[Fic Oran host club ชมรมรักคลับมหาสนุก] ชั้นนี่ล่ะคือหนุ่มน้อยซื่อบื่อของโอรัน!!!

ตอนที่ 6 : งานเต้นรำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 550
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 53 ครั้ง
    18 มิ.ย. 63

วันต่อมา...

ตอนนี้พวกเราสองพี่น้องได้รับความช่วยเหลือจากรุ่นพี่คาสึงะซากิเป็นคนสอนท่าเต้นออกงานแต่วันนี้รุ่นพี่ทามากิดูซึมมาก..พอไปถามพวกฮิคารุ คาโอรุพวกเขาก็บอกว่า

"เฮ้ย..ก็นายท่านของเราซึมหนักเลยนินา"X2

"ก็ตัวเองเป็นคนบอกเองว่าจะเป็นคู่ซ้อมให้"

"แต่ดูจากความสูงแล้วฮารุฮิคงจะเป็นฝายชายไม่ได้หลอก~"

"แบบนี้นี่เอง"

"แล้วปกติแล้วเธอเต้นไม่เป็นหลอ?"ฮิคารุ

"นั่นสิดูจากที่เธอซ้อมแล้วดูเต้นได้ดีกว่าฮารุฮิอีกนะใครสอนเธอเต้นหลอ?"คาโอรุ

"มีสิ...แต่เต้นไม่เก่งเท่าท่านเท่าไรน่ะ"

"แล้วใครล่ะนั่น"X2

"แม่จ้าน่ะ//ยิ้มแบบเศร้าๆ"

"...อะ!!ขอโทษที่ถามแบบนั้นนะ"X2

"ขอโทษนะคุณคาสึงะซากิที่ต้องให้มาเป็นคู่ซ้อม"

"ไม่เป็นไรหลอกจ้ะได้ยินว่าต้องซ้อมพิเศษเลยหยุดรับแขกไปพักใหญ่เลยนิแต่ก็ดีนะเหมือนได้พวกเธอมาไว้คนเดียว"

แต่ดูเหมือนว่าเธอน่าจะชอบพวกถ้วยชามากเลยนะแต่ทำไมต้องปิดบังด้วยล่ะนั่น..

แอด~

"สวัสดีครับเอาถ้วยชาที่สั่งมาส่งครับ"

"ออ!!ขอบคุณมากเลยนะถ้วยที่นายเลือกมาให้น่ะสาวๆชอบกันมากเลยละสมชื่อจริงๆนะ"

"ค่อยดีหน่อยครับ"

"เป็นพนักงานจากบริษัทหลอฮะ"ฮารุฮิ

"แค่นักเรียนธรรมดาคัรับเรคื่องแบบก็ใส่อยู่"

"อะ..หึๆๆฮารุฮิคุงนี่ตลกจังเลยโน๊ะแต่เขาดูไม่เหมือนนักธุรกิจชั้นแนวหน้าเลยนินา"

"ผู้สืบทอดหลอ"ฮันโดรุ

"ตระกูลของเขาซึซึชิม่าพาณิชย์น่ะทำงานธุรกิจนำเข้าภาชนะใส่อาหารเป็นหลักน่ะตอนนี้มีส่วนแบ่งตลาดสูงสุดของประเทศเราเลยล่ะ"รุ่นพี่เคียวยะ

ทำไมทั้งสองคนทำหน้าแบบนั้นล่ะ..รู้จักกันงั้นหลอ?หรือว่าเจอคนรักเก่า..แต่สายตาแบบนั้น..คงใช่สินะ

"ซึซึชิม่าคุง"

"อะ!!เออสายตาผมไม่ขนาดนั้นหลอกครับ!!"

"เห็นว่าเดือนหน้าจะไปเรียนต่อที่อังกฤษแล้วหลอ?"รุ่นพี่เคียวยะ

"ครับ..งั้นขอตัวก่อนนะครับ"

ตึกๆๆแอด~ปัง!

"มาโฮสต์คลับแล้วสนุกรึเปล่าครับ"รุ่นพี่ทามากิ

"คะ..คะ?"

"คุณสนิทกับคนเมื่อกี้หลอฮะ"

พอฮารุฮิพูดจบเธอก็สะดุ่งเกือบตกเก้าอี้แล้วไงล่ะอะไรจะตกใจขนาดนั้น

"เปล่าๆไม่ได้สนิทอะไรกันเลยจริงๆนะไม่มีๆแหมฮารุฮิคุงล่ะก็ขอตัวก่อนนะคะ~!!!"

