◕‿◕。 เทพบุตรกับหนูอ้วน ◕‿◕。 (Boy's Love)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 46,944 Views

  • 661 Comments

  • 2,637 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    3,258

    Overall
    46,944

ตอนที่ 7 : #เทพบุตรกับหนูอ้วน ตอนที่ 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4514
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 416 ครั้ง
    5 ต.ค. 61

เทพบุตรกับหนูอ้วน

ตอนที่ 6


            อ้าวปั้น อยู่กับเกลือหรอกเหรอ

            อืม...

            แล้วเกลือทำไมนั่งทำหน้าแบบนั้นล่ะ เป็นอะไรกัน หรือว่าโกรธกัน...

            เปล่านี่...

            ผมตอบออกมาเสียงเบาโดยตอนนี้ยังคงนั่งก้มหน้าอยู่ ก่อนจะค่อยๆ ตัดสินใจเงยหน้าขึ้นไปก็เห็นว่าปั้นใจกำลังมองมาทางผมเช่นกัน ก่อนที่เขาจะหลบสายตาแล้วยกมือขึ้นมาปิดใบหน้าตัวเองไว้

            ผมเองก็อยากทำแบบนั้นเหมือนกัน งื้อ...

            ไอ้อาการหน้าร้อนแบบไม่มีสาเหตุนี่มันคืออะไรกันนะ

            แปลกๆ นะพาฝันที่ตอนนี้ขมวดคิ้วมองพวกเราทำให้ผมได้แต่มองกลับไปเพราะไม่รู้จะทำหน้ายังไงเวลามองปั้นใจดี ก่อนที่คนที่เข้ามาทักพวกผมหลังจากที่พวกรุ่นพี่ลุกออกไปก่อนหน้านี้จะหันไปพูดกับปั้นใจ เอ้อ ปั้น เห็นออยตามหาอยู่

            ไม่ไปได้มั้ย

            อ่า...เราก็ไม่แน่ใจ...

            ไม่อยากไปปั้นใจที่ตอนนี้ขมวดคิ้วอยู่ก็ทำให้ผมกับพาฝันทำหน้าไม่ถูก ก่อนที่จะเห็นว่าออยได้เดินเข้ามาทางพวกเราแล้ว และคิดว่าปั้นใจน่าจะปฏิเสธเรื่องนี้ไม่ได้แล้วด้วย งั้นไปก่อนนะ

            ปั้นใจพูดพลางลุกขึ้นหลังจากที่โดนสะกิด ก่อนจะยอมเดินตามออยออกไปแต่โดยดี โดยเหลือผมกับพาฝันที่ยังอยู่ที่เดิม ก่อนที่คนที่เพิ่งกลับมาจะทิ้งตัวลงนั่งตรงข้ามผมแล้วมองหลังออยกับปั้นใจที่เดินออกไปแล้วหันมามองทางผมด้วยแววตาสงสัย

            ไอ้เกลือ

            หะ...ห๊ะ...

            มึงว่า...

            ...

            ปั้นใจตั้งใจทิ้งไอ้นี่ไว้มั้ยพาฝันพูดพลางหันไปมองข้างตัวที่มีโทรศัพท์ของคนที่ลุกออกไปวางอยู่ ทำให้ผมทำตาโตก่อนจะอ้าปากเตรียมตะโกนเรียกคนที่เดินไปได้ไม่ไกลนัก แต่พาฝันกับรีบเอื้อมมือมาปิดปากผมไว้ ไอ้เกลือนี่ !”

            อื้อ !”

            เงียบๆ เลยนะ

            ผมพยักหน้าหลังจากที่พาฝันพูดใส่ ทำให้เธอยอมปล่อยผมแต่โดยดี ก่อนที่ผมจะมองคนตรงข้ามอย่างไม่เข้าใจนัก

            เราจะเป็นขโมยเหรอพาฝัน

            ขโมยอะไรล่ะ ปั้นใจเขาตั้งใจทิ้งไว้ !”

            ห๊ะ...

            ตามนั้นเลย...

