ม า ก ก ว่ า ค ว า ม รู้ สึ ก (Y) -จบ-

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 10,835 Views

  • 221 Comments

  • 733 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    183

    Overall
    10,835

ตอนที่ 6 : มากกว่าความรู้สึก ตอนที่ 5 อร่อยดีนะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1117
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 92 ครั้ง
    21 เม.ย. 61

Chapter 5

อร่อยดีนะ

 

            “ตื่น”

            “...”

            “ไอ้เอิร์ธ ตื่นได้แล้ว”

            “งืม...” ผมส่งเสียงเบาๆ ออกมา เมื่อมีแรงกระทบนิ่มๆ ลงมาบนแก้ม ซึ่งก็แอบหงุดหงิดไม่ได้เมื่อมีอะไรมารบกวนเวลาตื่นนอนของผม

            ว่าแต่ทำไมปวดหลังจังวะ...

            “ตื่นได้แล้วมึง สายแล้ว” เสียงเดิมยังคงตะโกนเรียกไม่หยุด ผมเลยพยายามพลิกตัวหนีพลางยกมือขึ้นมาอุดหู “ไอ้เอิร์ธ ~”

            ขอร้อง อย่าปลุกกู กูเมา...

            ว่าแต่...

            น้ำอะไรวะ...

            “อ๊ะ...เฮ้ย !” ในที่สุดผมก็สะดุ้งตื่นขึ้นมา เมื่อรู้สึกชาที่หน้าผากพร้อมกับน้ำเย็นๆ ที่ไหลอาบเป็นทางลงมาข้างแก้ม ส่วนคนที่เป็นต้นเหตุตอนนี้ก็นั่งอยู่ข้างๆ พร้อมกับในมือมีน้ำแข็งก้อนยักษ์ “ทำอะไรของมึงวะเนี่ย...”

            ผมบ่นออกมาเบาๆ พลางค่อยๆ ขยับตัวลุกขึ้นมาเอามือเช็ดคาบน้ำบนหน้าผาก ซึ่งไอ้ฝุ่นมันก็ได้แต่นั่งมองแบบอมยิ้มเท่านั้น ถ้าถามว่าตื่นเต็มตามั้ย บอกเลยว่าไม่

            “ตื่นได้แล้ว สิบโมงละมึง”

            “เออ รู้แล้วน่า...” ผมใช้มือลูบหน้าผากที่ชาของตัวเองเบาๆ จนไอ้ฝุ่นมันต้องชะเง้อมามองบ้าง

            “แดงเลยว่ะ โทษที นาบนานไปหน่อย”

            “มึงแม่งไม่จริงใจ” ผมบ่นอุบก่อนจะพยุงร่างที่เหมือนจะไม่สมประกอบของตัวเองขึ้น และเมื่อตั้งสติได้ก็พอจะเข้าใจแล้วว่าทำไมผมถึงปวดหลัง “มึงแม่ง...”

            ทิ้งให้กูนอนพื้นทั้งคืนเลย

            “อะไร เจ็บหรือไง หน้าผากน่ะ” ไอ้ฝุ่นที่เดินเอาน้ำแข็งไปใส่กระถางต้นไม้ของมันที่อยู่นอกระเบียงเมื่อมันเห็นว่าผมยืนบ่นอยู่ก็เดินเข้ามาใกล้ “ไหนหันมาดูหน่อยดิ...”

            ไอ้ฝุ่นมันจับร่างมึนๆ ของผมให้หันไปหาตัวเอง ก่อนที่สายตานั้นจะจับจ้องมา ซึ่งมันไม่ได้มองที่หน้าผาก แต่กลับมองเข้ามาที่ตาผมต่างหาก ตัวเองที่เริ่มประหม่าว่าจะมีขี้ตาติดหรือเปล่า เลยได้แต่แสร้งยกมือขึ้นมาขยี้ตาตัวเองแก้งัวเงียเท่านั้น ก่อนที่ไอ้ฝุ่นมันจะจับมือของผมออกและคราวนี้ก็จ้องเข้ามาที่หน้าผากใหม่

            ...

            “เลือด”

            “ห๊ะ !”