ตึกๆๆแอด~ปัง!!

"ฮันจัง!!ฮารุจังนี่ๆรู้รึเปล่าว่าสองคนนั้นเขาเป็นคู่หมั้นกันนะ"

"คู่หมั้น??/..."

"เคียวยะ.."

รุ่นพี่เคียวยะหันมาทางรุ่นพี่ทามากิแล้วรุ่นพี่ก็พูดว่า

"นายรู้เรื่องนี้ตั้งแต่เมื่อไร"

"เรื่องคู่หมั้นน่ะหลอ?..ต้องรู้สิ!!เพราะว่าชั้นต้องรู้ข้อมูลเกี่ยวกับแขกของเราอยู่แล้วนี่นา"

แล้วรุ่นพี่ก็เป็นสมุดบัญชีของเขามาอ่านให้ฟัง

"สองคนนั่นเป็นเพื่อนกันตั้งแต่เด็กๆส่วนเรื่องคู่หมั้นพ่อแม่น่าจะเป็นคนจักการเอง..แต่เป็นข้อมูลที่ไม่ได้ช่วยทำเงินได้เลยไม่ได้ใส่ใจมันน่ะ"

"นายนี่นา(¬_¬٥)"

"ซึซึชิม่า โทรุ เป็นนักเรียนดีเด่นสถานะทางบ้านปานกลางหน้าตาธรรมดาความพยายามเป็นเลิดแต่ถ้าจะพูดถึงข้อเสีย.."

แล้วพวกแฝดก็พูดเสริมว่า

"ไม่มีความหนักแน่น"ฮิคารุ

"ขี้ใจอ่อน"คาโอรุ

"โดยรวมก็คือจืดนั่นเองจบข่าว"

แล้วก็ปิดสมุดตามเดิม

'ขนาดผู้ชายด้วยกันยังมองแบบนี้เลยหลอ(°ロ°٥)'X2

"แต่โทรุคุงเป็นคนดีนะโน๊ะทาคาชิ"

"ใช่.."

"ถ้าอย่างงั้น.."

ตึกๆๆ

"พวกเรามาคิดแผนการกันเถอะ"

"แผนอะไรหลอ?"X7

"ก็โอรันโฮสต์คลับของเรา!!มีขึ้นเพราะมอบความสุขให้กับสาวๆ!!ไม่ใช่รึไงเล่า!!"

ณ.วันงาน

"เหล่าลูกเกะน้อยทั้งหลายที่มารวมตัวกันในราตรีนี้ขอยินดีต้อนรับเข้าสู่งานเต็นรำของ..."

แล้วแสงไฟก็ส่องไปทางรุ่นพี่ทามากิก็โค้งคำนับตัวลงแล้วพูดต่อว่า

"โอรันโฮสต์คลับ.."

ติ่ง!  ติ่ง!  ติ่ง!

ดนตรีมา!!!

สาวๆทุกคนต่างพากันปรบมือกันดังสนั่นอาคาร

"วันนี้ต้องขอขอบคุณโชคชะตาที่บรรดาลให้พวกเราได้มาใช่เวลาอันแสนวิเศษ...อะ 1.!!ผู้ที่ได้ยอดเยี่ยมที่สุดจะได้รับ 'จูบ' อันร้อนแรงของทางคิงเราเองด้วย"

"พยายามเข้านะเบบี๋ทั้งหลาย~"

รุ่นพี่ทามากิส่งจูบไปให้พวกสาวๆ

"กรี๊ด!!!/ท่านทามากิ!!/ทามากิคุง!!!"

"ฮารุฮิ ฮัรโดรุหน้าพวกนายนิได้อารมณ์จังโน๊ะ!!"X2

"ก็มันไม่ชินกับเรื่องพวกนี้นี่นา..งานเลี้ยงเต้นรำหลออย่างว่าก็แค่เต้นในงานวัดแถวบ้านน่ะ"ฮารุฮิ

"ส่วนผมก็แค่รำหัวโขนกับเต้นหมอรำแถวงานวัดเองนะ"ฮันโดรุ

"แบบนั้นเขาไม่ดรียกว่างานเต้นรำหลอกนะ..แต่เอาเถอะไหนๆก็มาแล้วพวกนายไปหาอะไรทานไปเขาเลี้ยงทั้งทีนี่นะ"รุ่นพี่เคียวยะ

'หะ..เลี้ยงหลอ?'X2

"งั้นขอ...โอโทโร่/แซลม่อน"

โป๊ะ!!เปรี่ยง!!!