            ทิ้ง...ทิ้งทำไมล่ะ ปั้นใจจะทิ้งไว้ทำไม...

            ถ้าให้เดาคงไว้เป็นข้ออ้าง...

            ข้ออ้าง...

            ไม่บอกมึงดีกว่า จริงๆ ข้ออ้างน่าจะเยอะ แต่มีเกี่ยวกับมึงด้วยไอ้เกลือ

            ห๊ะ...

            ผมได้แต่ทำหน้างงๆ ทำให้พาฝันยักคิ้วมาให้สองทีจนตัวเองต้องขมวดคิ้ว ก่อนที่คนตรงข้ามจะเอื้อมมือมาดึงแก้มผมอย่างที่เคยทำ

            ทำหน้าตาน่าหมั่นเขี้ยวจริงๆ เลยมึงนี่ !”

            อื้อ เอ็บอ้ะ...

            ผมพูดไม่เป็นภาษานัก ก่อนจะลูบแก้มตัวเองเบาๆ หลังจากที่พาฝันยอมปล่อยแล้ว ซึ่งทางนั้นก็คว้าเอาโทรศัพท์ของปั้นใจมาแล้วเลื่อนมันมาให้ผม ทำให้ตัวเองต้องเบิกตากว้างแล้วส่ายหัว

            มาส่ายหงส่ายหัว มึงนั่นล่ะที่ต้องเก็บไว้ให้ปั้นใจ เพราะเดี๋ยวกูจะไปแล้ว

            งื้อ จะไปไหนอ่ะ ฝันจะทิ้งเราเหรอ

            ใช่ จะทิ้ง มีธุระพาฝันว่าพลางจับมือของผมให้ไปรับโทรศัพท์เครื่องสีดำและหูฟังมา ทำให้ผมได้แต่มองของในมืออย่างหนักใจ ก่อนที่พาฝันจะลุกขึ้นแล้วคว้ากระเป๋าไปสะพาย กูไปก่อนนะ พอดีมีธุระกับที่บ้าน มึงกลับเย็นอยู่แล้วก็ฝากให้ปั้นใจด้วยแล้วกัน

            อ่า...

            ไม่ต้องมาอ่าเลย ถ้าไม่ใช่มึงแล้วใครจะคืนเล่า

            อื้อ เดี๋ยวคืนให้ก็ได้

            ผมพยักหน้ารับอย่างจำยอม ก่อนจะมองพาฝันที่โบกมือให้แล้วเดินออกไปจนตอนนี้เหลือแค่ผมคนเดียวเท่านั้นที่ยังคงนั่งอยู่ที่เดิม เวลาตอนนี้เพิ่งบ่ายสองกว่าเท่านั้น และกว่าแม่ผมจะมาก็สี่โมงเย็น เลยทำให้การรอปั้นใจไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร

            อ่า...

            แสดงว่าก่อนกลับบ้านผมจะได้เจอเขาอีกครั้งสินะ...

            ผมหลุดยิ้มออกมาก่อนจะมองโทรศัพท์ตรงหน้าที่ตอนนี้เปิดเพลงอยู่ ทำให้ผมมองชื่อเพลงที่อยู่บนหน้าจอก็ได้แต่ไล่อ่านทุกตัวอักษร

            ดอกไม้กับหัวใจ

            ผมไม่รู้จักและไม่เคยฟังเพลงนี้

            สงสัยต้องไปหาฟังบ้างแล้ว...

            ผมที่มองหน้าจอโทรศัพท์ที่แสดงชื่อเพลง พลางมองไปที่หูฟังที่เสียบอยู่อย่างชั่งใจ ก่อนจะเงยหน้ามองซ้ายมองขวา ซึ่งตรงนี้แทบไม่มีคนรู้จักของผมอยู่เลย ก่อนที่ตัวเองจะค่อยๆ หยิบหูฟังขึ้นมาหนึ่งข้างแล้วใส่เข้าหู...

            ยังไม่กลับเหรอ

            เฮือก...!

