(END) ◕‿◕。 เทพบุตรกับหนูอ้วน ◕‿◕。 (Boy's Love)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 64,046 Views

  • 819 Comments

  • 3,029 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    12,512

    Overall
    64,046

ตอนที่ 14 : #เทพบุตรกับหนูอ้วน ตอนที่ 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4546
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 518 ครั้ง
    2 ธ.ค. 61

ตอนที่ 13

            นั่งก่อน

            อะ...อือ

            ผมที่ตอนนี้เดินเก้ๆ กังๆ เข้ามาในห้องของปั้นใจก็ได้แต่มองไปรอบๆ ซึ่งด้านในมีเตียงสองชั้นตั้งอยู่มุมห้อง ห้องก็ขนาดไม่ใหญ่มาก ข้าวของด้านในมีไม่เยอะนัก ตามปกติของเด็กผู้ชายทั่วๆ ไป ส่วนใหญ่จะเป็นหนังสือการ์ตูนมากกว่า แต่ก็สะอาดใช้ได้

            ขอโทษที่พาโดดเรียน

            อือ ไม่เป็นไร เราเองก็ไม่อยากกลับไปแล้วอ่ะ โดนฝันถามแน่ๆ ว่าร้องไห้ทำไม

            แล้วร้องไห้ทำไม

            ...

            ไม่ต้องตอบก็ได้ปั้นใจไม่ได้ว่าอะไร เขาเดินไปเปิดตู้เย็นก่อนจะกลับมาพร้อมกับน้ำดื่มหนึ่งขวดและแก้วหนึ่งใบ นั่งพักอยู่นี่ล่ะ เดี๋ยวลงไปซื้อข้าวให้

            อ่า...

            อยากกินอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่า

            ไข่เจียวก็พอ

            อืมปั้นใจพยักหน้าก่อนจะเดินไปสวมรองเท้าแล้วออกจากห้องไปอีกครั้ง โดยปล่อยให้ผมนั่งตากพัดลมตัวเล็กภายในห้องอยู่แบบนั้น ซึ่งขามาเขาก็ไม่ได้พูดถึงมื้อเที่ยง แค่ชวนมานั่งพักที่ห้องรอแม่มารับ ตอนแรกปั้นใจตั้งใจจะไปส่งผมที่บ้าน แต่ผมเกรงใจที่ต้องให้เขาไปๆ กลับๆ

            จริงๆ ผมก็กลับเองได้นั่นล่ะ แต่ก็อยากอยู่กับปั้นใจให้นานกว่านี้เหมือนกัน เลยไม่ได้ปฏิเสธที่เขาชวนมาห้อง

            ละ...แล้วทำไมต้องรู้สึกเขินกับเรื่องนี้ด้วยล่ะเนี่ย...!

            ฮื้อ...แม่ เหมือนเกลือเป็นเด็กไม่ดีเลย...

            Rrrrrrr ~

            เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นทำให้ผมสะดุ้ง ก่อนจะรีบล้วงโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋านักเรียน และก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อเห็นว่าสายที่โทรเข้ามานั้นเป็นพาฝันนั่นเอง

            ทะ...ทำยังไงดี ถ้ารับพาฝันจะต้องรู้ว่าผมโดดเรียนมากับปั้นใจแน่ๆ

            แต่ถ้าไม่รับ พาฝันก็จะเป็นห่วง...

            ผมที่ตอนแรกลังเลอยู่สุดท้ายก็ยอมกดรับโทรศัพท์ ก่อนจะต้องตกใจเมื่อได้ยินเสียงตะโกนจากคนในสาย

            {ไอ้เกลือ มึงอยู่ไหน !!}

            ฝะ...ฝัน

            {ตอบมาเดี๋ยวนี้เลยไอ้หมูอ้วน !}

            ระ...เราอยู่ห้องปั้นใจ ขอโทษที่โดดเรียนนะ พอดีมีปัญหา...

