าๆ

 

            ลิ้นหนาแทรกแซงเข้าไปในโพรงปากหวานอย่างช้าๆและค่อยเป็นค่อยไปพร้อมกับกวานต้อนลิ้นเล็กที่เอาแต่หลบหลีกจนในที่สุดคนตัวเล็กก็ยอมจูบตอบกับเขาแต่โดยดี มือหนาอีกข้างพยุงเอวคนตัวเล็กไว้เมื่อรู้สึกได้ว่าขาอีกฝ่ายเริ่มหมดแรงลงทุกทีก่อนจะค่อยๆดันตัวร่างเล็กจนไปชิดผนังห้องอีกด้านและจูบอย่างดูดดื่มจนคุโรโกะแทบจะละลายคารสจูบไปเสียตรงนั้น

 

            “ฮะ.. อา.. อาคาชิคุง... ฮ้า..” ดวงตาสีฟ้าสวยฉ่ำไปด้วยหยาดน้ำตา น้ำสีใสหลงหยุดลงมาตรงมุมปากที่แดงเจ่อจนร่างสูงอดที่จะใช้ลิ้นเลียริมฝีปากเล็กไม่ได้ คุโรโกะหอบหายใจอย่างเหนื่อยอ่อนอยู่ในอ้อมแขนของอาคาชิ เนื้อตัวสั่นเทิ้มเพราะแรงอารมณ์ที่ถูกปลุกให้สูงขึ้นเรื่อยๆ

 

            “เอาล่ะ.. เรามาต่อกันดีไหมเท็ตสึยะ?”

 

            “อะ.. เอ๋?” ร่างเล็กสะดุ้งอย่างตกใจเมื่อตัวเองถูกผลักให้นอนราบบนโต๊ะตัวยาว พร้อมกับสมาชิกแห่งทีมปาฏิหาริย์ที่เดินเข้ามาสมทบ อาคาชิกระตุกยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์เมื่อเห็นสีหนื่นกลัวจากอีกฝ่าย ร่างสูงใช้นิ้วชี้เกี่ยวเนคไทของร่างเล็กให้คลายออกพร้อมกับเลียริมฝีปากอย่างหยอกเย้า แต่นั่นยังไม่เท่ากับคำพูดที่ออกมาจากปากของอาคาชิ เซย์จูโร่ ที่คนฟังได้ยินแล้วถึงกับสั่นสะท้านไปทั่วร่างกาย...

 

 

            “พวกฉันจะทำให้วันเกิดของนายมีความสุขที่สุดเอง”

 

. . . .FIN. . . .

 

ไรเตอร์ : วันนี้เป็นวันเกิดของไรเตอร์เองค่ะ เลยมาลงฟิคฉลอง(?)สักหน่อย-////-

 

---แถมท้าย---

Mi~chan (ไรเตอร์เองค่ะ) : ไหนๆก็วันเกิดไรท์ทั้งทีขออะไรจากน้องคุโรโกะคุงหน่อยได้มั๊ยคะ?//มองอ้อนๆ

คุโรโกะ : อะไรเหรอครับ?

Mi~chan : จุ๊บเค้าหน่อยน๊า~//ยื่นแก้มเข้าไปใกล้ๆ><

คุโรโกะ : เอ่อ.. ทำไมต้องเป็นผมล่ะครับ?//มองอย่างสงสัย

Mi~chan : ก็เพราะนายน่ารักที่สุดไง นะๆๆๆๆๆๆ จุ๊บเค้าหน่อยน๊า//มองตาแป๋ว

คุโรโกะ : เฮ้อ.. ก็ได้ครับ เห็นว่าเป็นวันเกิดคุณหรอก แต่แค่ครั้งเดียวนะ..//ยื่นหน้าเข้ามาใกล้...

ฟิ้วววววววว~~~//เสียงกรรไกรบินผ่านหน้า(?)

