◕‿◕。 เทพบุตรกับหนูอ้วน ◕‿◕。 (Boy's Love)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 61,542 Views

  • 813 Comments

  • 2,967 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    10,008

    Overall
    61,542

ตอนที่ 24 : #เทพบุตรกับหนูอ้วน ตอนที่ 23

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3393
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 365 ครั้ง
    29 ม.ค. 62

ตอนที่ 23



            ไอ้เกลือออ เป็นไงบ้าง หายหรือยัง

            ผมที่กำลังนั่งดูทีวีอยู่ต้องหันไปตามเสียงที่เกิดขึ้นแล้วเบิกตากว้างเมื่อเห็นว่าเป็นพาฝัน ฟาง แล้วก็ปั้นใจที่มากันพร้อมหน้า

            ฝะ...ฝัน

            ผมเรียกคนที่เดินตรงเข้ามาหาผมแล้วหยิกแก้มเบาๆ และก็เห็นว่าแม่ที่ออกไปต้อนรับทั้งสามคนมาก็เดินเข้าครัวไปแล้ว

            วันนี้เป็นวันเสาร์จึงไม่แปลกนักที่ทั้งสามคนจะมาที่นี่กันอย่างพร้อมหน้า และอาการป่วยของผมก็เริ่มจะดีขึ้นเรื่อยๆ แล้วด้วย ซึ่งก่อนหน้านี้ปั้นใจเองก็แวะเวียนมาหาทุกวัน ตั้งแต่ออกจากโรงพยาบาล จนแม่แอบบอกว่าหายห่วงผมแล้ว เพราะมีคนตามดูแลดีขนาดนี้

            โดนแม่แซวมาหลายวันเลย งื้อ...

            ว่าไง เป็นไงบ้างห๊ะ

            ดะ...ดีขึ้นแล้วผมตอบตามความจริง เพราะอาการไอและเหนื่อยที่เป็นอยู่ตอนแรก ตอนนี้ดีขึ้นมาก เริ่มเดินไปไหนมาไหนได้แล้วด้วย ขอบคุณที่มาเยี่ยมนะ

            เออๆ หยุดยาวเลยนะมึง

            เดี๋ยววันจันทร์ก็น่าจะกลับไปเรียนได้แล้ว

            เออดีๆๆ ไม่มีมึงละกูเหงา ไม่มีแก้มให้ขย้ำเลยพาฝันว่าแล้วเอื้อมมือมาขย้ำแก้มผมอย่างที่ชอบทำ ทำให้ผมได้แต่ขยับตามแรงของอีกคน

            อ๋อย ~

            อย่าแกล้งเกลือปั้นใจที่เข้าตามหลังมาพูดขึ้น พลางมองมาทางผมกับพาฝัน ทำให้คนที่กำลังขย้ำแก้มผมอยู่ตอนแรกต้องทำหน้าเซ็งแต่ก็ยอมถอยตัวออกไป

            ย่ะ ไม่แกล้งก็ได้

            นี่ของฝาก หายไวๆ ล่ะ ไอ้ปั้นมันจะเป็นบ้าแล้วฟางที่มาด้วยกันก็ยื่นถุงผลไม้มาให้ ซึ่งมีหลากหลายชนิดจนผมต้องมองอึ้งๆ ก่อนจะรับถุงทั้งหมดนั่นมา

            ขอบใจนะ เยอะมากเลย

            กินเยอะๆ มีประโยชน์ทั้งนั้น

            อื้อ

            ผมพยักหน้าอย่างว่าง่าย ก่อนที่ปั้นจะรับถุงผลไม้ทั้งหมดจากผมแล้วเดินตามแม่เข้าไปในครัว ซึ่งช่วงนี้เหมือนปั้นใจเป็นส่วนหนึ่งของบ้านไปแล้วเลยไม่แปลกนักที่เขาจะทำอะไรแบบนี้

