◕‿◕。 เทพบุตรกับหนูอ้วน ◕‿◕。 (Boy's Love)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 61,524 Views

  • 813 Comments

  • 2,966 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    9,990

    Overall
    61,524

ตอนที่ 16 : #เทพบุตรกับหนูอ้วน ตอนที่ 15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3913
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 523 ครั้ง
    13 ธ.ค. 61

ตอนที่ 15

            ฮึ่ม...

            ...

            สองคนนี้นี่...

            หือ...

            นั่งตัวติดกันไปป้ะ

            พาฝันที่เพิ่งเดินเข้ามาในโรงอาหารก็หรี่ตามองผมกับปั้นใจ ก่อนที่ตัวเองที่กำลังกัดขนมปังครัวซองต์เข้าปากต้องหันไปมองคนข้างๆ ที่นั่งไหล่ชนกัน โดยที่เขากำลังกินข้าวอยู่ ก่อนที่ตัวเองจะขยับออกเล็กน้อย แล้วก้มหน้ากินของในมือต่อ

            ผมกับปั้นนั่งติดกันไปงั้นเหรอ...

            แหม กูแค่แซวเล่น นั่งๆ ไปเถอะ ติดๆ กันก็ได้

            มะ...ไม่เป็นไร กลัวปั้นอึดอัดผมว่าก่อนจะเงยหน้ามองพาฝันที่ตอนนี้วางกระเป๋าลงโดยเธอก็ส่ายหัวเบาๆ ก่อนจะคว้ากระเป๋าเงินเดินออกไปจากโต๊ะทันที ทำให้ตอนนี้เหลือแค่ผมกับปั้นใจเท่านั้นที่ยังนั่งอยู่ที่เดิม

            วันนี้ผมมาเจอปั้นใจที่ป้ายรถเมล์หลังจากที่แม่ขับมาส่งในตอนเช้า แน่นอนว่าเขาก็ได้ไหว้แม่ผมและรับของฝากอย่างบราวนี่มาแล้ว ซึ่งวันนี้ดูเหมือนเขาจะยังมีความอารมณ์เสียอยู่นิดๆ เพราะตั้งแต่เช้ามาผมยังไม่เห็นเขายิ้มเลย

            อ่า...จะว่าไปปกติเขาก็ยิ้มแทบนับครั้งได้ล่ะนะ

            งั้นก็เรื่องปกติสินะ...

            เอาขนมไปกินมั้ย

            หะ...หืม...

            ก็บอกว่าถ้ามามอแล้วจะเอาบราวนี่ไปกินแทนไม่ใช่เหรอ

            จะให้เรากินเหรอ

            อืม

            ผมที่เงยหน้ามองเขาที่พยักหน้ารับ ก่อนจะรับถุงพลาสติกใสที่มีกล่องเค้กสีน้ำตาลเข้มมา ผมที่มองมันด้วยความรู้สึกดีใจก็อดยิ้มไม่ได้ เพราะไม่คิดว่าเขาจะให้ผมกินจริงๆ

            แม่รู้ต้องบ่นแน่ๆ !

            รู้สึกเหมือนแย่งความอ้วนมาจากปั้นเลยอ่ะผมพูดพลางหัวเราะเบาๆ เมื่อตอนนี้ครัวซองต์ก็ยังคาปาก แต่ก็ได้ของกินใหม่เพิ่มมาอีกแล้ว

            พรุ่งนี้ว่างหรือเปล่า

            หืม...

            วันหยุด ว่าจะชวนออกไปข้างนอก

            ปกติเราก็ว่างทุกวันนะ

            งั้นพรุ่งนี้ออกมาเจอกันได้มั้ย

            ได้สิ ถ้าบอกแม่ว่าไปกับปั้น แม่ต้องให้แน่นอนผมยิ้มกว้างพลางมองอีกคนที่อยู่ข้างๆ ก่อนจะต้องหันหน้าหนีมาอีกทางเมื่อเห็นว่าพาฝันเดินกลับมาที่โต๊ะ ซึ่งผมเองก็ไม่รู้ว่าทำไมต้องหลีกเหลี่ยงที่จะให้พาฝันเห็นว่าผมคุยกับปั้นใจด้วย

            อ่า...คงเพราะไม่อยากรับมือถ้าต้องโดนพูดอะไรแปลกๆ แน่ๆ

            ฝากซื้อน้ำหน่อย

            ห๊า

            ก็จะไปซื้อน้ำไม่ใช่เหรอผมที่ตอนแรกหลบตาปั้นใจมาอีกทางก็ต้องเงยหน้ามองคนที่ตอนนี้ยืนเท้าเอวมองคนข้างๆ ผมที่ยื่นเงินไปให้ ฝากซื้อน้ำหน่อยครับ

            ...

