(END) ◕‿◕。 เทพบุตรกับหนูอ้วน ◕‿◕。 (Boy's Love)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 65,831 Views

  • 830 Comments

  • 3,133 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    14,297

    Overall
    65,831

ตอนที่ 9 : #เทพบุตรกับหนูอ้วน ตอนที่ 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5893
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 512 ครั้ง
    21 ต.ค. 61

ตอนที่ 8


(ปั้นใจ)

            “ออกมาไม่ได้เหรอ

            {อืม วันนี้แม่เราจะให้ช่วยทำขนมอ่ะ}

            “ขนม...

            {พวกทองหยอด ฝอยทอง เห็นว่าดูหนังเมื่อคืนเลยอยากทำ วันหยุดพอดีด้วย}

            อ่า...ผมที่ตอนนี้นั่งขมวดคิ้วอยู่บนเตียงหลังจากที่รู้ว่าเกลือไม่สามารถออกมาเจอกันในวันอาทิตย์ได้ ทำให้การนอนไวและตื่นเช้ากว่าปกติของผมนั้นดูเหมือนจะเสียเปล่าไปเฉยๆ นี่...”          

            {หืม...}

            “กูก็ชอบกินนะ

            {จริงเหรอ}

            “อืม

            {งั้นเดี๋ยววันไป ม. เราห่อไปให้นะ}

            “วันไป ม.

            {อือ}

            มันอีกหลายวันเลยไม่ใช่หรือไง...

            ผมที่ไม่รู้จะพูดยังไงต่อ เลยได้แต่ถอนหายใจออกมา ดูเหมือนแผนวันนี้จะต้องล่มไปไม่เป็นท่า ก่อนที่จะได้ยินเสียงของเกลือที่เหมือนจะคุยกับคนที่อยู่ใกล้ตัว

            {แม่ ถ้าทำเสร็จแล้วเกลือขอห่อไปให้ปั้นใจบ้างได้มั้ย...ช่าย ปั้นใจชอบกิน...เอ๊ะ...อีกหลายวันไม่ใช่เหรอ ทำไมไม่ชวนมากินที่บ้านเลยล่ะ...} เสียงประโยคสุดท้ายไม่ใช่ของเกลือ แต่มันก็ทำให้ผมเด้งตัวลุกขึ้นยืนทันที และไม่นานเสียงที่ผมรอคอยก็ดังขึ้น {เอ่อ...ปั้น...}

            “ว่าไง

            {แม่เราชวนมาบ้านอ่ะ แต่ถ้าไม่ว่าง...}

            “ว่าง !”

            {อะ...อื้อ งั้นวันนี้มาบ้านเรา...}

            “อืม ไปเดี๋ยวนี้ล่ะ

            ผมที่รีบคว้ากระเป๋าสะพายที่เตรียมไว้ขึ้นมาโดยที่โทรศัพท์ยังแนบอยู่ที่ข้างหู ก่อนจะต้องชะงักการเดินเมื่อเห็นว่าไอ้ฟางมันเดินออกมาจากห้องน้ำแล้วขมวดคิ้วมองมาด้วยใบหน้าสงสัย

            เดี๋ยว ไอ้ปั้น มึงจะรีบไปไหนแต่เช้า

            “ไปบ้านเพื่อน

            “ห๊ะ...

            “กูไปละผมบอกคนที่ทำหน้าไม่เข้าใจสุดขีดแค่นั้น ซึ่งก็พอจะเข้าใจอยู่เพราะไม่ว่าจะเป็นเมื่อก่อนหรือตอนนี้ผมไม่เคยคิดเรื่องที่จะไปบ้านเพื่อนสักครั้ง

            อืม แต่อยากไปบ้านเกลือ

            {ปั้นมาถูกมั้ย}

            “เดี๋ยวกูลองบอกทางแท็กซี่

            {อืมๆ งั้นเดี๋ยวเราส่งโลไปให้นะ}

            “อืม

            เกลือที่วางสายไปพร้อมกับแชทไลน์ที่เด้งเข้ามาทำให้ผมที่ตอนนี้หยุดยืนอยู่หน้าห้องเปิดเข้าไปดูก็พบกับแผนที่ของจุดหมายที่ผมจะไปวันนี้

            อ่า...

