◕‿◕。 เทพบุตรกับหนูอ้วน ◕‿◕。 (Boy's Love)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 46,740 Views

  • 660 Comments

  • 2,634 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    3,054

    Overall
    46,740

ตอนที่ 12 : #เทพบุตรกับหนูอ้วน ตอนที่ 11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4153
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 505 ครั้ง
    11 พ.ย. 61

ตอนที่ 11

            กินข้าวหรือยัง

            “กินขนมปังแล้ว

            “ทำไมไม่กินข้าว

            “อ่า...ผมมองคนถามที่มองมา ก่อนจะตัดสินใจว่าจะกินข้าวอีกคงไม่เป็นไร เพราะแค่ขนมปังก็ไม่ได้ทำให้ผมอิ่มเท่าไหร่นัก งั้นเดี๋ยวกินข้าวก็ได้

            ดูเหมือนปั้นใจจะพอใจกับคำพูดของผม เขาจึงลุกขึ้นทำให้ผมลุกตาม และวันนี้ก็เป็นอีกวันที่ผมกับเขากินข้าวเช้าพร้อมกันอีกแล้ว

            จะไปด้วยเหรอ

            “ก็จะไปซื้อข้าว...

            “ซื้อให้มั้ย

            “มะ...ไม่เป็นไรดีกว่า เราไปเลือกเอง...ผมว่าพลางมองคนตรงหน้าที่อาสาขึ้น โชคดีที่ปั้นใจเองก็ยอมง่ายๆ ก่อนจะเดินนำผมออกไป ผมเองก็เดินตามเขาไปเงียบๆ ก่อนที่เราจะมาถึงที่ร้านข้าวแกง ซึ่งวันนี้คนเยอะเลยทำให้คิวยาว แต่สุดท้ายทั้งผมและเขาก็ได้ข้าวมาคนละหนึ่งจาน คิดถึงข้าวร้านนี้...

            “อืม

            “ปั้นสั่งอะไรมาอ่ะ...

            “ผัดผัก

            “อ่า...ผมมองของในจานของปั้นใจแล้วก็แอบถอยออกมาเพราะตัวเองไม่ชอบผักนัก เลือกกินแค่บางชนิด สุขภาพดีสุดๆ

            “แล้วเลือกอะไรมา

            “หมูทอดอ่ะผมว่าพลางโชว์ของในจานบ้าง ทำให้ปั้นใจหลุดยิ้มออกมา ก่อนจะแวะซื้อน้ำแล้วเดินนำไปที่โต๊ะ แต่ดูเหมือนเราทั้งคู่จะเดินกันยังไม่ได้ครึ่งทางก็ต้องหยุดชะงักเมื่อมีเพื่อนต่างคณะเดินเข้ามาทักทาย

            “ไงปั้น

            ทักทายปั้นใจล่ะ...

            ไง

            “สวัสดีเพื่อนของปั้น

            อ่า เขาทักทายผมด้วย !

            “สวัสดีครับผมยิ้มให้กับกลุ่มผู้หญิงตรงหน้า ซึ่งพวกเธอก็ยิ้มกลับมาก่อนจะหันไปมองทางปั้นใจที่ยืนอยู่ข้างๆ ผมเลยหันไปมองเขาที่ดูท่าว่าน่าจะมีธุระกับกลุ่มนี้เข้าให้แล้ว ปั้น งั้นเดี๋ยวเราถือจานข้าวไปที่โต๊ะให้ก่อนมั้ย

            “ไม่เป็นไร เดี๋ยวจะเดินไปด้วย...

            “เดี๋ยวสิปั้น เราขอเวลาแป๊บเดียว นะ แป๊บเดียวจริงๆ

            “จะกินข้าว

            “รับรองว่าไม่เกินห้านาที !”

            “นะๆๆๆๆผมมองกลุ่มผู้หญิงที่ตอนนี้กำลังมองทางปั้นใจอย่างอ้อนๆ ก่อนจะมองมาทางผมราวกับขอความช่วยเหลือ ทำให้ผมที่ไม่รู้จะทำยังไงดีก็ได้แต่ถอยออกมาเล็กน้อย ก่อนที่หนึ่งในกลุ่มผู้หญิงจะเข้ามาดึงแขนผมให้ออกจากตรงนั้น พลางทำท่ากระซิบ

            พวกเราขอคุยกับปั้นใจแป๊บนึง นายไปก่อนได้มั้ย

            “อ่า...

