(END) ◕‿◕。 เทพบุตรกับหนูอ้วน ◕‿◕。 (Boy's Love)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 69,710 Views

  • 876 Comments

  • 3,198 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    2,959

    Overall
    69,710

ตอนที่ 17 : #เทพบุตรกับหนูอ้วน ตอนที่ 16

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5067
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 480 ครั้ง
    15 ธ.ค. 61

ตอนที่ 16


            ออกเที่ยวอีกแล้วเหรอเรา

            คำถามที่ดังขึ้นทำให้ผมหันไปมองทางแม่ที่นั่งรออยู่ที่โต๊ะสำหรับรับประทานอาหารมื้อเช้า ซึ่งวันนี้เป็นวันเสาร์และแม่ของผมก็ยังออกไปทำงานเหมือนเดิม เช้านี้ผมเลยตั้งใจจะติดรถท่านไปด้วย แต่อาจจะต้องไปนั่งรอปั้นใจที่ป้ายรถเมล์

            ปั้นจะพาเกลือไปว่ายน้ำ

            ก็ดีแล้ว ออกกำลังกายบ้าง จะได้ไม่ป่วยง่าย

            ต้องไปซื้อชุดว่ายน้ำด้วย...

            เอาสิ แม่สนับสนุนเต็มที่เลย

            แม่...ผมเรียกคนที่นั่งรอกินข้าวเสียงเบา ก่อนจะเดินมาทิ้งตัวนั่งตรงข้าม

            ว่าไงหมูอ้วนของแม่

            เกลือว่ายน้ำไม่เป็น

            เดี๋ยวแม่ย้ำปั้นใจให้ดูลูกชายแม่ดีๆ แล้วกันแม่ผมยิ้มกว้างจนตัวเองที่อยากจะร้องห้ามไว้ก็โดนคนตรงหน้าหัวเราะใส่ก่อน ผมเลยได้แต่เงียบไปเพราะดูแล้วคงโดนแม่แซวทางสายตาเข้าให้แล้ว

            ไม่ได้มีเรื่องอะไรน่าแซวสักหน่อย...

            ผมที่ตอนนี้เลิกพูดแล้วสนใจกับข้าวผัดไข่ตรงหน้าที่ส่งกลิ่นหอมน่ากิน ซึ่งคนทำเองก็เช่นกัน แม่ผมไม่ได้พูดหรือถามอะไรต่อ แม้ว่าเมื่อคืนท่านจะตกใจที่รู้ว่าปั้นใจมาส่งผมถึงบ้านก็ตาม ผมตักข้าวผัดคำแรกเข้าปากก็อดเอ่ยเจ้าของฝีมือไม่ได้

            ข้าวผัดฝีมือแม่อร่อยที่สุดเลย

            อร่อยก็กินเยอะๆ

            เกลือจะกินเยอะๆ นะ

            ดีมาก แต่แม่จะไม่บอกให้โตไวๆ แล้วนะ เพราะแค่นี้ก็โตเกินไปละ

            งื้ออออ ~

            แม่ผมหัวเราะชอบใจหลังจากที่พูดแหย่ลูกชายตัวเองได้ ซึ่งผมเองก็หัวเราะไปด้วยเพราะไม่ได้รู้สึกโกรธเคืองแม่ที่พูดออกมาแบบนี้ ควรภูมิใจมากกว่าว่าที่ผมอ้วนขนาดนี้เพราะกับข้าวฝีมือแม่ล้วนๆ

