[Fic Oran host club ชมรมรักคลับมหาสนุก] ชั้นนี่ล่ะคือหนุ่มน้อยซื่อบื่อของโอรัน!!!

ตอนที่ 10 : การจู่โจมจากผู้จัดการหญิง (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 455
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 56 ครั้ง
    22 มิ.ย. 63

กรี๊ดดดดด!!!!!!

อ้ายยยยยย!!!!

สู้ๆนะ!!!!!

สนามบาสที่กำลังมีการแข่งขันที่หนึ่งที่ฮิคารุกับคาโอรุแข่งอยู่นั้นในระหว่าที่ฮิคารุกำลังชูดบอลลงนั้นคาโอรุก็ได้รับบาดเจ็บที่เข่าอย่างหนัก

"คาโอรุ!!!!"

"ฮิคารุเธอไปไม่ได้นะไปแข่งต่อสะ"

"เงียบน่า!!!"

"ฮิคารุ.."

"ใจเย็นๆหน่อยสิไม่ต้องรู้สึกเจ็บปวดไปกับชั้นหรอกน่า..เข้าใจไหม..คนที่บาดเจ็บน่ะ..ไม่ใช่นายนะ.."

"ฮึก..ไม่ได้หรอก!!..ชั้นเจ็บ..จริงๆคาโอรุ.."

'ความเจ็บปวดของนายเป็นความเจ็บปวดของชั้นไม่ต้องให้ใครที่ไหนมาเข้าใจหรอกขอเพียงมีกันและกันก็พอมีชีวิตอยู่ได้แล้ว'เร็นเงะ

"พวกนายสองคนนี่..น่าอิจฉาจริงๆนะมีคนคอยช่วยกันและกันแบบนี้น่ะ"

"รุ่นพี่สุโอ...."ฮิคารุ

"แต่รุ่นพี่สุโอก็เป็นขวัญใจโรงเรียนนิฮะ.."คาโอรุ

"ขวัญใจอย่างนั้นหรอ..ถ้าทุกคนเยินยอและสันเสินภาพลักษณะเปลือกนอกของชั้น..ชั้นขออยู่คนเดียวดีกว่า..

'เมื่อหัวใจที่เจ็บปวดได้ข้ามมาพบกันแล้วผ่านเลยไปแล้วหัวใจของเหล่าเด็กหนุ่มจะเป็นอย่างไรต่อๆไป!!!'

ตึกๆๆๆ

"แห่..อึก..แห่.."

"หนีไม่รอดแล้วล่ะนะ"

"อะ...หา.."

"นายคงจำได้ดีสินะว่าถ้าต่อต้านชั้นแล้วเป็นไง"

"อย่านะมิสึคุนิ..ยิ่งทำคนอื่นเจ็บมากเท่าไร..นายก็จะยิ่งเจ็บปวดมากเท่านั้น.."

"อย่ามาสั่งสอนชั้นนะทาคาชิ..อยากจะโดนลงโทษอีกรึไง.."

'สุดท้ายแล้วสิ่งที่กำลังรอพวกเขาอยู่คืออะไรแสงแห่งการหลุดพ้น...หรือว่า..'

"ชั้นน่ะ..เกลียดคนที่ไม่รู้สถานะของตัวเองที่สุดเลย.........อึก...แงงงงงงงงTΔT!!!!ฮารุจังเค้าขอโทษนะยังไงเค้าก็ทำแบบนั้นไม่ได้จริงๆงา!!!!!!!!"รุ่นพี่ฮันนี่

"คัด!!!!คัดค้า!!!!คัดดดดด!!!นี่คุณอย่าพูดนอกบทแบบนี้สิคะ!!!!"เร็นเงะ

"แต่ว่า...(。ŏ_ŏ)"รุ่นพี่ฮันนี่

"ตากล้องหยุดถ่ายเดี๋ยวนึง!!"เร็นเงะ

"Yeah Boss !!"

"ทำฝนให้สมจริงหน่อยสิ!!!"

"yeah Boss !!!"