            พี่ฝัน

            ปะ...ปั้น...

            เดี๋ยวนะ !” พาฝันที่ตอนแรกยืนเท้าเอวมองหน้าปั้นใจอย่างเอาเรื่องอยู่ก็เบิกตากว้างแล้วพุ่งเข้ามาปิดปากปั้นใจทันที แต่ก็โดนปั้นใจปัดออก นายพูดอะไรเนี่ย มาเรียกพงเรียกพี่ !”

            ก็ผมเข้าก่อนเกณฑ์

            ไม่ต้องเรียกพี่เว้ย !”

            พี่ฝันไปซื้อน้ำสิ

            เอ๊ะ !”

            ฝากซื้อน้ำด้วย

            นี่กวนกันใช่มั้ยห๊ะ

            พี่ฝัน

            ผมที่มองคนสองคนสนทนากันโดยตอนนี้ปั้นใจก็จ้องไปทางพาฝัน โดยใบหน้าของเขาไม่ได้แสดงสีหน้าอะไรออกมาเลย เหมือนแค่พูดตามปกติ แต่ก็เรียกความอารมณ์เสียจากพาฝันได้เป็นอย่างดี

            โอ๊ย ไอ้เด็กบ้านี่ เอาเงินมา จะเอาน้ำอะไรยะ !”

            ชาเขียว

            ค่ะๆๆ น้องปั้น เดี๋ยวพี่มานะคะ

            ครับ พี่ฝัน

            ผมมองพาฝันที่ตอนนี้ขบเคี้ยวเขี้ยวฟันจากชี้หน้าปั้นใจอย่างเอาเรื่อง ก่อนจะเดินออกไปจากโต๊ะ ทำให้ผมต้องหันไปมองปั้นใจที่ตอนนี้ไม่ได้ทุกข์ร้อนอะไรนัก

            ตะ...แต่ถ้าฝันรู้ว่าผมบอกปั้นคงโดนบ่นแน่ๆ

            ปะ...ปั้นเรียกฝันว่าพี่...

            ทำไม อยากโดนเรียกบ้างเหรอ

            ...

            พี่เกลือ

            ผมที่ตอนนี้หน้าร้อนผ่าวอย่างไม่รู้สาเหตุหลังจากที่ปั้นใจหันมามองหน้าผมแล้วพูดออกมาอย่างนั้น และการแค่เรียก พี่ของปั้นใจก็ทำให้ผมใจเต้นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ทั้งๆ ที่ความจริงแล้วผมไม่ชอบให้ใครมาเรียกแบบนี้นัก

            ไม่เอาสิ มะ...ไม่ต้องเรียกหรอก...

            ไม่เรียกก็ได้ปั้นใจพูดเพียงแค่นั้น ก่อนจะหันหน้าหนีไปอีกทาง

            อือ แล้วก็อย่าแกล้งฝันด้วย

            สั่งเหรอ

            ปะ...เปล่านะ !” ผมรีบพูดขึ้นมาเมื่อโดนปั้นใจถามแบบนั้น

            ผมจะไปกล้าสั่งเขาได้ยังไงกันเล่า...

            ไม่ได้แกล้ง แค่จะฝากซื้อน้ำเลยต้องพูดเพราะๆ

            อือ...เข้าใจแล้วผมที่ตอนนี้ได้แต่พยักหน้ารับเพราะไม่รู้จะพูดอะไรกับเขาดี คงจะได้แต่ปล่อยให้ปั้นใจกับพาฝันตีกันต่อไป ก่อนที่ตัวเองจะถามคนข้างๆ ขึ้นอีกครั้ง ว่าแต่พรุ่งนี้จะไปไหนเหรอ

            จะพาไปซื้อชุดว่ายน้ำ

            หะ...หืม...