            แล้วนี่จะออกไปพร้อมแม่เลยจริงๆ เหรอ ต้องไปนั่งรอหรือเปล่า

            น่าจะต้องรอนะครับ เพราะปั้นน่าจะมาสิบโมงกว่านู้น

            งั้นก็ไว้ค่อยออกสิ

            ไม่เป็นไร เดี๋ยวเกลือไปนั่งเล่นที่ป้ายรถเมล์ก็ได้

            ดื้อจริงๆ ลูกใครเนี่ย

            ลูกแม่นั่นล่ะ

            ผมยิ้มกว้างให้คนตรงข้าม ซึ่งแม่เองก็ส่ายหัวเบาๆ ก่อนที่เราจะต่างคนต่างกินข้าวกันจนมื้อเช้าจบลง ผมที่เตรียมตัวออกจากบ้านตั้งแต่เช้าแล้วก็ออกไปรอแม่ที่รถ ซึ่งแม่ที่ปิดบ้านเรียบร้อยก็เดินตามมาติดๆ ก่อนที่เราทั้งคู่จะออกจากบ้านในเวลาเจ็ดโมงครึ่งของเช้าวันนี้ โดยที่แม่ก็มาจอดส่งผมที่ป้ายรถเมล์หน้ามหาลัย ที่ประจำที่ผมพบกับปั้นใจ

            เดินทางปลอดภัยนะครับ

            เช่นกันจ้า

            ผมที่ยืนส่งแม่จนรถออกห่างไป ก่อนจะเดินไปทิ้งตัวลงนั่งที่ป้ายรถเมล์ ซึ่งวันหยุดวันนี้ยังคงมีนักศึกษามหาวิทยาลัยบางส่วนมาที่นี่ ทำให้เช้านี้ไม่ได้ดูเงียบเหงามากนัก แต่ก็ไม่มีคนที่ผมรู้จักอยู่ดี

            ก็นะ ถ้ามีก็คงจะเป็น พาฝัน ปั้นใจ ฟาง พี่เพชรและพี่อ้นเท่านั้น...

            นี่ผมรู้จักใครอีกบ้างเนี่ย...

            นายๆ

            ผมที่ตอนแรกก้มหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาฟังเพลงก็ต้องเงยหน้าขึ้น ก่อนจะเห็นเป็นผู้หญิงที่คุ้นหน้าคุ้นตาว่าจะอยู่ต่างคณะแต่ลงเรียนวิชาเดียวกันอยู่บางวิชา ซึ่งตอนนี้เธอกำลังยืนอยู่กับกลุ่มเพื่อนของเธอตรงหน้าผม

            ครับ ?

            จำเราได้มั้ย ตอนเรียนเรานั่งใกล้ๆ กันบ่อยๆ นะ

            อ่า...คิดว่าได้นะครับ...

            ผมที่ตอนนี้ทำตัวไม่ถูกเมื่อผู้หญิงตรงหน้าหันไปทำหน้าดีใจกับเพื่อนเธอ ซึ่งผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าอีกฝ่ายมีธุระอะไร

            นายสนิทกับปั้นใจใช่มั้ย

            เอ่อ...ผมว่าเขาน่าจะมีธุระกับปั้นใจแล้วล่ะ...

            ผมไม่แน่ใจ...

            อะไรกัน อย่าตอบกำกวมสิ เราเห็นะว่าปั้นใจอยู่แต่กับนายอ่ะ

            ...

            เอาเถอะๆ ช่างเรื่องนั้น คือที่เรามาคุยกับนายวันนี้เพราะอยากให้ช่วยอะไรหน่อย

            ถ้าผมช่วยได้นะครับ

            แน่นอนสิ ต้องได้แน่ !” ผู้หญิงตรงหน้ายิ้มกว้าง ผมเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมมาเจอเธอที่นี่ได้ เธออาจจะมีธุระหรือแค่อยากมามหาวิทยาลัยเฉยๆ ก่อนที่คนตรงหน้าจะก้มหน้าเข้ามาใกล้ผมจนผมแทบผงะถอยหลังตกที่นั่ง แล้วเผยรอยยิ้มออกมาจนทำให้ผมทำตัวไม่ถูกพร้อมกับฟังคำขอไปด้วย ช่วยบอกให้ปั้นใจรับเพื่อนในเฟซบุ๊กพวกเราทีสิ !”

            ...

            จริงๆ อยากจะขอเบอร์ด้วย แต่ตอนนี้เอาแค่นี้ก่อนแล้วกัน บอกว่าเพื่อนที่ลงเรียนวิชาเดียวกันฝากมาก็ได้ ไว้คุยงานกัน พวกเราจะเข้าไปบอกเองก็เขินๆ อ่ะ ยังไงรบกวนหน่อยนะ

            งั้นเดี๋ยวบอกให้นะครับ

            ถ้าไม่ลืมล่ะนะ...