"ทำไมจากการเปลี่ยนบุลลิกเป็นถ่ายหนังได้ล่ะเนี้ย..?"ฮิคารุ

"ว่าแต่ทีมงานเขาชุดใหญ่เลยนะเนี้ย!?"ฮารุฮิ

"นั่นสินะฮะ..อะฮิคารุ คาโอรุ"

ในระหว่าที่ทุกคนแสดงหนังอยู่ชั้นก็มีหน้าที่เป็นเด็กส่งน้ำสะงั้น

"ขอบใจน้องหมาน้อย~"X2

"ดูเหมือนจะเรียกมาจากHollywood นะไม่เคยเห็นหน้าเลยหรอ?ที่ทำหนังเรื่องหิมะพันปีน่ะทำไงได้เป็นอันดับหนึ่งของXXX เมื่อปีที่แล้วไง"

'หนอย..เจ้าพวกเงินเหลือใช้เอย..'X2

"แต่ทำไมในบทถึงให้คาโอรุเป็นฝายรุกล่ะ"ฮิคารุ

"นั่นน่ะสิ/มันก็จริงของนายนะ"

"ฝายรุกหรอ?"

"ถ้าไม่รู้ก็ไม่ต้องรู้หรอก"X2

"ฝายรุก?"

'ให้ตายสิพี่สาวชั้น...'

"ฮารุฮิ!!เป็นไงบ้างล่ะการแสดงของชั้นน่ะ"รุ่นพี่ทามากิ

"ก็ถือว่ายอดเยี่ยมมากเลยล่ะฮะสงสัยอยู่อย่างคือทำไมถึงอินกับบทขนาดนั้นล่ะ?"

"เพราะชั้นพบตัวตนใหม่ของชั้น่ะสิคิดว่าถ้าหันมาทำอะไรแบบนี้สักพักก็คงไม่เรวนะ"

"งั้นหรอฮะ..ผมว่ารุ่นพี่ทำตัวแบบเมื่อก่อนก็ดีอยู่แล้วนิ.."

"งะ..งั้นหรอ..ถ้าเธอว่าแบบนั้นล่ะก็.."

'ถ้าทำแบบนั้นจริงๆมีก่อปัญหาหนักแน่ๆ'

"เอาล่ะฮันโดรุคุงเข้าฉากร้องเพลงได้จ้ะ!!!"

"ฮะ"

"สู้ๆนะเจ้าหมาน้อย!!!"X2

"พยายามเข้านะฮันจัง"

"พยายามเข้า..."

"ถ้าร้องดีลดหนี้ให้1ใน4"

"ถึงคิวฮันโดรุเเสดงแล้วสินะ.."

"น่าจะใช่นะฮะ"

"เอาล่ะพร้อมนะฮันโดรุคุง^_^"

"ฮะ!!"

"1 2 3 go!!! "