            ผมที่สะดุ้งพลางดึงหูฟังออกแล้วรีบวางโทรศัพท์ลงก็ต้องเงยหน้าขึ้นมองทางคนที่เข้ามายืนอยู่ตรงหน้า

            ปั้นใจ

            เขากลับมาแล้ว

            ยะ...ยัง เรารอแม่...

            อ่อ...

            รอเอานี่คืนด้วยผมพูดก่อนจะดันโทรศัพท์ของปั้นใจไปด้านหน้า ทำให้คนที่ยืนอยู่มองลงมาที่โทรศัพท์บนโต๊ะ แล้วเงยหน้ามามองผมเหมือนเดิม

            งื้อ...ผมควรทำหน้ายังไงดี เขาจะเห็นหรือเปล่า...

            โทษทีกูลืม

            อืม ไม่เป็นไร

            จะออกจาก ม. เลยมั้ย

            อ่า...เราอยากไปดูของกินพอดีผมพูดออกไปแม้จะประหม่าอยู่บ้าง เพราะไม่รู้ว่าปั้นใจจะมองว่าผมเอาแต่กินหรือเปล่า

            ร้านเค้กหน้า ม. เหรอ

            อืม แม่เราว่าอร่อย เลยจะซื้อไปฝากด้วย

            ไปสิ

            อื้ม...เอ๊ะ...

            ไปสิ จะไปด้วยปั้นใจว่าพลางเอื้อมมือมาหยิบโทรศัพท์และหูฟังบนโต๊ะไปเก็บใส่กระเป๋าไว้ ทำให้ผมค่อยๆ ลุกขึ้นยืนก่อนจะเห็นว่าคนตรงข้ามนั้นเดินเข้ามาหาแล้ว มีอะไรหรือเปล่า

            ปั้นใจที่เห็นว่าผมยืนนิ่งอยู่ก็ถามขึ้น ทำให้ตัวเองต้องส่ายหัวเบาๆ ก่อนจะคว้ากระเป๋ามากอดไว้แล้วเริ่มออกเดิน โดยมีคนตัวสูงเดินตามมาด้วยติดๆ ก่อนที่ผมกับคนข้างๆ จะต้องชะงักขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงคนเรียกชื่อปั้นใจจากด้านหลัง

            ปั้น...!”

            ผมที่กำลังหยุดเดินแล้วหันไปมองก็ต้องสะดุ้งเมื่ออยู่ๆ คนตัวสูงข้างๆ ผมก็เข้ามาจับแขนผมไว้ โดยที่มืออีกข้างก็แย่งกระเป๋าเป้ที่ผมกอดไว้ไปด้วย ก่อนที่เขาจะออกแรงดึงให้ผมออกเดิน

            เดินเร็วได้มั้ย

            อะ...อื้อ...

            ผมที่โดนลากไปตามแรงดึงของตรงข้างๆ ก็ได้แต่มองอีกฝ่ายอย่างแปลกใจ แต่ก็ไม่กล้าถามอะไร ได้แต่ปล่อยให้ปั้นใจจับแขนแล้วพาเดินไปข้างหน้าอย่างเดียว โดยที่คนข้างๆ ผมนั้นไม่คิดจะหันไปสนใจกับคนที่เรียกเขาแม้แต่น้อย

            เขาหนีอยู่เหรอ

            กูแค่เบื่อๆ

            ปั้นใจพูดขึ้นก่อนจะดึงร่างผมให้หลบเลี้ยวมาที่ทางแยก แล้วรีบออกเดินอีกครั้ง ซึ่งผมเองก็ไม่ได้ตอบกลับเขา ได้แต่เดินตามที่อีกฝ่ายนำเท่านั้น ไม่นานเราทั้งคู่ก็เดินออกห่างจากรั้วมหาวิทยาลัยมาได้ และผมก็แอบได้ยินเสียงถอนหายใจของคนข้างๆ เบาๆ ด้วย

            เป็นเดือนไม่สนุกเหรอ

            ไม่เลยปั้นใจว่าพลางหันมามองผม เขาแสดงสีหน้าเหนื่อยหน่ายออกมาก่อนจะปล่อยแขนผมออกแล้วมองไปรอบๆ พลางถามขึ้นใหม่ แม่มาสี่โมงเย็นใช่มั้ย

            อื้อ

            งั้นไป...ปั้นใจที่พูดขึ้นก็ชะงักก่อนจะมองมาทางผมที่เงยหน้ามองเขาอยู่อย่างลุ้นๆ ว่าเขาจะชวนไปไหน ไปหาอะไรกินกัน

            อื้อ !”