            “ไว้พบกันใหม่นะ

            ผมมองคนที่ถอยตัวออกอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเห็นว่าปั้นใจมองมาทางผมเช่นกันแล้วขมวดคิ้ว และทำท่าว่าจะเดินเข้ามาหา แต่กลับโดนหนึ่งในนั้นฉุดแขนไว้

            ปล่อย !”

            สะ...เสียงดุแล้ว

            ผมรีบหลบสายตาหงุดหงิดของเขาก่อนจะจ้ำอ้าวเดินกลับมาที่โต๊ะทันที ซึ่งพอมาถึงก็ต้องถอนหายใจเมื่อสามารถหนีความวุ่นวายตรงนั้นได้

            ว่าแต่ผมควรรอปั้นใจใช่มั้ย เขาจะกลับมาที่โต๊ะในอีกไม่นานสินะ...

            ผมมองไปทางนั้นอย่างห่วงๆ และดูเหมือนปั้นใจจะไม่สามารถออกมาจากกลุ่มนั้นได้ง่ายๆ พอหันกลับมาทางเดิมก็ต้องตกใจเมื่อเห็นว่ามีพี่ผู้ชายคนหนึ่งนั่งอยู่ตรงที่ปั้นใจ

            เอ๊ะ...หรือว่าผมมานั่งผิดโต๊ะ...

            ผมรีบหันมองข้างตัว แต่ก็พบกับกระเป๋าของตัวเองอยู่เหมือนเดิม ตรงข้ามก็มีของปั้นใจด้วย เพราะฉะนั้นผมคิดว่าผมไม่มีทางนั่งผิด

            เอ่อ...มาหาปั้นใจเหรอครับ

            มาหาเกลือ

            “มะ...มาหาผม...ผมเบิกตากว้างทันที เพราะผมไม่รู้จักคนตรงหน้าแน่ๆ แต่เขากลับเรียกชื่อของผมถูกด้วย

            อ่า...พี่ลืมแนะนำตัวสินะ พี่ชื่อเพชรอยู่ปีสองสายรหัสสี่สิบสาม

            “สี่สิบสาม...

            “อืมคนตรงหน้ายิ้มให้ผมจนตาหยี ส่วนตัวเองก็ได้แต่ขมวดคิ้วก่อนจะนึกขึ้นได้แล้วก็ต้องเบิกตากว้างอีกครั้ง

            ผมก็สี่สิบสาม !”

            “ใช่ๆ น้องสี่สิบสาม พี่ก็สี่สิบสาม

            “พะ...พี่เป็นพี่รหัส...

            “ใช่ครับ ขอโทษนะ พอดีก่อนหน้านี้พี่ไปต่างประเทศมา น้องคงหาพี่ไม่เจอ...

            “อ่า...ผมคิดว่าผมไม่มีแล้ว...ผมพูดออกไป จะว่าดีใจก็ใช่ แต่ก่อนหน้านี้พาฝันเคยช่วยผมตามหาอยู่ แต่ก็หาไม่เจอจนผมท้อและเลิกหาไปเพราะคิดว่าเขาคงไม่อยากรับผมเป็นน้องหรือเปล่า

            น้องเกลืออย่าทำหน้าเศร้าสิ พี่มาแล้วเนี่ย ซื้อของมาฝากด้วย ไถ่โทษๆพี่เพชรว่าก่อนจะยกถุงหิ้วที่มีทั้งพลาสติกและกระดาษขึ้นมาวางบนโต๊ะจนผมต้องเอาจานข้าวหลบ ก่อนที่เขาจะยื่นทั้งหมดมาให้ ของฝาก ของขวัญรับน้อง หนังสือปีหนึ่งที่จำเป็น พี่เอามาให้หมดเลย

            “เอ่อ...

            “มีขนมด้วยนะ

            พี่เพชรว่าพลางยิ้มจนตาปิดอีกครั้ง ทำให้ผมได้แต่มองเขาพลางยิ้มกลับไป ซึ่งเขาดูเป็นคนอัธยาศัยดี ถ้าตามความเป็นจริงผมก็คงอายุเท่าเขานั่นล่ะ

            ขอบคุณนะครับผมว่าพลางเอื้อมมือไปรับของพวกนั้นมา ซึ่งมันเยอะมาก เยอะจนผมไม่รู้ว่าเขาเก็บไว้ให้ตั้งแต่ตอนไหน แต่เห็นบอกว่ามีของขวัญตั้งแต่รับน้องแล้วด้วย

            แสดงว่าเขาไม่ได้ตั้งใจจะเมินผมสินะ...