            ขอบใจมากจ้า

            ผู้หญิงทั้งสามคนตรงหน้าผมทำหน้าดีใจ ก่อนที่พวกเธอจะโบกมือลาแล้วเดินออกไปทันที ซึ่งผมที่เผลอรับฝากฝังบางเรื่องมาก็ได้แต่มองทั้งสามคนอย่างไม่เข้าใจ

            ถ้าแค่นี้บอกเองก็ได้นี่ ไม่เห็นต้องฝากเลย...

            ปั้นไม่ได้เมินเพื่อนๆ สักหน่อย

            ผมที่นั่งทำความเข้าใจกับเรื่องเมื่อสักครู่สุดท้ายก็ยอมแพ้และปล่อยให้มันผ่านไปเท่านั้น หน้าที่ผมคงมีแค่บอกปั้นใจรับให้เพื่อนในเฟซบุ๊กของพวกเธอแค่นั้น ก่อนที่ตัวเองจะเอาหูฟังขึ้นมาใส่หูอย่างที่ตั้งใจไว้แต่แรก เหลืออีกแค่สองชั่วโมงกว่าๆ ปั้นใจก็มาแล้ว

            ผมก็แค่รอ...

            อ้าวเฮ้ย มาทำอะไรแถวนี้ !”

            เสียงที่ทักขึ้นในขณะที่ผมกำลังเอาหูฟังอีกข้างใส่หู และก็ต้องหยุดการกระทำเพียงแค่นั้นแล้วเงยหน้าขึ้นมองคนที่ถูกจำกัดความในคำว่ารู้จักของผมอย่างฟาง

            อ่า...หวัดดี...ผมที่รู้สึกตกใจเมื่อเจอคนรู้จักก็เอาหูฟังออกจากหูแล้วกล่าวทักทายคนตรงหน้า ซึ่งฟางเองแค่ยิ้มกลับมาให้ผมเท่านั้น เรามารอปั้นอ่ะ

            หืม รอไอ้ปั้นเหรอ...

            อือ เดี๋ยวสักสิบโมงก็มาแล้ว

            ห๊ะ !”

            แล้วฟางมาทำอะไรเหรอ

            มาช่วยพี่ทำป้ายกิจกรรมอ่ะ

            อ๋อ...ผมพยักหน้ารับ ซึ่งคนตรงหน้าเองก็ยังดูเหมือนจะข้องใจกับผมอยู่ มีอะไรหรือเปล่า

            แค่คิดว่านี่เพิ่งสองโมงเอง กว่าจะสิบโมงอีกตั้งสองชั่วโมง

            แป๊บเดียวเอง เรารอได้

            ไม่ได้ๆ ถ้าไอ้ปั้นรู้มันว่ามึงแน่ๆ ที่สำคัญถ้ามันรู้ว่ากูมาเจอมึงแล้วปล่อยให้มึงนั่งรอตรงนี้คงโดนด่าตาย

            ...

            ไปหาไอ้ปั้นที่ห้องมั้ย

            เอ่อ...

            จะได้ไม่ต้องมานั่งตรงนี้ไง เดี๋ยวสักพักแดดก็สาดเข้ามาแล้วมั้ง ร้อนแน่ๆผมมองรอยยิ้มของคนตรงหน้าที่ยิ้มออกมากว้างจนให้ความรู้สึกจริงใจก็ไม่ใช่ แต่เหมือนอยากจะแกล้งมากกว่า

            ละ...แล้วแกล้งอะไรล่ะ...

            เรารอได้ อีกแค่...