อาคาชิ : เห? อยากจูบกับเท็ตสึยะของผมเหรอ? จูบกับกรรไกรของผมไปก่อนดีมั๊ย//ยิ้มพร้อมกับหยิบกรรไกรมาถือ

Mi~chan : เฮือก! อะ.. อาคาชิซัง!!!//หน้าเริ่มซีด

อาคาชิ : ว่าไงล่ะคุณไรเตอร์ บ้านของผมมีกรรไกรอีกเป็นร้อย อยากได้เป็นของขวัญก็ไม่ว่ากันนะ

Mi~chan : คะ.. คุโรโกะ ช่วยไรท์ด้วยยย//วิ่งไปหลยหลังน้อง

อาโอมิเนะ : หา? ยัยไรท์จะมาขโมยจูบเท็ตสึงั้นเรอะอาคาชิ?//เดินเข้ามา

คิเสะ : เห? ถือว่ากล้าดีนี่ฮะ

มิโดริมะ : หึ.. แต่วันนี้ดวงเธอคงอับโชคล่ะนะ

มุราซากิบาระ : คิดจะจูบคุโรจินแบบนี้แสดงว่าเตรียมตัวโดนขย้ำมาแล้วสิน๊า~

Mi~chan : ทะ.. ทำไมมากันหมดเลยล่ะคะ?...//มองเหงื่อตก ยะ... อย่าบอกนะว่า...

อาคาชิ : ไดกิ เรียวตะ ชินทาโร่ อัตสึชิ ไปจัดการยัยไรท์นั่นซะ

ทุกคน : รับทราบ!

Mi~chan :ม่ายน๊าาาาา เราผิดไปแล้ววววววววววววววววววววว//วิ่งหนีด้วยความไวแสงก่อนจะโดนกรรไกรเฉี่ยวผ่านหน้า...

---จบเถอะ---

 

---Writer Talk---

   สวัสดีค่ะทุกคน กลับมาพบกับตอนพิเศษค่ะ เนื่องจากวันนี้เป็นวันเกิดของไรท์เองเลยถือโอกาสมาลงฟิคฉลองซะเลย>__<

   ตอนแรกก็คิดๆอยู่ค่ะว่าจะให้น้องคู่กับใครดี แต่คิดไปคิดมา... เลือกไม่ถูกแฮะ เอา6P ไม่เลยละกัน!!!//โดนอิกไนท์พาสอัดหน้า

   หวังว่าทุกคนจะชอบกันนะคะ วันนี้ไรท์มีบริการพิเศษคือสามารถยืมทิชชู่และเลือดสำรอง(?)สำหรับผู้ที่เสียเลือกมากให้ด้วยค่ะ .///.

   แล้วเจอกันใหม่โอกาสหน้า บ๊าบบายค่าาา^^
 

'Mind-San./Mi~chan'

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 84 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

321 ความคิดเห็น

  1. #317 หัดแต่งมือใหม่ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2563 / 20:44
    เนคุง: คุณไรต์ขอให้โชคดีน่ะครับ...คุโรโกะนี่น่ารักจังน่ะครับ^^//ยืนข้างๆคุโรโกะ+ยิ้มหวานให้

    คุโรโกะ:^^ขอบคุณครับ//ยิ้มตอบพอเป็นมารยาท

    ฟิ้ว~~ ฉึก //ทีมปาฏิหาริย์ที่เหลือพุ่งมาหาและนำโดยอาคาชิ

    เนคุง: == ...ฉิบหาย!....//ชิงหอมแก้มคุโรโกะ+ชิ่งสิรออะไรครับท่านผู้ชม

    คุโรโกะหน้าแดงซะส่วนเนคุงหนีกรรไก ถุงขนม รองเท้าทุกชนิด หุ่นนำโชค
    #317
    0
  2. #311 meensj (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 10:26
    มี NC ต่อไหมมมมม. แต่แค่นี้เลือดก็จะหมดตัวแล้วค่าาา ขอเลือดด่วน.
    #311
    0
  3. #305 สาววายนิระนาม (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 กันยายน 2561 / 17:37