ใช้เพลง Lovely ของ Billie Eilish. Khalid 

Thought I Found A way

ชั้นคิดว่าชั้นเจอทางแล้วล่ะ

Thought I Found a way out 

ชั้นคิดว่าชั้นเจอทางออกแล้วล่ะ

But you never go away 

แต่ว่าคุณนั้นไม่เคยจากชั้นไป

So I guess I gotta stay now 

เพราะงั่นชั้นจะต้องอยู่แล้วล่ะ

Ho, I hope some day I'll make it out of here 

ชั้นหวังว่าสักวันหนึ่งชั้นจะออกไปจากที่นี่

Even if it takes all ingth or a hundred years 

ถึงแม้จะใช่เวลาทั้งคืนหรืออีก 100 ปีก็ตาม

Need a place to hide, But I can't find One near 

ชั้นต้องการหาที่ให้ซ่อน แต่ชั้นหาที่ใกล้ๆไม่ได้เลย

Wanna feel alive , outside I can't my fear

ชั้นอยากจะมีชิวิตชีวา ชั้นไม่อาจจะต่อสู้กับความกลัวได้

Isn't it lovely ,All alone 

มันไม่ใช่เพราะความรักหรอกหรอ ที่อยู่ตัวคนเดียว

Heat made of glass ,my mind of stone 

หัวใจสร้างด้วยแก้ว แต่ใจแข็งเหมือนก้อนหิน

Tear me to pieces ,skin to brone 

ชีกกระชากชั้นออกเป็นชิ้นๆ จากผิวหนังไปถึงกระดูก

Hello, welcome home 

ยินดีต้อนรับกลับบ้าน

แล้วฝนก็ตกลงมาฉากใหญ่

Walking out of time 

เดินทางออกจากห่วงเวลา

Looking for a better place 

มองหาที่ที่ดีกว่าเดิม

Something's on my mind 

มีบางสิ่งที่อยู่ในใจชั้น

Always in my head space 

มันยังวนเวียนอยู่ในหัวชั้นตลอด

ในระหว่างที่น้องเราร้องเพลงอยู่นั้นฝายคนที่ฟังต่างก็ได้อารมณ์กับเพลงนี้เป็นอย่างมากโดยเฉพาะทามากิ

"ฮือ!!!!!เพลงอะไรจะน่าเศร้าขนาดนี้!!!"รุ่นพี่ทามากิ

"นายท่านร้องทำไมเล่า!!"ฮิคารุ

"นั่นสินายท่าน!!"คาโอรุ

"พวกแกก็ร้องไห้กับเพลงของฮันโดรุเหมือนกันนั่นล่ะ!!"รุ่นพี่ทามากิ

"ก็มันได้อารมณ์นี่ผิดหรอ?"X2

"ว่าแต่ทำไมฮันจังร้องเพลงดีจังเลยล่ะฮารุจัง?"

"เพราะคุณน้าของผมที่เป็นแม่ของฮันจังเขาเป็นคนสอนเธอร้องเพลงตั้งแต่เด็กๆแล้วล่ะ"

"งั้นหรอเก่งจัง!!"

"ไม่ใช่แค่นั้นนะครับรุ่นพี่ฮันนี่ฮันโดรุเธอเองก็เป็นYouTuberระดับประเทศไทยด้วยนะครับ"รุ่นพี่เคียวยะ

"เอ๊ะ!!!"x5

"เรื่องแบบนี้ทำไมผมไม่รู้ล่ะฮะ!?"ฮารุฮิ

"อะไรกันเป็นคนดังก็ไม่บอก!!"X2

"สุดยอดไปเลยลูกสาวชั้น~"รุ่นพี่ทามากิ

"ก็ลองถามเจ้าตัวเอาแล้วกัน-นั่นอะไรน่ะ?"

ในตอนนั้นเองมีสิ่งมีชีวิตตัวหนึ่งวิ่งไปชนตัวฮันโดรุจนล้มลงไปในระหว่ากำลังถ่ายทำอยู่

"โอ้ย..เจ็บๆอะไรล่ะเนี้ยเอ็ะ!!!ปัง!!!"

"โฮ้งๆ!!!≥3≤"

สิ่งมีชีวิตที่ว่านั้นก็คือเจ้าคอร์กี้จอมซนอย่างปังนั่นเองในปากของมันมีร่มอยู่ด้วยนะเนี้ย!!แหมหมาใครวา~น่ารักจริงเชียว

"เอาร่มมาให้แม่หรอลูก?"

"โฮ้ง!!"

ก่อนที่จะได้เอาร่มมาจากปากมันมันก็สะบัดขนของมันทั้นที!!!แต่ดูเหมือนว่ามันลืมเอาร่มคืนเจ้าของมันเลยสะบัดขนโดยที่ร่มยังคาปากอยู่

"หยุดๆคาย..คาย..นั่นล่ะเด็กดีจ้ะ"

"คัดดดดด!!!!คัดดคะ!!!นี่ใครอนุญาตให้เจ้าหมาตัวนี้มาขัดฮะ!!!"เร็นเงะ

"ผมเองครับ^_^"รุ่นพี่เคียวยะ

"อะ!!ถ้าเป็นท่านเคียวยะชั้นก็ไม่ว่าหรอกนะคะ^_^"เร็นเงะ

'ลำเอียงชิบ'ฮันโดรุ

"คือว่าเร็นเงะจังผมของพักแปบนึงนะฮะ"ฮันโดรุ

"ก็ได้จ้ะฮันโดรุคุง"

พอชั้นอุ้มเจ้าปังออกมาเช็ดตัวพวกฮิคารุก็มาเช็ดผมให้

"โอ้ย!!พวกนายเช็ดแรงไปแล้วนะ!!!!"