            นี่ไอ้เกลือพาฝันที่นั่งอยู่ข้างๆ และมองการกระทำของปั้นใจก็สะกิดผมเบาๆ

            หืม

            ไอ้ตาหนูปั้นมาที่นี่ทุกวันเลยเหรอ

            อือ ก็มาทุกวันอ่ะ

            อ๋ออออ ~พาฝันพยักหน้าก่อนจะยิ้มออกมา ฟางที่ทิ้งตัวลงนั่งใกล้ๆ กันก็หัวเราะ

            บอกแล้วว่าช่วงนี้มันไม่ค่อยอยู่ห้อง

            ถึงว่าเลิกเรียนปุ๊บชิ่งปั๊บ รุ่นพี่มาตามหามันทุกวัน

            หือ...

            ไม่ต้องมาหือมาแหเลย ไอ้หมูอ้วนนี่ น่าหมั่นเขี้ยวจริงๆพาฝันว่าก่อนจะขย้ำแก้มผมอีกครั้ง ซึ่งผมก็ปล่อยให้เธอแกล้งจนกว่าจะพอใจ

            ก็อุตส่าห์มาเยี่ยมถึงที่เลยนี่นะ...

            ผมที่กลั้นยิ้มไว้หลังจากที่รู้สึกดีใจสุดๆ เมื่อมีคนมาเยี่ยม เพราะผมไม่เคยเจอเรื่องแบบนี้มาก่อน ที่ผ่านมาไม่ว่าจะเป็นเพื่อนคนไหนก็ไม่เคยใส่ใจผมขนาดนี้ ยิ่งตามไปเฝ้าที่โรงพยาบาลยิ่งไม่เคย พอได้พบกับฟาง พาฝัน แล้วก็ปั้นใจเลยทำให้ผมรู้สึกดีมากๆ

            ผมที่ตอนแรกกำลังนั่งให้พาฝันเล่นแก้มอยู่สายตาก็หันไปเห็นคนที่เดินออกมาจากครัวพอดี ทำให้คนข้างๆ เลิกแกล้งผมแล้วมองไปทางปั้นใจบ้าง โดยตอนนี้เขากำลังถือจานใส่แอปเปิ้ลที่หั่นแล้วมาวางไว้ที่โต๊ะ และก็ทำให้พาฝันอดแซวออกมาไม่ได้

            แหมๆ ลูกชายคนที่สองของบ้านนี้เหรอจ๊ะคนแซวได้แต่มองไปทางปั้นใจอย่างล้อเลียน ซึ่งคนที่เอาผลไม้มาเสิร์ฟก็ไม่ได้ตอบอะไรได้แต่ยักคิ้วให้คนแซวแล้วเดินกลับเข้าไปทางครัวอีกครั้ง เอร๊ยยยยยย ไอ้เกลือ ทำไมตาหนูปั้นของมึงมันหล่อแบบนี้ห๊ะ มียักคงยักคิ้ว !”

            เอ่อ ฝัน...

            แฟนจ๋าอย่าแรด คนของเธอนั่งอยู่นี่ฟางที่มองพาฝันพลางขมวดคิ้วก็พูดขึ้นมา ทำให้ตอนนี้คนข้างๆ ผมได้หันไปตบตีกับแฟนตัวเองแล้ว ซึ่งผมก็ได้แต่นั่งหัวเราะทั้งคู่ และก็อดยอมรับไม่ได้จริงๆ

            ว่าผมเองก็แอบใจเต้นไปกับการยักคิ้วของปั้นใจเหมือนกัน

            งื้ออออ ~

            ผมที่ยกมือกุมแก้มตัวเองราวกับพยายามไล่สิ่งที่ทำให้รู้สึกแปลกๆ ออกไป ก่อนจะหยิบแอปเปิ้ลที่อยู่ตรงหน้ามากิน และรสชาติหวานๆ อมเปรี้ยวของมันก็ทำให้ผมรู้สึกดีสุดๆ

            อร่อย !