            แป๊บเดียวก็ได้

            ก็ยังดีกว่าไม่ได้เจอล่ะนะ...

 


(เกลือ)

            เกลือ เพื่อนจะมาตอนไหนเหรอ

            “เห็นว่ากำลังจะมา...

            “หืม ไม่ได้บอกเขาเหรอว่าเราทำขนมตอนบ่าย

            จะ...จริงด้วย เกลือลืมเลย...!”

            “น่าจะไม่ทันแล้วน้า...ผมที่ตอนนี้รู้สึกผิดสุดๆ เพราะลืมบอกปั้นใจว่าขนมจะเริ่มทำตอนบ่าย เพราะตอนนี้ของอะไรก็ยังไม่ได้เตรียม และผมกับแม่ก็กำลังจะออกไปซื้อของกันข้างนอกด้วย

            ทะ...ทำยังไงดี...

            แม่...

            “งั้นเดี๋ยวแม่ออกไปซื้อของคนเดียวก็ได้ เกลือก็อยู่รอรับเพื่อนเนอะ

            “ครับ...”           

            ผมที่ก้มหน้าขานรับอย่างว่าง่ายเพราะไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี แต่ก็ต้องขอบคุณแม่ที่ช่วยหาทางออกให้ ก่อนที่มืออุ่นๆ จะลูบที่หัวของผมเบาๆ ทำให้ผมต้องเงยหน้าขึ้นไปมองอีกฝ่าย ก็เห็นว่าแม่กำลังส่งยิ้มให้ผม มันเป็นยิ้มที่อบอุ่นจนผมต้องเผลอยิ้มตาม

            มีเพื่อนดีขนาดนี้ ก็ต้องรักษาเขาไว้ให้ดีเข้าใจมั้ย

            “อือ เกลือจะรักษาปั้นใจไว้ดีๆ และเกลือก็จะทำตัวดีๆ ด้วย

            เพราะผมก็ไม่อยากเสียเขาไปเหมือนกัน...

            “ดีมากเจ้าหมูอ้วนของแม่

            “รักแม่ที่สุดเลย

            “แม่ก็รักเกลือเหมือนกัน

            คนตรงหน้ากอดผมไว้ ซึ่งหลายต่อหลายครั้งที่มีคนมาเห็นผมพูดแบบนี้และถามว่าผมไม่เขินกับการบอกรักแม่บ้างเหรอ แต่ผมกลับมองว่ามันไม่เห็นจะน่าเขินตรงไหน แม่เองก็บอกรักผมอย่างไม่อายใครเหมือนกัน ทำไมผมต้องอายในเรื่องที่แสดงความรักกับคนที่รักผมด้วยล่ะ

            ก็ผมรักแม่มากจริงๆ นี่...

            งั้นแม่ไปซื้อของก่อนนะ เกลือก็อยู่บ้านรอรับปั้นใจอแล้วกัน เดี๋ยวแม่จะรีบกลับมา

            “ได้ครับ

            ผมยิ้มกว้างๆ ก่อนจะคลายกอดออกแล้วมองแม่ที่เดินออกไปจนตอนนี้เหลือแค่ผมที่นั่งอยู่ที่เดิมเพื่อรอคนที่จะมาบ้านผมในวันนี้

            อ่า...ตื่นเต้นจัง

            ละ...แล้วทำไมต้องตื่นเต้นด้วยเล่า !

            Rrrrrr ~

            เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นทำให้ผมสะดุ้งก่อนจะรีบหยิบมันขึ้นมาก็พบว่าเป็นปั้นใจที่โทรเข้ามาจริงๆ ทำให้ผมรีบกดรับเพราะกลัวว่าเขาจะมาไม่ถูกหรือเปล่า

            ปะ...ปั้น...