            {รู้แล้วว่ามีเรื่อง แต่ไม่รู้เรื่องอะไร พี่เพชรมาตามหามึงอยู่เนี่ย !}

            เอ่อ...ขอโทษนะที่ทำให้เป็นห่วง เราไม่เป็นอะไร ฝากบอกพี่เพชรด้วย...ผมพูดออกไปเพียงแค่นั้น และรู้สึกผิดมากๆ ที่ทำให้คนอื่นเป็นห่วง ซึ่งพี่เพชรเองก็คงจะรู้สึกไม่ดีกับเรื่องที่เกิดขึ้นเหมือนกัน

            ผมหวังว่าเขาจะไม่ทะเลาะกับเพื่อนนะ...

            {ให้ตายสิ มึงนี่นะ มีเรื่องอะไรไม่บอกกูห๊ะ เดี๋ยวกูออกหน้าให้เอง !} คำพูดร้อนรนของพาฝันทำให้ผมหลุดยิ้มออกมา

            ไม่มีอะไรแล้ว ขอบใจนะฝัน

            {คราวหน้าห้ามเงียบหายไปแบบนี้นะ ฝากบอกปั้นใจด้วยว่าเดี๋ยวจะโดน บังอาจจมากที่ลักพาตัวมึงไปกกที่ห้อง !}

            กะ...กกอะไร เราแค่มานั่งพัก...

            {ชิส์ คิดให้เยอะไอ้เกลือ อย่าไปหลงกลไอ้เด็กปั้น !} พาฝันที่พูดขึ้นทำให้ผมได้แต่เขี่ยพื้นไปมา ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าทำผิดอะไรสักเรื่องไป {งั้นกูไปเรียนละ ยังไงก็กลับบ้านดีๆ ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะ}

            อือ ไว้เจอกันนะ

            ผมพูดเสียงเบา ก่อนจะเก็บเรื่องที่ตัวเองเผลอบอกความจริงเรื่องอายุกับปั้นใจไว้ เพราะถ้าพาฝันรู้คงบ่นผมยาวแน่นอน

            ว่าแต่เรื่องที่ผมแก่กว่าปั้นใจสองปีนี่ทำให้ปั้นใจตกใจขนาดนั้นเลยเหรอ...

            ทำไมถึงตกใจนะ

            ผมที่นั่งคิดอยู่ก็ได้แต่ขมวดคิ้วกับตัวเอง แต่ก็ไม่สามารถหาเหตุผลได้ ก่อนจะกดเข้าดูข้อความไลน์ที่มีคนส่งเข้ามา เมื่อเปิดก็เห็นว่าเป็นพี่เพชรนั่นเองที่ส่งเข้ามามากกว่าสิบข้อความ แต่ที่ผมจับใจความได้ก็คงเป็นข้อความขอโทษแทนเพื่อนเขานี่ล่ะ

 

            P. : เกลือ พี่ขอโทษแทนไอ้เปรมด้วยนะ ขอโทษจริงๆ พวกพี่ไม่น่าเรียกเกลือกับเพื่อนมาที่โต๊ะเลย

            เกลือ ._. : ไม่เป็นไรครับ ผมไม่ได้เป็นอะไรแล้ว ขอบคุณพี่เพชรที่เป็นห่วงนะครับ

 

            ผมพิมพ์ตอบไปเพียงแค่นั้น ซึ่งพี่เพชรก็อ่านอย่างรวดเร็วและตอบกลับมาเพียงสติ๊กเกอร์เศร้าเท่านั้น ทำให้ผมไม่ได้ตอบอะไรกลับไปอีกและเก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋าเหมือนเดิมโดยที่ตอนนี้ก็กำลังสำรวจห้องของปั้นใจอยู่

            อ่า...เตียงล่างหรือเตียงบนนะที่เป็นของปั้นใจ ถ้าด้านล่างนี่ค่อนข้างเป็นระเบียบทีเดียว แต่ถ้าด้านบน...

            ทะ...ทำไมมันถึงได้รกแบบนั้นล่ะเนี่ย !