            ไอ้เกลือ มึงรีบหายสิ กูอยากไปเที่ยว

            หือ เที่ยวเหรอ

            เออออ อยากไปๆ เขานัดจะไปทะเลกัน มึงดันมาป่วย

            นัดตอนไหนอ่า

            วันที่มึงป่วยนั่นล่ะพาฝันว่าพลางหยิบแอปเปิ้ลไปกิน ทำให้ผมมองแบบงงๆ แต่ก็ไม่ได้ถามอะไรมากมาย รู้แค่ว่าถ้าผมหายเราคงได้ไปเที่ยวกันแน่ๆ

            อ่า...ไปเที่ยวกับกลุ่มเพื่อน...

            ตื่นเต้นจัง

            เด็กๆ กินอะไรกันมาหรือยังลูก

            ยังค่าาาา ~” พาฝันที่ตอบเป็นเสียงแรกทำให้ทุกคนหันไปมอง รวมถึงแม่กับปั้นใจที่เพิ่งเดินออกมาจากครัวด้วย

            งั้นเดี๋ยวแม่เลี้ยงมื้อกลางวัน อยากกินอะไรกันเป็นพิเศษหรือเปล่า

            แล้วแต่คนป่วยเลยค่ะ มื้อนี้ตามใจคนป่วยแล้วกัน พวกฝันกินอะไรก็ได้พาฝันยิ้มกว้างก่อนจะจิ้มแก้มผมไปด้วย ซึ่งผมที่ถูกโยนหน้าที่ในการเลือกมื้อกลางวันก็ได้แต่คิดหนัก เพราะไม่รู้ว่าสำหรับผมแล้วตอนนี้กินอะไรได้บ้าง

            อ่า...คิดไม่ออกเลย...

            กินข้าวต้มอยู่ๆ ปั้นใจก็พูดขึ้นมา ทำให้ทุกคนต่างหันไปมองทางเขา ซึ่งผมเองก็เช่นกัน กินอย่างอื่นเดี๋ยวไอ

            ผมที่เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าตอนปั้นใจป่วยผมก็หิ้วข้าวต้มไปฝากเขาเหมือนกันก็ได้แต่หัวเราะแหะๆ เพราะดูเหมือนจะถึงคราวที่ปั้นใจได้เอาคืนแล้ว

            เราหายไอแล้วนะ

            หายแล้วก็กลับมาไอได้เขาว่าซึ่งผมที่ตอนแรกไม่ได้คิดถึงข้าวต้มเลยก็ได้แต่เศร้าใจ เพราะก่อนหน้านี้แม่ก็ทำโจ๊ก สลับกับต้มจืดให้กิน จนตอนนี้ผมรู้สึกว่าผมเบื่ออาหารรสชาติจืดๆ เข้าแล้ว

            อยากกินคะน้าหมูกรอบ

            เดี๋ยววันจันทร์ค่อยกินปั้นใจว่าก่อนจะเดินมาทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ ผมอีกคน ทำให้ผมได้แต่ทำหน้าเศร้าแล้วมองเขา และหวังว่าเขาจะยอมให้กินเมนูนี้ ทนไปก่อน ยังไม่หายดีเลย

            ปั้นใจขมวดคิ้วก่อนจะเขกหัวผมเบาๆ สุดท้ายผมก็ยอมแพ้ แล้วโยนหน้าที่การคิดมื้อกลางวันให้แม่ไป ซึ่งแม่ก็ตั้งใจจะทำต้มจืดกับไข่เจียวให้ ผมที่เห็นว่าอย่างน้อยก็ได้กินไข่เจียวก็ยอมแต่โดยดี ส่วนของคนอื่นๆ นั้นประยุคหน่อย จากต้มจืดจึงกลายเป็นสุกี้ไป พาฝันและฟางจึงอาสาเข้าไปช่วยแม่ในครัว

            อยากกินบ้างอ่า...