            เอาหน่าๆ มาๆ เดี๋ยวกูเดินไปส่ง ใกล้ๆ นี่เอง ป้ะๆๆๆๆคนตรงหน้าผมเอื้อมมือมาฉุดแขนให้ผมลุกขึ้น ทำให้ผมที่ตอนแรกตกใจกับการกระทำของเขาสุดท้ายก็ได้แต่ปล่อยให้ฟางเดินนำและตัวเองเป็นฝ่ายเดินตามเท่านั้น ซึ่งคนที่อาสาเดินมาส่งผมถึงห้องก็หันมาชวนคุย วันนี้จะไปเที่ยวกับมันเหรอ

            ครับ

            จริงๆ ไม่รู้ใช้คำว่าเที่ยวได้มั้ย เพราะน่าจะไปซื้อชุดว่ายน้ำและก็ไปว่ายน้ำเลย

            อ่า...ตื่นเต้นขึ้นมาแล้ว

            อืม...ปกติไอ้ปั้นไม่ค่อยออกไปไหน นี่แปลกนะที่ช่วงนี้มันออกจากห้องบ่อยมาก...ฟางที่พูดขึ้นมาทำให้ผมหันไปมองเขาเมื่อเขาพูดถึงปั้นใจขึ้นมา คนข้างๆ เองก็มองผมแล้วหลุดยิ้มเมื่อเห็นว่าผมหันไปสนใจทันที อยากฟังเรื่องไอ้ปั้นเหรอ

            ก็...

            หืม...

            ครับ...ผมที่ก้มหน้าก้มตายอมรับจนได้ก็ได้ยินเสียงหัวเราะชอบใจของฟาง ซึ่งตัวเองตอนนี้ก็หน้าร้อนผ่าวไปแล้ว เพราะไม่คิดว่าจะโดนดูออกง่ายขนาดนี้

            ก็ผมแค่สนใจเรื่องของปั้นใจเอง...

            ฮ่าๆ เรื่องของไอ้ปั้นไม่มีอะไรมากหรอก มันก็แค่เด็กใจร้อน ขี้น้อยใจ ไม่สนใจใคร พร้อมมีเรื่องกับทุกคนที่มีเรื่องกับมันแค่นั้นล่ะ

            ...

            แต่ถ้ามันดีด้วยแล้ว ก็เสมอต้นเสมอปลายสุดๆ

            คำพูดของฟางทำให้ผมได้แต่คิดตามและก็เห็นด้วยที่ว่าถ้าปั้นใจดีกับใครแล้วคงดีสุดๆ ไปเลย เพราะผมเองก็เคยสัมผัสมาแล้ว ส่วนเรื่องใจร้อน ขี้น้อยใจอะไรพวกนี้ถามว่าผมเคยเห็นไหมก็เคยเห็นนั่นแหละ แต่แค่ไม่บ่อยเท่านั้น

            ฟางเป็นเพื่อนกับปั้นตั้งแต่ตอนไหนเหรอครับ

            นานแล้ว ตั้งแต่ ม. ต้น จนมันย้ายออกไปกลางคันตอน ม. 6 เทอมสองนั่นล่ะ

            ย้ายมาโรงเรียนผมสินะ...

            อืม แล้วเป็นไง ตอน ม. 6 ไอ้ปั้นเป็นไงบ้าง สาวเยอะป้ะ

            ก็เยอะครับ เขาเป็นที่สนใจเลยทันทีที่เข้ามา แต่ผมไม่ได้คุยกับเขาเท่าไหร่

            จริงดิ

            ครับ เพิ่งมาคุยกันตอนมาเจอกันที่นี่นี่ล่ะผมหันไปยิ้มให้ฟาง ทำให้คนตรงหน้าขมวดคิ้วทำท่าคิด แต่ดูเหมือนจะไม่ได้พูดหรือถามอะไรกับเรื่องของผมต่อ ก่อนที่เขาจะปรับสีหน้าแล้วหันมาพูดให้ผมด้วยรอยยิ้ม

            ความจริงมีอีกเรื่อง ไอ้ปั้นมันเป็นคนยิ้มยาก

            อ่า...อันนี้ผมเห็นด้วย เพราะผมก็ไม่ค่อยเห็นเขายิ้มเท่าไหร่

            อยากเห็นมันยิ้มบ่อยๆ หรือเปล่าล่ะ

            ถ้าเป็นไปได้...ผมอยากเห็นเขายิ้มให้บ่อยกว่านี้จริงๆ แม้ช่วงนี้ปั้นใจจะเผยรอยยิ้มออกมาบ้าง และผมก็รู้สึกว่าตัวเองชอบมอง และอยากมองมันอีกหลายๆ ครั้ง

            ถ้าเป็นไปได้...