            “ยินดีที่ได้รู้จักนะน้องรหัส

            “ครับ

            ผมหลุดยิ้มออกมาเพราะอย่างน้อยพี่รหัสของผมก็ยังยินดีที่จะรับผมเป็นน้องอยู่ ซึ่งผมเคยคิดว่ารุ่นพี่หลายๆ คนใจร้าย แต่คนบางคนก็มักจะพูดว่ามีไม่น้อยที่พี่รหัสนั้นจะไม่สนใจน้องนัก แต่ผมยังโชคดีอยู่ใช่มั้ย

            เพราะได้อยู่กับปั้นใจแน่ๆ

            มาแล้ว

            เสียงที่ดังขึ้นบนหัวทำให้ผมสะดุ้ง ก่อนจะต้องเงยหน้าขึ้นไปมองก็พบว่าปั้นใจถือจานข้าวมองมาทางผมกับพี่เพชรสลับกัน และแน่นอนว่าที่เดิมของปั้นนั้นโดนพี่เพชรแย่งไปแล้ว และข้างๆ ตัวผมก็มีของที่ถูกเอามาฝากมากมายจนตอนนี้เต็มโต๊ะไปหมด ก่อนที่พี่รหัสผมจะดูสถานการณ์ออกเขาเลยรีบลุกขึ้นแล้วคืนที่ให้กับเจ้าของเดิมทันที

            โทดทีๆ มาๆ มานั่งนี่มาน้องเดือนมหาลัยพี่เพชรว่าพลางยิ้มให้ปั้นใจ แต่คนข้างๆ ผมไม่ขยับสักนิด เขาได้แต่มองด้วยความแปลกใจและคิดว่าคงมีเรื่องที่อยากถามแน่ๆ ผมเลยเลือกที่จะพูดขึ้นมา

            ปั้น นั่นพี่เพชรพี่รหัสเรา พี่เพชรนี่ปั้นใจเพื่อนของผมครับผมพูดทำให้พี่เพชรยิ้มรับทันที แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายน่าจะรู้จักปั้นใจอยู่แล้ว

            สวัสดีครับ

            “ดีๆ น้องชายพี่เพชรว่าอย่างเป็นมิตร ก่อนจะหันมายิ้มให้ผม ผมเลยได้แต่ยิ้มกลับไป เสียดายจัง ว่าจะนั่งคุยกับน้องรหัสสักหน่อย ที่ดันเต็มซะละ

            “เอ่อ...มานั่งกับผมมั้ยครับ เดี๋ยวผมขยับให้ผมว่าก่อนจะจับกระเป๋าขึ้นตัก แล้วเตรียมขยับไปชิดริม ซึ่งพี่เพชรที่ดูจะเห็นด้วยก็เตรียมจะเดินมาหาผม แต่คนที่ยืนอยู่ข้างๆ ผมกลับดันถุงของฝากทั้งหมดไปอีกฝั่งแล้วทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ ผมทันทีที่ผมขยับชิดริม เอ่อ...

            “พี่นั่งตรงข้ามนั่นล่ะ เดี๋ยวผมนั่งนี่เอง...ครับ

            “อ่า...ได้ๆพี่เพชรพยักหน้ารับอย่างว่าง่าย ก่อนจะจับถุงที่กองอยู่บนโต๊ะไปไว้ตรงที่นั่งข้างตัวเหมือนเดิม จนตอนนี้โต๊ะก็โล่งแล้ว ส่วนปั้นใจนั้นก็ช่วยเอากระเป๋าบนตักของผมไปวางไว้ฝั่งเขาที่มีที่ว่างเหลืออยู่ จนตอนนี้คงได้เวลากินข้าวแล้วจริงๆ

            เอาผัดผักหน่อยมั้ย

            “หืม...ผมหันไปมองคนข้างๆ ที่มองมา ซึ่งผมก็เพิ่งจะสังเกตว่าผัดผักในจานของปั้นใจนั้นเยอะมาก จนผมคิดว่าเขาน่าจะเลือกสั่งแบบพิเศษสำหรับกับอย่างเดียวมา แต่พอมองหน้าปั้นใจผมก็เข้าใจทันทีว่าเขาคงสั่งมาเผื่อผมแน่ๆ ซึ่งตอนแรกผมที่ตั้งใจว่าจะปฏิเสธเพราะไม่ชอบกินผักก็ต้องพยักหน้ารับ อือ...