            “ล้อเล่น”

            “ไอ้นี่นิ !” ในที่สุดผมก็ตื่นเต็มตาหลังจากตกใจเมื่อซักครู่ ไอ้คนแกล้งเองมันก็หลุดหัวเราะออกมาอย่างเปิดเผยจนผมต้องมองเคืองๆ ก่อนที่มันจะพยามกลั้นเสียงหัวเราะไว้แล้วยกมือขึ้นมาจับใบหน้าผมไว้แน่น “ไม่ต้องเลยมึง”

            “เอาใหม่ๆ”

            “ไม่เอาแล้ว กูจะกลับไปนอน”

            “เดี๋ยวดิ...”

            “ไม่...!” ผมที่กำลังจะปฏิเสธก็ต้องหุบปากลง เมื่ออยู่ๆ คนที่อยู่ตรงหน้ามันก็เอาหน้าผากเข้ามาแนบกับหน้าผากของผมเบาๆ จนรับรู้ถึงความอุ่นของร่างกายฝ่ายตรงข้าม ด้วยความสูงที่ไม่ต่างกันนักเลยทำให้มันนาบมาแบบสนิทพอดี “อะ...ไอ้ฝุ่น...”

            “หายนะ...” คนตรงหน้าขยับใบหน้าออก ก่อนจะเข้ามาใกล้จนริมฝีปากเกือบจะสัมผัสกับหน้าผากของผม แล้วเป่าลมออกมาเบาๆ “เพี้ยง”

            ตึก...ตึก...ตึก...

            Rrrrrrrrrrrr ~

            อึก !

            ผมสะดุ้งกับเสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้น จึงรีบผละตัวออกจากร่างของคนตรงหน้า ไอ้ฝุ่นที่หน้าเหวอไปก็ทำหน้าตกใจไม่ต่างกัน ก่อนที่มันจะคลำโทรศัพท์จากกระเป๋ากางเกงของตัวเองออกมา “ว่าไงครับเกรซ...”

            “กู...”

            ผมที่กำลังจะพูดเพื่อขอตัวกลับห้องก็ต้องหุบปากลงอีกครั้ง เมื่อไอ้ฝุ่นมันส่งเสียงชู่ว์มาเบาๆ เพื่อให้เงียบ ตัวเองเลยได้แต่เงียบตามมันเท่านั้น

“อ๋อ งั้นเดี๋ยวอีกประมาณครึ่งชั่วโมงฝุ่นไปรับนะ”

            “...”     

            “รักนะครับ” ผมที่ยืนมองเจ้าของห้องที่คุยโทรศัพท์จนกระทั่งมันวางสายและเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋า และประโยคที่พูดออกมาของมันก็ทำให้ผมเพิ่งสังเกตได้ว่าตอนนี้ไอ้ฝุ่นมันใส่ชุดนักศึกษาอยู่ จนรู้สึกแปลกตาไปบ้าง “มึงจะพูดอะไรนะ”

            “กู...จะบอกว่ากลับห้องนะ”

            “อ่อ...” ไอ้ฝุ่นมันพยักหน้ารับ ทำให้ผมค่อยๆ เดินถอยออกมา และก่อนที่ตัวเองจะหันหลังกลับก็โดนอีกคนเรียกไว้ “เอิร์ธ”

            “หะ...”

            “เย็นนี้ไปกินข้าวกัน”

            “...”

            “รอกูด้วยนะ”

            ...

            “อืม...”

 

           

18.30 น.

            {เป็นไงบ้างล่ะเรา}

            “ก็ดี...ไอ้อุ่นเองก็มาถึงได้อย่างปลอดภัยแล้วด้วย”

            {เออดีๆ แล้วระวังเจ้าของหอด้วยล่ะ !} แม่ผมพูดด้วยน้ำเสียงโหดๆ ไม่รู้ว่าขู่หรืออย่างไร ตัวเองเลยได้แต่ครางรับแบบขอไปทีเท่านั้น {ว่าแต่ได้งานหรือยัง}

            “ยังเลย ขอพักก่อนดิ...”