"ก็คนมันหมั่นใส่นินา"X2

"ร้องดีขนาดนี้ทำไมไม่บอกกันบ้างล่ะ?"ฮิคารุ

"นั่นสิแล้วก็เรื่องที่เป็นคนดังในYouTube อีก"คาโอรุ

"รู้ได้ไงฮะ!?"ฮันโดรุ

"ชั้นเป็นคนบอกเองล่ะแหม~เก็บของดีไว้แบบนี้ก็แย่สิถ้าเอานายมาร้องเพลงอัดแผ่นCDขายให้แขกล่ะก็กำไรบานแน่ๆ"

'เจ้าหน้าเงินเคียวยะ!!!'

"เก่งจริงๆน่ะล่ะร้องเพลงสื่อถึงอารมณ์เก่งมากเลยนะ"ฮารุฮิ

"พอดีว่าแม่จ้าเขาชอบให้ร้องเพลงให้ฟังทุกวันน่ะ"

"ดีจังเลยนา~แม่ของฮันจังน่ะอยากให้เขามาเห็นฮันจังในตอนนี้จังเลยโน๊ะทาคาชิ!!!"

"อื่ม..เก่งมากฮันโดรุ.."

แล้วรุ่นพี่ก็มาลูบหัวฮันโดรุด้วยความเอ็นดูแต่การกระทำนั้นทำให้เธอนึกถึงช่วงเวลาตอนที่เธออายุ 10 ขวบ

'คุณลุงคะ!!!คุณลุงอยู่ไหนคะ!!'

'ลุงอยู่นี่จ้ะ~ฮันจัง~'

'คุณลุง-กรี๊ดดดดดคุณลุงนั่นมันบ่อจระเข้นะ!!!เดี๋ยวมันก็หม่ำลุงหรอกนะ!!!แต่ที่สำคัญไปอยู่ตรงนั้นได้ไงหะ!?'

'พอดีว่าเห็นว่ามันป่วยเลยเข้าดูมันน่ะเข้ามาด้วยกันสิ!!'

'ใครมันจะบ้าไปนั่งกับจระเข้50ตัวกันเล่าไอ้ลุงบ้า!!!'

'เอ้า..หรอ?'

'ก็ใช่น่ะสิ!!!! ออกมาได้แล้วคะ'

'โอเคๆ'

ในที่สุดเขาก็ออกมาแล้วพาเธอไปดูฟามจระเข้ต่อจนมาหยุดอยู่ที่ทำคลอดลูกจระเข้

'คะ..คุณลุงหนูกลัวมันเจ็บอะ!!"

'ไม่ต้องกลัวนะแล้วค่อยๆเอาเปลือกออกนะ'

'เย้!!!ทำได้แล้ว'

'ฮ่าๆๆสมกับเป็นลูก-อุ้บ!!'

'เอ๊ะ?อะไรหรอคะ?'

'เออคือหมายถึงว่าสมกับเป็นหลานลุงไงฮ่าๆๆๆΣ(⊙▽⊙")'

'งั้นหรอคะ...'

'นี่ฮันโดรุ..รู้อะไรไหม..ถึงแม้ว่าเราจะจนหรือรวย..ก็ไม่ควรที่จะทำร้ายคนที่อ่อนแอกว่าเรานะ'

'...คะ..ว่าแต่..หนูจะได้เจอลุงอีกไหมคะ?'

'ทำไมอยากเจอลุงล่ะครับ?'

'เพราะคุณลุงให้ความรักกับหนู..เหมือน..'

'เหมือนญาติสินะแหมฮันจัง-'

'เหมือนพ่อคะ..'

'.....'

'คุณลุงร้องไห้ทำไมคะ?'

'เปล่าลุงไม่ได้ร้องไหนะ!!ลูกผู้ชายน่ะเข้าไม่เสียน้ำตาต่อหน้าใครหรอกนะ!!!'

'..แปลกคนจังนะค่ะ^_^'

"...คุณลุง..."

"เอ๊ะ!?/หา?/..."X7

"เปล่าๆ!!ไม่มีอะไรหรอกนะฮะ!!"