    ฟินมาก
    #305
    0
  4. #304 สาววายนิระนาม (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 กันยายน 2561 / 17:37
    อยากได้nc แต่ตอนนี่อยู่ห้องไอซียูเลือดไกล้หมดตัว
    #304
    0
  5. #288 nn2006 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 16:21
    ฟินแบบไม่รู้ว่าจะฟินขนาดไหนแล้วเนี้ย>\\,\\\<
    #288
    0
  6. #227 Amane (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 มกราคม 2559 / 22:24
    กรี้ดดดดดดดดดดด ออลดำคือที่สุดดดดดดดดด ชอบที้สุดดรักที่สุดดฟินที่สุดด กรี้ดดดดดดดดดดดดดด>\\\\\\\\\\\<แต่รู้สึกว่านายน้อยจะได้เยอะกว่าคนอื่นนะครับบบ
    #227
    0
  7. #165 KusanatzY (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2558 / 17:48
    หึหึ allดำนี่มันเยี่ยมจริงๆครับ สนุกมาก
    #165
    0
  8. #138 แพรว (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2558 / 00:34
    HBDนะค่ะไรต์สุดที่รัก
    #138
    0
  9. #130 machimeko (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2558 / 19:34
    หนูชักกลัวการจับกดแล้วสิ โดยเฉพาะสามพีอัพโดยเฉพาะสามพีอัพ  ̄0 ̄
    #130
    0
  10. #129 apinsicha (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2558 / 10:33
    HBD นะไรต์ขอให้มีความสุขมากๆไรต์แต่งตอนนี้ทำเอาเราตัวบิดเป็นเกลียวเปนเกลียวเบย เขินแทน ครก.คุง
    #129
    0
  11. #128 punpun3012 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2558 / 08:37
    HBDนะคะไรท์.........แต่ว่า ขอเลือดก่อนได้มั้ย....กรุ๊ปAนะ..
    #128
    0
  12. #126 miwya (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2558 / 21:01
    Happy Brithday นะคะไรท์เตอร์ :) ขอให้มีความสุขค่ะ. //ตอนนี้สนุกมากเลย ~
    #126
    0
  13. #125 kkeemm_ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2558 / 18:10
    HBD นะค่ะไรท์เตอร์มีความสุขมากๆนะค่ะ และก้อย่าลืมมาอัพต่อเร็วนะค่ะ รออ่านอยู่ทุกวันเลยยยยยย ^_^
    #125
    0
  14. #124 Break the rules (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2558 / 17:58
    Happy Birth Day  to Mi-Chan++
    สุขสันต์วันเกิดนะคะไรเตอร์ ขอให้มีความสุขมากๆ
    สมหวังในสิ่งที่ปรารถนานะคะ 

    ส่วนฟิค...อะฮุึยยยย >.,< 6P ที่รอคอย 
    อิชั้นจิ้นจนเลือดจะหมดร่างแล้วครัช 
    ชอบๆ 5555555 (ค่อยๆเผยด้านหืนหื่นที่ละน้อย)
    แต่งอีกนะคะ จะรออ่านค่า ^O^
    #124
    0
  15. #123 Akumu (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2558 / 16:00
    happy birthday คะ ไรท์ มีความสุขมากๆนะคะ ของขวัญวันเกิดของไรท์ที่เราจะให้ก็ไม่อะไรมากขอแค่ไรท์รอดตายจากกรรไกรและฝูงชนรุมกระทืบก็พอคะ
    #123
    0
  16. #122 ` (vanillashake) -? (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2558 / 15:49
    HBD นะคะไรท์ ขอให้มีความสุขมากๆน้าาาา
    ขอให้เท็ตจังรักเท็ตจังหลง #แต่ต้องระวังสารพัดข้าวของจากเหล่าเมะของน้อง 5555.
    6P ที่รอคอยยยย ชอบอ่ะ ไว้แต่ง KisekixKuroko อีกนะคะ อิอิ >O<
    คราวหน้าให้มีบากะกามิด้วยคงจะดีมากๆเลยเนอะ ><'
    คราวหน้าเอาแบบดราม่านะ *0* #โรคจิตหรือไรชอบดราม่าเนี่ย ฮ่าๆ
    #122
    0
  17. #121 littlefoxpim (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2558 / 15:46
    เท็ตคุง >///////<
    #121
    0
  18. #120 orange-candy (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2558 / 15:39
    Happy birth day ด้วยค่ะ ชอบตอนนี้มาก อิอิ
    #120
    0
  19. #119 kucky (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2558 / 15:02
    happy birthday ค่ะไรเตอร์ มีความสุขแล้วรีบๆมาแต่งต่น่ะค่ะ
    #119
    0
  20. #118 Baicha's heart (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2558 / 14:57
    โฮกกก แต่ละคน ร้ายไม่เบาเลยนะ
    #118
    0