"โอโทโร่!!!แซลม่อม!!"

"อะโท้ว!!เคียวยะสั่งเนื้อโอโทโร่กับเนื้อแซลมอน"

แล้วเจ้าพวกแฝดก็มากอดพวกเราพร้อมทำหน้าเอ็นดูส่วนรุ่นพี่เคียวยะก็โทรสั่งตามที่เราต้องการทำให้พวกเราอายที่ไปขออะไรกับไอ้พวกบ้านี่น่ะแต่คนที่อายที่สุดคือชั้นนี่ไง!!!

เวลาผ่านไปคนในงานก็ต่างพาสนุกกับงานนี้มากตอนนี้ชั้นทำตามแผนแล้วคือไปรอที่ห้องแต่งตัวก่อนใครเลยพอพวกรุ่นพี่ฮันนี่พาตัวพี่ฮารุฮิมาชั้นก็ผลักเธอเข้าไปในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วรุ่นพี่เคียวยะก็พูดขึ้นพร้อมดูเวลา

"ฮารุฮิก่อนที่จะถึงช่วง20นาทีนี้ที่เป็นช่วงสุดท้ายนี้ชั้นอยากให้นายไปที่ห้องเรียนไปเรียกซึซึชิม่าคุงมาออ!!รวมถึงนายด้วยนะฮันโดรุคุง"

"ทำไมล่ะ!!แค่พี่ฮารุฮิไม่ใช่หลอ?!หว่า"

"รีบใส่สะสิ!!"ฮิคารุ

"เอ๊ะ!?"

ผ่านไป5นาที

"นี่มาสุ้มหัวอะไรกันที่นี่น่ะหะพวกแขกกำลัง.."

พอพี่ฮารุฮิลุกขึ้นรุ่นพี่ทามากิก็โลกเป็นสีชมพูแล้ว

"เป็นไงล่ะฝีมือพวกเรา"X2

"ฮารุจังน่ารักจังเลย!!!"

"รู้สึกหน้ามันหนักๆแถมรองเท้าก็หนักด้วย"

"ออกมาได้แล้วฮันโดรุจะอยู่ในนั้นจนงานเลิกเลยรึไง"รุ่นพี่เคียวยะ

"เออฮันจังออกมาเถอะไม่ต้องอายนะ"ฮารุฮิ

แล้วเธอก็เดินมาพาฮันโดรุออกมาในชุดราตรีสีน้ำเงินกับดวงตาสีฟ้าและใบหน้าที่แดงมากๆ

'อะไรกันซ่อนรูปงั้นหลอ!?'พวกฮิคารุ

'หุ่นดีอยู่นะเนี้ย'รุ่นพี่เคียวยะ

"โอโห้..สวยมากเลยนะฮันจัง~"

"อย่าชมแบบนั้นสิฮะ!!รุ่นพี่ฮันนี่"

โอ้ยรุ่นพี่หนูจะตายอยู่แล้วหยุดเถอะนะ!!!

"ไปกันเถอะพี่ฮารุฮิ!!"

"จ้าๆ"

"พยายามเข้านะ~"X2

ณ.ห้องเรียน

แอด~

"อะ..พวกเธอเป็นคนส่งจดหมายนี่น่ะหลอ?..ดูผิดจากที่คิดไปเลยนะ"

"จดหมายหลอ?"X2

'Love Love!!! ตังแต่ที่ชั้นพบคุณครั้งแรกหัวใจของพวกเราก็เต็มไปด้วยคำว่า Love Love!!! คิกๆเลือดลมเดินไม่ปกติเหมือนกับพายุที่พัดผ่านอยู่ภายในเป็นเพราะความรักนั้นเป็นเพราะความรักอันล้นอยู่เต็มหัวใจทั้งสี่ห้องของพวกเราอยากจะขึ้นเรือโนอาหนีไปพร้อมคุณจริงๆเลยล่ะนะค่นะค่ะ!!!"