            {มึงนี่มันวอนหาเรื่อง อยู่บ้านเราดีๆ ไม่ชอบ !}

            “ก็อยากหาประสบการณ์...” ผมพูดเสียงเบา เพราะไม่รู้จะเรียกว่าเป็นการแถหรือเปล่า แต่ดูเหมือนว่าที่ผมมาที่นี่จะไม่มีจุดมุ่งหมายอะไรเลยจริงๆ “เอาหน่า แม่คอยดูผมแล้วกัน”

            {ไม่คงไม่คอยอะไรแล้ว แม่ว่าแกแค่ไปเที่ยวเฉยๆ ก็พอมั้ง เบื่อแล้วกลับบ้านเรา จะไปลำบากทำไม ที่ใหม่ คนใหม่ ไว้ใจไม่ได้...}

            ผมที่ฟังแม่ตัวเองบ่นยาวๆ ด้วยความที่เป็นห่วงเกินเหตุเลยได้แต่ส่ายหัวออกมายิ้มๆ ก่อนจะรู้ตัวอีกทีก็ตอนที่เผลอพูดอะไรออกไปซะแล้ว

“ผมไม่เป็นไรหรอก ไอ้ฝุ่นก็อยู่ห้องข้างๆ”

            {ว่าไงนะ !}

            “...”

            ฉิบหายละ...

            {ฝุ่นอยู่ห้องข้างแกเหรอ !} ดูเหมือนคำพูดของผมจะทำให้คนที่อยู่ปลายสายตื่นเต้นเป็นพิเศษ ตัวเองที่กำลังจะปฏิเสธก็ต้องชะงัก {ไปเอามาคุยกับแม่เดี๋ยวนี้เลย ไอ้ลูกตัวดี}

            “เดี๋ยวดิแม่ ใจเย็นๆ !”

            {ไอ้เอิร์ธ ให้ว่อง !}

            “ว่องอะไรล่ะ ไอ้ฝุ่นมันไม่อยู่ !”

            {อยากมาหลอก !}

            “ไม่อยู่...!”

            ก๊อกๆๆๆ

            ยังไม่ทันที่ผมจะปฏิเสธอีกรอบก็ต้องสะดุ้ง เมื่อเสียงเคาะประตูห้องอยู่ๆ ก็ดังขึ้น ทำให้ผมหันไปมองอย่างตกใจ

            ไอ้ห่าฝุ่นแน่ๆ

            ก๊อกๆๆๆๆๆๆ

            แล้วทำไมต้องเคาะรัวๆ ด้วยวะ !

            {เอิร์ธ ได้ยินแม่มั้ย ไอ้เอิร์ธ !}

            “คะ...แค่นี้ก่อนนะแม่ เจ้าของหอมาเก็บค่าไฟ !”

            {ค่าไฟบ้า...!}

            ติ๊ด...!

            ...

            เฮ้อ...

            ก๊อกๆๆๆๆๆๆๆๆ

            เฮือก !

            “ได้ยินแล้วๆๆ” ผมที่สะดุ้งหลังจากที่ตกใจมาซักพักก็รีบลุกไปที่ประตูห้อง แต่ก่อนจะเปิดประตูก็ก้มมองโทรศัพท์แล้วถอนหายใจ เพราะแม่ผมไม่ได้โทรมาอีก ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากให้แม่คุยกับไอ้ฝุ่น แต่ผมแค่กลัวว่าแม่จะเล่าอะไรบ้าๆ ให้ไอ้ฝุ่นฟังมากกว่า

            เพราะงั้นห้าม !

            “เอิร์ธ อยู่เปล่า หรือเป็นอะไร !” เสียงที่ตะโกนเข้ามาพร้อมกับการเคาะประตูรัวๆ ทำให้ผมสะดุ้งอีกครั้ง ก่อนจะรีบเปิดประตูให้คนที่มาเยือนใหม่ ซึ่งพอเปิดมาสีหน้าของไอ้ฝุ่นกลับเต็มไปด้วยเหงื่อซึม ดูร้อนรนแปลกๆ “มึง...!”