            อ่า...ร้านชาไข่มุกคนข้างๆ ผมพูดขึ้นพลางชี้ไปที่ร้านชาไข่มุกที่อยู่อีกฝั่งของถนน พลางหันมามองทางผมราวกับถามว่า เห็นด้วยมั้ยผมเลยได้แต่พยักหน้า ก่อนที่เขาจะเอื้อมมือมาจับแขนผมอีกครั้งแล้วพาเดินข้ามไปอีกฝั่ง ก่อนที่ผมจะนึกขึ้นได้ว่าปั้นใจเอากระเป๋าผมไปถือให้ตั้งแต่เมื่อสักครู่แล้ว

            ปั้น เดี๋ยวเราสะพายกระเป๋าเองผมรีบพูดเมื่อข้ามมาที่ร้านชาไข่มุกแล้ว ก่อนที่เขาจะพยักหน้าแล้วส่งกระเป๋าคืน ผมจึงรีบรับมาสะพายหลัง ก่อนจะมองไปที่ร้านตรงหน้า โชคดีที่คนไม่เยอะมากทำให้ผมสามารถมองเห็นเมนูที่ติดอยู่หน้าร้าน

            อยากกินชาเขียววิปครีม...

            ผมที่เลือกเมนูได้แล้วก็เดินเข้าไปด้านหน้าร้านโดยมีปั้นใจอยู่ข้างๆ ไม่นานก็ถึงคิวของผมจนได้

            ชาเขียวปั่น... ผมชะงักแม้ตอนแรกจะพูดออกไปด้วยสายตาลุกวาว เพราะหลังจากที่พาฝันแย่งผมวันนั้นผมก็ไม่มีโอกาสได้ออกมากินอีก ก่อนจะกัดปากตัวเองแน่นแล้วมองคนข้างๆ พลางคิดอยู่ว่าจะพูดมันออกไปดีมั้ย แต่สุดท้ายดูเหมือนพลัง อยากกินลึกๆ ของผมก็ชนะ ขอเพิ่มวิปครีมด้วยเยอะๆ นะครับ...

            ผมกลั้นใจพูดออกไปแม้จะเขินๆ อยู่บ้าง เพราะปกติผมมาสั่งคนเดียวก็จะเพิ่มวิปครีมเป็นประจำ แต่พอมีปั้นใจมาด้วยแล้วผมกลับรู้สึกประหม่าขึ้นมาทั้งอย่างนั้น แม้จะเป็นแค่การสั่งเพิ่มวิปครีมก็ตาม ในใจลึกๆ ก็กลัวว่าเขาจะคิดว่า คงไม่แปลกเลยที่ผมจะอ้วน

            ก็คนมันชอบกินนี่...

            ผมที่ตอนแรกยืนเหม่ออยู่ก็ต้องสะดุ้งเมื่อพ่อค้าเรียกให้ผมรับแก้วชาเขียว และดูเหมือนต่อให้รีบเอื้อมมือไปรับก็ไม่ทันคนข้างๆ ที่รับให้และจ่ายเงินไปแล้วเรียบร้อย ก่อนที่เขาจะยื่นมามันให้ ทำให้ผมที่รับมารีบเอาหลอดเข้าปากทันที โดยที่ปั้นใจก็รีบดึงแขนผมที่ยืนนิ่งอยู่ให้ออกมาจากหน้าร้าน