"ฮารุฮิคุงตาเธอแล้วจ้ะ"เร็นเงะ

"ฮะ"ฮารุฮิ

"ชั้นพึงขอสองคนนี้เป็นดารารับเชิญเมื่อกร้นี้เองจ้ะ"เร็นเงะ

"ดาราหรอ?"

"พูดเรื่องอะไรล่ะเนี่ย"

"ยังไงมันก็ต้องมีฉากจบที่น่าตื่นเต้นด้วยสิ!!เมื่อสมาชิกที่แตกแยกกันก็จะกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง!!!เพื่อต่อสู้กับผู้ร้าย!!!จากข้อมูลที่ได้มาสองคนนี้เป็นคนรวยแต่ที่จริงแล้วเป็นมาเฟียญี่ปุ่นเหมาะกับบทนี้มากเลยคะ!!!"

"พูดอะไรของเธอน่ะ!!!"

"พ่อแม่จะเป็นอะไรก็ไม่เกี่ยวกับชั้นสักหน่อย"

"เออ..นี่เร็นเงะจัง-"

"เอาละรีบมาทางนี้เลยคะ!!"

"เดี๋ยวก่อนสิยัยบ้ามาเออเองอยู่ฝ่ายเดียวแบบนี้อย่าเปรี้ยวให้มันมากนัก!!!"

แล้วเจ้าสองคนนั่นก็ผลักเร็นเงะไปที่เศษไม้เศษเหล็กกับพวกของใช้ถ่ายหนัง

"อา!!!"

"อันตราย!!!"

แต่คนที่โดนคือฮารุฮิ

"โอ้ย..เจ็บ.."ฮารุฮิ

"ฮารุฮิคุงเป็นไงบ้าง"เร็นเงะ

"คนพวกนั้นเขาพูดถูกแล้วล่ะ..เร็นเงะจังถ้าบังคับให้คนเป็นแบบที่ต้องการมันจะทำให้ไม่เห็นสิ่งสำคัญของตัวเองหรอกนะ"

"ฮารุฮิคุง..ฮารุฮิคุงข้างหลัง!!"

"หะ!?"

แต่แล้วท่อเหล็กขนาดใหญ่กำลังจะฟาดหัวฮารุฮินั้นก็ได้มีคนมาช่วยไว้

"อ้ายยยยย!!!"

"อึก..เอ๊ะ..ทำไม..ไม่เจ็บล่ะ.."

ติ๋ง..

เอ๊ะ..เลือด..ไม่ใช่เลือดเรานิ..เลือดใครเนี้ย...

"ฮะ...ฮันโดรุคุง..."เร็นเงะ

"ฮันโดรุ!!"ฮารุฮิ

"ไง...อึก..ok..นะสองคน"

ภาพที่ฮารุฮิเห็นคือฮันโดรุที่ตอนนี้หัวที่อาบไปด้วยเลือดที่ไหลออกมาจนหน้าผากของเธอยอมไปด้วยสีแดงครึ่งหน้าถ้าอยู่ในที่มืดก็คงนึกว่าเป็นศพเดินได้แน่ๆ

"เลือดอาบหัวแบบนี้น่ะยังจะยิ้มอีกหรอ!!"ฮารุฮิ

"ไม่เป็นไรและอีกอย่างนะพวกแก.."ฮันโดรุ

ในตอนนี้ฮันโดรุได้ใช้สายตาหน้ากลัวกดดันเจ้าพวกนั้นแล้วพูดว่า

"ลูกผู้ชายที่แท้จริงน่ะ...ไม่ทำกันแบบนี้หรอกนะ..."

"อะไรกันโดนขนาดนี้แล้วยังไม่ตายอีกหรอ!!(°ロ°٥)"

"เจ้าหมอนี่มันสัตว์ประหลาดในคลาบคนรึไงกัน!!"

"อึก..."

"ฮารุฮิเกิดอะไรขึ้นหรอ!!!"

ในตอนนั้นเองฮารุฮิก็น้ำตาไหลออกมาพน้อมกับมองรุ่นพี่ทามากิพอรุ่นพี่เห็นฮารุฮิเป็นแบบนั้นบวกกับว่าฮันโดรุมีเลือดอาบเต็มหัวทำให้ทามากิโมโหเลือดขึ้นหน้าทันที

"อัก!!"