            ถ้าหายเดี๋ยวเลี้ยงคะน้าหมูกรอบปั้นใจกระซิบที่ข้างหูผมเบาๆ ทำให้ตัวเองต้องหันไปมองเขา ก่อนจะพยักหน้า

            อื้อ จะรอให้หายนะ อยากหายแล้ว

            อืมเขาลูบหัวผมเบาๆ ก่อนจะหยิบแอปเปิ้ลที่เหลือกิน ซึ่งไม่ลืมที่จะหยิบมาส่งให้ผมด้วย ผมจึงต้องยอมกินอีกแม้จะกินไปเยอะแล้วก็ตาม และความใกล้ชิดแค่เพียงนั่งใกล้กันแบบนี้ก็ทำให้ผมรู้สึกดีขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก และเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ที่เขามาเป็นส่วนหนึ่งที่คอยดูแลผมตอนไม่สบายนั้นก็ทำให้ผมรู้ว่าผมนั้นชอบการเป็นแบบนี้ที่สุด ชอบที่จะมีปั้นใจอยู่ใกล้ๆ และชอบเขาไปแล้วจริงๆ

            ในแบบที่ไม่ใช่เพื่อน

            ผมที่ยกมือกุมแก้มเมื่อนึกถึงสิ่งที่ตัวเองคิดได้มาตั้งแต่หลายวันก่อน และมั่นใจขึ้นมา พลางหันมองคนข้างๆ ที่ตอนนี้สายตาจับจ้องไปที่ทีวี และเมื่อเขารู้ว่าผมมองอยู่เขาก็หันมาพลางทำหน้าสงสัย

            มีอะไรหรือเปล่า

            เปล่าผมส่ายหัวเบาๆ ก่อนจะก้มหน้าลง พลางกินของในมือไปด้วย

            นี่...

            หืม...ผมหันไปมองคนที่ส่งเสียงเบาๆ ข้างๆ ซึ่งปั้นใจก็หันมามองทางผมเช่นกัน

            รู้หรือยังว่าฝันกับฟางนัดกันจะไปเที่ยวทะเล

            อะ...อืม รู้แล้ว วันไหนเหรอ

            น่าจะเป็นวันเสาร์หน้า จะหายทันหรือเปล่า

            ทันสิ !” ผมรีบตอบกลับ ทันแน่ๆ เราอยากไปเที่ยวด้วย

            ไม่ต้องห่วงหรอก ถ้าหายไม่ทันก็เปลี่ยนวันเขาว่าแบบไม่ได้คิดมากนัก หรือถ้าสองคนนั้นจะไปก่อน เดี๋ยวปั้นพาเกลือไปเองก็ได้

            เขาว่าราวกับเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องให้คิดมากอะไรนัก เพราะไม่ว่าจะทางเลือกไหน ผมก็มีปั้นใจไปด้วยอยู่ดี ต่อให้ผมหายไม่ทัน เขาก็รอไปกับผม...

            ให้ตายสิ...ทำไมต้องรู้สึกดีขนาดนี้ด้วย

            ขอบคุณนะ

            ไม่เป็นไร

            ขอบคุณทุกเรื่องเลย ขอบคุณที่เป็นห่วง ขอบคุณที่มาหาที่โรงพยาบาล ขอบคุณที่นอนเฝ้า แล้วก็ขอบคุณที่คอยแวะมาเยี่ยมตลอด

            ...

            เราดีใจมากเลยผมพูดความในใจออกไป เพราะดีใจมากจริงๆ ที่มีปั้นใจอยู่ตรงนี้ และพอนึกย้อนกลับไป มันก็ไม่ใช่แค่ตรงนี้เท่านั้น มันรวมถึงทุกเหตุการณ์ที่ผ่านมาด้วย

            ดีใจที่มีเพื่อนมาหา หรือดีใจที่คนที่มาหาคือปั้นล่ะคนข้างๆ ผมถามกลับพลางทำหน้าสงสัยส่งมาให้

            ก็ดีใจ ที่มีเพื่อนมาหา ทั้งพาฝัน ทั้งฟาง...