            {เข้ามาในซอยแล้ว}

            “งั้นเดี๋ยวเราไปยืนรอหน้าบ้านนะ !”

            {อืม}

            ผมวางสายก่อนจะรีบลุกขึ้นแล้ววิ่งออกไปหน้าบ้านทันที เพราะกลัวว่ารถแท็กซี่ที่ปั้นใจนั่งมานั้นจะเลยบ้านผมไป แต่ดูเหมือนว่าพอออกมาแล้วถนนในหมู่บ้านยังคงเงียบกริบ ทำให้ผมถอนหายใจออกมา เพราะคิดว่าเขายังมาไม่ถึงแน่ๆ

            ระ...รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาอีกแล้ว...

            ผมที่ตอนนี้ยืนอยู่หน้าบ้านโดยที่สายตาก็พยายามมองหารถแท็กซี่ที่ปั้นใจบอกว่าเข้ามาในซอยแล้ว แต่กลับไม่มีวี่แววแม้แต่น้อย ซึ่งบ้านผมก็ไม่ได้อยู่ลึกมาก แต่ทำไมปั้นใจถึงยังมาไม่ถึงสักที

            หรือจะเลยไปแล้วจริงๆ

            เอ๊ะ...

            ผมที่ตอนแรกคิดไม่ตกอยู่ก็ต้องแปลกใจเมื่อเห็นว่าร่างสูงในชุดเสื้อยืดกางเกงขาวยาวธรรมดาๆ แต่ก็สามารถดูดีได้สุดๆ ตอนนี้กำลังเดินอยู่ไม่ไกลนัก ทำให้ผมต้องแปลกใจว่าทำไมเขาถึงไม่ให้รถเข้ามาส่ง แล้วยังเลือกที่จะเดินฝ่าแดดช่วงสายเข้ามาอีก

            ไง

            ผมที่ตอนแรกมองด้วยความสงสัยปนเป็นห่วงอยู่ห่างๆ ก็ได้แต่มองคนที่ก้าวเข้ามาใกล้แล้วทักทายขึ้น ก่อนที่ผมจะมองใบหน้าที่มีเหงื่อซึมของเขาจึงรีบชวนเข้าบ้าน

            ขะ...เข้าไปข้างในกัน !”

            ผมพูดก่อนจะเดินนำคนมาใหม่เข้าไปในบ้าน ซึ่งปั้นใจก็ไม่ได้ขัด เขาเดินตามผมเข้ามาอย่างว่าง่าย และเมื่อแอร์เย็นๆ ภายในบ้านสัมผัสโดนร่างกายผมก็รู้สึกดีขึ้นมาก ขนาดผมออกไปตากแดดแค่แป๊บเดียว แต่ปั้นใจนี่สิ เดินมาตั้งไกล

            ถึงบ้านผมจะอยู่ไม่ลึก แต่ผมว่ามันก็ไกลมากอยู่ดีสำหรับคนที่เดิน...

            อ่า...เย็น...

            “ปั้นไปนั่งก่อน เดี๋ยวเราหาน้ำให้

            “ขอบใจ

            ผมมองปั้นใจที่ตอนนี้กำลังมองไปรอบๆ บ้านของผมแล้วเดินไปนั่งที่โซฟาแต่โดยดี ทำให้ผมต้องเดินเข้าไปในครัวเพื่อหาน้ำเย็นๆ มาให้เขา พอได้ของที่ต้องการและเดินออกมาก็เห็นว่าปั้นใจนั้นตอนนี้กำลังนั่งตัวเกร็งอยู่ที่โซฟา จนผมที่เดินเข้าไปหาต้องทักขึ้นด้วยความสงสัยในท่าทางแบบนั้น

            เป็นอะไรหรือเปล่า หรือว่าป่วย...

            “ไม่ๆ

            “อ่า...

            “แม่...