            งั้นต่อไปนี้ก็คุยกับมันเยอะๆ สิ ทดแทนที่ ม. 6 ไม่ค่อยได้คุยกันไปเลย

            ...

            ไอ้ปั้นมันจะยิ้มไม่หุบเลยล่ะ

            ผมก็อยากเป็นคนที่ทำให้เขายิ้มบ่อยๆ ล่ะนะ...

 


            งะ...เหงื่อออกเยอะมาก...

            ใจเต้นแรงด้วย

            ฮื่อ...

            ผมที่ตอนนี้นั่งตัวเกร็งอยู่ภายในห้องของฟางกับปั้นใจ โดยตอนนี้เจ้าของห้องอีกคนที่นัดผมไว้สิบโมงยังคงนอนหลับสนิทอยู่บนเตียงถึงขนาดที่ว่าฟางพาผมเข้ามาแล้วเขาก็ยังไม่ตื่นเลย

            ฟางบอกว่าปั้นนอนดึกมากเมื่อคืน

            คะ...คงไม่ใช่เพราะเขาไปส่งผมใช่มั้ย แต่ก็ไม่น่าดึกขนาดนั้นนี่

            หรือเกิดเรื่องอะไรขึ้น...

            ร่างที่ขยับพลิกตัวมาอีกทางทำให้ผมสะดุ้ง ก่อนหน้านี้มองแค่แผ่นหลังกว้างที่ไม่ได้สวมเสื้ออย่างเดียวก็ทำให้ใจเต้นแรงแล้ว ตอนนี้ยิ่งกว่าเมื่อครู่อีก เมื่อปั้นใจพลิกตัวมาอีกทางพร้อมกับหมอนข้างโดยที่เขาซุกหน้าลงไปบนนั้น และไม่รู้ว่ามุมที่ผมนั่งดีเกินไปหรือยังไงถึงได้เห็นใบหน้าเขาชัดขนาดนี้

            มะ...มันดูดีมากๆ แม้จะตอนหลับก็เถอะ

            นี่ผมมานั่งทำอะไรที่นี่กัน นั่งอยู่ป้ายรถเมล์ร้อนๆ ยังไม่รู้สึกเหงื่อออกขนาดนี้เลย !

            ไม่น่าเชื่อฟางเลย ฮื้อ...

            และอีกอย่างที่ผมรู้ได้หลังจากที่มาที่ห้องของปั้นใจวันนี้ คือเตียงที่เป็นระเบียบชั้นล่างเป็นของปั้นใจนั่นเอง ส่วนที่รกๆ นั่นน่าจะเป็นของอีกคน

            ทำไมรู้สึกดีใจแปลกๆ

            ผมสะดุ้งอีกครั้งเมื่อเห็นว่าคนบนเตียงเริ่มขยับอีก และมันก็ทำให้ผมแทบกลั้นหายใจเมื่ออยู่ๆ ใบหน้าที่ตอนแรกซุกหมอนจะค่อยๆ ลืมตาขึ้น ทำให้ผมตัวแข็งทื่อนั่งอยู่กับที่ไม่ขยับแม้แต่น้อย ซึ่งปั้นใจเองก็กระพริบตาถี่ๆ อยู่หลายครั้งราวกับคนไม่อยากตื่น ทุกความเคลื่อนไหวของเขาอยู่ในสายตาของผมทั้งหมด ก่อนที่ตัวเองจะต้องใจเต้นแรงขึ้นมาเมื่อสายตาที่ว่านั้นมองมาทางผมที่นั่งอยู่ไม่ห่างจากเตียงนัก หรือก็คือตรงหน้าเขานั่นล่ะ

            เกลือเหรอ...

            ...

            เหมือนตัวจริง...

            เสียงพึมพำเบาๆ ของคนเพิ่งตื่น และมันก็ทำให้ผมตัวแข็งทื่อเมื่อร่างเปลือยท่อนบนของปั้นใจเริ่มขยับและเอื้อมมือมาตรงหน้าผม และทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัสเข้าที่แก้มของผมเบาๆ ก็ทำเอาคนเพิ่งตื่นเบิกตากว้าง

            ปะ...ปั้น...