            เดี๋ยวมานะ

            ปั้นใจที่อยู่ๆ ก็ลุกขึ้นจากโต๊ะทำให้ผมมองตามเขา จากที่ตั้งใจจะถามต่อก็ต้องเก็บคำถามไว้แล้วมองอีกคนเดินออกจากโต๊ะไป พร้อมกับพาฝันที่เดินกลับมาโดยในมือก็มือแก้วชานมกับชาเขียวอยู่ด้วย พอมาถึงอีกฝ่ายก็มองหาอีกคนทันที

            อ้าว แล้วคนฝากซื้อไปไหนแล้วล่ะ

            เห็นว่าเดี๋ยวมา

            ให้ตายสิ ไอ้เด็กนี่ อยู่ๆ มาเรียกพี่เฉยเลย...

            พาฝันที่ขมวดคิ้วแล้วพูดขึ้นทำเอาผมสะดุ้ง ก่อนจะยิ้มเหยๆ ไปให้คนตรงข้ามที่ทิ้งตัวลงนั่งแล้วกินข้าวเงียบๆ โดยที่มือก็เลื่อนแก้วชาเขียวมาให้ผม

            หืม

            กินแทนเลย ยังไงเจ้าตัวก็ไม่อยู่ละ

            ไม่ดีมั้ง...

            ดี

            พาฝันพูดย้ำทำให้ผมได้แต่ส่ายหัว ส่วนคนตรงข้ามก็ไม่ได้สนใจนักหลังจากที่ยื่นแก้วให้ผมเสร็จ ส่วนตัวเองที่มองแก้วชาเขียวก็ได้แต่นึกถึงเจ้าของที่สั่งมันมาที่ไม่รู้ว่าตอนนี้ไปไหนแล้ว และจะกลับมาที่โต๊ะหรือเปล่าด้วย

            อ่า...

            ปวดฉี่...

            ผมที่ตอนแรกนั่งคิดเรื่องอื่นอยู่ก็รู้สึกอยากเข้าห้องน้ำขึ้นมา จึงลุกขึ้น ทำให้คนตรงข้ามมองมาเป็นเชิงถาม

            เราไปเข้าห้องน้ำแป๊บนะ

            เคๆ รีบไปรีบมาล่ะ จะเข้าเรียนละ

            อือ

            ผมพยักหน้าก่อนจะเดินออกจากโรงอาหารแล้วไปที่ห้องน้ำชายที่อยู่ไม่ห่างจากที่นี่นัก จริงๆ ใกล้ๆ โรงอาหารก็มีแต่ผมคิดว่าคนต้องเยอะแน่ๆ และผมคิดว่าคงจะดีกว่าถ้าผมหลีกเหลี่ยงคนเยอะๆ ที่ว่า...

            เกลือ !”

            เสียงเรียกที่ดังขึ้นทำให้ผมหันไปมองทันที ก่อนจะเห็นว่าเป็นพี่เพชรที่เดินเข้ามาหา โดยที่เขาหันไปโบกมือให้เพื่อนๆ เป็นเชิงให้ไปก่อนแล้วหันมาทักทายผมอีกครั้ง

            เอ่อ...อยากเข้าห้องน้ำจัง...

            สวัสดีครับพี่เพชร

            เป็นไงบ้างเรา

            ก็...ปกติดีครับ ไม่ได้เป็นอะไรแล้ว

            ขอโทษด้วยนะ

            มะ...ไม่เป็นไรจริงๆ ครับ พี่เพชรไม่ต้องคิดมากผมรีบพูดออกไป เพราะกลัวว่าอีกฝ่ายจะยังรู้สึกผิดอยู่ แต่จริงๆ เรื่องนี้พี่เพชรก็ไม่ได้ผิดสักหน่อย

            คนตรงหน้าผมยิ้มออกมาเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าผมไม่ได้แสดงท่าทีโกรธเขาก่อนจะพยักหน้ายอม

            แล้วเพื่อนไปไหน

            ฝันนั่งกินข้าวอยู่ที่โต๊ะครับ ส่วนปั้น...