            ไหนจะโต๊ะหนังสือสองตัวนี่อีก มีโต๊ะหนึ่งที่ไม่เป็นระเบียบ ส่วนอีกตัวไม่ค่อยมีอะไร แต่ก็สะอาดไร้ฝุ่น

            ปั้นใจกับฟางน่าจะต่างกันสุดๆ เลยนะ...

            แกร่ก...

            ผมที่กำลังมองโต๊ะเขียนหนังสือสองตัวอย่างพินิจก็ต้องหันไปทางประตูก็เห็นว่าปั้นใจกลับมาพร้อมข้าวกล่องสองกล่อง

            มาแล้ว

            อะ...อือผมพยักหน้าพลางมองคนที่กำลังถอดรองเท้า ซึ่งการกระทำเพียงแค่นั้นก็ทำให้ผมมองได้อย่างไม่คิดเบื่อ ปั้นใจทำอะไรก็น่ามองไปหมด จนผมรู้แล้วว่าทำไมเขาถึงเป็นที่สนใจขนาดนี้ และก็เป็นแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไร

            ท้องร้องหรือยัง

            ยังอ่ะ กินลมตอนเดินมานี่ก็อิ่มแล้วผมว่ายิ้มๆ พลางมองคนที่เข้ามานั่งใกล้ๆ ปั้นใจวางกล่องข้าวลงกับพื้นก่อนจะเดินไปหาโต๊ะเขียนหนังสือขนาดเล็กมาตั้ง และเดินไปหยิบจานและน้ำจากตู้เย็นแล้วกลับมาทิ้งตัวลงนั่งตรงข้ามผมพร้อมกับยื่นขวดชาเขียวเล็กๆ ที่หาได้ตามเซเว่นมาให้ หืม...

            ไม่มีวิปครีมนะ

            ขอบใจนะผมว่าก่อนจะรับขวดชาเขียวเย็นๆ มาโดยที่กลั้นยิ้มไปด้วย ก่อนที่ปั้นใจจะเป็นคนเอาข้าวใส่จานแล้วส่งมาหาผม ซึ่งก็คือข้าวไข่เจียวหมูสับ พอผมมองเมนูของอีกคนก็เห็นว่าเป็นแบบเดียวกับผมเช่นกัน

            คิดถึงไข่เจียว

            อือ...

            คิดถึงคนทำไข่เจียว

            อยู่ๆ คำพูดของปั้นใจก็ทำให้ผมชะงักในขณะที่แกะถุงซอสแล้วเงยหน้ามองอีกคนที่ตอนนี้กำลังจัดการกับกล่องข้าวของตัวเองอยู่ พอเขาเงยหน้าขึ้นมาแล้วมองมาทางผมด้วยใบหน้านิ่งๆ ทำให้ผมได้แต่ก้มหน้าลงเหมือนเดิมแล้วเริ่มตักข้าวไข่เจียวคำแรกเข้าปาก

            คิดถึงคนทำไข่เจียว

            คงไม่ใช่...

            ลืมไปว่าคนทำไข่เจียวนั่งอยู่นี่คนตรงข้ามที่พูดขึ้นเบาๆ ทำให้ผมเงยหน้าขึ้นมองเขาอีกครั้ง และตัวเองก็แอบหน้าร้อนผ่าวไปแล้ว

            ปะ...ปั้นใจทำผมเกร็งอีกแล้ว

            ใจเต้นแรงด้วย !

            วะ...ไว้คราวหน้าจะทำให้กินอีกนะ...

            อืม

            ปั้นใจพยักหน้ารับ ก่อนจะหันไปสนใจกับข้าวของตัวเองต่อ ส่วนผมเองก็ได้แต่นั่งกินเงียบๆ ไม่กล้าแม้แต่จะส่งเสียง ขนาดแค่ยกชาเขียวมาดื่มยังไม่กล้า ไม่นานข้าวกล่องของผมก็หมดลงพร้อมกับท้องที่ตอนแรกเบาหวิวตอนนี้ก็แน่นและรู้สึกดีสุดๆ