            “โทษทีว่ะ ล้างจานอยู่ !” ผมพูดโกหกออกไป หลังจากที่ไอ้ฝุ่นมันขมวดคิ้วทำท่าไม่พอใจนัก ไม่รู้ว่าเป็นเพราะผมเปิดช้าหรือเพราะอะไรกันแน่ “ขะ...เข้ามาก่อนดิ”

            ผมพูดไม่เต็มเสียงนัก ก่อนจะเดินนำอีกคนเข้ามา ซึ่งคนที่ยืนอยู่หน้าประตูก็เงียบไปซักพักก่อนจะพึมพำออกมาเบาๆ ราวกับพูดกับตัวเอง “แม่ง...กูก็นึกว่าเป็นอะไร...”

            แต่ผมก็ดันได้ยินล่ะนะ...

            นี่มันกำลังเป็นห่วงผมใช่มั้ย

            หรือแค่ตำหนิวะ...

            “มึง...กินอะไรมาหรือยัง ?”

            “ยัง”

            “อ่อ...”

            “ก็บอกว่าจะมากินข้าวด้วยไง” ไอ้ฝุ่นมันว่าพลางชูถุงกับข้าวในมือให้ผมดู ตัวเองเลยได้แต่พยักหน้าแบบนึกขึ้นได้ “มึงลืม ?”

            “เปล่า...” ผมพูดพลางส่ายหัว โชคดีที่ตัวเองยังไม่ได้กินอะไรเข้าไป “หิวแล้วว่ะ...”

            “ตอนแรกว่าจะพาไปกินข้างนอก แต่เห็นมืดแล้วเลยซื้อเข้ามา” ไอ้ฝุ่นมันดึงมือผมให้ไปนั่งรอตรงกลางห้อง ก่อนที่เจ้าตัวจะเป็นคนไปหาจานช้อนมาเองทั้งๆ ที่มันเป็นห้องของผม แล้วเดินกลับมาพร้อมข้าวของในมือ “เหล้ามั้ย ?”

            “ไม่”

            “อะไรวะ อยากกินอ่ะ เมื่อวานไม่ค่อยเมาเลย”

            “ห่า...”

            มึงไม่เมา แต่กูนี่สิ...

            ผมได้แต่คิดในใจ ก่อนจะส่ายหัวปฏิเสธอย่างเดียว จนในที่สุดไอ้ฝุ่นมันก็ยอมไม่เอาเหล้าเข้ามาร่วมวงจนได้ “กินเสร็จมึงจะทำอะไรต่อ”

            “ก็คง...นอน...”

            “รอย่อยก่อน”

            “งั้นดูหนัง”

            “โอเค...” ไอ้ฝุ่นมันตอบแค่นั้นก่อนจะคีบเป็ดเอ็มเคเข้าปากพร้อมกับหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเล่น ผมที่นั่งอยู่ตรงข้ามเลยเลือกที่จะกินเงียบๆ แทน “แฟนกูแม่งน่ารักว่ะ...”

            ไอ้ฝุ่นมันยิ้มกว้างทำให้ผมต้องเงยหน้ามองสีหน้าที่ไม่ค่อยได้เห็นบ่อยนัก ตัวเองก็ได้แต่ยิ้มตามมันงงๆ ก่อนจะตั้งใจกินของตรงหน้า เมื่อมันเห็นว่าผมเงียบเจ้าตัวก็เก็บโทรศัพท์วางไว้ข้างตัวแล้วเลือกจะพูดกับผมแทน

            “ไม่อร่อย ?”

            “อร่อย”

            “แล้วทำไมซึมๆ”

            “สงสัยยังไม่สร่างว่ะ...” ผมพูดเบาๆ พลางคีบขิงที่หันบางๆ เข้าปาก ไอ้ฝุ่นเองมันก็ขมวดคิ้วก่อนจะคีบเป็ดขึ้นมาจ่อที่ปากของผม “อะไร...?”

            “อ้าปากดิ”

            “กูกินเองได้”

            “อยากป้อน” มันว่าพลางขยับของกินที่คีบอยู่มาชนปากผมเบาๆ ตัวเองที่นิ่งไปซักพักกับท่าทีของมัน ก่อนจะยอมอ้าปากรับของกินนั่นมา ทำให้ดูเหมือนคนป้อนจะพอใจไม่น้อย “อร่อยป้ะ ?