"ใครเป็นคนทำพูดมานะ.."

"เดี๋ยวสิสุโอเจ้าเด็กนั้นมันมาหาเรื่องเราก่อนนะ!!"

"จริงอย่างที่พวกเขาพูดฮะ.."ฮันโดรุ

"ใช้แล้วฮะรุ่นพี่คนพวกนั้นไม่ผิดหรอก"ฮารุฮิ

"ฮารุฮิเจ็บมากไหม.."รุ่นพี่ทามากิ

"คอนเเท็กนี่น่ะ.."

"เอ๊ะ!!?..คอน..เเท็กหรอ!!?"

"ฮะ..มันหลุดออกมา.."

"ฮ่าๆๆอย่างงั้นหรอถ้านายร้องไห้โดยไม่พึ่งยาหยอดตาก็ถือว่าเป็นโฮสต์เต็มตัวแล้วนะ"

"หึ..."

"เออคือว่า...ช่วยพาผมไปทำแผลก่อนได้ไหมฮะ.."

"เอ๊ะ!?"X2

"ผมมึนหัวจัง..เลย.."

"ฮันโดรุ!!!"

ตึ่ง!!

"เค้าไหวน่า.."

"ตะ..ตากล้องถ่ายไว้ไหม!!!"

"yeah boss!! "

"ถ้าไม่มีเรื่องคอนแท็กหลุดนี่ก็เป็นเรื่องในใจชั้นเลย!!!เหลือก็แค่บทซึ้งๆให้กับท่านเคียวยะ!!"

เพ้ง!!!

"Ho!!no!! My camera!!! "

"ทะ..ท่านเคียวยะ.."

"แต่ขอโทษด้วยนะแต่ทางเราไม่อนุญาตให้บันทึกภาพของคนในคลับเราใช้ความรุนแรงไม่ได้น่ะครับเพราะคนที่ต้องเดือดร้อนกับเรื่องนี้คงไม่สนุกด้วยแน่ๆ"

"ทำไม..ชั้นนึกว่าท่านเคียวยะจะบอกว่าไม่ต้องคิดมากแล้วยื้นมือมาลูบหัวชั้นอีกน่ะ..ฮึก..อึก..ทำไมคนที่เปลี่ยบไปด้วยความรักและความอ่อนโยนอยางคุณถึงได้.."

"นั่นน่ะไม่ใช่เคียวยะหรอก.."รุ่นพี่ทามากิ

"ฮึก..ฮือ..อึก.."

"ไม่เห็นเป็นไรเลยนินา"ฮารุฮิ

"ถึงรุ่นพี่เคียวยะจะแปลกจากภาพลักษณะของเร็นเงะจังไปหน่อย..แต่การที่เราค่อยๆรู้จักเขาไปทีล่ะน้อย.."ฮันโดรุ

"มันก็สนุกดีนะ"X2

วันต่อมา

"ไงครับยินดีต้อนรับครับ"รุ่นพี่ทามากิ

"ชั้นซื้อมาแล้วล่ะคะ!!วีดิโอนั่นน่ะ!!"

"ชั้นซื้อแล้วค่ะ!!"

"ชั้นก็เหมือนกัน"

"หา/เอ็ะ?/.."X8

"ฉากกลางสายฝนสุดยอดเลยค่ะ!!"

"เจ้าชายผู้โดดเดี๋ยว!!"

"ความสัมพันธ์ของฮิคารุคุงกับคาโอรุคุงทำให้ชั้นใจละลายเลยค่ะ!!!"

"อยากเห็นฮันนี่คุงร้ายๆอีกสักครั้งจัง"

"สีหน้าที่เจ็บปวดของฮารุฮิคุงตอนนั้นก็ด้วยนะ!!!"

"ฮันโดรุคุงเสียงดีมากเลยเวลาร้องกลางสายฝนหล่อมากเลยจ้ะ!!!"

"โมริคุงในหนังหน้าจะเป็นผู้บ่าวโสด!!"