            ...

            ขอโทษที่เข้ามาแบบไม่บอกนะ

            ผมพูดโดยที่ยังมองใบหน้าของปั้นใจอยู่ ก่อนที่มือที่แตะแก้มผมเบาๆ นั้นจะชักกลับไปพร้อมกับร่างที่ตรงหน้าที่เด้งตัวลุกขึ้นจากเตียงทันที

            ตัวจริงเหรอ

            อะ...อื้อ...

            ไอ้ฟางพาเข้ามาสินะ

            ฟางไปเจอเรานั่งอยู่ที่ป้ายรถเมล์น่ะ

            ...

            ระ...เราน่าจะนั่งรอปั้นที่นั่นก็ดีอยู่แล้วเนอะ...

            มาที่นี่ก็ดีแล้ว ไปนั่งร้อนทำไม

            ...

            ไปอาบน้ำก่อนนะคนที่ตอนแรกนั่งอยู่บนเตียงพูดโดยไม่มองหน้าผมลุกขึ้นยืน ก่อนจะเดินเร็วๆ เข้าห้องน้ำไปพร้อมกับปิดประตูเสียงดัง ทำให้ผมที่ตอนแรกนั่งตัวแข็งต้องถอนหายใจออกมาแล้วเริ่มคลายความเกร็งลง

            โคร้ม !

            ...!”

            เสียงที่ดังมาจากห้องน้ำทำให้ผมหันไปมอง ก่อนจะเห็นว่าประตูห้องน้ำถูกแง้มออกมาพร้อมกับใบหน้าของปั้นใจที่ตอนนี้ดูท่าว่าจะตื่นเต็มตาแล้ว โดยที่ใบหน้าเขาเปียกโชกไปด้วยน้ำ ก่อนจะพูดขึ้นมาโดยที่ผมเห็นว่าใบหน้าของเขามีสีแดงซับอยู่ด้วย

            หยิบผ้าเช็ดตัวให้หน่อยสิ ลืมหยิบเข้ามา...

            อะ...อือ

            ผมรีบลุกขึ้นก่อนจะมองหาผ้าเช็ดตัวก็เห็นว่ามันถูกแขวนที่ตู้ และผมคิดว่าอันนี้นี่ล่ะที่เป็นของปั้นใจจึงเดินแล้วหยิบมันไปให้เขาที่ตอนนี้เอื้อมมือออกมารับไป

            ขอบใจ

            ไม่เป็นไร

            รอแป๊บนะ...แป๊บเดียว...

            ปั้นใจพูดเพียงแค่นั้นก่อนที่เขาจะหายเข้าไปในห้องน้ำอีกครั้ง โดยที่ยังมีผมที่กลายเป็นอีกหนึ่งสิ่งมีชีวิตในห้องไปแบบงงๆ

            ผมไปรบกวนเวลานอนของปั้นใจเข้าแล้วสิ...

 


            - ปิดปรับปรุง –

            ป้ายขนาดกระดาษ A4 ทำให้ผมกับปั้นใจที่ตอนนี้ยืนอยู่หน้าสถานที่ให้บริการสระว่ายน้ำต้องยืนนิ่งค้างอยู่ด้านหน้า โดยที่คนที่คนที่พามาก็ขมวดคิ้วมุ่นก่อนจะกดโทรศัพท์ดูอะไรสักอย่างแล้วถอนหายใจ

            ไม่ได้ติดตามความเคลื่อนไหวมานานแล้ว...

            ...