            อ่าฮะคนข้างๆ ผมหรี่ตามองมา ดูเหมือนจะไม่ค่อยพอใจกับคำตอบของผมเท่าไหร่นัก

            อ่า...ปั้นเองเราก็ดีใจเหมือนกันนะผมรีบพูด พลางยิ้มกว้าง

            เหรอ

            จริงๆ แล้วยิ่งกว่าดีใจด้วย มันพิเศษกว่านั้น...ผมว่าพลางทำท่าคิด ซึ่งใบหน้าของคนฟังที่ดูจะไม่พอใจตอนแรกก็เริ่มดีขึ้น

            ยังไง

            คนตรงหน้าขยับใบหน้าเข้ามาใกล้ผม โดยที่มุมปากมีรอยยิ้มเล็กๆ แฝงอยู่ มันดูทั้งพอใจ ดีใจ และมีอะไรที่มากกว่านั้น

            ตะ...แต่หน้าเขาเข้ามาใกล้เกินไปแล้ว...

            ผมที่ตอนนี้ใจเต้นแรงกับใบหน้าที่อยู่ใก้ลก็ได้แต่ก้มหน้าลง ซึ่งแอบได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆ ของคนข้างๆ ด้วย

            เขาแกล้งผมจริงๆ ด้วย...

            กลับข้าวเสร็จแล้วจ้าาาาา ~!”

            เสียงของพาฝันที่ดังขึ้นมาทำให้ผมสะดุ้ง ก่อนจะมองไปทางคนที่ออกมาจากห้องครัวโดยที่เจ้าตัวก็มองมาทางผมด้วยสายตาล้อเลียน จนผมรู้แล้วว่าพาฝันต้องเห็นผมโดนปั้นใจแกล้งแน่ๆ เลยได้แต่ก้มหน้าเพื่อหนีสายตานั่นอีกครั้ง

            อยากหนีแล้ว งื้ออออ ~

            คนข้างๆ ลุกขึ้นยืน ก่อนจะเอื้อมมือมาทางผม ผมที่มองมือของเขาก็ได้แต่รู้สึกหน้าร้อนผ่าวขึ้นมา แต่ก็ยอมจับมืออีกฝ่ายแล้วดันตัวเองลุกขึ้น แม้อาการผมจะดีขึ้นเรื่อยๆ แต่คนที่คอยดูแลนี่สิ เสมอต้นเสมอปลายไม่เปลี่ยนเลย  

            งั้นปั้นให้ติดไว้ก่อนก็ได้เขาพูดเบาๆ เมื่อยอมหยุดเรื่องคำถามที่ว่า พิเศษยังไงทำให้ผมได้แต่ถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนที่เราทั้งคู่จะเดินไปที่โต๊ะอาหารที่ทั้งสามคนได้เตรียมไว้พร้อมแล้ว

            อ่า...แล้วผมก็ต้องไปคิดคำตอบไว้ด้วยสินะ เผื่อคราวหน้าปั้นใจถามขึ้นมา ผมจะได้ตอบได้อย่างมั่นใจ

            ว่าเขาน่ะ พิเศษสุดๆ ไปเลย...

 

            โฮ่วววว ไอ้หมูเกลือ ในที่สุดมึงก็กลับมาเรียนได้สักที ~

            พาฝันที่ร้องดีใจพร้อมกับโผเข้ามากอดผมทำให้ผมได้แต่ยิ้มออกมา วันนี้ผมกลับมาเรียนปกติ หลังจากที่อาการดีขึ้นเรื่อยๆ แม้การเดินนานๆ จะทำให้รู้สึกเหนื่อยกว่าปกติบ้าง แต่ก็ดีขึ้นกว่าก่อนหน้านี้อย่างเห็นได้ชัด

            ในที่สุดก็หายแล้ว...

            แล้วก็ภาวนาอย่าให้มันกลับมาหาผมบ่อยๆ เลยเถอะ

            ฝันไม่หวงตัวเลย มากอดผู้ชายได้ไงผมแกล้งว่า ทำให้คนที่กอดผมอยู่รีบผละตัวออกไป ก่อนจะหรี่ตามองผมราวกับเรื่องที่ผมพูดนั้นไร้สาระสิ้นดี

            งื้ออออ ก็เราเป็นผู้ชายจริงๆ นี่ !