            “อ๋อผมที่พอจะรู้สาเหตุที่ทำให้ปั้นใจนั่งตัวเกร็งแล้วก็ทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ เขาก่อนจะเอาน้ำเปล่าที่รินใส่แก้วให้อีกฝ่าย ซึ่งเขาก็รับไปแต่โดยดีและมองมาที่ผมอย่างต้องการคำตอบ แม่ออกไปซื้อของ จริงๆ แล้ววันนี้จะทำขนมตอนบ่ายอ่ะ

            “...

            “ขอโทษนะ ถ้าเราบอกก่อน ปั้นก็ไม่ต้องรีบมาขนาดนี้

            “ไม่เป็นไร

            “ว่าแต่ทำไมถึงเดินเข้ามาไหนว่ามาแท็กซี่...

            “ลุงเขารีบไปที่อื่นต่อ เลยให้ส่งกลางทาง

            “อ่า...

            “ขอโทษที่ทำให้มึงต้องยืนรอ

            “ไม่เป็นไร เรารอปั้นแป๊บเดียวเอง !”

            “อืม

            ปั้นใจพยักหน้ารับก่อนจะยกแก้วน้ำขึ้นจิบเพียงนิดเดียวก็วางแก้วลง ซึ่งตอนนี้ใบหน้าของเขาเริ่มแห้งแล้ว ผมที่สังเกตอยู่เลยต้องยอมละสายตาออกมาเพราะกลัวว่าอีกคนจะจับได้ว่าแอบมองเขาอยู่ขนาดนั้น

            วะ...ว่าแต่ผมควรจะชวนเขาคุยอะไรต่อดี...

            ปั้นกินข้าวมาหรือยัง

            “ยัง

            “เอ่อ กินมั้ย บ้านเรามีข้าว

            “ไม่เป็นไร ยังไม่ค่อยหิวปั้นใจว่าพลางมองไปรอบๆ ผมเลยมองตาม ซึ่งบ้านของผมหลังไม่ใหญ่มาก เป็นสองชั้นที่ดูจะเรียบๆ สำหรับสองแม่ลูก ซึ่งพี่น้ำตาลพี่สาวของผมจะกลับมานานๆ สักครั้ง ตอนนี้เลยมีแค่ผมกับแม่อยู่ที่นี่กันแค่สองคน บ้านน่าอยู่ดี

            “อือ เรากับแม่ช่วยกันเลือกเฟอนิเจอร์ล่ะ

            “เข้าดีนะคำชมที่ธรรมดาของปั้นใจทำให้ผมยิ้มกว้างออกมา แม้มันจะไม่ได้ดูเยินยออะไรมาก แต่ผมกลับดีใจที่ได้ยินคำชมจากเขา แม้จะเพียงแค่เรื่องเล็กน้อยก็ตาม นี่...

            “หืม...

            “ทำไมแก้ม...

            คำถามของปั้นใจพร้อมกับสายตาที่จับจ้องมาที่แก้มของผมทำให้ตัวเองต้องหุบยิ้มลงแล้วยกมือจับแก้มของตัวเองไว้

            แก้มใหญ่ หรือแก้มเยอะ...

            ปั้นใจคิดว่ามันน่าเกลียดหรือเปล่า

            เราอ้วน...

            “ไม่ได้ว่าอะไร แค่คิดว่ามันคงนิ่ม

            “อือ ก็เนื้อเยอะอ่ะผมว่าพลางหลบสายตาของเขาด้วยความประหม่า จะว่าเขินก็ใช่ อายก็ใช่อีก ก่อนที่ผมจะต้องสะดุ้งเมื่อสัมผัสอุ่นๆ ของมือคนข้างๆ จับที่มือของผมที่จับแก้มอยู่แล้วเอามันออก และมือข้างเดิมก็ขยับขึ้นมาจับแก้มของผมเบาๆ

            อืม นิ่มอย่างที่คิด

            “อะ...อื้อ

            ผมที่ตอนนี้มองคนที่กำลังลูบและขย้ำแก้มของผมเบาๆ ก็ต้องนั่งนิ่งอยู่แบบนั้น ซึ่งปั้นใจเองก็ดูเหมือนจะเพลินกับการเล่นแก้มของผม

            อ่า...แอบเห็นรอยยิ้มเล็กๆ ของปั้นใจอีกแล้ว

            มองอะไรขนาดนั้น

            “หะ...