            อ๋อ คนนั้นพี่เห็นอยู่ ช่วยมิลค์ยกของอยู่ที่จอดรถนู่นผมพยักหน้าตามเพราะผมไม่รู้จริงๆ ว่าปั้นใจไปไหน ว่าแต่เราจะไปไหนเนี่ย

            ไปเข้าห้องน้ำครับ

            อ้าวกรรม พี่ขอโทษ ไม่ได้ตั้งใจมาขวางไว้ ไปๆ พี่ก็จะไปเหมือนกันพี่เพชรว่าพลางเกาหัวแกรกๆ ซึ่งผมเองก็ได้ส่งยิ้มให้เขาเพราะไม่ได้โกรธเคืองอะไร แม้จะอยากเข้าห้องน้ำสุดๆ แล้วก็ตาม ก่อนจะเดินตามพี่รหัสมาที่ห้องน้ำที่คนน้อยและอยู่ไม่ไกลมาก และเมื่อมาถึงทั้งผมและเขาก็ต่างแยกย้ายกันทำธุระส่วนตัว แม้ผมจะแอบรู้สึกแปลกๆ บ้างเมื่อมีคนมาห้องน้ำด้วยพร้อมๆ กันแบบนี้

            ก็ไม่เคยมีเพื่อนผู้ชายนี่นา...

            ผมที่เดินออกมาจากห้องน้ำก็เห็นว่าพี่เพชรยังยืนรออยู่ข้างนอก ทำให้ผมต้องเดินไปหาเขา ซึ่งคิดว่าอีกฝ่ายเองก็คงจะมีเรื่องพูดกับผมด้วย ถึงได้ยังไม่ไปไหน

            เย็นนี้ว่างหรือเปล่า จะพาไปเปิดหูเปิดตา

            เปิดหูเปิดตา...

            จะพาไปเลี้ยงหมูกระทะร้านเด็ดแถวนี้

            คำตอบของพี่เพชรทำให้ผมอดตื่นเต้นไม่ได้ แต่ไม่ใช่เพราะคำว่า หมูกระทะหรอกนะ

            มะ...ไม่ใช่จริงๆ !

            จริงๆ ก็ว่างทุกวันครับ แต่ต้องขอแม่ก่อน

            หืม ขอสิ ถ้าดึกเดี๋ยวพี่แวะไปส่งที่บ้านก็ได้

            ไปกับเพื่อนๆ พี่เพชรเหรอครับ 

            เปล่าๆ ไปกับพี่สาว ย่ารหัสของเกลือน่ะ

            ย่ารหัส...

            สายรหัสเราไง ปีสี่ จริงๆ มีป้ารหัสด้วย แต่เขาซิ่วไปนานแล้ว ฮ่าๆพี่เพชรพูดขึ้นพลางทำท่านึกถึงป้ารหัส ซึ่งผมเองก็ไม่ค่อยจะรู้เรื่องนี้เหมือนกัน เรื่องย่ารหัสด้วย จริงๆ ตอนแรกพี่คิดว่าสายรหัสเราจะมีแต่ผู้หญิงแล้วพี่เป็นผู้ชายคนเดียวซะแล้ว รู้สึกโชคดีที่เกลือเป็นผู้ชายเลย

            อ่า...ย่ารหัสจะชอบผมมั้ยครับ

            แน่นอนสิ พี่เอารูปเกลือให้เขาดูแล้ว พี่เขาบอกเกลือน่ารัก พี่เลยเสริมไปว่านิสัยดีด้วย

            ขอบคุณมากๆ ครับพี่เพชรผมที่ฟังคำพูดที่เหมือนจะเกินจริงของเขาก็ได้แต่ยิ้มออกมา แม้จะรู้สึกเขินบ้างที่โดนชม และเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าจะต้องโทรไปขอแม่เรื่องที่จะไปร้านหมูกระทะวันนี้ด้วย งั้นเดี๋ยวถ้าผมโทรบอกแม่แล้วจะทักไปบอกพี่เพชรนะครับว่าไปได้มั้ย

            ได้เลย พี่จะรอนะ

            คนตรงหน้าเอื้อมมือมายีหัวผมเบาๆ ส่วนผมเองก็ได้แต่ยิ้มให้เขา ก่อนที่สัมผัสบนหัวจะหายไปเมื่ออยู่ๆ ก็มีเงาสูงๆ ของใครบางคนที่ข้างกายผม พอหันไปมองก็ต้องตกใจเมื่อเห็นว่าเป็นปั้นใจที่ตอนนี้กำลังจับข้อมือของพี่เพชรอยู่

            ปั้น...