            “อร่อย”

            “อร่อยกว่ากินเองเปล่า ?”

            “ถามอะไรของมึงวะ” ผมเคี้ยวของที่อยู่ในปาก ซึ่งไอ้ฝุ่นเองมันก็ไม่ได้คาดคั้นคำตอบกับคำถามแปลกๆ นั่ง มันยักไหล่เท่านั้น ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ที่ข้างตัวขึ้นมาเล่นอีกครั้ง

            ส่วนผมก็แดกเงียบๆ เหมือนเดิมและปล่อยให้มันเล่นไป

            “กูว่าอร่อยดีนะ...”

            “อืม...”

            “กินข้าวกับมึงอ่ะ...”

            “...”

            “อร่อยดีนะ”

.

.

.

.

           

[ฝุ่น]

# ย้อนกลับไปคืนก่อน... (วันกินเหล้า)

            “เอิร์ธ...”

            “หะ...”

            “มึงเมา”

            “เปล่า...” คนตรงหน้าส่ายหัวปฏิเสธ ทั้งๆ ที่ตอนนี้สภาพมันแถบจะล้มแหล่ไม่ล้มแหล่ไปแล้ว โชคดีที่เจ้าตัวยังคงมีสติอยู่แม้จะเพียงน้อยนิดก็ตาม “ขอขวด...”

            “...”

            “ไอ้ฝุ่น ขอขวด...” เสียงอ้อแอ้ตรงหน้าทำให้ผมถึงกับนิ่งไป ก่อนจะสะดุ้งเมื่อร่างที่โอนเอนของไอ้เอิร์ธมันขยับเข้ามาใกล้เพื่อคว้าขวดเหล้าที่วางอยู่ข้างตัวของผม ตัวเองก็ไม่ได้ขัดใจมันแถมยังยอมเปิดขวดส่งให้ดีๆ อีกด้วย “เท...”

            “เออ เดี๋ยวเทให้” ผมว่าก่อนจะรินเหล้าใส่แก้วให้มัน จากที่กินด้วยกันตอนนี้กลายเป็นว่าไอ้เอิร์ธมันกินคนเดียว ผมที่นั่งมองเงียบๆ ก็ได้แต่รอเวลาและหักห้ามใจไม่ให้ไปเมากับมันเท่านั้น “แดกเข้าไป เอาให้เมาเลยมึง...”

            “หืม...อึก...” น้ำเสียงสงสัยที่ถูกส่งมาจากคนตรงหน้าทำให้ผมอดยิ้มไม่ได้ เมื่อมันยังคงกระดกน้ำสีอำพันในแก้วแบบรัวๆ จนตอนนี้ผมก็คิดว่าแม้แต่สติของมันจะยังมีเหลืออยู่หรือเปล่า “ขอ...ขวด...อึก...”

            “ขวดนั้นยังไม่หมดเลย” 

            “อ้าวเหรอ...”

            “หึ...” ในที่สุดผมก็หลุดหัวเราะออกมาจนได้ เมื่อคนตรงหน้ามันพยายามเทเหล้า แต่กลับไม่ตรงแก้วซะงั้น

            “สงสัยกูจะเมาแล้วว่ะ...”

            แม่งยอมรับแบบนี้ยังไม่เมาชัวร์

            “มา เดี๋ยวกูเทให้”

            “พอแล้ว...อึก...”

            “เสียดาย” ผมว่าพลางเทของลงในแก้ว ไอเอิร์ธมันก็มองตามราวกับเด็กๆ เจอของถูกใจ ท่าทางอยากจะหยิบไปกินเต็มที และก็เป็นไปตามคาดเมื่อมันเอาไปกระดกรวดเดียวหมดแก้ว “อ่ะ...”

            “ทำไม...อึก...มึงไม่เห็นกินเลยวะ...”