            เอาเถอะๆ กูไม่เถียง แล้วกูก็ไม่ถือด้วยแล้วกันพาฝันว่าอย่างไม่ใส่ใจนัก ก่อนจะเข้ามากอดฟัดผมอีกครั้ง ผมที่โดนเมินเรื่องเป็นผู้ชายไปแล้วก็โดนสาวตรงหน้ากอดอย่างชอบใจ

            ควรดีใจสินะ ก็มีผู้หญิงมากอดทั้งที...

            ว่าแต่ฝันกินข้าวหรือยังผมถามเมื่อตอนนี้โดนปล่อยตัวให้เป็นอิสระแล้วก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งก็เห็นว่าคนข้างๆ ผมนั้นก้มหน้าเล่นโทรศัพท์เรียบร้อย

            ยังเลย ไม่ค่อยหิว

            กินขนมปังมั้ย

            มึงกินไปเถอะ แต่เดี๋ยวนะ มึงต้องกินข้าวสิไอ้เกลือ จะได้กินยา

            เรากินมาแล้ว วันนี้แม่ทำให้กินล่ะ

            ดีๆ อย่าดื้อ จะได้หายทันไปทะเลกัน

            อื้อ เราก็อยากไป

            พาฝันที่พอใจในคำตอบของผมก็หันมาดึงแก้มทีนึง ก่อนจะหันไปสนใจกับโทรศัพท์ต่อ ผมที่โดนคนข้างๆ เมินไปแล้วก็ได้แต่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเปิดดูโซเชียลที่ไม่ได้ติดตามมานานบ้าง ซึ่งในเฟซบุ๊กของผมมีเพื่อนแค่ไม่กี่คนเท่านั้น ส่วนใหญ่จึงไม่ได้มีอะไรน่าสนใจนัก มีแค่โพสต์ของพาฝัน ฟาง สลับกันไป มีพี่เพชรที่โพสต์ว่างานเสร็จด้วย ทำให้ผมอดดีใจกับเขาไม่ได้จึงกดไลค์รูปเพื่อแสดงความยินดี ก่อนจะลังเลอยู่ว่าควรจะทำเหมือนเมื่อก่อนดีมั้ย

            อ่า...ขอนิดนึงแล้วกัน...

            ผมกดไปที่ช่องค้นหา และประวัติการค้นหาเพียงชื่อเดียวที่มีอยู่ทำให้ผมกดเข้าไปก็เห็นว่าเจ้าของเฟซบุ๊กเปลี่ยนรูปโปรไฟล์ใหม่ตั้งแต่เมื่ออาทิตย์ก่อน เป็นรูปที่น่าจะมีใครสักคนถ่ายให้ ซึ่งมันดูดีมาก และจำนวนยอดไลค์ยอดแชร์ก็เยอะเหมือนกัน ก่อนที่ผมจะเลื่อนลงดูไทม์ไลน์ของเขา ก็ไม่เห็นเขาโพสต์อะไรเลย มีเพียงการเปลี่ยนรูปโปรไฟล์ และโพสต์ของคนอื่นๆ ที่เข้ามาโพสต์หน้าไทม์ไลน์เท่านั้น

            แต่ก็ไม่มีการตอบกลับแม้แต่น้อย

            อ่า...ปั้นใจเองก็คงไม่ค่อยได้เล่นโซเชียลสินะ...

            ทำอะไร...เสียงที่กระซิบที่ข้างหูทำเอาผมสะดุ้งเฮือก ก่อนจะรีบพลิกโทรศัพท์คว่ำลงกับโต๊ะทันที และเมื่อหันไปก็เห็นว่าใบหน้าของคนที่เข้ามาทักนั้นอยู่ห่างจากไหล่ของผมเพียงนิดเดียว เลยทำให้รู้ว่าเขาน่าจะเห็นสิ่งที่ผมแอบส่องไปแล้ว

            ปะ...ปั้น...