            เดี๋ยวจะไปร้านเค้กต่อใช่มั้ย

            อื้อ แม่เราชอบกินเค้กส้ม

            แล้วมึงชอบกินอะไร

            อ่า...คงสตอเบอร์รี่...ผมพูดพลางนึกถึงรสเปรี้ยวหวานที่เคยได้ลิ้มรส ก่อนจะมองคนข้างๆ ที่พยักหน้ารับ

            จะไปร้านเค้กเลยมั้ย

            เดี๋ยวกินนี่ก่อนก็ได้ผมว่าก่อนจะชูแก้วในมือ ซึ่งตอนนี้รู้สึกดีใจและสุขใจสุดๆ ที่ได้กินวิปครีมอย่างที่อยากกินมาหลายวัน ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าผมต้องจ่ายเงินให้ปั้นใจด้วย ค่าน้ำ...

            ไม่เป็นไร ไว้ซื้อขนมมาให้กูแล้วกัน

            แบบนั้นก็ได้

            ผมพยักหน้ารับ ก่อนจะเริ่มมองไปรอบๆ ที่ตอนนี้มีนักศึกษาใน ม. เดินเพ่นพ่านอยู่บ้าง ซึ่งตอนนี้ผมกับปั้นใจก็ยืนกันอยู่ที่ริมถนนโดยที่ผมดูดชาเขียวหวานๆ ก็ไม่รู้จะพูดอะไรออกมา รู้สึกว่าจะประหม่าก็ใช่ ก่อนที่คนข้างๆ ผมจะเป็นฝ่ายพูดถามก่อนอีกเช่นเคย

            นี่ผมควรชวนเขาคุยบ้างสิ

            พรุ่งนี้จะมา ม. มั้ย

            น่าจะไม่อ่ะ พรุ่งนี้อยากนอนยาวๆ เลย

            นั่นสิ...ปั้นใจพึมพำเบาๆ ก่อนจะมองทอดออกไปที่ถนน ไปนั่งในร่มกัน

            เขาพูดพลางมองไปที่ป้ายรถเมล์ที่มีคนอยู่น้อยก่อนจะเดินนำผมออกไป ทำให้ผมเดินตามไปอย่างว่าง่าย ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งที่ม้านั่งป้ายรถเมล์แล้วมองคนข้างๆ ที่นั่งลงเช่นกัน

            แล้วพรุ่งนี้ปั้นจะมามั้ย

            คงไม่ ถ้าไม่โดนตามเขาตอบโดยที่ใบหน้าแฝงอารมณ์เซ็งๆ ไว้ ทำให้ผมที่มองอยู่ไม่รู้จะพูดอะไร เพราะดูแล้วปั้นใจจะไม่ชอบการเป็นเดือนคณะแม้แต่น้อย

            สู้ๆ นะ

            หืม...

            ก็...สู้ๆ ถ้าโดนรุ่นพี่เรียกบ่อยๆผมพูดเบาๆ พลางมองคนข้างๆ ที่หันมามองทางผมเช่นกัน ก่อนจะยิ้มบางๆ แล้วหันกลับมาดูชาเขียวในแก้วต่อ

            อืม ขอบใจ

            อื้อ...ผมขานรับเสียงเบาโดยที่ก็ดูดชาเขียวในแก้วไปด้วย ซึ่งการรับรสของหวานๆ รสชาติที่ผมรู้จักเป็นอย่างดี ไม่รู้ว่าทำไมตอนนี้กลับรู้สึกว่ามันอร่อยกว่าทุกครั้ง ปั้นกลับหอกี่โมง

            สี่โมง

            อ่อ...