            มันปิดปรับปรุงถึงเดือนหน้าเลยคนตรงหน้าผมทำหน้าไม่ชอบใจ ส่วนผมเองก็ได้แต่พยักหน้าเข้าใจ เพราะปั้นใจคงไม่ใช่คนที่ชอบเล่นโซเชียลนัก ก่อนที่เขาจะดึงผมให้หลบแดดช่วงบ่ายมาในล่มขอโทษนะ

            ไม่เป็นไร ไว้วันหลังก็ได้ยังไงก็ได้ชุดมาแล้ว เมื่อไหร่ผมก็พร้อมแล้วล่ะ

            แป๊บนะคนข้างๆ ผมพูดขึ้นก่อนจะหยิบโทรศัพท์มากดโทรออกหาใครบางคน ไอ้ฟาง

            อ๋อ...โทรหาเพื่อนของเขานั่นเอง

            แวะไปดูสระให้บ้างว่าคนเยอะมั้ย...เร็วๆ แค่นี้ล่ะ

            ปั้นใจกดตัดสายไปหลังจากพูดแค่ไม่กี่ประโยค ก่อนที่เขาจะหันมามองทางผมที่ตอนนี้ยืนอยู่ข้างๆ ไม่มีปากเสียงหรือความคิดเห็นใดๆ ที่สำคัญไม่ได้มีส่วนร่วมในการช่วยเขาถือของด้วย

            ไปกินข้าวกันก่อนมั้ยคนข้างๆ ผมถามขึ้น ทำให้ตัวเองต้องพยักหน้ารับ เพราะเมื่อเช้าเขาก็ไม่ได้กินข้าวมา กินเพียงแซนวิสจากเซเว่นเท่านั้น แต่ยังไม่ทันที่เราจะคิดเรื่องมื้อเที่ยง โทรศัพท์ของคนข้างๆ ผมก็ดังขึ้นมาซะก่อน ทำให้ปั้นใจต้องล้วงมันออกมาจากกระเป๋าเพื่อกดรับ ว่า

            ...

            อืม ขอบใจปั้นใจเก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋าอีกครั้ง ก่อนจะหันมามองผมที่ตอนนี้ยืนอยู่ข้างๆ และ อยากจะถามสถานการณ์แต่ก็รอให้เขาบอกเองดีกว่า ไปสระว่ายน้ำของมหาลัยมั้ย

            คนเยอะแน่ๆ

            อืม ก็ใช้ได้

            อ่า...แล้วแต่ปั้นเลย เรายังไงก็ได้

            งั้นไปกินข้าวก่อนแล้วกัน แล้วค่อยคิดดูอีกทีปั้นใจว่าอย่างไม่คิดมากนัก ก่อนจะมองไปตรงข้ามที่มีร้านอาหารตั้งอยู่เรียงกัน และแต่ละร้านก็น่ากินไม่น้อย ก่อนที่เขาจะหันมาหาผมแล้วถามขึ้น เลือกมาหนึ่งร้าน

            ซึ่งผมเองก็แอบมีร้านในใจไปแล้วด้วย...

            อยากกินข้าวขาหมู

            งั้นไปกัน

            ผมที่โดนอีกคนเดินมาช้อนหลังไว้ และไม่รู้ว่าความสูงกับแดดที่เป็นใจหรือเปล่าทำให้ร่างของปั้นใจบังแดดให้ผมทันที ก่อนที่เขาจะดันร่างของผมให้ข้ามถนนมาอีกฝั่งเพื่อมาร้านข้าวขาหมูตั้งอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลนัก เมื่อเข้าร่มคนข้างๆ ผมก็เปลี่ยนเป็นมาเดินข้างๆ แล้วก้าวเดินไปพร้อมๆ กับผมทันที

            ขาผมสั้นกว่าปั้นใจเยอะ แต่ก็ไม่ใช่ผมที่เร่งเดินตามความเร็วการเดินของเขา

            แต่เป็นเขาที่พยายามเดินช้าลงให้เท่าผมต่างหาก...

            ให้ตายสิ...