"เคียวยะ..."รุ่นพี่ทามากิ

"ถึงกล้องจะแตกไปแล้ว..ยแต่ภาพเก่าๆที่ยังถ่ายไว้ยังอยู่ดีนะไม่ต้องห่วงฉากใช้กำลังตัดออกไปแล้วล่ะยอดขายก็นับว่าไม่เลวสมกับเป็นทีมงานชั้นหนึ่งจากHollywood ทิ้งของดีไว้ให้เรากอบโกย"

"นี่หรอที่บอดว่าต้องสนุกแน่น่ะ.."X2

"มีเงินเข้าคลับก็ดีแล้วไม่ใช่รึไง"

'คนๆนี้คำนวนไว้ตอนไหนเนี้ย..'ฮารุฮิ

'หน้าเงินตั้งแต่ตนจนจบเลยนะรุ่นพี่..'ฮันโดรุ

"สวัสดีค่ะ"เร็นเงะ

"อ้าว..ยังไม่กลับฝรั่งเศสอีกหรอ!?"รุ่นพี่ทามากิ

"ชั้นพึงรู้สึกตัวถึงความอ่อนโยนที่เข้ามาบังชั้นน่ะคะ...และความรักอันลึกซึ้งได้เข้ามาเตือนชั้นเอาไว้"

แล้วหล่อนก็มาจับมือชั้นและฮารุฮิ

"นี่สินะที่การเรามองคนอื่นแล้วแล้วเกิดเป็นความรักขึ้นมาฮารุฮิคุง..ฮันโดรุคุง"

"ย้ากกก!!!"รุ่นพี่ทามากิ

"เดี๋ยวสิ!!!"X2

"ฮะ?"ฮารุฮิ

"เอ๊ะ!?"ฮันโดรุ

"กลับไปเล่นเกมที่บ้านชั้นกันนะจ้ะ!!"

"เออ..คือ.."ฮารุฮิ

"ฮ่าๆ..(¯口¯)"ฮันโดรุ

"รุ่นพี่เคียวยะแบบนี้จะดีหรอ!!!"X2

"ไม่เห็นเป็นไรนิพวกเขาก็สนิดอย่างที่ทามากิต้องการแล้วนิ"เคียวยะ

"มันใช่ที่ไหนเล่า!!!"X2

"ไม่ดีๆ!!!"รุ่นพี่ทามากิ

"สามคนนั้นก็เป็นเพื่อนสาวอยางที่นายต้องการแล้วนิ"

"แบบนั้นมันใช้เพื่อนสาวที่ไหนกันละ!!!"ทามากิ

"อ้ายยฮารุฮิคุง ฮันโดรุคุงไปกันเถอะนะจ้ะ~"

"อย่าเอาตัวฮารุฮิไปน่า!!!!"

"เอาฮันโดรุคืนมานะ!!!"X2

นี้มันเรื่อะไรวะเนี้ย....

___________________________________

ติดตามตอนต่อไป

ติดตามมมมมมมม

ให้กำลังใจ!!!!!!!!!!!!!!!!!!

และเม้นนนนนนกันนนนนน

อย่าเป็นนักอ่านเงาถ้าเป็น!!!!!!!!

แม่จะไปเผาบ้านนนนนเธอ!!!!!!!!!!!!!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 56 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

37 ความคิดเห็น

  1. #29 ParamiWashi32 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2563 / 23:13
    ว้ายตายละ ติ่งBillie Eilish เหมือนกันค่ะ เพลงโปรดเลยยย
    #29
    0
  2. #18 one outs (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 16:17
    ฮันจัง~~~
    #18
    0
  3. #17 กล้วยจอมพล (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 16:01

    แกกกก เราชอบมากกกกก
    #17
    0
  4. #16 Hesel (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 14:59

    เราอยากให้ฮันจังมีบทเป็นของตัวเองแบบตอนร้องเพลงบ้างอ่ะ ใม่ใช่พูดตามฮารุฮิทุกอย่างเหมือนฝาแฝดแบบฮิคารุกับคาโอรุหรอก
    #16
    1
    • #16-1 Mewmew8336(จากตอนที่ 10)
      22 มิถุนายน 2563 / 16:19
      OK.. ค่ะ!!จะพยายามนะค่ะ
      #16-1
  5. #14 984704135 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 14:26

    เท่มากจ้าา ฮันจังงงง
    #14
    0