[Fic Oran host club ชมรมรักคลับมหาสนุก] ชั้นนี่ล่ะคือหนุ่มน้อยซื่อบื่อของโอรัน!!!

ตอนที่ 7 : แผนการวันตรวจร่างกาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 520
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 59 ครั้ง
    18 มิ.ย. 63

เมื่อเป็นประตูออกก็พบกับเหล่าชายรูปงามและโต๊ะน้ำชาต่างๆที่มีต้นซากุระที่บานเต็มที่อยู่

"ยินดีต้อนรับครับ"X8

"ไม่ทราบว่าคุณผู้หญิงจะรับถ้วยน้ำชาแบบไหนครับโทนี่,บูสเตอร์หรือจะเป็นซูซี่สกาเดเนี่ยครับ"

"ยอดเยี่ยมเลยมีแต่ของโบราณทั้งนั้นเลยมาจากอังกฤษสินะ"

"ทามากิคุงชอบแบบไหนล่ะคะ?"

แล้วรุ่นพี่ทามากิก็จับคางแล้วพูดว่า

"แน่นอนว่าต้องเป็นแบบที่องค์หญิงท่านนี้เลือกไงครับ"

"แหมทามากิคุง"

"ไม่เคยไปหลอโคเมสกาเด้นน่ะ"คาโอรุ

"อืมไม่เลยแต่ของโบราณนี่ไปแต่ที่โคโตเบลโล่"

"แต่น่าสนใจมากเลยนะของวิโตวเลียนพวกนี้น่ะก็ซื้อมาจากแถวนั้นล่ะ"

ในตอนนั้นเองมือของคาโอรุก็โดนน้ำชารวกฮิคารุจูบนิ้วที่โดนน้ำร้อนรวกแล้วพูดว่า

"จริงๆเลยเพราะมัวแต่มองที่อื่นนี่ล่ะต่อไปนี้น่ะมองแค่ชั้นคนเดียวก็พอ.."

"ฮิคารุ.."

แล้วรุ่นพี่เคียวยะอาศัยจังหวะนั้นขายของทางคลับเราอย่างชำนานมาก!!!ชั้นสัญญากับตัวเองเลยว่าจะไม่ยืมตังคนแบบนี้เด็จขาด

"คลับเราหารายได้แบบนี้เองหลอเนี้ย.."X2พวกแฝด

"ว่าแต่.."ฮิคารุ

"พวกเราโดนถ่ายรูปไปตอนไหนล่ะ?"คาโอรุ

โปะ!!

"ควรจะบอกรุ่นพี่ดีไหมฮะพี่"

"นั่น...สิ"

ตอนนี้รุ่นพี่ฮันนี้กำลังทำชาเขียวอย่างตั้งใจทำมากจนไม่กล้าบอกว่ามันออกหมดเเล้ว..แต่รุ่นพี่โมริก็พูดขึ้น

"มิสึคุนิ..ทำหกหมดแล้ว.."

"อะ..."

'บะ....ออกไปแล้ว!!!'X2

รุ่นพี่อย่าร้องไห้นะ!!!!หนูแพ้ทางคนน่ารัก!!!

"ฮันนี่คุงขอดื่มเลยนะจ้ะท่าทางจะอร่อย!!ซู้ด!!!"

"ชั้นของด้วยนะจ้ะ!!!"

"จริงหยอ!!!"

เฮ้ย~คอยดีหน่อยแต่ง่วงจังนะ..เอ๊ะ!?ใครมาจับหัวเรากัน

"รุ่นพี่โมริ?"

"ถ้าง่วงนอนก็นอนสิ"

"งั้นราตรี-คร๊อก~ฟี้~"

"จะหลับแบบนี้ไม่ได้นะฮันโดรุ!!!รุ่นพี่ฮะขอโทษแทนฮันโดรุด้วยนะฮะ"

"ไม่หลอก..ให้เจ้าตัวเล็กหลับเถอะ.."

"แต่จะว่าไปแล้ว"ฮิคารุ

"เวลาฮันโดรุหลับแล้ว..."คาโอรุ

"น่ารักดีโน๊ะ~"X2

"เฮ้ย..."

"ฮารุฮิสนุกไม?"

"รุ่นพี่ทามากิ?"