            กินเสร็จเดี๋ยวไปเดินเล่นแถวๆ นี้มั้ย แล้วสักบ่ายสามครึ่งค่อยไปร้านเค้ก

            อือ เอาสิผมพยักหน้าเพราะก็ไม่รู้จะทำอะไรเหมือนกัน ก่อนจะเริ่มตั้งใจดูดของในแก้วให้หมดไวๆ เพราะดูเหมือนกันเดินเล่นกับปั้นใจนั้นคงไม่ได้หาได้ง่ายๆ และตอนนี้เองหน้า ม. ผมก็มีของมาขายมากมาย คงจะดีกว่าการเดินคนเดียวเป็นไหนๆ

            อย่างน้อยวันนี้ก็มีคนรอแม่เป็นเพื่อนผมแล้ว

            นี่...เสียงของปั้นใจทำให้ผมหันไปมองก่อนจะเห็นว่าเขาขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วถามขึ้นมา ไอ้ฟางได้เข้ามาวุ่นวายอะไรกับมึงหรือเปล่า

            ไม่นะผมตอบออกไปเพราะเพื่อนของปั้นใจนั้นเขาไม่ได้เข้ามายุ่งกับผมจริงๆ ก่อนจะเห็นว่าใบหน้าคิ้วขมวดตอนแรกตอนนี้ได้คลายลงแล้ว มีอะไรหรือเปล่า

            ไม่มีหรอก แค่ไม่อยากให้มันมายุ่ง...

            ปั้นใจตอบออกมาทำให้ผมพยักหน้ารับ แม้จะไม่เข้าใจเขาเท่าไหร่ แต่ก็ไม่รู้ว่าจะถามอะไรต่อดี แม้บางทีผมก็คิดว่าผมมีเรื่องอยากจะถามเขามากมายก็เถอะ

            ผมควรคุยกับเขาสิ !

            นี่...ผมที่กลั้นใจพูดขึ้นบ้าง ทำให้คนที่เริ่มนั่งเงียบเช่นกันก็หันมามอง เพลงดอกไม้กับหัวใจเพราะหรือเปล่า

            ที่กูฟังเหรอ

            อือ

            ก็เพราะ...

            ...

            ฟังหรือเปล่าปั้นใจถามขึ้น ทำให้ผมที่ยังไม่ทันตอบอะไรก็ได้แต่มองคนข้างๆ ที่หยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาแล้วเสียบหูฟังพลางมองมาที่ผม ทำให้ตัวเองตอนนี้ไม่รู้จะปฏิเสธยังไงก็ได้แต่พยักหน้า ก่อนที่เขาจะเอื้อมมือเอาหูฟังข้างหนึ่งมาใส่หูผม เพลงเก่าแล้ว

            อ่อ...อืม

            ผมพยักหน้าก่อนจะตั้งใจฟังดนตรีที่ดังขึ้น ซึ่งมันเป็นเพลงที่ผมไม่เคยได้ยินจริงๆ แต่ก็รับรู้ได้ว่ามันเพราะตั้งแต่ครั้งแรกที่ฟังแม้ผมจะไม่ฟังแนวนี้ก็ตาม

            อืม เหมือนจะเป็นเพลงเศร้าแต่ก็ไม่ใช่...

            ผมที่ตอนแรกตั้งใจฟังเนื้อร้องอยู่ก็ต้องสะดุ้งเมื่อมือของปั้นใจที่ทำท่าว่าจะเอื้อมมาเอาหูฟังคืนโดนที่แก้มผมเบาๆ และผมคิดว่าเขาจะรีบเอามือออกไปเหมือนคราวก่อน แต่ไม่ใช่ ครั้งนี้เขากลับแช่ไว้แบบนั้นจนผมรู้สึกถึงความอุ่นของมือคนตรงหน้าที่แผ่ลงมาบนแก้มของผมก่อนที่เสียงเบาๆ ที่ดังขึ้นจะทำให้ผมต้องเงยหน้ามองเจ้าของมือบนแก้มก็เห็นว่าอีกฝ่ายมองหน้าผมอยู่เช่นกัน

            นี่...

            หะ...หืม...

            พรุ่งนี้...

            ...