            “ดีมาก ปั้นใจเอื้อมมือมาลูบหัวผมเบาๆ ก่อนที่เขาจะเริ่มแบ่งผัดผักมาให้ผมส่วนหนึ่ง ซึ่งมันไม่เยอะมาก ผมคิดว่าผมสามารถกินมันหมดได้แน่ๆ ก่อนที่ผมจะหันไปถามเขาบ้าง

            ปั้นเอาหมูทอดมั้ย

            อยากแบ่งให้ ถึงผมจะไม่ได้สั่งมาเผื่อเขาก็เถอะ...

            ไม่เป็นไรปั้นใจว่า ก่อนจะเริ่มหันไปกินของตัวเอง ส่วนผมเองนั้นก็พยักหน้ารับก่อนจะกินของในจานบ้าง ซึ่งผัดผักกับหมูทอดเป็นอะไรที่เข้ากันได้ดสุดๆ เลยล่ะ

            คราวหน้าผมจะสั่งเผื่อปั้นใจด้วยแล้วกัน !

            “สองคนนี่สนิทกันดีเนอะ...เสียงที่สามที่ดังขึ้นทำให้ผมต้องเงยหน้าขึ้นไปมอง ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่ามีพี่รหัสของผมนั่งอยู่ด้วย

            แอบลืมพี่เพชรไปช่วงหนึ่งแหน่ะ !

            “สนิทครับปั้นใจที่เป็นคนตอบแทนโดยที่เงยหน้ามองคนถามครู่หนึ่ง ก่อนจะก้มหน้ากินข้าวต่อ ซึ่งผมเองก็ได้แต่ยิ้มรับเพราะไม่รู้จะพูดอะไร และก็แอบดีใจด้วยที่ปั้นใจบอกว่าเราสนิทกัน

            สงสัยคงได้สร้างกลุ่มแชทเพื่อนขึ้นจริงๆ แล้ว

            อ๋อ ~ พี่เพชรขานรับคำของปั้นใจแล้วหันมายิ้มให้ผม ก่อนจะเริ่มคุยกับผมบ้าง นี่เกลือ เดี๋ยวว่างๆ พี่พาไปหาคนอื่นในสายรหัสมั้ย

            “อ่า...ต้องไปด้วยเหรอครับ...

            “ต้องสิ รู้จักกันไว้ก็ดีนะ

            “งั้นแล้วแต่พี่เพชรเลย ถ้าพี่คิดว่าดีผมก็ว่าดี...ผมพูดเพราะไม่รู้จะปฏิเสธยังไง ผมไม่รู้ว่าในรั้วมหาวิทยาลัยต้องทำอะไรบ้าง มีรูปแบบการอยู่ร่วมกับรุ่นพี่เป็นยังไง ขนาดพี่รหัสผมยังเพิ่งได้เจอครั้งแรกเลย

            อืม...งั้นไว้ถ้านัดพวกพี่ๆ เขาได้จะมาบอกเกลือนะ

            “ครับ

            “เกลือมีไลน์มั้ย พี่ขอบ้างสิพี่เพชรว่าพลางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เผื่อไว้นัดไปเลี้ยงอะไรอร่อยๆ พาไปติวบ้างก็ดี...

            “ได้ครับผมพยักหน้าก่อนจะรับโทรศัพท์ของพี่เพชรที่เขายื่นมากรอกไอดีไลน์ให้ แล้วยื่นกลับคืนไป

            ไว้จะทักมาคุยเล่นด้วย จะได้สนิทกัน

            ครับ...ผมพยักหน้ารับ ยอมรับว่าเกร็งบ้างเพราะยังไม่ชินกับพี่เขานัก แต่เชื่อว่าต่อไปผมคงสนิทกับเขาได้กว่านี้แน่ๆ

            เสียงวางช้อนเบาๆ จากคนข้างๆ ทำให้ผมหันไปมอง ก่อนจะต้องเบิกตากว้างเมื่อเห็นว่าปั้นใจกินข้าวหมดแล้ว ในขณะที่ของผมนั้นเหลืออยู่มากกว่าครึ่งจาน ก่อนที่เขาจะหันมามองทางผมแล้วพูดเสียงเบา

            รีบกินสิ เดี๋ยวก็ไม่ทันเข้าเรียน

            “อะ...อื้อ...