"งานชมดอกไม้แบบนี้น่ะดีเลยใช่ปะแต่ยังไงเราควรเป็นคนรักมากกว่าผู้ให้ความรักใช้ม้า~"

"รุ่นพี่ฮะรู้สึกว่าวันนี้จะแย้มบานมากเลยนะฮะ"

"พูดได้ดีมาก!!วันนี้ชั้นแย้มบานมากว่าใครทั้งนั้นเธอก็คงหลงชั้นเข้าแล้วสินะ"

'คนๆนี้คงจะโตมาโดยที่ไม่เคยพบความลำบากในโลกเลยสินะ'

"ฮารุฮิ!!เลือกวิชาที่จะลงเทอมนี้รึยัง?"X2

"อะเด่..."รุ่นพี่ทามากิ

"สนทนาฝรั่งเศสเป็นไง"คาโอรุ

"เออนั่นสินะ.."

"ถ้าอย่างนั้นมาลงเรียนด้วยกันเถอะเพราะว่าพวกเราสองคนก็.."

"เรียนห้องเดียวกันนี่นา~"X2

แล้วรุ่นพี่ก็ไปนั่งหน้ามืดใต้ต้นซากุระปานซากศพที่เน่ามาหลายวัน

"ว่าแต่เธอรู้รึเปล่าว่าฮันโดรุเลือกวิชาอะไรอะ!?"ฮิคารุ

"เอ๊ะ..จะว่าไปก็...คงจะด้านภาษาล่ะมั้งอยากรู้ไปทำไมหลอ?"

"ไม่มีอะไรแค่อยากรู้เท่านั้นเอง!!"X2

'แต่จริงๆแล้วพวกเรา...'

'แค่อยากอยู่ข้างๆฮันโดรุเท่านั้นเอง..'

แต่แล้วรุ่นพี่ทามากิก็พูดขึ้น

"นี่คุณแม่..."

"อะไรล่ะจ้ะ~คุณพ่อ"

"แบบว่าสมมุตินะสมมุติแค่สมมุตินะว่าถ้าเจ้าพวกฮิคารุกับเจ้าคาโอรุอยู่ห้องเดียวกับฮารุฮิกับฮันโดรุก็จะได้เจอกับพวกฮารุฮิก็เท่ากับว่าเจ้าพวกนั้นจะได้อยู่กับลูกสาวชั้นนานกว่าชั้นแต่กับชั้นจะได้เจอกันเเค่ที่คลับเท่านั้นแถมถ้าได้อยู่ห้องเดียวกันก็จะสนิทสนมกันมากขึ้นอีกอะ!!!T^T"

"อะไรกัน..พึงจะรู้ตัวหลอเนี้ย.."

เปลี้ยง!!!

"จ๊ากกกกกฟ้าผ่า!!!"

แล้วรุ่นพี่เคียวยะก็เอากระดานกราฟวงกลมมาเปรียบเทียบให้รุ่นพี่ทามากิดู

"เพราะในหนึ่งวันนั้นสี่คนนั่นก็จะได้อยู่ด้วยกันในโรงเรียน 9 ชั่วโมงในขณะที่นายจะได้อยู่กับพวกฮารุแค่ 2 ชั่วโมงถ้าโดยสรุปแล้วนายจะได้มีส่วนร่วมในชีวิตพวกฮารุฮิแค่วันล่ะ 3% เท่านั้น"

"อือฮือ!!!เค้าไม่อยากได้ไม่อยากได้ยิน!!!!"

พูดจบก็เจ้าไปจับไหล่ฮารุฮิแล้วพูดออกไปว่า

"ฮารุฮิ!!อย่าได้พาน้องกับเธอไปยุ่งเกี่ยวกับแฝดนรกจอมงี่เง่านั่นนะ!!!"

"จอมงี่เง่างั่นหลอ!!"ฮิคารุ

"นายท่านไม่มีสิทธิว่าเรานะ!!"คาโอรุ

รุ่นพี่ปล่อยไหล่ฮารุฮิแล้วทำหน้าสิ้นหวังทันที

"อะเหื่อใช่แล้ว..ใช่แล้วล่ะ..แต่ไม่ว่ายังไงพวกเธอไม่จำเป็นต้องปกปิดว่าเธอเป็นผู้หญิงอีกต่อไปแล้วกลับไปเป็นเด็กผู้หญิงเหมือนเดิมสะ!!กลับไปใช้ชีวิตที่ห่อลอมไปด้วยเด็กผู้หญิงน่ะ!!นี่ล่ะคือความต้องการของพ่อ!!T^T"