            อร่อยมากเลย

            ผมพูดออกไปโดยเจ้าของห้องอย่างปั้นใจก็จัดการเก็บของที่เหลือจากมื้อกลางวันนี้ให้ ทำให้ผมได้แต่นั่งมองเขาเงียบๆ เพราะไม่รู้จะทำอะไรที่ห้องที่ไม่ใช่ของตัวเองดี

            Rrrrrr ~

            เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นทำให้ปั้นใจชะงัก ก่อนจะล้วงโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้วขมวดคิ้ว ทำให้ผมมองเขางงๆ แต่ก็ไม่กล้าถามนักว่ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า ก่อนที่อีกคนจะตัดสายแล้วเอาโทรศัพท์มาโยนไว้ที่เตียง แล้วเดินไปจัดการกับจานข้าวที่ใช้แล้วต่อ

            Rrrrrrr ~

            แต่สายที่โทรเข้ามาก็ยังคงเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง

            ให้ตายสิ...ผมฟังคนที่จัดการกับของในอ่างก็ทำตัวไม่ถูก เพราะไม่รู้ว่ามีเรื่องอะไรสำคัญหรือเปล่า และก็ไม่กล้าหันไปมองโทรศัพท์ของปั้นใจที่อยู่ใกล้ตัวด้วยว่าใครโทรมาแม้จะสงสัยก็ตาม เกลือรับให้หน่อย

            หะ...หื๊อ !”

            บอกว่าไม่อยู่ ไม่ว่าง ไม่ต้องโทรมาอีก

            ปั้นใจหันมาพูดกับผมโดยที่มือก็ถือจานที่เต็มไปด้วยฟอง ทำให้ผมได้แต่มองเขาอย่างลังเล แต่สุดท้ายก็ได้แต่พยักหน้า เพราะคิดว่าปั้นใจก็แค่วานอะไรนิดๆ หน่อยๆ เอง

            คะ...แค่บอกคนที่โทรมาว่าปั้นไม่ว่าง...

            ผมเอื้อมมือป้อมๆ ไปหยิบโทรศัพท์ของปั้นใจมา ก่อนจะมองต้นเหตุที่ทำให้ปั้นใจอารมณ์เสีย

            ฟาง

            ผมที่มองดูหน้าจอครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจกดรับสายให้คนที่ล้างจานอยู่ และเมื่อผมเอาโทรศัพท์แนบหูก็ยังไม่ทันได้พูดอะไร คนที่โทรมาก็พูดขึ้นซะก่อน

            {ไอ้ห่าปั้นนน มึงมันร้าย กูจะฟ้องแม่มึงว่ามึงเอาลูกคนอื่นมากกที่ห้อง โทษฐานที่มึงแกล้งแฟนกูเมื่อวาน !!}

            เอ่อ...ฟาง...

            {หื้ม...ไม่ใช่ไอ้ปั้นเหรอ...}

            อะ...อื้อ ปั้นไม่ว่าง...

            {อ๋ออออออ คร้าบๆ งั้นแค่นี้นะครับ}

            ฟางที่ขานรับด้วยน้ำเสียงที่แอบแฝงด้วยเสียงหัวเราะก็ตัดสายไปทันที ทำให้ผมต้องเอาโทรศัพท์ออกจากข้างหูแล้วมองที่หน้าจอที่ดับไปอย่างงงๆ แล้วหันไปรายงานสิ่งที่เกิดขึ้นให้เจ้าของโทรศัพท์ทราบ

            วางไปแล้วนะ

            อืม ดี

            เอ่อ...ปั้น

            ว่าไง

            ฟางขู่จะฟ้องแม่ปั้นเรื่องที่ปั้นเอาลูกคนอื่นมา...

            ผมที่ตอนนี้พูดไม่ออกนักก็ได้แต่นึกภาพที่ปั้นใจพาใครสักคนมาที่ห้องก็รู้สึกหน้าร้อนผ่าวๆ ขึ้นมา และสายตาที่ปั้นใจมองกลับมานั้นก็ทำให้ผมแทบสะอึก

            นี่ผมเผลอพูดอะไรผิดไปหรือเปล่า หรือการเอาสาวเข้าห้องมันไม่ใช่เรื่องที่สมควรพูดกัน

            นะ...นั่นสินะ ก็ฟางเพื่อนสนิท แต่ผมไม่ได้สนิทขนาดนั้น ทำผิดเข้าให้อีกแล้วไอ้เกลือ !