            ไงครับ เพื่อนน้องเกลือพี่เพชรที่ทักขึ้น ก่อนจะชักมือตัวเองออกมาจากการจับของคนที่เข้ามาใหม่ ทำให้ผมต้องมองคนสองคนอย่างงงๆ ก่อนที่ปั้นใจจะหันมามองผมแล้วถามขึ้น

            มาทำอะไรแถวนี้

            เรามาเข้าห้องน้ำ

            ตรงใกล้ๆ โรงอาหารก็มี

            คนเยอะอ่ะ ตรงนี้คนน้อยดี...

            คราวหน้าเข้าใกล้ๆ นั่นล่ะ

            อะ...อือ...ผมพยักหน้าตามคำพูดของปั้นใจอย่างว่าง่าย

            หรือไม่ก็เรียกสิ เดี๋ยวมาเป็นเพื่อน...

            คำพูดเบาๆ ของคนข้างๆ ผมทำให้ตัวเองต้องหลบตาเขาลง ซึ่งอีกฝ่ายเองก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ จนเป็นพี่เพชรที่เป็นคนทำลายความเงียบขึ้นมา

            งั้นพี่ไปเรียนก่อนนะ เกลือก็อย่าลืมไลน์มาบอกพี่ด้วยว่าได้มั้ย

            ครับ

            หวังว่าเย็นนี้เราจะได้เจอกันนะ

            อ่า...ครับ...

            ผมพยักหน้าโดยที่คนตรงหน้าก็ยิ้มมาให้ผมแล้วเดินออกไปทันที ผมที่มองตามก็ได้แต่ถอนหายใจออกมา ก่อนจะต้องคิดว่าจะโทรไปขอแม่ยังไงดี เพราะปกติผมไม่เคยออกไปเที่ยวตอนดึกๆ ด้วย

            เย็นนี้ทำไม

            ผมสะดุ้งกับเสียงของคนข้างๆ จนลืมไปว่ายังมีปั้นใจอยู่ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปมองคนที่ตอนนี้ขมวดคิ้วแล้วมองตามหลังพี่เพชรไป ก่อนที่สายตานั้นจะหันมาทางผม ผมเลยต้องตอบคำถามเขาไปอย่างไม่ปิดบัง

            เย็นนี้พี่เพชรจะพาไปกินหมูกระทะกับย่ารหัสอ่ะ

            ...

            อยากชวนฝันกับปั้นไปด้วย แต่ไม่รู้เขาจะให้ไปหรือเปล่า

            สรุปจะไป ?

            อะ...อื้อ...ไปเจอป้ารหัสด้วย

            อืม ดีแล้วคำพูดของเขาทำให้ผมได้แต่มองไปอย่างสงสัย จะได้รู้จักคนอื่นบ้าง

            นั่นสิ...

            ร้านหมูกระทะใกล้ๆ นี่ใช่มั้ย

            น่าจะใช่นะ พี่เพชรบอกอยู่ใกล้ๆ นี่ล่ะ

            อยู่ใกล้กับหอพอดี

            หืม...

            กินเสร็จแล้วโทรมานะ

            ...

            เดี๋ยวออกไปรับ

           

            ช่วงเย็นผมที่ขอแม่มาร้านหมูกระทะกับพี่เพชรได้แล้ว ตอนนี้ก็นั่งอยู่หน้าเตาปิ้งย่างที่รอบข้างมีเสียงดังจากหลายๆ คนภายในร้านก็อดตื่นเต้นไม่ได้ เพราะผมไม่ได้มาร้านแบบนี้บ่อยนัก นานๆ จะมากับแม่สักที ซึ่งตรงข้ามผมก็เป็นพี่เพชรกับพี่อ้นปีสี่ที่บอกว่าดีใจที่ได้เจอผม เพราะเขาเห็นผมจากรูปแล้วรู้สึกอยากจะหยิกแก้มมากๆ

            ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมแก้มตัวเองถึงได้ไปคันไม้คันมือเขาได้...