            มีความสุขกับเรื่องแบบนี้จะผิดมั้ยนะ


---------------------

ไว้เจอกันใหม่ตอนหน้านะคะ ใครอยากบ่นถึงปั้นเกลือ ใช้แท็ก #เทพบุตรกับหนูอ้วน นะคะ หนูเด้อ ไม่ใช่หมู 5555+ ไว้จะแวะไปส่องง

ขอบคุณที่ติดตามอ่านค่าา

ติดตามนักเขียนได้ที่

เพจ : สาววายผู้ลึกลับ 

ทวิต : @merizelrada

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 480 ครั้ง

25 ความคิดเห็น

  1. #861 Pangpp24 (@RatchaneewanPaNg) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 17:50
    ปั้นน่ารักจัง ดูแลเกลือดีมากๆเลย
    #861
    0
  2. #813 Charlyn Z. (@dongdiwoppa) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 23:13
    เกลื๊ออออออออออออ
    #813
    0
  3. #786 ไอแนน (@imoonan061994) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 16:35
    เกลือก็ยังไม่เชื่อว่าปั้นชอบจริงๆ
    #786
    0
  4. #645 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:55
    ดีจังเนอะ
    #645
    0
  5. #604 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:30
    ใส่ใจดูแลทุกอย่างเลยนะปั้น
    #604
    0
  6. #437 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 21:58

    ขอบคุณ
    #437
    0
  7. #397 rattanalak44 (@rattanalak44) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 13:47
    ชอบปั้นจัง
    #397
    0
  8. #392 pisanu127 (@pisanu127) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 22:25
    ปั้นใจเปนผู้ชายที่อบอุ่นดีจิงเลย
    #392
    0
  9. #327 Doublebass (@manuchz) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 12:38

    อบอุ่นมากกกกกกก
    #327
    0
  10. #326 @b_ib (@qq_ppranoo) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 06:10
    งื้อออออ น่ารักกกกกกก (⌒o⌒)
    #326
    0
  11. #322 ME>_< (@1809900834691) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 16:53
    รอค่าาาาา
    #322
    0
  12. #320 Supawadee812540 (@Supawadee812540) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 13:34
    รอยุน้าาา
    #320
    0
  13. #316 อลิสแสบ>////< (@alissaraoom19) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 21:04
    น้องเลือกข้าวขาหมู ปะไปกิน5555555
    #316
    0
  14. #314 mumuninnin (@mumuninnin) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 17:04
    น่ารักมากเลยอ่เ เราชอบ เรารอนะไรท์ เลิฟๆๆๆๆ
    #314
    0
  15. #305 min-issaree (@min-issaree) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 11:05
    นุ๊ยิ้มจนแก้มเป็นตะคิวแน้ว
    #305
    0
  16. #302 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 00:55
    รอดูคนขี้หวงได้เลยจ้าาาา 55555
    #302
    0
  17. #299 rainjar (@rainjar) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 21:38
    ไม่ได้ว่ายหหรอกน้ำ คนเยอะ ปั้นหวง~
    #299
    0
  18. #298 Oraya S. (PWz) (@V-SigN) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 21:16

    อยากมีเกลือเป็นของตัวเอง น่ารักมาก หนูวววว

    #298
    0
  19. #297 Phatch_rin (@Phatch_rin) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 21:07
    ชอบความที่จะไปออกกำลังกาย แต่กินข้าวขาหมูก่อน 5555
    #297
    0
  20. #296 Nong nong Ka (@jitty_nong) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 21:02
    พี่ปั้นของน้อง น่ารักจังเลย
    #296
    0
  21. #295 Jennipa (@mfgcdjnf) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 19:59

    ปั้นใจคือดีอ่าาาา
    #295
    0
  22. #294 Y'O'Y (@bboonnisa) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 19:49
    ปั้นคงตกใจที่ตื่นมาเจอเกลือนั่งจ้อง..ชอบโมเมนท์คุณแม่แซวลูกชายตัวกลมของตัวเอง น่ารักค่ะ..
    #294
    0
  23. #293 pam huafoo (@huafoo_weasley) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 19:24
    ดูแลดีจ้าาาา&#8203; บังดงบังแดด&#8203; ออฮ่อออออ
    #293
    0
  24. #291 IAMSHOMPOO (@IAMSHOMPOO) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 18:31
    ฟางคือผู้ช่วยกัปตัน พี่เกลืออย่าคว่ำเรือนะค่ะตามกัปตันไปเรื่อยๆเลย คือน่ารักไม่ไหวปล้วววววว
    #291
    0
  25. #290 329622744 (@329622744) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 18:10
    น้องน่ารักกกกอยากหยิกแก้มอ่ะ
    #290
    0