"ใครเป็นพ่อใครเนี่ย!!"ฮารุฮิ

แล้วรุ่นพี่ทามากิก็มางองแงใส่พี่ฮารุฮิแต่พวกแฝดพูดขึ้นว่า

"ไม่ต้องรีบร้อนเลยยังไงความลับก็แตกอยู่แล้ว"ฮิคารุ

"อีกไม่กี่วันก็ตรวจสุขภาพแล้ว"คาโอรุ

"ตรวจสุขภาพ..หลอ..ห้าว~"ฮันโดรุ

ในตอนนั้นเองชั้นที่พึ่งตื่นก็มาได้ยินเข้าพอดีทุกคนดูหน้าเครียดกันมากเลยนะชั้นวิ่งไปหาฮารุฮิแล้วก็นอนซบไหล่พี่ฮารุฮิต่อแต่ดูเหมือนว่าทุกคนจะมองมาที่เรานะมีอะไรหลอ?

"อีกไม่กี่วันแล้วหลอเนี้ย.."รุ่นพี่เคียวยะ

"ถ้าอย่างนั้นความลับก็ต้องแตกอยู่แล้วเพราะว่าพวกผม...เป็นผู้หญิงนินา"

"หยา!!/เฮ้ย!!/อะจึ๋ย!!/..."

ณ.ห้องชมรม

"หึๆฮ่าๆ...แม่หนูน้อย"

ไม่มีใครบอกรุ่นพี่หลอคะว่ามันเหมือนคนโรคจิตอะให้ตายสิ..

"ทามะจังดูมีความสุขจังโน๊ะ"

"น่าสมเพดมากกว่านะรุ่นพี่ฮันนี่"ฮิคารุ

"อย่าอิจฉาน่าฮิคารุ..ทุกอย่างเป็นไปตามการคำนวนไม่มีพวกนายมาคอยทำหน้าอิจฉาผลมันก็ต้องออกมาเป็นแบบนี้ต่างหาก..เพราะว่า!!!การ์ตูนเรื่องนี้มันคือแนวรักคอร์แมนดี้~ในรั้วโรงเรียนโดยมีชั้นกับฮารุฮิเป็นตัวหลัก~"

"แล้วพวกเราล่ะ!!?"X2

"มันแน่นอนอยู่แล้วว่าต้องเป็นคู่โฮโมตัวละครสมทบไงล่ะ!!!เพราะแบบนั้น"

ปืด~

"อย่าได้ล้ำเส้นมาเชียวนะ"

"ไม่สบอารมณ์เลยแห่"X2

"เอาเถอะว่าแต่.."ฮิคารุ

"นายท่านรู้รึเปล่าว่า.."คาโอรุ

"ถ้าเกิดทุกคนรู้ว่าฮารุจังกับฮันจังเป็นผู้หญิงก็จะไม่ได้อยู่โฮสต์คลับนี้นะ"

"อะแห่.."

"แต่ถ้าฮารุจังแต่งหญิงก็คงจะน่ารักมากเลยน่า"ฮันนี่

"เห็นว่าตอนม.ต้นที่แต่งตัวเป็นผู้หญิงปกติก็มีหนุ่มๆมาไล่ตามจีบเป็นแถวเลยนินา"

"เท่าที่ชั้นไปสืบมา..ดูเหมือนว่าจะมีคนมาสารภาพรักเดือนล่ะครั้งด้วยนะ"

"เฮ้ย~ถ้าแบบนั้นนายท่านก็หมดสิตธิเข้าใกล้แล้วล่ะแต่ว่าเราอยู่ห้องเดียวกับเขานิเลยรอดไป"

"อะ..มะ..ไม่จริงนะ!!!!"

แอด~

"ขอโทษนะฮะที่มาสาย-"

"ไม่ต้องห่วงนะฮารุฮิความลับที่ว่าพวกเธอเป็นผู้หญิงน่ะเราจะปกป้องมันไว้เองนะ!!เพราะแบบนั้นอยู่เป็นเจ้าหญิงให้พวกเราก่อนนะ"

"หา?"