            ออกมาเจอกันหน่อยมั้ย


------------------------------------------

ขอบคุณที่แวะมาอ่านค่าา

ติดตามการอัพเดทนิยายได้ที่เพจ สาววายผู้ลึกลับ

หรือ ทวิตเตอรื @merizelrada นะคะ

บ่นถึงปั้นเกลือติดแท็ก #เทพบุตรกับหนูอ้วน เด้ออออ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 416 ครั้ง

30 ความคิดเห็น

  1. #638 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:44
    อุแงงงงงงง
    #638
    0
  2. #595 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:16
    ปั้นใจจะพาเกลือไปไหน
    #595
    0
  3. วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:00

    ลงไปดิ้นกับพื้นได้ไหมอ่าาาา
    ฟินเกินไปแล้วเจ้าค่าาาาา~~
    #579
    0
  4. #379 pisanu127 (@pisanu127) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 17:28
    อุ้ยๆๆๆปั้นใจอยากเจอเกลือด้วย
    #379
    0
  5. #369 rattanalak44 (@rattanalak44) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 00:16
    อุ้ยๆๆๆปั้นน่ารัก
    #369
    0
  6. #351 withfluffyp (@blossomorrain) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 16:33
    โง้ยยน่ารัก
    #351
    0
  7. #321 myyirbb:) (@dearthunthima) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 16:26
    อ๊ายยยยยยยแงงงสุดเขินนน
    #321
    0
  8. #308 mumuninnin (@mumuninnin) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 15:23
    อรุ๊มมมมมมมมม
    #308
    0
  9. #169 Suesue Sue (@suesue123) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 09:59
    อ่านแล้วแอบยิ้มตลอดเลยยย หึหึหึหึ
    #169
    0
  10. #165 Chaa__ (@0258741309) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 18:40

    ฟังเพลงไปอ่านไปอ่ะมันเข้ามากค่ะ มันเเบบบิ้วได้ดีชอบท่อน"ต่อให้ดแกไม้ร่วงโรยหลนไปแต่ในหัวใจเมื่อไหร่ก็รักเธอ"มันคือเเบบต่อให้ยังไงปั้นก็ยังคงรักเเละชอบเกลือไม่ส่าวันเวลาไหนยังไงก็ยัง"รัก" โอ้ยยยยยยยเราชอบคุณเเต่งได้ดีนะคะ
    #165
    0
  11. #144 ningthanaporn (@ningthanaporn) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 20:15
    มีพัฒนาการๆ
    #144
    0
  12. #136 Corona_Borealis (@Corona_Borealis) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 16:53

    ละมุนนนนนน
    #136
    0
  13. #80 ★Maimumi☆ (@hotzaa456) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 11:12

    ฮือออออออน่ารักกดก
    #80
    0
  14. #55 rainjar (@rainjar) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 08:13

    อยากอ่านแล้ว คิดถึง
    #55
    0
  15. #54 loognamfzt403 (@loognamfzt403) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 19:12

    ออกมาเจอกันสิคะ รออ่านจร้าาา
    #54
    0
  16. #53 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 16:15

    โอยยยยย ฟินนนนจะตายแล้ว
    #53
    0
  17. #51 Thx. M (@mtuan93bam97) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 11:40

    ปั้นใจโว้ยยยยย เราเขินนนน
    #51
    0
  18. #50 P_kiki (@PopRatchaneekorn) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 08:04
    เขินง่าออกมาเจอกันเร้ววว
    #50
    0
  19. #45 MuuKaew (@MuuKaew) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 20:21
    น่ารัก..
    #45
    0
  20. #44 bukax (@dutchmeww) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 19:51
    เขินจังเลยกมดวิสกวะใกวกว
    #44
    0
  21. #42 rm-kim (@rm-kim) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 17:56
    คนเนียนนนนนน
    #42
    0
  22. #41 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 17:51
    เนียนได้อีกนะปั้นใจ5555
    #41
    0
  23. #30 TueQ-q (@Tuep-q) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 10:13

    มันดูหวานละมุนน่ารักนุ่มนิ่มไปหมด โอ้ยยยหลงหนูเกลือ อยากฟัดเเก้มเหลือเกิน

    #30
    0
  24. #29 nami-maya (@nami-maya) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 22:29
    แจ้มน้องงงง
    #29
    0
  25. #28 nami-maya (@nami-maya) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 22:29
    แจ้มน้องงงง
    #28
    0