            “แก้มแดง...

            เสียงของคนตรงหน้าทำให้ผมเบิกตากว้างก่อนจะดีดตัวลุกขึ้นทำให้มือของปั้นใจหลุดออกไปด้วย ก่อนที่ตัวเองจะรีบถอยออกมาให้ห่างจากคนที่ตอนนี้ลุกขึ้นตามผม

            อะ...เอ่อ...เราว่าเราไปหาอะไรให้ปั้นกินดีกว่า แม่บอกว่าอดข้าวเช้าไม่ดี ให้เราหาอะไรให้กินนะ !”

            “อืม ก็ได้

            “อะ...อือ ทะ...ทำอะไรดี ไข่เจียว หรือหมูทอด...ผมที่ตอนนี้รู้สึกว่าลิ้นพันกันสุดๆ ก็ต้องสะดุ้งเมื่อคนที่ตอนแรกอยู่ห่างออกไปก้าวเข้ามาหาอย่างรวดเร็ว ทำให้ผมที่ตอนแรกตั้งใจว่าจะหนีเขาต้องยืนตัวแข็งทื่ออยู่กับที่

            อะไรก็ได้ เดี๋ยวกูช่วย

            “อะ...อื้อ...

            ผมพยักหน้ารับก่อนจะกลับหลังหันด้วยร่างกายเกร็งๆ แล้วเดินนำปั้นใจเข้ามาในครัว ซึ่งคนที่เดินตามมาอย่างเงียบๆ ก็ไม่ได้ออกความคิดเห็นอะไรมากนัก เมื่อเข้ามาเขาก็มองไปรอบๆ ราวกับสำรวจอีกครั้ง ก่อนที่ปั้นใจจะหันมาถามผม

            แล้วกินข้าวหรือยัง

            กินแล้ว กินตั้งแต่เช้า

            “อ่อ...เขาพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ งั้นเอาไข่เจียวก็ได้ ง่ายดี

            “เอ่อ...ใส่หมูสับด้วยมั้ย

            “ไม่เป็นไร

            “แต่ใส่ก็ได้นะ เราทำได้

            “...

            “หรือว่าปั้นไม่ชอบหมู...

            “งั้นทำอะไรมาก็ได้ กินได้หมดแหละ เขาตอบออกมาทันที ทำให้ผมพยักหน้ารับ ก่อนจะรีบเดินไปเอาเนื้อหมูจากในตู้เย็นที่แม่ชอบซื้อติดตู้ไว้ให้ผมในวันหยุด เพราะรู้ว่าเมนูง่ายๆ ที่ผมชอบทำกินกลางดึกบ้าง เวลาอยู่คนเดียวบ้างคือไข่เจียวหมูสับ หรือไม่ก็หมูทอด

            ไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมผมถึงไม่ผอมสักที...

            ก็คนมันอดใจกับความหิวไม่ได้นี่นา...

            ให้ช่วยทำอะไรมั้ย

            “ไม่เป็นไร ไข่เจียวหมูสับของถนัดเราเลย

            “ชอบกินเหรอ

            “อื้อ มันทำง่ายสุดแล้วผมว่าพลางหันไปยิ้มให้ปั้นใจที่ยืนอยู่ไม่ไกลนัก ก่อนเริ่มเอาเนื้อหมูสับสำเร็จรูปออกมาแล้วตามด้วยไข่ไก่อีกสองใบ ซึ่งคนที่ยืนดูอยู่ห่างๆ ก็ไม่ได้เข้ามาใกล้ ทำให้ผมต้องเบาใจอยู่บ้าง เพราะถ้าปั้นใจเข้ามาใกล้กว่านี้ผมต้องตื่นเต้นและทำมันออกมาได้ไม่อร่อยแน่ๆ

            อยากช่วย

            เสียงเบาๆ ที่ดังขึ้นจากด้านหลังทำให้ผมที่ตอนแรกเร่งมือทำอยู่ต้องหันไปมองก็พบกับใบหน้าที่ตอนนี้ดูเหมือนแอบขัดใจนิดๆ ของปั้นใจอยู่ ก่อนที่ตัวเองจะทำได้แค่มองอีกฝ่ายแล้วยอมตอบกลับไปเสียงเบาเช่นกัน

            งั้นช่วยก็ได้...