            ไอ้ฟางมันพูดว่าไงนะ

            ฟะ...ฟางบอกว่าจะฟ้องแม่ปั้นเรื่องที่ปั้นพาสาวมากกที่ห้อง...

            สาว ?

            อือ ก็ลูกคนอื่น...

            มันบ้า มีที่ไหนล่ะสาว แต่ลูกคนอื่นน่ะมีอยู่ปั้นใจขมวดคิ้วก่อนจะหันไปล้างมือหลังจากที่ล้างจานในอ่างเรียบร้อยแล้ว ผมเลยได้แต่นั่งสงบเสงี่ยมอยู่กับที่จนเจ้าของห้องเดินมาทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ แล้วเอนหลังพิงเตียงด้วยท่าทีสบายๆ ทำให้ผมต้องมองท่าทางที่เป็นกันเองของเขาด้วยความตื่นเต้น เพราะไม่เคยได้เห็นมาก่อน มองทำไม

            และปั้นใจก็มองผมกลับมาเร็วมาก...

            ไม่เคยเห็นปั้นใจแสดงท่าทีสบายๆ แบบนี้อ่ะ...

            ปกติกู...อ่า...นี่ทำตัวแปลกๆ เหรอ

            ไม่ๆ ไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น แล้วก็กลับมาใช้มึงกูได้นะ เราไม่ถือ

            ไม่เป็นไร ไม่อยากใช้แล้วเหมือนกัน ปั้นใจว่าก่อนจะหันไปหยิบโทรศัพท์ที่เคยวางอยู่บนเตียงมาดู โดยที่คิ้วก็ยังขมวดมุ่นอยู่ ก่อนที่เขาจะหันมามองผมทำให้ตัวเองต้องมองกลับไป เมื่อคิดว่าเขามีเรื่องจะคุยหรือเปล่า ทำอะไรดี

            ไม่รู้สิ ปั้นอยากทำอะไรล่ะ

            ไม่รู้เหมือนกันปั้นใจตอบพลางหันไปอีกทาง ทำให้ผมมองตามก็เห็นว่าเขามองไปที่นาฬิกาห้องที่ตอนนี้บ่งบอกว่าเวลาเพิ่งจะบ่ายโมงกว่า และเหลือเวลาอีกเกือบสามชั่วโมงที่ผมจะออกไปรอแม่ ก่อนที่เราทั้งคู่จะหันมามองหน้ากันอีกครั้ง หลับมั้ย

            เราไม่ง่วงอ่ะ ปั้นหลับก็ได้

            ไม่ง่วงเหมือนกัน

            อือผมว่าก่อนจะหลบสายตาของอีกฝ่าย ซึ่งผมไม่รู้ว่าการมาบ้านเพื่อนจะทำให้เกร็งขนาดนี้ ขนาดปั้นใจเองยังดูไม่เป็นตัวเอง ทั้งๆ ที่ตอนกินข้าวเขายังดูสบายๆ อยู่เลย พอจะเข้าใจปั้นใจที่ไปบ้านผมครั้งนั้นแล้วสิน...

            ดูหนังกันดีกว่า

            อยู่ๆ เจ้าของห้องก็พูดขึ้นมาทำให้ผมพยักหน้าตามรัวๆ ก่อนที่ปั้นใจจะลุกขึ้นเดินไปหยิบโน้ตบุ๊กมาเปิด ทำให้ผมที่มองตามทุกการกระทำของเขาก็ได้แต่นั่งเงียบอีกครั้ง จนปั้นใจวางโน้ตบุ๊กลงบนโต๊ะเล็กๆ ที่เราเพิ่งใช้กินข้าว แล้วมาทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ ผมเหมือนเดิม ผมที่มองเขาหาหนังที่จะเปิดก็ได้แต่ชะโงกหน้าเข้าไปมองบ้าง คนข้างๆ เองก็ขยับให้ผมได้เห็นหน้าจอมากขึ้น และรายชื่อหนังมากมายบนเว็บก็ทำให้เลือกไม่ถูกว่าจะดูเรื่องอะไรดี ซึ่งปั้นใจก็ไม่ได้หันมาถามผม แต่เขาเลือกที่จะเปิดการ์ตูนอนิเมชั่นเรื่องหนึ่งขึ้นมา และมันก็ทำให้ผมสนใจของตรงหน้าได้ทันที