            “กูเมาแล้ว”

            “เหรอ...” ผมยื่นแก้วให้มันอีกครั้ง ซึ่งเจ้าตัวก็ไม่ขัดศรัทธาเท่าไหร่นัก และเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ จนกระทั่งคนตรงหน้านั้นล้มคออ่อนไปจนได้ “งืม...อึก...จะอ้วก...อุก...”

            “ใจเย็นๆ” ผมคว้าร่างคนที่บ่นจะอ้วกและก้มลงจนหัวติดพื้นขึ้นมา ก่อนจะจับให้มันนอนดีๆ ใบหน้าแดงก่ำของไอ้เอิร์ธบวกกับปากแดงๆ ทำให้มองได้แบบเพลินๆ ก่อนจะเรียกชื่อคนตรงหน้าเบาๆ “เอิร์ธ...”

            “...”

            “ไอ้เอิร์ธ...”

            “งืม...”

            ผมมองคนที่ขานกลับมา แสดงว่าตอนนี้มันยังไม่ได้หลับ แต่แค่ไม่ค่อยมีสติเท่านั้น ก่อนที่ตัวเองจะกำมือเล็กน้อยและถามคำถามที่ผมอยากรู้มานานกับคนเมาไป “นี่ไอ้เอิร์ธ...”

            “หืม...”

            “ที่มึงบอกชอบกูวันนั้น...เพราะพวกไอ้กั๊กมันท้าจริงๆ ใช่มั้ย...”

            และดูเหมือนคำถามของผมมันจะปลุกคนเมาได้จริงๆ เมื่อตอนนี้คนที่นอนอยู่ตรงหน้าผมมันค่อยๆ ลืมตาปรือๆ ขึ้นมา พลางมองหน้าผมแบบไม่เข้าใจ ปากมันขยับพึมพำเล็กน้อย ซึ่งผมก็ไม่สามารถได้ยินได้ และไม่รู้ว่ามันอยากจะตอบจริงๆ หรือเปล่า

            ...

            เออ ช่างแม่งเถอะ...

            ผมที่กำลังจะยอมแพ้กับการรอคำตอบเลยได้แต่ถอนหายใจ เพราะรู้สึกว่าแผนมอมเหล้าของผมจะไม่ค่อยได้ผลเท่าไหร่ แล้วเลือกลุกขึ้นเพื่อไปหาผ้าชุบหน้ามาให้คนที่ไร้สติ ก่อนที่เสียงแหบๆ เบาๆ จะดังขึ้นจนผมชะงักหันไปมองโดยที่หัวใจเต้นแรงขึ้นเป็นเท่าตัว “ถึงตอนนั้น...กูจะเด็ก...อึก...”

            “...”

            “แต่กูก็รู้ว่าคนที่กูชอบคือมึงนะเว้ย...” เสียงเบาๆ ที่ริบรี่ลง แต่ก็ดังพอที่จะทำให้ผมได้ยินจนจบประโยค ส่งผลให้ผมที่ยืนอึ้งอยู่ตอนแรกถึงกับหลุดยิ้มออกมาแบบไม่รู้ตัวและเลือกที่จะนั่งมองหน้าคนที่หลับตาลงอีกครั้ง “อึก...ไอ้ฝุ่น...”

            “หึ...”

            “งืม...”

            “ขอบคุณสำหรับคำตอบของมึงนะ”         

[จบ]

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 92 ครั้ง

5 ความคิดเห็น

  1. #213 totod (@totod) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 22:02
    ใครไหวไปก่อน!
    #213
    0
  2. #182 rattanalak44 (@rattanalak44) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 10:07
    อร๊ายยยย ..
    #182
    0
  3. #59 Shipnielong (@Shipnielong) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2561 / 20:59
    หืม? ตกลงฝุ่นนี่ยังไงคะ? เดี้ยนงงไปหมดแล้ววว
    #59
    0
  4. #14 Jeniiwa (@jew_jaa) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 08:45
    มีการมอมเหล้าจ้าาาา
    #14
    0
  5. #13 Reindeer / Caribou (@kwang_sujittra) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 20:32
    ง่ออออ'ออ มอมเหล้าเค้าเพราะเรื่องนี้นี่เองงงงงงง
    #13
    0