            “อืม

            คนตัวสูงเดินเข้ามาหาผมทันทีจนตอนนี้ร่างของแทบติดกันแล้ว ผมเลยหาสิ่งที่คิดว่าง่ายที่สุดอย่างการตีไข่ให้เขาทำ ซึ่งปั้นใจเองก็ไม่ได้ขัดเท่าไหร่ เขารับไปทำอย่างว่าง่าย ก่อนที่ผมจะเอาเนื้อหมูและเครื่องปรุงใส่ตามโดยมีคนที่ช่วยผสมทุกอย่างให้เข้ากันอย่างปั้นใจนั้นทำหน้าที่อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง ไม่นานไข่ในถ้วยก็พร้อมลงกระทะแล้ว

            เดี๋ยวที่เหลือเราทำเอง ปั้นไปนั่งรอข้างนอกก่อนก็ได้

            “...

            “อ่า...หรือจะรอในนี้ก็ได้...ผมที่พูดออกไปพลางหลบสายตาคนตรงหน้าที่บ่งบอกว่าไม่เห็นด้วยกับคำพูดของผมเมื่อสักครู่ทำให้ตัวเองต้องเอาถ้วยไข่มาจากเขา สุดท้ายปั้นใจก็ยอมขยับออกห่างไปและยืนดูผมที่ตอนนี้ตั้งกระทะเตรียมเทไข่ลงแล้ว และแน่นอนว่าพอโดนจ้องอยู่แบบนี้ก็ทำเอาผมไปไม่เป็นเหมือนกัน เราจะตั้งใจทอดนะ

            ผมเคยคิดว่าการทำไข่เจียวหมูสับนั้นง่ายมากมาตลอด แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่ใช่ความคิดสำหรับวันนี้สักนิด

            ผมกลัวว่าจะทำมันออกมาไม่อร่อย

            กลัวว่ารสชาตจะหนักไป หรือเบาไป ไม่พอดี

            กลัวว่าหมูที่ใส่ลงไปนั้นเยอะเกินไปหรือเปล่า คนกินจะชอบมั้ย เขาชอบไข่เยอะกว่าหมู หรือชอบหมูเยอะกว่าไข่

            และผมก็เชื่อว่าถ้าผมถามเขาออกไป ปั้นใจจะต้องตอบกลับมาแบบนี้แน่ๆ

            ทำมาเถอะ...

            กูกินได้หมดนั่นล่ะ


 ---------------------------------------

ต้องถามปั้นใจว่าวันนี้คุ้มมั้ย ได้มาบ้าน ได้จับมือ ได้จับแก้ม แถมยังได้กินอาหารฝีมือคนที่ชอบอีก ฮ่าา

ขอบคุณที่แวะมาอ่านปั้นใจกับเกลือนะคะ และยังยืนยันคำเดิมว่านายเอกเรื่องนี้จบเรื่องก็ไม่ผอมเด้อ

ติดตามนักเขียนได้ที่

สาววายผู้ลึกลับ Fanpage

สาววายผู้ลึกลับ Twitter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 512 ครั้ง