            “ตอนกินห้ามคุย

            “อ่า...

            “ถ้าพี่รหัสมึงเหงา เดี๋ยวกูคุยแทนเอง

            ปั้นใจมองมาและมันก็ทำให้ผมแอบกลัวกับสายตาที่เหมือนจะดุแต่ก็ไม่ใช่ของเขาด้วย ก่อนที่คนข้างๆ ผมจะเลื่อนจานข้าวออกแล้วมองไปทางพี่เพชร ซึ่งพี่เพชรเองตอนนี้ก็กำลังมองทางปั้นใจเช่นกัน ส่วนผมนั้นก็ทำได้แค่นั่งกินข้าวเงียบๆ และไม่กล้าส่งเสียงออกมาอีกเลย

            ละ...แล้วทำไมบรรยากาศมันถึงได้แปลกๆ ไปแบบนี้ล่ะเนี่ย !

 

            พี่รหัสมึงคือพี่เพชรเหรอ !”

            “อือ

            “โหยยยยย โชคดีไปอี๊กกกกกกพาฝันที่พูดขึ้นหลังจากที่ทำตาโตไปแล้วทำให้ผมต้องหันไปมองแบบงงๆ โดยตอนนี้เราทั้งคู่กำลังเดินออกจากมหาวิทยาลัยกัน ซึ่งหลังเลิกเรียนผมก็พาเธอไปพบพี่รหัส ผมเลยเล่าเรื่องพี่ของผมให้พาฝันฟังบ้าง แล้วสถานการณ์ก็เป็นอย่างตอนนี้นี่ล่ะ

            ทำไมเหรอ

            “ก็พี่เพชรเป็นหนึ่งในผู้ชายที่กูรวมสต็อกไว้ และแน่นอนว่าสต็อกของกูนั้นคือผู้ชายที่หน้าตาดี เพราะฉะนั้นไอ้เกลือ ทอดสะพานให้กูเดี๋ยวนี้ !”

            “แล้วฟางล่ะ

            “อันนั้นเก็บไว้ก่อน ดูใจ ดูได้หลายคน

            “อ๋อ...เข้าใจแล้ว

            พาฝันยักคิ้วให้ผมทำให้ผมพยักหน้ารับ ซึ่งผมพอจะรู้มาบ้างว่าช่วงก่อนหน้านี้พาฝันกับฟางเพื่อนของปั้นใจนั้นค่อนข้างจะสนิทกันเป็นพิเศษ และที่เห็นฟางที่คณะผมได้ก็เพราะมาหาพาฝันนั่นล่ะ

            ไปสนิทกันตอนไหนนะ...

            ว่าแต่มึงเถอะไอ้เกลือ กับปั้นใจเป็นยังไงบ้าง เล่าบ้างสิๆๆ

            “ไม่มีอะไรนี่

            “ไม่จริง !”

            “จริงๆ นะผมว่าเพราะรู้สึกว่าผมกับปั้นใจก็ไม่ได้มีอะไรจริงๆ แค่เคยไปบ้าน แล้วก็กินข้าวด้วยกัน

            ได้ไงวะ มันต้องมีสิ !”

            “มีอะไรอ่ะ...

            “ก็ปั้นใจไปบ้านมึงเลยไม่ใช่เหรอ !”

            “แม่ชวนให้ไปกินขนมเฉยๆ

            “...

            “แล้วปั้นใจก็มีธุระพอดี วันต่อมาก็เลยมาอีก...ผมพูดออกไปทำเอาพาฝันขมวดคิ้วหยุดเดินทันที ส่วนผมก็ได้แต่มองเธองงๆ เมื่อเห็นว่าคนตรงหน้าเริ่มทำหน้าเซ็งๆ แล้ว มีอะไรหรือเปล่า

            “มี

            “อะไรอ่ะ...