            พี่ชื่ออ้นอยู่ปีสี่ หวังว่าปีหน้าเราคงจะไม่ได้เจอกัน เพราะพี่ไม่คิดที่จะเรียนซ้ำ ยังไงมีเรื่องอะไรให้ช่วยบอกพี่ได้เสมอนะหลานรหัส

            ถุงกระดาษสีครีมถูกยื่นมาให้ ทำให้ผมรับมาก่อนจะก้มหัวขอบคุณ

            ขอบคุณมากๆ ครับ

            น่ารักอย่างที่เพชรว่าเลย

            ใช่มั้ยพี่อ้น ดีนะผมยังอยู่ดูน้องไปได้อีกสองปีพี่เพชรว่าพลางยิ้มกว้างแล้วเอื้อมมือมาโยกหัวผมเบาๆ ซึ่งผมเองก็ได้แต่ยิ้มรับเท่านั้น

            ดูเหมือนพี่อ้นกับพี่เพชรจะสนิทกันพอสมควร เพราะดูเขาจะไม่แสดงท่าทีเขินต่อกันสักนิด คงจะมีแต่ผมนี่ล่ะ ที่นั่งคีบเบค่อนใส่ปากอย่างเดียวเพราะไม่รู้จะร่วมบทสนทนากับทั้งคู่ยังไง

            ว่าแต่เกลือโดนใครแกล้งบ้างมั้ย ถ้าโดนมาฟ้องพี่ได้นะ เดี๋ยวพี่จัดการให้

            เจ้านี้ไม่โดนหรอกพี่อ้น มีบอดี้การ์ดส่วนตัวอยู่

            จริงดิ !”

            เพื่อนเกลือน่ะ ปกป้องเพื่อนมาก หายห่วงเลย

            อยู่ๆ เรื่องของผมก็เข้าไปอยู่ในการสนทนาของพี่ๆ เขาซะอย่างนั้น ทำให้ตัวเองได้แต่พยักหน้ารับเมื่อพี่อ้นมองมาเป็นเชิงถามว่า จริงเหรอและถ้าบอดี้การ์ดที่พี่เพชรว่าหมายถึงปั้น ผมไม่รู้ว่าจะเรียกบอดี้การ์ดได้มั้ย แต่เขาก็ปกป้องผมจากหลายๆ เรื่อง แถมยังรับเรื่องซวยๆ ไปแทนด้วย...

            ควรเรียกปั้นว่าอะไรดี...

            โชคดีของผมละมั้ง

            กินเต็มที่เลยนะเสียงเบาๆ ข้างตัวทำให้ผมที่ตอนแรกยิ้มอยู่กับตัวเองก็หันไปมองทางพี่เพชรที่คีบเบค่อนมาให้

            ขอบคุณมากๆ นะครับ

            แล้วนี่กลับกี่โมง

            เดี๋ยวสักพักผมคงต้องไปแล้ว ขอโทษด้วยนะครับที่อยู่นานไม่ได้ ปกติแม่เป็นคนนอนไว แต่วันนี้ต้องอยู่รอเปิดประตูให้ผมด้วย...

            ไม่เป็นไรๆ แค่เกลือมาด้วยก็ดีใจแล้ว

            ไม่เป็นไรจ้าน้องเกลือ ไม่ใช่ว่าเราจะเจอกันแค่วันนี้สักหน่อย

            เดี๋ยวพี่ไปส่งมั้ย

            พี่เพชรที่เป็นคนอาสาขึ้นทำให้ผมส่ายหัว เพราะเกรงใจเขาจริงๆ ถึงเขาจะมีรถก็เถอะ และผมคิดว่าแค่นั่งแท็กซี่กลับเองคงไม่ยากนัก ที่สำคัญดูแล้วพวกพี่เขาคงไม่อยากเช็คบิลเร็วๆ นี้หรอก

            ผมนั่งแท็กซี่กลับแค่แป๊บเดียวก็ถึงแล้ว ขอบคุณพี่เพชรมากๆ ครับ

            งั้นก็ได้

            คนที่อาสาไปส่งผมพยักหน้าอย่างจำยอม ก่อนจะลุกขึ้นไปตักของกินมาเพิ่ม ส่วนผมเองก็ลุกบ้างแต่ไม่บ่อยนัก ส่วนใหญ่ผมกินแค่เบค่อน แล้วเนื้อหมู เนื่องจากเป็นคนแพ้อาหารทะเลอยู่แล้วเลยได้แต่ดูคนร่วมโต๊ะอีกสองคนกินกุ้งย่างกันอย่างเอร็ดอร่อย

            ผมนี่ซวยจริงๆ ของอร่อยอย่างกุ้งก็กินไม่ได้...