"จะว่าไปแล้วมันก็ชวนให้หงุดหงิดจริงๆละนะที่เห็นฮารุฮิกับฮันโดรุไปคุยกับผู้ชายคนอืนน่ะ"

"งั้นก็ตกลงนะ"

แล้วทุกคนก็พากันไปฟังแผนการกันพอเข้าใจตำแหน่งแล้วก็โอเคแต่ดูเหมือนว่าพี่ฮารุฮิพึงจะรู้ตัว

"ออ..เข้าใจแล้วถ้าความลับแตกก็อยู่โฮสต์คลับไม่ได้และก็ไม่ได้ใช้หนี้ด้วยสินะเหลือหนี้ตั้ง5,555,563ล้านเยนนิฮะเฮ้อตั้งหาวิทีใช้หนี้ทางอื่นแล้วมั้งเนี้ยฮ่าๆๆ"

"นายท่านเจ้าตัวดูไม่เดือดร้อนกับเรื่องนี้เลยครับ"X2

"ไม่ค่อยให้ความร่วมมือเลยนางเอกคนนี้เธอเกลียดการเป็นโฮสต์มากเลยหลอ!!!"

"อืม..จะว่าไปก็ถูกน่ะล่ะ"

"แอ้!!!Σ( ° △ °|||)"

แล้วรุ่นพี่ทามากิก็ไปนั่งหลบมุมอยู่หลังห้องพร้อมปล่อยรังสีความมืดออกมาด้วย

"แหมท่าเรื่องที่เป็นผู้หญิงแตกขึ้นมาจริงๆมันก็ช่วยไม่ได้นี่นา~ฮ่าๆ"

"ท่าทางไม่เดือดร้อยเลยนะ"

"สิ่งแรกที่ควรแก้ไขคือความเย็นชาของฮารุฮินั่นล่ะ"

รุ่นพี่โมริจับคางตัวเองแล้วพูดขึ้นว่า..

"โอโทโร่..."

"เอ๊ะ!!/หา!?/.."

"จะว่าไปตอนงานเต้นรำน่ะ..กินไม่เหลือซากเลยนิน่า~"

"รู้ไหมค่ะคุณคุณตรงนั้นเขาไม่เคยทานโอโทโร่มาก่อนเลยล่ะ"

"ต๊ายตาย~จริงหลอสงสัยบ้านคงยากจนค้นแค้นน่าดู~"

"ถ้าอยู่ที่นี่ก็จะได้มีโอกาสได้กินอีกอะโน๊ะ"

"พูดอะไรแบบนั่นล่ะหะถึงจะจนแต่ก็ไม่ได้เห็นแก่กินขนาดนั้นสักหน่อย...เออ...ว่าแต่จะได้กินจริงๆหลอฮะ"

"ฮ่าๆๆ!!"

"แล้วเธอล่ะฮันโดรุ?"รุ่นพี่เคียวยะ

"ผมหลอขอตอบว่าไม่-"

"ปลาแซลมอน.."

"อะ..."

"ตอนนั้นเธอก็ไม่ต่างเลยจากพี่เธอเลยนะ.."

"คุณคะเด็กคนนั้นเนี้ยเกิดมาไม่เคยกินแซลมอนมาก่อนเลยล่ะ~"

"ว้ายตายแล้วจริงหลอเนี้ยปลาถูกๆแบบนั้นไม่เคยกินแสดงว่าจนสุดยอดเลยสินะ"

"ถ้าได้อยู่ที่คลับนี้อาจจะได้กินแซลมอนตลอดไปเลยโน๊ะ~"

"..อะ..ยังไงก็-"

"ถ้าให้ความร่วมมือจะสั่งพุดดิ้งให้"รุุ่นพี่เคียวยะ

"....เอางั้นก็ได้ฮะ..."

"ฮ่าๆๆๆแบบนี้สิเจ้าหมาน้อย~"

ทุกคนพากันมาลูบหัวเราไปมาอย่างเอ็นดูฮารุฮิเห็นแบบนั้นก็ได้ตามยังไงคนแบบฮันโดรุก็ตกลงอะไรง่ายๆแบบนี้มาตั้งแต่เด็กๆแล้วสินา~


____________________________________

ติดตามตอนต่อไป

กดติดตามมมมมม

ให้กำลังใจ!!!!!!!!!!

และเม้นนนนนนนนนนนนน.

ให้หน่อยยยยย!!!

ห้ามเป็นนักอ่านเงานะ!!!!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 59 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

37 ความคิดเห็น

  1. #8 Lovely sparkle ♡ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 22:39
    น้องน่าเอ็นดูววววว 5555
    #8
    0
  2. #7 984704135 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 21:08
    ยอมง่ายเกินนนนนนน
    #7
    0
  3. #6 one outs (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 20:14
    น้องโดนล่อด้วยของกินอีกแล้วววว
    #6
    0