26 ความคิดเห็น

  1. #828 Lucky-Puppy (@poopo555) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 16:00
    จ้าสุดมากลูก
    #828
    0
  2. #713 Jezzy Jimmy (@jm_monkey) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 19:31
    ทำไมน้องปั้นถึงเดิน taxi ทิ้งจริงหรอ แอบสงสัย หรือมันไม่มีอะไร 555
    #713
    0
  3. #710 making68 (@making68) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 23:45
    น่ารักๆๆๆๆๆ งื้ออ
    ทำไมเกลือน่ารักอย่างนี้นะ
    #710
    0
  4. #680 PPsry (@PPsry) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 19:32
    น่ารัก อิๆ
    #680
    0
  5. #639 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:10
    เธอไปสุดมาก
    #639
    0
  6. #597 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:29
    มาเที่ยวที่บ้านว่าที่แฟนเลยหรอ
    #597
    0
  7. #382 pisanu127 (@pisanu127) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 09:37
    อุ้ยๆๆงานนี้ปั้นใจบุกถึงบ้านเลย
    #382
    0
  8. #177 ddewotaku (@ddewotaku) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 08:01
    ฟินไปดิ ได้จับแก้มจับมือ
    #177
    0
  9. #107 yito (@gasalonglong) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 10:27

    ทำไมปั้นหลงเมียขนาดเนนนนนน
    #107
    0
  10. #105 rainjar (@rainjar) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 20:30
    ทำไมน้องเกลือหายนานจัง
    #105
    0
  11. #103 rainjar (@rainjar) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 21:38

    ยู้ฮูๆๆ คิดถึงนุ้งเกลือแล้ว~
    #103
    0
  12. #102 อุ๋ยยอุ๋ยย (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 16:07

    งื้อออ เกลือน่ารักอ่าา ส่วนปั้นก็เนี้ยนเนียน แต่ชอบบบ

    #102
    0
  13. #98 TueQ-q (@Tuep-q) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 13:38

    คุ้มจนไม่รู้จะคุ้มยังไงเเล้วเนอะปั้นเนอะ เเหมมมม

    #98
    0
  14. #97 MuuKaew (@MuuKaew) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 05:13
    ปั้นอยากกินไข่เจียวของเกลือทุกวัน^^
    #97
    0
  15. #96 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 02:13
    ทำไมเกลือน่ารักขนาดนี้~~
    #96
    0
  16. #95 pookie (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 23:29

    น่ารักค่ะ ปั้นแอบชอบเค้าตั้งนานแต่ตีเนียนมากเลย555

    #95
    0
  17. #94 rm-kim (@rm-kim) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 23:25
    งื้ออออน่ารักกกกก
    #94
    0
  18. #93 rainjar (@rainjar) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 21:46

    ขอบคุณไรท์ที่มาอัพ มาถี่ๆบ่อยๆรัวๆเลยนะคะ
    #93
    0
  19. #92 ROMILLEZq (@ROMILLEZq) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 20:39

    เอ็นดูมากๆๆๆๆๆ น้องงง ต้องนุ่มนิ่มมากแน่ๆเลย;-;
    #92
    0
  20. #91 cbyx (@kikkie23942) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 20:24
    อ๋อยยย เอ็นดูน้อง อยากบีบแจ้มหนูอ้วนบ้างอะ;-;
    #91
    0
  21. #90 cssw (@cssw) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 20:10
    น่ารักจุง นุ้งเกลือ
    #90
    0
  22. #89 nami-maya (@nami-maya) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 19:31
    น้องงง..กลัวไข่เจียวหมูสับไม่ถูกใจปั้น..เอ็นดูแรงงง
    #89
    0
  23. #88 ars.jn (@yutojump) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 18:32

    นุ่มนิ่ม ทั้งแก้มทั้งตัว
    #88
    0
  24. วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 18:32
    บัดซบ! ฉันหยุดยิ้มไม่ได้>\\\<
    วันนี้กำไรของปั้นชัดๆ งื้อออ น่ารักก สู้ๆนะไรท์ น้องรออยู่
    #87
    0
  25. #86 tytl (@tytl) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 18:06

    หยุดยิ้มไม่ได้ ฮรือออ ทำไมเรื่องนี้ละมุนขนาดนี้~~ สู้ๆคะเป็นกำลังใจให้
    #86
    0