            ผมที่นั่งกินไปได้อีกสักพักก็คิดว่าคงต้องกลับแล้วจริงๆ แม้จะเสียดายอยู่บ้าง พี่เพชรกับพี่อ้นไม่ได้ทำให้รู้สึกอึดอัดเวลาอยู่กับพวกเขา ค่อนข้างจะเป็นกันเองด้วย เมื่อคนทั้งสองคนที่ผลัดกันลุกไปตักอาหารกลับมาที่โต๊ะ ผมจึงรีบพูดขึ้นทันที

            พี่อ้นพี่เพชร เดี๋ยวผมกลับแล้วนะครับ

            จ้า กลับบ้านดีๆ นะเกลือ

            ครับ

            เดี๋ยวพี่เดินไปส่งขึ้นรถ

            ไม่เป็นไรครับพี่เพชร พี่กินต่อเลย เดี๋ยวผมเดินไปเองผมยิ้มให้กับความหวังดีของคนตรงหน้า ซึ่งพี่เพชรก็ไม่ได้คะยั้นคะยอจะมาส่งผม ก่อนที่ผมจะยกมือไหว้พี่ๆ ทั้งคู่แล้วขอตัวออกมา โดยที่มือก็ล้วงโทรศัพท์ขึ้นมากดส่งข้อความหาคนที่ย้ำแล้วย้ำอีกเรื่องให้ผมโทรหาหลังจากกินเสร็จ แต่ผมเองก็เกรงใจเขาเหมือนกันถ้าจะต้องให้ปั้นใจออกมาจากหอตอนดึกๆ แล้วไปส่งผม

 

            เกลือ ._. : เรานั่งแท็กซี่กลับบ้านแล้วนะ ไม่ต้องห่วง ถ้าถึงแล้วจะบอกอีกที

           

            เมื่อส่งเสร็จผมก็เก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋า ซึ่งก็เดินมาถึงหน้าร้านพอดี แต่ดูเหมือนว่าคนที่หน้าร้านจะเยอะกว่าปกติจนผมตกใจว่ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า แต่หูกลับไปได้ยินประโยคหนึ่งที่ฟังดูแล้วมันน่าจะไม่ใช่เรื่องไม่ดีอะไร

            หล่ออ่ะ เด็กมอไหนเนี่ย...

            หน้ายังเด็กอยู่เลย เด็ก ม.ปลายหรือเปล่า

            มึง นั่นมันปั้นใจนี่ !!”

            หะ...หือ...

            ชื่อที่ดังอยู่ในบทสนทนาทำให้ผมเบิกตากว้าง ก่อนจะหาทางแทรกกลุ่มผู้หญิงที่เป็นทั้งพนักงานในร้าน และลูกค้า เนื่องจากส่วนใหญ่เป็นเด็กมหาวิทยาลัยผมเลยค่อนข้างจะตกใจเมื่ออยู่ๆ ชื่อของปั้นใจก็ดังขึ้นมา

            คงไม่ใช่...

            ผมที่ตอนแรกกำลังคิดไม่ตกกับเรื่องที่ได้ยินก็ต้องหยุดชะงักการเดินเมื่อสายตาปะทะเข้ากับร่างผู้ชายที่เป็นจุดสนใจของสายตาอื่นๆ เช่นกัน โดยตอนนี้คนที่สวมเสื้อยืดสีดำกับกางเกงยีนส์ธรรมดาๆ แต่สภาพออกมากลับดูดีสุดๆ กำลังยืนก้มหน้ากดโทรศัพท์อยู่ ก่อนที่เขาจะเงยหน้าขึ้นมาแล้วมองไปรอบๆ และสายตาก็มาหยุดอยู่ที่ผมที่ยืนอยู่หน้าร้านรวมกับคนอื่นๆ พอดี

            ปะ...ปั้นใจจริงๆ ด้วย...

            ผมที่ตอนนี้ยืนอึ้งอยู่กับที่ก็เห็นว่าคนที่ยืนห่างออกไปเดินเข้ามาหา และมันก็ใกล้ขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งเขามาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าผม

            ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่...

            ก็บอกแล้วไง...

            ...