            “มึงนี่นะ ไอ้หมูอ้วน ทำไมซื่อบื้อแบบนี้ !” พาฝันเอื้อมมือมาดึงแก้มผมแรงๆ จนตัวเองร้องโอดโอย แล้วรีบจับแก้มตัวเองไว้หลังจากที่โดนกระทำไป ก็เพราะไปบ้านไง มันเลยมี !”

            “มีอะไร...

            “นั่นคำถามกูเว้ย กูถามมึงเนี่ย !”

            “ไม่เข้าใจเลยพาฝันผมขมวดคิ้ว ทำให้คนตรงหน้ายกมือตบหน้าผากตัวเองดังป๊าบ ก่อนจะดึงผมให้ไปข้างทางเพื่อหลบคนที่เดินผ่านไปผ่านมา แล้วหันมองซ้ายขวาก่อนจะขยับใบหน้าเข้ามาใกล้แล้วกระซิบ

            ไอ้เกลือ

            “หืม...

            “ปั้นใจได้ อะไรๆ กับมึงมั้ย...   

            อะไรนี่คืออะไร...

            “ก็แบบ...โอ๊ยยยย ถ้ากูพูดจะหาว่ากูสปอยมั้ย !” พาฝันเริ่มโวยวายอีกครั้งทำให้ผมได้แต่ทำหน้าสงสัยแล้วมองคนตรงหน้าที่ทำหน้าเซ็งไม่เลิก เอาล่ะไอ้เกลือ !”

            “อือ

            “ปั้นใจได้ทำดีกับมึงมั้ยแบบดี๊ดี...

            “อือ ปั้นใจก็ดีกับทุกคนนะผมตอบกลับ ทำเอาพาฝันส่ายหัวเบาๆ ราวกับไม่เชื่อในสิ่งที่ผมพูดนัก ก่อนที่เธอจะหันมองรอบๆ ตัวอีกครั้งแล้วขยับเข้ามาใกล้ผมมากขึ้นจนจมูกแทบจะชิดกับแก้มผมแล้ว

            ถะ...ถ้าผมเขินพาฝันนี่จะผิดมั้ยนะ...

            นี่ไอ้เกลือ กูจะถามแบบตรงๆ เลยนะ

            “อือ เอาสิ

            “ปั้นใจได้จะ...

            “ทำอะไรกัน เสียงคุ้นหูที่ดังขึ้นทำเอาพาฝันสะดุ้งก่อนจะรีบหันหลังกลับไปและเลิกพูดสิ่งที่ค้างไว้ทันที

            ไงปั้น ไม่เจอกัน...

            “เพิ่งเจอกันในห้องเรียนไงปั้นใจพูดแทรกทำให้พาฝันอ้าปากค้างทันที โดยตอนนี้คนที่มายืนอยู่ตรงหน้าเราตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ก็ได้แต่มองมาทางพาฝันทำให้เธอต้องค่อยๆ ขยับตัวออกห่างจากผมทีละน้อย ไอ้ฟางรออยู่

            “เอ่อ...ฝากบอกฟางได้มั้ย วันนี้เราว่าจะกลับกับเกลือน่ะ !” พาฝันขยับมาชิดผมอีกครั้งแล้วคล้องแขนผมไว้ทันที และนั่นก็ทำให้ปั้นใจมองคนข้างๆ ไม่วางตา ผมเลยได้แต่มองทางพาฝันที่ตอนนี้ทำหน้าไม่สู้ดีนัก ใช่มั้ยเกลือ กูกลับด้วยนะๆๆ

            “อือ ได้

            “งั้นเราไป...

            “ไอ้ฟางขอเบอร์ผู้หญิงอยู่

            “ว่าไงนะ !” ผมสะดุ้งทันทีที่พาฝันขึ้นเสียง และปล่อยแขนผมออกทันทีโดยตอนนี้สีหน้าของพาฝันก็ดูจะไม่สบอารมณ์ของปั้นใจมากๆ พูดจริงเหรอ !”

            “หน้ามอ

            “ให้ตายสิ !”

            พาฝันพูดเพียงแค่นั้น ก่อนจะรีบเดินออกไปทำให้ผมที่ตอนแรกคิดว่ามีเพื่อนกลับด้วยวันนี้ต้องมองตามแบบงงๆ รวมถึงปั้นใจด้วย ก่อนที่ผมจะหันไปยิ้มให้คนตรงหน้าแบบไม่เข้าใจกับสถานการณ์นัก ซึ่งเขาก็มองผมกลับมาเช่นกัน

            ไปรอแม่มึงกัน...