'ใครมันเป็นคนเขียนจดหมายบ้านี่เนี้ย..'ฮารุฮิ

'มันต้องเป็นเจ้าแฝดบ้าแน่เลย!!!-_-+'ฮันโดรุ

"เอ๊ะ..พวกเธอนี่หน้าคุ้นๆนะ"

"ไม่ๆไม่หลอกเราพึงเคยคุยกันครั้งแรก"ฮารุฮิ

"ใช่นะ..นายอาจจะจำคนผิดก็ได้!!!"ฮันโดรุ

"ขอโทษด้วยนะ..ที่พวกเธอเขียนจดหมายมาให้ผม..แต่ผมไม่สามารถตอบรับความรู้สึกของพวกเธอได้หลอกนะ...เพราะผมมีคนสำคัญในหัวใจแล้วน่ะ"

"คนๆนั้นของคุณซึซึชิกิม่าก็คือ.."

"โทษทีนะ..ไม่ใช่คนรักหลอกเป็นความรักที่ตองเก็บเอาไว้น่ะเธอคนนั้นน่ะเหมาะกับผู้ชายที่ดูดีและมีความมั่นใจ..ก็อย่างที่บอกผมน่ะอยากจะเปลี่ยนตัวเองถึงต้องออกไปเห็นโลกกว้างเพื่อจะได้เป็นผู้ใหญ่เต็มตัว..ถึงจะเห็นแก่ตัวไปหน่อยแต่ก็อยากให้เขาคอยผม"

"ออ..ก็เห็นแก่ตัวจริงๆนะ"ฮารุฮ

จึก!!เหมือนมีศรมาแทงเข้ากลางอกคุณซึซึชิม่าเลยนะ

"ถ้าคุณไม่บอกเธอ..จะให้คนที่คุณรักมาเข้าใจได้ไงกัน"ฮารุฮิ

"ทั้งที่รักเธอมากแล้ว..แต่ทำไมยังไม่แน่วแน่นในความรู้สึกตัวเองอีกล่ะจะรอให้ตายจากกันแล้วค่อยมาบอกงั้นหลอ!?คนเราน่ะเปลี่ยนไปตั้งแต่ที่คิดจะเปลี่ยนแล้วล่ะ"

แอด~

แล้วมีผู้หญิงคนหนึ่งเปิดประตูเข้ามาคนๆนั้นก็คือคุณคาสึงะซากิ

"คานาโกะ"

"ตายจริง..ขอโทษนะคะที่เข้ามาขัดจังหวะน่ะ..ชั้นเนี้ย..ฮึก..ฮือ.."

แล้วเธอก็วิ่งหนีออกไปพร้อมน้ำตา

"ไปสิ..ก่อนที่เธอจะตีห่างจากคุณมากกว่านี้..."

ชั้นทำการผลักเขาให้วิ่งตามเธอไป

"คานาโกะ!!!!"

ตึกๆๆๆ

"มันได้ผลตรงข้ามล่ะมั้งเนี้ย.."

"แต่เขาก็ว่าตามไปแล้วนี่"

"..."

ฮันโดรุมองพวกเขาวิ่งไปก็นึกถึงคำสุดท้ายก่อนที่แม่จะเสียขึ้นมา..

'แม่ยังรอใครมาหาอีกหลอคะ...'

ภาพเธอเมื่อสองเดือนก่อนที่กำลังนั่งมองแม่คนสวยของตัวเองที่อยู่บนเตียง

'หึแม่ก็...'

เธอพูดพร้อมเอามือของลูกสาวเธอมากุมไว้หลวมๆแล้วพูดว่า

'ก็รอคุณพ่อกลับมาส่งวิญญาณของแม่ขึ้นสวรรค์ไงจ้ะ...แต่ถ้าเขาไม่มาจนถึงวันที่แม่ตาย..'

ติ้ง...

'บอกเขานะ..ว่าแม่จะไปรอเขาที่นั้นไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น..แม่จะเฝ้ามองเจ้าหมาน้อยของแม่ตลอดไปนะ!!!'

"...หึ.."

โอรันโฮสต์คลับ..สร้างขึ้นมาเพื่อสาวๆจริงๆเลยนะ..

ตัดมาที่ด้านนอกงาน

ตึกๆๆๆ!!

ซึซึชิมาวิ่งตามคาสึงะซากิมาจนถึงใต้ต้นซากุระจนจับเธอได้ได้มีแสงไฟส่องลงมายังพวกเขาทั้งสอง

"เอาล่ะครับทุกท่านช่วงเวลาแห่งความสุขนี้ได้บันเลงมาถึงบทสุดท้ายแล้วและนี่คือลาสโวลจากพวกเราชาวโฮสต์คลับ..มอบแด่..สองท่านนี้..."

"องค์หญิงคาสึงะ..จะเต้นรำกับปผมได้ไหมครับ"

"หา...หึ..ค่ะ...//ยิ้ม"

ดนตรีมา!!!