            “ว่าจะมารับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 523 ครั้ง

26 ความคิดเห็น

  1. #718 Jezzy Jimmy (@jm_monkey) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 09:14
    มารับกันด้วยยยย งืออออ
    #718
    0
  2. #685 PPsry (@PPsry) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 19:57
    รุกเก่งงงงงง งื่อออ
    #685
    0
  3. #644 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:47
    ทรุดแล้ว คุณคะ
    #644
    0
  4. #436 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 21:52

    ขอบคุณ
    #436
    0
  5. #396 rattanalak44 (@rattanalak44) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 11:00
    อร๊ายยยยย ปั้นใจ
    #396
    0
  6. #390 pisanu127 (@pisanu127) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 18:18
    ปั้นใจเท่มากเลย เมื่อไรเกลือจะเข้าใจปั้นใจบ้างนะ
    #390
    0
  7. #356 withfluffyp (@blossomorrain) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 20:51
    มารอหน้าร้านเลย น้องปั้นนนน
    #356
    0
  8. #313 mumuninnin (@mumuninnin) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 17:00
    ปั้นใจ๊ อ่ย หล่อเวอร์ไปอีกลูก
    #313
    0
  9. #288 pam huafoo (@huafoo_weasley) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 20:33
    แงงง​ น้องปั้นจ๋า​ มีน้องปั้นโคลนนิ่งอีกคนไหม​ พี่อยากได้
    #288
    0
  10. #287 Jennipa (@mfgcdjnf) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 20:03

    งุ้ยยยยยย
    #287
    0
  11. #286 ME>_< (@1809900834691) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 09:59
    รอค่าาา
    #286
    0
  12. #285 Jamjungjammy (@jamjungjammy) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 04:30
    ชัดเจนเหมือนปั้นใจนี่หาได้ที่ไหนค้าาาา แงงง น่ารัก หวง ห่วง ดูแลดี เอาใจใส่ ตามใจ โว้ยยยทำไมต้องทำให้ใจสั่นนนน
    #285
    0
  13. #284 (@numpun) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 00:09

    โอ้ยยยยยยยย น่ารักมากเลยค่ะ อ่านด้วยความรู้สึกแบบใจเต้นแรง ชอบปั้นมากๆ แสดงออกที่สุดแล้วแต่เกลือก็ยังไม่รู้ตัว ว่าแต่พี่เพชรจะเป็นศัตรูหัวใจคนแรกและคนสุดท้ายหรือเปล่าคะ อยากให้เกลือมีคนมาชอบเยอะๆ จัง

    #284
    0
  14. #283 Sirintra2560 (@Sirintra2560) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 21:25
    โง๊ยยย ปั้นต้องหวงขนาดไหน ทั้งหวง ห่วง หึงเลยป่ะ อยากให้เขาเป็นแฟนกันสักทีอยากเห็นมุมหวานๆของปั้นใจ
    #283
    0
  15. #282 Nong nong Ka (@jitty_nong) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 20:53
    หวงมากค่ะพี่ปั้น มาเฝ้าเลยค่ะ กลัวน้องหนี
    #282
    0
  16. #281 sawaddeemanud (@sawaddeemanud) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 19:41
    ละมุนนนนนนนน &#128563;
    #281
    0
  17. #280 pschsl (@pschsl) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 18:05

    ปั้นนนนน~ใจ~
    #280
    0
  18. #279 rainjar (@rainjar) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 17:55

    ปั้น~ ดีต่อใจจริงๆ เกลือรู้ตัวได้แล้วลูก
    #279
    0
  19. #278 Double M° (@2MTY) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 17:48

    เราขอปั้นใจได้ไหมหนูเกลือออ
    #278
    0
  20. #277 Y'O'Y (@bboonnisa) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 16:20
    ก็บอกแล้วไง ว่าจะมารับ...หนูเกลือของปั้น
    #277
    0
  21. #276 MuuKaew (@MuuKaew) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 16:12
    อยากเป็นหนูเกลืออยากได้แบบปั้นใจ^^
    #276
    0
  22. #275 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 15:46
    ปั้นใจแอทแทคอะ
    #275
    0
  23. #274 Chandra and Clover (@0867513471) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 15:24

    หื้ออออ แสนดี
    #274
    0
  24. #273 ooy1565 (@ooy1565) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 14:35
    ช่างเป็นคนดีจังเลยมันจะหวงหรือห่วงเพื่อ กันแน่ปั้นใจ
    #273
    0
  25. #272 onepenn (@onepenn) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 14:17
    ปั้นใจ....รุกเลยลูก
    #272
    0