            คนตรงหน้าผมพูดเพียงแค่นั้นก่อนจะเริ่มออกเดินนำไป ส่วนผมเองที่ตอนแรกเหมือนจะ ไม่เข้าใจก็ได้แต่พยักหน้ากับตัวเองแล้วก้มหน้าลงแล้วเดินตามปั้นใจไปโดยที่ปากก็ยิ้มออกมาอย่างกลั้นไว้ไม่อยู่ และไม่รู้วิธีที่จะเลิกยิ้มกับสถานการณ์นี้ยังไงด้วย

            วันนี้แม่จะมาเร็วมั้ยนะ...

            แต่ถ้ามาช้า...ก็คงจะดี
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 505 ครั้ง

20 ความคิดเห็น

  1. #648 Yumajiharu (@Yunajiharu) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:11
    ปั้นใจหวงเก่งงง
    #648
    0
  2. #600 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:42
    เกลือน่ารัก มีแต่คนเข้าหา
    #600
    0
  3. #401 minminii (@minminii) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 22:37
    น้องปั้นใจลูกกกกกก หวงน้องเกลือแรงมากกกกกก

    โอ้ยยยยยย น่ารักจริงๆ
    #401
    0
  4. #394 rattanalak44 (@rattanalak44) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 23:37
    เกลือน่ารัก
    #394
    0
  5. #385 pisanu127 (@pisanu127) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 13:27
    ปั้นใจมีความหวงเกลือแรงมากอ่5555
    #385
    0
  6. #353 withfluffyp (@blossomorrain) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 17:54
    น่ารักว้อยยยน้องเกลืออออ
    #353
    0
  7. วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 16:36
    เกลือ ลู้กกกก น่ารักมากก
    #196
    0
  8. #194 rainjar (@rainjar) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 07:28

    คิดถึง~ ปั้นเกลือ
    #194
    0
  9. #190 แคล่ว (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 19:11

    แงงงงง พ่อตุ้ยนุ้ยของพรี่ยยยยยยยยย แงงงงงงง อยากบีบบบๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    #190
    0
  10. #189 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 18:55
    โอ้ยยยย เกลือน่ารักโคตรๆ และปั้นใจก็ขี้หวงโคตรๆเช่นกัน55555
    #189
    0
  11. #188 ooy1565 (@ooy1565) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 15:36
    น้อง เกลือ น่ารักใสซื่อ ไมรุ้ตัวเยนะว่าปั้นใจทั้งหวงทั้งหึง่
    #188
    0
  12. #187 yito (@gasalonglong) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 05:32
    งุ้ยยยย นึกถึงตอนน้องเคี้ยวข้าว ยุ้ยๆงื้อออ
    #187
    0
  13. #186 rainjar (@rainjar) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 01:34
    โอ๊ย! เรื่องนี้น่ารักจริงๆ เกลือน่ารัก ปั้นก็น่ารัก แม้จะแอบอยากให้ปั้นหรือเกลือพูดกันมากกว่านี้ โดยเฉพาะเกลืออยากให้พูดกับปั้นมากขึ้นเรื่อยๆ แต่เสน่ห์อาจจะอยู่ตรงที่ไม่ค่อยได้พูดกันก็ได้เนอะ
    #186
    0
  14. #185 PookieChan (@PookieChan) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 21:12
    ปั้นหลอกพาฝันใช่ไหม555
    #185
    0
  15. วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 20:59
    ปั้นร้ายอะ555 เอาเลนเริ่มแล้วอย่าหยุดนะ5555
    #184
    0
  16. #183 MuuKaew (@MuuKaew) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 19:25
    ปั้นใจสู้ๆ มีคนจะจีบเกลือยอมไม่ได้^^
    #183
    0
  17. #182 Thx. M (@mtuan93bam97) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 18:59
    เดี๋ยวนะปั้นน ร้ายนะเราอ่ะ 555555555
    #182
    0
  18. #181 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 18:52

    เออหนอ น้องซื่อจริงๆ สงสารพาฝัน 5555
    #181
    0
  19. #180 vjew (@vjew) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 18:51
    ล่อลวง
    #180
    0
  20. #179 Pinaporn2548 (@Pinaporn2548) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 18:38
    หึงๆๆๆล่ะสิพี่ปั้นน
    #179
    0