            ผมกับปั้นใจขยับตัวถอยกลับมานั่งชิดกับขอบเตียงอีกครั้ง โดยเป็นผมที่ตอนนี้สนใจกับของตรงหน้าไปแล้วเลยได้แต่นั่งเงียบ เพราะคิดว่าปั้นใจเองก็คงจะตั้งใจดูเหมือนกัน แต่ไม่ทันไร คนข้างตัวผมก็ส่งเสียงขึ้นมา

            นี่...

            หืม...

            ชอบกินอะไรที่สุดปั้นใจถามขึ้น ทำให้ผมหันไปมองทางเขา ก่อนจะทำท่าคิด

            อ่า...ถ้าเป็นของที่ชอบ...

            ชอบขนมปังครัวซองต์

            ของคาวล่ะ

            ถ้ากับข้าวชอบต้มจืดกับไข่เจียวผมตอบออกไป ก่อนจะหันกลับมาสนใจกับการ์ตูนอีกครั้ง ซึ่งปั้นใจก็พยักหน้าแล้วพูดต่อ

            ชอบสีเหลืองใช่มั้ย

            อื้อ

            ชอบดูอนิเมชั่นด้วย

            ช่ายยย เราชอบดูนะ ชอบดูกว่าหนังผมว่าแล้วหันไปยิ้มกว้างให้ปั้นใจ ซึ่งผมไม่ได้รู้สึกรำคาญเขาที่ชวนคุยในระหว่างดู แต่กลับรู้สึกดีมากกว่าที่ได้คุยกับเขามากขึ้น แล้วปั้นชอบดูอนิเมชั่นเหมือนกันใช่มั้ย

            เปล่า ไม่ได้ชอบ

            อ้าว...คำตอบของปั้นใจทำให้ผมทำหน้างงทันที ก่อนจะมองหน้าเขาอย่างไม่เข้าใจ ซึ่งอีกฝ่ายเองที่มองผมมาตั้งแต่แรกก็ไม่ได้แสดงสีหน้าใดๆ ออกมา มีแค่ผมที่แสดงออกว่าไม่เข้าใจในคำพูดของเขา แล้วทำไมถึงเลือกดูอนิเมชั่นล่ะ

            ที่เลือกเพราะไม่ชอบไง

            หืม...ผมยิ่งแสดงออกว่าไม่เข้าใจไปเขาเข้าไปใหญ่ โดยที่ตอนนี้ปั้นใจไม่ได้หันหน้าหนีผมไปไหน ไม่เหมือนผมที่หันไปดูภาพบนหน้าจอโน้ตบุ๊กที หันมาหาเขาที และครั้งนี้มันก็ทำให้ผมรู้สึกแตกต่างจากเดิมที่ไม่ใช่แค่การสงสัยเพราะหัวใจที่เริ่มเต้นแรงขึ้นมาประกอบบทสนทนา

            ถ้ามีของที่ชอบสองอย่างอยู่ใกล้ๆ ตัว คงลำบากใจถ้าจะต้องเลือกมองอย่างใดอย่างหนึ่ง และถ้าไม่ชอบก็จะได้ไม่มอง...

            ...