            ว่าไง

            ระ...เราไม่ได้ทำอะไรสักหน่อยผมว่าแม้จะรู้ว่าเขาเห็นหลักฐานคาตาไปก็เถอะ ซึ่งโชคดีที่อีกฝ่ายได้คาดคั้นต่อ เขาแค่พยักหน้าแล้วยิ้มออกมาเท่านั้น ก่อนจะเดินไปทิ้งตัวนั่งตรงข้ามผม ซึ่งพาฝันที่ตอนแรกนั่งอยู่ด้วยกันก็ลุกออกไปอย่างไม่บอกไม่กล่าว ผมจะร้องทักก็ดูเหมือนว่าจะไม่ทันแล้ว ทำให้ตอนนี้เหลือแค่ผมกับปั้นใจอยู่ที่โต๊ะด้วยกันเท่านั้น

            คะ...แค่สองคนอีกแล้ว

            กินข้าวหรือยังผมที่ตอนแรกนั่งตื่นเต้นอย่างไม่มีสาเหตุก็เงยหน้าขึ้นมองคนตรงข้ามที่ถามขึ้นเพื่อทำลายความเงียบ

            กินแล้ว แม่ทำให้กินแต่เช้าเลย แล้วปั้นล่ะ

            ยังเลย

            เอ่อ...กินขนมปังมั้ยผมถามเขาออกไป ทำให้ปั้นใจมองมาแล้วส่ายหัวเบาๆ ดูเหมือนวันนี้ขนมปังของผมจะขายไม่ออกเข้าซะแล้ว จริงๆ เรามีนมกล่องด้วย

            เก็บไว้กินเถอะเขาว่าพลางยกมือขึ้นเท้าคางแล้วมองหน้าผม ทำให้ตัวเองเริ่มทำตัวไม่ถูก เพราะนอกจากของกินที่ขายไม่ออกแล้วผมเองก็ไม่รู้จะเอาอะไรมาเสนอเขาที่ยังไม่ได้กินข้าวอีกดี

            งั้นไปซื้อข้าวมากินมั้ย

            ยังไม่ค่อยหิว ไว้ก่อนเขาตอบอย่างไม่ใส่ใจนัก ซึ่งสายตาของปั้นใจก็ยังไม่ได้หันหนีไปไหน ยังคงมองหน้าผมอยู่ ทำให้เป็นผมที่ตอนนี้ทำตัวไม่ถูกเข้าแล้วจริงๆ เพราะไม่เคยโดนเขาจ้องมองมาแบบเปิดเผยแล้วไม่ละสายตาแบบนี้

            เอ่อ...หน้าเรามีอะไรผิดปกติหรือเปล่า

            ไม่มี ทุกอย่างเหมือนเดิมเลย

            อ่า...ผมที่ฟังคำตอบนั่นก็ได้ก้มหน้าลงแล้วยกมือคลำหน้าตัวเอง แม้อีกฝ่ายจะบอกว่าไม่มีอะไรผิดปกติก็ตาม แต่มันก็อดไม่มั่นใจไม่ได้นี่นา

            เกลือ

            หะ...หืม...

            เงยหน้าขึ้นหน่อยผมที่เงยหน้าขึ้นตามคำขอของอีกคน ก็เห็นว่าปั้นใจยังอยู่ท่าเท้าคางท่าเดิม โดยที่สายตาก็ยังคงมองมาที่ผมไม่ได้ละไปไหน ขออยู่แบบนี้สักพัก...

            ...