"ผมชอบคุณนะ..รักมาตลอดให้ผมได้ขอแต่งงานคุณอีกเถอะนะ"

"ค่ะ!!"

ทั้งคู่ดูเหมือนจะมีความสุขมากเลยนะ..เท่านี้การเวียนเทียนเปลี่ยนโฮสต์ก็จบแล้วสินะ

"มาอวยพรให้กับคู่รักปากแข็งดีกว่า!!"

"และคนที่เป็นที่หนึงในวันนี้คือ!!"

"องค์หญิงคาสึงะซากินั่นเอง"

แต่พวกนายถือเปลือกกล้วยทำไมกัน?ทุกคนที่อยู่บนอาคารก็พากันตบมือ

"ถ้าเช่นนั้นขอเชิญรับจูบพิดจากคิง!!"

"ตาชั้นแล้วสินะ~"

"อะไม่สิเปลี่ยนเป็น ฟุจิโอกะ คุงดีกว่า"

"หา!!?/หะ!?"

"แง!!?"

"ก็แหมรุ่นพี่เคียวยะบอกเองไม่ใช่หลอว่าตอนสุดท้ายมีอะไรให้ตื่นเต้นหน่อยนิ"X2

จะว่าไปเปลือกกล้วนหายไปไหนแล้วล่ะ!?ไม่ดีแน่เจ้าพวกนี้คิดอะไรสกปรกแน่ๆ

"ก็แค่ตรงแก้มเองนี้ไปรับมาเถอะถือเป็นการลาพวกโฮสต์ไง"

"แต่ถึงอย่าไงมันก็"X2

"เดี๋ยวลดหนี้ให้หนึงในสาม"

"อะ!!/ง้ะ!!"

"เอาเถอะถ้าแค่แก้มล่ะก็.."

ตึกๆๆ

"หรือว่านี่จะเป็นจูบแรกของฮารุจังกับฮันจังอะ"

"หะ!?"

"เดี๋ยวแล้วทำไมมีฮันโดรุด้วยล่ะ!!"X2

"ก็ฮันโดรุก็นาสกุล ฟุจิโอกะเหมือนกันไง"รุ่นพี่เคียวยะ

"หยุดเลยนะ!!!"

เจี๊ยก!!

"ว้ายลื่น!!"

ในตอนนั้นเองฮารุฮิที่กำลังจะหอมแก้มอยู่รุ่นพี่ทามาก็ดันลื่นไชนฮารุฮิจากหอมแก้มเป็นจูบสะแล้ว!!!

"เอ๊ะ!!"

"ว้ายยยยยยย!!!!กรี๊ดดดดดด!!!อิจฉาจัง!!"

"ยังเหลืออีกคนนี่นะ"

"ฮะ..ขอโทษแทนรุ่นพี่ด้วยนะฮะ"

"ไม่เป็นไรจ้ะฮันโดรุคุง"

"งั้นเอาล่ะนะฮะ.."

"อย่านะฮันจัง/ฮันโดรุ!!!!"X3

พวกแฝดและพวกรุ่นพี่ฮันนี่วิ่งมาทางฮันโดรุแต่ทะว่า...

"อ๊ากกกกกก/หว่า!!!/..."

ดันลื่นกล้วยมาโดนชั้นและ...

จุ๊บ!!

เสียจูบแรกแบบพี่ฮารุฮิไป...

คุณน้าและคุณแม่..ตอนนี้พวกเรา...เสียจูบแรกไปสะแล้วละ...

__________________________________________

ติดตามตอนต่อไป

กดติดตาม!!!!!!

และให้กำลังใจ!!!!!!!

และเน้นๆเลยนะ

คอม!!!!!!!เม้นนนนนนนน!!!!!!ด้วย!!!!

แค่นี่ล่ะที่เค้าต้องการไปนอนล่ะนะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 53 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

37 ความคิดเห็น

  1. #27 Cuj27eja (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2563 / 03:17
    ตายแล้วลูกฉัน/:คุณแม่ที่อยู่บนสวรรค์เอามือทาบอกแล้วพูดว่า
    แหมมม จะได้ลูกสะใภ้แทนลูกเขยสินะ ^~^
    #27
    0
  2. #5 984704135 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 07:08

    เกลียดความเล่นใหญ่ของพวกนางมากกก
    #5
    0
  3. #4 one outs (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 06:03
    5555 เสียจูบแรกให้พี่เฉย
    #4
    0