            เพื่อที่จะดูสิ่งที่ชอบแค่เพียงอย่างเดียว

            คำพูดของปั้นใจจะไม่ทำให้ผมรู้สึกได้มากขนาดนี้ ถ้าไม่ใช่ว่าตอนนี้เขากำลังมองผมอยู่ และมันก็เป็นแบบนี้มาตั้งแต่ภาพบนจอตรงหน้าเริ่มเคลื่อนไหว

            สิ่งที่ชอบเพียงอย่างเดียว

            เชื่อเถอะว่าตอนนี้ผมเองก็ไม่กล้าละสายตาไปจากเขาเหมือนกัน


---------------------------------------------

นังเด็กปั้นจะรุกหนูอ้วนอย่างจริงจังแล้วนะคะะะ >____<

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 518 ครั้ง

33 ความคิดเห็น

  1. #809 Charlyn Z. (@dongdiwoppa) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 19:59
    น้องอ้วง หล่อนต้องเขินจนตัวแตก!!!!
    #809
    0
  2. #784 ไอแนน (@imoonan061994) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 14:01
    ปั้นหนักแน่นอะไรขนาดนั้นลูก
    #784
    0
  3. #734 Tk0954519300 (@Tk0954519300) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 14:43
    น้องอ้วนไม่รู้สึกก้อให้มันรุ้ไปสิ !!! รุกขนาดนี่
    #734
    0
  4. #716 Jezzy Jimmy (@jm_monkey) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 07:19
    รุกแล้วๆ
    #716
    0
  5. #642 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:39
    เครียดเล้ย
    #642
    0
  6. #602 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:07
    รีบบอกชอบไปเลยปั้น
    #602
    0
  7. #548 BowLoveBaByBam (@BowLoveBaByBam) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:21
    กรี๊ดมากกกก ><
    #548
    0
  8. #434 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 21:35

    รุกแรง
    #434
    0
  9. #395 rattanalak44 (@rattanalak44) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 00:21
    ระวังตัวนะเกลือ
    #395
    0
  10. #388 pisanu127 (@pisanu127) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 17:32
    ปั้นใจจะรุกเกลือหนักไปแล้วนะ
    #388
    0
  11. #312 mumuninnin (@mumuninnin) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 16:48
    หน้าร้อนที่ไม่ใช่ฤดูเวอร์ ไรท์คิดประโยคนี้ออกมาได้ยังไงอ่ะ เขินจริง
    #312
    0
  12. #253 ddewotaku (@ddewotaku) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 08:07
    ร้ายมากนางปั้นนน
    #253
    0
  13. #251 rainjar (@rainjar) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 16:48

    คิดถึง~
    #251
    0
  14. #249 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 13:18
    นี่คือยังไม่จริงจังนะ เด็กนี่มันร้ายนะคะคุณแม่5555555
    #249
    0
  15. #248 ars.jn (@yutojump) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 22:29

    เด็กมันร้ายยยยยยยยยยย
    #248
    0
  16. #247 SonePhoutthavong (@SonePhoutthavong) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 18:04

    นุ้งเกลือคนชืนเมื่อไหร่จะรู้ตัวจะ
    #247
    0
  17. #246 MuuKaew (@MuuKaew) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 12:51
    ยิ้มสิจ๊ะพูแบบนี้
    #246
    0
  18. #245 POPPYON-E (@Songphanwin) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 10:44

    ปั้นใจ ร้ายนะเราอะ

    #245
    0
  19. #244 dearlylove (@dearsarocha) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 07:15
    เด็กมันร้าย 555
    #244
    0
  20. #243 น้ำพัน (@numpun) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 01:59

    ปั้นใจร้ายมากกกกกกกกกก


    #243
    0
  21. #242 Jamjungjammy (@jamjungjammy) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 01:57
    อุ้ปปปป รุกกกเกินหน้าเกินตาไปแร้วนะคะ อิอิ
    #242
    0
  22. #241 rainjar (@rainjar) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 01:42

    น่ารัก~
    #241
    0
  23. #240 cssw (@cssw) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 23:07
    หูยยย น่ารักอ่ะ น้องอ้วน
    #240
    0
  24. #239 Scenery_SP (@Scenery_SP) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 22:51
    เด็กมันร้ายค่ะแม้
    #239
    0
  25. #238 pschsl (@pschsl) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 22:21
    ปั้นใจจจจจจจ พี่เขินอ้อยเก่งจังลูก
    #238
    0