            “คิดถึง


------------------------

หนูอ้วนเราหายป่วยแล้ว เพราะฉะนั้นได้เวลากลับมาหวานกับปั้นใจละเนอะะะ

ขอบคุณที่แวะมาอ่านจ้าาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 365 ครั้ง

23 ความคิดเห็น

  1. #737 Tk0954519300 (@Tk0954519300) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 22:02
    ถ้าเราเป็นเหลือนี่ จะป่วยวันละหลายๆๆรอบบบ งื่อออออ เขิลลล แก้มจิแตกกกกก
    #737
    0
  2. #731 Jezzy Jimmy (@jm_monkey) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 21:11
    ถ้าเป็นเกลือนี่เขินตัวบิดไปแระ
    #731
    0
  3. #611 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:53
    หวานไปอีก
    #611
    0
  4. #576 Aon Meyjforever (@aon_meyj4ever) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:53
    โอยยยย~~ ตาหนูปั้นขยันหยอดจริงๆ
    #576
    0
  5. #543 sevencolour (@moojeegae_) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 20:03
    โว้ยยยย ตาปั้นบทจะเปิดเผยก็เต็มที่เลยน้าา น่ารัก ~
    #543
    0
  6. #542 maywis (@nattariga77777) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 19:50
    แหมมมมมมมมมม
    #542
    0
  7. #541 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 10:24
    เจอหน้าก็บ่อยนะยังมาคิดถึงอะไรอีกกกก 5555555555555
    #541
    0
  8. #540 TAEJESSIYEONCA (@june13whiteolin) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 01:53
    ไปหาเค้าทุกวันจะมาคิดทงคิดถึงอะไรห้ะนังปั้น555 หมั่นไส้โว้ย
    #540
    0
  9. #539 Jamjungjammy (@jamjungjammy) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 01:09
    แหมม กล้าจะคิดถึง ไปหาเค้าจะทุกวันอยุ่แล้ววว 555555
    #539
    0
  10. #538 PookieChan (@PookieChan) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 00:28
    ปั้นรุกหนักมากเลยเขินแทน
    #538
    0
  11. #537 Jennipa (@mfgcdjnf) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 23:44

    เกลืออย่ายอมมม เราต้องทำตัวน่ารักๆให้เขาตบะแตก5555
    #537
    0
  12. #536 Unknowlevel (@Unknowlevel) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 23:42
    ตอนหนูป่วย พวกนางก็หวานกันค่ะ น้ำตาลทะลุจอเลย อิจน้องหนู ฮือออT_T
    #536
    0
  13. #535 pisanu127 (@pisanu127) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 23:33
    ปั้นใจจ๋าแค่นี้เกลือก้จะทนไม่ไหวแล้วนะ
    #535
    0
  14. #534 oกิวราโซ่o (@kiwraso) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 22:44
    คิดถึงก็มาาาา
    #534
    0
  15. #533 Y'O'Y (@bboonnisa) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 22:40
    ปั้นใจจะหยอดลูกหมูไปเรื่อยๆแบบนี้ไม่ได้..เดี๋ยวลูกหมูละลาย เพราะแก้มร้อนบ่อยๆ
    #533
    0
  16. #532 rainjar (@rainjar) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 19:17

    น่ารัก~
    #532
    0
  17. #531 KNfanfan (@KNfanfan) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 18:44
    แหมมมมม คิดถึงอะไรคะปั้น เล่นไปหาเขาเกือบทุกวัน 5555555
    #531
    0
  18. #530 TAKARA KUN (@TAKARAKUN) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 18:24
    อยากฟัดแก้มเกลือด้วยแต่กลัวโดนปั้นดีด
    #530
    0
  19. #529 Kamisama-h (@kamisama-h) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 17:47
    -บ้าาาหนูปั้นนนนเว้ยยยย เขิน ๆๆๆ
    #529
    0
  20. #528 bellberryice (@bellberryice) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 16:48
    แง้งงงงงง น่ารักมากเลยค่าาา
    #528
    0
  21. #526 aiaic (@aiaichrl) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 16:35
    น่ารักกดีต่อใจจจแท้ๆๆๆเลยยยย
    #526
    0
  22. #525 MuuKaew (@MuuKaew) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 16:29
    หนูเกลือหายแล้วได้คนดูแลก็แบบนี้แหละเนอะ
    #525
    0
  23. #524 aprilH (@abasheng) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 16:21
    คถ.คำเดียว ฟินไปสามวันสิบวัน รุกอีกนายปั้น รุกเข้าไปๆแม่ๆเชียร์อยู่
    #524
    0